دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(25- қисмат)

Бидуни шак куффори секуляри жахоний фахмидандки муслимин аз вахшигарихойи онхо ва новкаронишон ба танг омаданд ва торихи истефода муздурони секуляришон нез тамом шуда ва муслимин мехоханд бори дигар бо табаъият аз қонуни шариати аллох ва дур рехтани куффор ва муртаддин ба хамон иззати бирасандки аллох таоло ба гузаштагони солихи онхо дода ва агар инон дар хамин масир харакат кунанд ба онхо нез чанин иззат ва қудрат ва рифох ва амниятиро медихад.

Куффор ин вазъро фахмиданд ба хамин далил талош доранд бо жанги нарм ва равонийи васиъ, ва бо пуштибонийи молий ва таблиғотийи густардайи мохвораий ва фазоийи мажозий ва  даст парвардахойи шутри мурғ ва буқаламун сифат, новъи исломи масх шударо аз коноли мунофиқин ё секулярзадахо маърифий кунандки аз миёни фирақи маъруф ба ахли суннат ба қовли саййид Қутб рохимахуллох: ба исломи амрикоий ва аз миёни шиъа нез ба ташайюъи англисий машхур шудандки , ба хамон адабиёти шибхи исломий дар нихоят бо бози додани мардуми саргардон, бо сенориохойи сиёсий ва роижи худ хамон чорчуби секуляристийи хокимиятро жихати таъмини манофеъ ва қавонини зидди исломийи худ хифз карда ва монеъ аз ташкили хукуматийи исломий мешаванд.

Хамчунонки дар дарси мунофиқин ё секулярзадахо арз шуда ин мунофиқин ё секулярзадахо устоди суханвари ва чарб забоний ва авом фарибий хастандки худишонро ба рузтар ва модернтар ва оқилтар аз хамма дониста ва дигаронро минжумла сахобаро сафих ва нодон медонанд:

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ (بقره/13)

Ва чунон дар суханвари устодандки хатто мумкин аст мўъминтарин инсонхоро нез чунон фариб дихандки аз ишон харф шинавоий дошта бошанд:

: وَ فيکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ (توبه/47)

Дар баробари таблиғот ва жанги равоний ва сард ва таблиғийи ин мовжудот ва мумониъат аз расидани душмани секуляри жанг талаб ва хенрез ба ахдофи палидиш ва жиловгирий аз саргардонийи худ дар миёни инхамма хизб ва таблиғоти дуруғин чи рохкори ва панохгохи вужуд дора?

Танхо еки аз “ се абзор” вужуд дорад.

Нангийи болатар аз ин вужуд надорадки шахс худишро асбоб бозийи дасти душманониш карда ва фариби онхоро бихурад ва абзори дасти душманон жихати расидан ба ахдофи зидди исломийи онхо шавад дар холики, борхо ва борхо дидандки куффори секуляри жахоний абзорхо ва муздурони худишонро пас аз итмоми коришон мисли ошғол ва туфола ва дастмоли туолет дур рехтанд. Бадо ба холи онхойики фариби ин мовжудотро хурда ва хамиша ғор мезанандки аз миёни инхамма хабар кудомикро қабул кунем ва саргардон шудем ва даххо бахонайи бе сарутахи дигарки онхоро дар масири оқибат ба шарри қарор дода аст.

Ками ба худит биё: хам акнун хазорон новъи хабар вужуд дорадки бо сарфи милиёрдхо доллор хазина аз коноли куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий ва бахусус аз коноли мунофиқин ва секулярзадахойи мутанаввиъи забон боз ва хуққабоз бо ниқоби шибхи исломий амомадор ва бе амома ва бо махлут кардани самхойишон бо оёти қуръоний ва аходис ва торих ва ғейрих қасди нобуд кардан ва абзор кардани туро доранд. Магар ту мутахассис дар торих ва қуръон ва хадис ва ахбори руз ва ғейрих хастики битавони хабари ростро аз дуруғ ташхис бидихид ва гумрох нашавид ё бояд ин амрро мисли соири умур ба мутахассисин ва улил амр ва шўройи марбута биспорид?

Агар ташхиси беморийи куллия ё қалб ё чишмитро ба мутахассисини марбута меспорид то чишмитон солим бимонад чиро дифоъ дар баробари жанги нарм ва равонийи душманро нез ба улил амри ин тахассус намеспорид то аз иймонитон мухофизат кунид ва саргардон ва абзори дасти шайтон ва “ мусалласи дуруғсоз” нашавид?

Агар ин мунофиқин ё секулярзадахо дар бурхайи аз замон бо шуорхойи шибхи исломий тавонистанд бо суъистефода аз жахолати шумо бо куффори секуляр ва ишғолгари хорижий шарик шуда ва бахши аз дунёйи шуморо ба сирқат баранд бо бозгашт ба еки аз “ се абзор” ижоза надихид орзухо, ахдоф ва ақоиди пулодини шумо ба дини ислом ва қонуни шариати аллох ва озодсозийи сарзаминхойи муслимин ва тахкими шариати аллохки ба хотириш бапо хостаидро дуздида ва ё дар муъаррази фуруш қарор диханд.

-мехохид жиход кунид: танхо еки аз “ се абзори” бартар.

-мехохид дар баробари ин хамма жанги равоний ва таблиғийи рангоранг саргардон нашавид ва зимни доштани оромиш ба жанги равонийи куффор ва секулярзадахойи мунофиқ сифат биравид: танхо еки аз “ се абзори” бартар.

-мехохид хар амри хукуматий ва умумийро анжом бидихид танхо еки аз “ се абзори” бартар.

(идома дорад……….)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(24- қисмат)

Хар кудом аз ин мутахассисин маъмулан ек амир ё сухангуйи дорандки аз мажмуъи ин амройи мутахассис шўройи мутахассисин ё хайъати ижроийи еки аз “ се абзор” шикл мегирад. Дар инжо возих ва ровшан астки аз мажмуъи инхо чанин шўройи бузурги шикл мегирад на аз еки ё чанд то аз инхо, ва мухимтар аз он инки замоники гуфта мешавад фалоний олими бузург ё мутахассиси қобили таважжухи аст бояд диққат бишавадки ин шахс дар чи чизи тахассус дорад? Чун қарор нест касики мисли Холид бин Валидки дар умури низомий мутахассис аст дар жойгохи Муоз ибни Жабал қарор бигирадки дар амри халол ва харом тахассус дошт, ё Билоли хушсадо ё Хассон ибни Собит шоир ва мужрийи жанги равоний дар жойгохи еки аз инхо қарор бигирад. Дар инжо метавонем бигуемки ин азизон хар кудом дар тахассуси худишон бузург хастанд аммо дар тахассусхойи дигар чи?

Баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам танхо шўройи улил амр астки шойистагийи жойгохи қозий ва шойистагийи ин имтиёзро дорадки ба он гуфта шавад дар хамма чиз барои “вазъи мовжуд ва алъони” муслимин бузург аст. Бақияйи мутахассисин танхо дар тахассуси худишон бузург хастанд ва дар тахассусхойи дигар метавон гуфт кучак хастанд. Дар инжо на худи онхо ин хақро дорандки дар хамма чиз худро бузург ва мутахассис нишон диханд ва на соири муслимин бояд чанин хаққиро бароишон қоил шаванд.

Дар ин сурат муслимин бояд ниёзхойи худ аз хар тахассуси, аз мутахассисини бигирандки ба хамон тахассус марбут мешавад. Каси набояд ин иштибохро бикунадки дар умури пизишкийи худиш ба ек мутахассиси меъморий ва шахрсозий ё ек мутахассиси сарф ва наху арабий ё ек мутахассиси торихва жуғрофиё ва риёзий ва ғейрих мурожаъа кунад, ин мутахассисин хам набояд аз жахолати мухотибини худ суъистефода карда ва худро дар жойгохи мутахассисини қарор дихандки нестанд.

Мо афроди зиёдийро дидемки масалан дар тадриси илми хадис ё торих ё пизишкий ё сарф ва наху ва балоға ва ахволи шахсий тахассуси қобили таважжухи доранд аммо илова бар онки зери мажмуъайи еки аз “ се абзори” бартар нестанд аз жахолат ва ихсосоти хақ талабона ва зулми ситизийи жавонон ва мухотибини худ суъистефода карда ва хатто иддайи аз онхо уламойи дарборий ё тахти мудирият ва назорати еки тоғутхойи махаллий буда ва хазорон километр дуртар аз майдонхойи жиход ва қитол ва хатто дар еки аз дорул куфрхо ва дорулхарбхо дар макони амн ва мухофизат шуда тавассути куффори секуляр ва ишғолгари жахоний нишастанд ва дар жойгохи муфтихо ва мутахассисини жиход ва жанги мусаллахона ва теорисиййин ва рахбарони маънавийи иддайи қарор мегиранд, ва ба хамин содагий бо дин ва жон ва номус ва обру ва ватан ва моли миллионхо муслимин бозий мекунанд.

Инжостки муслимин бояд аз ин фазойи олуда ва масмум худишонро нажот дода ва дар масири сахихи шаръий ва амр шуда тавассути аллох таоло қарор гирандки хар ақл ва қалб салимий хам ба  он амр мекунад.

Ақли салим ва қалби салим ба мо мегуядки ниёзитро аз мутахассисин бипурски дар хамон чизики шумо бехиш ниёз дори тахассус дорад. Агар ғейри аз инро анжом доди ва шайёди аз жахолатит суъистефода кард бояд худитро маломат ва сарзаниш куни.

Бояд инро бидоники инсонхойи ками чун имоми Молик пейдо мешавандки дар 27 суъолики дар тахассусики дорад аз у пурсида мешавад бигуяд намедонам. Ишон суъоли дар тахассусиш пурсида шуд ва гуфт намедонам аммо инро бидонидки касони хастанд дар тахассусики надоранд боз адойи мутахассисинро дар меоваранд ва мисли аррувайбиза ва уламойи суъ ба суъистефода аз жахолати дигарон машғул мешаванд.

Мумкин аст умури мисли пизишкий ва мухандисий ва ронандагий ва ғейрих вужуд дошта бошандки шахс бо рохатий битавонад ба мутахассиси хамон чизики ба он ниёз дорад мурожаъа кунад ва агар масалан жихати омузиши ронандагий ба ек маркази мутахассисини жаррохийи мағз ва асоб ё маркази мутахассисини жаррохийи куллия ё қалб мурожаъа кунад худиш бифахмадки ба кори ахмақонайи даст зада аст ва маъмулан хеч инсони солимул ақли даст ба чанин химоқати назада ва намезанад. Аммо бисёр дида шуда астки дар умури ақидатий, низомий ва инқилобий ва хабаргирий ва амсолихимки – бидуни шак бояд дар мутахассис будани онхо мутмаъин шуд боъад аз онхо дунболаруйи кард – инсонхо ба рохатий аз ин формули мурожаъа ба мутахассисини зи салох дурий мекунанд ва фариби ек раммол ё инсони суъистефодачи ё “ мусалласи дуруғпардоз” ро хурданд.

          Қонуни шариати аллох дар ин заминахойи калон”уммат” ва “жамоати” вохидро маърифий кардаки танхо аз тариқи “ шўройи уили амр ва мутахассисин” ва бо пуштивонайи қудрати низомийи еки аз “ се абзор” ба вужуд меояд. Ва муслимин лозим аст ва бояд жихати мухофизат аз дунё ва қиёмати худ дар ингуна мавориди хассос танхо ва танхо ба еки аз “ се абзор” ва хар ончи аз он берун меояд эътимод дошта бошанд.

Алъон агар аллох таоло дар мовриди муслимини фосиқ ва заъифул иймон мефармояд:

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ  (حجرات/ 6)

Эй касоники иймон овардаид! Агар шахси фосиқи хабариро ба шумо расонид дарборайи он тахқиқ кунид, мабодо ба гурухи- бидуни огохий ( аз хол ва ахволишон ва шинохти ростини ишон-) осиб бирасонид, ва аз карда худ пушаймон шавид.

Мо медонем хабар замоники тахассусий шуда ва аз хайтайи масоили шахсий махдуд хориж мешавад ва ниёз ба огохий ва тажзия ва тахлил ва баррасийи дақиқ ва мушкофона дорад чи наход ва мажмуъайи дар миёни муслимин чанин вазифайи хатир ва мухиммиро бар ухда дорад ва кудом дастгохи тасфия кунанда астки инхамма олудагийи “ мусалласи дуруғсоз” тасфия карда ва хабари солим ва покро ба мо тахвил бидихад?

Алова бар ин агар аллох таоло дар мовриди хабаргирий аз муслимини фосиқ чанин дастуроти ва авомириро содир карда ба назари шумо дар мовриди он ду золъи аслийи “ мусалласи дуруғсоз” яъни куффори ошкор ва пинхон чиқадар бояд диққат ва хушёри ба харж дод?

(идома дорад……..)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(23- қисмат)

Дақиқан ба дунболи ин аллох таоло ба масалайи харабаргирийи муслимин ишора карда мефармояд:

وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا (83)

Бале қаблан ишора кардемки аллох таоло мефармояд мураббийи дуруғсозон шайтон аст ва пейравий аз ин дуруғсозон пейравий аз шайтон аст. Ва боз ба дунболи созмондехий ва осибшуносий ва додани рохкор ба муслимин дар мовриди масалайи хабаргирий астки ба қитол ва жанги мусаллахона амр мекунад ва мефармояд:

فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَاللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنْكِيلًا (نساء/ 80- 84)

Дар рохи худо бажанг( хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъули аъмоли худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват кун ва бидон) тарғиб ва тахрик намо. То инки худованд қудрати кофаронро боз гирад ва қудрати худо бештар ва мужозоти у сахттар аст.

Дар инжо мушаххас астки аллох таоло дар ин ояйи маданий бо рабт додани табйини ахбор ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз маржаъи сухан мегуядки зимомдори умури ижроий ва дунёвийи муслимин ва хокими жомеъайи  исломий ва фармонда жанг аст, ва дар жомеъайи исломий танхо куффор ахли зимма ва дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки аз ин дастур ва қоида сарпичий мекунанд.

Холо , бо фовти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва бар сар омадани дўврони хукмронийи ишон ин маржаъ дар ихтиёри кист? Аллох таоло ба сирохат мефармояд:

:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ ‏ (نساء / 59)

Итоат аз се маржаъ:

-аллох таоло.

-росулуллох алайхи васаллам.

-улил амр- сохибон ва мутахассисини амр.

Боз пушти сари ин дастури сарихи аллох таоло адами пейравий аз ин се манбаъро ба манзилайи тахокум ба тоғут ва саргардон шудан тавассути шайтон медонад.

‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُواْ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُواْ إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُواْ أَن يَكْفُرُواْ بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلاَلاً بَعِيداً ‏( نساء / 60)

( эй пайғамбар!) оё таажжуб намекуни аз касоники гумон мебарандки онон бидончи бар ту нозил шуда ва бидончи пеш аз ту нозил шуда иймон доранд, мехоханд довариро ба пеши тоғут бибаранд ( ва хукми уро ба жойи хукми худо бипазиранд?!). ва холи онки бадишон фармон дода шуда астки ба тоғут куфр биварзанд. Ва шайтон мехохадки ишонро бисёр гумрох кунад.

Дар инжо возих ва ровшан астки масала ба хокимият ва тахкими қонуни шариати аллох бармегардад ва баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез танхо шўройи улил амр астки хукмиш дар умури ижтиходийи руз хам радиф бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қарор дорад. Дар инжостки мешавад гуфт аллох таоло “ шўройи улил амр” ро ба унвони жонишини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар умури ижтиход пазир маърифий кардаки бо ижмоъи вохидиш “ уммати” вохид ва жамоати вохидиро ба вужуд меоварад ва шойистагийи пуштибонийи аллох таоло

(يَدُ اللَّهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ)

Ва хамчунин шойистагий ва лиёқати ваъдахойиро касб мекунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои чанин “ уммати” аз аллох таоло дархост карда ва аллох таоло ба чанин “уммати” атоъ фармуда:

: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ: لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ، وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ، وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ^[1] یا  “لَنْ تَجْتَمِعَ أُمَّتِي عَلَى الضَّلَالَةِ أَبَدًا، فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ”^[2]

Бидуни шак ин шўройи улил амр баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бояд аз қудрати ижроий ва пуштивонайи низомий бархурдор бошадки битавонад хам аз мавжудияти худиш мухофизат кунад, ва хам аз гурухсозий ва зарарсозийи мунофиқин ( секулярзадахо) ва муслимини мунхариф жиловгирий кунад, хам ижмоъихойики ба он расида астро ба мархалайи ижроий дар биёварад.

Дар инжостки мисли хамиша ба “ се абзори” хаётий мерасемки танхо бо пуштивонайи қудрати низомийи ин “ се абзор” астки метавон ба чанин хадафи расид.

Холо ин шўройи улил амрики аз пуштивонайи қудрати низомий ва хукуматийи еки аз “ се абзори” бартар бархурдор аст дар даруни худиш шўрохойи мутахассисини кучактариро жо додаки аз мажмуъайи ин шўрохойи мутахассисини кучак астки ин шўройи улил амри вохид ба вужуд меояд.

Мисли шўройи мутахассисини даъват ва таблиғки уммати вохидиро ба вужуд овардандки бо ижмоъи вохидиш раъйи вохидиро ба хаммайи муслимин ба сурати ексон мерасонанд ва сухани ин мубаллиғ дар ин масжид бо  он еки дар масжиди дигар фарқи надорадки боиси саргардоний ва доман задан ба тафарруқ дар миёни муслимини ек русто ё шахр ва мантақа бишавад, ва аллох таоло хам дар холати оддий ва ғейри изтирорий ба чанин “ уммати” амр мекунадки рисолати амр ба маъруф ва нахий аз мункарро бар ухда бигиранд на афроди мутафарриқ бо нигаришхо ва тафосири мутафарриқ ва мефармояд:

وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(آل عمران/ 104) 

Ё мисли шўройи мутахассисини умури хукуматий, низомий, иқтисодий ва амниятий ва пизишкий ва меъморий ва ғейрихки хам акнун тахти унвони синф ва синдико аз онхо ёд мешавад.

(идома дорад……..)

---

[1] سنن الدارمي (٥٥(

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(22- қисмат)

Инжостки аллох таоло зимни нишон додани рохкори берун рафт аз ин чанин доми хатарноки ба мезони хатарнок будани табаъият аз дуруғхойи ин куффор хам ишора карда ва мефармояд:

‏ وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِي الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلاً ‏( نساء/ 83)

Ва хенгомики ( хабар) корики мужиби натарсидан ё тарсидан аст ба онон мерасад, онро ( миёни мардум) пахш ва пароканда мекунанд. Агар ингуна афрод, сухан гуфтан дар ин бораро ба пайғамбар ва улил амри худ вогузоранд танхо касони аз ин хабари ишон иттилоъ пейдо мекунандки ахли хал ва уқданд ва ончи боисти аз он дарк ва фахм менамоянд. Агар фазл ва рахмати худо шуморо дарбар намегирифт жуз андаки аз шумо хамма аз шайтон пейравий мекардид.

Магар шайтон ба дустони худиш дарс намедихад ва вахий намекунад? Магар табаъият аз куффори секуляри жахоний ба рахбарийи амрико ва русия ва чин ва англис ва фаранса ва герман ва соири куффори жахоний ва тоғутхойи махаллий ва муртадди хоким бар муслимин ва ахзоби секуляр ва муртадди махаллий табаъият аз шайтон нест? Магар жангидан дар кинори ин куффори ишғолгари хорижий ва новкарони махаллийи онхо бар алайхи муслимини шариатгаро ва озодхох табаъият аз шайтон ва жангидан дар рохи тоғут нест хатто агар бо ек калама бошад?

Магар ғейри аз ин даста мо дастайи дигари дорем:

‏ الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفاً ‏( نساء/ 76)

Касоники иймон оворданд, дар рохи аллох жангиданд, ва касоники кофар шуданд, дар рохи шайтон межанганд. Пас бо ёрони шайтон бижангид. Бегумон нейранги шайтон хамиша заиф буда аст.

Оё амрико ва муттахидини секуляри жахонийи у дар рохи аллох межанганд ё дар рохи шайтон? Оё новкарони амрико ва муртаддини махаллий дар рохи аллох межанганд ё дар рохи шайтон? Холо шумоки бо нисфи калама хам аз ин куффор ва муртаддини махаллий ва муздурониш дифоъ мекунид бидуни шак шумо хам дар рохи тоғут машғули жанги равоний ва сард ва ё гарм хастид, ва бидуни шак аз шайтон табаъият кардид.

Пас “ мусалласи дуруғсоз” бо тахассус ва имконотики дорад, дар сурати ғафлати муслимин аз мутахассисини шуройи улил амр дар масоили хабаргирий ва хабардехий ва жанги равоний еки аз “ се абзори” бартар, ба хамин содагий шахсро ба табаъият аз шайтон водор мекунад магар иддайи қолилики хамма дорем мебинем.

Инжостки бояд пурсид: вазифайи мо дар баробари ин мусалласи дуруғсозон чистки аллох таоло ба мутахассис ва хатто муваффақ будани онхо дар фариби муслимин гувохий дода аст?

Мо дар мовриди исломи мужмал ва баъзи аз умури шахсий атрофи худ – на хаммайи онхо – метавонем сихат ва суқми онхоро ба он шевайики хастанд бифахмем аммо аз бисёри аз умури шаръий ва бахусус аз ахбор ва рувидодхойи бародар ва хохар ва амму ва дойи ва хола ва амма ва хохарзода ва бародарзода ва дойизода ва аммузода ва атрофиёни даража еки худ хам иттилоъи дурусти дар даст надорем, ва наметавонем ахборики дигарон дар мовриди онхо медихандро сад дар сад дуруст бидонем, бахусус агар аз тарафи душманон ва ё хасудон ва бадхохон бошадки аслан намешавад ба он эътимод кард.

Аз ин доирайи хешовандоники биёем берун боз хар чи доира васиътар мешавад ба хамон андоза доирайи огохихойи шаръий ва мустанади мо тангтар ва махдудтар мешавад,  яъни хар чи аз хамсояхо ва хам махаллайихо ва хам рустоийхо ва хамшахрийхо ва хам устонийхо ва хам кишварийхо ва хамминтақаийхо ба самти соири манотиқ ва сарзаминхо меравем ба хамон андоза доирайи иттилоати мо хам ниёз ба тахассуси бештар ва манобеъи мовриди эътимодтари дорад.

Холо агар мо гох дар таъйиди хабари дар мовриди фарзандонимон ё писар амму ва писар дойихоимонки дар кинори мо зиндагий мекунанд дучори сардаргумий ва гижи ва гох инхироф мешавем, дар мовриди ахборики аз мо бисёр дур буда ва аксаран тавассути расонахо ва боландгухойи ин “ мусалласи дуруғпардоз” ба мо расида чикор кунем?

Мо қоидаро бар ин мегузоремки хар чи аз тарафи аллох номида бошад дар он ихтилоф ва таноқиз ва рост ва дуруғ ва олудагий вужуд дорад, ва лозим аст тавассути мутахассисини тасфия ва полуфта бишавад, ва баъад қобили масраф хохад буд чун аллох таоло мефармояд:

: أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا (82)

Оё( ин мунофиқон ва секулярзадахо) дарборайи қуръон меандишанд ва агар аз суйи ғейри худо омада буд дар он таноқизот ва ихтилофоти фаровони пейдо мекарданд.

(идома дорад……..)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(21- қисмат)

Ё амрико аз инки Жулин Осонж – бунёнгузори австралиёий викиликс – ба ифшойи 750 хазор санади махрамона ва ғейри махрамона низомий ва дипломотик даст зад онро душмани амниятийи миллийи худ донист ва дидем чи иттифоқи офтод. Ба унвони мисол амрико намехост мардум видеойи аз хамлайи хавойии ду холикуптер ба хабарнигорон ва ғейри низомиён дар Бағдодро бибинанд ва бифахмандки кори худишон буда аст балки мехост мардум хамон ахбори дуруғиниро бовар кунандки садхо расонайи мохвораий ва интернетийи он, ва садхо расонайи секуляристхойи муртадди махаллий ва дорудастайи мунофиқини бумий ин жиноётро ба муслимин нисбат дода буданд.

Амрико аслан дуст надоштки ин ахбори фош шуда  собит кунандки амрико ва муттахидиниш боиси қатли омми он хамма ғейри низомий дар Афғонистон шудандки дар ахбори дуруғин худ мужохидинро омили ин кушторхо маърифий карда буданд. Ё намехост аз амалиёти пинхони “ бигир ё бикуши” командухойи амрикоий алайхи муслимини Афғонистон каси сар дар биёварад. Ба хамин далил фовран Жеймс Жуниз, мушовари амнияти миллийи амрико тейи баёнияйи эълом мекунад: вашингтон ифшойи иттилоати махрамонайики метавонад жони амрикоиён ва муттахидони амрикоро дар муъаррази хатар қарор дихад ва амнияти миллийи ин кишварро тахдид кунад, қавийян махкум мекунад.

Мутаважжих шудаид чи шуда аст? Баёни воқеиятхойики худишон невиштанд хам боиси хатар офтодани жони амрикоиён ва муттахидини ишғолгар ва муздури онхо дар Афғонистон ва соири нуқоти дунё мешавад ва амнияти миллийи ин кишварро тахдид мекунад. Чиро? Чун огох шудани муслимин аз дуруғхо ва жанги равоний ва воқеияти жиноёти инхо боиси хунсо шудани жанги равонийи ин душманон ва тақвияти рухияйи жиходийи муслимин ва пейвастани муслимин ба мужохидин ва кам шудани омори фариб хурдахо мешавад ва ин яъни бедорийи табақоти фариб хурда ва тақвияти жибхайи муслимин ва тазъифи жибхайи амрико ва муттахидини секуляр ва новкарониш ва боло рафтани омори куштахойи онхо ва дар нихоят пийрузийи муслимин ва шикасти залилонайи онхо.

Ба хамин далил аст замоники нийрухойи полиси Ироқ дар шахри Басра дар таъқиб ва гуризи пас аз додани ек кушта ва ек захмийи ду сарбози англизийро бо ришхойи маснуъий ва либоси мубаддали арабий ба хамрохи миқдори зиёдий маводди мунфажира дар худрухойи ғейри низомийшон дастгир мекунанд, қабли аз инки тавассути нийрухойи хукуматийи Ироқ бозжуйи бишаванд ва ба чизи эътироф кунанд нийрухойи мусаллахи англиз дақиқан бар халофи тамоми қавонини бейналмилалийки худишон ба он эътиқод доранд барои озодийи инхо бо истефода аз тонк ва нафарбархо ва соири тажхизоти низомий ба зиндон хамла мекунанд, хар чанд дар ин даргирий ду тонки онхо тавассути мардум ба оташ кашида мешавад ва 5 нафар аз мардум хам кушта мешаванд аммо ба хар қийматики шуда ин ду сарборзи асир шударо озод мекунанд ва бо худишон мебаранд. Чиро? Чун намехоханд ин сарбозон ба ахбори воқеий эътироф кунандки набояд гуфта шавад.

Шиъа ва сунний дар кинори хам ва муттахид дар карбало ва нажаф бар алайхи ишғолгарони амрикоий ва англисий межангидандки Абу Мусъаб Зарқовий хам еки аз хамин афрод буд. Англисийхо ва амрикоийхо жихати инхидоми ин вахдат ва тўлиди жанги дохилий ва тазъиф ва фашл ва беубухат кардани муслимин ибтидо ба парвариш ва майдон додан ба тафаккуроти шиъаёни ғуллот ва ба истелохи англисий ва ғуллоти наждий такфирий заминахойи равоний жихати инхидоми ин иттиходро фарохам карда буданд ва агар ин тафарруқ ва жанги дохилий иттифоқ наёфтода буд,холо бу унвони ек кори амалий рафтанд дар масожид ва мадорис ва бозорхойи ахли суннат бомбгузорий карданд, ва инро андохтанд ба гардани шиъаён,ва дар баробар, дар хусайнияхо ва масожид ва бозорхо ва мадорис ва соири амокини умумийи шиъаён нез бомбгузорийхойи анжом дода ва андохтанд гардани суннийхо, ва дар тамоми расонахойи мохвораий ва интернетий ва ғейрих ин дуруғхоро жихати шуълавар кардани жанги дохилий миёни шиъа ва сунний ва машғул кардани ахли қибла ба хам нашр доданд холо бо сарфи ин хамма хазина, метавонанд филмнома ва прусайи жинояткоронайи худишонро бо эътирофи ин сарбозони ноқис бигузоранд? Қатъан на. Ба хамин далил бо шитоби суъол барангиз ва бо пардохти хазинайи сиёсийи газзофи дар баробари чишмони тамоми дунёйики мебинад, аз ахбор ва иттилоати пинхони худ мухофизат мекунанд.

Инхо ба ин сабк аз ахбор, барномахо ва тўвътиахо ва дуруғхойи худ мухофизат мекунанд ва тахти хеч шароити ижоза намедиханд муслимин огох шаванд ва воқеиятхоро бифахманд, балки бояд дуруғхойи онхоро то замоники инхо мехоханд ба унвони воқеият қабул кунанд.

Пас хабардехий ва хабаргирий ба ин содагихо нестки шумо пойи ахбори шабакахойи куффори секуляри жахоний ва муртаддин ва дорудастайи мунофиқин амома ба сар ё кровотий афсар ба гардан махаллий бинишини ва инхо хам воқеиятхоро содиқона дар мовриди ислом ва муслимин дар ихтиёри шумо қарор диханд; хар чандки бидуни шак воқеиятхоро дар мовриди соири умур дар ихтиёри шумо қарор медиханд то шуморо ба ин қаноат бирасонандки дуруғхойи созмондехий ва барномарезий шудайи онхоро дар ин жанги равонийки бар алайхи муслимини шариатгаро ва бахусус “ се абзор” рох андохтанд ба шумо биқабулонанд ва шуморо дар хамон масири қарор дихандки мехоханд; масирики хоста ё нохоста ба табаъият аз тоғутхо ва шайтон бар алайхи дустони аллох таоло хатм мешавад.

(идома дорад……..)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(20- қисмат)

Албатта мезони ахамияти ин ахбор ва иттилоати хам ба сатхи табақа банди хифозатийи он бастагий дорад, хар чи сатхи табақа бандийи санади болотар бошад ахамият ва арзиши ин ахбор болотар меравад ва талош ва энержий ва диққати бештари дар мухофизат аз онхо лозим мешавад. Ек хабар чигуна таъйини даража  мешавад? Ба мезони ахамият ва таъсирики дар таъмини амнияти мо дорад даража бандий мешавад, ва дар миёни мо ин ахбор ва иттилоати табақа бандий шуда маъмулан ба панж даста: махдуд, махрамона, хийли махрамона, сиррий ва ба кулли сиррий даста бандий шуданд.

-ахбор ва асноди ба кулли сиррий фош шуданишон ба асос ва мовжудияти хукумат ва созмон ва ширкат заработи жуброн нопазирий мезанад.

-ахбор ва асноди сиррий фош шуданишон бо ек даража пойинтар боиси зиёни умда ва хатто бархам хурдани бисёри аз равобити дипломосийхо ва тазалзул дар амнияти кишвар ва созмон ва ширкат ва манофеъи умумий мешавад.

-асноди хийли махрамона хам ифшо шуданишон боиси ихтилол дар умури ижроий ва хатто мутаваққиф кардани бисёри аз вазоифи дохилий мешавад.

-ахбори махрамона хам фош шуданишон дар умури дохилий беназмий ба вужуд меоварад ё бо масолех ва манофеъи дохилий созгорий надорад.

Албатта кишвархо бар асоси хост ва иродайи находхойи амниятийи худ хар чанд соли ек бор даража  ва табақайи ин аснодро аз фовқи сиррий ба пойин тағйир медиханд то ба ахбор ва иттилоати махдуд мерасад, ва баъад дар замон ва шароитики худишон муносиб мебинанд бахшхойи аз ин ахбор ё хатто кулли онхоро тахти унвони “асноди торихий” дар ихтиёри умум қарор медиханд.

Дар бисёри аз кишвархо ахбор, иттилоат ва асноди фовқи сиррийро маъмулан аз 30 то 50 сол дар хамон табақа қарор медиханд ва сиррий ва хийли махрамонаро аз 15 то 30 сол ва махрамонаро аз 5 то 15 сол дар хамон даража нигахдорий мекунанд ва баъад ба хамон тартибики зикр шуд аз холати табақа банди шуда таназзул меёбанд магар тахти шароит ва авзоъ ва ахволи изтирорий боз мумкин астки ин солхо тамдид шавад.

Ба унвони мисол бо онки дар англизистон асноди довлатий ва махрамона баъди аз 20 сол ва дар амрико баъди аз 30 сол ижоза интишор доранд, аммо мебинемки амрико баъди аз 60 сол аз вуқуъи кудитойи 27 мурдод соли 1332 хуршидий  бар алайхи Мусаддиқ дар Эрон кулли ахбор ва иттилоати худро мунташир мекунад.

Дар соли 1989 н. Визорати умури хорижа амрико бахши аз ахборро нашр медихад бидуни инки хатто екбор аз иртиботи амрико ва англис бо ин кудито исми бибарад. Боз дар соли 2000 низдик ба 200 сафха аз аснод ва мадорики созмони сиё дар ин замина тавассути Ниюёрк таймиз мунташир мешавад боз бидуни инки исми аз амрико ва англиз бурда шавад, аммо дар соли 2013 созмони сиё ба сурати зимний  ба нақши худ дар ин кудито ишора мекунад то инки дар нихоят пас аз 60 сол ба сурати расмий ба нақши худ дар ин кудито эътироф мекунанд ва хатти бутлон мекашанд бар тамоми хазорон дуруғики  дар ин 60 сол тахвили мухотибин ва муарриҳин доданд.

Инхо ба ин шикл ахборро ба сурати тадрижий ва мутаносиб бо шароити амниятийи худ нашр медиханд аммо чунончи дар ин замина иштибохи рух дихад читур?

Визорати дифоъи амрико ахбор ва иттилоат ва асноди махрамона марбут ба жанги Ветнам (1950 то 1975) ки худиш тахия карда астро расман 40 сол баъди аз нашри жанжолийи онхо дар расона мунташир мекунад. Қаблан бахши аз ин ахбор дар тобистони соли 1971 дар нашрияйи “ ниюёрк таймз” тавассути еки аз коркунони сифорати амрико дар ветнам мунташир шуда будки мардуми амрикоро аз ахбор ва иттилоати нодурусти визорати дифоъ дар заминайи жанги Ветнам ва муттахидони иёлати муттахида мутталиъ кард ва мадхали бар поёни жанг ва оғози бар уфули Нексон раис жумхури амрико шуд.

На амрико ва на хеч кишвар ва созмони намехохад ба ин шикл садама бибинад ва тамоюл дорад аз ин ахбор ва иттилоати худ ба нахви ахсан мухофизат кунад ва дар замон ва шароитики худиш муносиб мебинад онхоро мунташир кунад ё хатто ба хок биспорад ва харгиз онхоро нашр надихад.

То қабли аз тей шудани ин пруса харгуна ифшогарий тахаллуф махсуб шуда ва шахси ифшо кунанда бо мужозот мувожих мешавад. Ба унвони мисол дар қонуни таъзироти Эрон барои касики бар хар нахви омили фош шудани ахбор ва иттилоати сиррий бошад аз 2 сол то 10 сол ва барои ахбор ва иттилоати махрамона аз 6 мох то 2 сол зиндон дар назар гирифтанд.

(идома дорад………)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(19- қисмат)

Идомайи ин бахсро бо ин хадиси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба баъди аз танаффуси кутох муваккил мекунемки аз вай пурсида мешавад: ё росулуллох кудом мусалмон бехтар аст? Мефармояд:

« مَنْ سَلِمَ المُسْلِمُونَ مِن لِسَانِهِ وَيَدِهِ »^[1]

Онки мусалмонон аз даст ва забони у дар амон бимонанд.

Тўлиди хабар, тахассус аст мисли соири тахассусхо.

То инжо бояд мутаважжих шуда бошемки хабар расоний фан ва тахассус аст ва танхо мутахассисин метавонанд дар он ворид шаванд. Агар мо пазирофтаемки қонунгузорий ва таъйини хуб ва бад, арзиш ва зидди арзиш, қудрат ва хокимият дар тахассуси аллох таоло аст, ва бо мухтас кардани мафохим ва мухтавойи чохоргонайи дин ба дини ислом дасти дигаронро дар ин замина кутох кардаем, ва хар касики чанин иддаойи дошта бошадро дуруғгу медонем; ба хамин тартиб лозим аст дар ин замина хам тобеъи улил амри бошемки қонуни шариати аллох барои чанин тахассуси таъйин карда аст.

Чун тўлиди хабар ек тахассус аст мисли соири тахассусхо. Фарқи ин тахассус бо жаррохийи қалб ва жаррохийи мағз ва ғейрих дар ин астки ин тахассус даруни инсонхо ва афкор ва ақоиди инсонхоро дармон ё олуда мекунадки, бисёр дақиқтар, ва хатарноктар аз садама задан ба жисми инсонхост.

Холо касб ё тўлиди ин ахбор хам ба хамин содагихо нест ва хаммайи ахбор ва иттилоат дар ек даража ва радиф нестанд. Замоники хукумат ё созмони иттилоатий, ё хатто ширкати тижорий аснод ва мадорикишро табақа банди мекунад мехохад ба ин шикл нақшахо, барномахо, рувияхойи корий, нуқоти заъаф ва қувват, вазиати нийрухо, имконот ва мақдуроти созмонийи худишро аз руқабойи хорижий  ва авомили нуфузийи онхо дар амон нигах дорад.

Дар ин сурат мешавад гуфтки хукуматхо ва созмонхо ва ширкатхойи мухталиф хар кудом жихати хифзи манофеъи мусбат ё манфийи худишон доройи ек сери ахбор ва иттилоати хастандки ба хар шевайи мумкин саъй доранд бо тартиботи хифозатийи хосси аз онхо мухофизат кунанд.

Ин ахбор ва иттилоатийки ба сурати санад дар омаданд жузви доройихойи мухим ва бо арзиши хар хукумат ва созмон ва ширкати хастанд, ва комилан қобили қабул астки аз хар чизи геронқиймат ва бо арзиш бояд мухофизат кард. Чун аз даст додани ин ахбор ва иттилоат дар мовориди заработи жуброн нопазирий бар манофеъ ва хатто асос ва мовжудияти хукумат, созмон ва ширкатхо ворид мекунад.

Масалан дар ширкати тўлиди одомси табиий дар Курдистон формули тўлид, еки аз сармояхойи арзишманди ин ширкати иқтисодий махсуб мешуд, аммо лов рафтани ин формул тавассути еки аз аъзойи дохилий садамоти сангиний ба ин ширкати бузурги иқтисодий ворид кард.

Дар ин сурат заруроти хифзи назм ва амнияти умумийи жомеъа ва пешбурди сахихи барномахо иқтизо дорадки бо хар омили дохилий ё хорижийки махалли ин амнияти умумий бошад бархурди муносиби сурат гирад. Ва еки аз вазоифи масъулини “ се абзор” ин астки барои тақвияти ихсоси амнияти умумий дар жомеъайи муслимин иқдомоти лозимро анжом бидиханд.

Фош кардани ахбор ва асрори махрамонайи шахсий ва гурухий ва жамоатий ва ширкатий ва созмоний ва хукуматий ва ғейрих дар воқеъ еки аз авомили ихлол дар амният махсуб мешавадки бо шуорхойи дуруғин ва фарибандайи озодийи баён ва озодийи матбуот ва …… наметавон ин зулми ошкорро лопушоний кард; инхо ба нисбатхойи мухталифи хатти қирмизхойи хар жомеъайи хастанд чи мусалмон ва чи ғейри мусалмон.

Мушаххас аст, мухофизат аз чизхойи арзишманд назди хар шахс, гурух, созмон, ширкати иқтисодий, қовм ва хукуматий амри оддий ва қобили хазм аст, ва табиий астки қабул дошта бошем хамчунонки мо аз ахбор ва иттилоат ва асноди худ мухофизат мекунем мухолифин хам чанин кориро анжом бидиханд ва хамчунонки мо мехохем онхоро гул бизанем ва ба иттилоат ва ахбори онхо нуфуз карда  ва дар аваз монеъи дастрасийи онхо ба ахбор ахноди худ бошем онхо хам дар пейи чанин таррохихойи бошанд.

Дар истелох ин даста аз ахбор ва иттилоатро тахти унвони “иттилоати махрамона” ё “асноди табақа банди шуда” ё “ахбори бисёр хассос” ва ғейрих ном бурданд.

(идома дорад……..)

---

[1] متفق عليه/ بخاری10 – مسلم 40

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(18- қисмат)

Дар инжо муслимин, амали худро на бар асоси илм ва огохий ва таъйиди онон тавассути марожеъи зи салох, балки танхо бар асоси шойеъот қарор доданд, ва бо зиндагишон ба ин шойеъот эътимод карданд.

Дар ин сурат метавон гуфт хар сухани ва хабарики тавассути марожеъи зи салох таъйид ва тасдиқ нашавад шойеъаст. Ва дар хар сурат мо шейеъотро ба марожеъи зи салох хар амри иржоъ медихем. Дар масоили хонуводаги ба маржаъи зи салохи хонувода ва дар масоили омузиший ва иқтисодий ва низомий ва бехдоштий ва дипломосийи хорижий ва ғейрих хам ба маржаъи зи салохи хамон синф мурожаъа мекунем.

Дар ин сурат хар касики бархалофи раъйи ин марожеъи зи салохки хаммагий зери мажмуъахойи “ се абзор” хастанд хабар ё суханиро бишнавад шак накунадки бо шойеъа ва бухтони рубару шуда астки агар онро мунтақил кунад мужрими шариати аллох ва муслимин фаолият мекунад.

Пас шойеъа то замоники тавассути марожеъи зи салох баррасий ва полуфта ва мовриди таъйид қарор нагирифта мисли тухмат ва бухтони ошкор аст:

:  وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَا أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ ‏( نور/16)

Чиро намебоисти вақтики онро мешанидид, мегуфтид: шойистайи мо нестки забон бадин тухмат боз кунем, субханаллох! Ин бухтони бузурги аст!

Хамчунин аллох таоло мефармояд:

«وَ الَّذینَ یُؤْذُونَ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا، فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتانًا وَ إِثْمًا مُبینًا» (احزاب/58)

Ва касоники мардон ва занони мўъминро – бидуни инки кори карда бошанд ва гунохи дошта бошанд- озор мерасонанд, муртакиби дуруғи зиштий ва гунохи ошкори шуданд ва бори бухтон ва гунохи ошкориро ба душ кашиданд.

Дар ин сурат шахсики ин шойеъот ва бухтонхоро дар мовриди мардон ва занони мўъмин нашр дода ва наметавонад онхоро тибқи завобити шаръий собит кунад гунохкори астки назди аллох таоло ба унвони дуруғгу шинохта мешавад:

فَأُوْلَئِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ ‏ (سوره / 13)

Ва инон қабли аз қиёмат дар хамин дунё хам мутаносиб бо шойеъа ва тухматики пахш карданд ва натавонистанд онро бо чохор шохиди мовриди таъйиди шариат собит кунанд, мустахаққи жарима ва шаллоқ ва таъзир мешаванд. Ба унвони мисол дар мовриди пахши шойеъа дар мовриди занони мўъмина:

: فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً ‏(نور/4)

Бадишон хаштод тозиёна бизанид. Ин ашхос илова бар ин тозиёнахо эътибори ижтимоийи худро хам аз даст медиханд ва дигар шаходат ва гувохи аз онхо пазирофта намешавад ва ба унвони шахси фосиқ дар жомеъа шинохта мешаванд.

Ба хамин далил будки сахобайи бузургвори чун “ Абу Дардо” мегуяд: агар шахси ба мусалмони тухмат занад ва суханиро ба дуруғ алайхи у шойе кунад сазовор аст, худованд дар рузи қиёмат уро барои хамиша азоб кунад то ончиро гуфта собит кунад..^[1]

Аллох таоло ба сурати тахдид омиз дар мовриди ин интиқол дихандагони шойеъот ва коргарони бемузди “ мусалласи дуруғсоз” бо шарти бисёр сангин ва вахшатнок моро насихат мекунадки:

:  يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏( نور/ 17)

Худован насихатитон мекунад, инки агар мўъмин хастид,накунад харгиз чанин кориро такрор кунид.

Дар инжо аллох мутаол иймонро ба адами пейравий аз дуруғхойи “ мусалласи дуруғсоз” ва адами интиқоли ин дуруғхо гира мезанад ва дар жойи дигари табаъият аз ин дуруғхоро табаъият аз шайтон медонад. Ин оя дар мовриди инсонхойи дурусткор ва солих ва таъйиди шудайи, чун асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нозил шуда астки дар чунон жойгохи қарор доштандки медонем.

Оё жойгохи ту назди аллох таоло болотар аз жойгохи ин бузургворон астки бидуни тарс ва афсари гусихта шойеъоти “ мусалласи дуруғсоз” ро мунтақил мекуни? Оё хозири ба хамин содагий иймонитро аз даст бидихи ва ру қиёмати худит шарт бандий ва қимор куни…..?

Нуктайи мухим дигарики дар мовриди шойеъа метавон ба он ишора кард ин астки шойеъа ба рохати табдил ба ширки тафарруқ мешавад: чигуна?

Онхоики шойеъотро қабул карданд дар баробари онхоики қабул накарданд қарор мегиранд ва ба хамин содагий шикофи дар сафи вохиди онхо дуруст мешавадки агар зуд дармон нашавад муқаддамоти ширки тафарруқро фарохам мекунад ва хатто мунтахий ба ширки тафарруқ хам мешавад.

Намунайи машхурики корбурди шойеъотро дар мубтало кардани муслимин ба парокандагийи сафи вохидро нишон медихад жанги ухуд аст. Дар жанги ухуд: шойеъот ва дуруғхойи душман мабний бар кушта шудани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар дилхойи бисёри аз мусалмонон асар гузошт, ва бисёри аз онхо бо шанидани ин хабари ногувор натавонистанд худро контрол кунанд ва по ба фарор гузоштанд.^[2].

Дар хар сурат пароканда шудан ва бархам хурдани суфуфи муслимин еки аз ахдофи мухимми жанги равонийи “ мусалласи дуруғсоз” ва табаъият аз шайтон дар ин замина аст, ва фарқи надорад чи каси муртакиби ин журм шуда бошад, аллох таоло мефармояд:

: إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ، إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ ‏ (آل عمران/ 155)

Ононки дар рузи руёруйи ду гурух ( мусалмонон ва кофарон дар жанги ухуд) фарор карданд, бегумон шайтон ба сабаби порайи аз ончи анжом доданд ононро ба лағзиш андохт.

Тамоми ин мушкилот ва мусибатхо аз самароти амалиёти равонийи душман ва офоти забон ва сахл ингорийи муслимин нисбат ба хабаргирий ва хабардехий аз манобеъи мовриди таъйиди “ се абзор” аст.

(идома дорад……..)

---

[1] به روایت ابوالشیخ در «التوبیخ و التنبیه»، شماره ی (130) و اسناد آن حسن است.

[2] زادالمعاد ۳/ ۱۹۲ و صفحات بعدی. و لباب الأخیار فی سیره المختار ص/ ۶۴٫

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(17- қисмат)

Агар мўъмини хушёр ва оқил бошад танхо ибрати ифк ва шойеъотики дар мовриди уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ва тахдидоти аллох таоло дар ин замина барояш кофий астки, чигуна бо шойеъот бархурд карда ва аз иймон ва қиёмати худиш мухофизат кунад.

Аллох таоло мефармояд:

: إِنَّ الَّذِينَ جَاؤُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنكُمْ، لَا تَحْسَبُوهُ شَرّاً لَّكُم بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ، لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ، وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ، لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‏ (نور/11)

Касоники ин тухмати бузургро пардохта ва сархам карданд, гурухи аз худи шумо хастанд, аммо гумон мебаридки ин ходиса бароитон бад аст, балки ин масала бароитон хуб аст, хар кудом аз онон ба гунохи корики карда аст гирифтор мешавад, ва касики ( сардаста онон дар ин шойеъот буда ва ) бахши азими аз онро ба ухда дошта аст, азоби бузург ва мужозоти сангини дорад.

Дастури ибтидоий қабли аз таъйиди шойеъот ва ахбори рост ва дуруғ тавассути марожиъи зи салох чи хаст? Хусни зон доштан ба муслимин ва овардани хар узри барои табриъайи мусалмон аз иттихом:

لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْراً وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُّبِينٌ ‏(نور/ 12)

Чиро ин тухматро мешанидид, намебоист мардон ва занони мўъмин нисбат ба худ гумони ник буданро наяндишанд ва нагуянд: ин тухмати бузург, ошкор ва ровшани аст?

Бар ин асос будки сахоба хам мегуфтанд мо 70 узр ( яъни хийли зиёд) барои бародар ва хохари мўъмини худ меоварем агар узрхойи мо кофий набуд мегуфтем хатман узри дорадки мо намедонем.

Ин аст рохи ибтидоийи муқобила бо ин шабакайи паём расоний ва жанги равонийи “ мусалласи дуруғсоз” ; мархалайи баъдий хам интизор ва дахан фуру бастан ва даст шустан аз хар амали бар асоси шойеъот ва бидуни илм ва огохий аст, то замоники чанин хабари тавассути марожеъи зи салох таъйид ё рад бишавад; ва то замоники тавассути ин марожеъ ба асли можаро огохий ва илм пейдо кунем бояд хашдори шадиди аллох таолоро дар назар дошта бошемки мефармояд:

:  إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ،

Дар он замоники ба истиқболи ин шойеъа мерафтид ва онро аз забони екдигар меқопидид,

وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ،

Ва бо дахан чизи пахш  мекардидки илм ва иттилои аз он надоштид,

وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمٌ ‏( نور/15)

 Ва гумон мебурдид ин, масала сода ва кучак аст, дар холики дар пеши худо бузург буда.

Бале, хамин алъон магар ба хамин содагий ва рохатий иддайи ахбор ва суханони куффор ва муртаддин ва дорудастайи мунофиқин амома ба сар ва беамомароки дар расонахойишон мешнаванд ба дигарон мунтақил намекунанд ва хиёл мекунанд масалайи сода ва кучаки аст? Аммо хамин назди аллох таоло бузург аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

إنَّ الْعَبْد لَيَتَكَلَّمُ بِالكَلِمةِ، مَا يَتَبيَّنُ فيهَا، يَزِلُّ بهَا إِلَى النَّارِ أبْعَدَ مِمَّا بيْنَ المشْرِقِ والمغْرِبِ ^[1]

“Банда, каламаиро бар забон меоварадки дар мовриди он табйин ва ровшангарий ва андиша намекунад ва ба сабаби ин калама дуртар аз ончики дар миёни машриқ ва мағриб аст ба дўзах мелағзад.”

Ё мефармояд:

وَإنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بالكَلِمةِ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ، مَا كَانَ يظُنُّ أنْ تَبْلُغَ مَا بلَغَتْ، يكْتُبُ اللَّه لَهُ بهَا سَخَطَهُ إِلَى يَوْمِ يلْقَاهُ.^[2]

Ва хамонон шахс каламаиро бар забон меронадки боиси хашм ва қахри аллох аст, дар холики гумон намекунадки бидончи расида, бирасад; ва ба сабаби он худованд бар вай қахр ва хашмишро то рузики бо вай мулоқот шавад, менависад”.

Ё мефармояд:

وإنَّ العَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بالكَلِمَةِ مِن سَخَطِ اللَّهِ، لا يُلْقِي لها بالًا، يَهْوِي بها في جَهَنَّمَ.^[3]

Ба дурусти бандайи каламаиро бар забон меоварадки боиси хашм ва қахри аллох астки, ба он ахамият намедихад, ва ба сабаби  он калама дар жаханнам фуру меғалтад”.

Аз Суфён ибни Абдуллох ривоят шудаки гуфт: гуфтам: ё росулуллох кориро ба ман бигуки бидон чанг занам, фармуд:

«قُلْ ربِّي اللَّه، ثُمَّ اسْتَقِمْ»

“бигу аллох таоло парвардигори ман аст ва сипас истиқомат кун. Гуфтам: аз чи чизи бештар аз хамма бар ман метарси? Росулуллох забони худро гирифта ва фармуд:

«هذا»

Аз ин. .^[4]

Бале, бояд иймон дошта бошемки:

: مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ، إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدٞ (ق/18)

Шахси суханиро ба забон намеоварад, жуз инки назди у нигахбонист мухайё.

Дар интихойи хамин бахси ифк астки аллох таоло мефармояд:

وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ‏ (نور/19)

Худованд медонад ва шумо намедонид.

Пас замоники аллох таоло ва росулиш дар мовриди чанин ахбор ва суханони чанин омузиши медиханд бояд бидонемки мо немедонем ва аллох таоло медонад. Ба ин бояд яқин дошта бошем ва бидонем чи мегуем.

Дар мовриди амал бар асоси шойеъот хам намунайи бозгашти мухожирини хабаша ба Макка метавонад мисоли муносиби бошад. Ибни Хишом ба нақл аз ибни Исхоқ мегуяд: гурухи аз мусалмонон ба хабаша мухожират карда буданд. Аз қазо рузи ба онон хабар расидки ахли Макка ба ислом гуруйиданд. Мусалмонон, ба махзи шанидани ин хабар бидон эътимод карданд ва рохи Маккаро дар пеш гирифтанд. Наздики Маккаки расиданд мутаважжих шуданд хабарики ба онхо расида шойеъайи пеш набуда ва куффори Макка бар куфри худ исрор меварзанд. Ба ин тартиб мусалмононики масофати бас тулонийро сипари карда буданд акнун хаста ва паришон пушти дарвозахойи Макка расида буданд ва танхо рохи вуруди онхо ба Макка ин будки ё тахти химояти шахси аз мушрикин қарор гиранд ( ва бо истефода аз қонуни жаворки миёни марсум буд) вориди Макка шаванд ва ё дур аз чашми мушрикин ва пинхоний ба шахр ва зодгохи хувиш дохил шаванд. ^[5]

(идома дорад……..)

---

[1] متفق علیه /  السنن الكبرى للبيهقي 8: 164 / آلبانی صحیح الجامع 1678

[2] امام مالک ، في “المُوطَّإِ” والترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيحٌ.

[3] صحیح بخاری 6478

[4] رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيح.

[5] سیرة ابن هشام (1/364) و نک: سیرة النبویة ابن کثیر (3/56 و 57) و شرح زرقانی (1/270).

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(16- қисмат)

Ва ин мусалмони бечораки мумкин аст дар зиндагийи оддий ва мустақилли худиш инсони содиқ ва ростгуйи хам бошад, бо такрори рузона ва хатто соат ба соат дуруғхойи тўлид шуда тавассути “ мусалласи дуруғсоз”ки – имруза бо устоди хар чи тамомтар аз тариқи шабакахойи мохвораий ва мажозий нашр мешаванд – худишро ба чанон даражайи мерасонадки назди аллох таоло исмиш тахти унвони каззоб невишта мешавад чунончи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

: وإِيَّاكُمْ والْكَذِبَ، فَإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ، وإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ، ومَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَكْذِبُ ويَتَحَرَّى الْكَذِبَ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا.^[1]

Ва аз дуруғ пархез кунид. Чун дуруғ ба фужур хидоят мекунад ва фужур ба оташ хидоят мекунад ва хамиша шахс дуруғ мегуяд ва дуруғро талаб мекунад ва дунболи дуруғ аст то инки назди худованд каззоб ( дуруғгу) невишта шавад.

Панох бар аллох гох шахс мумкин аст намоз ва кор ва тафрихи фарзандон ва хонувода ва ғейрихро бархам мезанад ва бо ажала худишро ба ахбор ва тахлилхо ва мизгирдхойи “ мусалласи дуруғсоз” мерасонад ва баъад хар ончироки аз шайтон ва ёрониш ёд гирифта хўроки сухбатхойи худиш бо дигарон, ва хатто жарру бахс ва даргирий ва раги гардан кулуфт кардан ва чашм қирмиз кардан барои атрофиён ва соирин мекунад. Субханаллох.

Дар холики аллох таоло ба мўъминин амр мекунадки аз худо битарсид ва хамгом бо ростин ва содиқон бошид:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ (توبه/119)

Ба хамин содагиЙ ва бо ғафлати ночиз ек  мусалмон жузви “ мусалласи дуруғсоз” хо мешавад. Ва жомеъа хар чи аз мавозини шаръий ва қобили эътимоди худ яъни “ се абзори” бартар ва вазоифиш дар баробари “ се абзори” бартар ғофил бошанд ва ин шойеъот бештар дахан ба дахан шуда ва ба дигарон сироят кунад ин мусалмони бечора ба хамон андоза бештар гунохкор ва тобеъи шайтон ва коргари бемузди бозори онхо ва оқибат ба шар мешавад,ва гох шойеъайироки ин бечора мунтақил карда замоники миёни мардум рад ва бадал мешавад чизхойи ба он изофа мешавад ва аз кох ба кухи мубаддал мешавад ва дар хидмати шайтон ва ёрониш садамоти сангиниро ба худиш ва муслимин ворид мекунадки ин бечора табдил мешавад ба сардаста ва саргурухи барои баъди аз худиш

« وَالَّذِي تَوَلَّىٰ كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ » (نور/11)

Ва хатто бо тахрифот ва муболағагуйи ва жаъал бахши аз воқеиятхойи хабар ва изофа шудани чизхойи ба он, рохи расидани хақоиқики аз суйи “ се абзор” ба мардум мерасонадро бо шак ва шубха ва дуруғхо мушкил ва хатто масдуд мекунад, ва дар ин сифати мушаххас ,шабихи он ситамгарони мешавандки мардумонро аз рохи худо боз медоранд, ва дар масири тўвхид садхо ва монеъхо ижод мекунанд, ва дар дилхойи мардум шакхо ва гумонхо меандозанд то ононро мунхариф кунанд ва ба онхо рохи худоро каж ва нодуруст нишон диханд.

. الَّذِینَ یَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللّهِ وَیَبْغُونَهَا عِوَجاً (اعراف/45)

Шахс бояд бидонад ва хушёр бошадки шойеъот бархалофи бисёри аз хақоиқ бисёр зуд дар жомеъа пахш мешаванд: ( имоми тобеин) Хасан Басрий рохимахуллох дар таъйиди ин сухан чанин нақл мекунадки: “ Дар Басра марди аз мажлисимон хориж шуд ва гуфт: акнун мар дуруғиро миёни чанд нафар матрах мекунам ва он вақт шумо нигох кунид баъди аз андак замони хатто ба гуши кудакон хам мерасад ва ба рад ва бадал кардани он мепардозанд. Он мард худиш гуфт хануз ба хонам нарасида будамки он қадар ин сухани сохтаги худамро аз ин ва он шанидамки худам тасаввур кардам ин сухан хақиқат дорад! ^[2]

Пас шахс ба хамин содаги метавонад табдил бишавад ба саргурухи хатарнокки хар чи зери мажмуъаш бузургтар ва васиътар мешавад уро бештар дар мурдоби гунох ва азоб фуру мебурд. Валлохул мустаъан.

Ва замоники аллох таоло дар рузи қиёмат эълом мекунад:

هَذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ (مائده/119) 

Имруз рузи астки танхо ростийи ростгуён бадишон суд мерасонад; ин бечора ва коргари бемузди шайтонки бо такрори хазорон дуруғи шабакахойи мохвораий ва мажозий ва инсонхойи мариз исми худишро ба унвони каззоб назди аллох таоло сабт карда дар ин рузи қиёмат чи холи бояд дошта бошад?

(идома дорад……..)

---

[1] متفق علیه/ بخاری 6094

[2] بهجة المجالس و أنس المجالس (2/579).