Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(130- қисмат)
Ба Мўътасами аббосий имоми он замони муслимин хабар расидки еки аз сарбозони имперотури Рум хохариро азият карда ва уро зиндоний карда аст ва он хохар фарёд зада аст: “во мўътасамах” Мўътасам ба додам бирас. Вақти Мўътасам инро шанид зуд аз тахтиш боланд шуд ва фарёди он хохаримонро жавоб дод ва гуфт “лаббайк, лаббайк” ва ба дунболи васият дар мовриди тақсими амволиш, зуд артешро барои хамла омада кард, қабли аз хамла номайи ба ин мазмун барои имперотури рум невишт: аз амири муслимин Мўътасам биллах ба саги рум, еки аз раиятхойи ман дар зери сайтарайи ту мовриди зулм қарор гирифта ва баъад зиндоний шуда аст. Он раияти манро аз зиндон рахо кун,ва сарбозики азиятиш карда ба мо биспор, ва гарна бо лашкари басуйит хохам омадки ибтидойиш пеши ту ва интихояш назди ман бошад…..”
Аммо имперотури рум инро жиддий нагирифт ва имом ва сипари муслимини он замон лашкаркаши кард, ва пас аз кушта шудани садхо мужохиди мухлис ва ба дарак рафтани хазорон румий хабис, саранжом ба онхо пируз шуд, ва бо фатхи се мантақайи хассос аз румийхо, зимни озодий он хохаримон сарбози кофари мужримро хам ба қатл расонд, ва шахсан ба хотири инки диртар ба додиш расида аст аз он хохаримон маъзират хохи кард. [1]
Мусалмони бо ғайрати интури – аз шахс то ек артеш – ахкоми қонуни шариати аллохро ба дифоъ аз обруйи ек хохари мусалмонимон амалий мекарданд, чун илова бар вазойифишон нисбат ба хамдигар аз авоқиби беғайратий ва сахл ангорий ва бехиёлийи дар баробари қавонини шариати аллох хам бохабар буданд, ва бояд посухгу мешуданд. Инжури дар баробари обруйи ек мусалмон мухофизат мекарданд холо чи расид ба дифоъ аз дин ё хун ё номус ва моли ек мусалмон. Аммо алъон ғайрат ва шарафи муслимин ва хуккоми секуляр ва муртадди даст нишондаро нигох кунид, бибинид чи вазъиро тўлид карданд?
Ек нуктайи торихий дигарро дар муқойисайи вазъи мовжудики секуляристхойи кофар ва муртад барои муслимин сохтан бо вазъи мовжуди жохилияти садрил ислом хидматитон арз кунам : замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз занон байъат гирифтки зино накунид! Зани Абу Суфён гуфт: оё дар миёни занони шўхардори араб касиро пейдо мекуники зино карда бошад? яъни дар замони жохилият, занони шўхардори араб муртакиби зино намешуданд, хамчунонки дар миёни миллати мо хам чанин падидайи вужуд надошт ва каламоти мисли “ хун аз нах “ ( хун жана ё бана хавин) роиж буд ва касики камар ба пойин муртакиби чанин журми шуда буд дар воқеъ руйи хуниш риск карда буд ва фарқи бейни зан ва мард ва мутаъаххил ва мужаррад надошт. Аммо ислом омад ва ба он созмон дод.
Дар хар сурат ин вазъи фархангийи арабхо ва мардуми мо буд, аммо алъон арабхо ва курдхо секуляр ва муртади имрузаро нигох кунидки чигуна барои кулли куффори дунё ва муфсидини мантақаий ва махаллий марокиз ва хотелхойи танфуруширо дар дубай ва кувайт ва ливан ва сулаймонияйи Ироқ ва Миср ва ғейрих сохтанд, ва шуруъ карданд ба номус фурушийи муслимин ва хатто фархангий кардани бехаёий ва беномусий ва беғайратий дар миёни умуми муслимин? Ва интури секуляристхойи кофари жахоний ва муртадди махаллий бо пуштивонайи мунофиқин ва секулярзадахо миллати беғайрат тўлид кардандки хеч хейри дар онхо нест:
:”لا خير فيمن لا غيرة له.
Касики ғайрат надора хейри дар у нест. Ва агар бисоти ин беғайратхойи бешарафи секуляр барчида нашавад натижайи ғейри аз пиёда шудани тархи андалусий кардани сарзаминхойи мусалмоннишин дар барнадорад, натижа они мешавадки алъон дар Фаластин ва Миёнмор ва Африқойи марказий ва Алжазоир ва Ливия ва Сурия ва аксари сарзаминхойи мусалмоннишин мебинимиш. Ин секуляристхойи муртад ва муридонишон хеч рабти ба ислом надоранд.
Табиий аст касоники вориди ин дин мешаванд ва онро мепазиранд бо хамон ла илаха – иллаллох худишон мовзеъи “ самиъна ва атоъна “ мегиранд, ва таслими тамоми қавонин ва барномахойи аллох мешаванд, ва зиндагишонро бар асоси ин қавонин мудирият мекунанд. Холо агар мажрими итоат накард иртиботи ба қавонини шариати аллох надорад. Масалан шариати аллох барномахойиро барои тахорат ва покизагий дорад холо агар каси худишро тамиз накард ва киноритон нишаст ва баданиш буйи ганд бидихад рабти ба ислом надорад. Дар тамоми синфхо ва ақоиди дунё хам ин тури аст. Ангизасион ва тафтиши ақоиди қуруни вастойи европо чи рабти ба саййидина Исо ва ислом дорад? Шох Исмоил сафавий ва Қуромита чи рабти ба ислом доранд? Мунофиқин ва секулярзадахойи алъон чи рабти ба ислом доранд? Дар кул дар хар ақидайи мужриминиш чи рабти ба он ақида доранд? Дар холики он ақида онхоро мужрим дониста аст ва бо онхо хам мубориза мекунад. Инсони беғайрат ва бетафовут хам маризи астки рабти ба ислом надорад.
(идома дорад……..)
[1] الکامل لابن الاثیر 247/5
