وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(96-қисмат)

Дар ин сурат, бар дуст ва душман возих ва ровшан астки мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий муслимин, мухофизат аз манбаъи қудрати муслимин, мухофизат аз хукумати исломий ва жиловгирий аз фурупоший убухат ва қудрати дунёвий  муслимин аст. Хийли мухим аст, бар дуст ва душман ровшан аст. Агар аз чанин иймон ва саломати ақидатий муслимин мухофизат шавад дар воқеъ,мухофизат аз манбаъи қудрати муслимин аст ; дар воқеъ, мухофизат аз хукумати исломий аст; дар воқеъ ,мухофизат аз қудрати дунёвий муслимин ва жиловгири аз фурупоший убухат ва қудрати дунёвий муслимин аст ва мухофизат аз

«أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ»

дар жомеъа аст.

Паёми барои ғейри муслимин дорадки қабли аз вуруди ба дини ислом тахқиқоти лозимро дошта бошанд ва интихоби куркурона надошта бошанд. Мутаважжих бошандки дар дохил шудан ба исломи ижбори нест

«لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ»

Аммо, вақти ворид шуди бояд тобеъи қавонини он шави ва наметавони бигуйи: мар хар вақт дилам хост ворид мешавам ва харчи дилам хост анжом медихам ва хар вақт дилам хост хориж мешавам ва хар чи дилам нахост анжом намедихам, мейлакий аст.

На ,вақти вориди хар хизб ва хатто фан,херфа ва риштаи варзиший ва дар кул хар амри дунёвий шуди бояд тобеъи қавонин ва усули он шави. Ислом хам дорои қавонини хосси худиш астки бояд риоят шаванд. Мужозоти муртад, ғейри мусалмононро ташвиқ  мекунадки бо таважжух ва диққати бештари вориди ислом шаванд.

Ислом бо зур ва қудрат мавонеъи чун хуккоми золим ва уламои фосиди ахли китоб, шибхи ахли китоб ва мушрикини секулярро бардошта, ва инсонхоро аз исороти инхо озод карда аммо, ғейри аз мушрикини секуляр касиро бейни пазириши ислом ё марг қарор надода ва аз харгуна тахмил ва ижбор дар ақида хам манъ карда аст ва бо қудрати ақидатий ва истидлолики дорад хаммаро ба гуфтагу даъват намуда ва аз гуфтагу харроси надорад ва хатто хариф талабий хам мекунадки хар каси далил ва бурхони дорад жилов биёяд ва далоилишро биёварад агар рост мекуянд :

«قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» (بقره/111، انبياء/24، نحل/64)،

Бигу: агар рост мегуйид далили худитонро биёварид.

Ва баъди аз он астки ба он даста аз бандогон башорат медихадки бо куфр ба тоғут ва иймон ба аллох суханони мухталифро мешнаванд, бо куфр ба тоғут ва иймон ба аллох бояд чанин пуштивонаиро дошта бошанд баъад суханони мухталифро мешнаванд ва бехтарини онхоро интихоб мекунанд:

:« وَ الَّذِینَ اجْتَنَبُواْ الطَّغُوتَ أَن یَعْبُدُوهَا وَأَنَابُواْ إِلىَ اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ* الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ» (زمر/17-18)

(диққат кунидки аллох таоло мегуяд: ) касоники аз ибодати тоғут дури мекунанд, ( ибтидо хамин аст хийли аз касоники хатибанд ва таблиғ мекунанд ин муқаддамаро намеоварандки аллох худиш оварда аст -) касоники аз ибодати тоғут дури мекунанд ва (бо тўвба ва истиғфор ) ба суйи худо боз мегарданд, ишонро башорат биде ( ба ажр ва подоши азими худованди ) . мужда биде ба бандогонам. Он касоники ба хаммаи суханон гуш фаро медиханд ва аз никутарин ва зеботарини онхо пейравий мекунанд. Онон касониандки худо хидоятишон дода аст ва ишон воқеан хирадманданд.

. الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

Ки ба муслимин бармегардад, куллан муслиминанд, ва суханони мухталифики дар шўро ва дар миёни худишон матрах мешавад ва бехтарини онхоро интихоб мекунанд.

Дар ин сурат, дар кул ,аллох инсонро дар пазириши дин ба тахқиқи огохона, пархез аз тақлиди куркурона ва бедалил даъват мекунад. Онхоро даъват мекунадки бидуни ибхом ва пичидаги ба сурати ровшан ва ошкор дини исломро қабул кунанд ё хатто агар далил ва бурхони барои муқобила бо ислом доранд боз ровшан ва шаффоф онро баён кунанд ва посухи ровшан ва шаффоф хам дарёфт намоянд.

Ба хамин далил ,ислом пеш аз онки касиро ба унвони пейру бипазирад, ба у хашдор медихад чашм ва гуши худишро боз кунад ва дарбораи диники мехохад бипазирад ва қонуники мехохад худишро тобеъи он кунад, озодона фикр карда ва ба авоқиби кориш ва таъаххудотики медихад фикр кунад ; агар тавонист худишро бо қавониниш мунтабиқ кунад, вориди он шавад; ва агар мебинад наметавонад худишро бо қавонини он мунтабиқ намояд хақ дорад хар чи бештар дарбораи ин дин тахқиқ ва баррасий кунад. Қуръони мажид ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дастур медихад :

«وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِکِینَ اسْتَجَارَکَ فَأَجِرْهُ حَتَّى یَسْمَعَ کَلاَمَ اللّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لایَعْلَمُونَ» (توبه/6)،

Агар еки аз мушрикин ба ту паноханда шуд ба у панох биде то гуфтори худоро бишнавад онгох уро ба жойгохи амн бирасон ; ин ба хотири он астки онхо мардуми нодонанд. Мушрикин, инсонхои нодон ва жохилий хастанд, воқеият хам хамин аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(95- қисмат)

Ин қавоид куллан дар мовриди сарзаминхои астки хукумати исломий ва рахбари хукумати исломий вужуд дорад аммо, дар сарзаминхоики хукумати исломий ба шикли шўрои он ва ё хатто барасоси еки аз мазохиби исломий ва хатто мартабайи нозил ва изтирорий онхам вужуд надорад ва муслимин аз чанин довлат ва рахбарияти махрум хастанд, ба хукми зарурат ва ба нисбати тавоноий ва санжидани  масолих ва мафосиди қазия, афрод ва жомоатхои шариатгаро ба сурати доираи ин холаъро пур мекунанд то инки ба тадриж аз хамин тариқ ва ба хусус аз тариқи вахдат,дубора ба неъмат ва шукухи қудрати хукумати исломий даст пейдо кунандки манбаъи хейроти астки хеч абзори дунёвий бо он қобили муқояса набуда ва нест.

Посух ба суъолоти дарси шиносоий муртаддин ва равиши бархурд бо муртадддин ва жибхайи муртаддин.

Дар масирики будем дустон суъолотиро матрах кардандки суъоли дустони дигар хам буда ва он инки холо далили ин хамма сахтгири дар мовриди муртаддин чи метавон бошад?

Ба сурати мухтасар метавон гуфтки, ин вокуниши муслимин дар жиловгири кардан аз чанин гунохи ижтимоий дақиқан самараи харфхо ва аъмоли худи шахс аст, ва чизи тахмилий аз муслимин бар онхо ё зулм бар онхо нест балки , натижаи аъмоли худишон  аст. Албатта,хикматхои ғейри қобили инкор ва паёмхои возих ва ошкори хам дар ижрои ин дастури аллох нахофта астки наметавон онро инкор кард. Хам барои худи муслимин паёмхои дар бардорад ва хам барои ғейри муслиминки тасмим мегиранд ворид ва дохили ислом шаванд. Аз самароти ижрои ин қонун ин астки :

Аз қонуни шариати аллох ва жойгохи онки, дар жойгохи қонуни асосий жомеъа қарор гирифта, мухофизат мешавад ва ижоза намешавадки қонуни асосий жомеъайи муслимин дасти кам гирифта  шавад ва харж ва марж ба вужуд биёяд.

Жанги равоний душман барои зарба задан ва ошуфтаги дар амнияти иймоний жомеъа хунсо  мешавад ; қаблан дар ин замина сухбат карда будем ва асари равоний мужозоти мужримин,фазои солимиро барои умуми муслимин фарохам мекунад. Амнияти иймоний жомеъа зарба ворид кунад ва бояд хунсо  шавад.

Сангинийи хукми иртидод,рохи таблиғ ва тарвижи иртидодро мебандад, хамонтурики сангини хукми қатл,дузди ва ғейрих рохи иртикоб ба ин жароимро мебандад.

Муслимин нишон медихандки мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий ва равоний муслимин бароишон аз ахамияти болойи бархурдор аст ва рухияйи иймоний ва саломати ақидатий ва равоний жомеъа аз ахамияти бисёр болойи бархурдор мебошад ва бароишон мухим аст.

Замоники шахс тасмим мегирад кори кунадки дар ақоид ва иймони муслимин тазалзул,сусти ,дудили,шак ва тардид ба вужуд биёварад дар воқеъ,тасмим гирифтаки пояйи аслий мовжудияти муслимин ва пояхойи низом ва хукумати исломийро мутазалзил кунад. Ин кори муртаддин боиси зарба задан ва тазъифи рухияйи иймоний жомеъа мешавад ва боиси қонунгуризий ва заиф шудани ирода ва иймони муслимин мегардад. Афроди жомеъа хақ доранд ва инро хаққи худишон медонандки фазойи умуми жомеъа, мухити солим ва бидуни таниши дохилий ва омин бароишон бошад, то дар панохи чанин амният ва саломати битавонанд ба парвариши худишон,фарзандишон ва насли ояндашон бо хиёли рохат бипардозанд. Хифзи рухияйи иймоний жомеъа, асос ва пояйи мухофизат аз афроди жомеъа аст ва илова бар он, қавийтарин васила жихати муқобила бо жанги нарм ва жанги гарми душманон қонуни шариати аллох мебошад. Пас, хам хифзи рухияйи иймоний жомеъа ва хам абзори барои муқобила бо жанги нарм ва гарми душманон қонуни шариати аллох мешавад.

Миллатики иймонишро аз даст медиханд қабли аз ворид шудан хар душмани ба сарзаминишон шикаст хурданд. Ин матолибироки хидматитон арз мекунам чакида ва жўвхарайи торих аст ва воқеиятхойи астки наметавон онро инкор намуд. Миллатики иймонишро аз даст медихад қабли аз ворид  шудани хар душмани ба сарзаминишон шикаст хурданд ; аммо ,агар  иймонишонро аз даст надиханд харгиз шикаст намехуранд ва дар нихоят ,хатто агар қарнхо хам тул бикашад душманро шикаст медиханд. Пас,хифзи рухияйи иймони жомеъа ва мухофизат аз чанин сармоя ва  қудрати хаққи афроди жомеъа ва хаққи наслхои оянда астки насли кунуний хам бояд аз чанин рухияйи иймони музофизат кунад ва бояд бо касоники ба чанин сармоя ва қудрати садама мезананд бархурдор шавад. Ижройи ин хад ва хукм боис мешавадки душманон дар ахдофи худишон ноком бимонанд.

Морсел Бувазор – устоди хуқуқи донишгохи женов – мегуяд: ” иллати сахтгирий ислом дарбораи муртад шояд бидон жихат бошадки дар низоми хукумати ва системи идорий жавомеъи исломий ,иймон ба худо сирфан жанбаи эътиқодий ва даруни қалбий надорад балки , жузви бандхои пейвастаги уммат ва пояхои хукумати исломий аст, ба турики бо фиқдони он қавом ва давоми жомеъайи исломий муталоший мешавад ва монанди қатл ё фитна ва фасод астки наметавонад қобили тахаммул бошад”.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(94-қисмат)

Хуб аст дар ин замина ба намунахои ишора кунемки бо заминаики рахбарияти жомеъайи исломий фарохам карда буд, ва бо ихтиёр ва қудратики рахбари хукумати исломий ба онхо дода буд муслимин тавонистанд ва метавонанд тахти ин шароит ва бо риояти шурути таъйин шуда ва дар мовриди мушаххас ва таъйин шуда, инхо метавонанд ба сурати шахсий худудиро бар баъзи аз мужримин ва муртаддин ижро кунанд, монанди :

Сохиби барда ва каниз метавонад ба сурати шахсий хукмро ижро кунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

أَقِيمُواالْحُدُودَعَلَى مَامَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ.

Яъни , худуди шаръийро бар бардагон ва канизони худ ижро кунид. Ва нез фармуда аст :

إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَجْلِدْهَا.

Алъонки , чанин падидаи хаддиақал дар сарзаминхои мусалмоннишин вужуд надорад хар чандки дар сарзаминхои тахти хокимияти секуляристхо ба ишколи мухталифи чун коргарони жинсий ва ғейрих ба хаёти худ идома дода аст ва ин падида ба шикли вахшатнок ва хийли бадтар аз қуруни васатий ва қуруни бостоний хам ба хаёти худ идома медихад. Дар хар сурат, ин хам ек намуна астки шахс метавонад хукмро ижро кунад ва дин ва шариати исломий ба у ижоза дода аст.

Касики бо муслимин пеймони сулх ва ошти баста, чанин каси ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш медихад ё ба аллох тўвхин мекунад куштани ин мисли куштани ек кофари жангталаб ва мухориб мешавад, хукумати исломий чанин чизиро эълом карда ва огохихоиро дода аст. Дар ин сурат, иқдом ба куштани у бар хар мусалмони вожиб мешавад ва куштани у ишколи надорад. Далили ин кор хам гуфтаи Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума астки ба вай гуфтанд: фалон рохиб ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фўш дода аст , у хам гуфт: агар ман онро мешанидам уро мекуштам. Сипас рохибро наздиш оварданд ва Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума хам шамшир кашид аммо , рохиб инкор кард ва уро рахо намуд.

Мисоли Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам зиёд иттифоқ офтода аст, мисли хамон шахси мусалмоники ба хукми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рози нашуд ва Умар розиаллоху анху хам гардани уро зад ва қуръон хам иқдоми уро таъйид намуд. Хамчунин духтари Марвонки ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш дод ва Умайр бин Адий уро ба дарак фристод ва аз тарафи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у лақаби ” пуштибони аллох ва росулиш” дода шуд.

Куштани сохир  ба дасти Жундуб бин Каъаб ғомидий ба хамрохи Валид розиаллоху анху дар замони хилофати Усмон бин Аффон розиаллоху анхуки сохирро бо дасти худишон куштанд.

Хафса уммул мўъминин розиаллоху анхо бо дасти худ ек зани сохираро ба қатл расонд.

Марди мусалмон курики хамсари худро ба далили фахш додан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба дарак фристод ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам хуни он занро хадар рафта эълом кард.

Тамоми ин маворид ва мавориди мушобех,журмхои ижтимоий будандки хукумати исломий бо фарохам кардани заминахои огохий ва шинохти умуми мардуми жомеъа аз чанин журмхои ва бо таъйини шурути ,қудрат ва ижозаи ижроро ба соири муслимин дода аст ; ва чунончи хукумати исломий ин қудратро аз муслимин бигирад ва онро ба худиш мухтас кунад ва ижоза надихад каси ғейри аз хукумати исломий ва находхои тахти хокимияти он бано ба масолихики худ хукумати исломий дар назар гирифта ва хукумати исломий мужозоти муртаддинро мухтас  ба худиш кунад. Ва бано ба масолихи мужримин муртадро худиш ба сазойи аъмолишон бирасонад ва ин ижозаро ба каси дигари надихад ва қудратироки қаблан тўвзиъ карда буд дубора онро жамъ кунад ; дар ин сурат, хеч каси хаққи так руйи ва мухолифат бо дастуроти рахбарият ва хукумати исломийро надорад. Ин хам еки аз хамон нукоти калиди астки хийли аз дустон ба он таважжух намекунанд.

Хам акнун хамки систем ва низомхои хукуматий аз густардагий , вусъат,назм ва созмондехи бесобиқаи бархурдор шуданд дар ин замина бояд бештар диққат шавадки қонуни исломий жомеъа хад ва худуди афроди жомеъаро чигуна таъриф карда ва бояд дар хамин хад ва худуд амал кард. Чун хуружи мусалмон аз ин хад ва худуди шаръийки хукумати исломий барояш таъриф карда агар аз ин хуруж кунад худиш ба манзилаи иртикоби журм махсуб мешавад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(93- қисмат)

Тасаввур кунидки дар миёни мухожирини хабаша Абдуллох бин Убай, у ва касоники мисли у буданд, дар Мадина мушаххас будки инхо ибтидо изхори ислом карданд ва баъадхо кофар буданишон тавассути аллох мушаххас шуда буд. Муртад шуда буданд ин новъи иртидод аст. Ё теъдоди аз яхудиён барои тазъиф ва мубораза бо муслимин ибтидо иймон меоворданд ва дубора муртад мешуданд аммо , боз мебинем хукми иртидод бар хеч кудом аз онхо ижро намешавад. Хар чандки хукумати исломий ,рахбарияти муваххид ва қотиъи хам вужуд дорад. Аммо, дар баробар мебинемки дастури қатли Усамо духтари Марвон зани шоир ва яхудий сокини Мадина будро содир мекунад ва еки аз муслимин уро мекушад. Ба хамин шева , дастури қатли чанд мовриди дигар хам содир мешавад.

Ё дар жараёни фатхи Макка бо онки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хукми қатли теъдоди аз секуляристхо ва муртаддинро бо исм ва ановини мушаххас содир мекунад, ва онхоро махдуруд дам эълом менамояд хар чандки  хатто зери пардаи каъба хам пейдо шаванд, аммо мебинемки еки аз ин махдуруд дамхо ба номи Абдуллох бин Саъад бин Аби Сурахки қаблан аз мухожирин ва котибони вахий буд аммо муртад шуда ва ба Макка баргашта буд ва онхамма жанги равоний алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва қуръон рох андохта буд ва онхамма ба тахқири дини аллох ва муслимин пардохта буд аммо,  Усмон ибни Аффон розиаллоху анху аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барояш омон хост ва тавассути рахбарият бахшида шуд. Нигох кунид, мехохад чи чизиро ба мо бигуяд? Ва ривоятхои машхур дигарики вужуд доранд.

Мехохад бигуяд бо онки худудро имом ё намояндагони рахбари хукумати исломийки маъмулан дастгохи қазоий исломий аст бо тейи марохили хосси қазоий ба мархалайи ижро дармеоваранд, диққат кунид, аммо вазъи мовжуди замоний ва маконий довлати исломий ва ташхиси рахбарият харфи аввалро мезанад. Ин хийли мухим аст. Медонемки худудро имом ё намояндагони рахбари хукумати исломийки маъмулан дастгохи қазоий хастанд бо он марохили хосси қазоий ба ижро дар меоваранд аммо ,вазъи мовжуди замоний ва маконий довлати исломий ва ташхиси рахбарият харфи аввалро мезанад.

Дар жараёни фатхи Макка ва баъди аз афви умумий, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дастури қатли чохор нафарроки ба журми иртидод тахти таъқиб буданд содир мекунад:

«اقْتُلُوهُمْ، وَإِنْ وَجَدْتُمُوهُمْ مُتَعَلِّقِينَ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ»،

Ин чохор нафарро бикушид, ва лавки худишонро ба пардаи каъба овизон карда бошанд.

Возих аст,хийли возих аст, дар инжо фақат росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва пас аз у танхо рахбариятики аз тариқи шўрои хал ва ақди он махал,интихоб шуда шойистаги дастури тахкими шариати аллохро дорад. Чун, у бештар аз так так афроди жомеъа ва хатто гуруххо,аз тариқи конолхои мухталиф бо вазъи мовжуди жомеъа ва фазои атроф ва фазои бейнал милалий ошнойи ва шинохт дорад ва масолих ва мафосидро бехтар ва мутмаинтар ташхис медихад. Ба чанин холати дар истелох мегуянд даъватро бо басират ба пеш мебарад. Хийли мухим аст, даъватро бо басират ба пеш мебарад.

Рахбарий марказий ба унвони пойгохи устувор ,зарурати гуриз нопазири жомеъайи исломий барои харакат ба жилов ва эъмоли қудрати қонуни шариати аллох дар жомеъа астки екпорчаги сиёсий муслимин ва харакати озодбахши исломро тазмин мекунад. Бале, рахбарияти марказий чанин пойгохи устувор ва бузургиро дорад ва зарурати гуриз нопазир жомеъайи исломий аст, зарурати гуриз нопазир жомеъайи исломий барои харакат ба жилов аст, зарурати гуриз нопазир жомеъайи исломий барои эъмоли  қудрати қонуни шариати аллох дар жомеъа аст. Чанин рахбарияти астки екпорчаги сиёсий муслимин ва харакати озодбахши исломро тазмин мекунад.

Дар ин сурат, ин қоида хоким мешавадки

«أن الحدود لا يقيمها إلا الإمام أو نائبه»

Яъни, худуд танхо аз тарафи имом ё ноиб ва жонишини у барпо мешаванд. Имоми Шофеъий рохимахуллох хам мегуяд:

«لا يقيم الحدود على الأحرار إلا الإمام ومن فوض إليه الإمام، لأنه لم يُقَم حدٌّ على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم، إلا بإذنه، ولا في أيام الخلفاء إلا بإذنهم، لأنه حق الله يفتقر إلى الاجتهاد، ولا يؤمن في استيفائه الحيف، فلم يجز بغير إذن الإمام».

Холо,агар рахбарият ташхис додки дар баробари муртад шудан касони чун Абдуллох бин Жахш ,яхудиёни Мадина ва куфргуйи мунофиқин ва секулярзадахоики мунофиқ будан холис онхо тавассути аллох таоло хам ровшан ва возих шуда бояд сабр кард ва кори анжом надод дар ин сурат, хукм барои так таки афроди жомеъа хамин аст; аммо , агар дар мархалаи бо таъйини шурути амр ба дафъ ва терори тўвхин кунандагон ва куштани муртаддини хос ва мушаххас мешавад, хукм барои так таки муслимин самъ ва тоъат ва ижрои худуд аст. Ба хамин далил мебинемки дар бейни муслимин барои ижрои ин худуд ба сурати фардий ва жамъий мусобақа гузошта мешавад. Дар хар ду холат, асл, ташхиси рахбарияти исломий жомеъа аст.

Дар хар хол,ташхиси замон, макон ва чигунаги ижрои хукми муртаддин бар ухдаи хукумати исломий ва амири муслимин аст. Ин хамма руйи он таъкид мешавад ба далили ахамияти астки вужуд дорад, ва хийли аз дустон чанин каламоти, чанин ахкоми ва чанин мовқеиятхоиро надида мегиранд, ва мутаъассифона сахл ангори мекунанд ва дучори иштибохоти бузург мешаванд ва садамахои зиёдиро ,хам ба жунбуши исломий ва хам ба худишон мезананд.

(идома дорад………)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(131- қисм)

Салом, худо масихийлардан, яхудийлардан, зардўштийлардан жизя олинглар деб дастур беради, аммо бошқа бир жойда мушрикларни қаерда ушлаб олсангизлар ўлдиринглар,деб буюради. Мана бу зиддият эмасми?

Йўқ қадрли дўстим, мени фикримча сиз мушрик ва мушрикларни мисолларида хато қиляпсиз. Яхудий ва насронийлар ахли китобни жумласидан бўлади ва мажусийлар хам шибхи ахли китоб бўлишади. мана буларни ўзига хос қонунлари мавжуд, ислом улар учун ўзига хос қонунларни ишлаб чиқарган. Мана бу кишиларни қаршисида бугунги кунда секулярист  номли кишилар мавжуд бўлиб, уларни хам ўзига хос қонунлари бор. Мени фикримча ўтган дарсларимизда бу хақида муфассал сухбатлашган эдик. Агар сиз мана бу дарсларга мурожаат қилсангизлар яхшироқ тушуниб оласизлар.

 Бугунги кунда секулярист деб танилган мушриклар ислом ва ўлимни орасида бирини танлашлари керак. Шу сабабли хам агар улар аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлишмаса, қуйидаги оятга шомил бўлишади:

  “فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ” ‏

Эътибор бердингизми? Агар сиз масихий калимасини ўрнига насроний калимасидан фойдалансангиз яхшироқ бўларди. Аллох таоло мана бу калимадан фойдаланган ва шу иш  сахихроқ бўлади. Сизни саволингиз бўйича хеч қайси бир даврда мушриклардан жизя қабул қилинмаганини хаммамиз яхши биламиз, энди қабул қилинмагандан сўнг албатта олинмаган хам, аммо уларни қаерда топилса ўлдиринглар, дейилган. Мушриклар хеч қачон жизяга шомил бўлишган эмас,бу қонун уларга тегишли бўлмаган,балки ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларига тегишли.

Ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух, мамустодан шуни сўрамоқчи эдимки, муртадларни фарзандларини устида  худди харгиз  иймон келтирмаган мунофиқларга ўхшаб  хукмий муртад  деб  хисоблаб, муртадларни хукмини уни устида ижро қила оламизми?

Мени фикримча азиз дўстимиз, сиз хукмий муртадни нима эканини яхши тушунмаган кўринасиз, дарсга мурожаат қилинг, бу хақида яна қайтадан изох бермасак яхшироқ бўларди. Хукмий муртад ва хақиқий муртад эса бир қиёс бўлиб, уламолар буни вужудга келтиришган,бу  бошқа бир нарса. Аммо энди, нима учун бизлар мана бундай хукмни беришимиз керак? Яъни бизлар нима учун муртадларни фарзандларига хукмий муртад хукмини беришимиз керак? Сизни далилингиз нима? Мана бу болалар нимадан қайтиб келишган? Улар аслида мусулмон бўлган эдилармики, энди исломдан қайтиб чиқишган бўлса? Яъни улар аввал мусулмон бўлиб сўнгра қайтиб кетишганми? Агар улар мусулмон болалари хисобланса, сиз уларни устида такфирни шарт ва монеъликларига ўхшаш  тўрт мархалани риоят қилдингизми? Сўнгра уларни устида хукмий иртидод хукмини содир қилдингизми? Ёки бўлмасам хукмни  шунчаки килолаб бериб юбордингизми?

Агар улар мусулмон бўлишмаган бўлса ва болалигидан аслий ва ошкор кофирларни ақидаларидан бири бўлмиш ота-онасини куфрий динига асосланиб униб- ўсган бўлсалар, сўнгра балоғат ёшига етгач хам ана ўша куфрий ақидаларга кўра яшаган ва ўзини ошкор кофирлардан бири деб билган бўлса, мана бу холатда у аслий кофирлардан хисобланади. Аслий кофирларни йўлидан қайтиб кетган ёки ошкор кофирларни бирини ўриндиғидан туриб бошқасини ўриндиғига ўтириб олиб, жойиги ўзгартириб олган кимсани бизлар муртад деб хисоблай олмаймиз.

Аллохни шариатидаги кўз- қараш бўйича, муртад исломдан кофирлар томонга  қайтиш ёки иймондан куфрга қайтиш бўлади. Мана бу муртад бола харгиз исломни  поездига ўтирмаган, энди у ўтирмагандан кейин уни ўтирди ва бекатларни бирида тушиб қолди ва қайтиб кетди ва ошкор кофирларни поездига ўтирди ва мана шу шева билан муртад бўлди,дея олмаймизда.

Мана буларни мусулмонларни сафида бўлган, аммо харгиз ислом доирасига кирмаган ва бир мархалада ошкор кофирларни сафига қўшилган сўнг  муртад бўлган мунофиқларга қўшмаслигимиз керак. Ахир мана бу мунофиқлар аввалдан хам кофир бўлганми ё бўлмаганини қаердан биламиз? Мана шу жохиллигимиз сабабли биз уларни мусулмонлар жумласидан деб хисоблаганмиз, тўғрими? Бу бола исломга эга бўлган эмас ; ёки мусулмонларни орасида пинхон бўлиб олган пинхоний кофир мунофиқ хам бўлмаган, бизлар мусулмонларни орасида пинхон бўлиб олган   бундай кофирларни харгиз  ташхис бера олмаганмиз ва бера олмаймиз хам. Шунинг учун хам аллохни шариатидаги хукмга кўра биз уларни мусулмонлар жумласидан деб хисоблаймиз ва уларни мусулмонларни хуқуқларидан бахраманд қиламиз, агар улар муртад бўлсалар хам муртадларни ахкоми бўйича аллохни хукмини уларни устида пиёда қиламиз ва улар билан бошқа мусулмонларга ўхшаб муносабатда бўламиз. Яъни улар исломдан муртад бўлган пайтларида айтамизки, эй биродар бир мусулмон муртад бўлибди, биз уни аввалдан хам мусулмон бўлмаганини қаердан биламиз? Уни хукми хам, унинг  қўли билан алданиб қолган кишиларнинг хукми билан бир хил бўлади,агарчи исломдан ёки иймондан кейин муртад бўлган бўлсалар хам хукм шундай бўлади. Мана бу шариатни хукми. Бу аллохни хукмига итоат қилиш бўлиб, аллохни хукмига итоат қилиш эса ибодат хисобланади.

Аммо бир муртадни боласичи? Биз ошкора ва равшан қилиб мана бу шахснинг олдин мусулмон бўлмаганлигини ташхис бера оламизми? мана бу шахс исломни харгиз рад қилмаганини хам ташхис бера олмаймизми? Мана бу шахс болалигидан буён ошкор ва аслий кофирларни ақидасига кўра униб-ўсганини хам фахмлай олмаймизми? Ислом мана бу болага жинсий ишлар орқали ўтиб қолмаслигини хам тушунмаймизми? Нимага буларни фахмлашга  қодирмиз. Бу  оғир иш эмас.

Бу ердаги  жохиллик бир мунофиқни мусулмонларни сафидан тортиб чиқара олмаслигимизга боис бўлади, шу сабабли хам бизлар аллохни дастурига кўра уни хукмини бошқа мусулмонларни хукмидек кўрамиз. Аммо ошкор кофирларни боласига ўхшаб аслий кофирларни ақидасига кўра униб-ўсган мана бундай болалар хақида етарли маълумот ва билимга эгамиз, бундай болани муртадларни хукмига шомил қилишимиз хам ғайри шаръий хисобланади, бошқа томондан бу болани хаққига ошкор зулм қилинган бўлади, аллох таоло бандаларини хаққига зулм қилинишидан покдур.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(131- قیسم)

سَلام، خُدا مَسِیحِیلَردَن، یَهُودِیلَردَن ، زَردوُشتِیلَردَن جِزیَه آلِینگلَر دِیب دَستوُر بِیرَه دِی، اَمّا باشقَه بِیر جایدَه مُشرِکلَرنِی قَیِیردَه اوُشلَب آلسَنگِیزلَر اوُلدِیرِینگلَر، دِیب بوُیُورَه دِی. مَنَه بُو زِدِّیَت اِیمَسمِی؟

یوُق قَدرلِی دوُستِیم، مِینِی فِکرِیمچَه سِیز مُشرِک وَ مُشرِکلَرنِی مِثاللَرِیدَه خَطا قِیلیَپسِیز. یَهُودِی وَ نَصرانِیلَر اَهلِی کِتابنِی جُملَه سِیدَن بوُلَه دِی وَ مَجُوسِیلَر هَم شِبهِ اَهلِی کِتاب بوُلِیشَه دِی. مَنَه بوُلَرنِی اوُزِیگه خاص قانوُنلَرِی مَوجُود، اِسلام اوُلَر اوُچُون اوُزِیگه خاص قانوُنلَرنِی اِیشلَب چِیقَرگن. مَنَه بُو کِیشِیلَرنِی قَرشِیسِیدَه بوُگوُنگِی کوُندَه سِکوُلارِیست ناملِی کِیشِیلَر مَوجُود بوُلِیب، اوُلَرنِی هَم اوُزِیگه خاص قانوُنلَرِی بار. مِینِی فِکرِیمچَه اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه بوُ حَقِیدَه  مُفَصَّل صُحبَتلَشگن اِیدِیک. اَگر سِیز مَنَه بوُ دَرسلَرگه مُراجَعَت قِیلسَنگِیزلَر یَحشِیراق توُشوُنِیب آلَه سِیزلَر.

بوُگوُنگِی کوُندَه سِکوُلارِیست دِیب تَنِیلگن مُشرِکلَر اِسلام وَ اوُلِیمنِی آرَه سِیدَه بِیرِینِی تَنلَشلَرِی کِیرَک. شُو سَبَبلِی هَم اَگر اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَسلِیم بُولِیشمَه سَه، قوُیِیدَگِی آیَتگه شامِل بُولِیشَه دِی:    “فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ” ‏ اِعتِبار بِیردِینگِیزمِی؟ اَگر سِیز مَسِیحِی کَلِیمَه سِینِی اوُرنِیگه نَصرانِی کَلِیمَه سِیدَن فایدَه لَنسَنگِیز یَحشِیراق بوُلَردِی. اَلله تَعالَی مَنَه بوُ کَلِیمَه دَن فایدَه لَنگن وَ شوُ اِیش صَحِیحراق بوُلَه دِی. سِیزنِی سَوالِینگِیز بُویِیچَه هِیچ قَیسِی بِیر دَوردَه مُشرِکلَردَن جِزیَه قَبوُل قِیلِینمَه گه نِینِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَه مِیز، اِیندِی قَبوُل قِیلِینمَه گندَن سُونگ اَلبَتَّه آلِینمَه گن هَم، اَمّا اوُلَرنِی قَیِیردَه تاپِیلسَه اوُلدِیرِینگلَر، دِییِیلگن. مُشرِکلَر هِیچ قَچان جِیزیَه گه شامِل بوُلِیشگن اِیمَس، بوُ قانوُن اوُلَرگه تِیگِیشلِی بُولمَه گن، بَلکِی اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِیگه تِیگِیشلِی.

اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةَ الله وَ بَرَکاتُه، ماموُستادَن شوُنِی سُورَه ماقچِی اِیدِیمکِی، مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِینِی اوُستِیدَه حوُددِی هَرگِیز اِیمان کِیلتِیرمَه گن مُنافِقلَرگه اوُحشَب حُکمِی مُرتَد دِیب حِسابلَب، مُرتَدلَرنِی حُکمِینِی اوُنِی اوُستِیدَه اِجرا قِیلَه آلَه مِیز؟

مِینِی فِکرِیمچَه عَزِیز دوُستِیمِیز، سِیز حُکمِی مُرتَدنِی نِیمَه اِیکَه نِینِی یَحشِی توُشُونمَه گن کوُرِینَه سِیز، دَرسگه مُراجَعَت قِیلِینگ، بُو حَقِیدَه یَنَه قَیتَه دَن اِیضاح بِیرمَه سَک یَحشِیراق بوُلَردِی. حُکمِی مُرتَد وَ حَقِیقِی مُرتَد اِیسَه بِیر قِیاس بوُلِیب، اوُلَمالَر بوُنِی  وُجوُدگه کِیلتِیرِیشگن، بُو باشقَه بِیر نَرسَه. اَمّا اِیندِی، نِیمَه اوُچُون بِیزلَر مَنَه بوُندَی حُکمنِی بِیرِیشِیمِیز کِیرَک؟ یَعنِی بِیزلَر نِیمَه اوُچُون مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِیگه حُکمِی مُرتَد حُکمِینِی بِیرِیشِیمِیز کِیرَک؟ سِیزنِی دَلِیلِینگِیز نِیمَه؟  مَنَه بُو بالَه لَر نِیمَه گه قَیتِیب کِیلِیشگن؟ اوُلَر اَصلِیدَه مُسُلمان بوُلگن اِیدِیلَرمِیکِی، اِیندِی اِسلامدَن قَیتِیب چِیقِیشگن بُولسَه؟ یَعنِی اوُلَر اَوَّل مُسُلمان بوُلِیب سوُنگرَه قَیتِیب کِیتِیشگنمِی؟ اَگر اوُلَر مُسُلمان بالَه لَرِی حِسابلَنسَه، سِیز اوُلَرنِی اوُستِیدَه تَکفِیرنِی شَرط وَ مانِعلِیکلَرِیگه اوُحشَش توُرت مَرحَلَه نِی رِعایَت قِیلدِینگِیزمِی؟ سُونگرَه اوُلَرنِی اوُستِیدَه حُکمِی اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلدِینگِیزمِی؟ یاکِی بُولمَه سَم حُکمنِی شوُنچَه کِی کِیلا لَب بِیرِیب یُوباردِینگِیزمِی؟

اَگر اوُلَر مُسُلمان بوُلِیشمَه گن بوُلسَه وَ بالَه لِیگِیدَن اَصلِی وَ آشکار کافِرلَرنِی عَقِیدَه لَرِیدَن بِیرِی بوُلمِیش آتَه – آنَه سِینِی کُفرِی دِینِیگه اَساسلَه نِیب اوُنِیب – اوُسگن بُولسَه لَر، سوُنگرَه بَلاغَت یاشِیگه یِیتگچ هَم اَنَه اوُشَه کُفرِی عَقِیدَه لَرگه کوُرَه یَشَه گن وَ اوُزِینِی آشکار کافِرلَردَن بِیرِی دِیب بِیلگن بوُلسَه، مَنَه بُو حالَتدَه اوُ اَصلِی کافِرلَردَن حِسابلَه نَه دِی. اَصلِی کافِرلَرنِی یوُلِیدَن قَیتِیب کِیتگن یاکِی آشکار کافِرلَرنِی بِیرِینِی اوُرِیندِیغِیدَن توُرِیب باشقَه سِینِی اوُرِیندِیغِیگه اوُتِیرِیب آلِیب، جایِینِی اوُزگرتِیرِیب آلگن کِیمسَه نِی بِیزلَر مُرتَد دِیب حِسابلَی آلمَیمِیز.

اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی کوُز- قَرَش بُویِیچَه، مُرتَد اِسلامدَن کافِرلَر تامانگه قَیتِیش یاکِی اِیماندَن کُفرگه قَیتِیش بوُلَه دِی. مَنَه بوُ مُرتَد بالَه هَرگِیز اِسلامنِی پایِزدِیگه اوُتِیرمَه گن، اِیندِی اوُ اوُتِیرمَه گندَن کِییِین اوُنِی اوُتِیردِی وَ بِیکَتلَرنِی بِیرِیدَه توُشِیب قالدِی وَ قَیتِیب کِیتدِی  وَ آشکار کافِرلَرنِی پایِزدِیگه اوُتِیردِی وَ مَنَه شوُ شِیوَه بِیلَن مُرتَد بوُلدِی، دِییَه آلمَیمِیزدَه.

مَنَه بوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی صَفِیدَه بوُلگن، اَمّا هَرگِیز اِسلام دائِرَه سِیگه کِیرمَه گن وَ بِیر مَرحَلَه دَه آشکار کافِرلَرنِی صَفِیگه قوُشِیلگن سوُنگ مُرتَد بوُلگن مُنافِقلَرگه قوُشمَسلِیگِیمِیز کِیرَک. اَخِیر مَنَه بوُ مُنافِقلَر اَوَّلدَن هَم کافِر بوُلگنمِی یا بوُلمَه گه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه مِیز؟ مَنَه بُو جاهِللِیگِیمِیز سَبَبلِی بِیز اوُلَرنِی مُسُلمانلَر جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گنمِیز، توُغرِیمِی؟ بُو بالَه اِسلامگه اِیگه بوُلگن اِیمَس؛ یاکِی مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه پِینهان بوُلِیب آلگن پِینهانِی کافِر مُنافِق هَم بوُلمَه گن، بِیزلَر مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه پِینهان بوُلِیب آلگن بوُندَی کافِرلَرنِی هَرگِیز تَشخِیص بِیرَه آلمَه گنمِیز وَ بِیرَه آلمَیمِیز هَم. شوُنِینگ اوُچُون هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی حُکمگه کوُرَه بِیز اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَیمِیز وَ اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی حُقوُقلَرِیدَن بَهرَمَند قِیلَه مِیز، اَگر اوُلَر مُرتَد بوُلسَه لَر هَم مُرتَدلَرنِی اَحکامِی بوُیِیچَه اَلله نِی حُکمِینِی اوُلَرنِی اوُستِیدَه پِیادَه قِیلَه مِیز وَ اوُلَر بِیلَن باشقَه مُسُلمانلَرگه اوُحشَب مُناسَبَتدَه بوُلَه مِیز. یَعنِی اوُلَر اِسلامدَن مُرتَد بوُلگن پَیتلَرِیدَه اَیتَه مِیزکِی، اِی بِرادَر بِیر مُسُلمان مُرتَد بوُلِیبدِی، بِیز اوُنِی اَوَّلدَن هَم مُسُلمان بوُلمَه گه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه مِیز؟ اوُنِی حُکمِی هَم، اوُنِینگ قوُلِی بِیلَن اَلدَه نِیب قالگن کِیشِیلَرنِینگ حُکمِی بِیلَن بِیر هِیل بوُلَه دِی، اَگرچِی اِسلامدَن یاکِی اِیماندَن کِییِین مُرتَد بوُلگن بوُلسَه لَر هَم حُکم شوُندَی بوُلَه دِی. مَنَه بُو شَرِیعَتنِی حُکمِی. بوُ اَلله نِی حُکمِیگه اِطاعَت قِیلِیش بوُلِیب، اَلله نِی حُکمِیگه اِطاعَت قِیلِیش اِیسَه عِبادَت حِسابلَه نَه دِی.

 اَمّا بِیر مُرتَدنِی بالَه سِیچِی؟ بِیز آشکارَه وَ رَوشَن قِیلِیب مَنَه بُو شَخصنِینگ آلدِین مُسُلمان بوُلگنلِیگِینِی تَشخِیص بِیرَه آلَه مِیزمِی؟ مَنَه بُو شَخص اِسلامنِی هَرگِیز رَد قِیلمَه گه نِینِی هَم تَشخِیص بِیرَه آلمَیمِیزمِی؟ مَنَه بُو شَخص بالَه لِیگِیدَن بوُیان آشکار وَ اَصلِی کافِرلَرنِی عَقِیدَه سِیگه کوُرَه اوُنِیب – اوُسگه نِینِی هَم فَهملَی آلمَیمِیزمِی؟ اِسلام مَنَه بُو بالَه گه جِنسِی اِیشلَر آرقَه لِی اوُتِیب قالمَسلِیگِینِی هَم توُشوُنمَیمِیزمِی؟ نِیمَه گه بوُلَرنِی فَهملَشگه قادِرمِیز. بُو آغِیر اِیش اِیمَس.

 بُو یِیردَگِی جاهِللِیک بِیر مُنافِقنِی مُسُلمانلَرنِی صَفِیدَن تارتِیب چِیقَه رَه آلمَسلِیگِیمِیزگه بائِث بوُلَه دِی، شُو سَبَبلِی هَم بِیزلَر اَلله نِی دَستوُرِیگه کُورَه اوُنِی حُکمِینِی باشقَه مُسُلمانلَرنِی حُکمِیدِیک کوُرَه مِیز. اَمّا آشکار کافِرلَرنِی بالَه سِیگه اوُحشَب اَصلِی کافِرلَرنِی عَقِیدَه سِیگه کوُرَه اوُنِیب – اوُسگن مَنَه بوُندَی بالَه لَرحَقِیدَه یِیتَرلِی مَعلوُمات وَ بِیلِیمگه اِیگه مِیز، بوُندَی بالَه نِی مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه شامِل قِیلِیشِیمِیز هَم غَیرِی شَرعِی حِسابلَه نَه دِی، باشقَه تاماندَن بُو بالَه نِی حَققِیگه آشکار ظُلم قِیلِینگن بُولَه دِی، اَلله تَعالَی بَندَه لَرِینِی حَققِیگه ظُلم قِیلِینِیشِیدَن پاکدوُر.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(131-قسمت)

• سلام، خدا دستور می دهد از مسیحی ها، یهودی ها و زرتشتی ها جزیه بگیرید اما، در جای دیگری دستور می دهد مشرکین را هر جا پیدا کردید آنها را بکشید. آیا این تضاد نیست؟

نه دوست گرامی، فکر کنم در مصادیق مشرک و مشرکین دچار اشتباه شده اید. یهودی ها و نصرانی ها جزو اهل کتاب هستند و مجوس هم شبه اهل کتاب. این ها قوانین خاص خودشان را دارند، اسلام قوانین خاصی برای این ها تصویب کرده است.در برابر این ها مشرکین هستند که به زبان امروزین به آن ها می گوییم سکولاریست که این ها هم قوانین خاص خودشان را دارند. فکر کنم در چند درس گذشته مان در این زمینه به صورت مفصل صحبت کرده ایم. شما اگر به این درس ها مراجعه کنید بهتر متوجه می شوید.

مشرکین که امروزه به نام سکولاریست شناخته شده اند بین اسلام یا مرگ باید یکی را انتخاب کنند. به همین دلیل است که اگر این ها تسلیم قانون شریعت الله نشوند مشمول «فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ‏» می شوند. دقت کردید؟ به جای کلمه ی مسیحی هم اگر نصرانی به کار ببرید بهتر است. الله تعالی این را به کار برده و این هم صحیح تر است. همه هم می دانیم که طبق سؤال شما از مشرکین در هیچ دوره ای جزیه پذیرفته نشده است تا این که بگویند جزیه بدهید اما هر جا آن ها را پیدا کردید آن ها را بکشید. مشرکین هیچ وقت مشمول جزیه نبودند قانون هم مشمول این ها نیست بلکه مشمول کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب است.

• السلام علیکم و رحمة الله و برکاته، می خواستم از ماموستا بپرسم آیا می توانیم بچه های مرتدین رامثل منافقی که هرگز ایمان نیاورده، مرتد حکمی دانست و حکم مرتدین را بر او اجرا کنیم؟

فکر کنم شما دوست عزیز مرتد حکمی و این ها را به خوبی متوجه نشده اید به درس مراجعه کنید بهتر است که من دوباره توضیح ندهم. مرتد حکمی و مرتد حقیقی که یک قیاسی است علماء درست کرده اند یک چیز دیگر است. اما برای چه چنین حکمی را باید بدهیم؟ یعنی چرا برای بچه های مرتدین باید حکم مرتد حکمی بدهیم؟ برای چه چنین حکمی را باید بدهیم؟ دلیلتان چیست؟ این بچه ها از چه چیزی برگشتند؟ مگر این ها مسلمان بودند که برگشته باشند؟ مگر این ها مسلمان بودند و از اسلام برگشتند؟ اگر این بچه ها مسلمان بودند شما همان چهار مرحله مثل شروط و موانع تکفیر را در موردشان رعایت کردی و بعد حکم ارتداد حکمی آن ها را صادر کردی؟ یا نه همین طور کیلویی؟

اگر مسلمان نبودند و از بچگی بر دین کفری والدینشان که یکی از عقاید کفار اصلی و آشکار است رشد کردند و بعد از بلوغ هم همان عقاید کفری را داشته و خودش را جزو همان کفار آشکار می داند، در این صورت جزو همین کفار اصلی است، و کسی که از کفار اصلی برگردد یا از یکی از کفار آشکار به یکی دیگر تغییر صندلی بدهد ما نمی توانیم او را مرتد بدانیم. او از همان ابتدای سفر خودش در همان اتوبوس و قطار کفار آشکار است و با این ها در حال حرکت است و تغییر صندلی او باعث نمی شود او را مرتد بدانیم.

مرتد از نگاه شریعت الله یعنی بازگشت از اسلام به کفار، از ایمان به کفر. این بچه ی مرتد هرگز داخل قطار اسلام نبوده تا در یک ایستگاهی پیاده شده باشد و برگشته باشد و سوار قطار کفار آشکار شده باشد و به این شیوه، مرتد شده باشد.

این را با منافقی که در صف مسلمین بوده و این شخص هرگز وارد دایره ی اسلام نشده و در مرحله ای به صف کفار آشکار می پیوندد و مرتد می شود نباید قاطی کنیم. بابا، ما از کجا بدانیم که همین منافق از اول کافر بوده یا نبوده، به دلیل همین جهلمان ما او را جزو مسلمین حساب کردیم، درست است. نه این بچه، اسلام را داشته؛ نه این منافق کافر پنهانی که در مسلمین گم بوده، ما هرگز نتوانسته و نخواهیم توانست این کافر را تشخیص بدهیم که در میان مسلمین پنهان شده است. برای همین به حکم شریعت الله ما او را جزو مسلمین قرار می دهیم و او را از حقوق مسلمین برخوردار می کنیم، و زمانی که مرتد هم می شود ما باز حکم الله را که در مورد احکام مرتدین است در مورد او پیاده می کنیم که مثل سایر مسلمین با او برخورد می کنیم. یعنی وقتی از اسلام مرتد می شود می گوییم آقا یک مسلمانی مرتد شده ما از کجا بدانیم این بنده خدا از اول هم مسلمان نبوده حکم او هم مثل کسانی است که گولش را خوردند و ممکن است کسانی هم باشند که گول این را خوردند و بعد از اسلام یا بعد از ایمان هم حتی مرتد شده باشند. این حکم شرع است. این اطاعت از حکم الله و اطاعت از حکم الله، عبادت است.

اما، یک بچه مرتد چه؟ مگر ما نمی توانیم آشکارا و روشن  تشخیص بدهیم که این شخص قبلاً مسلمان نبوده؟ مگر نمی توانیم تشخیص بدهیم که این شخص هرگز اسلام را رد نکرده؟ مگر نمی توانیم بفهمیم این شخص از بچگی بر اساس عقاید یکی از کفار آشکار و اصلی رشد کرده؟ مگر نمی توانیم بفهمیم که اسلام از طریق امور جنسی به این بچه منتقل نمی شود؟ چرا می توانیم. این که کار سختی نیست. 

جهل، باعث شده که ما نتوانیم یک منافق را از صف مسلمین بیرون بکشیم برای همین به دستور الله ما حکم او را مثل حکم سایر مسلمین می دانیم. اما، در مورد این بچه ای که مثل سایر بچه های کفار آشکار بر اساس عقاید کفار اصلی رشد کرده، اطلاعات و آگاهی کافی داریم، و اینکه بچه را مشمول حکم مرتدین کنیم هم غیر شرعی است، هم ظلم آشکاری است در حق این بچه، و الله متعال از ظلم به بنده هایش پاک و بری است.

(ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(92-қисмат)

Ғейри мумкин аст хаддиақал касониро надида бошидки мумкин аст намоз хам бихонанд аммо , бо камтарин иттифоқ ва асабонияти ,ошкоро ва бидуни тарс ба аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам , дин ва хар чи муқаддасоти дини ислом аст фўш медиханд, ва ё мумкин аст инсонхойи зиёдиро дида бошидки намоз хам мехонанд аммо , аз ахзоби секуляр ва муртади кумалахо, демократхо , пикакахо ,соири ахзоби секуляр ва кофар,куффори ишғолгари секуляри жахоний ва новкарони секуляри махаллийи онхо алайхи муслимин химоят ва тарафдори мекунанд. Хатто агар бо нисфи калама хам бошадки росулуллох саллалоху алайхи васаллам мефармояд: агар бо нисфи калама хам бошад, боз дар оташи жаханнам аст. Дар ин моврид хийлихоро мушахада кардем.

Мовриди дувумики ба доираи фаолияти муслимин бармегардад ин астки , ( мархалаи болотар ва пешрафтатар ин астки ) дар жанги нарм ва равоний таблиғий ва забони ин шахс бояд алайхи муртаддин ба андозаи тавоноий худиш мушорикат кунад, ин хийли мухим аст ба андозаи тавоноий худиш. Каси бештар аз ин аз у намехохад,

، لایُکَلِّفُ اللهُ نَفسَاً إلّا وُسعَهَا؛

Ба андозаи тавоноий худиш дар ин жанги нарм ва равоний таблиғий ва забоний алайхи муртаддин мушоракат кунад ва хар замон ,дастур ба бархурди физикий ва жанги мусаллахона алайхи онхо шуд фармони рахбарияти хукумати исломийро ба андозаи тавоноий худ ижобат кунад ва дар хадди тавоноий худ бо даст ё забон ё қалбиш жиход намояд. Ба хамон андозаики рахбарияти 3 абзор 22 қудратро тўвзиъ карда ба хамон андоза қудратро масраф кунад.

Дар ин сурат, боз бармегардем ба ин нуктайи асосийки мужозот кардан ва татбиқи хукми марг бар муртаддин танхо хаққи хукумати исломий аст. Ба ибороти дигар, метавон гуфтки вазифаи фарди мусалмон дар умури фардий дар баробари муртаддин дар доираи жанги нарм ва равоний ва муборазайи манфий жо мегирад. Хийли мухим аст, ин истелохотро хуб мутаважжих шавид: еки жанги нарм ва равоний ва дувум муборазаи манфий дар ин ду моврид жо мегирад. Яъни вазифаи фардий муслимин дар баробари муртаддин дар доираи жанги нарм ва равоний ва муборазаи манфий жо мегирад. Руйи ин ду калама хийли диққат кунид, ва тамоми ончизики марбут ба фатовои ноши аз ижмоъ,қазоват ,ижро ва жанги гарм мешавад марбут ба хукумати исломий аст.

Аммо ,агар рахбарияти хукумати исломий чанин хақ ва қудратиро бо таъйини ” шурути хос” ва таъйин ва мушаххас кардан ” мавориди хос” дар жанги гарм ба каси дода бошад, чанин қудратиро ба каси дода бошад, ё хатто ба тамоми муслимин дода бошад, ва қудратиро ингуна бейни онхо тўвзиъ карда бошад; дар ин сурат ,он шахс ё тамоми муслимин метавонанд ба намояндаги аз қудрати хокимият ва ба дастури рахбарияти исломий чанин қудратиро танфиз кунанд ва ба ижро дарбиёваранд ва онро масраф кунанд ё шахс дар зимни жанги гарм ба жанги равоний алайхи муртаддин хам идома дихад хатто, агар дар хонуводаи худиш бошад. Ин амр хийли кучаки нест, хамин жанги нарм,жанги таблиғий,жанги равоний ,мубаразаи манфий хийли мухим аст. Ба унвони аввалин қадам дар ин бахши дувум вазифаи мусалмон. Хатто бахши аввалро хам шомил мешавад. Тақрибан кулли он хам хаст.

Нақши даъватгарон дар хомуш кардани фитнаи иртидод дар Яман дар рузхои поёни умри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва авоили хилофати Абу Бакр қобили таважжух буд. Наметавон онро нодиди гирифт дар қабоили дигар хам хамин тури буд. Афроди чун : Марон ибни зи Умайр, хамдоний буд ва аз қабилаи хамдон ва Абдуллох бин Молик архалий розиаллоху анхума бо суханон ва даъвати худишон нақши басазойи дар хомуш кардани фитнаи иртидод доштанд.

Қаблан ишора кардемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тойи номахои муслимини собит қадамики боқий монад будандро жойики куффор дар он хукм мекардандро ба нафири ом ва жиходи хамма жониба ва дафъи фитнаи муртаддин даъват карда буд. Абу Бакр розиаллоху анху хам ба табаъияти ва ба равиши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин номахоиро ба муслимини боқий монда дар ин қабоил фристод ва дастури жиходи хамма жониба дод. Хукмишро содир карда буд ровшан,мушаххас. Ва дастур дод хар касики тавоноий дорад бояд анжом дихад. Абу Бакр розиаллоху анху хатто рахбарониро хам таъйин карда будки рахбарон дар Яман эронийхо будандки хатто арабхо хам тахти рахбарияти онхо буданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба арабхо ва мусалмонон онжо дастур дода будки тахти фармондехи эрониёники собит қадам монда буданд битавонанд фитнаи  муртаддинро аз бейн бибаранд. Дар ин сурат, боз ба ин нуктаи килидий ва асосий бармегардемки тамоми харакоти муслимин дар хар амри хукумати, на шахси махз,тобеъ фармони рахбарият ва тобеъ фармони хукумати исломий аст. Чун ,аллох таоло ин қудратиро аз хамин конол дар ихтиёри шумо қарор дода ва ин конол астки мезони ин қудрат ва чигунаги масрафи ин қудрат ва шароити масрафи ин қудратро таъйин мекунад.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(91- қисмат)

Ин ек амр аст барои хаммайи муслимин ва мухтасси ба босавод ва бесавод ,пир ва жавон ,ва зан ва мард надорад. Балки амри астки хар мусалмониро шомил мешавад ва хар мусалмони бояд онро анжом дихад. Саййидина Иброхим алайхиссалом хам барои хаммаи муслимин дар масала улгу мебошад на барои табақайи хосси аз муслимин. Босавод ва бесавод надорад барои хамма дар ин моврид улгу аст.

Хаммаи муслимин бояд душманро душман бидонанд ва бояд дар баробари душман вокуниш нишон диханд. Холо, ин вокуниш ба андозаи тавоноий ашхос аст. Аммо ,дар хар сурат, ек хукм аст барои касики тавоноий вокуниш дорад. Ту агар натавонисти куфр ба тоғутро ба забон биёвари дар баъзи аз маворид ,дар дилитки метавони? Тавоноийи ту дар ин андоза хаст тамом шуд, ек вазифа аст. Дар хар сурат ек хукм астки бояд анжом шавад. Дар ин сурат, мешавад итоат аз еки аз дастуроти аллох ва ба ин шева ек вазифа ва ек ибодат мешавад, чун еки аз дастуроти аллохро итоат кардаи.

Дустон ба ман ек жури нигох мекунанд, дар мовриди хамин мовзуъ ками бештар тўвзих медихам чун муъзали бузурги шуда аст. Тасаввур кунид, агар ек доктори мутахассис бо анжоми тамоми озмоишот ,ташхис дода бошадки фалоний ийдиз ё сил ,вабо ,молориё,тоъун ва ё еки дигар аз беморихойи вогир ва кушандаро дорад ва шумо ин беморийхоро инкор куни, ё аз эъломи он сарпичи намойи ва онро бипушони , дар холики метавони онро эълом куни ва онро напушони,хуб холо чи натижаи ба даст меояд? Аввалин натижаи он ин  астки доктори мутахассисро дуруғгу шумордайи ва ё ташхиси уро дасти кам гирифтайи, ва натижайи баъди хам ин астки ,заминаро барои ибтило ба ин бемори вогир фарохам кардаи  ва ба хар  андозаки мардум ба ин бемори вогир гирифтор мешаванд ту хам гунохкор ва шарики журм мешави. Ин барои саломати жисм ва бадани фард ва афроди жомеъа аст.

Холо , аллохи мутаол ба унвони олимтарин ва хакимтарин зот ,мефармоядки фалоний ба чанин бемори хатарноки иймоний ва даруний мубтало шудаки вогир хам хаст ва шумо бояд барои мухофизат ва дифоъи машруъ аз иймони худитон ва дигарон ин инсонхои бечораи фосиди торих гузаштаро шиносоий куни ва ба дигарон хам бишносони, ва бо ростгу шумордани ман ,инхоро аз жомеъайи худитон жору кунид. Аллох инро ба унвони олимтарин ва хакимтарин зот гуфта аст. Аммо ,каси биёяд ва аз руйи илм, огохи,амдан ва бо ихтиёри худиш- наузу биллах – бигуяд ман ин нусхаики аллох барои саломати иймоний ва ақидатийи ман ва муслимин ирсол кардаро қабул надорам, ва ё инки аз эъломи ошкори он сарпичи кунад дар холики метавонад онро эълом кунад, ва онро бипушонад дар холики метавонад онро напушонад ; дар ин сурат, чи натижаи ба даст меояд?

Аввалин натижаи он ин астки ,ташхиси аллохи мутаолро қабул надошта ва онро дасти кам гирифта ва ё амалан – наузу биллах – аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васалламро дуруғгу фарз карда, ва илова бар ин ,бо инки медонадки чанон шахси кофар ва ба тоғут табдил шуда ва бояд ба тоғут куфр кунад ва чанин тоғутиро кофар бидонад аммо ,куфр ба тоғут намекунад ва ин хам ба қисмати аввали

 «لا اله – الا الله»

У зарба ворид мекунад. Хар чандки бо қабул накардани ташхис ва хукми аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам ва дуруғ фарз кардани хукми аллох ва росулиш, амалан ба бахши дувум

«لا اله – الا الله»

Яъни ба ” иллаллох ” худиш боз садама зада аст. Дар ин сурат, чанин шахси бо хамин кор ,худиш хам кофар мешавад ва ба дунболи он , бо адами инкори ин бемори ва пушондани он аз мардум боиси шуйуъи он бемори мегардад.

Тамоми ин корхо барои мухофизат аз саломати иймон ва ақидаи фард ва жомеъа аст аммо ,шахс бо инкори ин хукми шариат хам саломати жомеъаро дар муаррази хатар қарор медихад. Диққат кунид,агар ек кофарро ба унвони кофар маърифий накуни:

-Боис мешавики руз ба руз ин бемори густариш бештари пейдо кунад.

-Боис мешавики руз ба руз қавонини шариати аллох бештар зери по гузошта шаванд.

-Боис мешавики руз ба руз куфргуйи оддийтар шавад.

-боис мешавики руз ба руз дигар куфрхои ошкор дар жомеъа густариши бештари пейдо кунанд ва қабхи ин куфрхо шикаста шавад.

-боис мешавики куффори ахли китоб,шибхи ахли китоб ва бахусус куффори секуляр ва муртад ба рохати дар миёни мардум бо шуорхои фарибанда жойи по боз кунанд.

-боис мешавики ахзоби секуляр ва муртад хам ба рохати дар миёни мардум ёргирий кунанд ва мардумро тарафдори худ намуда ва онхоро муртад кунанд ва умри нангишон тулонийтар хам шавад.

Тамоми ин мусибатхо ва мусибатхои дигар ,натижа ва самараи сахл ангорий ва кутохий касони астки ек кофариро кофар намедонанд ва боиси онхамма олудаги ақидатий ва иймоний дар миёни муслимин ва ворид шудани онхамма садама ба муслимин мешаванд.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(90-қисмат)

Холо ,агар каси хам аз тариқи озмоишгохи дақиқ ва пичидаи шариат ( қуръон ва суннат) тавассути мутахассисин ,ба яқин ,кофар ва муртад ташхис дода шуда бошад ва шакки дар муртад будани у набошад ва ту уро мусалмон биноми камтарин хатари у ин астки еки аз ахкоми қонуни шариати аллохро инкор кардаи ва дур андохтаи ва ин журми бузурги аст. Илова бар он,ин шахс ва ашхоси мушобехро дар тўвхин ва зери по гузоштани дин ва қонуни аллох пуррутар ва жаритар кардаи ва заминаро барои иртидоди бештари мардум фарохам намудаи ,чиро? Чун , ба саломати иймоний ва даруний худит ва соири муслимин зулм карда ва хиёнат намудаи. Ту ек шахси олуда ба ийдиз ва силро дар жомеъа ба унвони инсони солим маърифий кардаи, дар холики тамоми озмоишот нишон додандки ин шахс мариз аст.

Ту бояд тибқи ла илаха ва куфр ба тоғут дар хамон ибтидои амр уро кофар бидони, чанин шахсироки дар ин озмоишот рад шуда ва гуфта шудаки у кофар аст бояд уро кофар бидони то аввалин пиллаи ла илаха – иллаллохро ба пеш ва жилов бирави:

:«فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی»‌.

 Бале,бояд инро анжом дихи он мовқеъ астки тавонисти дар масирики кулли анбиё рафтанд харакат куни.

ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت،

Хамин жостки бояд аз тоғут дури куни

«یَکفُر بِالطّاغوتِ»

Ба тоғут куфр куни, уро кофар бидони ва баъад ба сирохат ба ин кофар битавони бигуйи:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

Инхоро хитоб қарор биде: эй кофархо.

Ин мухотоб қарор додани куффор ба лафзи кофар хам амр аст, ва амри хам нестки мухтасси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошад,балки ,амри астки хар мусалмони бояд ба андозайи вусъат ва тавоноияш онро анжом дихад. Мушаххас ва ровшан шуда ту чигуна метавони ба офтоб бигуйи офтоб, хаминтури хам ровшан шудаки кофар,яхудий , насроний ва мушрикин ва мажус ва собеин ва муртад аст, пас бояд онхо кофар бидони ва бигуйи:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ

Баъзи чизхо хастандки мусалмон метавонад онро ташхис дихад ва аллох ташхиси онро ба хамма дода ва аслан ниёзи ба далил ва истидлол надорад. Масалан хамма медонандки яхуд,насоро ,мажус ,соибин ва мушрикин ё хамин секуляристхо ,кофар хастанд. Холо,мумкин аст каси надонадки секуляристхо хамон мушрикин  хастанд ва исмишон аваз шуда ва гарна мохият ва коркардишон еки аст, аммо яқин дорадки мушрикин ба хамрохи куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ,кофар хастанд ва инро хар мусалмони медонад. Яъни чигуна метавонад масалан бейни ек инсон бо ек дарахт фарқ бигузорад ва инхоро ба рохати ташхис дихад ба хамин тартиб, ба рохати метавонад бейни ек мусалмон бо ек кофар фарқ бигузорад ва ек мусалмонро аз ек кофар ташхис дихад ва ниёзи ба далил,савод, пиру жавон , зан ва мард будан надорад.

Хар каси метавонад ташхис дихад ин инсон аст ва ин дарахт; ба хамин далил, ба инсон бояд бигуяд инсон ва ба дарахт хам бигуяд дарахт, ба кофар бигуяд кофар ва ба мусалмон бигуяд мусалмон. То замоники ингуна барояш ровшан нашуда набояд харфи аз дахониш берун равад. Чигуна барояш ровшан шудаки ин дарахт аст ва ин инсон. Он замон астки бояд харф бизанад.

Пас, хар мусалмони метавонад бигуяд инхо кофар хастанд ва ман онхоро қабул надорам:

:«قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ»

( рафтор ва кордори) Иброхим ва касоники хамрохи у буданд, улгуйи хуби барои шумост, замоники ба қовми худ гуфтанд: мо аз шумо ва аз чизхоики ба ғейри аз худо мепарастид ,безор ва гуризонем ва шуморо қабул надорем ва дар хаққи шумо беэътиноем,ва душмани ва кинатузи хамишаги миёни мо ва шумо ба вужуд омада аст, шуморо қабул надорем ( кафарна бикум , ин хийли мухим аст,бояд нисбат ба онхо кофар боши онхоро кофар бидони ва куфр ба тоғут яъни хамин кафарна бикум ) ва душмани ва кинатузи хамишаги миёни мо ва шумо ба вужуд омада аст то замоники ба худойи ягона иймон меоварид ва уро ба ягонаги мепарастид

حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ

То замоники секуляристхои муртад ва кофар ба тамоми ончики аллох нозил карда иймон наёваранд бейни мо ва онхо душмани ва кинатузи хамишаги ба вужуд омада то замоники ба худойи ягона иймон меоваранд.

. بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً،

Хамиша,

حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ.

Ин қабул надоштани куффор яъни куфр ба инхо; яъни вақти инхоро қабул надошти ва кофар донисти дар воқеъ ақоиди онхоро хам қабул надори. Баъди аз ин,мусалмон бояд битавонад масалан ба онхо бигуяд: эй кофархойи яхудий, ё эй кофархойи насроний, ё эй кофархойи мажус, ё эй кофархойи секуляр ва собеий. Ба ин шева бояд

«قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ»

 ро ба забон биёварад.

(идома дорад……..)