Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(7-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 11 : ( анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр ( 2))

Шофеъийхо:

Ибни Қуддома рохимахуллох аз худи имоми Шофеъий рохимахуллох нақл мекунадки: замоники ахли сарзамини муртад шаванд ва ахкоми худишон ба жойи ахкоми шариати аллох дар жомеъа пиёда шавад чанин сарзамини табдил ба дорул харб мешавад ….. дар ғанимат гирифтани амволишон ва ….. мисли сарзамини мусайламайи каззобки Абу Бакр сиддиқ бо онхо вориди жанг шуд …… то онжоки мегуяд: ва Шофеъий чанин гуфт : [1]

Ибни Хажар Хайтамий рохимахуллох мегуяд: ва ин васф ва номидани сарзамини ба инки исломий аст ё харбий васфи оризий астки бо тағйири тасаллути ахкомики дар он ижро мешаванд тағйир мекунад, ва аммо сухани касики мегуядки ин васф собит аст ва тағйир  намекунад сахих нест. .[2]

 Мисли Андалуски ибтидо дорул куфр буд аммо баъди аз фатх табдил ба дорул ислом шуд ва баъди аз тасхири он тавассути куффор дубора табдил ба дорул куфр шуд. Албатта ибни Хожар Хайтамий рохимахуллох дар ” тухфатул мухтажи” худиш танхо мўътақид ба бахши аз ин сухан аст, ва бар ин бовар астки дарул куфр ба дорул ислом тағйир пейдо мекунад ва дорул ислом ба дорул куфр табдил намешавад ва мегуяд: хар сарзаминики хукми дорул ислом будан бар он дода баъди аз он мутлақан табдил ба дорул куфр намешавад. Ин дугонагийи ақволи иддайи аз шофеъийхо ба  .[3]

далили бардошт аз қовли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам астки мефармояд:

« الإسلامُ يَعْلُو و لايُعْلَى»

Ва чанин бардошт кардандки дар хеч сурати сарзаминики қаблан дорул ислом буда табдил ба дорул куфр намегардад. Мисли [4]

Шарбиний шофеъий рохимахуллохки мегуяд: хатто агар куффор бар сарзамини мисли Торсуски сокинони он мусалмон хастанд тасаллут пейдо кунанд боз табдил ба дорул харб намешавад. .[5]

Дар ин бардошт, сарзаминики тавассути куффор  ишғол шуда бояд дубора ба муслимин ва қонуни шариати аллох баргардад хар чандки ин озодсозий муддатхо тул бикашад. Тамоми ин корхо барои ин аст сарзаминики замони  дар хокимияти қонуни шариати аллох буда  ва хокимияти он дар дасти муслимин буда харгиз ба мулкияти куффор дар намеояд балки сарзамини ғасб шудайи астки бояд рузи дубора ба муслимин баргардад ва бори дигар қонуни шариати аллох дар он ба ижро дар омада ва тахти хокимияти муслимин қарор гирад ва хукми ин сарзамин бар хамон ” хукми қаблий” он астки хануз ба тасаллути куффор дар наёмада буда ва ахкоми куфрий дар он ижро намешуд.  .[6]  

 Дар ин сурат: баъзи аз шофеъий мазхабхо бо истинод ба :

  الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلى[7]،

Бар ин боварандки дорул ислом тахти хеч шароити дубора табдил ба  дорул куфр ва дорул харб намешавад ва исломро ғолиби медонандки хеч гох мағлуб намешавад; хатто бархи бар асоси ин хадис гуфтанд: агар куффор бар мантақайи аз билоди муслимин сайтара пейдо кунанд ва мусалмони хам дар он ёфт нашавад, боз хам он мантақа ба дорул куфр табдил намешавад; чироки хукм ба истийло ва ғалабайи қаблийи онон мешавад.  [8]

(идома дорад…….)


[1] ابن قدامه ، المغني (شرح مختصر الخرقي) – ج12 ص 284 (7105) / فَصْلٌ: وَمَتَى ارْتَدَّ أَهْلُ بَلَدٍ، وَجَرَتْ فِيهِ أَحْكَامُهُمْ، صَارُوا دَارَ حَرْبٍ فِي اغْتِنَامِ أَمْوَالِهِمْ، وَسَبْيِ ذَرَارِيِّهِمْ الْحَادِثِينَ بَعْدَ الرِّدَّةِ، وَعَلَى الْإِمَامِ قِتَالُهُمْ، فَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ – رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ – قَاتَلَ أَهْلَ الرِّدَّةِ بِجَمَاعَةِ الصَّحَابَةِ، وَلِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَمَرَ بِقِتَالِ الْكُفَّارِ فِي مَوَاضِعَ مِنْ كِتَابِهِ، وَهَؤُلَاءِ أَحَقُّهُمْ بِالْقِتَالِ؛ لِأَنَّ تَرْكَهُمْ رُبَّمَا أَغْرَى أَمْثَالَهُمْ بِالتَّشَبُّهِ بِهِمْ وَالِارْتِدَادِ مَعَهُمْ، فَيَكْثُرُ الضَّرَرُ بِهِمْ. وَإِذَا قَاتَلَهُمْ، قَتَلَ مَنْ قَدَرَ عَلَيْهِ، وَيَتْبَعُ مُدْبِرَهُمْ، وَيُجْهِزُ عَلَى جَرِيحِهِمْ، وَتُغْنَمُ أَمْوَالُهُمْ. وَبِهَذَا قَالَ الشَّافِعِيُّ.

[2] «تحفة المحتاج بشرح المنهاج» (12/108-109) /وهذا الوصف للدار -وهو كونها إسلاميّة أو حربيّة- وصفٌ عارضٌ يتغير بتغير غلبة الأحكام التي تجري فيها، وأما قول من قال إنها ثابتة لا تتغير فغير صحيح.

[3] تحفة المحتاج في شرح المنهاج، أحمد بن حجر الهيتمي، تحقيق جماعة من العلماء، المكتبة التجارية الكبرى، القاهرة./   (9/269)./ ما حُكم بأنّه دارُ إسلامٍ لا يصير بعد ذلك دارَ كفرٍ مطلقًا

[4] “تحفة المحتاج” (8 / 82)، و”أسنى المطالب” (4 / 204)

[5] شمس الدین محمد الخطیب الشربینی ، مغني المحتاج إلى معرفة معاني ألفاظ المنهاج – ج 2 ص465 / ولو غلب الكفار على بلدة يسكنها المسلمون كطرسوس لا تصير دار حرب .

[6] و الرّملي در “نهاية المحتاج”می گوید: “ومِنها -أي: مِن دار الإسلام- ما عُلم كونُه مسكنًا للمسلمين، ولو في زمنٍ قديمٍ، فغلب عليه الكفّارُ كقرطبةَ؛ نظرًا لاستيلائنا القديم”.

[7] أخرجه الروياني في ((مسنده)) (783)، والدارقطني (3/252)، وأبو نعيم في ((تاريخ أصبهان)) (1/92)

[8] هیتمی، ابن­حجر، تحفة المحتاج فی شرح المنهاج، ج9، ص269.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(6-қисмат)

Моликийхо:

Бо онки манот ва меъёри дар назди худи имоми Молик рохимахуллох ва соири уламойи моликий возих ва ровшан аст ва ин бузургворон ” “қонун ва хукм” ро маноти  ташхиси дорул ислом ва дорул куфр донистанд, аммо баъзи аз уламоъ мисли Дисуқий моликий рохимахуллох мегуянд ба далили тасаллути куффор бар дорул ислом ва ижро шудани қавонини куффор бар жомеъа, дорул ислом табдил ба дорул куфр намешавад модомики муслимин шаъоири ислом мисли намози жамоат ва жумъа ва ийдайн ва амсолихимро анжом медиханд.  .[1]

дар ин нигариши дорул ислом мисли хамин муслиминики фарз шуда астки хам акнун 4 маъни ва мухтавойи динро ба секуляристхо доданд ва дар дорул куфрхойи амрико ва европо ва австралия ва ғейрих бо хифзи порайи аз шаъоири исломий комилан шахсий мисли намоз ва руза ва жумъа ва ийдайн ва …… хамчунон худро дар доирайи ислом нигах доштанд.

Адами изхори ” маъоний ва мафохими чохоргона” йи дин ( 1. Қудрати хукуматий 2. Қонун ва барнома 3. Итоат ва фармонбурдорий 4. Мужозот ва подош) , ва ажз дар ижройи қавонини шариати аллох, ба далили ғалаба ва хокимияти куффор ва тахкими қавонини куфрий бар муслимин аст; ва заъаф дар баробари қудрат қарор мегирад, чунончи аллох таоло мефармояд:

 إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمْ قَالُواْ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا فَأُوْلَـئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِيراً  (سورة نساء/97- 98)

Дар инжо ин ашхоси истизъоф ва зердаст буданро метавонанд бо хижрат аз дорул куфр ба дорул ислом аз бейн бибаранд аммо анжомиш намедиханд. Манот  ва мадори хукм дар қудрат бар аз бейн бурдани истизъофи астки ин истизъоф аз қудрат ва ғалабайи куффор ба вужуд омада.

Дар тамоми сарзаминхойики тахти контроли тоғутхойи секуляри жахоний ё тоғутхойи секуляри махаллий аст муслимин мултазим ба мухтаво ва маъонийи чохоргонайи дин ва касоники мехоханд куфр ба тоғут дошта бошанд ва динро барои аллох таоло холис кунанд ва аз хаққи худ дар татбиқи қавонини шариати аллох сухани ба миён биёваранд ва амали бар халофи қавонин ва қудрати хукуматийи секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) анжом диханд харгиз амният надоранд балки дар тангноххойи мухталифи чун махрумиятхойи ижтимоий ва зиндоний шудан ва табъид ва ихрож ва хатто эъдом қарор хоханд гирифт.

  سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.


[1] لأن بلاد الإسلام لا تصير دار حرب بأخذ الكفار لها بالقهر ما دامت شعائر الإسلام قائمة فيها

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(5- қисмат)

Бар ин асос ибни Обидин ханафий рохимахуллох фатво медихадки Жабал даруз дар Сурия боз дорул ислом аст хар чандки ахкоми к

уфрий даруз ба он жорий мешавад ва хокимият хам дар дасти худишон аст чун еки аз ин шурут яъни шарти дувумки муттасил шудан ба дорул куфр аст тахаққуқ пейдо накарда ва инхо тахти хокимияти рахбарони мо хастанд ва сарзаминхойи ислом аз хар тараф сарзамини онхоро ихота карда ва хар замонки рахбарият бихохад метавон ахкоми шариати аллохро бар онхо пиёда кунад.  .[1]

Тамартоший ханафий мазхаб хам дар ” танвирул абсор” зимни ишора ба ин се шарт замоники дар мовриди шарти севум  ва масалайи амниятий

« مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ »

сухбат мекунад дақиқан дар инжо ба амнияти хосси ишора мекунадки дар сояйи қонуни шариати аллох ижод шуда  ва ин амнияти хос хам еки аз нишонахойи тахкими қонуни шариати аллох ва хокимият ва ғалаба ва қудрати муслимин буда аст. Ба хамин далил мебинемки Сархасий ханафий рохимахуллох дар ” шархи сайри кабир” мегуяд: [2]

“«فَإِنَّ دَارَ الْإِسْلَامِ اسْمٌ لِلْمَوْضِعِ الَّذِي یکونُ تَحْتَ یدِ الْمُسْلِمِینَ، وَ عَلَامَةُ ذَلِك أَنْ یأْمَنَ فِیهِ الْمُسْلِمُونَ».[3]

дорул ислом исми макони астки тахти сайтарайи мусалмонон бошад, ва аломати он ин астки муслимин дар он дар амният бошанд.

Пас агар мебинемки пас аз инъиқоди пеймони сулхи худайбияйи муслимин дар Макка дар умури шахсий доройи амнияти комил мешаванд ё дар хабаша муслимини мухожир дар умури ибодийи шахсий доройи амнияти комил мешаванд ин амният ба танхоий боиси додани  сифати дорул ислом ба Маккайи қабли аз фатх ва хабаша намегардад, балки ин сарзаминхо хамчунон бо вужуди чанин амнияти дорул куфр боқий монданд, ва ин амният ба танхоий ин сарзаминхоро табдил ба дорул ислом накард, чун дар ин сарзаминхо қонун ва қудрати хокимият ва ғалаба бо куффор буд на муслимин.

Имоми Сархасий ханафий рохимахуллох аз Аб Юсуф шогирди Абу Ханифа ва Мухаммад ибни Хасан шайбоний аз бузургони мазхаби ханафий ривоят мекунадки ба мужарради бартарий ёфтани ахкоми куффор бар сарзамини ва ғалаба ва хокимияти куффор бар он чанин  сарзамини табдил ба дорул куфр мегардад .  Косоний дар  [4]

” бадоиъус саноиъ” еки дигар аз бузургони мазхаби ханафий ба хамрохи соирин хам чанин дидгохиро нақл мекунанд. .[5]

Дар ин сурат имом  Мухаммад ибни Хасан шайбоний ва имом Абу Юсуф наздиктарин шогирдони имоми Абу Ханифа рохимахуллох, ва соири бузургони мазхаби ханафий чун ” Косоний” ва …….бидуни дар [6]

назар гирифтани шурути сегона, манот ва меъёр ва маллоки хукмдор ва сарзаминро новъи ” қонун ва хукм” и донистандки бар он сарзамин ижро мешавад ва фатво додандки: “дорул ислом бо зухури ахкоми куфр дар он табдил ба дорул куфр мешавад” . Хукмдори (сарзамин) тобеъи ахкоми астки бар он хоким аст ва тасаллут дорад, пас агар ахкомики бар он мусаллат аст ахкоми куфр бошад он сарзамин дорул куфр аст.  . [7]

(идома дорад……..)


[1] وبهذا ظهر أن ما في الشام من جبل تيم الله المسمى بجبل الدروز وبعض البلاد التابعة ، كلها دار إسلام ، لأنها وإن كانت لها حكام دروز أو نصارى ، ولهم قضاة على دينهم ، وبعضهم يعلنون بشتم الإسلام والمسلمين ، لكنهم تحت حكم ولاة أمورنا ، وبلاد الإسلام محيطة ببلادهم من كل جانب ، وإذا أراد ولي الأمر تنفيذ أحكامنا فيهم نفذها

[2]  تنوير الأبصار المطبوع مع الحاشية (4/174)./  “لا تصيرُ دارُ الإسلامِ دارَ حربٍ إلا: بإجراء أحكام أهلِ الشّركِ، وباتّصالها بدارِ الحرب، وبأنْ لا يبقى فيها مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ

[3] سرخسی، محمد، شرح سیر الکبیر، ج1، ص1253.

[4] المبسوط) للسرخسي، جـ 10 صـ 114، ط دار المعرفة. فجعل الصاحبان المناط: هو الغلبة والأحكام./”.  وقال أبو يوسف ومحمد بن حسن شیبانی رحمهما الله: إنَّها تصيرُ دارَ الكفر بِظهورِ أحكامِ الكفرِ فيها… فإذا ظهرَ أحكامُ الكفر في دارٍ فقد صارت دارَ كفر”.

[5] بدائع الصنائع (7/130). دار الإسلام تتحول إلى دار كفر إذا استولى عليها الكفّارُ، وأظهروا أحكامَ الكفر فيها. قال الكاساني: “وقال أبو يوسف ومحمد رحمهما الله: إنَّها تصيرُ دارَ الكفر بِظهورِ أحكامِ الكفرِ فيها… فإذا ظهرَ أحكامُ الكفر في دارٍ فقد صارت دارَ كفر/ ( بدائع الصنائع ) للكاساني : 9/4375 ، وانظر : ( أحكام الديار ) ، د عابد محمد السفياني ، ص 15 وما بعدها .

[6]  (بدائع الصنائع) للكاساني، 9/ 4375، ط زكريا علي يوسف / إن كل دار مضافة إما إلى الإسلام وإما إلى الكفر، وإنما تضاف الدار إلى الإسلام إذا طُبقت فيها أحكامه، وتضاف إلى الكفر إذا طبقت فيها أحكامه، كما تقول الجنة دار السلام والنار دار البوار، لوجود السلامة في الجنة والبوار في النار، ولأن ظهور الإسلام أو الكفر بظهور أحكامهما)

[7] بدائع الصنائع الکاساني ج8ص454 هفت جلدی دار الکتب العلمیة.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(4-қисмат)

-Мовриди дигарики лозим аст барои чандимин бор ба  он ишора шавад инки: хукмики дар ” дор” ва сарзамин дода мешавад рабти ба сокинин надорад.

Яъни мумкин аст макони дорул ислом бошад аммо мисли хайбар тамоми сокинини он ва ё мисли хинд аксарияти сокинини он кофар бошанд, ё сарзамини мисли Макка қабли аз фатх ва хабаша дорул куфр бошад аммо дар миёни сокинини он мусалмонон хам зиндагий кунанд. Ба забони содатар ва ба унвони мисол: замоники мегуйики ин сохтумон ва опортимон мутаъллиқ ба муслимин аст қарор нест хатман сокинини он мусалмон бошанд ё замоники гуфта мешавад ин манзил ва опортимон мутаъаллиқ ба куффор аст қарор нестки тамоми сокинини он хам кофар бошанд, ва бо тағйири моликияти ин сохтумон аз мусалмони ба кофари ё аз кофари ба мусалмони он хам аз ислом ба куфр ё аз куфр ба ислом тағйир намекунанд. Ва ин тағйири моликият аз мусалмони ба кофари ё аз кофари ба мусалмони хеч рабти ба сокинини ин дор ва сарзамин ва манзил надорад.

Мазхаби ханафий:

Мухаммад ибни Хасан шайбоний рохимахуллох мегуяд: сарзамин бо ижройи хукми мусалмон дар онжо ба дорул ислом табдил мешавад ва агар хукми ғейри муслимин жорий шавад пас ин сарзамин дору харб мешавад.   . [1]

Косоний рохимахуллох мегуяд:  сарзамини дорул куфр мешавад бо ошкор шудани ахкоми куфр дар онжо. Бо ин вужуд бисёри аз фуқахо дар мазхаби ханафий жихати табдил шудани дорул ислом ба дорул куфр се  шарт гузоштанд:[2]

1-Ахком ва қавонини куфр бар он хоким шаванд.

2-Аз хар жихат ба дорул куфр муттасил шавад.

3-Дар он мусалмон ва ахли зимма доройи хамон амнияти аввалиш набошад.

Ибни Обидин ханафий рохимахуллох, назари имоми Абу Ханифа рохимахуллохро дар ин моврид баён мекунад ва мегуяд: дорул ислом бо шурути чун : шухрати ижройи ахкоми куфр, мумониъат аз ижройи ахкоми ислом, иттисол ба дорул куфр ва иртидоди сокинин, ба дорул куфр табдил мешавад; дар воқеъ ин даста аз уламойи мовжуд дар мазхаби имоми ханифа рохимахуллох фақат дар сурати вужуди се шарти мазкур, мантақаий аз дорул исломро дорул куфр медонанд.   [3]

Яъни дар нигохи ин даста аз ханафийхо сарзаминхойи чун Туркистони шарқий ва сарзаминхойи исломий хиндки хар се шарт дар онхо вужуд дорад табдил ба дорул куфр шуданд аммо сарзаминхойи чун Туркия ва сарзаминхойи ишғолий тахти хокимияти режими сехюнистий ва ғейрихки ахком ва қавонини куфр бар онхо хоким шуда аст ва дар онхо муслимин пойбанд ба қонуни шариати аллох ва хатто зиммийхойи пойбанд ба қавонини шариатхойи худишон хам аз хамон амнияти мовжуд дар дорул ислом бархурдор нестанд боз дорул ислом махсуб мешаванд ва жузви дорул куфр махсуб намешаванд чун ин сарзаминхо ба дору куфрхойи аслий аз хар жихат муттасил нестанд.

(идома дорад……..)


[1] (شرح السير الکبير 5/2165) / لْان الدار إنما تصير دار الإسلام بإجراء حکم المسلمين فيها وحکم المسلمين غير جار فکانت هذه دار حرب .

[2] (بدائع الصنائع 7/130) / تصير الدار دار كفر بظهور أحکام الکفر فيها  .

[3] ابن­عابدين، محمد امین، رد المحتار على الدر المختار، ج4، ص175.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3-қисмат)  

-Мовриди дигар инки: сокинини доройи асамат хастанд на сарзамин. хун ва мол ва арз ва обру ва номуси мусалмони маъсум ва харом аст хар кужоки бошад ва фарқи надорад дар дорул ислом бошад ё дар дорул куфр.

Имоми Шофеъий рохимахуллох дар ” умму” мегуяд:

“فأمّا المسلمُ فحرامُ الدّمِ حيثُ كان “.

мусалмон хуниш харом аст хар кужоки бошад ва мегуяд:

” وَ إِنَّمَا یحْرُمُ الدَّمُ بِالْإِیمَانِ کانَ الْمُؤْمِنُ فِي دَارِ حَرْبٍ أَوْ دَارِ إسْلَامٍ “.[1]

Ба ростики хун бо иймон оварданд харом мешавад ва фарқи надорад ин мўъмин дар дорул харб бошад ё дорул ислом.

Ин нигариши исломий комилан дар баробари нигариши муфтихойи муфтгуй ва номезон ва номутаодил ва тақрибан нима девонайи сокин  дар дорул куфрхостки хуни занон ва хатто кудакон ва атфоли мусалмон дар жазоир ва …….. ро ба журмики падарон ё шўхарони инхо муртакиб шуданд халол карданд.   .[2]

-Мовриди дигари инки: жумхури фуқахойи жахони ислом муттафиқун  қовл хастандки дар ончики аллох таоло ба унвони шаръ қарор дода фарқи бейни дорул ислом ва дорул куфр вужуд надорад, ва тамоми ончики аллох таоло харом карда ё бар бандагониш вожиб карда бо ихтилофи дор ва сарзамин хукм фарқ намекунад ва мусалмон чи дар дорул куфр бошад ва чи дар дорул ислом харом ва халолхо бо тағйири ” дор” ва сарзамин тағйир накунанд. Хар ончи дар дорул ислом халол ё харом бошад дар дорул куфр хам халол ё харом хастанд.

Имом Шофеъий рохимахуллох дар умму мегуяд:

 ” مِمَّا یعْقِلُهُ الْمُسْلِمُونَ وَ یجْتَمِعُونَ عَلَیهِ أَنَّ الْحَلَالَ فِي دَارِ الْإِسْلَامِ حَلَالٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ وَ الْحَرَامَ فِي بِلَادِ الْإِسْلَامِ حَرَامٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ “.[3]  

Ончики муслимин бо таъаққул ба он расиданд ва бар он ижмоъ карданд инки: ончики дар дорул ислом халол бошад дар дорул куфр хам халол аст ва ончи дар сарзамини ислом харом бошад дар сарзамини куфр хам харом аст.

Ровшан астки дар хар сурат тақсими замин ба дорул ислом ва дорул куфр назди тамоми мазохиби исломий муттафиқун алайх аст ва каси дар он ихтилоф надорад аммо инки имоми Шофеъий рохимахуллох мегуядки замин дори вохиди аст алова бар ончики [4]  

қаблан арз кардем манзуриш ин астки мусалмон дар хар кужойи замин бошад бояд мултазим ва пойбанд ба риояти ахкоми шариати аллох бошад чи дар дорул ислом бошад ва чи дар дорул куфр ва бар хамин мабно худуд бар мусалмон нез дар саросари замин вожиб мегардад, аммо дастахойи аз ханифа бар ин боварандки иқомайи худуд бар мусалмон дар дорул харб вожиб нест.

(идома дорад……..)


[1] شافعی، محمد بن ادریس، الأم، ج7، ص369

[2] كما في فتوى عمر محمود أبو قتادة الفلسطيني في فتواه المشهورة. (فتوى كبيرة الشأن في جواز قتل الذرية والنسوان درءًا لخطر هتك الأعراض وقتل الإخوان)، مجلة الأنصار التابعة للجماعة الإسلامية في الجزائر (الجيا)، بتاريخ شوال 1415ه- 3 / 1995م.

[3] شافعی، محمد بن ادریس، الأم، ج7، ص375

[4] ( مجلة مجمع الفقه الإسلامي ) العدد السابع ، الجزء الرابع ، 1412 هـ ، من مداخلة للدكتور عابد السفياني .

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(2-қисмат)  

Албатта дастайи дигар аз уламоъ ба нисбати қадим ё жадид будани хокимияти куфр дар сарзамини, дорул куфрхоро ба ду дастайи умда тақсим карданд:

1-Дорул куфри аслий: сарзаминики хеч гох дорул ислом набуда аст.

 2-Дорул куфри торий: сарзаминики замони дорул ислом буда, сипас бо тасаллути куффор, ахкоми еки аз ” куффори шишгона” йи ошкор ( яъни : 1. Аллазина хаду 2. Вассобиин 3.Ваннасоро 4. Валмажус 5. Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. Муртаддин) бар он жорий шуда бошад ва дубора табдил шуда бошад ба дорул куфр.

Оё дорул ислом табдил ба дорул куфри торий ё ба қовли шиъаён табдил ба дорул куфрики дорул харб хам хаст мешавад?

Лозим аст қабли аз вуруд ба бахс ва баррасийи орои мухталифи фуқахойи исломий ба чанд нуктайи ишора кунем:  

1-Хукм бар тағйири ек мусалмон ба кофар будан, яъни такфири ек мусалмонки; бояд дар такфири ин мусалмон завобити шаръий комилан риоят шаванд, ва шахси мусалмон аз ” 4 филтери” аслий ( 1. Исботи журм 2. Таъйиди журм тавассути аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам 3. Шурути такфир 4. Мавонеъи такфир) абур дода шавад; ва чунончи ин шахс ба ” яқин” фосид ташхис дода шуд, ва шубхайи вужуд надоштаки бо чанг задан ба он шубхайи  уро аз хукми иртидод табраъа кард, ва шахс 1. Огохона 2. Амдан 3. Ба мейли худиш ва ихтиёрий дучори мукаффарахойи шуда буд, он вақт астки хукм ба тағйири ек шахс аз ислом ба куфр дода мешавад; ба хамин тартиб барои тағйири ек дор ва сарзамин аз ислом ба куфр хам бояд ” 1 филтери” аслий риоят шавадки дар қуръон ва суннати сахих ва оройи сахоба ва тамоми мазохиби исломий манот ва меъёр ва маллоки  ташхиси дорул ислом ва  дорул куфр аз хамдигар буда аст ва онхам ” қонун ва хукм” аст.

Дар ин сурат инсон ва сарзамин қобили тағйир хастанд хам метавонанд аз куфр ба ислом тағйир кунанд хам аз ислом ба куфр хамчунонки уламо гуфтандки: инки замини ” сарзамини куфр” ё ” сарзамини ислом ё иймон” ё ” дору силм” ё ” дору тоах” ё ” дору маъсият” ё ” дорул мўъминин” ё ” дорул фасиқин” буда бошад аз авсофи ориза ( авсофики мондагорийи  хамишагий нестанд) хастанд ва на аз ( авсофи) лозима! Дар ин сурат, бидуни шак ин васф ( барои сарзамини) ба васфи дигар мунтақил мегардад ( тағйир мекунад), хамчунонки марди худиш аз куфр ба иймон ва илм ( васфиш) меравад ( тағйир мекунад) ва хамчунонки бар акси ин қазия.  .[1]

Аммо чи дар мовриди фарди мусалмон ва чи дар мовриди ” дор” ва сарзамин бояд бидонемки инхо ба ” яқин” қаблан мусалмон буданд ва бо шак ва гумон ва эхтимол наметавон хукм бар хуруж аз исломи ин ду дод чун:

 أنّ الثّابتَ بِيَقينٍ لا يزولُ بالشّكِّ والاحتمالِ .

(идома дорад…..)


[1] ابن تیمیه . مجموع الفتاوی 27/45) / فإن كون الأرض دار كفر ، أو دار إسلام ، أو إيمان ، أو دار سلم ، أو حرب ، أو دار طاعة ، أو معصية ، أو دار المؤمنين، أو الفاسقين ، أوصاف عارضة لا لازمة ، فقد تنتقل من وصف إلى وصف ، كما ينتقل الرجل بنفسه من الكفر إلى الإيمان والعلم وكذلك بالعكس

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 10 : ( анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр (1))

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пеймоники дар Мадина бо куффори яхудий ва мушрик бастаки ба дустури мадина, ё сахифатун набий ё пеймони мадина машхур аст ва бо пеймонхойики бо мажусил ахсоъ ва насронийхойи нижрон баст ва бо жангхойики бо куффори мушрикин қурайш ва куффори яхудий ва ғейрих анжом дод нишон додки дорул куфр дугуна аст ё дорул куфри астки бо дорул ислом сари жанг ва кушт ва куштор дорад ё дорул куфри астки бо дорул ислом вориди ахд ва пеймон ва зиндагийи мусолимат омизи шуда аст.

Ибни Аббос розиаллоху анхума дар мовриди секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ривоят мекунадки :

كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ:

мушрикин, ду мовзуъ дар қубболи набий саллаллоху алайхи васаллам ва мўъминин доштанд:

كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،

( дастайи ) мушрикон ахли жанг будандки пайғамбар бо онхо жангид ва онхо бо пайғамбар жангиданд

ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ [1]

ва ( дастайи) мушрикин ахли ахд будандки пайғамбар бо онхо нажангид ва онхо нез бо пайғамбар нажангиданд”

имоми Шофеъий рохимахуллох нез баъди аз зикри дорул ислом, сарзамини куффор ё дорул куфрро ба ” дорул харб ” ва ” дорул ахд ва сулх” тақсим мекунад. [2]

Ибни Қоййим ханбалий рохимахуллох нез дорул куфрро ба ду даст тақсим мекунад ва мегуяд:

«الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»[3].

Куффор ё ахли жанг хастанд ё ахли ахд.

Пас ” дорул куфр” ба ду бахш тақсим мешавад:

1-Дорул харб ( сарзамини жанг): дорул куфрики бо дорул ислом ахд ва амони надорад. Албатта шарт нестки бо дорул ислом дар холи жанг бошад хаминки ахд ва амон ва зиммайи бо дорул ислом надорад кифоят мекунадки дорул харб бошад, ва муслимин хар вақт хостанд метавонанд бо онхо вориди жанг шаванд. .[4]

2-Дорул ахд ( сарзамини ахли ахд ва пеймон): дорул куфри астки бо дорул ислом пеймони мабний бар тарки жанг вужуд дорад. Ин  [5]

пеймон хам мумкин аст муддатдор бошад ё мисли пеймон бо ” бани замрайи ” мушрик ва секуляри хамишагий бошад

 مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً[6]

” то дар дарё садафи хаст” ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ин даст аз куффори маъохид фармуда аст:

مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا [7]

” хар кас, фарди маъохиди ( кофарики бо мусалмонон, ахд ва пеймон баста аст) ро бикушад, буйи бехишт ба машомиш намерасад. Хар чандки буйи бехишт аз масохати чихл сол рох, ба машом мерасад.”

(идома дорад……..)


[1]  بخاری 5286

[2] زحیلی، وهبه، آثار الحرب في الفقه الإسلامي، ص175.

[3] ابن‌قیم جوزیه، محمد بن ابی‌بکر، أحکام أهل الذمة، ج2، ص873

[4] (السيل الجرار المتدفق علی حدائق الْزهار  1/976) امام شوكانی می گوید:  أن الکافر الحربي مباح الدم والمال على كل حال ما لم يؤمن من المسلمين وأن مال المسلم ودمه معصومان بعصمة الإسلام في دار الحرب وغيرها. و همانا كافر حربی خون و مال در هر حالتی مباح است مگر اينکه از سوی مسلمين به اوامان داده شده باشد، و اينکه مسلمان خون و مالش بخاطر عصمت اسلام مصون است در دارالحرب و غير آنجا.

[5] شهری، ملفی بن حسن، حقیقة الدارین؛ دار الإسلام و دار الکفر، ص130.

[6]روض الأنف ۲/ ۵۸ زرقانی ۱/ ۴۵۶٫

[7] بخاری:3166

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(17- қисмат)

Кишвархойи кунуний сарзаминхойи мусалмон нишин шахрхойи  ек кишвар хастанд ба номи дорул исломки куффори секуляр ва ишғолгари жахоний онхоро тика тика карда ва даст нишондахойи ро бар аксари ин шахрхойи дорул ислом рахбар ва хоким кардандки хазорон нафар аз дорудастайи мунофиқин хам бо зохири исломий дўври бари онхо мечарханд ва ба тахдир ва басижи муслимин дар ростойи ахдофи тоғутхо машғуланд. Хам акнун ба жойи ек дорул ислом , сарзаминхойи муслимин хули хўши 60 кишвар ва даххо тикайи дигар дар дорул куфрхо тақсим шуда аст, ин воқеият вужуд дорад ва дорем мебинем аммо машруъ  нест ва бояд ин вазъ аваз шавад.

Агар муслимин бори дигар ин кишвархойи мутафарриқ ва тика тикахойи жудо шударо ба шахрхойи дар дохили дорул исломи вохид табдил кунанд аз лахози сокинон чизи шабихи алъони хитой ва хинд ва аз лахози масохат хам феълан чизи шабихи шўравий мешавад, оё муслимин шойистагийи бозгардондан ва даст ёфтан ба чанин воқеияти ва тажрубайи аз даст рафтайиро надоранд? Чигуна астки чанин орзуйи метавонад барои мушрикини будоий ва коммунист тахаққуқ пейдо кунад аммо барои муслимин бояд хиёл  ва таваххум бошад?

Бидуни шак теъдод дар рахбарият, вахдати муслимин ва вахдати хокимияти исломий ва вахдати дорул исломро мовриди тахдид қарор медихад ва вахдати дорул ислом ва муслиминро ба хиёлот ва таваххум табдил мекунад ва ин вазифайи ғурабо астки бо пархез аз тамоми фирқахо ва ахзоб ва гуруххо

  « فَاعْتَزِلْ تِلكَ الفِرَقَ كُلَّهَا»[1]

Бо михварияти қудрати низомийи хукуматий еки аз ” се абзори” бартар пули бейни иттиход ва вахдати исломийи мўъминин ва ” дорул ислом” дуруст кунанд, ин пул бояд дуруст шавад хатто агар бо устухонхойи миллионхо нафар мисли мо сохта шавад.

Борхо ва борхо жавомеъи мухталифи муслимин тажрубахойи сиёсийи фошил ва расвоийи хизбхо ва гуруххойи мутафарриқро дар даст ёбий ба вахдат дар торихи худ сабт карда ва дар холи такрори ин тажрубахойи расвогаронайи дорудастайи мунофиқин ва гуруххойи ахли тафарруқ хастанд. Дар шикли калони он фақат кофий аст ба корикотурхойи тахти унвони ” созмони хамкорийи исломий” нигох кунид ё ба дастхойики тахти исмхойи бемасмойи  “иттиходия жахоний уламойи мусалмон” ва хазорон хизб ва даст ва гурухи мовжуд дар сарзаминхойи мусалмон нишин нигох куни то бидоники инхо дар холи бози бо манхаж ва ақида ва шуъури муслимин ва абзорхойи тадовуми тафарруқ миёни муслимин хастанд ва бас.

Ислом дини астки ба аллохи вохид ва довлати вохид дар чорчуби жуғрофиёийи вохид дар замин, ва дар ва сарзамини вохид тахти унвони дорул ислом даъват медихадки дар он башарият табдил ба уммати вохид тахти унвони уммати исломий мешавад.

Нуктайи дар мовриди рахбарият ба фикрам расид ин астки дар бидъат хукуматхойи бадили изтирорийи исломийки қарнхост ба жойи суннати хилафату ала минхажин нубувват вужуд доштанд: рахбари хукумати бадили изтирорийи исломий мумкин аст инсони мисли Умар ибни Абдулазиз ва одил бошад ё инсони фожир мисли Маъмун ва Мўътасим аббосий бошадки доройи мазхаби мўътазилий будан ва дўврони михнатро бар амсоли имоми Ахмад ибни Ханбал ва хазорон мусалмони дигар тахмил карданд ва хазорон олимро ба қатл расонданд ва …….. аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

    إِنَّ اللَّهَ لَيُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الفَاجِرِ [2]

Бадурустики аллох ин динро бо марди бадкор ёрий мекунад.

Дар ин сурат мо интизор надорем рахбарони хукуматхойи бадили изтирорийи исломий хам мазхаби мо бошанд ё хаммагий дар сатх бошанд, ё доройи сифоти бошандки мухтасси намояндайи шўройи улил амри муслимин дар дорул исломи вохиди тамоми муслимини жахон астки ба унвони имом ва рахбари хилафату ала минхажин нубувват  интихоб шуда аст.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.


[1] البخاري (7084) مسلم (1847) أبو داود (4244) ابن ماجه (3979) أحمد (23282).

[2] أخرجه البخاري (6606)، ومسلم (111) سنن دارمی ۲۵۱۷ 

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

(16- қисмат)

Бар ин асос астки Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху хам ба ду хокимияти хилофати исломий дар Куфа ва шохигарийи Муовия дар Шом рози намешавад ва бо Муовия вориди жанг мешавад ва Хасан ибни Али розиаллоху анхума хам боз рози ба ду хокимият намешавад ва ба далоилики зикр шуд куллан рахбариятро ба Муовия медихад. Имоми Нававий ва имоми Харамайн Жавиний, Қуртубий, Қози Абдулжаббор ( аз мўътазила) ва дигарон нез хамин дидгохро ба унвони иттифоқ бейни уламои мазохиби исломий оварданд ва ибни Хазм ( зохирий мазхаб) дар мовриди иттифоқи жумхури мазохиби исломий мегуяд: дуруст нест дар замони вохид дар тамоми дунё ду имом бар муслимин хокимият дошта бошанд, на бо хам  ва на жудо аз хам , на дар ек макон ва на дар ду макон.  [1]
Имом Шавконий хам мегуяд:рахбарият ва имомати муслимин танхо ба ек нафар ихтисос дорад ва чунончи каси баъди аз он иддаойи дошта бошад ва шуруъ ба даргирий кунад агар тўвба накунад кушта мешавад. Аммо агар дар ек замони вохид ба ду нафар байъат дода шавад бар ахли хал вал ақд ( шўройи улил амр) вожиб астки рахбариятро ба еки аз онхо вогузор кунадки барои рахбарияти муслимин ислохтар ва шойистатар аст.   .[2]

Бидуни шак вахдати исломий танхо бо хукумати вохид ва дорул исломи вохид ва рахбари вохид, дар замини воқеъ пиёда мешавад; ва ғейри аз ин тамоман таваххум аст ва шуор. Хазорон китоб ва миллионхо жаласа суханроний ва хутоба ва панд ва андурз хам барои ижоди вахдат, арзиш ва жойгохи ек дорул исломро надорадки бо қудрати хукуматий ва находхойи хукуматийи он намоди ин вахдат мешавад, ва бо қудрати хукуматий аз ширки тафарруқ жиловгирий мекунад. Магар маслахати вужуд дорадки бо тафарруқ ва теъдод дар  рахбарият ва тика тика шудани дорул ислом тахаққуқ пейдо кунад?

Барои мо сийрайи умавийхо ва аббосийхо ва усмонийхо ва садхо хукумати кучак ва бузурги бадили изтирорийи исломий баъди аз хилафату ала минхажин нубувват далили қобили эътимоди барои ижтиход ва истинбот нест.

Дорул куфр вужуд дорад ва мо ба он муътариф хастем, аммо ин далил бар машруъ будани он нест, балки бояд талош кардки онро аз бейн бурд, иртидод ба дини секуляризм ва соири мафосиди ахлоқий ва жинсийки секуляристхо бар ақоид ва жомеъайи мо тазриқ карданд  вужуд дорад аммо эътироф ба вужуди ин мафосид далил бар машруъияти онхо нест.

(идома дорад……..)


[1] مراتب الإجماع لابن حزم (ص: 144). واتفقوا أنه لا يجوز أن يكون على المسلمين في وقت واحد في جميع الدنيا إمامان، لا متفقان ولا مفترقان، ولا في مكانين ولا في مكان واحد) .

[2] السيل الجرار المتدفق على حدائق الأزهار4/512