Ички кофирлар (ғуллот) ва адашиш, инқилобни ўғирлаш ва мусодара қилиш
Корзон Шаккок
Ички кофирлар(мунофиқлар) ўзларини мавжудиятини, ақидаларини кўрсатиш учун бир йўл топишга доим харакат қилиб келишган. Улар хохлаган йўллардан бири, бир харакат марказий хукуматни қаршисида ўзининг мавжудиятини эълон қилган ва ўзига эргашувчиларни хам жамлай олган пайтда вужудга келади. Ахли суннатнинг манбаъларида Али ибни Аби Толиб амирал мўъмининни лашкарида мана бундай кимсаларни ва уларни мухолифларини бор бўлганлиги батафсил баён қилишган. Бугунги кундаги харакатларни орасида хам бундай кимсалар нихоятда кўп топилади.
Баъзи ўринларда шиъаларни харакатларини орасидаги ички кофирлар(ғуллот) ўзларини қиёмнинг рахбарига нисбатлаб, уларни чехрасини хам булғаб кўрсатишган; ғуллот ўзини Абу Хошим Абдуллох ибни Мухаммад ибни Ханифага нисбатлаганини мисол келтирса бўлади. Гохида баъзи қиёмларда иштирок этиб хуник ишларни қилишар ва харакатни номига доғ туширишарди. Баъзи ғуллотлар бўлса ўзларини инқилобчиларни тарафдори эканини иддао қилиб ўзларининг мухолифларини терор қилишган. [1]
Мана бунга ўхшаш ўринларда ғуллот қиёмларни чехрасини бузилишига сабаб бўлган бўлса, бошқа томондан улар рухий жангларни бошқарувчиларни ва салтанат уламоларини қўлидаги марказий хукуматнинг бостиришларини изохлаш учун бир абзорга айланишар ва султонларни фойдасига халқни умумий қўзғалишига ва шариат тарафдори бўлган харакатларга қўшилмасликларига сабаб бўлишарди.
Шу тарзда ғуллот шиъа қиёмларининг чехрасини бузилишига сабаб бўлишган бўлса, бошқа томонда шиъаларга мухолиф бўлган золим хокимлар хар қандай қиёмни ғулувга мойил бўлган ақидага нисбатлаб бостиришарди ва шиъаларни ақидасини ёйилишини олдини олишиб, шу йўналиш орқали ўзларини хукуматларини ишларини ёқлашарди.
Худди мана шу йўналиш инқилобий ва шариат тарафдори бўлган ахли суннат жараёнларини ўртасида нихоятда тезлик билан содир бўлиб боряпти. Хатто бу ишда тоғутлар ва махаллий муртадлардан ташқари жахондаги секуляр (мушрик) кофирлар хам мужохидларни харакатини бостириш учун ғуллотларни қанотини остига кириб олишган ва уларни хар бири ўзини равиши билан мана бу ғуллотларни англияда, канадада ва ……..ларда парвариш қилиб ўстириб ётишибди.
Яъни бу мусибатга тўла тарихни яна бир марта такрорланиши бўлади: ўзини тарихини билмаган миллат уни такрорлашга мажбурдир.
کفار داخلی (منافقین) همیشه در تلاش بوده اند که راهی برای ابراز وجود و عقاید خود پیدا کنند . یکی از این راهها هنگامی است که نهضتی در برابر حکومت مرکزی اعلام موجودیت نموده و توانسته پیروانی برای خود پیدا کند . منابع اهل سنت از وجود این افراد در لشکر علی ابن ابی طالب امیر المومنین و مخالفین وی به تفصیل یاد کرده اند . در میان نهضتهای کنونی نیز وجود این افراد به وفور دیده شده است.
در برخی موارد دیده شده است که در میان نهضتهای شیعی کفار داخلی (غلات) خود را به رهبران قیامها منتسب و چهره آنان را تخریب میکردند؛ مانند انتساب غلات به ابوهاشم عبدالله بن محمّد بن حنفیه . گاه نیز در برخی قیامها ورود مییافتند و با انجام کارهای ناشایست سبب بدنامی نهضت و قیام میشدند. برخی از غلات نیز طرفداری از انقلابیون را مدعی میشدند و مخالفان خود را ترور میکردند. [1]
در این موارد غلات علاوه بر آنکه باعث تخریب چهره ی قیامها می گشتند ابزاری در دست مجریان جنگ روانی و علمای درباری در توجیه سرکوبهای حکومت مرکزی و بسیج عمومی به نفع سلاطین و عدم پیوستن به نهضتهای شریعت گرا می شدند .
بدینترتیب از یک سو غلات سبب تخریب چهره قیامهای شیعی میشدند و از دیگر سو حاکمان جور که مخالف شیعه بودند، هر قیامی را با انتساب عقاید غلوآمیز میکوفتند و از گسترش عقاید شیعه جلوگیری و بدینسان حکومت خود را توجیه میکردند.
دقیقاً هم اکنون همین روند در میان جریانات انقلابی و شریعت گرای اهل سنت نیز با شدت بیشتری در حال وقوع است به گونه ای که غیر از طاغوتها و مرتدین محلی حتی کفار سکولار(مشرک) جهانی نیز جهت سرکوب مجاهدین به این غلات پناه آورده اند و هر یک به سبک خودشان سعی در رشد و پرواربندی این غلات در انگلیس و کانادا و … می نمایند.
این یعنی تکرار مصیبت بار تاریخ و تکرار این پیام که : ملتی که تاریخ خود را نداند مجبور به تکرار آن است .
-Эски жохилиятда фол очиш, қиморни азлам , деб номлашган бўлса, бугунги кунда эса бундай муассасаларни исмини латарея деб қўйишган. Бу ерда нима ўзгарган? Хеч нарса ўзгармаган.
-Қадимги араб жохилияти давридаги тарих давомида тоғутлар бугунги кунга ўхшаш хилма-хил, бунчалик катта миқёсда, бирлашган холда жамланганини кўрмаганмиз. Улар бугунга кунда бир-бирлари билан ўртада ихтилофлари борлигига қарамасдан ,сармоядор секуляр тоғутлар,социалистлар ва уларни навкарлари муштарак манфаъатларга кўра ва аллохни шариатини қонунларига қарши жанг қилиш учун бир жойда бирлашишган. Исломни аввалидаги жохилият даврида аллохнинг шариатини қонунларига қарши чиқувчи душманлар, макка ва уни атрофидаги бир неча қабилада чегараланган эди. Бугунги кунда эса бу биз рўбарў бўлиб турган бир фожеъага,муаммога айланган.
-Олдинги жохилиятда хукуматни кучини ташкил қилган қуролни ва секуляризм қонунларини башарни қўли билан ясаларди, хозирги пайтда хам хукуматни эгаси ўша қуролни кучи ва секуляризм қонунлари хисобланади, аммо ўзини мухолифларига нисбатан берган озодлиги араб жохилиятига қараганда анча камроқ берилган. Аввалги араб жохилиятида яхудийлар ўзларини қонунлари билан хукм қилишарди, ханифлар хам шундай бўлишган, насроний билан мусулмонлар хам кўпроқ озодликларга эга бўлишган эди. Энди хозирги пайтдачи? Энди ўзингиз бир тасаввур қилиб кўринг, янги секуляризм кийиладиган кийимлар, аёлларни хижоби, фарзандларни тарбиясини равиши, хатто иккита бирга яшайдиган одамни хаётига боғлиқ бўлган масалаларга хам дахолат қилишади. Аллохни шариати инсонларни бу дунёдаги хаётларига дахолат қилишига эса умуман рухсат бермайди.
-Олдинги жохилиятда дўст ва душманчиликни ўлчови қавм ва қабилавий манфаъатларга асосланган эди; бугунги жохилиятда хам инсоний табақаларни манфаъати, сармоядорлик ва мана бундан сўнг эса миллий манфаъатлар ўрин олган. Бу ерда сармоядорлик табақаси биринчи ўринда туради, олдинги жохилиятда эса қабилани раислари, ёши катта кишилари қабиласини манфаъати учун ўзларини фидо қилишарди ; хозирда буни тамоман акси бўлиб қолган, қабила, қавм, нажод ўзига хос табақани манфаъати йўлида қурбон бўлиб кетади.
-Эски жохилият даврида секулярлар ораларидаги ўзаро ихтилофларга қарамасдан, ислом ва уни қонунлари юзага чиққан пайтида дўст ва душманчиликни асосини, муттахид бўлиб бирлашиш ва аллохни шариатини қонунларига мухолифат қилиш деб таъйинлашган эди . Хозирги даврда хам ўрталаридаги ўзаро ихтилофлар бўлишига қарамасдан, ислом ўзини мавжуд эканини эълон қилгач, дўст ва душманчиликнинг асосини бирлашиш ва аллохни қонунларига қарши чиқиш ташкил қилади .
-Арабларда қонун тузадиган ва секуляризм системасининг қонунларини ишлаб чиқарадиган маконни қурайш замонидаги жохилият даврида “дорун надва” деб номланган эди. Бошқа қабилаларда хам хар бир қабилани ўзига хос макони бўлган. Масалан мадинадаги бундай маконни исми “сақифайи бани соида” эди. Бугунги жохилиятда қарор қабул қилинадиган бундай маконни номи нима? Хозирги замонда уни исмини парламент деб қўйишган. Аслида парламентни сақифа ё дорун надва билан иш юритиш борасида хеч қандай фарқи йўқ.
Исломни бошидаги жохилиятда мутафаккир каллага эга бўлган, одамларга қонун чиқариб берадиган, хамда хукм қиладиган кишилар қуйидагилар бўлган эди: Хожиб ибни Зирора, Ақраб ибни Хобис, Робиъа ибни Махошин, Ғийлон ибни Салма, Абдулмутталиб, Ос ибни Воил, Алоъ ибни Хориса, Робиъа ва Салма ибни Нуфайл ва …… бўлишган, мана бу қонун чиқарувчиларни баъзилари ўзларини қабилаларида энг ишончи кишилар хисобланиб, қабила учун қонун ишлаб чиқаришган. Баъзилари эса хос бир минтақаларга қонун ишлаб чиқаришган, баъзилари барча арабларни эътимодига эга бўлишган , уларни айтган сўзи хаммага қонун ўрнида ишлаган.
Энди янги жохилиятдаги мутафаккир каллали кишилар кимлар ўзи? Махаллийларни гапирмаса хам бўлади, уларни бутун жахонга танилган Агуст кент, фрид, карл маркс ва бошқаларга ўхшаганларини мисол келтирса бўлади.
Умумий қилиб айтганда; секуляр кишилар ва секулярзодаларни хаётдаги мақсадлари ,исломни аввалидаги жохилият мақсадларидан унчалик кўп фарқ қилмайди. Фақат бугунги жохилият қадимги жохилиятда бор яхши сифатларни хам йиғиштириб қўйган, бу янги жохилият қўполлик ва қаттиққўллик билан эски араб жохилияти қилган жохилий амалларни,сифатларни давот эттириб келишяпти. Улар фақат қилаётган ишларини ёнига мода, маданият, ривожланиш, демократия, озодлик деган номларни қўйиб қўйишган холос, бу таъбирлар билан ўзларидаги ёмон хис- туйғуни кетгизмоқчи бўлишади.
Бугунги кунда биз кўриб турган жохилият, тажрибий илмларни камлигидан ё саводни йўқлигидан эмас, балки маълумотни фаровонлиги ва тажрибий илмларни собиқаси бўлмаган холда кўплигини орқасидан келиб чиққан. Шунинг учун хам бугунги жохилиятни замонавий жохилият дейилади; яъни улар илм билан ана ўша эски секуляризмни тарихий динини, равишини қўллаб боришяпти, фасод ва фахшлар ўзгармаган хозир хам бор. Маданиятни кенгайиши , демократия, башариятни хуқуқини химоя қилиш номи остидаги талончиликлар,аёлларнинг машғулияти деган ном билан улардан суистефода қилиш ва хар қанча кўп махсулот сотиш йўлидаги таблиғотларни, фасодни озодлик деган ном остида ривожлантириш, ислом шариатидаги тушунчаларни ақл ва куфр озодлиги ё фикрий озодликлар исми билан савол остига қўйиш, мана буларни хаммаси замонавий жохилиятга киради. Яъни ишлар ва рафторлар ана ўша қадимги, аммо чиройли , инсоний унвон ва номлар билан ,парда ортида, расмий холатда башарни ижтимоий хаётидаги аллохнинг барча қонунларини инкор қилинади.
در عصر جاهليت، ايسار يا مؤسسه ی قمار و فال گيری را ازلام مي گفتند که امروزه چنين مؤسساتی را عنوان لاتاری گذاشته اند. چه فرقی کرده؟ هیچ فرقی نکرده.
در جاهليت عرب قدیم، طاغوتها را در هيچ دوره ی تاریخی اينگونه انبوه، متنوع و متحد ندیده ایم كه امروزه يكجا تمام طاغوتهای سکولار سرمايه دار و سوسیالیست و نوکرانشان، با وجود تمام اختلافاتی که با همدیگر دارند، حول مصالح مشترک و جنگ با قانون شریعت الله با هم متحد شده اند. در عصر جاهلیت صدر اسلام تمام دشمنان قانون شریعت الله در چند قبیله ی مکه و اطراف آن محدود و خلاصه می شدند. این فاجعه ای است که الان با آن سر و کله می زنیم.
در جاهليت آن روز، منشأ حكومت زور اسلحه و قوانین سکولاریستی ساخته ی دست بشر بود، اكنون هم ملاك حكومت، همان زور اسلحه وقوانین سکولاریستی است که آزادی هایش برای مخالفین بسیار کمتر از جاهلیت عرب است. در جاهلیت قدیم عرب، یهودیها طبق قوانین خود حکم می کردند، حنیفها هم همینجوری بودند، نصرانیها و مسلمین هم از آزادیهای بیشتری برخوردار بودند. اما حالا چه؟ تصور کنید سکولاریسم نوین حتی در نوع پوشاک و حجاب زنها و روش تربیتی فرزندان و هر آنچه به زندگی دو انسان با هم مربوط می شود دخالت می کند و اجازه نمی دهد شریعت الله در زندگی دنیوی انسانها دخالت داشته باشد.
معیار دوستی و دشمنی در جاهلیت صدر اسلام، منافع قوم و قبیله بود؛ در جاهلیت الان هم، منافع طبقه ی سرمایه داری و بعد از آن، منافع ملی در اولویت قرار گرفته است. در اینجا طبقه ی سرمایه دار در اولویت قرار گرفته اند. در حالی که قبلاً رئیس قبیله و بزرگان قبیله خودشان را به خاطر منافع قومشان فدا می کردند؛ الان برعکس، قبیله، قوم و نژاد به خاطر منافع یک طبقه ی خاصی قربانی می شوند.
در جاهلیت صدر اسلام با تمام اختلافاتی که با همدیگر داشتند، زمانی که اسلام و قوانین آن ظهور کردند مبنای دوستی ها و دشمنی ها وحدت با همدیگر و مخالفت با قوانین شریعت شد؛ در جاهلیت الان هم، با تمام اختلافاتی که با همدیگر دارند زمانی که اسلام و قوانین آن اعلام موجودیت دوباره کرده، باز مبنای دوستی ها و دشمنی ها وحدت با همدیگر و مخالفت با قوانین شریعت الله شده است.
مکان قانون گذاری عرب، مکانی که سیستم سکولاریسم قوانین را تولید می کند، در عرب جاهلیت در قریش اسم این مکان را «دارالندوه» گذاشته بودند. در قبایل دیگرهم هرقبیله مکان خاصی برای خودش داشت. مثلاً در مدینه که اسمش «سقیفه ی بنی ساعده» بود.در جاهلیت کنونی، این مکان تصمیم گیری کجاست؟ اسم آن را گذاشته اند پارلمان. پارلمان با سقیفه با دارالندوه کارکردشان هیچ تفاوتی با هم ندارد.
مغز متفکرهای جاهلیت صدر اسلام که برای مردم قانون می گذاشتند و قضاوت می کردند کسانی چون : حاجب بن زراره، أقرع بن حابس، ربیعه بن مخاشن، غیلان بن سلمه، عبدالمطلب، عاص بن وائل، علاء بن حارثه، ربیعه و سلمی بن نوفل و … بودند که بعضی از این قانون گذاران مورد اعتماد قبیله ی خودشان بودند و برای قبیله ی خودشان قانون می گذاشتند، بعضی ها هم برای منطقه ی خاصی قانون می گذاشتند و عده ای از این ها مورد اعتماد تمام عرب بودند و گفته های آن ها برای همه حکم قانون داشت.
اما مغز متفکرهای جاهلیت نوین که مرجع قوانین هستند چه کسانی اند؟ محلی ها را ول کنیم، کسانی هستند که جنبه ی جهانی دارند مثل: آگوست کنت، فروید، کارل مارکس و دیگران.
در کل؛ هدف زندگی مردم سکولار و سکولارزده ها همان هدفی است که در دوران جاهلیت صدر اسلام دنبال می کردند، با اين فرق که امروزه جاهلیت مدرن اکثریت صفات پسندیده ی جاهلیت اولی را دور ریخته اند و این جاهلیت جدید بدتر و خشن تر از جاهلیت عرب قبل از بعثت مرتکب همان صفتها و اعمال جاهلی می شوندکه تفاوتی با آن ها ندارند. فقط کلمه ی مُد و فرهنگ و تمدن و دموکراسی و آزادی را در کنار کارهایی که انجام می دهند قرار می دهند و با اين تعبيرها، حسّ بَد بودن آن را در خودشان می خواهند از بین ببرند.
جاهليت امروز چنان که مشاهده کردیم و می بینیم، نه به دلیل نبود يا کمبود علوم تجربی و سواد به وجود آمده، بلکه از فراوانی اطلاعات و علم بی سابقه ی تجربی به وجود آمده است. بنابراين، جاهليت امروز، جاهليت مدرن است؛ يعنی با علم، همان روش و دین تاریخی سکولاریسم را در پيش گرفته اند. همان فسادها و فحشاها در جهان غرب وجود دارد. غارت به نام گسترش تمدن، دموکراسی و دفاع از حقوق بشر، و سوءاستفاده از زن به نام شغل و تبليغات برای فروش هر چه بيشتر محصولات، رواج فساد به نام آزادی و زير سؤال بردن مفاهيم شریعت اسلام به اسم عقل و آزادی کفر به نام آزادی فکر. همه و همه جاهليت مدرن است؛ يعني همان کارها و رفتارها، اما با عناوين زيبا و انسانی، و در پشت پرده و رسماً، نفی تمام قوانین الله در زندگی اجتماعی بشر.
Аллохни динига зарба уриш мақсадида чиққан секуляристлар иймонига эга мунофиқлар
Абу Абдуллох Мукирёний
Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни давридаги ички кофирлар юзларига тутиб олган мунофиқ ниқоби остида,ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирларини меъёрлари, ишончлари,арзишларига бутунлай қарши бўлган ақида ва ишончларга эга бўлишган. Уларни фақат ахли китобдан бошқа кофирлар ва секуляристларни ( мушрикларни) орасида кўрса бўларди. Асли воқеият бўйича хам бу даврдаги мунофиқларни тўдасини, турли-хил далилларга кўра мусулмонларни қилиғини чиқариб турган ва ахли китоб бўлмаган кофирлар (мушриклар) ташкил қилар эди. Ахли китоб кофирлари яхудий ва насороларга ўхшаб ўзига хос борлиқ,мавжудиятга эга бўлиб,ўзларини ислом динида экандек кўрсатишга ва нифоқга эхтиёжлари бўлган эмас.
Исломий хукуматни миқёси кенгайиб, янги эгалланган минтақалар кўпайиб боргач, ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирларини бир қисми ўзларини исломда экандек кўрсатиб, ўзларига хос ишончларни исломга хос ривоятлар ва тафсирлар қолибида мусулмон жамиятга сингдириб боришади. Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуни давригача исломий хукуматни идора қилиш қудрати ва контроли, улил амр шўроси, уммат ва уни ижмоъсини назорати остида уларнинг харакатларини бошқариб,офат ва зарарларини олдини оларди. Аммо исломий хукумат кетишлиги билан уни бошқарув муассасалари хам ўртадан кетди ва мусулмонлар жамияти ғейри ахли китоб, ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирларидан ташкил топган мунофиқлар жавлонгохига айланди.
Бу орада баъзи бир кишилар хозир хам яхудлар билан исломий фирқаларни ўртасида алоқани вужудга келтиришга харакат қилишяпти, улар бу фирқаларни илдизи гўё яхудларга етиб борадигандек қилиб кўрсатишади. Мисол тариқасида айтадиган бўлсак, худди яхудийлар узайрни худони ўғли дейишганга ўхшаш, шиъалар хам улухият мақомини ўзларини имомларига қоил бўлишган. Ёки бўлмасам баъзилар уларни илдизини насороларга улаб қўйишади ва баъзи ёзувчилар хам улар билан зурвонизм, митроизм ва фара яздий ва эроний шохларини тухуми, хиндларни будизми ва …….ларни ўртасида алоқа халқасини боғлашга харакат қилишяпти.
Бир гурух кишилар эса мана бу заминадаги ғуллотларни ишончларини бир қисмини умумлаштирган холда, шиъаларга эронлик илдизни вужудга келтиришга харакат қилишяпти, улар қуйидаги далилларни келтиришади:
Янги мусулмон бўлган эронликлар агар хам исломни қабул қилган бўлсалар хам, ўзларини исломдан олдинги ақидаларига нисбатан хотирларида боғлиқлик бор эди. Улардаги ақидаларни бири бўйича, ўзларини подшохларига нисбатан махсус муқаддас мақомга қоил бўлишган ва подшохликни улар учун аллох томонидан берилган иноят деб билишар ва подшохларига тухма шохий ва фира яздийликни қоил бўлишган; яъни худо мана бу мақомни фақат мана шу хонадонга бўлишини хохлаган, бу илохий берилган нарса ва хеч кимни бу хақни тортиб олишга хаққи йўқ.
Исломни қабул қилгач, улар мана бундай муқаддасликни топширишга муносиб шахсларни қидириб юришган, шиъалар ўзларини имомларига нисбатан махсус мақомга қоил эканликларидан хабар топишгач , шиъаликка юзланишди ва ўзларини подшохларига берадиган мақомни шиъаларни имомлариг бериб қўя қолишди, шу тарзда аста- секин уларни худони мақомига кўтариб олиб боришган. [1]
Ёки мана шу заминада бу масалага ишора қилишадики, тухма шохий шахрибону – яздгурди учинчини қизи – ни воситасида ахли байт алайхиссалом томонга ўтган,яъни шахрибону имом Хусайн алайхиссаломга турмушга чиққан. [2]
Мана бу кўзқараш амалда Хусайндан олдинги пайғамбаримизни, Фотимани, Алини, Хасанни фарояздийликка олиб кириб қўя олмайди, шундай экан уларни бу изохлари тўғри эмас.
Умуман айтганда, агар инсофсиз ва бир томонлама қилинаётган текширувларни бир четга йиғиштириб қўядиган бўлсак, исломий мазхабларга эргашувчиларни хеч қайсиниси мана бу ишончларни вужудга келтиришмаган, балки буларни барча шохаларда мавжуд бўлган ички кофирлар ишлаб чиққан нарсалар бўлиб, улар ўзларини ишлаб чиқарган фосид нарсаларини ғайри исломий мақсадлар йўлида бузғунчи қурол сифатида ишлатишган бўлиб чиқади.
Шу сабабли хам биз бугунги кунда барча кафирларнинг турли- хил исломий фирқаларни орасидан чиқиб келган бузғунчиликларини кўриб турибмиз. Бу ички кофирларни ягона хохламаган нарсалари мусулмонларга яхшилик ва саодатни етмаслиги бўлиб, бу кимсаларни ягона истаги эса мусулмонларни ўртасида тафарруқни ижод қилиш билан бирга, сусткашлик, ички жанглар, кина ва нафратни келтириб чиқаришдан иборат.
Агар шиъа ғуллотларининг Абул Хаттоб, Муғийра ибни Саъад, Абу Мансур ажалийга ўхшаш рахбарларини шахсияти,яшаш тарзини текшириб чиқадиган бўлсак,уларнинг мол-дунё ва обрў-эътиборга етиш йўлида ўзларига гурухларни вужудга келтиришгани ва ўзларини аиммаларидаги улухиятни бахона қилган холда уларни пайғамбар , хамда улар томонидан мансуб қилинган кишилар,деб олишганини тушуниб етамиз . Шу тарзда улар содда халқни хиссиётидан фойдаланиб уларни қийшиқ йўлларга тортиб кетишган ва ўзлари хам фақатгина бир муддат мана бу харакатларини натижасидан бахраманд бўлишган холос. Улар бузуқликларни бутунлай очиқчасига таблиғ қилишарди, хатто ўзларини қизлари билан турмуш қуришни хам ўзларига раво кўришарди. Тўнғизни гўштини хам халол деб хисоблашган,лут қавмини амалини эса халол ишлардан деб санашган.[3]
Мана бу қўрқинчли жараённи тахлил қилиб чиқгач ,гўёки бугунги кундаги замонавий секулярларнинг ўтган тарихини ўқиб чиқгандек бўламиз, чунки замонавий секулярлар хам (суейдда) махрамлар ўртасидаги никохни ,эркак кишини эркак киши билан, аёлни аёл киши билан никохини, хатто ундан хам бадтарроғи инсонни хайвон билан никох қуришини хам……… манфаъат сифатида қонуний қилиб олишган.
Осмоний шариатларга ўзларининг пасткаш истаклари қаршисидаги бир тўсиқ сифатида қарайдиган секуляристлар,дин ва динни катта кишилари ,деб номланган мана шу тўсиқлардан ўтиш учун баъзи бир мархалаларда динни қонунлари, манфаъатларига хамла қилишган. Охирги асрларда эса барча осмоний шариатларни бир четга йиғиштириб қўйиб, бутун тарих давомида ўзлари хохлаган нарсаларини озод холда амалга ошириш билан овора бўлиб юришибди .
منافقین با باورهای سکولاریستی جهت ضربه زدن به دین الله
به قلم: ابوعبدالله موکریانی
در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم کفار داخلی با ماسک منافقی که به چهره زده بودند دارای باورها و عقایدی بودند که ممکن است بر خلاف تمام معیارها ، ارزشها و باورهای کفار اهل کتاب وحتی شبهه اهل کتاب باشد و تنها می توان آن را در میان کفار غیر اهل کتاب و سکولاریستها(مشرکین) مشاهده نمود. واقعیت هم این است که منافقین در این دوره را همان کفار غیر اهل کتابی(مشرکین) تشکیل داده بودند که به دلایل مختلف ادای مسلمین را در می اوردند . چون کفار اهل کتاب همچون یهودیان و نصارا هر کدام دارای کیان و موجودیت خاص خود بوده و نیازی به نفاق و تظاهر به دین اسلام نداشتند .
پس از آنکه دامنه ی حکومت اسلامی و تصرف سرزمینهای جدید گسترش یافت عده ای از کفار اهل کتاب و شبهه اهل کتاب نیز تظاهر به اسلام نموده و همان باورهای خاص خود را در قالب روایات و تفاسیر خاص از اسلام به جامعه ی مسلمین تزریق نمودند تا زمان حکومت اسلامی سیدنا علی بن ابی طالب رضی الله عنه قدرت اداری و کنترلی حکومت اسلامی ، شورای اولی الامر، امت و اجماع ناشی از آن تحرکات آنها را مدیریت و جلو مفاسد آنها را می گرفت . اما با از میان رفتن حکومت اسلامی بالتبع تمام نهادهای مدیریتی آن نیز از میان رفته و جامعه ی مسلمین جولانگاه منافقین متشکل از کفار غیر اهل کتاب، اهل کتاب و شبهه اهل کتاب گردید .
در این راستا عده ای هنوز سعی دارند بین یهود و بعضی از فرق اسلامی رابطه برقرار کنند و چنین القاء می کنند که ریشه این فرق به یهود بر می گردد . به عنوان مثال همچنانكه يهوديان عزير را پسر خدا دانستند، شيعيان هم مقام الوهيت براى امامان خود قائل شدند. یا عده ای ریشه آنها را به نصارا وصل می کنند و بعضی از نویسندگان نیز سعی دارند حلقه ی اتصال انها با زروانیسم، میترائیسم و فره ایزدی و تخم شاهی ایرانی یا بودیسم هندی و… برسانند .
عده ای هم سعی دارند با تعمیم بخشی از باورهای غلات در این زمینه برای شیعیان ریشه ایرانی درست کنند و چنین استدلال می کنند که :
ايرانيان تازهمسلمان گرچه ظاهرا به اسلام گرويده بودند، اما به هرحال، تعلّق خاطرى نسبت به عقايد قبل از اسلام خود داشتند. يكى از عقايد آنان اين بود كه براى پادشاهان خود، تقدس ويژهاى قائل بودند و مقام پادشاهى را عنايت خاص خداوند به آنان مىدانستند و براى پادشاهان خود تخمه شاهى و فرّه ايزدى[1] قائل بودند؛ يعنى اينكه خداوند خواسته است اين مقام را فقط در اين خاندان بگذارد و اين موهبت الهى است كه هيچكس حق گرفتن آن را ندارد.
پس از اسلام، آنان به دنبال اشخاصى بودند كه چنين تقدسى را به آنان منتقل كنند، و چون دريافتند كه شيعيان براى امامان خود، مقامات ويژهاى قائلند، به شيعه روى آوردند و مقامى را كه براى پادشاهان خود قائل بودند براى امامان شيعه قائل شدند و كمكم آنان را به خدايى رساندند.[2]
و یا در همین زمینه به این مساله اشاره دارند كه ” تخمه شاهى به وسيله شهربانو، دختر يزدگرد سوم كه به همسرى امام حسين عليه السّلام درآمد، به اهل بيت عليهم السّلام منتقل شد.[3]
این دیدگاه عملاً پیامبر،فاطمه، علی وحسن که قبل از امام حسین بودند را مشمول فره ایزدی نمی گرداند پس نمی تواند توجیه صحیحی باشد.
در کل ، اگر بررسی های غیر منصفانه و جزئی را کنار نهیم متوجه خواهیم شد که پیروان هیچ از یک از مذاهب اسلامی مولد این باورها نبوده اند بلکه تولید کنندگان کفار داخلی از تمام شاخه های موجود آن بودند که تولیدات فاسد خود را مستمسکی جهت اهداف غیر اسلامی و مخرب خود قرار داده بودند.
به همین دلیل ما آلودگیهای ناشی از تمام کفار را در میان پیروان فرق مختلف اسلامی مشاهده نموده ایم. آنچه که این کفار داخلی نمی خواستند خیر رساندن به مسلمین و سعادت آنها بوده است و انچه در اکثر مواقع خواهان آن بوده اند، علاوه بر ایجاد تفرق، سستی، جنگ داخلی ، کینه و نفرت در میان مسلمین ، کسب منافع دنیوی بوده است .
به دیگر سخن با بررسى زندگانى و شخصيت رهبران غلات شیعه مانند: ابو الخطّاب، مغيرة بن سعيد، ابو منصور عجلى و بيان تبان درمىيابيم كه آنان افرادى بودند كه براى رسيدن به جاه و مال و منال براى خود دستهبندىهايى ايجاد كردند و با بهانه كردن الوهيت ائمه خود را پيامبر و منصوب از طرف آنان دانستند و به اين ترتيب از احساسات مردم سادهدل استفاده نموده، آنان را به بيراهه كشاندند و چند روزى از بهرههاى اين حركت خود برخوردار شدند.[4] آنان اباحىگرى مطلق را تبليغ مىكردند، بهگونهاى كه حتى ازدواج با دختر خود را روا مىشمردند، گوشت خوك را حلال مىدانستند، لواط را يكى از طيبات به حساب مىآوردند و تعاليمى از اين قبيل داشتند.
انگار پس از تحلیل این جریان مخوف در حال بازخوانی و پیشینه ی دنیای سکولار و مدرن امروزین هستیم که در آن ازدواج با محارم(سوئد) ازدواج مردم با مرد و زن با زن، و حتی بالاتر از آن ازدواج با حیوانات و… ارزش تلقی شده و قانونی گشته است .
سکولاریستهائی که شریعتهای آسمانی را مانعی در برابر امیال پست خود دیده و در مراحلی جهت عبور از این مانع به نام دین و بزرگان دین بر ارزشها و قوانین دین حمله ور شده و در نهایت در قرون اخیر سعی در کنار نهادن تمام شریعتهای آسمانی نموده و خود آزادانه آنچه را که در طول تاریخ خواسته اند انجام داده اند.
[1]( 1)- لغتنامه دهخدا ذيل فره ايزدى چنين مىنويسد: نورى است از جانب خداى تعالى كه بر خلايق فايز مىشود كه به وسيله آن قادر مىشوند به رياست و حرفتها و صنعتها و از اين نور آنچه خاص است به پادشاهان بزرگ عالم و عادل تعلق گيرد.
فردوسى مىگويد: چنان شاه پالوده گشت از بدی که تایید از او فره ایزدی
Исломдан олдинги қадимги жохилиятда кишилар бир неча одамни нохақ қонини тўкиб қабилалараро ,нажодпарастона жангларни йўлга қўйган ва буни оқибатида бир қанча инсонлар, оилалар овора бўлиб нобуд бўларди. Бугунги кундаги янги жохилиятда эса янги секуляристлар ва уларни навкарлари бегунох одамларни бошига бомба ташлашини оқибатида миллионлаб одамларни ер билан яксон қилиб ташлашади.
-Авс ва хазраж қабилаларида эски жохилият даврида, бир кишини экинзоридаги ўтларнинг бошқа бир кишининг туяси томонидан пайхон қилиниши бахонаси билан 200 йил давомида икки қабила бир-бирларини ўлдиришган. Мана бу узундан –узоқ жахолат даврида йилига юзта атрофида инсон қурбон бўлган бўлса, бугунги кундаги замонавий самалётларда битта парвоз билан бир неча минутни ичида бунга нисбатан ўн баробар инсонларни у дунёга жўнатиб юборишади. Инсоф билан айтганда ўша қабилалараро урушни бошланишига сабаб бўлган далил асослироқ, маъқулроқ эди, чунки унда биринчи бўлиб ўлдирилган одам, ўзини хаққини олишни орқасидан қурбон бўлган. Энди халабча, босния, харзигувин, алжазоир, сурия, ироқ, афғонистон, яманни бегунох ахолисини ,улардан хам ёмонроғи фаластин, бирма, марказий африка мусулмонларини ўлдириш ва ироқ ва суриядаги мавжуд вазият қайси нохақликни ундириш орқасидан қилиняпти?
-Кейинроқ мадина деб номланган ясрибдаги авс ва хазраж қабилаларини тортишувларини кўриниши, бугунги кундаги нажодпарастликга асосланган жангларни нихоятда кичкина бир модели хисоланади. Бутун дунё секуляристларининг биринчи ва иккинчи жахон уруши ёки уларни мусулмон диёрларида олиб борган жангларни ўзи бир фожиа бўлиб, уни исломдан олдинги жохилият билан солиштириб бўлмайди. Биринчи ва иккинчи жахон уруши даврида тупроқга қориштириб ташланган инсонларни сони, бутун башарият тарихи давомида ўлдирилганларни сонидан кўпроқ бўлади.Фақат японияни херошима ва нокозоки шахрларида атом бомбасини остида ўлдирилган одамлар эса, бутун араб жохилиятида ўлдирилган одамлардан кўпроқ бўлиб чиқади. Американи ветнамдаги олиб борган жангларидан шунча йиллар ўтишига қарамасдан ,бегунох одамларни устига ташланган кимиёвий бомбаларни таъсирида хозиргача хилқати ноқис гўдаклар туғилиб келаяпти. Ўша пайтда бир неча давлат жангни рахбариятини американи қўлига топширган бўлиб , бу ана ўша жиноятчиларни қилган ишларини натижаси хисобланади. Худди шунга ўхшаш хозирда хам кўпгина давлатлар бирлашиб жангларни бошқаришни американи қўлига топшириб қўйишган.
-Араб жохилиятида бузуқ аёллар кишиларни ўзларига жалб қилиш учун уйларига байроқ илиб қўйишарди! Бошқача қилиб айтганда фахиша аёлларни уйи хисобланарди, бизни асримиздаги янги жохилиятда эса одамлар газеталарда, телевизион каналларда, спутникларда, интернетни мажозий дунёсидаги минглаб сайтларда, ижтимоий тармоқларда ……..мана бу мавзудаги таблиғотлар, мақолаларни тарқатишадики, бу нарса бутун башарият тарихида бесобиқа бўлган. Шундай бўлгач кўриб турганингиздек хозирги жохилият мана бу сохада хам уйларига байроқ осиб қўядиган аёллардан кўра анча ривожланиб кетишган.
-Эски жохилият асрида баъзи қабилаларни раислари кўм-кўк, хосилдор ерларга бир кулба қуриб , эгаллаб олишарди; бугунги кунда эса жахондаги сармоядорлар нихоятда катта ерларни, махсулотларни хатто жахон бозорларини эгаллаб олишган.
-Қадимги жохилиятда киши кучини зўри билан бир одамни ўғирлаб , уни ўзига қул қилиб оларди. Бунга ўхшаш ишлар жахонни бошқа миллатларида хам содир бўларди, хозирги кунда хам одам ўғирлаш ва одамларни ғайри қонуний равишда содир қилиш ,қулдорлик тузумини хозирги замондаги эски равишга кўра қилинаётган равшан намунаси бўлади. Бу йўл орқали нихоятда катта фойда қилишади ,аммо қадимги арбоблар қўл остидаги қулларга нисбатан қилган хизматларни бирортасини хам қилишмайди . Қадимги арбоблар қулларни уйини , кийимини таъминлаб озиқ-овқатини берарди, хозиргиларчи?
