Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(93- қисмат)
Агар мохоики тасмим гирифтем бо харакати огохона дар ин масири вахдатбахш рахбарияти мардумро ба самт ва суйи хадафи шаръий ва муштаракимон ба ухда бигирем, ва худимон тўлид кунандайи инхироф ва созишикори бо тоғутхо нашавем,ва дар аваз тасмим дорем бо басират ва хушёри худ тамоми онхоики ба секулярхойи кофари жахоний ва муртади махаллий дил бастандро нажот бидихем ва ба сафи муслимин бикашонем, лозим аст дар хар амри ижтиходий манобеъи шаръиймонро аз коноли шўройи вохид ва аз тариқи ижтиходи вохиди он бигирем, ва бо шўройи вохидимон аз коноли еки аз “ се абзорхо” аз вахдатимон мухофизат кунем.
Танхо дар ин сурат астки мунофиқин ва секулярзадахо ва ахзоби мунхарифи созишкори бо дини секуляризм ва жохилият хоким хам, шиносоий барои дилсард кардани мардум аз жиход ва вахдат, ва шиносоий барои фариб додани онхо, ва жудо карданишон аз вахдати огохона ва хадафманди муслимин аз коноли “ се абзорхо” надоранд. Бо басирати хаммасирони мостки бар хаммагон мушаххас мешавад он мунофиқин ва секулярзадахойики дар ин герудор бо секуляристхойи кофари жахоний ва секуляристхойи муртади махаллий мемонанд, харгиз зидди секуляр набуда ва хохони татбиқи қонуни шариати аллох нестанд, балки шурокойи секуляристхо дар тахмили қавонини куфрий ва дар тахмили фақр ва тарс ва ноамний ва фахшо ва кушт ва куштор ва вайроний ва тасаллути душманон бар мардуманд.
Вужуди хамин мунофиқин ва секулярзадахоки бо шуорхойи шибхи исломийи зудрас ва парастиши хизбгероий ба жойи вахдатгероий ва героиши ба шўройи вохиди исломий, дар нихоят хамчун секуляристхойи муртадди махаллий дар масири ахдофи куффори ишғолгар ва секуляри хорижий қарор гирифтанд,новъи адами эътимод ва итминонро дар миёни идда аз муслимини нозир ба вужуд оварда аст.
Ин даста аз муслимин ба ин ахзоби мунжамиди ғейри вахдатгеро итминон ва эътимод надоранд на ба ислом ва ахкоми исломий, барои хамин аст зимни эътимод ва эътиқоди комил ба қавонини шариати аллох аксаран назорагар шуданд. Албатта дар ин бейн иддайи аз жамоатхойи мутлақгеро ва камтажруба ва бародарони номутаодил ва номезони мо хам ба ин фосилагари ва тамошогар будани муслимин доман заданд, ва расонахойи дуруғгу ва дуруғсоз хам бо баржаста кардан ва бузург нишон додани ин бемори ба ин адами итминон ва фосилагири доман заданд.
Муслиминики дар доми таблиғоти ин куффори секуляри жахоний ва секуляристхойи муртадди махаллий ва мунофиқини бумий қарор гирифтанд ва наметавонанд воқеиятхойи жараёни вахдатгероий огохона, хадафманд ва харакатий будани моро бибинанд аз ин амр бим дорандки мо хам натавонем ин сейри муборизотиро рахбарий кунем ва пас аз инхидоми диктотури сукуляристи мухожим ва берун рондани муртаддини махаллий ва хунсо шудани фаолияти мунофиқин, натавонем қудрат ва хукуматро ба самти исломий он хидоят кунем ва мужрийи ахкоми шариати аллох бишавем.
Ин даста аз муслимин хам мисли соири муслимин дар садақот, ихлос ва то сархадди жон мубориза кардани бародарони мо шакки надоранд. Аммо ду диландки, оё мо воқеан дар хамон масири шўро ва ижмоъи вохид дар харакат хастем? Ё имкониш нест баъди аз дар даст гирифтани қудрати шўроро биндозем дур ва ижтиходи хосси худимонро бар ижтиход ва мазхаби онхо тахмил кунем? Илова бар он ин даста аз муслимин дар шак хастандки оё мо хам хамон ахзоби мунтасиби ба ихвонул муфсидин шохайи инхирофий жараёни ихвонул муслимин ё салафийхойи фосиди оли саъуд нестемки дар поён мисли секулярхойи муртад бо куффори секуляр ва ишғолгари хорижий аз дар созиш дар омада ва тамоми захмоти мардумро ба бод дихем, ва боз дар хамон доирайи танги диктотури дини секуляризм, умиди ижроий шудани ахкоми илохий ва аз миён рафтани фақр ва тарс ва ижоди рифох ва амният ба хиёли даст наёфтани мубаддал бишавад, ва даххо шак ва шубхайи дигар.
Мардум илова бар секуляристхойи муртадди махаллий ахзоби ба зохири исломгеройи зиёдий чун жамоати исломий курдистони Ироқ ва иттиходия исломий курдистони Ироқ, хизби исломий Ироқ, жамоати Раббоний, дорудастайи Сайёф ва гурухи Хикматёр дар Афғонистон ва дорудастайи Абдуллох Нурий дар Тожикистон ва дигарон дар Сурия ва Яман ва Сумолий ва соири сарзаминхоро дидандки дасти охар самара онхамма захамот ва хунхойи поймол шударо ду дасти тақдими диктотури дини секуляризм ва муртаддини махаллияш карданд ва дар ек чархиши ажиб табдил ба дустони барои диктотури дини секуляризм ва душманони бар алайхи мужохидини шариатгеро ва зерипо гузоштани тамоми хоста ва орзухойи бархаққи шаръий миллат ва сарзамини тахти ишғоли худишон шуданд.
(идома дорад……..)
