دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(41- қисм)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам умматларининг 73 фирқага бўлиниб кетиши хақида сухбатлашган пайтларида, ўзларини замонларида бўлганидек жамоатга пойбанд бўлган фирқани нажот топади деб айтадилар:

  أَلَا إِنَّ مَنْ قَبْلَكُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ افْتَرَقُوا عَلَى ثِنْتَيْنِ وَسَبْعِينَ مِلَّةً، وَإِنَّ هَذِهِ الْمِلَّةَ سَتَفْتَرِقُ عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ، ثِنْتَانِ وَسَبْعُونَ فِي النَّارِ، وَوَاحِدَةٌ فِي الْجَنَّةِ، وَهِيَ الْجَمَاعَةُ

Албатта яхуд ва насоролар динларида 72 гурухга ва  умматга  тақсим бўлишади ва мени умматим 73 гурух ва умматга тақсим бўлади, уларни хаммаси жаханнамни оловидадур, магар биттаси жаннатда  ва у  жамоатдур. Демак росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва у кишини асхоблари пойбанд бўлган нарса нима эди?

 «مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِي»

у жамоат эди.

Шу ерда мени ёдимга тушган бир нуқта мавжуд, аллох таоло мархамат қиладики:

 «وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ * إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» (هود/119)

Агар парвардигорингиз хохлаганида, барча одамларни бир миллат ( яъни бир динга эргашувчи) қилган бўлур эди. ( лекин у зот бундай бўлишини истамади, шунинг учун ) улар (одамлар) мудом ихтилоф қилурлар. Магар парвардигорингиз рахм қилган кишиларгина ( хақ йўлда иттифоқ бўлиб яшарлар). Уларни шунинг учун (яъни бировлари хақ йўлда хидоят топишлари, бошқалари нохақ йўлларда талашиб- тортишиб юришлари учун) яратгандир. парвардигорингизнинг “мен жаханнамни ( кофир) жин ва ( кофир) одамларнинг барчаси билан тўлдирурман”,деган сўзи тўла хақ бўлди.

Бу ерда ва қуръонни аксар жойларида аллох таоло очиқ-ойдин баён қилганки, инсонларни орасида мўъмин хам бор, мунофиқ ва кофир хам бор, демак инсонлар харгиз вохид уммат бўлишмайди ва хамиша то қиёмат кунигача шундай хилма-хил ва тарқоқ бўлиб қолишади, аммо мусулмонлар ана ўшанча гумрохликларга хотима бериш  ва  аллохнинг росулуллох саллаллоху алайхи васалламга берган ваъдасини рўёбга чиқариш

 (وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ)

ва очликни йўқотиш

 (لا يَجُوعُوا)

ва бундан ташқари душманларни устунлигини йўқотиш учун

 (وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ)،

вохид уммат ва вохид жамоат бўлишлари керак, чунки мана бу ваъдаларни хаммаси вохид умматникидур ва мана бу нарсани 

«وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ»

билан асосий ва илдизли фарқи бор.

Аллох таоло ўзини каломида мусулмонларни ер юзида хоким қилиш хақида

 « لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْض»

деб ваъда берган пайтида ва мусулмонларни кофирларни устидан ғолиб қилишни ўзига вожиб қилган вақтида

«وَكانَ حَقًّا عَلَينا نَصرُ المُؤمِنينَ»

ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга мусулмонларнинг гумрох бўлмаслиги

(وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ)

ва оч қолмасликлари

(لا يَجُوعُوا)

ва душманнинг уларни устида устун бўлмаслигига

(وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ)

ўхшаган замонатлар ва ваъдаларини хаммаси фақат мусулмонларни “ вохид умматига” нозил бўлади ва бу вохид жамоатни вужудга келтиради. Яъни мусулмонларга рахмат хисобланган  аллохни мана бу ваъдалари нозил бўлиши учун “вохид уммат” ва “вохид жамоат” номли асбоблар хам мухайё бўлиши керак, мана бу асбобларсиз айтилган ваъдалар нозил бўлмайди, балки тафарруқни борлиги сабабли рахматни ўрнига тафарруқ азоби келади. Шу сабабли хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам очиқ – ойдин мархамат қиладиларки:

    «الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ».

Нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлган замонда ва хулафойи рошидин деб тарихда машхур бўлган даврда, фақат шўрони раъйи хужжат бўлган, шахсий хукм ва ижтиход мавжуд эмасди, шу сабабли у даврда мазхаб хам бўлган эмас. Чунки аллох таоло вохид шахсни раъйини эмас, жамоатни танлаган эди ва  хеч қаерда вохид шахсни раъйини мусулмонларни жамоатининг раъйини баробарида расман тан олмаган, балки шўрони раъйини танлаган, чунки у вохид умматни ва вохид жамоатни замонатчиси  бўлади. Энди бизлар

«اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانِ  السَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ»

га даъват қилинган пайтимизда:

  وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)

Мана бу буюк кишиларнинг якка холдаги ижтиходлари бизларга фарз бўлган эмас, балки уларнинг улил амр ижмоъсига ва уларнинг улил амр шўросини баробарида кўрсатган чиройли муносабатларига тобеъ бўлишимиз керак, қуръон бизларни шунга буюрган.

Шуни хам яхши биламизки, хулафойи рошидинни асридаги улил амр шўросининг аъзоларини хар бири бир нарса бўйича мутахассис бўлишган ва улардаги мутахассисликни жамланмаси бошқотирмани комил қилади. Масалан Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху қазоват ишларида мутахассис бўлган, Муоз ибни Жабал розиаллоху анху халол ва харом ишларида мутахассис бўлган  ва Абдуррохман ибни Авф розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламни даврларида хам хам мутахассис ва хам ахли раъй бўлган, Абу Бакр ва Умар ва Усмонни хар бирлари бир нарса бўйича мутахассис бўлишган.

(давоми бор………)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(40- қисм)

Умар ибни Хаттоб ўзини хутбасида очиқ-ойдин айтадики:

 يَا أَيُّهَا النَّاسُ …. عَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الْوَاحِدِ وَهُوَ مِنْ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الْجَنَّةِ فَلْيَلْزَمْ الْجَمَاعَةَ»

Кимки ўзини жаннатни ўртасида кўришни яхши кўрса, тафарруқдан узоқлашсин ва жамоатни лозим тутсин.

Энди агар бир хизбни ё гурухни раиси жамоатни ва каттароқ шўрони ташкил қилиш йўлидан юришни хохламаса, саргардонликка ва гумрохликка боис бўладиган рахбарлар жумласидан бўлиб қолади ва мусулмонларни устига душманни хукмронлигини, фақирликни, тафарруқни , азобни мажбурлаб юклайди, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дажжолдан ташқари мана бундай кимсалардан ўзларини умматларини огохлантирганлар: Абу Зар Ғаффорий айтадики: 

 كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي قَالَهَا ثَلَاثًا . قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، مَا هَذَا الَّذِي غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُكَ عَلَى أُمَّتِكَ؟ قَالَ: أَئِمَّةً مُضِلِّينَ.

Мусулмонларни орасида фақат икки даста мавжуд бўлиб, улар иккита хилма-хил йўлдан юришади ва қўлга киритган натижалари хам хилма-хил бўлади, сен ўзингни қайси дастага жойлашмоқчи  эканлигингни равшан қилиб қўйишинг керак, сен қайси йўлдан харакат қилмоқчисан? Аллохга ва росулига итоат қилиш билан вохид “уммат” ва “жамоат” олиб борадиган  ва аллохни химоятига шомил бўладиган ва ана ўшанча барокотга тўла бўлган  “сиротоллазина анъамта алайхим”ни дастаси ва йўлига жойлашишни қасд қилганмисизлар?

  وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا(نساء/69)

Кимда- ким аллохга ва пайғамбарига итоат этса, ана ўшалар аллохни инъомларига сазовор бўлган зотлар- пайғамбарлар хақ- рост иймон эгалари, шахидлар ва фақат яхши амаллар билан ўтган кишилар билан бирга бўлурлар. Улар эса энг яхши хамрохлардир.

Сиз хам мана бу тўрт дастадаги кишилар билан хамрох бўлишни яхши кўрасизларми? Ёки “золлин” яъни мунофиқлар ва секулярзадаларни дастаси ва йўлига жойлашишни ва тафарруқ,фақирлик, очлик,залиллик, хамда душманларни мусулмонларни устида хукмрон бўлишига, аллохни ғазабига олиб борадиган  “аимматул музиллин”га хамрох бўлишни яхши кўрасизларми?

Умар ибни Абдулазиз ўзи билан бирга ўтирган кишиларга айтган эдики: қани менга айтингларчи энг ахмоқ киши ким? Шунда айтишадики: дунё учун  охиратини сотган киши………Умар ибни Абдулазиз айтадики: сизларга энг ахмоқ одам хақида хабар берайми? Шунда ха,дейишди. У киши айтдиларки: охиратини бошқа бир кишини дунёси учун сотган кимса…….

 Ха, сиз ўзингизни кичик жамоатингиз, ўзингизни кичик умматингиз, ўзингизни кичик шўройингиз билан ана ўшанча кўп сонли жамоатлар, умматлар, шўроларни орасида қайси томонга қараб харакат қилишингизни яхши биласиз, шундай экан сиз ўзингизни дунёйингизни, қиёматингизни рахбарларни, амирларни ва  “аимматул музиллин”ни дунёси учун сотиб юбормаслигингиз керак, чунки улар турли-хил шубхаларга ва шайтон хутувотларига эргашиш орқали сизни аслий йўлдан адаштиришади ва адашган йўлларга буриб юборишади.

Сиз ўзингиз учун қарор қабул қилишингиз керак, агар

 « النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ»

лардан иборат уларга неъмат берилган  яхши дўстларга хамрох бўлишга  ва “сиротоллазина анъамта алайхим”ни йўлида жойлашишга қарор қилсангиз, нозил қилинган нарсаларни хаммасига иймон келтиришингиз керак бўлади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам худди шундай иймон келтирган эдилар:

  فَإِنْ آَمَنُوا بِمِثْلِ مَا آَمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ  (بقرة/ 137)

Энди агар улар (яъни ахли китоблар) сизлар иймон келтирган нарсаларга иймон келтирсалар, хақ йўлни топибдилар. Агар юз ўгирсалар, у холда, шубхасиз, сизларга нисбатан гина ва адоватлари бордир. Уларнинг ёмонлигидан сизга ( эй Мухаммад), аллохнинг ўзи етарлидир.

Ва агар сиз “сиротоллазина анъамта алайхим” йўлида харакатланишга ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш йўлида харакатланишга яъни аллохни ва росулининг очиқ-ойдин дастурига даъват қилинсангиз, агар сиз ростгўй бўлсангиз хеч қандай гап-сўзсиз танхо бир ўринни тутишингиз керак бўлади: 

« سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا “

шу холос.

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51)

Аллох ва унинг пайғамбарига ўрталарида хукм чиқариш учун чорланган вақтларида, мўъминларнинг сўзи “эшитдик ва буйинсундик”, (демоқдир).  Ана ўшалар нажот топгувчилардир.

Энди агар аллохни яхши кўрсангиз росули аллох тарафидан олиб келган нарсаларни хаммасига тобеъ бўлишингиз керак:

 قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(آل عمران : 31 )

Ха, унинг хаммасига эргашишингиз ва самъ ва тоах қилишингиз керак, фақатгина уни бир қисмига эмас:

وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا . (آل عمران/7)

Имоми Шофеъий рохимахуллохдан сўрашадики: инсонни парвардигорига яқинлаштирадиган энг зебо амал нима? У кишининг кўзларидан ёш оққан холида мархамат қиладиларки: “ худованд бандасини қалбига назар ташлаган пайтида, дунё ва охиратда аллохдан бошқа хеч нарсани истамаслигини кўришидур.”

Демак нафрат ва кина

«وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُواۚ»

адолатни бир четга суриб қўйишингизга ва қалбдаги ислом асосий  қонунларидан бирини бир четга улоқтирилишига ва амалларингни булғашига ва сени мусулмонларнинг   вохид умматидан ва вохид жамоатидан узоқлаштиришига сабаб бўлишига  ва сени мусулмонларнинг устида душманни устун келиши учун абзор қилишларига ва сени фақирлик,очлик учун асбоб қилишларига   рухсат берманглар.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(39- қисм)

Иброхим алайхиссаломни тутган  ўринлари сабабли ибни Масъудни айтганлари ёдимизга тушади:

 «الْجَمَاعَةُ مَا وَافَقَ طَاعَةَ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتَ وَحْدَكَ» .یا « الْجَمَاعَةُ مَا وَافَقَ الحق و لو كُنْتَ وَحْدَكَ»

“Хақга мувофиқ бўлгани жамоат хисобланади, агарчи бир ўзинг танхо бўлсанг хам.”

Бу ердаги мухим нарса шуки,” ўша замондаги барча мўъминлар жамланмасидан” “уммат” вужудга келиши керак ва ундан вохид “жамоат” вужудга келади ва аллох мана бу жамоатни химоя қилади. Шариатни хеч қайси жойида умматлар ва турли-хил, тарқоқ  жамоатлар хақида сухбат қилинган эмас, аллох таоло тарқоқ инсонлар учун тахдиддан бошқа бирор яхшиликни ваъда бермаган.

Ха, уммат харгиз саргардон бўлмайди ва мунофиқларни,секулярзадаларни яъни адашганларни йўлида гумрохликда харакат қилмайди. Яъни сиз биринчи бўлиб намозингизда “ийяка наъбуду ва ийяка настаъин” ахдини берасиз ва бу ахддан сўнг ўзингизни тилагингизни ўртага ташлаб айтасизки: “эхдинас сиротол мустақим” яъни мени “аллазина анъамта алайхим” яъни охири жамоатга етиб борадиган умматни йўлига йўллаб хидоят қилгин. У йўл саргардонлик ва сардаргумликка олиб борадиган  “ғайрил мағзуби алайхим” кофирларни йўли хам эмас ва “валаззоллин” мунофиқларни ва секулярзадаларни йўли хам эмас. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 إِنَّ اللَّهَ لَا يَجْمَعُ أُمَّتِي – أَوْ قَالَ: أُمَّةَ مُحَمَّدٍ – عَلَى ضَلَالَةٍ، وَيَدُ اللَّهِ مَعَ الجَمَاعَةِ، وَمَنْ شَذَّ شَذَّ إِلَى النَّارِ

албатта худованд мени умматимни – ёки мархамат қилганлар: Мухаммадни умматини – гумрохликда жамламайди. Худони қўли жамоат билан биргадур ва якка қоладиган кимса ва жамоатдан четланадиган кимса жаханнамни оловига киради. Худди шу ривоят қуйидаги лафзлар билан ибни Умар ва бошқалардан ривоят қилинган:

 «لَا يَجْمَعُ اللَّهُ أُمَّتِي عَلَى الضَّلَالَةِ أَبَدًا» و «مَا كَانَ اللَّهُ لِيَجْمَعَ هَذِهِ الأُمَّةَ عَلَى الضَّلالَةِ أَبَدًا وَيَدُ اللَّهِ عَلَى الجماعة» و: «لَنْ تَجْتَمِعَ أُمَّتِي عَلَى الضَّلَالَةِ أَبَدًا، فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ

سَأَلْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَرْبَعًا فَأَعْطَانِي ثَلَاثًا وَمَنَعَنِي وَاحِدَةً: سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُهْلِكَهُمْ بِالسِّنِينَ كَمَا أَهْلَكَ الْأُمَمَ قَبْلَهُمْ فَأَعْطَانِيهَا، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَلْبِسَهُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا “

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ: لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ، وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ، وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ “””

عَنْ كَعْبِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: “إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين

Мана бу ривоятларни барчасида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: аллох таоло “умматимни” мутафарриқ бўлмаслигини замонат қилмаган бўлса хам, аммо “умматим” хақида учта нарсани ваъдасини менга берди, улардан бири шуки, “умматим” гумрохликка хамназар бўлмайди, иккинчиси “умматим” оч қолмайди ва учинчиси душман “умматим”ни устидан устун   бўла олмайди. Ха, “уммат” гумрохликка ва залолатга,саргардонликка хамназар бўлмайди ва жамланмайди, энди агар “уммат” бўлмаса-чи? Ўтган тарих давомида ана ўшанча саргардонликни, фирқаларнинг  ва тафсирларнинг  ва турли-хил  гурухларнинг  гумрохлигини кўрмадикми? Ёки хозирда хам уларга гувох бўлмаяпмизми?

 Энди агар “уммат” бўлса душман мусулмонларга устун бўлмайди, аммо агар бўлмаса-чи? Душман андалусда устун бўлмадими ва 781 йил давомида мусулмонлар хукмронлик қилгандан сўнг у ерга хамла қилмадими? Хозирда хам бир асрдан ошиқ муддат давомида бутун жахон секуляр кофирлари ва муртад кофирлар ва махаллий секулярлар мусулмонларни устидан хукмронлик қилмаяптиларми? Хозирни ўзида хам кофирлар мусулмонлардан устун эмасми?

 Бундан ташқари агар “уммат” бўлса мусулмонлар оч қолишмайди. Аммо агар “уммат” бўлмаса-чи, худди хозирга ўхшаш? Мусулмонларни орасида очлик ва фақирлик вужудга келмайдими? “Уммат”ни борлиги билан очликни ўртасидаги алоқа бир-бирига тескари бўлади, яъни агар “уммат” мавжуд бўлса, очлик бўлмайди, аммо агар “уммат” мавжуд бўлмас экан, очлик бор бўлади, худди шунга ўхшаш душманларнинг мусулмонларни устидан хукмронликлари хам бор бўлади. Демак агар очлик бўлар экан, “уммат” мавжуд эмас ва айтиб ўтилган ваъдаларни хаммаси вохид “уммат”га тегишли, агар киши очлик ва фақирликни йўқотмоқчи бўлса, ва “аллази атъамахум мин жуъ”ни хамма мусулмонларда кўришни хохласа, албатта яна қайтадан вохид “уммат”ни вужудга келтириши керак.

Энди аллох росулуллох саллаллоху алайхи васалламга берган мана бу ваъда рўёбга чиқиши учун ва очлик,фақирлик, тафарруқ, нотинчлик ва душманни хукмронлиги, залиллик йўқолиши учун шахслар хамиша вохид “уммат” ва вохид “жамоат” сари харакат қилишлари керак, шунда аллох берган ваъдани нозил бўлишига шойиста бўлишади.

  فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ ،

агар шахс “жамоат” ни йўлида харакат қилмас экан, дарвоқеъ азобни йўлида харакат қилибди, бу хақида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганлар:

«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ».

Ха, жамоат рахмат ва тафарруқ азобдур. Сизни назарингиз бўйича, шунча душманни мусулмонларни устидан устун бўлишлари ва ана ўшанча қирғинлар, вайронгарчиликлар ва аёлларни, фарзандларни, ёшу-қариларни, номусларни, мусулмонларнинг диёрларининг душман томонидан   нобуд бўлиши ва мусулмонларни ўзи томонидан қилинган  ана ўшанча тафарруқ ва ички жанглар, қирғинлар ва ана ўшанча очлик,фақирлик ва мусулмонларнинг ўртасидаги гумрохликлар, ақидавий ва рафторий булғанишлар азоб эмасми? Мана буларни хаммасига  вохид умматни йўқлиги сабаб бўлмаганми?

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(38- қисм)

Ўша замондан бошлаб хозирги кунгача бизлар мана бу  нубувват манхажига асосланган хукуматнинг изтирорий бадал хукуматларига гувох бўлиб турибмиз, ўша замондан бошлаб то хозирги кунгача вохид шўрони ва вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни системаси ўзини ўрнини салтанатли,меъросий системага ва кўп сонли ижмоъларга ва кўп сонли умматларга ва кўп сонли жамоатларга берган. Шундай соддалик билан салтанатли хукумат, нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни нобуд бўлиши ва вохид шўрони, вохид ижмоъни ва вохид жамоатни  нобуд бўлиши орқали  тафарруқни аслий омили хам бўлди.

Ха, шўро назар эгаларининг ва мутахассисларнинг  жамланиши учун бир  марказ бўлиб, у ерда улар ўзлари эга бўлган мутахассислик билан масалаларни текширишади ва ижмоъ қолибидаги тўғри ва вохид чорани кўрсатиб беришади. Мана бу мухим восита ва абзор ўртадан йўқолиб кетган пайтида, жамиятдаги кундалик ижтиходларга бўлган эхтиёж йўқолиб қолмайдику, шу сабабли хам ижмоъи вохидни ироя бериш учун  жойга эга  бўлмаган мужтахидлар ва назар эгалари жамиятнинг кундалик эхтиёжларига жавоб беришга мажбур бўлишади ва ўзларининг шахсий кўз-қарашларини,ижтиходларини жамиятга кўндаланг қилишади, жамиятда хам табиий равишда хар бир гурух мана бу тарқоқ назар эгаларига  ёки мана бу шахсий ижтиходлардан бирига  тобеъ бўлади, чунки уларни эхтиёжи бор ва улар кундалик эхтиёжларга жавоб беришлари керак.

Шўродаги назарлар борасидаги ихтилоф зотан ижобий бахоланади ва бу кундалик эхтиёжлар билан мувофиқлашиш ва ривожланишни омили хам бўлади, шўро вохид ижмоъ билан мана бу турли-хил кўз-қарашларни орасидан  энг яхши кўз-қарашни ироя бериш орқали ташкиллаштиради, улил амрни  жамланмасидан вужудга келган мана бу шўро, турли-хил раъйларни ва турли-хил тафсирларни ва хилма-хил ижтиходларни ўртага ташланишига боис бўлади.  Худди шу шўро барча далилларни ва турли-хил ижтиходларни текшириб чиқади ва нихоят вохид ижмоъси билан уларни орасидан энг яхшироғини ва аслий мезонларга мувофиқ келганини мусулмонларнинг вохид умматига ва вохид жамоатига тақдим қилади ва уни назари бўйича заиф ва ғайри мустадил бўлган бошқа раъйларни,ижтиходларни,тафсирларни қайтариб юборади. Аммо мана бу шўро раъй алмашиш ва энг яхши назарни қўлга киритиш ва вохид ижмоъни ироя бериш учун мавжуд бўлмайдиган бўлса , худди шу хукумат ва жамоат   хохланса ва хохланмаса хам бир қанча дасталарга бўлинишга,тафарруққа боис бўлади. Ўтган асрларда вохид шўрони ва вохид ижмоъни йўқлиги ана ўшанча тафарруққа сабаб бўлди. 

Хасан ибни Али розиаллоху анхуни хилофатидан сўнг ва султонлар томонидан улил амр шўроси нобуд қилингач ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ўрнига шохигарлик тузуми келтирилгач, одамлар алохида суратда тарқоқ холда шахсий ва оилавий ё ижтимоъий, иқтисодий ва бошқа ишлар бўйича, ўзларини даврларидаги донишмандлардан, уламолардан саволларини сўрашган. Шу тарзда хар бир макон ва замонда донишмандлар  кўриб турган нарса қуйидагилардан иборат эди, хилофат ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат инқирозга учраган, шўро хам ўртадан йўқолган, улил амр хам қолган эмас, лекин шахсий ижтиходларни жамиятга  ироя бериш хам тафарруққа боис бўлади, агар баён қилмасам бир нарсаларни биламан, агар айтмасам яшириб хиёнат қилган бўламан, мана бу ўринлар зарурийдур, бу холатда у хам мажбур, жамиятни эхтиёжи хам равшанлаштириб беришни тақозо қилади, мана бу ўринларнинг  хаммаси уламоларни хар бири алохида шаръий манбаълардан ахкомларни чиқаришни бошлашга ва ўзларини якка холдаги ижтиходларини ироя беришга  ночор ва мажбур қиларди. Жуда хам осонлик билан умматни вахдати парчаланиб кетди ва пўлатдек вохид уммат ва мусулмонларнинг вохид жамоати хам аста-секинлик билан йиллар ўтган сари нобуд бўлди, уни ўрнига  кўп сонли умматлар ва кўп сонли жамоатлар ўсиб чиқди ва жамият ўнлаб шоха ва гурухларга, хилма- хил мазхабларга тақсимланиб кетди.

  Мана бу суратда очиқ ва равшан кўриниб турган нарса шуки, вохид шўрони  ва вохид ижмоъни ўрнига якка шахсларнинг ижтиходи ва истинботи яъни мазхаб келди. Ошкора кўриб турганимиздек, нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни даврида мазхаб бўлган эмас, вохид шўро ва вохид ижмоъ мана бундай хукуматни панохида, вахдатни замонатчиси ва исломий умматни сақловчиси бўлган, буни баробарида эса нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва вохид шўрони ва вохид ижмоъни инқирозга учраши, турли-хил мазхабларни пайдо бўлишига боис бўлди, худди шу тафсирлар ва мазхаблар бу мазхабларга эргашувчиларни қўли билан тафарруқни омилига айланди, шўро умматнинг вахдатини замонатчиси бўлганидек, тарқоқ холдаги тафсирлар тафарруқни асбобларидан бўлди.

Шўрога асосланган хукумат нобуд бўлиб салтанатли хукуматнинг  иш бошлаши, вохид уммат ва вохид жамоатни худди бўри талаган галладек қилди, яъни улар турли-туман ва хар-хил шаклдаги тафарруқга гирифтор бўлишди. Албатта ўтган ислом тарихидаги  14 аср мобайнида буюк мужохидлар ғайри исломий хукуматларга  ё исломий изтирорий бадал хукуматларга хотима беришга ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қайтадан таъсис қилишга  харакат қилишди. Албатта мана бу мардонавор кишиларнинг харакатлари, исломий озодликни истовчиларнинг харакатини бутунлай тўхтаб қолмаслигига сабаб бўлди, аммо афсуски хозирги кунгача турли-хил, аммо мушаххас  иллатларга кўра мана бу қиёмларнинг аксари ўзини комил натижасини қўлга кирита олмади. Охирги асрда биз кўрган уч- тўрт ўрин хам нубувват манхажига асосланган исломий хукуматнинг изтирорий бадали бўлган эди. Салтанат ва диктаторликни вужудга келишидан келиб чиққан хатмий ва амалий натижа мутафарриқ ижтиходларни туғулишига ва умматнинг мазхабий фирқаларга тақсимланишига ва шўрони нобуд  бўлиши эса жамиятдаги вахдатни нобуд бўлишига олиб келди.

Бизнинг биродарларимиз ва опа-сингилларимиз шу нарсага яхшилаб диққат қилишлари керакки, фақат  уммат ва вохид жамоатгина залолат ва саргардонлик йўлида харакат қилмайди холос, аллох таоло хам мана шу умматдан вужудга келган жамоат билан биргадур. Энди мана бу уммат миллионлаб балки миллиярдлаб  нафардан ташкил топган бўладими ёки ўзини замонидаги ягона мўъмин бўлган  саййидимиз Иброхимга ўхшаб бир нафардан ташкил топган бўладими, бу мухим эмас:  

 «إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ» (نحل/120)

Албатта, Иброхим аллохга итоат қилгувчи, хақ йўлдан тойилмаган бир уммат- имом эди. У мушриклардан эмас эди.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(37- қисм)

Ижтиход қилса бўладиган ўринларни хаммаси бой маъдан сифатида қуръон ва суннатда баён қилинган ва хар қандай замондаги хайъатлар ва улил амр шўролар кундалик масалаларга ва янги ўзгаришларга  муносиб равишда унинг майда қисматларини баён қилиб беради, худди Умарни замонидаги девонга ўхшаб атъамахум мин жуъни татбиқ қилиш ё қуръонни жамлаш учун эълон қилинган пайтда, қарор қабул қилинган, шўро бир мажлис ёки икки мажлис ёки бир неча мажлис томонидан бўлиши мумкин.  Ёки қуйидагича амр қилинган пайтида:

            اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‌ …

وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ:

Аслида ўзгармайдиган нарса умумий қонунлар бўлиб, хар қандай замон ва маконда унга амал қилишлик лозим ва зарурийдур, аммо йўллар ва адолатни ижро қилиш воситалари замон ва макондаги тараққиётга нисбатан ўзгарувчандур: масалан бир суд ёки икки суд ёки аслан мухокама қилиш шеваси қайси шева билан яхшироқ ва осонроқ амалга оширилади? Бунга ўхшаган ўринлар ерга нозил бўлган  темир маъданига ўхшайди ва инсонлар кундалик эхтиёжларига муносиб равишда ундан янги нарсаларни олишади ва кундалик эхтиёжларига жавоб беришади. Ундаги маъдан собитдур, аммо ундан вужудга келадиган нарсалар турли-хил  замон ва маконда хилма-хил бўлади.

Мана бундай ижтиход қилса бўладиган ўринларда улил амр шўроси қарор қабул қилади ва шўрога боғланган холда ягона раъй ва иттифоқли назар билан янги ишларни мусулмонларга эълон қилинади ва мухолиф кимсалар хам шўрони ва ижро қилувчи кучни вакили яъни рахбарни,амирал мўъмининни раъйига тобеъ бўлишади.

Очиқ кўриниб турганидек, аслий хукм мана бундай ўринларда собит бўлади, аммо мана бу ахкомларни ижро бўлиш шеваси турли-хил замон ва маконларда мусулмонларнинг эхтиёжларига ва мусулмонларнинг жамиятидаги тараққиётига муносиб холда ўзгарувчандур, ўзини замонини дардига еган, аммо хозирда мавжуд вазиятга ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига  жавоб бера олмайдиган  қадимий ижтиходни, эски тушунчани устида оёқ тираб туриб олишлик, бир томондан шариатни дастурларига хилоф равишда амал қилиш ва янгини ўрнига эскини қўйиб қўйиш хисобланади, бу иш мусулмонларнинг жамиятига зарба уришдан ташқари, агар онгли равишда қасддан қилинадиган бўлса, шахснинг  иймонига жуда кўп зарар келтиради.

   Мана бу суратда, оддий ва табиий холатда, қуръон ва сахих суннат ва шўрони вохид раъйидан ташқари бошқа нарса мусулмонлар учун хужжат бўла олмайди ва исломий харакатга ва исломий хукуматга боғлиқ ижроий ишлардаги мақбул шўронинг нотўғри аммо самимий раъйи шахснинг тўғри раъйидан кўра афзалроқдур. Шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ухуд жангида мадинадан ташқарига чиқиш борасидаги шўрони қарорида, ўзларининг тўғри раъйига хилоф равишда шўронинг нотўғри раъйига таслим бўлган эдилар.

Улил амр шўроси ва уни вохид раъйи диндан ваа аллохни шариатидаги қонунлардан қилинган ижтиходдур, аммо вохид ижтиход ва вохид ижмоъ вохид жамоат учун бўлади.  аллох таоло мустазъафин кишиларга ердаги хилофатни ваъдасини берган пайтида, бу борада таъкидлаб мархамат қилади:

  وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ (نور/55)

Бизлар учун жуда хам яхши ошкор ва равшан бўлган нарса шуки, бизлар хукумат қудратини касб қилиш заминасида қилишимиз керак бўлган амали солих  ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилишдаги ягона  замонатчи бошқа нарсалар эмас, фақат ва фақат шўро бўлади. Исломда фақат шўрони расман тан олинади, шўро ижроий вакилларни ё рахбар, амир ва халифани мушаххас қилиб беради ва умуман айтганда  шўрога итоат қилиш вожибдур, у худони қонунини ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларини  сатхида хисобланади. 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ .

Улил амр шўроси ижмоъи вохид билан бирга замонатчи ва вохид жамоатни ташкил бўлишини омили бўлишидан ташқари, мусулмонларнинг орасида комил вахдатни,бирдамликни сабабчиси хам хисобланади, у якка холдаги меъросий хукуматларни ташкил бўлишига энг катта монеъ хам бўлади. Улил амри минкум хам жамъ холатда келган, бир замондаги якка шахс маъносида эмас, балки жамиятни эхтиёжларидан,мушкилотларидан ва уларга боғлиқ масалалардан огох кишиларни  ва донишмандларни ўз ичига олади, улар ишлар  бўйича мутахассисдурлар, яъни улар  мутахассисликка эга ва мана шу иш учун танлаб олингандурлар. Олдин хам айтиб ўтилганидек улар ижроий ва бошқа кучларнинг  вакилларини мушаххас қилиб танлашади. Бу ерда бошқа шахслар ё мақом эмас,балки  шўро кимни амир ва рахбар бўлиши борасида қарор қабул қилади, агарчи танлаган ё танланган шахс жамиятдаги ўша замоннинг  энг солих кишиси бўлган тақдирда хам.

Али ибни Аби Толиб муовияга ёзган номасида айтадики: менга байъат берган одамлар Абу Бакрга,Умарга, Усмонга ўша пайтдаги шароитлар билан бирга байъат беришган эди. Демак  уларни (шўронинг катталарини) раъйини қабул қилмасликка хеч кимни  хаққи йўқ ва имомни таъйин қилиш шўросининг вазифаси мухожир ва ансорларни хаққидур, демак агар бир кишига иттифоқли назар бериб уни имом деб номлашган бўлса, худони ризосига сабаб бўлибди.  

 إِنَّمَا الشُّورَى لِلْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِفَإِنِ اجْتَمَعُوا عَلَى رَجُلٍ وَ سَمَّوْهُ إِمَاماً كَانَ ذَلِكَ لِلَّهِ رِضًا

Мана шу шевага кўра шўро росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг  вахдатни ва жамоатни  хифз қилиш замонати билан ўзини вазифасини комил  сихат ва саломатликда бажариб келган ва нубувват манхажига асосланган исломий  хилофат ва  хукумат ўзини йўлида давом этган, тоинки ғайри исломий ва зидди исломий бўлган “бидъат” ва вайронгар бало мусулмонларни ўртасида тарқалди ва натижада нубувват манхажига асосланган хилофатни ва хукуматни ўрнига  меъросий, оилага чегараланган хукумат пайдо бўлди.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(36- қисм)

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» وَ «آَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

га ўхшаган катта стротегияларни сахих ва шаръий ижроси, хамда уни қандай татбиқ қилиниши, кайфияти хам бутунлай ўзига хос замон ва маконнинг шароитига тобеъ бўлади. Масалан жамиятдаги иқтисодий бошқарув хам бир илм бўлиб, мана бу илм хам кундан- кунга одамларни эхтиёжларига муносиб равишда ва жамиятдаги шароитга кўра ўзгарувчандур. Шунинг учун хам комилан хукуматий ва ижроий ва идорий жихатга эга бўлган бундай ахкомларни қандай татбиқ ва ижро қилиш равиши,шеваси бир замондан бошқа бир замонга ўтгач, унда ўзгаришлар содир бўлиши мумкин, махсусан ўша замондаги  шароитни назарда тутилган бўлиши мумкин. Шу сабабли хам олдинги ижро қилувчиларнинг ахкомларни қандай  татбиқ қилиши ва уни ижро қилиш равиши, кейинги ижро қилувчилар учун хужжат бўла олмайди.

Мисол тариқасида келтирилса, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хайбардаги ерларни фатх қилувчиларни орасида тақсим қилганлар, аммо Умар ибни Хаттоб ўзини замонидаги мавжуд вазиятга муносиб равишда Ироқдаги ерларни тақсимлаб ташламади. Бу ишни хозиргича хеч ким қуръонга ва махсусан росулуллохни суннатларига мухолиф деб санаган эмас ва санамайди хам, ёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам овора бўлган туяни ўз холича ташлаб қўйинглар деб мархамат қилганлар, Усмон ибни Афвон эса: сотилиб пули эгасига етказилсин,деганлар. Али ибни Аби Толибни маслахат деб билишича эса, овора холдаги туя ва моллар сақлаб турилади ва то эгаси топилгунича байтул молдан озиқлантирилади ва уни сақлаб туриш харажатини  байтул мол беради.    Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қасддан қилинмаган яъни хато сабабли содир бўлган қатл бўйича мархамат қилганларки, оқила ( эркакни яқинлари) дияни тўлашади ( чунки эркакни яқинлари мана бу эркакни  ёрдам берувчилари бўлишади), аммо Умар ибни Хаттобни даврига келиб оқила ахли девон бўлди ва ўзгарди. 

Қуръонни мархамат қилишича:

وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ(انفال/60)

(Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хам улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Энди хозирги замонни отлари бугунги кундаги харакатланувчи машиналар, танклар ва бошқа замонавий аслахалар хисобланади, камон ва ўқ отишни фазилати бобидаги хадислар хам, энг зебо шева билан хозирги замонда мавжуд энг замонавий харбий технологияга татбиқ қилиниши керак. Мана бу ўринларда ва бунга ўхшаган бошқа ўринларни хаммасида татбиқ қилинадиган нарсалар бир-биридан фарқ қилади, аммо мақсад ягона ва собит холича қолади.

Кўриб турганимиздек, хар бир шўрони ижтиходи ва ижмоъси хам ўзини замони учун хужжат бўла олади, бошқа замонларда  қабул бўлмайди. Мана бу жамиятнинг табиий харакатланиш йўли ва сабиқунал аввалунларнинг равиши бўлиб, биз хам уларга эхсон билан тобеъ бўлишга буюрилганмиз:

 وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100)

Мухожир ва ансорларнинг биринчилари, пешқадамлари ва уларга чиройли амаллар билан эргашган зотлар-улардан аллох рози бўлди ва улар хам ундан рози бўлдилар. Яна ( аллох) улар учун остидан дарёлар оқиб турадиган, улар абадий қоладиган жаннатларни тайёрлаб қўйди. Мана шу буюк бахтдир.

Шўрога боғлиқ бўлган мана бу дастадаги ижтиходий ўринлардаги масала ва бу сўздан бўлган мақсад ва хадаф, хукумат суннати бўйича сабиқунал аввалуннинг тобеъ бўлиш  шеваси ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ижролари ва бизлардаги шўроларнинг муносиб суратда улардан табаият қилишларидур.

Мана бу мухтасар изохлар билан бизлар турли-хил ахкомларни навларига ва шўродаги вохид ижтиходларни жойгохига етиб келдик. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам одамларга уч хил хукмни ироя берганлар:

1-Мустақим қуръондан олиниб одамларга етказиладиган хукм.

2-Орада тартибсизликлар вужудга келмаслиги учун қуръондан у кишининг хос тафсирлари ва баёнлари орқали келган хукм бўлиб, бу борада росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бошқа хеч ким буни тушуниб ета олмаган ва бизлар бунга собит суннат деймиз.

Бунга намоз ё хаж ва бошқа шунга ўхшаган ўринлар мисол бўла олади.

    وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً ‏(نساء/115)

Ким хақ йўлни аниқ билганидан кейин пайғамбарга хилоф иш қилса ва мўъминларнинг йўлларидан бошқа йўлга эргашиб кетса, биз уни кетганича қўйиб берамиз. Сўнгра жаханнамга дохил қиламиз. Нақадар ёмон жой у!

3-Яна бир хукмни ёронларни ва шўрони ёрдамида ўзига хос замон ва макондаги ўринлар,шароитлар учун кундалик эхтиёжларга кўра чиқарганлар  ва уни вохид холатда мусулмонларни орасида эълон қилганлар.

وَشَاوِرْهُمْ فِی الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ ‏ (آل عمران/159)

Ва  ишларингизда уларга маслахат солинг! Энди (маслахат қилгач,  бирон ишни) қасд қилсангиз,  аллохга суянинг – таваккал қилинг! Албатта аллох ўзига суяниб иш қилгувчиларни севади.

Бунга бадрдаги жангни маконини ўзгартириш, ухуд жанги учун  мадинадан ташқарига чиқиш ёки ахзоб жангидаги хандақ ковлаш  мисол бўлади.

Энди росулуллох саллалллоху алайхи  васаалламни вафотларидан сўнг,  қуръон  хам  бор, қуръонни  ўзи томонидан хам   ахкомлар баён қилиб берилган ва бу борада ижтиходлар  қабул қилинмайди ва  хеч қандай  бошқа  сўзга ўрин  хам  йўқ, бундан ташқари  сахих  суннат хам бор, аммо қуръон  ва сахих  суннатдаги  қонунларни ўзига хос холатларда ва  янги кундалик эхтиёжларда, масалаларда татбиқ қилишлик, қуръон ва суннатдан фойдаланиш  билан янги  ижтиходлар вужудга келиши керак ва  инсон улардан  ижтиход қилиш қудратига эга.

(давоми бор………)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(35- қисм)   

Хўп, энди вохид шўрони нобуд бўлиши билан вохид ижмоъ хам йўқолгач, мажбурий холатда вохид жамоат хам нобуд бўлди ва уни ўрнига кичик ва катта юзлаб жамоатлар вужудга келди.

Очиқ кўриниб турганидек вохид жамоатни инқирози вохид ижмоъни инқирозига боғланади ва вохид ижмоъни нобуд бўлиш илдизи эса вохид умматни нобуд бўлишига етиб боради ва вохид умматни илдизи  хам вохид улил амр шўросини инқирозига боғланади ва вохид улил амр шўросининг инқирози хам нубувват манхажига асосланган исломий  хукуматни инқирозига боғлиқдур.

 Мана бу холатда очиқ ва равшан кўриниб турган нарса шуки, нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ва мусулмонларнинг вохид улил амр шўросининг инқирози, ана ўшанча тафарруқни,залилликни, қолоқликни, бир жойда қотиб қолишни, умум  мусулмонларнинг моддий ва маънавий сустлигини ,ақидавий-ахлоқий ва рафторий  фасодларнинг  ривожланишини асосий иллати ва омили бўлади: 

لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ، عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ..

ислом дастаглари бирма-бир синдирилади, бу дастаглардан бири нобуд бўлган пайтида, одамлар уларни энг яқинига чанг солади, уларнинг аввали хукмни синдирилиши бўлиб ( нубувват манхажига асосланган хукмни бир четга суриб қўйишади) ва уларни охири намоздур. ( яъни намозни тарк қилишади.)

Очиқ ва ойдин кўриниб турганидек, нубувват манхажига асосланган мана бундай исломий хукуматга ва унга боғланган ташкилотларга янгидан  қайтиш билангина, яна бир бор вохид уммат ва вохид жамоат ташкил бўлади ва мусулмонлар мана шунча фасодларни дастидан нажот топишади ва аллох таоло улар учун таъйинлаб қўйган йўлга тушиб олишади ва

  كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ

сифатига шомил бўлишади.

Исломий  хукуматни ва уни  қўл остидаги ташкилотларни қўлга  киритмасдан туриб 100 йиллар  давомида исломий хукуматни қўлга киритиш йўлидан  бошқа йўлдаги   ахлоқ дарслари,тазкия бериш, одамларни парвариши шариатда  талаб қилинган асосий  таъсирни бермайди. Биз бу  нарсаларни  асрлар давомида тажриба қилиб ўтдик, уни  янгидан   тажриба  қилишга  эхтиёжимиз  йўқ, албатта бизлар шу даражада тушунчага эга бўлсак керак,деб ўйлайман, яъни агарчи ахли суннат мавжуд бўлса хам – у  тахминан барча ахли қибла фирқаларини ўз ичига олади- аммо у  вохид шўросиз ва вохид умматсиз ва вохид ижмоъсиз ва вохид жамоатсиз хеч нарса эмас, на ахли жамоатлар мавжуд ва на ахли жамоат.

Вохид шўро эса турли-хил таъвилот ва тафсирларни, хилма-хил тарқоқ  ахзобларни ва гурухларни ўрнида нақш ўйнайди ва барча мусулмонларни устида вохид раъйни ироя беришни ва қарор қабул қилиш қудратини зиммасига олади.

Шўро қандай сатхда ташкил бўлишидан қатъий назар барча мусулмонларнинг иродасини кўрсатиб баён қилади ва уларни ўзини химояси остига олади, бундан сўнг ахзоблар ва тафсирлар ва турли-хил таъвилотларни сўзи биринчи ўринда турмайди, улар аста-секин ўзларини жойгохларини шўрога беришади ва улил амр шўроси ижтиход қилса бўладиган масалалар борасида ўзини вохид ижтиходини ироя беради ва уни вохид ижмоъси ва вохид раъйи қуръон ва сахих  суннатни қаторидан жой олади:

      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا‏ (نساء/59).

Эй мўминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган ( яъни мусулмон) хокимларга бўйинсинингиз! Бордию бирон нарса хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарига қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.

Аллохга итоат қилишлик, яъни хукмни қуръондан олишлик ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга итоат қилишлик, яъни хукмни сахих суннатдан олишлик ва улил амрга итоат қилишлик, яъни хукмни улил амр шўросини вохид ижмоъсидан олишлик демакдир. Мана шу шаклда улил амр шўросининг вохид ижмоъсига итоат қилишлик хам, аллохга ва росулига итоат қилишни қаторидан жой олади ва вожиб бўлади. Чунки аллохни ва росулини хукмини ижро қилиш ва татбиқ қилиш кайфияти, бутун жахондаги ва минтақадаги ички мавжуд вазиятга муносиб равишда мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра, мана шу вохид шўрони канали ва уни вохид ижмоъсини йўли  орқали, муносиб ва мувофиқ  шева, хос шароит билан баён қилинади.

Худди шу ерда вохид ижмоъдан келиб чиққан мана бу вохид хукм барча мусулмонлар учун охирги хужжат бўлади ва хамма мусулмонлар вохид раъйдан фойдаланган ва бахра олган холда тафарруқдан ва бир неча даста бўлишдан нажот топишади ва яна янгидан вохид уммат ва вохид жамоат шаклланади, аллох таоло у хақида мархамат қиладики:   

کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ (ال عمران /110)

шу пайтда мана бу вохид уммат  бошқа одамлар учун намуна бўлади:

   وَکَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَکُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَیَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیداً(بقره /143)

бу вохид уммат аллохни ваъдаларини ўзига шомил қилиб олади:

 وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَى لَهُمْ وَلَیُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً ‏(نور/55)

Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган ( иймон- эътиқодли) зотларни ( ер юзига) халифа- хукмрон қилганидек, уларни хам  ер юзида халифа қилишни ва улар учун ўзи рози бўлган (ислом) динини ғолиб- мустахкам қилишни хамда уларнинг (ахволини маккада кўрган) хавфу хатарларидан сўнг ( мадинада) тинчлик- хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди.

Ха,улил амр шўроси хар қандай замонда хос шароитларда мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра, аллохни шариатидаги қонунларни қандай татбиқ қилишни ва уни кайфиятини вохид раъй билан баён қилади. Мисол тариқасида келтирадиган бўлсак, жамиятни идора қилиш шеваси шўро асосида бўлиши кераклигини  яхши биламиз, энди мана бу шўролар сақифадан тортиб хозирги кунгача мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра мураккаблашиб келган  ва ўша замонга боғлиқ ўзига хос ташкиллаштиришларга, тузатишларга эхтиёж пайдо бўлади, бўлмасам мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига жавоб бера олмай қолади.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(34- қисм)  

Бу ердаги умумий қоида шуки, ахли қиблага нисбатан яхши гумонда бўлишимиз ва қўлимиздан келганча мусулмонлар учун узр келтиришимиз керак, мана бу холатда мусулмонлар бир-бирларига яхши гумон  қилишлари ва яхши гумон қилишни усулларини таълим олишликка мажбурдурлар. Шунингдек бир-биримизни равшан фикр орқали хатоларимиз билан қабул қилишимиз керак, чунки бизларни хаммамиз хато қиламиз. шундай бўлгач бир-биримизга сабр-тоқат қилишимиз ва бир-биримизни манфаъатларимизни  риоят қилишимиз керак бўлади. Аммо мусулмонлар манфаъатда кучли ихтилофга ёки чуқур назарий ихтилофга ё хадафдаги очиқ ихтилофга эга  бўлган кишиларга вахдатни бахонаси билан шўроларида жой беришга мажбур эмаслар.  Балки шўро улар билан вақтинчалик ё маълум муддатгача бўлган паймонларни туза олади. Мусулмонларнинг  шўроси ва бу шўронинг вохид ижмоъсига тобеъ бўлиш ва мусулмонларнинг огохона,мақсадли вахдат масаласи  бошқа бир нарса ва бирлашиш масаласи бошқа бир нарса хисобланиди, уларни хар бири ўзига хос шароитларга эгадур.

 Мақсадли вахдат икки аслга ақидавий онгга, покланиш, тазкияга суянган бўлса, сўнгра ташкилотий ва тартибли тарбиятга асосланган бўлсагина кенг-қамровли,доимий қудратни манбаъси бўлишга қодир. Мақсадли вахдат мана шу йўлда харакат қилар экан, ўзининг ривожланиш,гуллаб- яшнаши бўйича табиий хаётини янада кўпроқ давом эттиради. “Вахдат” мана бундай харакатларни ва жараёнларни ўзини хифз қилиш ва кучлироқ қилиш учун  хатари камроқ бўлган йўллардан янада кўпроқ фойдаланишни хохласа, динни аста-секинлик билан ташкиллашган суратда ўрганиши керак ва  қуръон,суннатдаги “вахдат”нинг хаётий тарихидан  ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан кейинги “вахдат”нинг хаётий тарихидан  ва ғайри мусулмон бўлган бошқа миллатлардаги “вахдат”нинг хаётий тарихидан  ва “вахдат”нинг ўзини хаётий тарихидан керакли ишларни таълим олиб ўрганиши, қайтадан ўқиб чиқиши, ибрат олиши  лозим. Ха, вахдатга нисбатан худди бир тирик, нихоятда таъсир қилувчи  мавжудот сингари  қаралиши керак ва   турли-хил шароитларда ва хилма-хил жамиятлардаги вахдатни хаётини текшириб чиқилиши лозим, худди бир нутфа ва чақалоқни тирик ушлаб туриш учун қилинганидек, уни парвариши ва қувватланиши учун такомуллашиш йўлида мавжуд тажрибалардан фойдаланиш керак.

 Айтиб ўтганимиздек, нубувват манхажига асосланган хилофатни кўзга кўринган нишоналаридан бири хокимни ва хукумат ташкилотларини устидаги одамларнинг биргаликдаги назорати бўлса, яна бири шўро номли рукн ва қувватдур.

 Нубувват манхажига асосланган хилофат ўртадан кўтарилгач, биринчи бўлиб йўқолган нарса одамларнинг назорати бўлди, албатта бу нарса табиийдур. Чунки зўравон шохигарлик – мулкан аззан- ва мустабид – мулкан жабариян- хоким бўлгач, одамларда танқид қилиш ва мухолиф раъйни билдириш  журъати қолмайди, магар баъзи бир мустасно холатларда бўлган бўлиши мумкин, аммо шу холатларда хам аксаран улар чегаралаб қўйилган, уларга қарши рухий жанглар олиб борилган, хатто зиндонга ташланиб бостирилган ва баъзи ўринларда уларни қуролли жанг билан бостирилган. Буни кетидан ўз- ўзидан улил амр шўроси хам ёки умум одамларни истелохи билан айтганда бутун мусулмонларнинг ахли хал ва ақд муваххид шўроси хам нобуд бўлди. Вохид умматни ташкил қилган  мусулмонларнинг вохид  улил амр шўроси хам нобуд бўлгач, нобуд бўлган учинчи нарса вохид уммат бўлди ва ундан ўнлаб балки юзлаб майда ва катта умматлар вужудга келди ва хали- хануз хам улар кўпайиб боряпти.

Ижмоъйи вохид ундан келиб чиқадиган вохид уммат орадан йўқолгач, тўртинчи ўринда мусулмонларнинг вохид ижмоъси хам йўқолди ва вохид ижмоъ йўқолгач гурухларни орасидаги ва мазхабларни ичидаги,махаллий турли-хил юзлаб балки минглаб ижмоълар мусулмонларнинг умумий вохид ижмоъсини ўрнини эгаллаб олди.

Вохид ижмоъ мусулмонларнинг вохид жамоатини вужудга келиши ва хифз қилинишини замонатчиси хисобланади. Шунинг учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мусулмонларни жамоатга қўшилишга буюрганлар ва хар қандай  жамоатдан узоқлашишни ва тафарруқ ижод қилишни маън қилганлар. 

   عَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الْوَاحِدِ وَهُوَ مِنْ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ، مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الْجَنَّةِ فَلْيَلْزَمْ الْجَمَاعَةَ.

Сизлар учун жамоатга қўшилиш лозим ва зарурийдур, ва ундан жудо бўлишдан эхтиёт бўлингларки, шайтон танхо бир нафарга хамрох бўлади ва икки нафардан узоқроқдадур, жаннатни ўртасини хохлаган хар бир киши, албатта  жамоатга пойбанд бўлсин.

Бошқа бир жойда очиқ-ойдин баён қиладики:

 الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُعَذَابٌ ”

Жамоат рахмат ва тафрақа азобдур.  Қуйидагилар эса вахдатга дастур беридаган оятлар хақидаги тафсир ва равшанлаштириш бўлиб, махсусан аллох таоло тафарруқни осмоний азоблар,зилзила хаддидаги азоблар жумласидан деб таништирган пайтида:

قُلْ هُوَ الْقَادِرُعَلَى أَن یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذَاباً مِّن فَوْقِکُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعاً وَیُذِیقَ بَعْضَکُم بَأْسَ بَعْضٍ انظُرْ کَیْفَ نُصَرِّفُ الآیَاتِ لَعَلَّهُمْ یَفْقَهُونَ ‏(انعام/65)

Айтинг: ” у сизларга устингиздан ё оёқларингиз остидан азоб юборишга, ёки сизларни гурух-гурух қилиб аралаштириб юбориб (жангу – жадалларда) айримларингизга айримларингизнинг зарарини тоттириб қўйишга қодир бўлган зотдир.” Қаранг, англаб етармикинлар, деб оятларимизни қандай баён қилмоқдамиз.

Дархақиқат ахли фахм бўлган кишилар шуни яхши билишадики, шубхасиз тафарруқ азоби тепадан ва оёқлар остидан нозил бўладиган азоблардан кўра хатарлироқдур, уни миқёси кенгроқ, шиддатлироқ, бузғунчироқ ва вахшатлироқ бўлади, хозирги кунда хам тепадан ёғдириладиган атом,химиявий, урониюмли, бир неча тоннали бомбалар хам чақмоқ,зилзилага ўхшаш  осмоний азоблардек амал қилади. Бундан ташқари тафарруқ азоби  мусулмонларни  бунчалик залил, беубухат қилганки, хар қандай кофир ўзи хохлаган жиноятини қилишга қўл уради, шу шаклда осмоний ва ердаги азобларни ўзига жамлаб олган, у йиллаб хатто асрлар давомида чўзилиши ва бир неча наслни нобуд қилиб ўзи билан олиб кетиши мумкин; бўлиб хам бир чақмоқ ё шиддатли ёмғир ё бир зилзила бир вақтни ўзида хос шахсларни ё хос бир наслни нобуд қилади ва кейинги наслга таъсир қилмайди.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(33- қисмат)

Энди вохид умматдаги  ислом  фуқахоларининг улил амр шўроси вохид ижмоъси билан вохид раъйни даъват ва таблиғ қилиш  учун ташкил қилади:

 وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ   (آل عمران/ 104)

Яъни умматни хаммаси одамларга бир раъйни етказишади, бир мубаллиғни раъйи бошқасиникидан фарқи бўлмайди, мана бу масжидда ё махаллада ё бу шахарда ё вилоятда ё давлатда бир нарсани етказиб, бошқа бир масжидда ё махаллада,шахарда,қишлоқда, минтақада бошқа бир нарсани етказилмайди. Хамма бир хил нарсани етказади ва одамлар хам турли-хил раъйлар сабабли саргардон,тарқоқ бўлиб кетишмайди.

Албатта бу вахдат ва шўро шундай бир воситаки, хамма ундан фойдалана олади. Масалан машина, тайёралар, танклар ва бошқа нарсаларга ўхшайди. Хар қандай киши вахдатга етиш ва қудратни кучайтириш ва қудратни сақлаб туриш учун бу шўродан фойдаланишга ва уни ўзини мақсадлари йўлида ишлатишга  қодир. Фақат мусулмонлар ва мустазъафин кишиларгина бу машинадан фойдана олади, тоғутлар ва золимлар бу хақдан махрумдурлар ва улар эшакни минишлари керак,деган нарса ботил тасаввур ва нотўғри ишдур. Аллох таоло  машина  хайдашликни мусулмонларни,мазлумларни хаққи қилиб бериб, бошқаларни ундан махрум қилган эмас. Шўро ва вахдат хам ананавий тарзда ўзгармас илохий суннатлардан ва қимматли,хал қилувчи абзорлардан бўлиб, мазлумлар махсусан ахли қибланинг мустазъафинлари хаммадан кўра хақлироқдурлар, асбобларини мухайё қилиш ва вахдатни касб қилиш хам мусулмонлар учун вожиброқ деб саналади.

Мана бу холатда вахдат ва муттахид бўлишлик, кучли ва буюк, ва  фаол  қудратни вужудга келишига боис бўлади, хар қандай замон ва маконда агар ўша замон ва маконни ривожланишига муносиб холда мана бу вахдатдан фойдаланиладиган бўлса, мусбат ё манфий бўлган буюк ўзларишларни вужудга келтиришга қодир.

 -Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни лашкари  ё Абу Бакр Сиддиқни лашкари ё Умар ибни Хаттобни лашкари ё Салохиддин Айюбийни лашкари ё Юсуф ибни Тошфинни ё Сайфиддин Қутузни лашкарига ўхшаш ижобий ўзгаришлар бунга мисол бўлади.

-Манфий ўзгаришларга хам чангизхон муғулни лашкари ё бугунги кундаги америка рахбарлигидаги бутун жахон секуляристларини иттифоқи, россия ва хитой,нато ва бошқалар мисол бўлади.

Хар қандай холатда хам, агар вахдат фикрий,ақидавий, ташкилотий,рахбарий иттиход учун шароитни мухайё қилса, у хамиша ўзгаришни манбаъси бўлиб қолади; чунки у қудратни манбаъсидур. У қудрат ва имконият қўли бўлиб, ундан ошкор ва пинхон кофир хам ва мусулмон хам фойдалана олади.

Хўп энди агар ахли қибла бўлган  шахс ё гурух ва жамоат, вахдатни ахамияти ва жойгохи хақида шу даражадаги шаръий даркни,билимни қўлга киритган бўлса ва                                           تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ و از دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ

га ўхшаган булғанишлардан узоқлашган бўлса, вахдатни мафхуми, мохияти  ва вазифасида  тадаббур ва чуқур фикрлаш билан шунчалик тушуниб етиши, дарк қилиши лозимки, баданга вахдатни мохиятини киргизиш орқали мўъмин, муваххид шахсни қонида, хўжайраларида  у жорий бўлиши ва ўзини таъсирини унинг  шахсият ва рафторида кўрсатиши керак. Ўзининг жиходий хаётида ва муборазасида вахдатни намойиш қилиб уни амалда кўрсатиб берган кишигина вахдатни иддао қила олади.

Шахсларни ва жамоатларни ва гурухларни,ахзобларни ва кичик шўроларни исломий вахдатни қаршисидаги муносабати ва мана бу муборак вахдатни юракдан,калом билан амалий химоя қилиш меъзони, шахс бу билан ўзини жанохларни ва жибхаларни бирига яқинлаштирадиган меъёр хисобланади. Ё аллохни йўлидаги мужохидлар жанохи ва жибхаси ёки бўлмасам тоғутни йўлидаги жангчиларни жибхаси ва жанохи бўлади, мана бу икковидан бошқа учинчи жанох мавжуд эмас:

   الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ (نساء/76)

шахснинг вахдатни баробаридаги амалий,забоний ва қалбий учталик муносабати, бу шахсда шундай бир сифатни вужудга келтира оладики, уни жанохлардан бирига тегишли эканини ёки аъмоли билан жанох ва жибхаларни бирига хизмат қилишини кўрсатиб беради.

Албатта аллохни шариатида қудратни ва ғалабани хифз қилиш  замонатини бера оладиган вахдат, иймоний ва огохона,мақсадли вахдатдур.  Исломий хукумат қудратини касб қилиш ва вохид  улил амр шўросини,вохид ижмоъни,вохид умматни,вохид жамоатни касб қилишга ўхшаган  мана бу вахдатни ташкил қилиш мақсадлари йўлида харакат қилишни хохламайдиган ва харакат қила олмайдиган манфаъатлари турли- хил бўлган шахслар ва гурухларнинг бир жойда жамланиши хато хисобланади.

Чунки улар мунофиқ ва секулярзадалар бўлиб, агар сиёсий вазият уларни муродларига кўра давом этса, улар мужохидларни ёнида қолишади ва сиёсий об-хаво, хамда тоғутий хокимни хавоси ўзгаргач ёки бошқа бир жойда уларга яхшироқ имтиёз берадиганлар пайдо бўлса, тезлик билан мужохидларни сафидан чиқиб  кетишади ва хатто уларни бир дастаси ислох талаб кишиларни қолибида ана ўша тоғутий тузумга киришади, яхшироқ имтиёзга эга бўлган бошқа бир даста эса мужохидларга қарши тоғутларни фойдасига ишлайдиган жибхаларга жойлашиб олишади. Улар томонидан алданиб қолган,сўнгра эса буни тушуниб етган  содиқ мусулмонлар дастаси ё яна қайтадан мужохидларни сафига қайтишади ё аксар холатда бошқалардан  узилган, ноумид шахсларга айланишади.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(32- қисм)

Мана бу холатда барча сабиқунал аввалун кишилар ва барча муборизлар учун тафарруқ,чегараланиб қолиш,жохилона хаёлпарастлик эшиклари ёпилган, уларнинг  бир-бирларини кучларидан,қудратларидан фойдаланишдан бошқа чоралари йўқ, хар бир диёрдаги сабиқунал аввалун бўлган кишиларнинг ёлғиз харакат қилишлари, булғанган кимсаларни сафларига тушиб қолишларига боис бўлади,

  ( قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ)

 ва натижада жохилий ташкилотлар ва аллохни шариатидаги қонунларнинг душманлари уларни жуда хам зарарли тарзда рахмсизлик билан ораларида хазм қилиб ташлашади.

Ёлғиз харакат қилиш бизлар учун захарли бўлиб, тафарруқ эса мушрикларни,секулярзадаларни сифатларидан хисобланади.   

وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ،

Буни баробарида эса огохона ва мақсадли вахдат, бизлар учун стротегия ва тактика хисобланади. У шу жихатдан тактика хисобланадики,

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا (آل عمران/103)

қоидасига кўра мусулмонларнинг барча  яширин қудратини, кучини сафарбар қилиш ва ташкиллаштириш учун бир воситадур, бу бизлар учун огохона,мақсадли ва харакатли вахдат стротегияси  хам хисобланади, чунки у аллохни ва мусулмонларни  душманларини мусулмонларнинг  умумий сафарбарлиги ва барчани  қамраб олувчи  жиход орқали ўзини назарини ироя беради.    .یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَا لَکُمْ إِذَا قِیلَ لَکُمُ انفِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِیتُم بِالْحَیَاةِ الدُّنْیَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِیلٌ ‏ (توبه/38)

Огохона, мақсадли ва харакатли вахдат томон қилинган бизларнинг барча тактикаларимиз ва стротегиямиз, қудратни касб қилиш учундир, чунки хужумчи ва босқинчи  секуляр жохилият, муртадлар ва уларнинг махаллий навкарлари харгиз “одоб” ва “илтимос” билан қирғин ва қуролли жангдан қўлларини тортишмайди, улар биз қўлимизни динимизнинг тўрт мафхумидан қўлимизни тиймагунимизча бу ишларини давом эттиришади: 

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ

Шу сабабли хам фақат “мусулмонларнинг умумий қудрати” билан “хужумчи душманнинг умумий қудрати” тўхтатилиб нобуд қилинади.

Қуръон тарихи хам ва башар томонидан ёзилган тарих хам, бундан бошқа равишни тажриба ва исбот  қилган эмас, яъни илтимос,дуо, йиғи ва зорланиш, маданиятли бўлиш, одоб билан сухбатлашиш, яхши кийиниш билан аллохнинг  хукмини жохилиятни, тоғутни  хукмини ўрнига қўя олмайди ва жохилият, тоғутлар ўзини ихтиёри билан бир четга чиқиб манфаъатларидан ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши жанг қилишдан қўлларини тийишмайди. Очиқ кўриниб турганидек огохона ва мақсадли вахдат орқали қудратни касб қилишлик ягона чора бўлиб қолади, тафрақа эса вахдатнинг асосий, нобуд қилувчи, ўлдирувчи захари хисобланади, мана бу вахдат қудратнинг асосий булоғидур.  

 وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَاصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (انفال/46)

Ха,мақсадли ва огохона, харакатли вахдат “атиъуллоха ва росулах”  булоғидан келиб чиққан бўлиб, қудратни рухи бўлади, тафрақа эса зиллат,хорлик, мастлик,убухатсизликдур.

Мана бу холатда, огохона ва мақсадли,харакатли вахдат бир лойиха ва тарх бўлади, мана бу лойиха китобхоналарда ё китобларни ичида эмас, балки  мусулмонларнинг кундалик,хақиқий хаётларида амалга оширилади. Агар тафрақа солгувчилар ва бир жойга ўтириб олган  китобхоналардаги вайсақилар ўзларининг  калта фикрлари ва ўзларининг  хаёлпарастликлари билан тафарруқни асбобларини мухайё қиладиган бўлсалар, албатта танбех бўлишлари лозим ва агар мана бу ёлланма,қотиб қолган кимсаларга ва гохида эса ўзимизнинг жохил,мувозанатсиз, меъзонсиз биродарларимизга қарши танқид ва юмшоқ жангга кирамиз,дейиладиган бўлса, мана бу ишларни хаммаси мусулмонларнинг шўросини мухофизат қилиш ва мусулмонларнинг мақсадли,огохона вахдатларини мухофизат қилиш ва энг катта душманга қарши буюк қудратни касб қилиш учундур; аммо мана бу икки тоифа бизларни изтирорий ва дифоъ холатига солиб қўйишган ва юмшоқ жангни,гохида эса иссиқ жангни хам мусулмонларга мажбурлаб юклашган, натижада эса уларни дафъ қилишдан бошқа чора қолган эмас.

Бу ерда бизларнинг огохона,мақсадли вахдатимизни маъноси шўродаги турли-хил раъйларни йўқотиш ва хилма-хил ижтиходларни ироя беришни олдини олиш эмас, балки мақсадли,огохона вахдатдан бўлган манзур шундай бир харакатли вахдатки, мана бу мақсадли,харакатли вахдат шўронинг равиши сиёсатини вохид ва бир хил ижмоъ билан, хозирги ва келажак борасидаги  мубхам бўлмаган равшан эътиқодлар мажмуасини ва мубхам бўлмаган равшан стротегиялар мажмуасини жамиятдаги яққол воқеиятларга нисбатан муносабат билдириш  равишини очиқ,равшан холатда  кўрсатиб ироя беради.

Мусулмонларнинг вохид шўросини канали орқали вохид умматни ташкил қилиш  сари харакатланишга  ошкора уриниш ва турли-хил жамоатларни ўрнига вохид жамоатни ташкил қилиш,хамда бир қанча умматларни ўрнига вохид умматни ташкил қилишни воситасида аллох таоло мархамат қилган оятга шомил бўламиз:

  كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ…  (ال عمران / 110)

(давоми бор……..)