نویسنده: admin

سَوال: دارُ الاِسلامگه قَرشِی قِیام قِیلگن کِیشِیلَرنِی هَمَّه سِی خَوارِج وَ خائِن بوُلِیب خِیانَتگه دُوچار بوُلگن حِسابلَنَدِیمِی؟ سِیز بِیر جایدَه عِراقنِی کوُردِستانِیدَگِی مُهاجِر سَلَفِیلَرنِی وَ اَبُو مُسعَب زَرقاوِینِی اِیرانگه خِیانَت قِیلگنلِیکدَه عَیبلَه دِینگِیز.

جَواب:  اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ إِذَا عَٰهَدتُّمۡ وَلَا تَنقُضُواْ ٱلۡأَیۡمَٰنَ بَعۡدَ تَوۡکِیدِهَا وَقَدۡ جَعَلۡتُمُ ٱللَّهَ عَلَیۡکُمۡ کَفِیلًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ یَعۡلَمُ مَا تَفۡعَلُونَ (نحل/91)  عَهد- پَیمان بِیرگن وَقتلَرِینگِیزدَه، اَلله گه بِیرگن عَهدِینگِیزگه وَفا قِیلِینگِیز! اَلله نِی کَفِیل قِیلِیب اِیچگن قَسَملَرِینگِیزنِی ( اَلله نامِینِی ذِکر اِیتِیش بِیلَن) مُستَحکَم قِیلگنِینگِیزدَن کِییِین بوُزمَنگِیز! اَلبَتَّه، اَلله قِیلَیاتگن اِیشلَرِینگِیزنِی بِیلوُر.

حَق وَ پَیمانگه قَرشِی پِینهانِی رَوِیشدَه مُخالِفَت قِیلِیش هَم خِیانَتدِیر؛ یَشِیرِین وَ پِینهانِی رَوِیش بِیلَن پَیماننِی بوُزِیش آرقَلِی حَقنِی بَرابَرِیدَه مُخالِفَت قِیلِیش. اِیندِی پَیماننِی توُزگن کِیشِی “آگاه حالدَه” اوُنِی بوُزَدِیگن بوُلسَه خِیانَتگه دُوچار بوُلِیبدِی، اَلبَتَّه بوُ کِیشِی هَمِیشَه اوُزِینِی خِیانَتِینِی آدَملَردَن مَخصُوصاً اوُزِی بِیلَن هَمفِکر بوُلگنلَردَن مَخفِی قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلَدِی.  ^[1]

 قِیام قِیلِیش، قوُزغَلان وَ دارُ الاِسلامگه قوُراللِی قَرشِی چِیقِیشلَر پَیماننِی بوُزِیش بِیلَن بِیرگه بِیر نِیچَه گوُرُوه تامانِیدَن عَمَلگه آشِیرِیلَدِی، یَعنِی اَصلِیدَه دارُ الاِسلامگه قَرشِی چِیقُوچِی گوُرُوهلَر بِیر نِیچَه دِیر، بِیر گوُرُوه واحِد مَنهَجگه اِیگه اِیمَس، رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی حَدِیثلَرِی هَم هِیلمَه – هِیل گوُرُوهلَرگه طَتبِیق قِیلِینَدِی، یَعنِی خاص بِیر گوُرُوهگه اِیمَس:

1. مُرتَدلَرنِی حِسابِی اَنِیق وَ رَوشَندِیر.
2. دارُ الاِسلامدَن چِیقِیب کِیتگن مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی وَ مُنافِقلَرنِی هَم تَکلِیفِی آشکار:

مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61)  مَگر لَعنَتگه دُوچار حاللَرِیدَه آزگِینَه ( وَقت توُرَه آلوُرلَر حالاص). ( اوُ پَیتدَه) اوُلَر قَیِیردَه تاپِیلسَه لَر اوُشلَنُورلَر وَ اوُلدِیرِیب تَشلَنُورلَر.

قُرآننِی اوُزلَرِیگه خاص تَعوِیل قِیلِیش وَ یوُلِینِی یوُقاتِیب قوُیگن شَرعِی مَنبَع لَر سَبَبلِی مُؤمِنلَر اوُزلَرِینِی حَق یوُلدَه، دِیب حَیال قِیلِیشَدِی وَ مَنَه بُو قِیاملَرنِی، قِیرغِینلَرنِی اَلله گه یَقِینلَشِیش قَصدِیدَه قِیلیَپمِیز، دِیب اوُیلَشَدِی. مَنَه بُو اِیشلَرِیم بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه، اِسلامگه دُشمَنچِیلِیک قِیلیَپمَن، دِیب اَصلاً فِکرلَمَیدِی، عادَتدَه مُنافِقلَر هَم دارُ الاِسلامگه، مُؤمِنلَرگه ضَربَه اوُرِیش اوُچُون اوُزلَرِینِی مَنَه بُو دَستَه نِی آرَسِیدَه پِینهان قِیلِیب آلِیشَدِی، حُوددِی شوُنگه اوُحشَش اوُلَر اوُزلَرِینِی مُرجِیعَه غوُلّاتلَرِینِی آرَسِیدَه هَم پِینهان قِیلِیشَدِی. بَندَه نِی نَظَرِیگه کوُرَه مُنافِقلَرنِینگ مُرجِیعَه غوُلّاتلَرِینِی آرَسِیدَه توُرِیشلَرِی، مُؤمِنلَرنِی عَقِیدَه سِی وَ غَیرَتِی هَمدَه دارُ الاِسلامنِی قُدرَتگه کِیرِیشِی وَ اوُنِی آلدِینگه  سَرِی حَرَکَت قِیلِیشِی اوُچُون قوُراللَنگن اَهلِی تَعوِیل خَوارِجلَرِینِی آرَسِیدَه بوُلِیشلَرِیدَن کوُرَه خَطَرلِیراقدِیر.

مَنَه بُو بَغِی وَ قوُزغَلانچِی مُؤمِنلَرنِی مُنافِقلَرنِینگ دَستَه سِینِی آرَسِیدَن تَنِیب آلِیشلِیک اَفضَل “اوُ اَبزارنِینگ” رَهبَرِیَتِینِی وَظِیفَه سِی حِسابلَنَدِی، حُوددِی عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ مَنَه بُو گوُرُوهنِی اَدَشگن دَستَه سِیگه نِسبَتاً قِیلگن اِیشِیگه اوُحشَیدِی،اوُ کِیشِی مُنافِقلَرنِینگ گوُرُوهِینِی آرَسِیدَگِی اَهلِی تَعوِیلنِی قوُزغَلانچِیلَردَن اَجرَتِیب اَیتگن اِیدِیلَرکِی:

 هُمْ إِخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَیْنَا.^[2]  اوُلَر بِیزنِی بِرادَرلَرِیمِیز وَ بِیزگه قَرشِی قوُزغَلان قِیلِیشگن.  «قَومٌ بَغوا عَلَينَا» مَنَه بُو اَهلِی تَعوِیل عَلِیگه اوُحشَش صَحابَه لَرنِی تَکفِیر قِیلِیشگن اِیدِی. پَیغَمبَرِیمِیز صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اِیسَه عَلِینِی، حَسَننِی، حُسَیننِی آچِیق- آیدِین اَهلِی جَنَّت، دِیب اَیتگندِیلَر. نَهرَوان جَمِیعَتِیدَه هَم اَمِیر اَلمُؤمِنِین اوُلَرنِینگ آرَسِیدَگِی مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی حَقِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی حَدِیثلَرِینِی اِستِناد قِیلگن حالدَه اوُلَرنِی جُودا قِیلِیب اَیتَدِیکِی:

  يَمْرُقُونَ مِنَ الإسْلامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ.^[3]

حُوددِی اوُق کَماندَن چِیققَنِیگه اوُحشَش اِسلامدَن چِیقِیشَدِی، اوُلَرنِی اِیمانلَرِی کِیکِیردَکلَرِیدَن پَستگه توُشمَیدِی. شوُندَی بوُلگچ اوُلَرنِی قَیِیردَه کوُرسَنگِیز اوُلدِیرِینگلَر.

(دوامی بار….)

---

[1] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 305، دمشق، بیروت، دارالقلم‏، الدار الشامیة، چاپ اول، 1412ق.

[2] سائل الشیعة، ج15، باب حکم قتال البغاة/ الإفصاح في الإمامة، جلد۱, صفحه۱۱۸ ش ۲۹۵۵۹۶

[3] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188

س: آیا هر کسی که بر علیه دارالاسلام قیام کرد خوارج است و خائن و دچار خیانت شده است؟ شما در جایی سلفی های مهاجر کردستان عراق و ابومصعب زرقاوی را متهم به خیانت به ایران کردید.

ج: الله تعالی می فرماید: وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ إِذَا عَٰهَدتُّمۡ وَلَا تَنقُضُواْ ٱلۡأَیۡمَٰنَ بَعۡدَ تَوۡکِیدِهَا وَقَدۡ جَعَلۡتُمُ ٱللَّهَ عَلَیۡکُمۡ کَفِیلًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ یَعۡلَمُ مَا تَفۡعَلُونَ (نحل/91) و به عهد (و پیمان) الله وفا کنید، هرگاه عهد (و پیمان) بستید، و سوگندها را پس از محکم ساختنش نشکنید، درحالی‌که شما الله را کفیل (و ضامن) بر خود قرار داده‌اید، یقیناً الله آنچه را می‌کنید؛ می‌داند.

خیانت هم یعنی مخالفت پنهانی با حق و پیمان؛ مخالفت در برابر حق از طریق پیمان شکنى مخفیانه و پنهانی.^[1] حالا کسی که پیمانی می دهد و بعد «آگاهانه»آنرا می شکند دچار خیانت شده است هر چند با ترفندهایی، همیشه سعی در مخفی کردن این خیانت از مردم و بخصوص از همفکران خود می کند.

پیمان شکنی همراه با قیام و شورش و خروج مسلحانه بر دارالاسلام از سوی چند گروه انجام می شود و در واقع خوارج بر دارالاسلام چند گروه هستند و یک گروه با یک منهج واحد نیستند و احادیث مختلف رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز بر گروههای مختلف از اینها تطبیق داده می شود نه بر یک گروه خاص مثل:

1. مرتدین که حساب آنها روشن است.
2. دارودسته ی منافقین خارج شده از دارالاسلام و منافقین آشکار شده که: مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61) نفرین شدگان و رانده شدگانند. هر کجا یافته شوند، گرفته خواهند شد و پیاپی به قتل خواهند رسید.‏
3. مومنین با تاویلات خاص خود از قرآن و منابع شرعی که راه را گم کرده‌اند و در گمانِ خود خیال می کنند برحق‌اند و به قصد نزدیکی به الله این قیام و کشتار را انجام می دهند نه به خاطر معارضه و دشمنی با قانون شریعت الله و اسلام، که معمولاً منافقین نیز مثل«ذُو الخُوَيْصِرَةِ» جهت ضربه زدن به دارالاسلام و مومنین خود را در میان این دسته مخفی و پنهان می کنند، همچنانکه خود را در میان غلاة مرجئه نیز مخفی می کنند که به نظر بنده در حضور منافقین در میان غلاة مرجئه خطرشان برای عقیده و غیرت مومنین و قدرت گیری دارالاسلام و حرکت رو به جلو آن بیشتر از خطر وجود آنها در میان خوارج اهل تاویلِ مسلح است.

تشخیص این مومنین باغی و شورشی از دارودسته ی منافقین از وظایف رهبریت «3ابزار» برتر است همان کاری که علی بن ابی طالب رضی الله عنه نسبت به منحرفترین دسته از این گروه انجام داد و با تفکیک این شورشی های اهل تاویل از گروه منافقین میان آنها نسبت به این اهل تاویل گفت:هُمْ إِخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَیْنَا.^[2] برادران ما هستند که بر علیه ما قیام و شورش کردند. یا «قَومٌ بَغوا عَلَينَا».

این اهل تاویل کسانی چون علی و آنهمه صحابه را تکفیر  کردند. در حالی که پیامبر صلی الله علیه و سلم به صراحت علی و حسن و حسین را جزو اهل بهشت معرفی کرده بود. در همین جمع نهروان باز می بینیم که امیر المومنین دارودسته ی منافقین نفوذی میان آنها را نیز با استناد به حدیث رسول الله صلی الله علیه و سلم جدا می کند که در مورد اینها می فرماید: يَمْرُقُونَ مِنَ الإسْلامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ.^[3] از اسلام، خارج مي شوند همانطور كه تير از كمان خارج مي شود، و ايمان آنان از حنجره هاي شان فراتر نمي رود. پس هر جا كه آنان را ديديد، آنها را بكشيد.

(ادامه دارد……)

---

[1] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 305، دمشق، بیروت، دارالقلم‏، الدار الشامیة، چاپ اول، 1412ق.

[2] سائل الشیعة، ج15، باب حکم قتال البغاة/ الإفصاح في الإمامة، جلد۱, صفحه۱۱۸ ش ۲۹۵۵۹۶

[3] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188

والمشرك سواء حارب أم لم يحارب: مباح الدم ما دام مشركًا. [السيل الجرار 369/4].

Ахир сизлар қандай фирқасиз, эрондаги мушрик шиъаларга ва афғонистондаги мушрик сўфий толибонга қарши жанг қилишни ислом ва мусулмонларга қилинган хиёнат ва дорул исломга қарши бағийлик дейсиз? Сиз имоми Шавконийдан хам кўра олимроқсизми? Шавконий айтадики:

والمشرك سواء حارب أم لم يحارب: مباح الدم ما دام مشركًا. [السيل الجرار 369/4].

Шу ерда аввалги қадамни ўзида биринчи бўлиб имоми Шавконийни ё бошқа исломий мазхабни катталарини наздидаги мушрик ким эканини билиб олишимиз керак?

Шунингдек ” мушриклар ва уларни исломи шариатидаги ва ахли таъвилни нутқ адабиётидаги  ахкомлари” хақидаги муфассал  бахсимизда мисол тариқасида имоми Шавконийнинг  қуйидаги оятларни тафсири хақидаги сўзларини келтирганмиз:

 لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏… (مائده/82)

у киши яхудларни кофирларини мушриклардан ва насронийлардан жудо қилгандан сўнг айтадики:

أَنَّ الْيَهُودَ وَالْمُشْرِكِينَ، لَعَنَهُمُ اللَّهُ، أَشَدَّ جَمِيعِ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَأَصْلَبَهُمْ فِي ذَلِكَ، وَأَنَّ النَّصَارَى أَقْرَبُ النَّاسِ مَوَدَّةً لِلْمُؤْمِنِينَ،^[1]

Яхуд ва мушриклар, аллох уларни лаънат қилсин, инсонларни орасида мўъминлар  учун энг шиддатли ва қаттиқ душман хисобланади, насоролар мухаббат  жихатидан инсонларни мўъминларга энг яқинроғидир.

Ёки имоми Шавконий фатхул қодирда қуйидаги оятлар хақида:

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّـهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (حج/17)

1. الَّذِينَ هَادُوا 2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ

буларни сифатлаб айтадики: 

والَّذِينَ أشْرَكُوا الَّذِينَ يَعْبُدُونَ الأصْنامَ. ^[2]

Санамларга ибодат қиладиган кишиларни мушриклар дейилади.

Мушрик ва мушрикларни  таниб олиш бўйича мана бу асосий нуқта бўлиб, бошқа бешталик аслий кофирлардан жудо алохида бир дастадирлар, афсуски жуда кўп биродарларимиз махсусан нажд уламоларини муқаллидлари мана бу дастани тўғри таниб олиш бўйича барча  исломий мазхабларнинг  иттифоқига хилоф бўлган йўлдан кетишади ва мусулмонларга мушрик бўлганлик айбини қўйишади ва мусулмонларни мушрик дейишади ва  кофир мушрикларни ахкомларини мусулмонларни устида татбиқ қилиш,хукмни содир қилиш билан мусулмонларни нохақ такфир қилишади ва мусулмонларни қонини бекорга тўкилишига боис бўлишади. Бир мусулмонга нохақ мушрик деган ва уни устида нохақ мушрикларни ахкомларини татбиқ қилган пайтингда, гўёки унга нохақдан сен яхудийсан ё насронийсан, мажусийсан, собеинсан дегандек бўласан, мана бу мусулмонларни нохақдан такфир қилишдир.

Мана бу суратда нажд уламоларини муқаллидлари аввало эрон дорул исломига хоким бўлган  жаъфарий шиъаларини ёки афғонистон исломий иморатига хоким бўлган ханафийларни мушрик бўлганликлари хақидаги тухматни собит қилишлари лозим, мана бундан сўнг хукмни содир қилишсин ё ижро қилишсин. Сен биринчи бўлиб фалончини қотил эканлигини собит қил, ундан сўнг хукмни содир қилиб ижро қила оласан.

Сизлар мусулмонларни мушрик дейишлик билан хато қилаётганингиз аниқдир, сизлар қилаётган тухматингизни харгиз шаръий далиллар билан собит қила олмайсизлар, шундай бўлгач асоссиз қилаётган тухматларингиз билан бирга, сиз томонингиздан  хукмни содир қилиниши хам ғайри шаръийдир, энди мусулмонларга нисбатан кофир мушрикларни хукмини содир қилинишидек жиноятдан кўз юмиб ўтиб кетишни  иложи хам йўқ.

Имоми Шавконийни мана бу сўзи хақидаги бошқа бир нуқта шуки: агар яхудий ё насроний ё мажус ё собеин ё хатто мушрик бўлган дорул куфрлар дорул ислом ва “уч абзорни” рахбарларидан бири билан паймон тузмаган бўлса, мана бу дорул куфрни аъзоларини қони мужохидларга мубох бўлади, лекин улар бани хузоъа ё бани замра ёки мадинани атрофидаги яхудиларга ё нижронни насронийларига ё ахсоъни мажусларига ўхшаган ахли зимма бўлмаслиги керак. Кофирлар ва мусулмонлар билан тузилган  паймонни  нохақ бузишлик хиёнатдир, мусулмонларни ё ахли зиммани нохақдан ўлдириш хам жаханнамга киришга сабаб бўлади.      

---

[1] شوکانی ، فتح القدير ج2 ص 77 

[2]  فتح القدير محمد شوکانی ، جلد 3 ، صفحه 523/   قَوْلُهُ: ﴿إنَّ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ أيْ بِاللَّهِ ورَسُولِهِ، أوْ بِما ذُكِرَ مِنَ الآياتِ البَيِّناتِ ﴿والَّذِينَ هادُوا﴾ هُمُ اليَهُودُ المُنْتَسِبُونَ إلى مِلَّةِ مُوسى والصّابِئِينَ قَوْمٌ يَعْبُدُونَ النُّجُومَ، وقِيلَ: هم مِن جِنْسِ النَّصارى ولَيْسَ ذَلِكَ بِصَحِيحٍ بَلْ هم فِرْقَةٌ مَعْرُوفَةٌ لا تَرْجِعُ إلى مِلَّةٍ مِنِ المِلَلِ المُنْتَسِبَةِ إلى الأنْبِياءِ والنَّصارى هُمُ المُنْتَسِبُونَ إلى مِلَّةِ عِيسى والمَجُوسُ هُمُ الَّذِينَ يَعْبُدُونَ النّارَ، ويَقُولُونَ إنَّ العالَمَ أصْلَيْنِ: النُّورُ والظُّلْمَةُ. وقِيلَ: هم يَعْبُدُونَ الشَّمْسَ والقَمَرَ، وقِيلَ: هم يَسْتَعْمِلُونَ النَّجاساتِ، وقِيلَ: هم قَوْمٌ مِنَ النَّصارى اعْتَزَلُوهم ولَبِسُوا المُسُوحَ، وقِيلَ: إنَّهم أخَذُوا بَعْضَ دِينِ اليَهُودِ وبَعْضَ دِينِ النَّصارى والَّذِينَ أشْرَكُوا الَّذِينَ يَعْبُدُونَ الأصْنامَ، وقَدْ مَضى تَحْقِيقُ هَذا في البَقَرَةِ،

والمشرك سواء حارب أم لم يحارب: مباح الدم ما دام مشركًا. [السيل الجرار 369/4].

اَخِیر سِیزلَر قَندَی فِرقَه سِیز، اِیراندَگِی مُشرِک شِیعَه لَرگه وَ اَفغانِستاندَگِی مُشرِک صُوفِی طالِبانگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشنِی اِسلام وَ مُسُلمانلَرگه قِیلِینگن خِیانَت وَ دارُ الاِسلامگه قَرشِی بَغِیلِیک دِییسِیز؟ سِیز اِمامِی شَوکانِیدَن هَم کوُرَه عالِمراقسِیزمِی؟ شَوکانِی اَیتَدِیکِی:

والمشرك سواء حارب أم لم يحارب: مباح الدم ما دام مشركًا. [السيل الجرار 369/4].

شُو یِیردَه اَوَّلگِی قَدَمنِی اوُزِیدَه بِیرِینچِی بوُلِیب اِمامِی شَوکانِینِی یا باشقَه اِسلامِی مَذهَبنِی کَتتَه لَرِینِی نَزدِیدَه مُشرِک کِیم اِیکَنِینِی بِیلِیب آلِیشِیمِیز کِیرَک؟

شوُنِینگدِیک “مُشرِکلَر وَ اوُلَرنِینگ اِسلام شَرِیعَتِیدَگِی وَ اَهلِی تَعوِیلنِی نُوتق اَدَبِیاتِیدَگِی اَحکاملَرِی” حَقِیدَگِی مُفَصَّل بَحثِیمِیزدَه مِثال طَرِیقَه سِیدَه اِمامِی شَوکانِینِینگ قوُیِیدَگِی آیَتلَرنِی تَفسِیرِی حَقِیدَگِی سُوزلَرِینِی کِیلتِیرگنمِیز:

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏… (مائده/82)

اوُ کِیشِی یَهُودلَرنِی کافِرلَرِینِی مُشرِکلَردَن وَ نَصرانِیلَردَن جُودا قِیلگندَن سُونگ اَیتَدِیکِی: 

أَنَّ الْيَهُودَ وَالْمُشْرِكِينَ، لَعَنَهُمُ اللَّهُ، أَشَدَّ جَمِيعِ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَأَصْلَبَهُمْ فِي ذَلِكَ، وَأَنَّ النَّصَارَى أَقْرَبُ النَّاسِ مَوَدَّةً لِلْمُؤْمِنِينَ،^[1]   یَهُود وَ مُشرِکلَر، اَلله اوُلَرنِی لَعنَت قِیلسِین، اِنسانلَرنِی آرَسِیدَه مُؤمِنلَر اوُچُون اِینگ شِددَتلِی وَ قَتتِیق دُشمَن حِسابلَنَدِی، نَصارَی لَر مُحَبَّت جِهَتِیدَن اِنسانلَرنِی مُؤمِنلَرگه اِینگ یَقِینراغِیدِیر.

یاکِی اِمامِی شَوکانِی فَتح القادِردَه قوُیِیدَگِی آیَتلَر حَقِیدَه: 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّـهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (حج/17)

1. الَّذِينَ هَادُوا 2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ بُولَرنِی صِیفَتلَب اَیتَدِیکِی:

والَّذِينَ أشْرَكُوا الَّذِينَ يَعْبُدُونَ الأصْنامَ. ^[2] صَنَملَرگه عِبادَت قِیلَدِیگن کِیشِیلَرنِی مُشرِکلَر دِییِیلَدِی.

مُشرِک وَ مُشرِکلَرنِی تَنِیب آلِیش بُویِیچَه مَنَه بُو اَساسِی نوُقطَه بُولِیب، باشقَه بِیشتَه لِیک اَصلِی کافِرلَردَن جُودا اَلاهِیدَه بِیر دَستَه دِیرلَر، اَفسُوسکِی جُودَه کوُپ بِرادَرلَرِیمِیز مَخصُوصاً نَجد اوُلامالَرِینِی مُقَلِّیدلَرِی مَنَه بُو دَستَه نِی توُغرِی تَنِیب آلِیش بُویِیچَه بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِینگ اِتِّفاقِیگه خِلاف بوُلگن یوُلدَن کِیتِیشَدِی وَ مُسُلمانلَرگه مُشرِک بوُلگنلِیک عَیبِینِی قوُیِیشَدِی وَ مُسُلمانلَرنِی مُشرِک دِییِیشَدِی وَ کافِر مُشرِکلَرنِی اَحکاملَرِینِی مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه طَتبِیق قِیلِیش، حُکمنِی صادِر قِیلِیش بِیلَن مُسُلمانلَرنِی ناحَق تَکفِیر قِیلِیشَدِی وَ مُسُلمانلَرنِی قانِینِی بِیکارگه توُکِیلِیشِیگه بائِث بوُلِیشَدِی. بِیر مُسُلمانگه ناحَق مُشرِک دِیگن وَ اوُنِی اوُستِیدَه ناحَق مُشرِکلَرنِی اَحکاملَرِینِی طَتبِیق قِیلگن پَیتِینگدَه ، گوُیاکِی اوُنگه ناحَقدَن سِین یَهُودِیسَن یا نَصرانِیسَن  یا مَجُوسِیسَن، صابِیئِنسَن دِیگندِیک بوُلَسَن، مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی ناحَقدَن تَکفِیر قِیلِیشدِیر.

مَنَه بُو صُورَتدَه نَجد اوُلامالَرِینِی مُقَلِّیدلَرِی اَوَّلا اِیران دارُ الاِسلامِیگه حاکِم بُولگن جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی یاکِی اَفغانِستان اِسلامِی اِمارَتِیگه حاکِم بُولگن حَنَفِیلَرنِی مُشرِک بوُلگنلِیکلَرِی حَقِیدَگِی تُحمَتنِی ثابِت قِیلِیشلَرِی لازِم، مَنَه بُوندَن سُونگ حُکمنِی صادِر قِیلِیشسِین یا اِجرا قِیلِیشسِین. سِین بِیرِینچِی بوُلِیب فَلانچِینِی قاتِل اِیکَنلِیگِینِی ثابِت قِیل، اوُندَن سُونگ حُکمنِی صادِر قِیلِیب اِجرا قِیلَه آلَسَن.

سِیزلَر مُسُلمانلَرنِی مُشرِک دِییِیشلِیک بِیلَن حَطا قِیلَیاتگنِینگِیز اَنِیقدِیر، سِیزلَر قِیلَیاتگن تُحمَتِینگِیزنِی هَرگِیز شَرعِی دَلِیللَر بِیلَن ثابِت قِیلَه آلمَیسِیزلَر، شوُندَی بوُلگچ اَساسسِیز قِیلَیاتگن تُحمَتلَرِینگِیز بِیلَن بِیرگه، سِیز تامانِینگِیزدَن حُکمنِی صادِر قِیلِینِیشِی هَم غَیرِی شَرعِیدِیر، اِیندِی مُسُلمانلَرگه نِسبَتاً کافِر مُشرِکلَرنِی حُکمِینِی صادِر قِیلِیشِیدِیک جِنایَتدَن کوُز یُومِیب اوُتِیب کِیتِیشنِی عِلاجِی هَم یُوق.

اِمامِی شَوکانِینِی مَنَه  بوُ سُوزِی حَقِیدَگِی باشقَه بِیر نوُقطَه شوُکِی: اَگر یَهُودِی یا نَصرانِی یا مَجُوس یا صابِیئِن یا حَتَّی مُشرِک بوُلگن دارُ الکُفرلَر دارُ الاِسلام وَ “اوُچ اَبزارنِی” رَهبَرلَرِیدَن بِیرِی بِیلَن پَیمان توُزمَگن بوُلسَه، مَنَه بُو دارُ الکُفرنِی اَعضالَرِینِی قانِی مُجاهِدلَرگه مُباه بُولَدِی، لِیکِن اوُلَر بَنِی خُذاعَه یا بَنِی ضَمرَه یاکِی مَدِینَه نِی اَطرافِیدَگِی یَهُودِیلَرگه یا نِجراننِی نَصرانِیلَرِیگه یا اَخساءنِی مَجُوسلَرِیگه اوُحشَگن اَهلِی ذِمَّه بوُلمَسلِیگِی کِیرَک. کافِرلَر وَ مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلگن پَیماننِی ناحَق بوُزِیشلِیک خِیانَتدِیر، مُسُلمانلَرنِی یا اَهلِی ذِمَّه نِی ناحَقدَن اوُلدِیرِیش هَم جَهَنَّمگه کِیرِیشگه سَبَب بوُلَدِی.     

---

[1] شوکانی ، فتح القدير ج2 ص 77 

[2]  فتح القدير محمد شوکانی ، جلد 3 ، صفحه 523/   قَوْلُهُ: ﴿إنَّ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ أيْ بِاللَّهِ ورَسُولِهِ، أوْ بِما ذُكِرَ مِنَ الآياتِ البَيِّناتِ ﴿والَّذِينَ هادُوا﴾ هُمُ اليَهُودُ المُنْتَسِبُونَ إلى مِلَّةِ مُوسى والصّابِئِينَ قَوْمٌ يَعْبُدُونَ النُّجُومَ، وقِيلَ: هم مِن جِنْسِ النَّصارى ولَيْسَ ذَلِكَ بِصَحِيحٍ بَلْ هم فِرْقَةٌ مَعْرُوفَةٌ لا تَرْجِعُ إلى مِلَّةٍ مِنِ المِلَلِ المُنْتَسِبَةِ إلى الأنْبِياءِ والنَّصارى هُمُ المُنْتَسِبُونَ إلى مِلَّةِ عِيسى والمَجُوسُ هُمُ الَّذِينَ يَعْبُدُونَ النّارَ، ويَقُولُونَ إنَّ العالَمَ أصْلَيْنِ: النُّورُ والظُّلْمَةُ. وقِيلَ: هم يَعْبُدُونَ الشَّمْسَ والقَمَرَ، وقِيلَ: هم يَسْتَعْمِلُونَ النَّجاساتِ، وقِيلَ: هم قَوْمٌ مِنَ النَّصارى اعْتَزَلُوهم ولَبِسُوا المُسُوحَ، وقِيلَ: إنَّهم أخَذُوا بَعْضَ دِينِ اليَهُودِ وبَعْضَ دِينِ النَّصارى والَّذِينَ أشْرَكُوا الَّذِينَ يَعْبُدُونَ الأصْنامَ، وقَدْ مَضى تَحْقِيقُ هَذا في البَقَرَةِ،

س: شما چه فرقه ای هستید که جنگ بر علیه شیعیان مشرک ایران و طالبان صوفی مشرک افغانستان را خیانت به اسلام و مسلمین و بغی بر علیه دارالاسلام می دانید؟ مگر شما عالمتر از امام شوکانی هستید که می گوید: والمشرك سواء حارب أم لم يحارب: مباح الدم ما دام مشركًا. [السيل الجرار 369/4].

ج: در همین قدم اول باید بدانیم که مشرک نزد امام شوکانی و سایر بزرگان مذاهب اسلامی چه کسی است؟

چنانچه در بحث مفصل و مستند «مشرکین و احکام آنها در شریعت اسلام و در ادبیات گفتمانی اهل تأویل» عرض کردم به عنوان مثال امام شوکانی هم در تفسیر آیه:  لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏… (مائده/82) بعد از جدا کردن کفار یهودی و مشرک و نصرانی از همدیگر می گوید: أَنَّ الْيَهُودَ وَالْمُشْرِكِينَ، لَعَنَهُمُ اللَّهُ، أَشَدَّ جَمِيعِ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَأَصْلَبَهُمْ فِي ذَلِكَ، وَأَنَّ النَّصَارَى أَقْرَبُ النَّاسِ مَوَدَّةً لِلْمُؤْمِنِينَ،^[1] یهود و مشرکین، الله آنها را لعنت کند، شدیدترین و سرسخت ترین دشمنان مومنین در میان انسانها هستند، و نصارا از نظر مودة نزدیکترین انسانها به مومنین هستند.

یا امام شوکانی در فتح القدیر ذیل همین آیه: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّـهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (حج/17) با توصیفی از 1- الَّذِينَ هَادُوا 2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ می گوید : 5- والَّذِينَ أشْرَكُوا الَّذِينَ يَعْبُدُونَ الأصْنامَ. ^[2] مشرکین کسانی هستند که اصنام را عبادت می کنند.

این نکته ی اساسی در شناخت مشرک و مشرکین است که کفار مشرک دسته ای جداگانه از سایر کفار 5گانه ی اصلی هستند و متاسفانه بسیاری از برادران ما و بخصوص مقلدین علمای نجد در شناخت صحیح این دسته از کفار اصلی مسیری بر خلاف اتفاق تمام مذاهب اسلامی را می روند و با متهم کردن مسلمین به مشرک بودن و مشرک خواندن مسلمین و صدور حکم و تطبیق احکام کفار مشرک بر مسلمین به ناحق دچار تکفیر به ناحق مسلمین و ریخته شدن به ناحق خون مسلمین می شوند. زمانی که به ناحق به یک مسلمان می گوئی مشرک و احکام مشرکین را بر او تطبیق می دهی مثل این است که به ناحق به او گفته باشی یهودی یا نصرانی یا مجوس و صابئی و این تکفیر به ناحق مسلمین است.

در این صورت مقلدین علمای نجد ابتدا لازم است که اتهام خود مبنی بر مشرک بودن شیعیان جعفری حاکم بر دارالاسلام ایران یا حنفی های حاکم بر امارت اسلامی افغانستان را ثابت کنند بعد بروند سراغ صدور حکم و یا اجرای حکم. شما ابتدا ثابت کن فلانی قتلی مرتکب شده بعد حکم صادر کن و بعد برو سراغ اجرای حکم.

واضح است که شما در مشرک خواندن مسلمین اشتباه می کنید و اتهامی را که زده اید هرگز نتوانسته و نخواهید توانست با دلایل شرعی ثابت کنید، پس علاوه بر اتهامات بی پایه و اساسی که می زنید، صدور حکم توسط شما نیز غیر شرعی است چه رسد به اجرای حکم کفارمشرک بر مسلمین که جنایتی غیر قابل چشم پوشی است.

نکته ی دیگر در مورد این کلام امام شوکانی اینکه: اگر دارالکفری چه یهودی یا نصرانی یا مجوس یا صابئی یا حتی مشرک ، پیمانی با دارالاسلام و رهبر یکی از «3ابزار» برتر نداشته باشد اعضای کافر آن دارالکفر خونشان بر مجاهدین مباح می شود نه کسانی که مثل بنی خزاعه یا بنی ضمره ی مشرک اهل عهد و پیمان و یا مثل یهودی های اطراف مدینه یا نصرانی های نجران یا مجوس الاحساء اهل ذمه باشند. شکستن به ناحق پیمان با کفار و مسلمین خیانت است و کشتن به ناحق مسلمین یا اهل ذمه از اسباب ورود به جهنم.

---

[1] شوکانی ، فتح القدير ج2 ص 77 

[2]  فتح القدير محمد شوکانی ، جلد 3 ، صفحه 523/   قَوْلُهُ: ﴿إنَّ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ أيْ بِاللَّهِ ورَسُولِهِ، أوْ بِما ذُكِرَ مِنَ الآياتِ البَيِّناتِ ﴿والَّذِينَ هادُوا﴾ هُمُ اليَهُودُ المُنْتَسِبُونَ إلى مِلَّةِ مُوسى والصّابِئِينَ قَوْمٌ يَعْبُدُونَ النُّجُومَ، وقِيلَ: هم مِن جِنْسِ النَّصارى ولَيْسَ ذَلِكَ بِصَحِيحٍ بَلْ هم فِرْقَةٌ مَعْرُوفَةٌ لا تَرْجِعُ إلى مِلَّةٍ مِنِ المِلَلِ المُنْتَسِبَةِ إلى الأنْبِياءِ والنَّصارى هُمُ المُنْتَسِبُونَ إلى مِلَّةِ عِيسى والمَجُوسُ هُمُ الَّذِينَ يَعْبُدُونَ النّارَ، ويَقُولُونَ إنَّ العالَمَ أصْلَيْنِ: النُّورُ والظُّلْمَةُ. وقِيلَ: هم يَعْبُدُونَ الشَّمْسَ والقَمَرَ، وقِيلَ: هم يَسْتَعْمِلُونَ النَّجاساتِ، وقِيلَ: هم قَوْمٌ مِنَ النَّصارى اعْتَزَلُوهم ولَبِسُوا المُسُوحَ، وقِيلَ: إنَّهم أخَذُوا بَعْضَ دِينِ اليَهُودِ وبَعْضَ دِينِ النَّصارى والَّذِينَ أشْرَكُوا الَّذِينَ يَعْبُدُونَ الأصْنامَ، وقَدْ مَضى تَحْقِيقُ هَذا في البَقَرَةِ،

Савол: афғонистонни жуғрофий вазиятини ва олди-сотдини йўқлиги сабабли, хукумат ё иморат ё исломий давлат шиорлари билан бирга, одамларни биринчи даражали эхтиёжларини бартараф қилиш йўлларини йўқлиги, одамларнинг исломий хукуматга нисбатан ёмон фикрга боришига сабаб бўлмайдими?

(матлабни комил матни)

Жавоб:Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

كُلُّكُمْ راعٍ، وكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ، الإمامُ راعٍ ومَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ؛^[1]

Сизларни хаммангиз чўпонсиз ва сизларни хаммангиз ўзини  қўл остидагилар хақида масъулдир; имом чўпондир ва ўзини қўл остидагилар хақида сўралади. Имом ва дорул исломни рахбарини ихтиёрида  хилма-хил харбий тахассуслардаги ва харбий бўлмаган улил амр шўроси бўлиб туриб, ўзини қўл остидаги раиятни шаръан тўғри йўлга хидоят қилиши керак, уни олиб борган ишларини аллохни шариатини кўз-қараши билан қараганда халқни фойдасига бўлиши ва душманларни зарарларидан уларни сақлаши лозим.

Иймонни,қиёматшиносийни, аллохни нусратини таълим олгандан сўнг мўъминларни қувватли бўлишлари учун энг катта абзор ва уларнинг сахих тараққиёт йўлида қудратмандона харакатларига ва мушкилотларни ўртадан кўтарилишига сабаб бўладиган нарса, мўъминларни ўртасидаги “исломий вахдат” ва “мўъминларни йўлида” харакат қилинишидир. Аллох таоло мархамат қиладики:

  هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ*

У сизни ўз ёрдами ва мўъминлар билан  қувватлантирган

‏ وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ‏(انفال/62-63)

Ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир. Агар (сиз) ердаги бор нарсани сарфласангиз хам уларнинг дилларини бирлаштира олмаган бўлур эдингиз. Лекин аллох уларни бирлаштирди. Албатта, у қудратли, хикматлидир.

Исломий вахдат йўлида харакат қилиш рахбарият учун аввалги асл ва стротегия хисобланади, “аллохни дини” ва “аллохни бандалари”га нисбатан уни шаръий дарк қилиши ва дилсўзлиги, рахбариятни  ихтиёридаги икки амонатни кўрсатади.

Бугунги кунда, иқтисодий дастурларга ва бу дастурларни бошқарувига, исломий иморат томонидан идорий фасодларга қарши мубораза қилишга назар ташлаган пайтимизда, исломий иморат “мавжуд вазиятда”  даражама-даража ва ўзидаги қобилиятларга қараб, афғонистон халқини “моддий ва маънавий кундалик эхтиёжларига” жавоб беряпганини кўрамиз. Аллох таоло хар бир кишини ўзини қудратига муносиб таклифни вожиб қилади:

لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ (بقره/286)

Аммо исломий вахдат заминасида ё хаддиақал исломий иттиходни ижод қилиш заминасида ва эрон дорул исломи билан вохид жибхани ташкил қилиш бўйича кичкина қадамларни ташлаганга ўхшайди, чунки бу мўъминларни исломий уйғониш харакатига ва дорул исломни олдинга томон қилаётган харакатларига ва аслий секуляр ва сехюнист  душманларга қарши бутун олам жиход жибхасига зарар етказиши мумкин.

ادامه خواندن Савол: афғонистонни жуғрофий вазиятини ва олди-сотдини йўқлиги сабабли, хукумат ё иморат ё исломий давлат шиорлари билан бирга, одамларни биринчи даражали эхтиёжларини бартараф қилиш йўлларини йўқлиги, одамларнинг исломий хукуматга нисбатан ёмон фикрга боришига сабаб бўлмайдими?

سَوال: اَفغانِستاننِی جُغرافِی وَضِیعَیَتِینِی وَ آلدِی- ساتدِینِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی، حُکوُمَت یا اِمارَت یا اِسلامِی دَولَت شِعارلَرِی بِیلَن بِیرگه، آدَملَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی اِیختِیاجلَرِینِی بَرطَرَف قِیلِیش یوُللَرِینِی یوُقلِیگِی، آدَملَرنِینگ اِسلامِی حُکوُمَتگه نِسبَتاً یامان فِکرگه بارِیشِیگه سَبَب بوُلمَیدِیمِی؟

(مطلبنی کامل متنی)

 جَواب: رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَر: 

كُلُّكُمْ راعٍ، وكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ، الإمامُ راعٍ ومَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ؛^[1]

سِیزلَرنِی هَمَّه نگِیز چوُپانسِیز وَ سِیزلَرنِی هَمَّه نگِیز اوُزِینِی قوُل آستِیدَگِیلَر حَقِیدَه مَسئُولدِیر؛ اِمام وَ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِینِی اِیختِیارِیدَه هِیلمَه – هِیل حَربِی تَخَصُّصلَردَگِی وَ حَربِی بوُلمَگن اوُلِی الاَمر شُوراسِی بوُلِیب توُرِیب، اوُزِینِی قوُل آستِیدَگِی رَعِیَتنِی شَرعاً توُغرِی یوُلگن هِدایَت قِیلِیشِی کِیرَک، اوُنِی آلِیب بارگن اِیشلَرِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِینِی کوُز- قَرَشِی بِیلَن قَرَگندَه حَلقنِی فایدَه سِیگه بُولِیشِی وَ دُشمَنلَرنِی ضَرَرلَرِیدَن اوُلَرنِی سَقلَشِی لازِم.

اِیماننِی، قِیامَت شوُناسِینِی، اَلله نِی نُصرَتِینِی تَعلِیم آلگندَن سُونگ مُؤمِنلَرنِی قُوَّتلِی بوُلِیشلَرِی اوُچُون اِینگ کَتتَه اَبزار وَ اوُلَرنِینگ صَحِیح تَرَقِّیات یوُلِیدَه قُدرَتمَندانَه حَرَکَتلَرِیگه وَ مُشکِلاتلَرنِی اوُرتَدَن کوُتَرِیلِیشِیگه سَبَب بوُلَدِیگن نَرسَه ، مُؤمِنلَرنِی اوُرتَسِیدَگِی “اِسلامِی وَحدَت” وَ “مُؤمِنلَرنِی یُولِیدَه” حَرَکَت قِیلِینِیشِیدِیر. اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:    هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ*   اوُ سِیزنِی اوُز یاردَمِی وَ مُؤمِنلَر بِیلَن  قُوَّتلَنتِیرگن

‏ وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ‏(انفال/62-63)  وَ اوُلَرنِینگ (مُؤمِنلَرنِینگ) دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرگن ذاتدِیر. اَگر ( سِیز) یِیردَگِی بار نَرسَه نِی صَرفلَسَنگِیز هَم اوُلَرنِینگ دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرَه آلمَگن بوُلوُر اِیدِینگِیز. لِیکِن اَلله اوُلَرنِی بِیرلَشتِیرَدِی. اَلبَتَّه، اوُ قُدرَتلِی، حِکمَتلِیدِیر.

اِسلامِی وَحدَت یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلِیش رَهبَرِیَت اوُچُون اَوَّلگِی اَصل وَ ستراتِیگِییَه حِسالَنَدِی، “اَلله نِی دِینِی” وَ “اَلله نِی بَندَه لَرِیگه” نِسبَتاً اوُنِی شَرعِی دَرک قِیلِیشِی وَ دِیلسُوزلِیگی، رَهبَرِیَتنِی اِیختِیارِیدَگِی اِیککِی اَمانَتنِی کوُرسَتَدِی.

بوُگوُنگِی کوُندَه، اِقتِصادِی دَستوُرلَرگه بُو دَستوُرلَرنِی باشقَرُووِیگه، اِسلامِی اِمارَت تامانِیدَن اِدارِی فَسادلَرگه قَرشِی مُبارَزَه قِیلِیشگه نَظَر تَشلَگن پَیتِیمِیزدَه، اِسلامِی اِمارَت “مَوجُود وَضِیعیَتدَه” دَرَجَه مَه – دَرَجَه وَ اوُزِیدَگِی قابِلِیَتلَرگه قَرَب، اَفغانِستان حَلقِینِی “ماددِی وَمَعنَوِی کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیگه” جَواب بِیریَپگنِینِی کوُرَمِیز. اَلله تَعالی هَر بِیر کِیشِی اوُزِینِی قُدرَتِیگه مُناسِب تَکلِیفِنِی واجِب قِیلَدِی:  

لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ (بقره/286) اَمّا اِسلامِی وَحدَت زَمِینَه سِیدَه یا حَددِی اَقَل اِسلامِی اِتِّحادنِی اِیجاد قِیلِیش زَمِینَه سِیدَه وَ اِیران دارُ الاِسلامِی بِیلَن واحِد جِبهَه نِی تَشکِیل قِیلِیش بُویِیچَه کِیچَکِینَه قَدَملَرنِی تَشلَگنگه اوُحشَیدِی، چوُنکِی بُو مُؤمِنلَرنِی اِسلامِی اوُیغانِیش حَرَکَتِیگه  وَ دارُ الاِسلامنِی آلدِینگه تامان قِیلَیاتگن حَرَکَتلَرِیگه وَ اَصلِی سِکوُلار وَ صِیهیُونِست دُشمَنلَرگه قَرشِی بوُتوُن عالَم جِهاد جِبهَه سِیگه ضَرَر یِیتکَزِیشِی مُومکِین.

بُو یِیردَگِی مُؤمِنلَر شوُ نَرسَه گه دِققَت قِیلِیشلَرِی لازِم، دارُ الاِسلامنِی مَسئُوللَرِی اِقتِصادِی مُشکِلاتلَرنِی اوُرتَدَن یُوقاتِیش وَ آدَملَرنِی بِیرِینچِی دَرَچَه لِی اِیختِیاجلَرِینِی تَأمِینلَش بُویِیچَه قوُللَرِیدَن کِیلگنچَه حَرَکَت قِیلِیشیَپتِیمِی یاکِی اوُزلَرِینِی شَرعِی واظِیفَه لَرِینِی عَدا قِیلِیشدَه بِی پَروالِیک قِیلِیب قوُیِیشیَپتِیمِی؟ اَگر بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مِنطَقَه طاغُوتلَرِی تامانِیدَن اوُلَرگه قِیلِینگن چِیکلاولَرنِی هَم حِسابگه آلَدِیگن بُولسَک، اوُلَر شُو وَضِیعیَتدَه جَمِیعیَتنِی توُغرِی یوُلگه هِدایَت قِیلِیب کِیتِیشَیاتگن بوُلِیشسَه، اَلبَتَّه صَبر- طاقَت وَ اَلله گه تَوَکَّل قِیلِیشِی آرقَلِی اوُلَرنِی یانِیدَه توُرِیش لازِم.

هَر قَندَی آدَم قابوُلنِی آلدِینگِی اوُتِیرغِیزِیب قوُیِیلگن کِیمسَه لَر تامانِیدَن اِدارَه قِیلِینِیشِیگه نِسبَتاً، بُوگوُنگِی کوُندَگِی اَفغانِستان مُسُلمانلَرِینِینگ مُناسِب خَوفسِیزلِیک وَضِیعیَتِیدَگِی فَرقنِی کوُرَه آلَدِی، اِسلامِی اِمارَت بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیک عُمُومِی اِقتِصادِی فَقِیرلِیکنِی مِعراث خوُرِی اِیکَنِینِی، مَخصُوصاً اَمِیرِکَه وَ نَتانِینگ 20 یِیللِیک فَساد بِیلَن جَمِیعیَتنِی اِدارَه  قِیلگنلِیکلَرِینِی، مَنَه بُو ساتقِینلَرنِینگ یَسَمَه فَقِیرلِیکنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشگنِینِی هَمَّه یَحشِی بِیلَدِی. اِسلامِی اِمارَت مَنَه بُو اوُتِیش دَورِیدَه یامان مَعِیشِی وَضِیعیَتنِی اوُزگرتِیرِیش اوُچُون زَمانگه وَ باشقَه مُؤمِنلَرنِی مَخصُوصاً اِیران دارُ الاِسلامِینِی حِمایَه سِیگه اِیختِیاجِی بار، یَپانِییَه وَ جُنُوبِی کَرِییَه وَ حِتای وَ گِیرمَنِییَه گه اوُحشَش سِکوُلار دارُ الاکُفرلَر هَم حُوددِی شُوندَی اوُتِیش دَورِیدَه وَ اوُزلَرِینِی اِقتِصادِی تَرَقِّیات یوُلِیدَه باشقَه قُدرَتمَند دارُ الکُفرلَرنِی حِمایَه سِیگه اِیگه بوُلگن.

ادامه خواندن سَوال: اَفغانِستاننِی جُغرافِی وَضِیعَیَتِینِی وَ آلدِی- ساتدِینِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی، حُکوُمَت یا اِمارَت یا اِسلامِی دَولَت شِعارلَرِی بِیلَن بِیرگه، آدَملَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی اِیختِیاجلَرِینِی بَرطَرَف قِیلِیش یوُللَرِینِی یوُقلِیگِی، آدَملَرنِینگ اِسلامِی حُکوُمَتگه نِسبَتاً یامان فِکرگه بارِیشِیگه سَبَب بوُلمَیدِیمِی؟

س:   با توجع به وضعیت جغرافیایی افغانستان و نبود داد و ستد، صرف شعار حکومت یا امارت یا دولت اسلام بدون راهکاری برای بر طرف کردن نیازهای اولیه مردم موجب بدبین شدن مردم نسبت به حکومت داری اسلامی نمیشود؟

(متن کامل مطلب)

ج: رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: كُلُّكُمْ راعٍ، وكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ، الإمامُ راعٍ ومَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ؛^[1] همه شما شبانید وهمه شما مسئول رعیت خودهستید؛ امام شبان است ومسئول رعیت خویش است. امام و رهبر دارالاسلام که شورای اولی الامر در تخصصهای مختلف نظامی و غیر نظامی را در اختیار دارد باید رعيتِ خودش را به مسیری هدایت کند و به جايي ببرد كه شرعاً به درد این زیردستان مي‌خورد و اقداماتش از نگاه شریعت الله به نفع رعیتش باشد و شهروندانش را از مضرات دشمنان حفظ کند. 

بزرگترین ابزاری که می تواند بعد از آموزش ایمان و قیامت شناسی و نصرت الله باعث قوی شدن مومنین و حرکت قدرتمندانه ی آنها در مسیر ترقی صحیح و رفع مشکلات شود «وحدت اسلامی» میان مومنین و حرکت در مسیر مومنین «سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ » است. الله تعالی می فرماید: هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ* ‏ او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسّط مؤمنان تقویت و پشتیبانی کرد.* وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ‏(انفال/62-63) و در میان آنان الفت ایجاد نمود، اگر همه آنچه در زمین است صرف می‌کردی نمی‌توانستی میان دلهایشان انس و الفت برقرار سازی . ولی الله میانشان انس و الفت انداخت، چرا که او عزیز و حکیم است.

پس حرکت در مسیر وحدت اسلامی اولین اصل و استراتژی برای رهبریت است که میزان درک شرعی و دلسوزی او نسبت به «دین الله» و «بندگان الله» به عنوان دو امانتی که در اختیارش هستند را نشان می دهد.

امروزه، زمانی که به برنامه های اقتصادی، و مدیریت این برنامه ها، و مبارزه با مفاسد اداری توسط امارت اسلامی نگاه می کنیم متوجه می شویم که امارت اسلامی در «وضع موجود» و به تدریج و بر اساس توانائی هایی که دارد در حال پاسخگوئی به «نیازهای مادی و امنیتی روز» مردم افغانستان است و الله تعالی بر هر کسی به اندازه توانائی های او تکلیف واجب می کند:لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ (بقره/286) اما به نظر می رسد در زمینه ی وحدت اسلامی یا حداقل در زمینه ی ایجاد اتحاد اسلامی و تشکیل جبهه ای واحد با دارالاسلام ایران قدمهای کوتاهتری برداشته است که می تواند به حرکت بیداری اسلامی مومنین و حرکت روبه جلو دارالاسلام و جبهه جهاد عالمی بر علیه دشمنان اصلی سکولار و صهیونیستها آسیب رسان باشد.

در اینجا مومنین باید نگاه کنند که آیا مسئولین دارالاسلام به اندازه ی توانائی های خود جهت رفع این مشکلات اقتصادی و تامین نیازهای اولیه ی مردم تلاش می کنند یا در انجام وظایف شرعی خود کوتاهی می کنند؟ اگر با توجه به اینهمه محدودیتی که توسط کفار سکولار جهانی و طاغوتهای منطقه ای برایشان به وجود آمده است جامعه را در مسیر درست هدایت می کنند باید با پشتکار و صبر و توکل بر الله در کنار آنها بود.

هر کسی می تواند وضعیت مناسب امنیتی مسلمین افغانستان را به نسبت به اداره ی دست نشانده ی قبلی کابل ببیند، و همه می دانند که امارت اسلامی میراثدار چند دهه فقر اقتصادی عمومی و فراگیر و بخصوص میراثدار جامعه ای با 20سال فساد اداری مزدوران آمریکا و ناتو و فقر تصنعی این مزدوران غارتگر است و امارت اسلامی در این حالت گذار جهت تغییر این وضعیت بد معیشتی نیاز به زمان و پشتیبانی سایر مومنین و بخصوص دارالاسلام ایران دارد، همچنانکه تمام کشورهای این دارالکفرهای سکولار درحال گذار مثل ژاپن و کره جنوبی و چین و آلمان و غیره در مسیر ترقی اقتصادی خود از پشتیبانی و حمایت سایر دارالکفرهای قدرتمند لیبرال یا سوسیالیست همفکر خود برخوردار بودند.

این وضعیت بد اقتصادی دارالاسلام تازه تاسیس امارت اسلامی افغانستان با دارالاسلام مدینه در عهد رسول الله صلی الله علیه وسلم و فقر شدید اقتصادی اهل صفه  شباهت هایی دارد و حتی می توان شباهتهائی به دارالاسلام ایران در اوایل انقلاب اسلامی 57 را در آن پیدا کرد که اکثریت مطلق مردم ایران از بسیاری از نعمتهای اقتصادی و بهداشتی و آموزشی و غیره محروم بودند و صدام حسین سکولار نیز از جانب آمریکا و ناتو و شوروی و دول مزدور عرب جنگی نیابتی را بر دارالاسلام ایران تحمیل کرده بود و دارالاسلام در محاصره ی شدید اقتصادی و تهدیات امنیتی خارجی و مزدوران داخلی قرار داشت؛ اما ایمان مومنین و صبر بر مشکلات اقتصادی و سیاستهای صحیح داخلی و خارجی مسئولین دارالاسلام به تدریج این وضعیت وخیم را تغییر داد به نحوی که هم اکنون به قول ماموستا کریکار فک الله اسره «بهترین کشور در تمام سرزمنیهای اسلامی از مراکش بگیر تا اندونزی است»؛ و می بینیم که در بسیاری از امور نظامی و علمی و تکنولوژی نیز به خودکفائی رسیده است.

ادامه خواندن س:   با توجع به وضعیت جغرافیایی افغانستان و نبود داد و ستد، صرف شعار حکومت یا امارت یا دولت اسلام بدون راهکاری برای بر طرف کردن نیازهای اولیه مردم موجب بدبین شدن مردم نسبت به حکومت داری اسلامی نمیشود؟

Савол: афғонистонни жуғрофий вазиятини ва олди-сотдини йўқлиги сабабли, хукумат ё иморат ё исломий давлат шиорлари билан бирга, одамларни биринчи даражали эхтиёжларини бартараф қилиш йўлларини йўқлиги, одамларнинг исломий хукуматга нисбатан ёмон фикрга боришига сабаб бўлмайдими?

Янги таъсис бўлган афғонистон исломий иморатидаги мана бу  ёмон иқтисодий вазиятни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни давридаги мадина дорул исломига ўхшатса бўлади, чунки ўша даврда хам ахли суфани қаттиқ иқтисодий фақирликда бўлган, бу хатто эрон дорул исломидаги 57 йилдаги исломий инқилобни аввалидаги даврга хам ўхшайди, ўша даврда эрон халқини аксарияти иқтисодий,тозалик,таълим ва тарбияга оид жуда кўп неъматлардан махрум бўлишган, бунга қўшимча равишда  саддам хусайни секуляр хам америка ва нато ва советлар давлати ва араб сотқин давлатларини томонидан эрон дорул исломига қарши вакиллик жангларини бошлаган эди, бу пайтда дорул ислом нихоятда қаттиқ иқтисодий мухосара ва  ташқи, ички сотқинларни  хавфсизлик тахдидларини  остида қолган эди; аммо мўъминларни иймони ва иқтисодий мушкилотларга қилинган сабр-тоқатлар ва дорул ислом масъулларининг ички ва ташқи сахих сиёсатлари билан даражама-даража мана бу вахимали вазият ўзгарди, шу даражада ўзгардики, бу даврда мамусто Крикор айтадики: ” марокашдан тортиб то индонезиягача бўлган исломий диёрларни орасида энг яхши давлатга айланган”; кўриб турганимиздек жуда кўп харбий, илмий ва технология ишларида ўз-ўзини таъминлайдиган холатга етган.

Эрон ва афғонистон дорул исломларини харбий ва иқтисодий мухосара қилинишларидан ташқари, америка уларни музлатиб қўйилган молларидан ўғирлайди, бу худди макка секуляристларининг мухожирларни молларини талон-тарож қилганига ва секуляр ахзобларнинг мадина дорул исломини мухосара қилиб олишганига ўхшайди; мана бу иқтисодий мушкилотлар ва мухосарага нисбатан мадина дорул исломидаги одамлар томонидан икки хил муносабат билдирилган эди, хозирги кунда хам мана бу икки гурух эрон ва афғонистон,моли ,сумоли  дорул исломларида мавжуд:

     وَإِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)

Ўшанда мунофиқлар ва дилларида мараз бўлган кишилар (яъни эътиқодлари заиф бўлган) кимсалар: ” аллох ва унинг пайғамбари бизларга фақат ёлғон ваъда қилган эканлар”, дея бошладилар.

وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَاناً وَتَسْلِیماً ‏(احزاب/22)

Мўъминлар у фирқаларни кўрган вақтларида:” бу аллохни пайғамбари бизларга ваъда қилган нарсадир( яъни имтихондир). Аллох ва пайғамбарининг сўзлари ростдир”, дедилар ва ( устларига бостириб келаётган фирқаларнинг сон-саноқсизлиги) уларнинг ( аллохга бўлган) иймон ва итоатларини янада зиёда қилди холос.

Агар дорул ислом сахих йўлда харакат қилар экан, хатто агар мана бу дорул ислом росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан идора қилинган тақдирда хам,ошкор кофирлар  “мағзубин алайхим” томонидан унга душман вужудга келтирилади ва мана бу ошкор душманлар махсусан секуляр ахзоблар томонидан жуда кўп мушкилотга рўбарў бўлади ва дорул ислом мана бу икки гурухни муносабатига учрайди: 1- мунофиқлар ё секулярзадалар тўдаси “золлин” ,2- мўъминлар “анъамта алайхим”.

Мана бу хақиқатларни ёнида шуни хам айтиш ўтиш керакки, исломий хукумат бошқарув системаси асли шўро ва хаммани асл назорати асосида олиб борилади ва собит қоидалар,усуллар ва ижроъий қонунларга эгадир, мана бу усуллар билан хукуматни масъулларини текшириб чиқса бўлади, буни натижасида хукуматни мана бу масъули собит,шаръий асл қонун ва аслни ижро қилишда яхши амал қилганми ё хилоф иш қилиб жиноят қилгани аниқ бўлади.

(давоми бор…….)

سَوال: اَفغانِستاننِی جُغرافِی وَضِیعَیَتِینِی وَ آلدِی- ساتدِینِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی، حُکوُمَت یا اِمارَت یا اِسلامِی دَولَت شِعارلَرِی بِیلَن بِیرگه، آدَملَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی اِیختِیاجلَرِینِی بَرطَرَف قِیلِیش یوُللَرِینِی یوُقلِیگِی، آدَملَرنِینگ اِسلامِی حُکوُمَتگه نِسبَتاً یامان فِکرگه بارِیشِیگه سَبَب بوُلمَیدِیمِی؟

یَنگِی تَأسِیس بوُلگن اَفغانِستان اِسلامِی ايمارَتِیدَگِی مَنَه بُو یامان اِقتِصادِی وَضِیعیَتنِی رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی دَورِیدَگِی مَدِینَه دارُ الاِسلامِیگه اوُحشَتسَه بُولَدِی، چوُنکِی اوُشَه دَوردَه هَم اَهلِی صُوفَه  قَتتِیق اِقتِصادِی فَقِیرلِیکدَه بوُلگن، بُو حَتَّی اِیران دارُ الاِسلامِیدَگِی 57 یِیلدَگِی اِسلامِی اِنقِلابنِی اَوَّلِیدَگِی دَورگه هَم اوُحشَیدِی، اوُشَه دَوردَه اِیران حَلقِینِی اَکثَرِیَتِی اِقتِصادِی تازَه لِیک، تَعلِیم وَ تَربِیَه گه آئِد جُودَه کوُپ نِعمَتلَردَن مَحرُوم بوُلِیشگن، بوُنگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه صَدَّم حُسَینِی سِکوُلار هَم اَمِیرِکَه  نَتا وَ ساوِیتلَر دَولَتِی وَ عَرَب ساتقِین دَولَتلَرِینِی تامانِیدَن اِیران دارُ الاِسلامِیگه قَرشِی وَکِیللِیک جَنگلَرِینِی باشلَگن اِیدِی، بُو پَیتدَه دارُ الاِسلام نِهایَتدَه قَتتِیق اِقتِصادِی مُخاصَرَه وَ تَشقِی، اِیچکِی ساتقِینلَرنِی خَوفسِیزلِیک تَحدِیدلَرِینِی آستِیدَه قالگن اِیدِی؛ اَمّا مُؤمِنلَرنِی اِیمانِی وَ اِقتِصادِی مُشکِلاتلَرگه قِیلِینگن صَبر- طاقَتلَر وَ دارُ الاِسلام مَسئُوللَرِینِینگ اِیچکِی وَ تَشقِی صَحِیح سِیاسَتلَرِی بِیلَن دَرَجَه مَه – دَرَجَه مَنَه بُو وَهِیمَه لِی وَضِیعیَت اوُزگَرَدِی، شوُ دَرَجَه دَه اوُزگرَدِیکِی، حاضِرگِی دَوردَه مامُوستا کرِیکار اَیتَدِیکِی: “مَراکِیشدَن تارتِیب تا اِیندانِیزِیَه گچَه بوُلگن اِسلامِی دِیارلَرنِی آرَسِیدَه اِینگ یَحشِی دَولَتگه اَیلَنگن”؛ کوُرِیب توُرگنِیمِیزدِیک جُودَه کوُپ حَربِی، عِلمِی وَ تِیهنالاگِیَه اِیشلَرِیدَه اوُز- اوُزِینِی تَأمِینلَیدِیگن حالَتگه یِیتگن.

  ایران و افغانستان دار الاسلاملرینی حربی و اقتصادی مخاصره قیلینیشلریدن تشقری، امیرکه اولرنی موزلتیب قوییلگن ماللریدن اوغیرلیدی، بو حوددی مکّه سکولاریستلرینینگ مهاجرلرنی ماللرینی تلان- تراج قیلگنیگه و سکولار احزابلرنینگ مدینه دار الاسلامینی مخاصره قیلیب آلیشگنیگه اوحشیدی؛ منه بو اقتصادی مشکلاتلر و مخاصره گه نسبتاً مدینه دار الاسلامیدگی آدملر تامانیدن ایککی هیل مناسبت بیلدیریلگن ایدی، حاضرگی کونده هم منه بو ایککی گوروه ایران و افغانستان، مالی، سومالی دار الاسلاملریده موجود:

     وَإِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)

اوشنده منافقلر و دیللریده مرض بولگن کیشیلر( یعنی اعتقادلری ضعیف بولگن) کیمسه لر: “الله و اونینگ پیغمبری بیزلرگه فقط یالغان وعده قیلگن ایکنلر”، دییه باشلدیلر.

وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَاناً وَتَسْلِیماً ‏(احزاب/22)   مؤمنلر او فرقه لرنی کورگن وقتلریده: “بو الله نی پیغمبری بیزلرگه وعده قیلگن نرسه دیر( یعنی امتحاندیر). الله و پیغمبرینینگ سوزلری راستدیر”، دیدیلر و اوستلریگه باستیری کیلیاتگن فرقه لرنینگ سان- سناقسیزلیگی) اولرنینگ ( الله گه بولگن) ایمان و اطاعتلرینی ینده زیاده قیلدی حالاص.

اگر دار الاسلام صحیح یولده حرکت قیلر ایکن، حتّی اگر منه بو دار الاسلامی رسول الله  صلی الله علیه وسلم تامانیدن اداره قیلینگن تقدیرده هم، آشکار کافرلر “مغضوبین علیهم” تامانیدن اونگه دشمن وجودگه کیلتیریلدی و منه بو آشکار دشمنلر مخصوصاً سکولار احزابلر تامانیدن جوده کوپ مشکلاتگه روبرو بولدی و دار الاسلام منه بو ایککی گوروهنی مناسبتیگه اوچریدی: 1- منافقلر یا سکولارزده لر توده سی “ظالّین” ،2- مؤمنلر “انعمت علیهم”.

منه بو حقیقتلرنی یانیده شونی هم ایتیب اوتیش کیرککی، اسلامی حکومت باشقرو سیستیمه سی اصلی شورا و همّه نی اصلی نظارتی اساسیده آلیب باریلدی و ثابت قائده لر، اوصوللر و اجرائی قانونلرگه ایگه دیر، منه بو اوصللر بیلن حکومتنی مسئوللرینی تیکشیریب چیقسه بولدی، بونی نتیجه سیده حکومتنی منه بو مسئولی ثابت، شرعی اصل قانون و اصلنی اجرا قیلیشده یحشی عمل قیلگنمی یا خلاف ایش قیلیب جنایت قیلگنی انیق بولدی.

(دوامی بار……)