وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(89- қисмат)

Дар инжо шумо бояд аз дин,номус,обру, мол ва ахли худит дифоъ куни хатто ,агар дар ин рох хам кушта шави ё мужрим ва мухожимро хам ба қатл бирасони. Холо,тасаввур кунид касики дар айни огохи ,амдан ва ба мейли худиш ва бо илм ба авоқиби журмиш ба аллох жалла жалалаху ва ё росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш бидихад, фаххоши кунад ва хокимияти исломий хам вужуд надошта бошадки чанин муртадиро ба дарак восил кунад онвақт чи бояд кард? Ё ишғолгарони кофари секуляри хорижий тавониста бошанд муртаддинро ба хоки муслимин хоким кунанд дар ин сурат, бо чанин ишғолгарон ва муртаддини чи бояд кард? Вақтики вокуниши мо ингуна аст дар баробари мусалмонки ба хаққи мо тажовуз карда ва бехтарин марг ,марги астки дар рохи ахқоқи хақ мебошад, мо дар мовриди касоники ба дини мо, ба аллох,ба росулишки аз номус ,мол ва аз жони мо мухимтар аст бояд чи бархурди бо ин муртаддини фаххош бикунем? Инжостки бояд баргардем ба бахси муртаддин:

Хамонтурики дар дарсхои гузашта ва бо фазоёйики дуруст кардем то алъон мутаважжих шудем,муртад шудан шикли такомул ёфтаи мажмуъаи аз ба зохир мусалмонони астки қаблан дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо таъриф шудандки мумкин аст иддаи аз муслимини заифул иймонро хам бо худишон олуда ва хамрох карда бошанд. Хаммаи инхо ба нисбатхойи мухталифи беморийики доштанд ба истелох дар ек бемористон жамъ шуданд, он дастаки худишонро мудово карданд тавонистанд бо тўвба ,дубора ба жамъи инсонхойи солим баргарданд ва он даста аз онхоки аз мудово ва дармон худдори карданд, ё ба хамин тартиб дар миёни муслимин мемонанд; иддаи аз онхо руз ба руз ба бемористон изофа мешавад то инки дар нихояти даво ва доктор бороишон фойдаи надорад ва муртад мешаванд. Вақтики даво ва доктар бароишон фойдайи надорад мегуем муртад шуданд.

Муртад шудан ек журми фардий махз нест, ек журми ижтимоий аст. Руйи ин диққат кунид дустон,журми фардий махз нест, ек журми ижтимоий аст. Ба хамин далил, фард наметавонад шахси муртадро жарима кунад ва уро мужозот намояд, балки ин хақ намоянда ва рахбари ижтимоъи муслимин аст. Ровшан шуд? Чун ,журм ижтимоий аст ва ту барои ин ижтимоъ рахбариро интихоб кардаи ва қудрат ва ихтиёри худро ба у тахвил додаи ; пас ,танхо рахбари ижтимоъи муслимин хаққи мужозоти ин мужрими ижтимоийро дорад. Шахси мусалмон фақат метавонад то замоники қудрати бештари жихати ижро ба у дода нашуда ( яъни хамон қудрати тўвзиъ нашуда ва ба дасти у нарасида) то замоники ин қудрат ба у дода нашуда дар мавориди жузъийки марбут ба худиш хаст вокуниш нишон дихад. Масалан аз инхо бароат кунад , ба онхо зан надихад, аз онхо зан нагирад, дар қабристони муслимин онхоро дафн накунад, бароишон дуойи хейр накунад ва соири умурики марбут ба хийтаи шахси мусалмон мешавад.

Пас,ек шахси мусалмон то замоники хукумати исломий ба у қудрати ижрои бештари надода, хукумати исломий қудратро тўвзиъ накарда ва ба дастиш нарасида, дар хийтаи шахсий худиш дар бархурд бо муртаддин ихтиёротиш махдуд аст, ихтиёроти махдудийро дорад ва метавон ба сурати куллий ,дираи фаолияти онро дар ду нукта баён карда ва онро дар ду нукта хулоса намуд:

Ин шахс бояд эълом кунад дастаи аз муртаддиники сафишон ошкор шуда ва дастаики аз чохор мархала ва филтери асосий ва пичида тавассути қуззоти мутахассис убур дода шуданд, чанин шахси бояд эълом кунадки инхо кофар , он хам кофари мушрик ва секуляр хастанд ва мисли куффори секуляр бо онхо бархурд кунад на мисли ек кофари ахли китоб ва шибхи ахли китоб. Ин аввалин вазифаи уст ва еки аз мухимтарин вазифаш мебошад. Яъни,барои мушаххас кардани суфуф ва жиловгири ва мумониъат аз ба вужуд омадани олудагий ва саргардони худиш,атрофиён ва жомеъа,бояд муртаддинроки ба ин шева мушаххас шуданд кофар бидонад ва мисли куффори секуляр бо онхо бархурд кунад. Ин аввалин вазифаи уст.

Яъни аввалин қадам ин астки шахсироки тамоми озмоишоти тахассуси нишон додандки ин шахс ийдиз ё сил дорад, ва ташхиси мутахассис хам ин озмоишотро таъйид мекунад, ва хеч шакки дар мариз будани у вужуд надорад; ту хам бояд чанин шахсиро мариз бидони ва уро ба унвони ек мариз ба атрофиёниш маърифий куни. Ин маърифи кардан хийли мухим аст.

Замоники бо риояти тамоми озмоишоти пичида ва тахассусий ,мушаххас шуда фалони кофар ва муртад шуда, ва муртад шудани у мисли офтоб дар васати осмон беабри бароят ровшан шуда, ва хукми қатъий дар мовриди у аз тарафи марожиъи за салох содир шуда аст; агар туро кофар ва муртад надони ва уро мусалмон бидони мисли ин мемонадки касироки ийдиз дорад ё сил,вабо ,молориё ,тоъун ва жузом дорадро дар жомеъа рахо куни ва мисли ек одами солим бо у бархурд намойи. Ин зулми ошкор ва хиёнати ошкори ба саломати жисми худит ва дигарон астки каси дар он шак надорад.(идома дорад……….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(130-қисм)

Аммо агар фалон ахли дейиладиган бўлса, унда шак ва гумон мавжуд эмас, одатда ўша ерда сокин бўлганларга айтилади. Оила маъносида келади, сазовор ва шойиста маъносида келади:

-Сокин ва муқим шунга ўхшайдики:

           وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَداً آمِناً وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ» (بقره/آیه 126)،

Эсланг: Иброхим: “эй парвардигор,бу шахарни тинч шахар қилгин ва унинг ахлларидан аллохга ва охират кунига ишонувчиларини турли мевалар билан ризқлантиргин”, деганида, аллох таоло : “кофирларни хам бир оз фойдалантириб, сўнгра дўзах азобига дучор қиламанки, бу энг ёмон оқибатдир”,деди.

-Ёки оила хақида хам айтилади, яъни ахли деб оилага нисбатан ишлатилади:  

 «إِذْ قَالَ مُوسَى لِأَهْلِهِ إِنِّی آنَسْتُ نَاراً» (نمل/ آیه( 7،

Мусо ахли оиласига: “мен олов кўриб қолдим. Сизларга ундан бирон хабар келтирурман ёки сизларга исиниб олишингиз учун бир ўт-чўғ келтирурман”, деганини эсланг!

-Яна ахли деганда: ахли ислом- мусулмонлар хам назарда тутилади, улар исломни ичида сокин бўлган кишилар бўлиб сокин бўлган жойларини дорул ислом дейилади; тўғрими? Улар ахли ислом ва мусулмонлар хисобланади. Бу диёрни хам дорул ислом дейилади. Ёки бўлмасам куфр ахли – кофирлар дейилганда куфрда сокин бўлган муқим кишилар назарда тутилади ва уларни диёрига хам дорул куфр дейилади. Ридда ахли- муртадлар бўлиб, риддада сокин бўлган кишилардур, ахли зимма- яъни зимма бўлишга шойиста бўлган кишилар ёки зиммий одамлар. Ахли суннат- суннат сокинлари,муқимлари яъни суннат билан танилган ва у билан мувофиқ бўлган кишилар.

Мана бу ўринларда шак ва гумон мавжуд эмас. Сен хозир бу ерда сокинсан ва бу ерни ахли ёки фалон жойни ахли бўласан. Бу борада шубханг борми? Шубхаланасанми? Шубханг йўқ? Сени аёлинг, биродаринг, опа-синглинг сени ахлинг эканлигида шубхаланмайсан.

Хўп, энди уларни хаммаси исломга “мунтасиб” бўлиб шиъани шофеъий билан ё ханафий билан ё бошқалар билан фарқи бўлмагандан сўнг; мана бу холатда уларни такфир қилиш борасида хам барчасига нисбатан бир хилда муомала қилиниши керак бўлади. Ханафийнинг ё шофеъийнинг исломда қолишига боис бўладиган нарсаларни худди ўзи, 12 имомлик шиъанинг хам исломда қолишига сабаб бўла олади. Агар бир ханафий ё шофеъий ё салафий ё бошқалар учун узр мавжуд бўлар экан, 12 имомлик шиъалар учун шу узрлар мавжуд. Агар ахли суннат деб маъруф бўлган фирқадаги шахснинг булғанишларини ташхис бериш учун  тўрт мархала ва тўрт филтер ва мутахассис қозилардан фойдаланиладиган бўлса, худди шу нарсалардан 12 имомлик шиъа учун фойдаланиш керак. Дархақиқат довланинг хукмига ўхшаб ахли қиблани хаммасига нисбатан исломга “мунтасиб” деб бир хилда  муомала қилиниши лозим. Хозир агар мана бу баёнияларда зиддиятлар ё мушкилотларга гувох бўладиган бўлсак, буни янада кўпроқ диққат,эътибор беришмаган ва хато қилишган деган эхтимолни берамиз, ёки бўлмасам бизга маълум бўлмаган бошқа далилларга эга бўлишлари хам  мумкин,деймиз.

 Нима учун шиъаларни манбаъларидан далил келтирасиз ва уларни раъйларини хам баён қиласиз?

Чунки диндаги буюк кишилар қаерда лозим бўлса улардан далил келтиришган. Мисол тариқасида айтадиган бўлсак, имоми ибни Хазм рохимахуллох айтадики:

   “اتّفق جَمِيع أهل السّنة وَجَمِيع المرجئة وَجَمِيع الشِّيعَة وَجَمِيع الْخَوَارِج على وجوب الْإِمَامَة “

Намуна сифатида айтамиз: ахли суннатни барчаси, муржиъани барчаси, шиъани барчаси, хаворижни барчасини олиб келади, яъни ахли суннатни хаммаси, муржиъани хаммаси, шиъаларни хаммаси ва хаворижларни хаммаси имоматни вожиб эканига иттифоқ қилишган. Мана бу заминада намуналар жуда кўп. Агар бу ерда диққат билан эътибор берсангиз рофизийлар ё ғуллот эмас,балки  шиъа калимасидан фойдаланилган. Мен хам шиъалардан далил келтирганман,рофизийлардан ё ғуллотдан эмас. Шиъани хам ўтмиш тарихи аниқ, мушаххас бўлиб, у хам худди бошқа фирқаларга ўхшаган фирқа хисобланади.

Бир томондан шиъалар хам худди бошқа фирқаларга ўхшаган бир фирқа саналади, бундан ташқари қуръонда хам аллох таоло хақ ким тарафидан айтилишидан қатъий назар уни баён қилган. Мана бу хақ сўзни фиръавн айтганми ё бошқа кофирларми ё хатто шайтонми мухим эмас. Энг мухими у хақ сўзни айтганлигидур. Бунга Абу Хурайра билан шайтонни машхур  достони мисол бўла олади, унда шайтон айтган эдики, сенга шундай сўзларни ўргатаманки, агар уни айтсанг шайтон сенга яқинлашмайди. Пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васаллам айтдиларки: 

 صَدَقَهُ وَ هُوَ کَذبه

мана бу ёлғончи рост айтибди. Хақ сўзни кимдан эшитишинг мухим эмас, агар исломий фирқаларни биридан эшитсак хам уни ривоят қиламиз, шайтонни ўзидан хақ сўзни  эшитсак хам уни ривоят қиламиз.  Хақ сўзни ким томонидан  келтирилгани  мухим эмас. Мана бу равишни бизларга дин, қуръон ва пайғамбаримизни сахих суннатлари ўргатади. Хозирда шиъалар хам худди бошқа фирқалар сингари яхши нуқталарга эга, худди бошқа фирқалардан далил келтирганимиздек, бизлар шиъалардан хам далил  келтирамиз.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(130- قیسم)

اَمّا اَگر فَلان اَهلِی دِییِیلَه دِیگن بوُلسَه، اوُندَه شَک وَ گوُمان مَوجُود اِیمَس، عادَتدَه اوُشَه یِیردَه ساکِن بوُلگنلَرگه اَیتِیلَه دِی. عائِلَه مَعناسِیدَه کِیلَه دِی،سَزاوار وَ شایِیستَه مَعناسِیدَه کِیلَه دِی:  

•  ساکِن وَ مُقِیم شوُنگه اوُحشَیدِیکِی:             وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَداً آمِناً وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ» (بقره/آیه 126)،) اِیسلَنگ: اِبراهِیم: “اِی پَروَردِیگار، بُو شَهَرنِی تِینچ شَهَر قِیلگِین وَ اوُنِینگ اَهللَرِیدَن اَلله گه وَ آخِیرَت کوُنِیگه اِیشانوُچِیلَرنِی توُرلِی مِیوَه لَر بِیلَن رِزقلَنتِیرگِین”، دِیگه نِیدَه، اَلله تَعالَی: “کافِرلَرنِی هَم بِیر آز فایدَه لَنتِیرِیب، سوُنگرَه دوُزَخ عَذابِیگه دوُچار قِیلَه مَنکِی، بُو اِینگ یامان عاقِبَتدِیر”، دِیدِی.
• یاکِی عائِلَه حَقِیدَه هَم اَیتِیلَه دِی، یَعنِی اَهلِی دِیب عائِلَه سِیگه نِسبَتاً اِیشلَه تِیلَه دِی:    «إِذْ قَالَ مُوسَى لِأَهْلِهِ إِنِّی آنَسْتُ نَاراً» (نمل/ آیه( 7،  موُسَی اَهلِی عائِلَه سِیگه :”مِین آلاو کوُرِیب قالدِیم. سِیزلَرگه اوُندَن بِیران خَبَر کِیلتِیرُورمَن یاکِی سِیزلَرگه اِیسِینِیب آلِیشِینگِیز اوُچُون بِیر اوُت – چوُغ کِیلتِیرُورمَن”، دِیگه نِینِی اِیسلَنگ!

یَنَه اَهل دِیگندَه: اَهلِی اِسلام – مُسُلمانلَر هَم نَظَردَه توُتِیلَه دِی، اوُلَر اِسلامنِی اِیچِیدَه ساکِن بوُلگن کِیشِیلَر بوُلِیب ساکِن بوُلگن جایلَرِینِی دارُ الاِسلام دِییِیلَه دِی؛ توُغرِیمِی؟ اوُلَر اَهلِی اِسلام وَ مُسُلمانلَر حِسابلَه نَه دِی. بوُ دِیارنِی هَم دارُ الاِسلام دِییِیلَه دِی. یاکِی بوُلمَه سَم کُفر اَهلِی – کافِرلَر دِییِیلگندَه کُفردَه ساکِن بوُلگن مُقِیم کِیشِیلَر نَظَردَه توُتِیلَه دِی وَ اوُلَرنِی دِیارِیگه هَم دارُ الکُفر دِییِیلَه دِی. رِیددَه اَهلِی – مُرتَدلَر بوُلِیب، رِیددَه دَه ساکِن بوُلگن کِیشِیلَردوُر، اَهلِی زِمَّه – یَعنِی زِمَّه بوُلِیشگه شایِیستَه بوُلگن کِیشِیلَر یاکِی زِمِّی آدَملَر. اَهلِی سُنَّت – سُنَّت ساکِنلَرِی، مُقِیملَرِی یَعنِی سُنَّت بِیلَن تَنِیلگن وَ اوُ بِیلَن مُوافِق بوُلگن کِیشِیلَر.  مَنَه بوُ اوُرِینلَردَه شَک وَ گوُمان مَوجُود اِیمَس. سِین حاضِر بُو یِیردَه ساکِنسَن وَ بوُ یِیرنِی اَهلِی یاکِی فَلان جاینِی اَهلِی بوُلَه سَن. بوُ بارَه دَه شُبهَه نگ بارمِی؟ شُبهَه لَه نَه سَنمِی؟ شُبهَه نگ یوُق؟ سِینِی عَیالِینگ،بِرادَرِینگ، آپَه – سِینگلِینگ سِینِی اَهلِینگ اِیکَنلِیگِیدَه شُبهَه لَنمَیسَن.

حوُپ، اِیندِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی اِسلامگه “مُنتَسِب” بوُلِیب شِیعَه نِی شافِیعِی بِیلَن  یا حَنَفِی بِیلَن یا باشقَه لَر بِیلَن فَرقِی بوُلمَه گندَن سُونگ؛ مَنَه بُو حالَتدَه اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیش بارَه سِیدَه هَم بَرچَه سِیگه نِسبَتاً بِیر هِیل مُعامَلَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلَه دِی. حَنَفِینِینگ یا شافِیعِینِینگ اِسلامدَه قالِیشِیگه بائِث بوُلَه دِیگن نَرسَه لَرنِی حوُددِی اوُزِی، 12 اِماملِیک شِیعَه نِینگ هَم اِسلامدَه قالِیشِیگه سَبَب بوُلَه آلَه دِی. اَگر بِیر حَنَفِی یا شافِیعِی یا سَلَفِی یا باشقَه لَر اوُچُون عُذر مَوجُود بوُلَر اِیکَن، 12 اِماملِیک شِیعَه لَر اوُچُون هَم شُو عُذرلَر مَوجوُد. اَگر اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن فِرقَه دَگِی شَخصنِینگ بوُلغَه نِیشلَرِینِی تَشخِیص بِیرِیش اوُچُون توُرت مَرحَلَه وَ توُرت فِیلتِیر وَ مُتَخَصِّص قاضِیلَردَن فایدَه لَه نِیلَه دِیگن بوُلسَه، حوُددِی شوُ نَرسَه لَردَن 12 اِماملِیک شِیعَه اوُچُون فایدَه لَه نِیش کِیرَک. دَرحَقِیقَت دَولَه نِینگ حُکمِیگه اوُحشَب اَهلِی قِبلَه نِی هَمَّه سِیگه نِسبَتاً اِسلامگه  “مُنتَسِب” دِیب بِیر هِیلدَه مُعامَلَه قِیلِینِیشِی لازِم. حاضِر اَگر مَنَه بُو بَیانِیَه لَردَه زِدِّیَتلَر یا مُشکِلاتلَرگه گوُواه بوُلَه دِیگن بُولسَک، بوُنِی یَنَدَه کوپُراق دِققَت، اِعتِبار بِیرِیشمَه گن وَ خَطا قِیلِیشگن دِیگن اِحتِمالنِی بِیرَه مِیز یاکِی بوُلمَه سَم بِیزگه مَعلوُم بوُلمَه گن باشقَه دَلِیللَرگه اِیگه بوُلِیشلَرِی هَم موُمکِین، دِییمِیز.

نِیمَه اوُچُون شِیعَه لَرنِی مَنبَعلَرِیدَن دَلِیل کِیلتِیرَه سِیز وَ اوُلَرنِی رَعیلَرِینِی هَم بَیان قِیلَه سِیز؟

چوُنکِی دِیندَگِی بُویُوک کِیشِیلَر قَیِیردَه لازِم بوُلسَه اوُلَردَن دَلِیل کِیلتِیرِیشگن. مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَه دِیگن بوُلسَک، اِمامِی اِبنِ حَزم رَحِمَهُ الله اَیتَه دِیکِی:    “اتّفق جَمِيع أهل السّنة وَجَمِيع المرجئة وَجَمِيع الشِّيعَة وَجَمِيع الْخَوَارِج على وجوب الْإِمَامَة ”  نَمُونَه صِیفَتِیدَه اَیتَه مِیز: اَهلِی سُنَّتنِی بَرچَه سِی، مُرجِیعَه نِی بَرچَه سِی، شِیعَه نِی بَرچَه سِی، خَوارِجنِی بَرجَه سِینِی آلِیب کِیلَه دِی، یَعنِی اَهلِی سُنَّتنِی هَمَّه سِی، مُرجِیعَه نِی هَمَّه سِی، شِیعَه لَرنِی هَمَّه سِی وَ خَوارِجلَرنِی هَمَّه سِی اِمامَتنِی واجِب اِیکَه نِیگه اِتِّفاق قِیلِیشگن. مَنَه بُو زَمِینَه دَه نَمُونَه لَر جوُدَه کوُپ. اَگر بُو یِیردَه دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرسَنگِیز رافِیضِیلَر یا غوُلّات اِیمَس، بَلکِی شِیعَه کَلِیمَه سِیدَن فایدَه لَه نِیلگن. مِین هَم شِیعَه لَردَن دَلِیل کِیلتِیرگنمَن، رافِیضِیلَردَن یا غوُلّاتدَن اِیمَس. شِیعَه نِی هَم اوُتمِیش تَرِیخِی اَنِیق، مُشَخَّص بُولِیب، اوُ هَم حوُددِی باشقَه فِرقَه لَرگه اوُحشَگن فِرقَه حِسابلَه نَه دِی.

بِیر تاماندَن شِیعَه لَر هَم حوُددِی باشقَه فِرقَه لَرگه اوُحشَه گن بِیر فِرقَه سَنَلَه دِی، بوُندَن تَشقَرِی قُرآندَه هَم اَلله تَعالَی حَق کِیم طَرَفِیدَن اَیتِیلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر اوُنِی بَیان قِیلگن. مَنَه بوُ حَق سوُزنِی فِرعَون اَیتگنمِی یا باشقَه کافِرلَرمِی یا حَتَّی شَیطانمِی مُهِم اِیمَس. اِینگ مُهِمِی اوُ حَق سوُزنِی اَیتگنلِیگِیدوُر. بوُنگه اَبُو هُرَیرَه بِیلَن شَیطاننِی مَشهُور داستانِی مِثال بوُلَه آلَه دِی، اوُندَه شَیطان اَیتگن اِیدِیکِی، سِینگه شوُندَی سوُزلَرنِی اوُرگه تَه مَنکِی، اَگر اوُنِی اَیتسَنگ شَیطان سِینگه یَقِینلَشمَیدِی. پَیغَمبَرِیمِیز صَلَّی الله علیه وَسَلَّم اَیتدِیلَرکِی:  صَدَقَهُ وَ هُوَ کَذبه مَنَه بُو یالغانچِی راست اَیتِیبدِی. حَق سوُزنِی کِیمدَن اِیشِیتِیشِینگ مُهِم اِیمَس، اَگر اِسلامِی فِرقَه لَرنِی بِیرِیدَن اِیشِیتسَک هَم اوُنِی رِوایَت قِیلَه مِیز، شَیطاننِی اوُزِیدَن حَق سوُزنِی اِیشِیتسَک هَم اوُنِی رِوایَت قِیلَه مِیز. حَق سوُزنِی کِیم تامانِیدَن کِیلتِیرِیلگه نِی مُهِم اِیمَس. مَنَه بوُ رَوِیشنِی بِیزلَرگه دِین، قُرآن وَ پَیغَمبَرِیمِیزنِی صَحِیح سُنَّتلَرِی اوُرگه تَه دِی. حاضِردَه شِیعَه لَر هَم حوُددِی باشقَه فِرقَه لَر سِینگه رِی یَحشِی نوُقطَه لَرگه اِیگه، حوُددِی باشقَه فِرقَه لَردَن دَلِیل کِیلتِیرگه نِیمِیزدِیک، بِیزلَر شِیعَه لَردَن هَم دَلِیل کِیلتِیرَه مِیز.

 (دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(130- قسمت)

اما، اهل یعنی، شک و گمانی در آن نیست و معمولاً به معنی مقیم و ساکن می آید. خوب، به معنی خانواده می آید، به معنی سزاوار، شایسته :

• ساکن، مقیم مثل این که: «وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَداً آمِناً وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ» (بقره/آیه 126)، آن گاه را که ابراهیم گفت: خدای من! این (سرزمین) را شهر پر از امن و امانی گردان، و اهل آن را کسانی که از ایشان به خدا و روز قیامت ایمان آورده باشند از میوه‌ها روزیشان رسان و بهره‌مندشان گردان. وَارْزُقْ أَهْلَهُ، یعنی ساکن، مال این شهر.
• یا در مورد خانواده می گوید، اهل به معنی خانواده هم هست: «إِذْ قَالَ مُوسَى لِأَهْلِهِ إِنِّی آنَسْتُ نَاراً» (نمل/ آیه 7)،زمانی را که موسی به خانواده‌اش گفت: من آتشی می‌بینم.

اهل مثلاً: اهل اسلام = مسلمین، کسانی که داخل اسلام ساکن شدند که سرزمین محل سکونتشان هم دارالسلام است؛ درست است؟ اهل اسلام، مسلمین هستند. سرزمینشان هم دارالسلام است. یا می گویی اهل کفر= کافران، کسانی که در کفر ساکن و مقیم شدند که به سرزمینشان هم می گویند دارالکفر. اهل رده = مرتدین، کسانی که در رده ساکن شدند، اهل ذمه = کسانی که شایستگی ذمه بودن هستند یا مردمان ذمی. اهل سنت هم = مقیمین سنت، ساکنین سنت، کسانی که با سنت شناخته می شوند و موافق آن هستند.

در این موارد شک و گمانی نیست. تو مطمئنی که الان اینجا ساکن هستی و اهل اینجا یا اهل فلان جا هستی. شک که نداری؟ داری؟ نداری؟ شک هم نداری که همسرت، برادر و خواهرت جزو خانواده ات هستند. اهل تو هستند.

خوب، حالا که همه «منتسب» به اسلام هستند و فرقی بین طوایف شیعه با شافعی ها و حنفی ها و غیره نیست؛ در این صورت، باید برای تکفیر آن ها هم به صورت یکسان با ایشان برخورد شود. هر چه باعث می شود یک حنفی یا شافعی در اسلام باقی بماند همان چیزها هم باعث می شوند یک شیعه ی 12 امامی در اسلام باقی بماند. اگربرای یک حنفی یا شافعی و سلفی و غیره عذری وجود دارد، برای این ها هم وجود دارد، برای شیعه ی 12 امامی هم وجود دارد. اگر باید برای یک شخص از فرقه ی معروف به اهل سنت چهار مرحله، چهار فیلتر و قاضیانی متخصص گذاشته شود تا آلودگی شخص تشخیص داده شود برای یک شیعه ی 12 امامی هم باید گذاشته شود. در واقع، طبق همین حکمِ دوله باید با کل اهل قبله که «منتسب» به اسلام هستند به یکسان برخورد کرد. الان اگر می بینیم که در این بیانیه ها تضادی دیده می شود یا مشکلاتی دیده می شود احتمال می دهیم شاید دقت بیشتری نکرده اند و اشتباه کرده اند یا ممکن است دلایل دیگری داشته باشد که ما نمی دانیم.

• شما چرا از منابع شیعی دلیل می آورید و رأی آنها را هم بیان می کنید؟

چون، بزرگان دین هر جا لازم بوده از آن ها دلیل آورده اند. به عنوان مثال، امام ابن حزم رحمه الله می گوید: «اتّفق جَمِيع أهل السّنة وَجَمِيع المرجئة وَجَمِيع الشِّيعَة وَجَمِيع الْخَوَارِج على وجوب الْإِمَامَة».به عنوان نمونه می گویم: جمیع اهل سنت، جمیع مرجئه، جمیع شیعه و جمیع خوارج را هم می آورد یعنی، همه‌ی اهل سنت، همه‌ی مرجئه، همه‌ی شيعه و همه‌ی خوارج بر وجوب امامت اتفاق نموده اند. نمونه در این زمینه زیاد است. در اینجا اگر دقت کنید از کلمه ی شیعه استفاده شده نه روافض و یا غلات. من هم از شیعه دلیل آوردم نه از روافض یا غلات. شیعه هم که تاریخش مشخص است و فرقه ای است مانند تمام فرق دیگر.

 این یک طرفش که شیعه هم  فرقه ای است مانند تمام فرق دیگر، با این وجود می بینیم که در قرآن هم حرف حق به زبان هر کسی بیان شده الله تعالی آن را بیان کرده است. مهم نیست این حرف حق را فرعون گفته باشد یا یکی دیگر از کفار یا حتی شیطان گفته باشد. مهم این است که حرف حقی را گفته است. همان داستان ابوهریره و شیطان مشهور است که گفت این کلمات را به تو یاد می دهم که بگویی و شیطان به تو نزدیک نمی شود. پیامبر صلی الله علیه و سلم گفت: صَدَقَهُ وَ هُوَ کَذبه. این دروغگو راست گفت. مهم نیست حرف حق را از چه کسی بشنوی از یکی از فرق اسلامی بشنویم آن را روایت می کنیم از خود شیطان هم باشد حرف حق باشد آن را روایت می کنیم. مهم نیست. این روشی است که دین، قرآن و سنت صحیح پیامبر صلی الله علیه و سلم به ما یاد می دهد. الان فِرق شیعه هم مثل تمام فِرق دیگر نکات مثبت خوبی دارند ما از آن ها یاد می کنیم همچنان که از تمام فِرق دیگر یاد می کنیم.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(88-қисмат)

Ба дунболи чанин тўвзихоти мутаъаддид, ва ровшангарихои возих ва ошкори мебинемки росулулллох саллаллоху алайхи васаллам ба унвони ек қонуни хукумати ба хамма эълом мекунадки:

«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ»

Ё дар жойи дигари фармуда:

:«من قتل دون مظلمته فهو شهيد».

Ва мавориди дигарики ба хамин шева онро баён карда  аст. Касики дар рохи молиш кушта шавад шахид аст. Нигох кунид, дифоъи машруъро ба ту мегуяд ва ижозаро ба ту медихад.

وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ،

Касики дар рохи диниш кушта шавад шахид аст, касики дар рохи хуники рехта шуда қисос бигирад шахид аст, касики дар рохи ахлиш кушта шавад шахид аст, касики дар рохи зулмики ба у шуда кушта шавад шахид аст. Нигох кунид, қонуний мешавад, хад ва худуд таъйин мешавад. Ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои шахс ,бехтарин маргро медонадки  дар рохи хаққиш буда бошад:

نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْ يَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ

Бехтарин марг, марги астки шахс дар рохи хаққиш мурда ва кушта шуда бошад. Ин бехтарин новъи марг аст дар рохи диниш бошад, дар рохи молиш бошад, дар рохи хар чизи дигари бошад, барои хаққиш бошад. Хақ кудом аст? Хақ,хамон астки аллох таоло таъйин карда.

То инжо, бахси куллий ва фазои кулли бахси мо дар мовриди дифоъи машруъ дар баробари мужримхо ва душманони соилий астки мумкин аст мусалмон бошанд ё ғейри мусалмон, қовм ва хеши наздики шумо ё хам мазхаби ва хам забони шумо бошанд ё аз қовм ва нажод ва мазхаби дигари бошанд фарқи намекунад. Шояд каси бигуяд

مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ

Мумкин аст касики ба моли шумо тажовуз мекунад қовм ва хеши шумо бошад, писар аммуйи шумо бошад ё каси дигари бошад, ё касики дар мовриди хуни шумо гуфта

وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ

Мумкин аст аз қовм ва хешхо ва хам мазхабхои шумо бошад ё набошад, мусалмон бошад ё набошад,

مَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ

Мумкин аст мазхаби дигар ва фикри дигари бошадки ба сарзамин ва миллати шумо зулм кунад, дузди,қатл ,ғорот ,одамкуши анжом дихад, ба шумо зулм мекунад хаққироки худо ба шумо дода дорад аз шумо мегирад, дорад ба шумо зулм мекунад

من قتل دون مظلمته فهو شهيد،

Дорад ба шумо зулм мекунад мушкили нест касики ба шумо зулм мекунад чи каси бошад. Мусалмон бошад ё ғейри мусалмон бошад, чи каси бошад мухим нест. Қовм ва хеши шумо бошад дур бошад ё наздик; дар хар сурати, касики дар ин рох кушта шавад:

: نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْ يَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ،

Бехтарин маргро дошта аст, инжо душман соил аст. Иштибохики хийли аз дустони мо инжо муртакиб мешаванд ин астки хиёл мекунанд хар каси барои мол ,ахл ва чанин чизхои бо онхо вориди жанг шуд хатман кофар аст. Ингуна нест. Ту метавони бо у бижанги ба журми зулмики ба ту карда, ба журми хаққики аз ту гирифта ин хақ мушкили нестки чи чизи бошад. Хаққи астки аллох ба ту дода у дорад аз ту мегирад. Дигар вақти ингуна хаст қарор нестки хатман кофар бошад, мусалмони аст аз мазхаби дигар,таъвили дигар ва равиши дигари астки ба шумо зулмиро раво дониста ва шумо хам бо у межангид. Дигар бештар аз ин шумо хам дучор зулм нашавид.

Дар ин сурат,қонуни шариати аллох ва хукумати исломий ин хаққи зотий ва машруъро ба шахси мусалмон додаки замони шахси қасди таъарруз ба номус ё моли шуморо дорад ва қудрати хукуматий хам вужуд надорадки ин балоро аз шумо дур кунад, шумо ба хукми зарурат ва бар асоси шурути хосси, мужрийи қудрати хукуматий мешавид ва мутаносиб ва ба андозайи тахожумики ба шумо шуда вокунишхоиро аз худитон нишон медихид, хамон қудратики ба шумо тўвзиъ шуда дар жомеъа ба хамон андозаики ба шумо тўвзиъ шуда ба хамон андоза онро масраф мекунид то ин хатар дафъ шавад. Ин хийли мухим аст, чун мумкин аст ба каси қудрати бештари дода шуда бошад ба каси қудрати камтари, дар мавориди қудрати бештари ; ба хамон андозаики тўвзиъ шуда ба хамон андоза масраф мекунад.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(87-қисмат)

Пас, ин қудрат хамин тури ва килоий ба каси вогузор намешавадки жомеъаро дучори беадолати ва харж ва марж кунад,балки ,бо шурути ва завобити ба шахс вогузор мешавадки ба унвони ек омили боздоранда амал кунад ва аз беадолати ва ижоди харж ва марж жиловгирий намояд, чи ба сурати фардий ё жамъий сурат бигирад боз хам омили боздоранда дар иртикоби журм махсуб мешавад ва муқаддама ва абзори барои таъмини амнияти моддий ва равоний умуми муслимин ва умуми мардуми жомеъа ба хисоб меояд агар дар хамон масир бошад.

Дар жомеъаики бо шурут ва завобитики ин қудратро ба шахси вогузор карданд чанин чизи ба унвони ек омили боздоранда ва омили жихати ижоди адолат ,жиловгири аз беадолати ва харж ва марж ва абзори барои таъмини амнияти моддий ва равоний умуми мардуми жомеъа махсуб мешавад. Дар чанин жомеъайи хаммайи афроди жомеъа артеши хукумати исломий ва намоди қудрати хукумати исломий махсуб мешаванд, хамчунонки дар садрил ислом ва дар хукумати исломий садрил ислом чанин чизиро мушохада кардем.

Ба хамин далил,замоники хукумати исломий тамоми заминахои шинохтиро фарохам карда ,хийли мухим аст тамоми заминахои шинохтиро фарохам карда , ва ба хамма дар ин мовриди мушаххас огохихои лозимро расонда ва новъи ва мохиятишро таъйин ,ровшан ва тасрих карда, ( ин хийли мухим аст) ва ба истелох бар хамма иқомаи хужжати набавий карда, холо вақти ин корхоро анжом дода ва ин муқаддамотро чидаки хийли мухим хастанд ; холо мегуяд хукми ман дар ин замина ин аст ва агар каси бо ин шароити хос дар ин мовриди хос дучори журм шуд хар каси метавонад бо риояти шурут ва адами тажовуз аз хадди лозими он ,хукми манро бар он ижро кунад ва хатарро аз худиш ва дигарон дафъ намояд.

Дар воқе,шахси мужрийи хукми мешавадки қаблан тавассути қуззоти мутахассис дар мовриди мужримин содир шуда ва ин шахс бо пейдо шудани мужримин чанин хукмиро ба ижро дар меоварад. Яъни худиш қози нест ва худиш хукмро содир накарда ,балки танхо мужри хукми астки тавассути марожиъи зи салох содир шуда, марожиъики шойистаги судури чанин хукмиро доранд. Мисли номахоики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба собит қадамони қабоил дар дафъи муртаддин невишт ва дастури ижрои хукми аллох бар онхоро содир кард. Он муслимин худишон хукмро содир накарданд балки мужри хукми будандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро содир карда буд.

Дар хар сурат,ин тўвзиъи қудрати хукумати танхо тавассути худи хукумат анжом мешавад ва агар хукумати исломий хам надошта бошем ( ин хам нуктаи астки хийли аз дустон нодида мегиранд ) агар хукумати исломий бар асоси шўрои исломий ва меъёрхои комили исломий надошта бошем ва ба хукми зарурат бадали хукумати исломий хам дошта бошем, тибқи қоидаи :

«ما لا يُدرَكُ كُلُّه، لا يُترَكُ جُلُّه»،

Чизики хаммаи онро наметавонем ба даст биёварем хамонки ровшан кардем ва дорем онро тарк намекунем. Боз ин тўвзиъи қудрат дар хайтаи хамин бадали хукумати исломий боқий мемонад. Мисли ончики мо дар баъзи аз манотиқи тахти сайтараи хукумати толибон қабли аз хамлаи Амрико шохиди он будем дар холати изтирорий.

Холо тасаввур кунид,агар чанин бадали хам вужуд надошта бошад, боз ба хукми зарурат ин тўвзиъи қудрат ба жамоат ва хизби исломий мерасид ва агар шўрои мужохидин ташкил шуд ин имтиёз аз жамоатхо ва ахзоби мухталиф гирифта мешавад ва ба шўрои муваххид дода мешавад ва замоники хукумати исломий дубора ташкил шуд ва муслимин сохиби қудрати хукуматий шуданд,хатто агар бадали хукумати исломий хам бошад ва муслимин сохиби чанини қудрати шуданд кулли ин имтиёз ,равиш,чигунаги,мезон ва равиши тўвзиъи ин қудрат ва мезони қудратики ба қабоил ,хонуводахо ,сарпарасти хонуводахо ва кулли ашхоси жомеъа дода мешавад боз танхо мухтасси хукумати исломий аст ва хукумати исломий метавонад андоза ,мезон ва чигунаги тўвзиъи ин қудратро таъйин кунад ва дар солохияти худиш мебошад.

Дар ин мархала ва ба сурати тадрижий,хукумати исломий заминахойи лозим ва зарурий тўвзиъи чанин қудратиро ибтидо фарохам карда, ва баъад ба ташхиси худиш дар мавориди хосси ба мезони хосси ,дар мавориди вижа ба мезони вижа ижозайи истефода аз қудрати хукуматийро содир мекунад ва ба ин шева ,бахши мушаххас,вижа ва маълум аз қудрати хукуматий худишро боз ба сабки исломий он дар миёни ақшори мухталифи жомеъа тўвзиъ ва пахш мекунад. Барои ижрои ин қудрат хам онро ба сурати мушаххас ва маълум қонуний менамояд ва ба кори шахс шахсики онро анжом медихад ва ин қудратро масраф мекунад расмият мебахшад. Чи каси онро тўвзиъ карда? Худи хукумат ,хамон находхоики шаръий хастанд . агар масраф кунанда хам онро масраф кард хукумат ба у ( ба кори шахс ва ба масраф кунанда) машруъият медихад ва онро дар сурати ижрои хукм ва масраф кардани ин қудрат,тахти химояти қонун ва қудрати хукуматий қарор медихад ва шахс бидуни тарс аз мужозот ё жуброни хисорат ва ба унвони ек вазифа иқдом ба дифоъи машруъ ва ижрои хад мекунад. Қудратики тўвзиъ шуда ба хамон андозаики ба у доданд масраф мекунад. Шахси назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва гуфт:

:يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ إِنْ جَاءَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَخْذَ مَالِي؟ قَالَ: فَلَا تُعْطِهِ مَالَكَ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلَنِي؟ قَالَ: قَاتِلْهُ؟ قَالَأَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلَنِي؟ قَالَ: فَأَنْتَ شَهِيدٌ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلْتُهُ؟ قَالَ: هُوَ فِي النَّارِ

Назарит чист дар мовриди инки каси омад моламро бигирад? Гуфт: ба у наде. Гуфт: агар хост бо ман бижангад? Гуфт: ту хам бо у бижанг. Гуфт: агар у маро кушт? Гуфт : ту шахиди, фаанта шахидун. Гуфт: агар ман уро куштам? Гуфт: у дар оташ аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(86-қисмат)

Дар хар сурат,мушаххас ва возих астки меъёри машруъ ва ғейри машруъ дар ақоиди мухталиф бо хам мутафовутанд, ва илова бар ин баъзи умур хастандки дифоъ аз онхо барои хукуматхо машруъ мешавад ва мумкин аст харгуна иқдоми фардий мунжар ба бахам хурдани назми умумий ва ижоди харж ва марж шавад ва холати номашруъ ба худ бигирад чи дар сатхи жомеъа бошад, чи дар равобит бо соири жавомеъ бошад.

Дар хар сурат,шахс дар дифоъи машруъ ,аз хаққи дифоъ мекунадки ин хақ дар фитрати у вужуд дорад ва гох ғаризий аст ; ва илова бар ин, дар умурики ғаризий ва маштарак бейни инсонхо нестанд хақхои вужуд дорандки бар асоси ақоиди инсонхо таъриф мешаванд ва ин хақро қонун ва бовархои он кишвар ,бовархои он шахс ба шахс медихад ва ин шахс замоники аз ин хаққиш дифоъ кард тахти химояти он қонун қарор мегирад. Дар ин сурат, дифоъ еки аз абзорхо ва васоили хифзи хақ аст. Еки аз абзорхо ва васоили хифзи хақ ,дифоъи машруъ аст.

Холо ,дар мавориди шароити пеш меоядки хукумати исломий ва рахбарияти он тахти шароити хосси ва вижа , заминахоиро фарохам мекунадки гуруххо холо дар қолиби хелф ва синдико бошанд ё қабоил ё ашхос ба сурати инфиродий бошанд,шароитиро фарохам кардаки инхо битавонанд дар мовзуъи бо мавориди таъриф шуда ва мушаххас ба дифоъ аз дин ,жон ,номус ,обру ,моли худ ва наздикониш ва дигар афроди жомеъайи муслимин бипардозад.

Хукумат дар ингуна маворид дар воқеъ ,бахши аз қудрати худро ба ин гуруххо ва афрод медихад ва дар ин маворид тўвзиъи қудрат мекунад. Ё мавориди пеш биёядки имкони ёри гирифтан аз нийрухои хукумати исломий бидуни фовти вақт имкониш набошад ва шароити  пеш биёядки шахси машмул дифоъи машруъ шавад. Ё аслан чанин хукумати хам вужуд надошта бошад ва шахс ба хукми зарурат ” аззарурот табихул махзурот ” бидуни зери по гузоштан соири мухаррамот ва чизхои харом шуда мажбур ба дифоъ бар асоси қонуни шариати аллох аз дин ,жон ,номус ,мол ,сарзамин , ва дорул исломий шавадки хукумати исломий нестки аз он дифоъ кунад ; дар тамоми ин маворид ,харгуна дифоъи холати машруъият ба худ мегирадки , илова бар онки шахс аз мужозот ва хисоротики ба бор оварда муъоф мешавад балки дар хийли аз маворид мустахаққи жоиза ва подош хам мегардад. Бахусус подоши ухравий чун ек вазифа ва таклифро анжом дода аст.

Албатта ,тўвзиъи қудрат,сирфан марбут ба хукумати исломий нест. Хамин алъон нигох кунид дар кишвархои мисли Амрико вақтики ба дигарон ижозаи хамли аслаха медиханд ба онхо омузиш доданки чигуна аз он истефода кунанд. Дар воқеъ,қудратиро ба шахс сипорданд. Вақти аслаха ба у доданд яъни қудрат дасти уст. Яъни хукумат ба у қудрат дода ва тўвзиъи қудрат карда аст. Шароит ва чохорчубхоиро муқаррар кардаки дар зимни ин чохорчубхо ва доро будани ин шароит ,фард метавонад аз он истефода намояд. Замони хамки дар он шароит ва чохорчуб ,аз ин қудрат истефода кард он хукумат , уро агар хисороти ворид карда буд ё журмиро муртакиб шуда ё ба истелох касиро кушта ва захмий карда буд дигар мужозот намекунад ва аз у хисороти намегиранд.

Масалан дар мавориди хастки хукумати исломий дар сарзаминхойи вужуд надорадки тўвзиъи қудратро анжом дихад. Дар ин сурат ,шахс ба сурати худжуш ва инфиродий ва бар асоси ижтиход ва таъвили худ иқдом ба дифоъи машруъ мекунад ва ба тадриж ба самти жамоат ,шўрои жамоатхо ва дар нихоят ба қудрати хукуматий даст пейдо мекунад. Вақтики ба ин мархала мерасад,қудрати хукуматийро ба даст меоваранд, хукумати исломий тахти шароитики худиш ташхис дода,иқдом ба тўвзиъи қудрат мекунадки ин тўвзиъи қудрат хам мухтасси худиш мебошад. Масалан ижрои худуди қатл,дузди ,шаробхури,ихтилос ва амсолихим ва бахусус ижрои хадди риддаки дар мавориди ташхис ва қазоват дар мовриди он аз хаммаи худуд ,пичидатар ва ниёз ба муқаддамот,шурут ва мавонеъи хосси худиш аст аз ихтиёроти хукумат мебошад.

Холо ,хукумати исломий дар мавориди хосси ва вижа ,заминасозихои карда ва огохихои лозимро ба хамма дода ва мисли хуршид дар осмони соф барои хос ва ом мушаххас кардаки масалан агар касиро дидидки дорад мусаллахона ба фалон мадраса хамла мекунад шумо ижоза дорид уро бикушид, монеъи у шавид хатто агар ба қимати кушта шудани у тамом шавад ; ё агар секуляри кофар ё муртади мусаллахи аз хизби коргарони ужалон ё кумалахо ё демократхо ва соири секуляристхои мусаллахро дидид метавонид уро бикушид ,ё бигуйид феълан мо ба хотири манофеъи бузургтари кори ба инхо надорем шумо хам феълан кори ба кори онхо надошта бошид. Ё бигуйид агар касиро дидидки қуръониро жойи гузошта ва дорад ба он тирандози мекунад шумо хақ дорид дар дифоъ аз динитон уро бикушид ва ин хаққи машруъи шумост.

Дар тамоми ин маворид ва мавориди мушобех ,хукумати исломий барои инки монеъи суъистефодаи дорудастайи мунофиқин ,секулярзадахо ва муслимини заифул иймон шавад ва ижоза надихад каси суъистефода кунад ва хар каси бо иқдоми ба бахонаи дифоъи машруъ ё ижройи фалон хад худиш ба ек мужрим табдил шавад ва муртакиби зиёда руйи гардад, хукумати исломий анжоми ин аъмолро тобеъ шароити хосси карда, ва агар шахс ин шурутро риоят накунад ва ё натавонад бо қороин ,далоил ва мустанадоти зохирий ва ошкори шаръий кори худишро ба равиши шаръий тўвжих кунад ва шахс натавонад машруъияти коришро бо гузарондани марохили пичида ва тахассуси додгохи исломий собит намояд, хамин кориш боис мешавад ба унвони ек мужрим бо у бархурд шавад ва бояд посухгуйи кориш бошад ва масъулияти кори худро бипазирад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(85- қисмат)

Хуб,инхо ва амсоли инхоки дар қонуни шариати аллох таъриф ва сифориш мешаванд дифоъи машруъанд. Дар баробар, харгуна дифоъ ва муқобила бо ончи аллох машруъ надониста дар қолиби дифоъи номашруъ жой мегирад. Мисли дифоъ аз золимин, дифоъ аз дини секуляризм ,дифоъ аз куффори ишғолгари хорижий ,дуздхо, жинояткорхо ,муртаддини махаллий чун кумалахо,демократхо ,муздурони ужалон масайламаи каззоби феълий курдхо ,хамжинсбозхо ,бебандубори жинсий,машрубхурхо ,фохишахо ва хар ончи мухолифи қонуни шариати аллох бошад; чанин дифоъи,дифоъи номашруъ аст.  Дар холики мумкин аст куффори секуляри ва соири куффор дифоъ аз ин мафосидро дифоъи машруъ бидонанд. Масалан дифоъ аз қонуни шариати аллох дар ислом дифоъи машруъ аст аммо ,дар дини секуляризм дифоъ аз қонуни шариати аллох дифоъи ғейри машруъ мебошад. Дар дини секуляризм дифоъ аз хамжинсбозхо ,машрубхурхо ,фохишахо , ва куштори озодхохоники монеъи вахшийгари онхо хастанд дифоъи машруъ аст ва дифоъ аз озодхохони назди онхо дифоъи ғейри машруъ ба хисоб меояд. Дар ин сурат,дифоъи машруъ ва ғейри машруъ назди хар ақидаи таърифи хосси худро дорад ва хар ақидаи барои дифоъи машруъ ва  ғейри машруъ таърифиро ироа дода аст. Чизхои барояш машруъанд ва чизхои ғейри машруъ. Дар кул, дифоъи машруъ ба маъни машруъият бахшидан ба талоши инсон барои дифоъ аз чизхои астки барояш боарзиш хастанд. Мисли : дин, жон ,номус ,обру ,мол, хонувода ва хар чизики аллох таоло гуфта бо арзиш аст, сарзаминики қонуни хукумати аллох дар он ижро мешавад ин хам бо арзиш аст.

Хар чи инхо ва амсоли инхоро тахдид кунад ё дар замони хол ё қарибул вуқуъ хатари бароишон бошад, дифоъи машруъ ин ижозаро ба шахс медихадки бидуни нигарони аз мужозот ва пардохти хисорат аз инхо дифоъ кунад ; хатто ,агар мунтахи ва мунжар ба иртикоби садама ва хисороти хам ба каси шавадки садама ворид мекунад, ба шартики ин садама ва хисоротики дар зимни дифоъ бар касики хатарро ижод карда ворид мекунем мутаносиб бо дифоъ бошад.

Масалан машруъ будаки шахси мухожимро бикушад аммо ,ғейри машруъ будаки пас аз дифоъ мошинишро оташ бизанад. Дар ин сурат, барои қатли мухожим мужозот намешавад аммо ,бояд посухгуйи хисороти бошадки ба мошин ва амволиш зада аст.

 «فَمَنِ اعْتَدى عَلَیْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَیْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ»

Ба тури куллий харки рохи таъадди ва тажовуз бар шуморо дар пеш гирифт ,бар у хамонанди он ,мисли хамонки ба шумо таъадди ва тажовуз карда шумо хам ба хамин шева ба у таъадди ва тажовуз кунид.

Куштани ин душмани соил, жуброни бади бо бади аст ва садама задан ба дигарон аст аммо ,бади ва садамаи астки дар  қонуни шариати аллох қобили мужозот нест, ва аллох таоло аз конолхои мушаххас ва бо шароити мушаххаси ба анжоми чанин аъмоли машруъият бахшида, ва шахс бо таважжух ба қороин ,далоил ва мустанадоти шаръий хаққиро ижро карда ва таклифиро дар ростои адли илохий адо намуда аст. Яъни таклифишро барои ижро шудани адли илохий адо карда ва вазифаиро анжом дода аст.

Дар инжо,амри бисёр мухим ин астки , ин машруъият бахши аз тарафи чи манбаъи содир мешавад? Аз тарафи аллох содир мешавад ё аз тарафи махлуқоти мухталиф? Аллох,шаръ ва машруъро таъйин мекунад ё башархои мухталифки аллох чанин ижозаиро ба онхо надода аммо ,онро анжом медиханд ва мехоханд дар қонунгузорий,шаръ ва машруъ будани жойи аллохро бигиранд?

«أمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ».

( аллох ин ижозаро надода) қонуни шариати ин ижозаро надода ва ле инхо ин корро мекунанд. Бояд мушаххас шавадки ин кист? Хукумати исломий ва находхойи тахти амри он ин хаққи дифоъи машруъро ба шахси медиханд ва ба он машруъият мебахшанд ё хукуматхои тоғутий ва қавонини куфрий ва секуляристий онхо ? ё ахзоби куфрий ва қавонини куфрий ва секуляристий онхо?

Чун арз кардемки хар дини чизиро машруъ медонадки мумкин аст дини дигари онро машруъ надонад. Ё хатто дар дини секуляризм мумкин аст дар ек мантақаи чизиро машруъ бидонанд ва дар мантақаи дигари чизи дигариро машруъ бидонанд ва хамон чиз дар манотиқи дигар номашруъ бошад. Мисли тағйири баъзи аз қавониники дар иёлатхои мухталифи Амрико вужуд дорад хийли аз иёлатхо хастандки қавонини онхо бо хам фарқ  мекунад. Бо тағйиротики дар мазхаби коммунизм бо мазхаби либиролизм ва буржувази дар дини секуляризм вужуд дорад. Хар кудом аз инхо таърифишон аз машруъ ва ғейри машруъ мутафовут аст; хар чанд муштаракоти хам бо хам доранд ва бахусус дар асли дини секуляризм ва мубориза бо дин ва қонуни шариати аллох бо хам муштараканд ва танхо мазхабишон астки бо хам мутафовут аст. Машруъ ва ғейри машруъи онхо дар мазхабишон аст, социалистхо ва коммунистхо ек сари чизхоро машруъ ва хуб медонанд,мазхаби копитализм ва буржуазиахо чизи дигариро машруъ медонанд. Дар буржуазиа хам ба хамин шева,шаръхо ва машруъхо бо екдигар мутафовут хастанд. Социализм хам, социал демокраси ,ноцианал социализм ,коммунизм ва ………инхо хам тағйироти бо екдигар доранд.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(129- қисм)

 Агар бир киши муртад кишини жазоланишини ва уни ўлдиришни инкор қилса, уни хукми нима бўлади?

Агар шахс хеч қандай шак ва шубхасиз мутахассис қозилар томонидан тўртталик канал орқали тўртталик филтерлардан ўтказилган бўлса ва шахсга  ишонч билан маълум ва мушаххас бўлсаки, фалончи аллохни шариатига асосан муртад хисобланган, аммо бу шахс қасддан ва ўзини ихтиёри билан уни инкор қилса, калималарга  эътибор беринглар, яхшилаб  диққат қилинглар: огохона, қасддан ва ўзини истаги билан уни инкор қилса, уни хукми аллохни ахкомларидан бирини инкор қилган кишини хукмига ўхшайди. ибни Хазм андалусий рохимахуллох айтадики: очиқ ва ошкор куфрлардан бири шуки, ақиданг қуйидагича бўлса ё уни кофирлигини сен билган кофирни устидаги муртадни ўлдириш вожиб бўлган хукмни бекор қилса бўлади,деб хаёл қилишингдур. Сўнгра  мана бунга хам қаноат қилмасанг ва унга намоз хам ўқисанг ва унга мағфират талаб қилиб дуо қилсанг, бўлиб хам сен бундай шахснинг кофир эканини яхши биласан. Хўп, энди мана бу аксар уламойи суъ ва  динфуруш муллоларни, хоинларни,салтанат маърузачиларини вазияти бўлади, бизлар буни намунасини бир қанча марта қайта-қайта кўрганмиз.

Салом, нима учун имоми Али алайхиссалом муртадларга қарши жангларда бошқа халифалар билан бирга иштирок этмаган?

Нима учун? Али розиаллоху анху хам худди бошқа сахобаларга ўхшаб муртадларга қарши жангларда иштирок этган ва бани ханифадан асир олинган каниз у кишини улуши бўлган ва у киши бу каниздан мухаммад ханифа номли фарзандли бўлганлар. Тўғрими? Мана бундан кўриниб турибдики, Али розиаллоху анху хам бошқа сахоба розиаллоху анхум билан бирга муртадларга қарши жангларда бир хил назарга эга бўлганлар ва Али розиаллоху анхуни кўз-қараши бўйича муртадлар жибхасига қарши жанглар тўғри саналган. Агар тўғри бўлмаганда Али розиаллоху анху бу жанглардан иштирок этмаган бўлардилар.

Салом, мен али шиъаларидан бўламан, мен ғуллотлардан безорман, улар шиъалардан орасида  бўладими ё ахли суннатни  орасиданми буни фарқи йўқ? Мен сизни дарсларингизни кузатдим. Мени эшитишим бўйича, доиш шиъа ва суннийлардан иборат хамма тоифаларни ахли ислом эмас, балки  исломга мунтасиб деб билади. Аммо, шиъалардан бошқаларга узр келтиради, лекин шиъаларга келтирмайди, мана бу икковини ўртасидаги адолатсизлик эмасми?

   Хўп, тўғри сиз довланинг бахслар ва диросатлар марказининг  шиъаларни тоифалари хақидаги шаръий хукм номи остидаги 96 шамсий йилни тир ойида чиққан  мақоласини айтаяпсиз: “ исломдаги шиъа тоифалари” мунтасибдурлар, улар ла илаха иллаллохни нутқ қиладилар ва намоз ўқийдилар ва закотни  берадилар ва рамазонда рўза тутадилар ва хажни адо қиладилар. Хўп, мана бу далилларга кўра улар бу амалларни  қилишади ва улар исломдаги шиъаларни “мунтасиб” тоифаси,деган эди. Довланинг ахборот девони 1396 йилни дей ойидаги  набаъ хафтаномасини 113 сонида ўтган бир неча кунлар мобайнида “эй ахли эрон дастагларга махкам чанг уринглар” номли баёнисида хам, ханафийлар ва шофеъийлар умумий қилиб айтганда эрондаги ахли суннат деб маъруф бўлган фирқаларни хаммасини улар ислом ва суннатга “мунтасиб” бўлганлар деган ном билан номлайди ва айтадики: рофизий ва мушрик  шиъалари яшайдиган минтақаларда  ва у ерларда ислом ва суннатга (ахли суннат) “мунтасиб” бўлганлар яшайдиган минтақаларда сокин бўлганлар. Буни таржима қилган банда худо ахли суннат сўзини қавсни ичида ажратиб қўйган.

Яъни мана бу биродарларимизни кўз- қараши бўйича шиъаларни барча тоифалари исломга “мунтасиб” дейилади, бўлиб хам бизлар уларни кўпини ғуллот деб санаймиз. Хўп, энди уларни кўз-қараши бўйича шиъаларни барча тоифалари исломга “мунтасиб” бўлса ва эронда ахли суннат деб маъруф бўлган фирқалар хам, ахли суннат ё ахли ислом эмас, балки  ислом ва суннатга “мунтасиб” дейилади. Чунки ахли эрон бошқа бир нарса, ахли ислом ва ахли суннат бошқа бир нарса. Мана бу калималардан фойдаланаётган кишилар оддий одамлар эмас, улар бу калималарни қаерларда фойдаланиш кераклигини жуда хам  яхши билишади. Агар улар ахли эрон дейишса, бу масала фарқ қилади,тўғрими? Энди ислом ва суннатга мунтасиблар ёки исломга мунтасиб ,дейишлик ахли ислом билан таққослаганда бошқа-бошқа нарсалар хисобланади. Хўп, уларни мана бу кўз-қараши бўйича улар ислом ахли эмас, балки ислом ва суннатга мунтасиб бўлганлар саналади, бу ерда шофеъийларни  12 имомлик шиъадан ёки ханафийлардан ё салафийлардан ё ихвонийлардан фарқи йўқ, уларни хаммаси мана бу биродарлар учун ахли ислом эмас, ислом ва суннатга мунтасиб бўлганлар хисобланади.

“Мунтасиб” яъни нисбат берилган. Хозир буни тўғри ё нотўғри эканини эхтимоли бор. Баъзи ўринларда батафсилроқ тадқиқотлар ва текширувлар натижасида мана бу нисбатланишни хато экани эхтимоли кўпроқ бўлади. Яъни нисбат берилган пайтда,бу ерда уни тўғрилиги ё нотўғрилиги борасида  шак,шубха бор?

(давоми бор………)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(129- قیسم)

اَگر بِیر کِیشِی مُرتَد کِیشِینِی جَزالَه نِیشِینِی وَ اوُنِی اوُلدِیرِیشنِی اِنکار قِیلسَه، اوُنِی حُکمِی نِیمَه بوُلَه دِی؟

اَگر شَخص هِیچ قَندَی شَک وَ شُبهَه سِیز مُتَخَصِّص قاضِیلَر تامانِیدَن توُرتتَه لِیک کَنَل آرقَه لِی توُرتتَه لِیک فِیلتِیرلَردَن اوُتکَه زِیلگن بوُلسَه وَ شَخصگه اِیشانچ بِیلَن مَعلوُم وَ مُشَخَّص بوُلسَه کِی، فَلانچِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگه اَساساً مُرتَد حِسابلَنگن، اَمّا بُو شَخص قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اوُنِی اِنکار قِیلسَه، کَلِیمَه لَرگه اِعتِبار بِیرِینگلَر، یَحشِیلَب دِققَت قِیلِینگلَر: آگاهانَه، قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیستَه گِی بِیلَن اوُنِی اِنکار قِیلسَه، اوُنِی حُکمِی اَلله نِی اَحکاملَرِیدَن بِیرِینِی اِنکار قِیلگن کِیشِینِی حُکمِیگه اوُحشَیدِی. اِبنِ حَزم اَندَلوُسِی رَحِمَهُ الله اَیتَه دِیکِی: آچِیق وَ آشکار کُفرلَرنِی بِیرِی شوُکِی، عَقِیدَه نگ قوُیِیدَگِیچَه بوُلسَه یا اوُنِی کافِرلِیگِینِی سِین بِیلگن کافِرنِی اوُستِیدَگِی مُرتَدنِی اوُلدِیرِیش واجِب بوُلگن حُکمنِی بِیکار قِیلسَه بوُلَه دِی، دِیب خَیال قِیلِیشِینگدوُر. سُونگرَه مَنَه بوُنگه هَم قَناعَت قِیلمَه سَنگ وَ اوُنگه نَماز هَم اوُقِیسَنگ وَ اوُنگه مَغفِیرَت طَلَب قِیلِیب دُعا قِیلسَنگ، بُولِیب هَم سِین بوُندَی شَخصنِینگ کافِر اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه سَن. حوُپ، اِیندِی مَنَه بُو اَکثَر اوُلَمایِی سُوء وَ دِینفُرُوش مُلّالَرنِی،خائِنلَرنِی،سَلطَنَت مَعرُوضَه چِیلَرِینِی وَضِیعیَتِی بوُلَه دِی،بِیزلَر بوُنِی نَمُونَه سِینِی بِیر قَنچَه مَرتَه قَیتَه – قَیتَه کوُرگنمِیز.

سَلام، نِیمَه اوُچُون اِمامِی عَلِی عَلَیهِ السَّلام مُرتَدلَرگه قَرشِی جَنگلَردَه باشقَه خَلِیفَه لَر بِیلَن بِیرگه اِیشتِراک اِیتمَه گن؟

نِیمَه اوُچُون؟ عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ هَم حوُددِی باشقَه صَحابَه لَرگه اوُحشَب مُرتَدلَرگه قَرشِی جَنگلَردَه اِشتِراک اِیتگن وَ بَنِی حَنِیفَه دَن اَسِیر آلِینگن کَنِیز اوُ کِیشِینِی اوُلوُشِی بوُلگن وَ اوُ کِیشِی بُو کَنِیزدَن مُحَمَّد حَنِیفَه ناملِی فَرزَندلِی بوُلگنلَر. توُغرِیمِی؟ مَنَه بوُندَن کوُرِینِیب توُرِیبدِیکِی، عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ هَم باشقَه صَحابَه رَضِیَ الله عَنهُم بِیلَن بِیرگه مُرتَدلَرگه قَرشِی جَنگلَردَه بِیر هِیل نَظَرگه اِیگه بوُلگنلَر وَ عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ نِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه مُرتَدلَر جِبهَه سِیگه قَرشِی جَنگلَر توُغرِی سَنَلگن. اَگر توُغرِی بوُلمَه گندَه عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ بُو جَنگلَردَه اِیشتِراک اِیتمَه گن بوُلَردِیلَر.

سَلام، مِین عَلِی شِیعَه لَرِیدَن بوُلَه مَن، مِین غوُلّاتلَردَن بِیزارمَن، اوُلَر شِیعَه لَرنِی آرَه سِیدَه بوُلَه دِیمِی یا اَهلِی سُنَّتنِی آرَه سِیدَنمِی بوُنِی فَرقِی یوُق؟ مِین سِیزنِی دَرسلَرِینگِیزنِی کوُزَتدِیم. مِینِی اِیشِیتِیشِیم بُویِیچَه، داعِش شِیعَه وَ سُنِّیلَردَن عِبارَت هَمَّه طائِفَه لَرنِی اَهلِی اِسلام اِیمَس، بَلکِی اِسلامگه مُنتَسِب دِیب بِیلَه دِی. اَمّا، شِیعَه لَردَن باشقَه لَرگه عُذر کِیلتِیرَه دِی، لِیکِن شِیعَه لَرگه کِیلتِیرمَیدِی، مَنَه بُو اِیککاوِینِی اوُرتَه سِیدَگِی عَدالَتسِیزلِیک اِیمَسمِی؟

حوُپ،توُغرِی سِیز دَولَه نِینگ بَحثلَر وَ دِراسَتلَر مَرکَزِینِینگ شِیعَه لَرنِی طائِفَه لَرِی حَقِیدَگِی شَرعِی حُکم نامِی آستِیدَگِی 96 شَمسِی یِیلنِی تِیر آیِیدَه چِیققَن مَقالَه سِینِی اَیتَه یَپسِیز: ” اِسلامدَگِی شِیعَه طائِفَه لَرِی” مُنتَسِبدوُرلَر، اوُلَر لا اِلَه اِلّا الله نِی نوُطق قِیلَه دِیلَر وَ نَماز اوُقِیدِیلَر وَ زَکاتنِی بِیرَه دِیلَر وَ رَمَضاندَه رُوزَه توُتَه دِیلَر وَ حَجنِی عَدا قِیلَه دِیلَر. حوُپ، مَنَه بُو دَلِیللَرگه کوُرَه اوُلَر بُو عَمَللَرنِی قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر اِسلامدَگِی شِیعَه لَرنِی “مُنتَسِب” طائِفَه سِی، دِیگن اِیدِی. دَولَه نِینگ اَخبارات دِیوانِی 1396 یِیلنِی دِیی آیِیدَگِی نَباء هَفتَه نامَه سِینِی 113 سانِیدَه اوُتگن بِیر نِیچَه کوُنلَر مابَینِیدَه “اِی اَهلِی اِیران دَستَگلَرگه مَحکَم چَنگ اوُرِینگلَر” ناملِی بَیاننامَه سِیدَه هَم، حَنَفِیلَر وَ شافِیعِیلَر عُمُومِی قِیلِیب اَیتگندَه اِیراندَگِی اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن فِرقَه لَرنِی هَمَّه سِینِی اوُلَر اِسلام وَ سُنَّتگه “مُنتَسِب” بوُلگنلَر دِیگن نام بِیلَن ناملَیدِی وَ اَیتَه دِیکِی: رافِیضِی وَ مُشرِک شِیعَه لَرِی یَشَیدِیگن مِنطَقَه لَردَه وَ اوُ یِیرلَردَه اِسلام وَ سُنَّتگه (اَهلِی سُنَّت) “مُنتَسِب” بوُلگنلَر یَشَیدِیگن مِنطَقَه لَردَه ساکِن بوُلگنلَر. بُونِی تَرجِیمَه قِیلگن بَندَه خُدا اَهلِی سُنَّت سوُزِینِی قَوسنِی اِیچِیگه اَجرَه تِیب قوُیگن.

یَعنِی مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیزنِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه شِیعَه لَرنِی بَرچَه طائِفَه لَرِی اِسلامگه “مُنتَسِب” دِییِیلَه دِی، بوُلِیب هَم بِیزلَر اوُلَرنِی کوُپِینِی غوُلّات دِیب سَنَیمِیز. حوُپ، اِیندِی اوُلَرنِی کوُز- قَرَشِی بوُیِیچَه شِیعَه لَرنِی بَرچَه طائِفَه لَرِی اِسلامگه “مُنتَسِب” بُولسَه وَ اِیراندَه اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن فِرقَه لَر هَم، اَهلِی سُنَّت یا اَهلِی اِسلام اِیمَس، بَلکِی اِسلام وَ سُنَّتگه  “مُنتَسِب” دِییِیلَه دِی. چوُنکِی اَهلِی اِیران باشقَه بِیر نَرسَه، اَهلِی اِسلام وَ اَهلِی سُنَّت باشقَه بِیر نَرسَه. مَنَه  بُو کَلِیمَه لَردَن فایدَه لَه نَه یاتگن کِیشِیلَر عاددِی کِیشِیلَر اِیمَس، اوُلَر بُو کَلِیمَه لَرنِی قَیِیرلَردَه فایدَه لَه نِیش کِیرَکلِیگِینِی جوُدَه هَم یَحشِی بِیلِیشَه دِی. اَگر اوُلَر اَهلِی اِیران دِییِیشسَه، بُو مَسَلَه فَرق قِیلَه دِی، توُغرِمِی؟ اِیندِی اِسلام وَ سُنَّتگه مُنتَسِبلَر یاکِی اِسلامگه مُنتَسِب، دِییِیشلِیک اَهلِی اِسلام بِیلَن تَققاسلَنگندَه باشقَه – باشقَه نَرسَه لَر حِسابلَه نَه دِی. حوُپ، اوُلَرنِی مَنَه بُو کوُز- قَرَشِی بوُیِیچَه اوُلَر اِسلام اَهلِی اِیمَس،بَلکِی اِسلام وَ سُنَّتگه مُنتَسِب بوُلگنلَر سَنَلَه دِی، بُو یِیردَه شافِیعِیلَرنِی 12 اِماملِیک شِیعَه دَن یاکِی حَنَفِیلَردَن یا سَلَفِیلَردَن یا اِخوانِیلَردَن فَرقِی یوُق، اوُلَرنِی هَمَّه سِی مَنَه بوُ بِرادَرلَر اوُچُون اَهلِی اِسلام اِیمَس، اِسلام وَ سُنَّتگه مُنتَسِب بوُلگنلَر حِسابلَه نَه دِی. “مُنتَسِب” یَعنِی نِسبَت بِیرِیلگن. حاضِر بوُنِی توُغرِی یا ناتوُغرِی اِیکَه نِینِی اِحتِمالِی بار. بَعضِی اوُرِینلَردَه بَتَفصِیلراق تَدقِیقاتلَر وَ تِیکشِیرُولَر نَتِیجَه سِیدَه مَنَه بُو نِسبَتلَه نِیشنِی خَطا اِیکَه نِی اِحتِمالِی کوُپراق بوُلَه دِی. یَعنِی نِسبَت بِیرِیلگن پَیتدَه، بُو یِیردَه اوُنِی توُغرِیلِیگِی یا ناتوُغرِیلِیگِی بارَه سِیدَه شَک،شُبهَه بار؟

(دوامی بار……..)