نویسنده: admin

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(103- قیسم)

مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیزنِی یانِیدَه شوُندَی کِیشِیلَر هَم بارکِی، مَثَلاً اوُلَر اَفغانِستاندَگِی، عِراقدَگِی، سوُرِیَه دَگِی، یَمَندَگِی وَ حَتَّی سُومالِیدَگِی ،مالِیدَگِی، چِیچِیندَگِی جِهاد بارَه سِیدَه جوُدَه یَحشِی بِیلِیمگه اِیگه وَ حَتَّی اوُلَر مَنَه بُو مِنطَقَه لَردَگِی مُجاهِدلَرنِی آرَه سِیدَه ساکِن بوُلِیب یَشَشگن، اَمّا اوُزلَرِینِینگ جَمِیعیَتِی حَقِیدَگِی مَعلوُماتلَرِی تَحمِیناً نال دَرَجَه دَه، اوُلَر اوُشَه دَولَتدَگِی کَسَللِیکنِی دَرمان قِیلِیش اوُچُون فایدَه لَه نِیلگن دارِی بِیلَن اوُزلَرِینِی مِنطَقَه سِیدَگِی کَسَللِیکنِی هَم دَرمان قِیلِیشنِی هاحلَه شَه دِی، بُولِیب هَم اوُلَرنِی دَولَتِیدَگِی کَسَللِیکلَر – اَگرچِی سِکوُلار کافِرلَر حاکِمِیَتِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر وَ توُرلِی- هِیل فَقِیرلِیکلَرنِی رِواجلَه نِیشِی وَ ناتِینچلِیکلَر،عَقِیدَه وِی وَ رفتارِی بوُلغَه نِیشلَرگه اوُحشَه گن مُشتَرَک نوُقطَه لَرگه اِیگه بوُلسَه هَم – باشقَه دَولَتلَردَن فَرق قِیلَه دِی، اوُلَرنِینگ دَولَتِیدَگِی آدَملَر توُرلِی- هِیل اوُرِینلَردَه باشقَه دَولَتلَر بِیلَن آچِیق فَرقلَرگه وَ اوُلَردَن کوُرَه فَرق قِیلَه دِیگن اِیحتِیاجلَرگه وَ حَتَّی توُرلِی- هِیل دَرَجَه لَرگه  اِیگه بوُلَه دِی، اَمّا بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز اوُزلَرِینِینگ یوُرتِیدَه بوُزِیلِیب قالگن مَشِینَه نِی تَعمِیرلَش اوُچُون باشقَه دَولَتدَگِی مَشِینَه نِی بوُلَکلَرِیدَن فایدَه لَنماقچِی بوُلِیشَه دِی، لِیکِن اوُلَر باشقَه دَولَتدَگِی مَشِینَه نِی بوُلَکلَرِی اوُلَردَگِی مَشِینَه گه توُغرِی کِیلمَسلِیگِینِی یا فَرق قِیلِیشِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشمَه یَپتِی؛ بُو یِیردَه تَشقِی باسقِینچِیلَردَن وَ مُرتَدلَردَن تَشقَه رِی نَماز اوُقِیش، مُسُلمانلَرنِینگ جَماعَت نَمازِیگه بارِیشِی، سِکوُلارِیزم دِینِیگه تامان اِرتِداد، قُرآننِی یاقِیش، اَلله وَ پَیغَمبَرنِی حَقارَت قِیلِیشنِی اوُزِی اِیمَس، بَلکِم بُو یِیردَگِی مُشکِلات قَوم پَرَستلِیک، نَسِیانالِیزم وَ باشقَه نَرسَه لَرنِی اوُستِیدَه دوُر. لِیکِن کوُردِستاندَگِی مُشکِلاتنِی اَصلِی آدَملَرنِینگ سِکوُلارِیزم دِینِی تامانگه قِیلِینگن عُمُومِی اِرتِدادِیگه، نَماز اوُقِیمَسلِیک، جَماعَت نَمازِیگه وَ حَتَّی قُرآن یاقِیشلَر،قُرآننِی وَ اَلله نِی وَ پَیغَمبَرنِی وَ اِسلامنِی حَقارَت قِیلِیش اِیسَه اوُنِی ثَمَرَه سِی حِسابلَه نَه دِی.

بُو یِیردَه اوُلَرنِینگ عَیبلَرِیدَن تَشقَه رِی مَشِینَه لَرِیدَگِی عَیبلَر هَم بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی، اوُلَرنِینگ حَرَکَت واسِیطَه سِینِی باشِیدَه حَنَفِی دِیُوبَندِی ماترُودِی یاکِی اَشعَرِی فِکرِیگه اِیگه بِیر مُلّا بوُلسَه، سِیزلَرنِینگ مَشِینَنگِیزنِی حَرَکَتِینِی باشِیدَه شوُرا توُرگن بوُلِیشِی موُمکِین. بوُندَی حالَتدَه ترَکتارنِی کرَنگ مِیلِی بِیلَن اَوتابوُسنِی یا پایِیزدنِی کرَنگ مِیلِینِی تَعمِیرلَب اوُنِی حَرَکَتگه کِیلتِیرِیب بوُلمَیدِی.

مَنَه بُو حالَتدَه بِیزلَرنِینگ بِرادَرلَرِیمِیز اوُزلَرِینِینگ دَولَتِیدَگِی کَسَللِیکنِی دَردِیگه یِیمَیدِیگن باشقَه دَولَتنِینگ دَرمانِینِی اِرایَه بِیرِیش یاکِی اوُزلَرِینِی دَولَتِیدَگِی مَشِینَه نِی عَیبِینِی حَل قِیلمَیدِیگن بوُلَکنِی اِرایَه بِیرِیش آرقَه لِی، مُناسِب دارِینِی یا مُناسِب بوُلَکنِی تاپِیش یوُلِیدَه توُسِیق بوُلِیشدَن تَشقَه رِی مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِینِی قَرشِیسِیدَه هَم آشکارَه مانِع،توُسِیق صِیفَتِیدَه عَمَل قِیلِیشیَپتِی وَ اوُزلَرِینِینگ جاهِلانَه عَمَللَرِی بِیلَن حَلقنِی هَم اَلله نِی شَرِیعَیتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی قِیلِیب قوُیِیشیَپتِی. 

جَمِیعیَتنِی وَ جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی یَحشِی تَنِیشلِیک، مُناسِب دَرماننِی وَ مُناسِب بوُلَکنِی اِرایَه بِیرِیش بوُیِیچَه کَسَللِیکلَرنِی، عَیبلَرنِی، نوُقصانلَرنِی بَرطَرَف قِیلِیش اوُچُون اِینگ یَحشِی یاردَم بوُلَه آلَه دِی. بوُنِی جُملَه سِیگه بَعضِی کِیشِیلَرنِینگ حَلقنِی اوُرتَه سِیدَه بَعضِی اِجتِهادِی مَسَلَه لَرنِی آچمَسلِیگِی هَم کِیرَه دِی، اِمامِی اَحمَد حَدِیثلَرنِی اَیتِیشنِی یَحشِی کوُرمَه گن اِیدِیلَر، چوُنکِی اوُ کِیشِی ظالِم وَ اَهلِی بِدعَت بوُلگن حاکِمگه قَرشِی چِیقِیشنِی، قِیامنِی جائِز دِیب بِیلگنلَر، اَمّا عُمُوم حَلق اوُچُون مَنَه بُو قِیامنِی زَمانِی وَ مَکانِیگه شَرائِط مُهَیّا بوُلمَه گن اِیدِی.

قُرآننِی حَلق قِیلِینگه نِی مَسَلَه سِینِی حِمایَه قِیلَه دِیگن اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه قَرشِی قوُراللِی جَنگگه رُحصَت بِیرَه دِیگن رِوایَتلَرنِی اَیتِیشمَیدِی، چوُنکِی اوُلَر بُو رِوایَتلَرنِی مُسُلمانلَرنِینگ اوُشَه زَمانِی وَ مَکانِی، هَمدَه حَلقَرا مِنطَقَه نِی شَرائِطِی اوُچُون مُناسِب دِیب بِیلِیشمَسدِی، اوُلَر مَنَه بُو اِضطِرارِی شَرائِطدَه مَوجُود وَضِیعیَتگه ماس، مُناسِب مُناسَبَتنِی بِیلدِیرِیشگن. حوُددِی شوُنگه اوُحشَش بَعضِی صَحابَه لَر یَزِیدنِی حُکوُمَتِی فاسِد بُولگه نِیگه قَرَمَسدَن، بُو شَرائِطدَه قِیامنِی مُناسِب دِیب بِیلمَه گنلَر، یاکِی اَبُو حَنِیفَه کوُفَه اَهلِیگه اِعتِماد قِیلمَه گنلَر وَ نَفَس زَکِیَه نِی حَرَکَتِیدَه هَم اِیشتِراک اِیتمَه گنلَر، لِیکِن اوُنگه تَبلِغات وَ پوُل جِهَتِیدَن یاردَم بِیرگنلَر. هَر قَندَی صُورَتدَه هَم جَمِیعیَتدَه اوُزِیگه خاص شَرائِطلَر وُجُودگه کِیلَه دِیکِی، بَعضِی حَلقلَر اوُچُون هَم نَه بِیر حُکمنِی بَیان قِیلِیشنِی عِلاجِی بوُلَه دِی وَ نَه بُو حَرَکَتلَردَه اِیشتِراک اِیتِیشنِی عِلاجِی بوُلَه دِی، بَلکِی بُو نَرسَه لَرنِی اوُشَه جَمِیعیَت اوُچُون مُناسِب زَمِینَه وَ مُناسِب زَمان مُهَیّا بوُلگوُنِیچَه آشکار قِیلمَسدَن توُرِیش لازِم.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

 (103- قسمت)

در کنار این برادران ما کسانی هستند که مثلا در مورد جهاد افغانستان و عراق و سوریه و یمن و حتی صومالی و مالی و چچن و غیره آگاهی های خوبی دارند، و حتی ممکن است مدتی هم در میان بعضی از مجاهدین این مناطق زندگی کرده باشند، اما در برابر اطلاعاتشان در مورد جامعه ی خودشان تقریبا نزدیک به صفراست، و می خواهند با داروئی که برای درمان بیماریهای آن کشور به درد خورده است با همان دارو بیماری خاص سرزمین خودش را درمان کنند، در حالی که بیماری سرزمین او – با وجود مشترکاتی چون حاکمیت کفار سکولار و مرتدین محلی و رواج انواع فقر و نا امنی ها و آلودگی های عقیدتی و رفتاری- با سرزمینهای دیگر متفاوت است، و مردم سرزمین او در موارد مختلفی با سرزمینهای دیگر تفاوتهای فاحش و نیازهای مختلف و حتی اولویتهای مختلفی هستند، اما این برادران ما متوجه نیستند که ماشینی که در سرزمین خودشان می خواهند نقصهایش را بردارند و تعمیرش کنند قطعه ی معیوبش با قطعه ی معیوب سایر سرزمینها فرق دارد، در آنجا میل لنگ عیب دارد و در اینجا لاستیکها پنچرند یا سوپاپها عیب دارند؛ در آنجا علاوه بر اشغالگران خارجی و مرتدین مشکل بر سرنماز خواندن و جماعت رفتن مسلمین و ارتداد به دین سکولاریسم و قرآن سوزی توهین ناموسی به الله و پیامبر و دین نیست بلکه مشکل درقومیت گرائی و ناسیونالیسم و چیزهای دیگر است، اما در کردستان مشکل اصلی بر سر ارتداد عمومی مردم به دین سکولاریسم است که نماز نخواندن و جماعت نرفتن و حتی قرآن سوزی و اهانت به قرآن و الله و پیامبر و اسلام و غیره هم از ثمرات آن است .

در اینجا علاوه بر آنکه عیبشان هم یکی نیست ماشینشان هم  با هم فرق دارد، وسیله ی حرکتی آنها یک ملا با یک فکر حنفی دیوبندی ماتریدی یا اشعری است، ماشین حرکتی شما ممکن است شورا باشد. در این صورت با میل لنگ تراکتور نمی شود میل لنگ اتوبوس یا قطار را تعمیر کرد و اینها را به حرکت انداخت .

در این صورت این برادران ما با ارائه ی درمان آن سرزمینها برای سرزمین خودش که به درد بیماران سرزمین خودش نمی خورد، یا با ارائه ی قطعه ای که نقص ماشین سرزمینشان رفع نمی کند، آشکارا به عنوان سد و مانعی در برابر پیدا کردن داروی مناسب و قطعه ی مناسب عمل می کنند، و آشکارا در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین سد و مانع می شوند، و با اعمال جاهلانه ی خودشان مردم را در برابر قانون شریعت الله قرار می دهند.

شناخت جامعه و افراد جامعه می تواند بهترین کمک در ارائه ی درمان مناسب و قطعه ی مناسب  برای بر طرف کردن بیماریها و غیوب و نقصهای آن جامعه و افراد باشد. از جمله کسانی که دوست نداشتند با بعضی از مردم، برخی موضوعات اجتهادی را در میان بگذارند، امام احمد است  که دوست نداشته احادیثی را که ظاهر آن قیام و خروج بر حاکم ظالم و اهل بدعت را جایز می دانست برای عموم در آن ظروف زمانی و مکانی بیان بشوند.

حکومتی بدیل اضطراری اسلامی که از مسأله ی خلق قرآن حمایت می کرد، و در ایام محنة آن همه مصیبت برای خودش و دیگر علماء به وجود آورد، اما ایشان بیایند روایتهائی که جنگ مسلحانه بر علیه چنین حکومت بدیل اضطراری اسلامی را جایز می دانست را مناسب آن شرایط زمانی و مکانی بین المللی و منطقه ای مسلمین نمی دانست و در این حالت اضطرار واکنشی متناسب با این وضعی که پیش آمده است را در پیش گرفت. همانطوری که بعضی از اصحاب با وجود فاسد بودن حکومت یزید اما زمینه های قیام را مناسب نمی دانستند، یا ابوحنیفه به اهل کوفه اعتماد نداشت و در نهضت نفس زکیه شرکت نکرد و تنها از نظر پولی و تبلیغی به او کمک کرد . در هر صورت موقعیتهائی در جامعه ای خاص پیش می آیند که نه بیان یک حکمی برای بعضی از مردم لازم است، و نه شرکت کردن در آن، بلکه باید آن را برای فراهم شدن زمینه های مناسبش و زمان مناسبش در آن جامعه ی خاص نگه داشت.

(ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(53- қисмат)

Дар ин сурат хар чизики бар халофи қонуни шариати аллох бошад ва аллох таоло онро харом карда бошадро бояд исмишро гузошт мухаррибини шодийки хийли зиёд хастанд ва дар шариати аллох ба ровшани руйишон сухбат шуда аст. Мисолхо барои маворидики шодийро тахриб мекунанд ба теъдоди харомхо зиёд хастанд ва намешавад дар ин фурсати кутох ба хамма ишора кард аммо мешавад ба унвони намуна чанд мовридро хидмати дустон арз кард:

• Аввалин ва мухимтарин мухаррибини шодий ва боздорандагони шодий ва аз авомили аслийи шодийсузий баъди аз шайтон ван нафсул амморату биссуъи инсон, куффор хастанд.

Дар ин сурат возих астки куффор ва тамоми касоники ба сифати аз сифоти инхо олуда шуданд аз авомили аслийи шодийсузий махсуб мешаванд. …….еки аз шадидтарин куффорики наздиктарин ва хатарноктарин куффори ба мо ва аз мухаррибини аслийи шодий махсуб мешаванд куффори секуляри ишғолгари хорижий ва шикли такомул ёфтайи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки дар қолиби муртаддини махаллий ва бумий ва бо ақоиди секуляристий ошкоро худишонро нишон доданд.

Ин даста аз куффори муртадди бумий ва махаллийки рохбалад ва сагхойи букаши куффори секуляри жахоний махсуб мешаванд бо хамкорийи мунофиқин ва секулярзадахо шодийсузхо ва онтишодийхойи аслий дар миёни афроди жомеъа ва хонуводахо хастандки ошкоро илова бар жиноёти вахшатнокики муртакиб шуданд падар ва бародар ва хохар ва писар амму ва дойи ва ……ро бо пуштивонайи таблиғотийи куффори жахоний аз мо гирифтанд ва боис шуданд силайи рахмки еки аз авомили тўлиди шодий махсуб мешавад дар жомеъайи мо камранг ва хатто нобуд бишавад.

Жору кардани ин офатхо, ва жаррохи кардани ин ғуддахойи саратоний аз бадани хонувода ва жомеъамон, ва воксина кардани афроди жомеъа хаққи худимон аст. Интиқоми инхамма зулм ва каммехрийки ба хотири вужуди ин муртаддини секуляр аз атрофиёни худимон дидаем – дар сурати адами тўвбайи ин муртаддин – хаққи худимон астки , ё аллох таоло ин интиқом ва хаққи моро қаблан гирифта ва алъон хам мегирад:

فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ (روم/47)

Пас мо аз мужримин интиқом гирифтаем ( ва мўъминонро ёри кардаем) ва хамвора ёри мўъминон бар мо вожиб буда аст. Ё инки инхоро бо дасти худи мо азоб дода:

:نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا (توبه/52)

 Мо дарборайи шумо чашм ба рох хастемки ё худованд ба азоби аз суйи худ ва ё бо дасти мо гирифторитон созад. То жойики аллох таоло дар мовриди секуляристхо мефармояд:

: یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‏(دخان/16)

Рузи бо юриш ва хужуми шадиди бар онхо хамла мекунем; бале, мо интиқом гирандаем! Бидуни шак мо интиқом гирандаем ва ба онхо нишон хохем додки натижайи инхамма журмхойики карданд ва инхамма шодийки аз мо гирифтандро хоханд дид:

:فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52)

Пас шумо чашм ба рох мунтазири ин руз бошид ва мо хам бо шумо дар интизорем.

-дувумин омили тахриби шодий ва шодийсузи муслимин инхидоми хилофат ва пейдоиши шохигарий буд.

Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз аллох таоло замонат гирифта астки “ умматиш” на бар гумрохий хамраъй бишаванд

«سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا»

Ва на “ умматиш” гурсна бимонанд

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين»

Ва на” умматиш” душман бар онхо тасаллут пейдо кунад

« وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1]

Ва аллох таоло хам бо жамоати муслимин аст

«فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2]

Ин яъни рохкори барои шодийки дар он хам

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ»

хаст ва хам

«آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏»

ва мухимтар аз ин ду

«فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ»

Вужуд дорад, аммо замоники муслимин медонандки барои ташкили ин “ уммат” танхо се абзор вужуд дорад аммо аз ин се абзор дурий мекунанд ва масири тафарруқро тей мекунанд, ва неъмати бузурги хукумати исломий ала минхажин нубувватро аз даст медиханд ва бидъати бузурги ба номи шохигариро жойиш мегузоранд, ва ба дунболи ин мусибат ва азоб ошкоро бо такфирхойи нобажо ва барчасбзанийхо омили мешаванд барои ижоди жангхойи дохилий ва ғейрих бояд мунтазири гумрохий ва саргардонийи иддайи касири аз муслимин ва ривожи фақр ва гурснагий ва тасаллути куффор бар худ ва азоб хам бошанд.

(идома дорад…….)

---

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤  ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(52- қисмат)

“ Авомили боздоранда аз шодий ё мухаррибини шодий” :

Дидемки риволи шаръий ва оддийи зиндагийи касоники бар асоси қонуни шариати аллох зиндагий мекунанд бейни ду пирузий ва шодий қарор дорад, холо хар касики тибқи қавонини шариати аллох харакат накунад ва ниёзхо ва масоили фитришро бо қонуни шариати аллох мудирият, контрол ва хидоят накунад, бисёр оддий хохад будки ба ин ниёзхойиш садама бизанад, ва ба худиш ва дигарон хам зулм кунад. Дар инжо худи шахс астки хоста ё нохоста мегуяд ман намехохам аллох таоло бароям таъйини таклиф кунадки чи чиз хуб аст ва чи чиз бад аст, худам ё фалон ақидайи секуляристий ва фалон хизби секуляристи бехтар аз аллох метавонад барои алъон муфидтар бошад ва шодийки тавассути аллох мудирият шуда бошадро намехохам ва чизи дигариро мехохамки дилам мехохад ва моди руз аст.            

Шахс тамоми ин иштибохот ва нофармонихоро нисбат ба қалби худиш муртакиб мешавад он вақт гила хам мекунад ва мегуяд қадиман хеччи набуд аммо дилхуш буд аммо алъон хамма чиз хаст аммо дилхуш нест, чиро инжури шуд? Суъоли бемовридики жавобишро хамма медонанд. Қавонини шариати аллохро гузоштанд кинор ва табдил шуданд ба мушти туфола ва коллекциони аз беморихойи қалбий ва зиллат ва ақаб мондагий ва сархурдагий ва зеридаст будан ва фақир будан ва ғейрих онвақт жохилхо мегуянд ин хам ислом ва муслимин, ва фариб хурдахо ба хамрохи мунофиқин ва секулярзадахо ва муртаддини дохилий ва куффори хорижий бо истинод ба ин мужримин ва жомеъайи ба дур аз қонуни шариати аллох шуруъ мекунанд ба хамла ба дини ислом ва қонуни шариати аллох.

Дар инжо шахс муомала карда ва ба жойи шодий, худишро дучори мусибат карда аст, яъни шодийро бо мусибат муовиза карда аст, замоники шахс хатто агар мисли собиқунал аввалун дар жанги ухуд хам бошад ва дучори чинин журми ва нофармоний шуд ва натижайи нофармонишро дид дигар наметавонад ох ва нола ва фиғон сар бидихад ва бигуяд вой чиро инжури шуд?

أَوَلَمَّا أَصَابَتْکُم مُّصِیبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَیْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِکُمْ إِنَّ اللّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (آل عمران/165)

Оё хенгомики мусибати ( дар жанги ухуд) ба шумо даст дода аст ( ва мегуйид:) ин аз кужо аст?! Ва холи онки ду баробари он, касб кардаид, бигу: ин ( мусибати шикашт хурдан ва кушта шудан) аз нохия худитон ( ва натижа мухолифат бо рохнамудхойи росули худо) аст. Бегумон худованд бар хар чизи тавоно аст.

Дар инжо фарқи надорад ин шахси нофармон ва сарпичи кунанда каси бошад, оё еки аз собиқунал аввалуни астки аллох таоло ризояти худишро аз у эълом карда аст ва хаммайи инсонхоро ба табаъият ба эхсон аз онхо даъват карда аст:

وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100) 

Ё ин шахси нофармон ва сарпичи кунанда хар каси дигари бошад, ек мусалмони мужрими оддий бошад ё еки бошад аз жомеъайи куффор, мухим ин аст сарпичи карда аст ва рохро кач рафта ва бояд мунтазири натижаш хам бошад. Ин суннати тағйир нопазири аллох барои идора  ва назми дунёйи мостки хеч тағйири дар ин суннатхо дода намешавад:

فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاًوَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43)

Оё онон интизор доранд сарневишти жуз сарневишти пешиниёнро дошта бошанд?! Харгиз ва тахти хеч шароити дигаргуни ва табдили дар шева рафтори худо ( дар муомала бо миллатхо) нахохи ёфт, ва харгиз ва тахти хеч шароити нахохи дидки равиши худо тағйири масир ва жихат дихад.

Дар кул бояд ба ин нуктайи асосий диқққат кардки: хар каси дар масири бархалофи қонуни шариати аллох харакат кунад худ ба худ ва автоматиквор табдил мешавад ба мухарриби шодийи худиш ва атрофиён ва хатто жомеъаш , дар ин сурат ба падидахойи тахти унвони авомили боздоранда аз шодий ё мухаррибини шодий ё шодийсуз дар зиндагийи инсонхо бар мехурем.

(идома дорад…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (102- қисм)  

Мусулмонлар ва ғайри мусулмонлар хақида шаръий танишувни йўқлиги сабабли, шахс мусулмон ва кофирга нисбатан ўзига муносиб дипломатияни шаръий усулда олиб бора олмайди ва ўзидаги шахсий қобилиятлар ва шароитларга муносиб холда улар билан сухбатлашиб уларни даъват  хам қила олмайди ва аксар холатда боши берк кўчага киради ва хатто хаддан ошиқ қўполликка,зўравонликка,кўнгил совушига сабаб бўлади, ва ўзини мухотобларини хам фитнага дучор қилади,хамда уларни жохиллик билан аллохни шариатидаги қонунларга қаршилик қилишларига ва аллох ва росулини такзиб қилишларига  боис бўлади, бу нарса ошкора онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида тўсиқ бўлиб амал қилади.

Имоми Бухорий имом Али розиаллоху анхудан ривоят қилиб айтадики:

 حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟

“Одамлар билан улардаги билимни андозасига кўра сухбатлашинглар, аллох ва росулини ёлғончи қилишларини истайсизларми?” ёки Муслим ибни Масъуд розиаллоху анхудан ривоят қилиб айтадики:

مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ

Агар одамлар билан уларнинг ақллари етмайдиган даражадаги  сўзлар билан сухбатлашсангизлар, албатта уларнинг кўплари шу сабабли фитнага тушиб қоладилар. “ Агар сен бир қавм билан сухбатлашган бўлсанг ва бу қавм сен айтган сўзларни тушунмаган бўлса( ақллари етмаган бўлса), сен уларни фитнага дучор қилибсан.”

 Кўриниб турганидек бу сўзлар иймонни таълим бериш хақида эмас, чунки иймонни девона бўлмаган ва рухий саломатликка эга бўлган хар қандай инсон тушунади. Бу бошқа ахкомларни таълим бериш ва даъват ва жиход ишларида шаръий илмга,ақлга эхтиёжи бўлган жохилликларни бартараф қилиш борасидаги равишдур; аммо бизларнинг мана бу огох бўлмаган биродарларимиз на дўстни ва на душманни шаръий услуб билан танишмайди.  Шунинг учун хам дунёда аксаран мағлубиятга учрашади. Агар ўзлари қабул қилган ўтган асрларда яшаб ўтган  уламоларнинг сўзлари бўйича таниган тақдирларида хам, буни хозирги вазиятга умуман алоқаси йўқ, агар уларни ўзлари баъзи бир илмларни қўлга киритган бўлсалар, бу хам хаёлдаги бир нарсалар бўлиб, хозирги жамиятни ва миллатини мавжуд вазиятига умуман алоқаси  йўқ ва уни  дардига емайди.

Масалан фалон олимнинг  фалон асрда ва фалон мушаххас маконда айтишича, сўфийлар шариатни бир четга суриб қўйишган ва хонақохларида рохибларни равишини тутиб  четланиб олишган, улар аслан ахли жанг ва қитол эмаслар, аммо кўриб турганимиздек кейинги асрда худди шу сўфийлар усмонийлар хукуматига ё Умар Мухторга ё шайх Саъид Пиронга ё Санжархон курдистонийга ва ё толибоннинг гурухларига ва Чечендаги мусулмонларга айланишди, уларнинг ўзлари шариатга тобеъ бўлишлари билан бирга, аллохнинг шариатидаги қонунларни ижрочилари ва кофирларга қарши жиходни байроқдори хам бўлишди.

Бу ерда ўша олим мушаххас макон ва мушаххас замон хақида  рост сўзни айтган, аммо бизларнинг бу биродарларимиз ўша буюк олимнинг ўзини замони хақида сўзлаганини тушуниб етишмаган, хозирда сўфийларнинг бир дастаси бутунлай муртад бўлган бўлишлари мумкин, масалан алиюллохийларга,язидийларга ва бошқаларга ўхшаш ёки муваххидлар,мужохидлар дастасига ё бошқа турли-хил табақаларга ўхшаб уларнинг  хар бирлари алохида хукмга шомил бўлишлари хам мумкин.

Бизларнинг мана бу биродарларимиз фалон олимнинг назарини мутолаъа қилиш билан барча сўфийларнинг устида хозирги вазиятга муносиб бўлмаган  бир хукмни содир қилишади, уларнинг билимлари хато, худди шу хато билимларни ўзи онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг қаршисида бир тўсиқ бўлиб амал қилади, мен мана бу мисолни келтиришимдан мақсад сизлар яхши тушуниб етишингизни хохладим, исломий тафсирлар ва фирқалардаги биродарларимизни аксари шу равиш билан очиқ хатоларга дучор бўлишади ва улардаги мавжуд билимни нафақат  бу шахсни ўзига ва мусулмонларнинг мавжуд вазиятига фойдаси бўлмайди, балким аксар холатда ахли қибланинг  онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатининг қаршисида тўсиқ хам бўлиб қолади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(102- قیسم)

مُسُلمانلَر وَ غَیرِی مُسُلمانلَر حَقِیدَه شَرعِی توُشوُنچَه نِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی، شَخص مُسُلمان وَ کافِرگه نِسبَتاً اوُزِیگه مُناسِب دِیپلامَتِیَه نِی شَرعِی اوُصُولدَه آلِیب بارَه آلمَیدِی وَ اوُزِیدَگِی شَخصِی قابِیلِیَتلَر وَ شَرائِطلَرگه مُناسِب حالدَه اوُلَر بِیلَن صُحبَتلَه شِیب اوُلَرنِی دَعوَت هَم قِیلَه آلمَیدِی وَ اَکثَر حالَتدَه باشِی بِیرک کوُچَه گه کِیرَه دِی وَ حَتَّی حَددَن آشِیق قوُپاللِیککَه،زُورَوانلِیککَه، کوُنگِیل ساوُوشِیگه سَبَب بوُلَه دِی، وَ اوُزِینِینگ  مُخاطابلَرِینِی هَم فِتنَه گه دوُچار قِیلَه دِی،هَمدَه اوُلَرنِی جاهِللِیک بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِیلِیک قِیلِیشلَرِیگه وَ اَلله وَ رَسُولِینِی تَکذِیب قِیلِیشلَرِیگه باعِث بوُلَه دِی، بُو نَرسَه آشکارَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی یوُلِیدَه توُسِیق بوُلِیب عَمَل قِیلَه دِی.

اِمامِی بُخارِی اِمام عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:  حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟^[1]  “آدَملَر بِیلَن اوُلَردَگِی بِیلِیمنِی اَندازَه سِیگه کوُرَه صُحبَتلَه شِینگلَر، اَلله وَ رَسُولِینِی یالغانچِی قِیلِیشلَرِینِی اِیستَیسِیزلَرمِی؟” یاکِی مُسلِم اِبنِ مَسعوُد رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:  مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ^[2] اَگر آدَملَر بِیلَن اوُلَرنِینگ عَقللَرِی یِیتمَیدِیگن دَرَجَه دَگِی سوُزلَر بِیلَن صُحبَتلَشسَنگِیزلَر، اَلبَتَّه اوُلَرنِینگ کوُپلَرِی شُو سَبَبلِی فِتنَه گه توُشِیب قالَه دِیلَر. “اَگر سِین بِیر قَوم بِیلَن صُحبَتلَشگن بوُلسَنگ وَ بُو قَوم سِین اَیتگن سوُزلَرنِی توُشوُنمَه گن بُولسَه (عَقللَرِی یِیتمَه گن بوُلسَه)، سِین اوُلَرنِی فِتنَه گه دوُچار قِیلِیبسَن.”

کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک بُو سوُزلَر اِیماننِی تَعلِیم بِیرِیش حَقِیدَه اِیمَس، چوُنکِی اِیماننِی دِیوانَه بوُلمَه گن وَ رُوحِی سَلامَتلِیککَه اِیگه بوُلگن هَر قَندَی اِنسان توُشوُنَه دِی. بُو باشقَه اَحکاملَرنِی تَعلِیم بِیرِیش وَ دَعوَت ،جِهاد اِیشلَرِیدَه شَرعِی عِلمگه،عَقلگه اِیختِیاجِی بوُلگن جاهِللِیکلَرنِی بَرطَرَف قِیلِیش بارَه سِیدَگِی رَوِیشدوُر؛ اَمّا بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو آگاه بوُلمَه گن بِرادَرلَرِیمِیز نَه دوُستنِی وَ نَه دُشمَننِی شَرعِی اوُصلوُب بِیلَن تَنِیشمَیدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم دُنیادَه اَکثَراً مَغلوُبِیَتگه اوُچرَه شَه دِی. اَگر اوُزلَرِی قَبوُل قِیلگن اوُتگن عَصرلَردَه یَشَب اوُتگن اوُلَمالَرنِینگ سوُزلَرِی بوُیِیچَه تَنِیگن تَقدِیرلَرِیدَه هَم، بوُنِی حاضِرگِی وَضِیعیَتگه عُمُوماً عَلاقَه سِی یُوق،اَگر اوُلَرنِی اوُزلَرِی بَعضِی بِیر عِلملَرنِی قوُلگه کِیرِیتگن بوُلسَه لَر، بوُ هَم حَیالدَگِی بِیر نَرسَه لَر بوُلِیب، حاضِرگِی جَمِیعیَتنِی وَ مِللَتنِی مَوجُود وَضِیعیَتِیگه عُمُوماً عَلاقَه سِی یُوق وَ اوُلَرنِی دَردِیگه یِیمَیدِی.

مَثَلاً فَلان عالِمنِینگ فَلان عَصردَه وَ فَلان مُشَخَّص مَکاندَه اَیتِیشِیچَه، صُوفِیلَر شَرِیعَتنِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشگن وَ خانَقاهلَرِیدَه راهِبلَرنِی رَوِیشِینِی توُتِیب چِیتلَه نِیب آلِیشگن،اوُلَر اَصلاً اَهلِی جَنگ وَ قِتال اِیمَسلَر، اَمّا کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک کِییِینگِی عَصردَه حوُددِی شُو صُوفِیلَر عُثمانِیلَر حُکوُمَتِیگه یا عُمَر مُختارگه یا شَیخ سَعِید پِیرانگه یا سَنجَرخان کوُردِستانِیگه وَ یا طالِباننِینگ گوُرُوهلَرِیگه وَ چِیچِیندَگِی مُسُلمانلَرگه اَیلَه نِیشدِی، اوُلَرنِینگ اوُزلَرِی شَرِیعَتگه  تابِع بوُلِیشلَرِی بِیلَن بِیرگه ، اَلله نِینگ شَرِیعَتدَگِی قانوُنلَرنِی اِجراچِیلَرِی وَ کافِرلَرگه قَرشِی جِهادنِی بَیراقدارلَرِی هَم بوُلِیشدِی.

بُو یِیردَه اوُشَه عالِم مُشَخَّص مَکان وَ مُشَخَّص زَماندَه راست سوُزنِی اَیتگن، اَمّا بِیزلَرنِینگ بُو بِرادَرلَرِیمِیز اوُشَه بُویُوک عالِمنِینگ اوُزِینِی زَمانِی حَقِیدَه سوُزلَه گه نِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشمَه گن، حاضِردَه صُوفِیلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُتوُنلَی مُرتَد بُولگن بُولِیشلَرِی موُمکِین، مَثَلاً عَلِیُّ اللَهِیلَرگه،یَزِیدِیلَرگه وَ باشقَه لَرگه اوُحشَش یاکِی مُوَحِّدلَر، مُجاهِدلَر دَستَه سِیگه یا باشقَه توُرلِی- هِیل طَبَقَه لَرگه اوُحشَب اوُلَرنِینگ هَر بِیرلَرِی اَلاهِیدَه حُکمگه شامِل بوُلِیشلَرِی هَم موُمکِین.

بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز فَلان عالِمنِینگ نَظَرِینِی مُطالَعَه قِیلِیش بِیلَن بَرچَه صُوفِیلَرنِینگ اوُستِیدَه حاضِرگِی وَضِیعیَتگه مُناسِب بوُلمَه گن بِیر حُکمنِی صادِر قِیلِیشَه دِی، اوُلَرنِینگ بِیلِیملَرِی خَطا، حوُددِی شوُ خَطا بِیلِیملَرنِی اوُزِی آنگلِی،مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ قَرشِیسِیدَه بِیر توُسِیق بوُلِیب عَمَل قِیلَه دِی، مِین مَنَه بُو مِثالنِی کِیلتِیرِیشِیمدَن مَقصَد سِیزلَر یَحشِی تُوشوُنِیب یِیتِیشِینگِیزنِی هاحلَه دِیم، اِسلامِی تَفسِیرلَر وَ فِرقَه لَردَگِی بِرادَرلَرِیمِیزنِی، اِسلامِی تَفسِیرلَر وَ فِرقَه لَردَگِی بِرادَرلَرِیمِیزنِی اَکثَرِی شوُ رَوِیش بِیلَن آچِیق خَطالَرگه دوُچار بوُلِیشَه دِی وَ اوُلَردَگِی مَوجُود بِیلِیمنِی نَه فَقَط بُو شَخصنِی اوُزِیگه وَ مُسُلمانلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعیَتِیگه فایدَه سِی بوُلمَیدِی، بَلکِیم اَکثَر حالَتدَه اَهلِی قِبلَه نِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نُوچِی وَحدَتِینِینگ قَرشِیسِیدَه تُوسِیق هَم بوُلِیب قالَه دِی.

(دوامی بار……..)

---

[1] صحیح بخاری ـ باب 49 ـ صفحه 59 ـ شماره 127

[2] صحیح مسلم ـ مقدمه ـ باب 3 ـ صفحه 9 ـ شماره 14 

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(102- قسمت)

این عدم شناخت شرعی و عینی از مسلمان و غیر مسلمان باعث می شود شخص نتواند دیپلماسی متناسب خودش را با مسلمان و کافر به صورت شرعیش به پیش ببرد، و نتواند متناسب با ظرفیت و توانائیهای شخصی که با او صحبت می کند وارد گفتگو و دعوت بشود، و اکثرا خودش به نوعی بن بست و حتی گرایش به خشونت و زیاده روی و دلسری کشیده می شود، و مخاطبش را هم گاه دچار فتنه و حتی اورا به مسیری می کشاند که جاهلانه با مخالفت با قانون شریعت الله، الله و رسولش را تکذیب کند که آشکارا به عنوان یکی از موانع وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی عمل می کند.

بخاری رحمه الله از امام علی رضی الله عنه روایت می­­كنـد كه گفته است:حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟[1]«با مردم به اندازه­ی معارفشان صحبت نمایید، آیا دوست دارید كه خدا و رسولش را تكذیب كنند.» یا مسلم از ابن مسعود رضی الله عنه روایت می کند که گفته است:مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ[2].اگر با مردم سخنی بگوئید که عقلشان به فهم آن نرسد، حتماً برخی از آنان به فتنه می‌افتند. «اگر تو برای قومی­ سخن گفتی و آن قوم، فهم گفتـه­های تو را نـداشتند (عقلشان بدان نرسید) آنان را دچار فتنـه نموده­ای.»

مشخص است که این سخن در مورد آموزش ایمان نیست، چون ایمان را هر انسانی که دیوانه نباشد و از سلامت روانی برخوردار باشد می فهمد . این روش در مورد آموزش سایر احکام و بر طرف کردن جهل هائی است که نیاز به آگاهی و بصیرت شرعی در امر دعوت و جهاد دارد؛ اما این برادران نا آگاه ما نه از دوست و نه از دشمن شناخت شرعی ندارند، برای همین است اکثرا در دنیا شکست می خورند . و اگر شناختی از لابه لای گفته های آشفته ی علمای مورد قبولشان پیدا کرده باشند مربوط به قرون گذشته ست و ارتباطی به وضع موجود ندارد، و اگرخودشان هم به آگاهی هائی دست پیدا کرده باشند، شناختی است خیالی و غیر مربوط با جامعه ی کنونی که در هر دو حالت به درد وضع موجود ملتش نمی خورد.

 به عنوان مثال فلان عالم در فلان قرن و فلان مکان مشخص گفته که صوفی ها شریعت را کنار گذاشتند و در خانقاها به سبک راهبها گوشه گیری کردند و اصلا اهل جهاد و قتال نیستند، اما می بینیم که در قرون بعد همین صوفی ها تبدیل می شوند به حکومت عثمانی یا عمر مختار یا شیخ سعید پیران یا سنجر خان کردستان و گروههایی از طالبان و مسلمین چچن و غیره که علاوه بر آنکه تابع شریعت هستند بلکه خودشان مجری قانون شریعت الله و پرچمدار جهاد با کفار می شوند.

 در اینجا آن عالم در آن مکان مشخص و زمان مشخص راست گفته است، اما این برادران ما متوجه نیستند که این عالم بزرگوار برای زمان خودش صحبت کرده است نه برای سایر زمانها، الان ممکن است دسته هائی از صوفی ها باشند که کلا مرتد شده باشند مثل علی الهی ها و یزیدی ها و غیره و یا ممکن است دسته هایی موحد و مجاهد و یا طبقات مختلف دیگری وجود داشته باشند که هر کدام مشمول حکم جداگانه ای باشند .

 این برادران ما با مطالعه ی رای فلان عالم، می آیند و بر همه ی صوفی ها یک حکم صادر می کنند که تناسبی با وضع موجود ندارد، و آگاهی هایشان اشتباه است، و همین آگاهی های اشتباه خودش مانعی در برابر وحدت اگاهانه، هدفمند و حرکتی می شود، این مثال را عرض کردم که بدانید در مورد اکثر فرق و تفاسیر اسلامی برادران ما به همین سبک دچار اشتباهات فاحشی می شوند و آگاهی هایشان علاوه بر آنکه نمی تواند خدمتی به خود شخص و وضع موجود مسلمین بکند بلکه اکثر مانع می شود در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی اهل قبله .

(ادامه دارد…….)

---

[1] صحیح بخاری ـ باب 49 ـ صفحه 59 ـ شماره 127

[2] صحیح مسلم ـ مقدمه ـ باب 3 ـ صفحه 9 ـ شماره 14 

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(51- қисмат)  

Аз ибни Умар розиаллоху анхумо пурсиданд: оё сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам механдиданд? Ишон жавоб дод: бале; ва иймон дар қалбихойишон мисли кухи мохкам ва устивор буд.

Сахоба механдиданд аммо исроф намекарданд, чун исроф ва зиёдаравий кардан дар шўхи ва хандидан ва тафрихот ва вақткушихо хам мисли тамоми исрофхо садамоти хосси худишро дорад, агар исроф дар ғазо хурдан ва нушидан боиси садама задан ба жисм мешавад, исроф дар хандидан хам боиси садама задан ба қалб мешавад: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

: وَلاَ تُكْثِرِ الضَّحِكَ، فَإِنَّ كَثْرَةَالضَّحِكِ تُمِيتُ الْقَلْبَ[1] 

Зиёд нахандид зеро зиёд хандидан биси мурдани қалб мешавад.

Умар бин Хаттоб розиаллоху анху хам мегуяд: “ касики зиёд механдад аз хейбатиш коста мешавад, ва касики зиёд шўхи мекунад ба фарди сабук табдил мешавад, ва хар каси дар чизи зиёдаравий кунад ба хамон чиз маъруф мегардад.” Яъни ахли он мешавад, масалан ба у мегуем ахли лахв.

Новъи дига аз лахвхойики шодийи бажо тўлид мекунад бозихойи баданий аст:

Жобир ибни Абдуллох мегуяд: рузи хидмати росули худо саллаллоху алайхи васаллам расидем дар холики Хасан ва Хусайн розиаллоху анхума бар пушти ишон нишаста буданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чохор даст ва по рох мерафт ва мефармуд:

«نِعْمَ الجَمَلُ جَمَلُکُمَا»؛

Чи хуб шутри аст ин шутри шумо!

«نِعْمَ العِدْلانِ أَنتُمَا»؛

[2] Чи хуб бори хастид шумо дуто!ё бехтарин шутур шутури шумост ва бехтарин ду адлики хамл кунанд шумойид.

Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه وسلم وَأَنَا خَفِيفَةُ اللَّحْم، فَنَـزَلْنَا مَنْـزِلاً فَقَالَ لأَصْحَابِهِ تَقَدَّمُوا . ثُمَّ قَالَ لِي :تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقْتُهُ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ آخَـرَ وَقَدْ حَمَلْتُ اللَّحْمَ، فَنَـزَلْنَا مَنْـِزلاً، فَقَالَ لأَصْحَابِهِ :تَقَدَّمُوا، ثُمَّ قَالَ لِي: تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقَنِي، فَضَرَبَ بِيَدِهِ كَتِفِي وَقَالَ: هَذِهِ بِتِلْكَ[3]

“ ин дар муқобили он еки”.

Лахвхойи саргарм кунанда борои тамрини фикр хам новъи дигар аз лахвхойи хастандки шодийи бажо тўлид мекунанд:

Мисли шатранж, ризон ва …….ки куллан нақшайи жанги аст,ё бозихойи компютерики мешавад токтикхойи жангий ва ронандагий ва ……ро  аз онхо ёд гирифт.

Ибни Хажар хайсамий менависад: “ Рофеъий гуфта аст ба лахози хукмий, хар илмики ба маноъйи нард ва шатранж бошад, ба ин ду қиёс мешавад, хамонтурики дар лахв ва саргармий ин чанин аст. Банобарин харгуна лахв ва саргармийики мабнойи у хисоб ва тамрини фикр бошад, харом нест, монанди манқалаки дар у гудийхо ва хутути вужуд дорадки бо новъи хисоб, аз жойи  ба жойи дигар мунтақил мешавад.” ^۱۳”

Аммо хар бозий ва саргармий ва лахвики “ бар асоси шонсий” бано шуда бошад шабихи нардашир астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро бад дониста аст ва фармуда:

” مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِیرِ فَکَأَنَّمَا صَبَغَ یَدَهُ فِی لَحْمِ خِنْزِیرٍ وَدَمِهِ”[4]

Касики бо нардашир бози кунад мисли ин астки дастишро ба гушт ва хуни хук олуда карда бошад”,чун бозийи нардашир  ё нарда ва виншир бар асоси шонс воқеъ шуда аст, ва мумкин аст интури шахс ба қимор кашида бишавад ва муқаддама ва тамрини барои вуруди шахс ба қимор махсуб мешавад.

(идома дорад………)

---

[1] أخرجه أحمد (2/310 ، رقم 8081) ، والترمذي (4/551 ، رقم 2305) ، وقال : غريب ، والبيهقى في شعب الإيمان (7/78 ، رقم 9543) .قال الألباني في \”السلسلة الصحيحة\” 2 / 637 :أخرجه الترمذي ( 2 / 50 ) و أحمد ( 2 / 310 ) و الخرائطي في \” مكارم الأخلاق \” قال الشيخ الألباني : ( حسن ) انظر حديث رقم : 100 في صحيح الجامع.

[2] ابن عدی، ابن عساکر )

[3]رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ].

[4]مسلم 2260

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Дар инжо хар шўхи ва мазохики бар хилофи қонуни шариати аллох бошад нохақ аст, мисли:

-шўхи кардан ба аллох таоло ё еки аз оёт ё қавониниш ё шўхи кардан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам.

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا کُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ کُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ (توبه/65)

Агар аз онон бозхост куни, мегуянд: бози ва шўхи мекардем. Бигу: оё ба худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?!

لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ (توبه/70)

Узрхохи накунид. Шумо пас аз иймон овардан, кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо ( ба сабаби тўвбайи мужаддад ва анжоми корхойи шойиста) бибахшем, бархи дигарро намебахшем. Зеро онон ба журми худ идома медиханд.

-шўхийи нобажойи дигар мисли: дуруғ гуфтан барои хандондани мардум:

وَيْلٌ لِلَّذِي يُحَدِّثُ بِالحَدِيثِ لِيُضْحِكَ بِهِ القَوْمَ فَيَكْذِب، وَيْلٌ  لَهُ، وَيْلٌ لَهُ.[1]

Вой бар касики ба дуруғ сухбат мекунад барои инки дигаронро бихандонад; вой бар чанин шахси.

-шўхийи нобажойи дигар барои тўлиди шодий ин астки ижоди руъб ва тарс ва вахшат дар дигарон кунад: сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам таъриф мекунанд; бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамсафар буданд. Еки аз афрод хобиш бурд; дигарон рафтанд бандиро оварданд ва хостандки бо он вайро бибанданд; дар ин хенгом он шахс аз тарс парид. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд:

: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»

Жоиз нест мусалмон бародари мусалмонишро битарсонад. [2]

• -Шўхийи нобажойи дигарки баъзихо барои тўлиди шодий аз он истефода мекунанд масхара кардани дигарон ва айбжуйи ва додани лақабхойи зишт ва ғийбат астки аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахост ва шахси мўъминро ба доирайи муслимини фосиқ мекашонадки агар тўвба накунад жузви золимин аст.
• . 
•  بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (حجرات/11)

Ин шўхихойи нобажо боиси азияти муслимин ва ижоди кина мешавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يَحْقِرُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا” وَيُشِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، “بِحَسْبِ امْرِئٍ مِن الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ”.[3]

Мусалмонон бародари хамдигаранд ва набояд еки аз онон дигариро мовриди зулм ва тахқир қарор дихад ва екдигарро танхо намегузоранд, тақво инжост – ба сийнашон се бор ишора карданд –барои бадийи инсон хамин қадар кофий астки бародари мусалмонишро тахқир кунад. Хун, мол ва арз ва обруйи хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст.

Барои хифзи обруйи дигарон лозим аст андозайи шўхи ва син ва жинсияти тарафи муқобилро дар назар бигиранд. Ва намешавад бо хар каси ек шўхиро анжом дод. Чун мумкин аст шўхи ба дарди баччахо ё навжавонон ва жавонон бихурад аммо хамин шўхи бо ек бузургсол ва кўхансол мояйи азият ва тамасхара ва обрурезий бишавад. Ё ек шўхи мумкин аст ба дарди мардхо бихурад аммо барои занхо на. Хамчунин барои хифзи обруйи худимон лозим аст бо нодонхо ва ахмақхо ва касоники шинохти аз онхо надорем шўхи накунем. Инжостки шахси ба Суфён бин Уяйна рохимахуллох гуфт: шўхи кори нопасандида ва нохушоянди аст. Суфён ба у мегуяд: балки шўхи суннат аст аммо нисбат ба фардики дар вақт ва макониш онро анжом дихад.

(идома дорад……..)

---

[1] سنن ابی داود و ترمذی  

[2] سنن ابی داود و صححه  آلبانی 

[3] أخرجه أحمد (2/277 ، رقم 7713) ، ومسلم (4/1986، رقم 2564) . وأخرجه أيضًا: البيهقي (6/92، رقم 11276)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (101- қисм)  

Қаранглар, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Муоз учун қандай тарзда қиладиган ишларини даражаларга,мархалаларга ажратиб берадилар: сен ахли китобдан бўлган қавмни олдига кетяпсан, шу сабабли уларни даъват қиладиган нарсангни энг аввали аллохни тавхиди бўлсин.

«أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى»

Улар аллохни таниб олгач, аллох уларга бир кеча кундузда беш вақт намоз ўқишни фарз қилганидан  хабардор қил.

«فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ»

Агар улар бу ишларни бажаришса, худованд уларнинг моллари учун ораларидаги  фақирларга бериладиган  закотни фарз қилганидан хабардор қил.

«فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ»

Агар улар бу дастурга итоат қилишса, улардан закотни ол,аммо одамларни  энг яхши молларини олишдан пархез қилгин. 

.«فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»

Муоз розиаллоху анхуни ўзи ривоят қиладики:

بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ”

Сен ахли китобдан бўлган қавмни олдига кетяпсан, шунинг учун уларни якка аллохдан бошқа маъбуд йўқлигига ва мен аллохнинг элчиси эканимга гувохлик беришга  даъват қил. Агар улар буни қабул қилишса, аллох уларга бир кеча кундузда беш вақт намозни фарз қилганидан хабардор қил. Агар улар буни хам қабул қилишса, аллох уларнинг мол-давлатлари учун бойлардан олиниб ўзларини орасидаги  фақирларга бериладиган закотни фарз қилганидан хабардор қил. Агар улар буни хам қабул қилишса, улардаги энг яхши молларни олишдан пархез қил. Мазлумни дуосидан қўрққин,чунки у билан аллохни ўртасида парда йўқдир.

Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўлиб, аллох таоло мархамат қиладики:

  قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108)

Айтинг: “менинг йўлим шудир. Мен аллохга даъват қиламан. Мен ва менга эргашган кишилар аниқ хужжатга- ишончга эгамиз.

Мана бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўлиб аллох таоло мархамат қиладики:

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21)

(Эй мўъминлар), сизлар учун- аллох ва охират кунидан умидвор бўлган хамда аллохни кўп ёд қилган кишилар учун аллохнинг пайғамбари ( иймон – эътиқоди ва хулқи – атвори)да гўзал намуна бордир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ўзлари хам мархамат қиладилар:

مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ

Кимки бизларнинг дастуримизга мувофиқ келмайдиган ишни қилса, у рад қилинади.

Биз хам шунга асосланган холда шаръий душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш дарсида кофирларнинг жамияти ва уларга тегишли ахкомлар борасида етарли андозада сухбатлашдик, мусулмонларнинг мавжуд вазияти билан танишиш хақида хам олдинги дарсимизда онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг  олди шартлари ва эхтиёжлари сифатида умумий нарсаларни қадрли дўстларимиз учун баён қилиб бердик, унда ислом жамиятшунослиги ва ислом антропологияси тушунчаларини барча навини бизларга кўрсатиб берилган, аммо афсуски баъзи бир биродарларимиз мана бу тушунчаларни бутунлай тушунишмайди, улар хатто  рум сурасини аввалидаги оятга ўхшаш ўзларида  мусулмонларнинг муносабатини хам кўрсата олишмайди, уларнинг  мана бу жохилликлари жуда кўп ўринларда онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни қаршисида ошкора тўсиқ хам бўлишяпти, бошқа бир томондан эса душман хам мусулмонларнинг мана бу жохиллигини канали орқали, ўзларининг исломга зид бўлган мақсадларини,режаларини худди шу мусулмонларни қўли билан пиёда қиляпти.

(давоми бор…….)