Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(32- қисм)
Мана бу холатда барча сабиқунал аввалун кишилар ва барча муборизлар учун тафарруқ,чегараланиб қолиш,жохилона хаёлпарастлик эшиклари ёпилган, уларнинг бир-бирларини кучларидан,қудратларидан фойдаланишдан бошқа чоралари йўқ, хар бир диёрдаги сабиқунал аввалун бўлган кишиларнинг ёлғиз харакат қилишлари, булғанган кимсаларни сафларига тушиб қолишларига боис бўлади,
( قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ)
ва натижада жохилий ташкилотлар ва аллохни шариатидаги қонунларнинг душманлари уларни жуда хам зарарли тарзда рахмсизлик билан ораларида хазм қилиб ташлашади.
Ёлғиз харакат қилиш бизлар учун захарли бўлиб, тафарруқ эса мушрикларни,секулярзадаларни сифатларидан хисобланади.
وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ،
Буни баробарида эса огохона ва мақсадли вахдат, бизлар учун стротегия ва тактика хисобланади. У шу жихатдан тактика хисобланадики,
وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا (آل عمران/103)
қоидасига кўра мусулмонларнинг барча яширин қудратини, кучини сафарбар қилиш ва ташкиллаштириш учун бир воситадур, бу бизлар учун огохона,мақсадли ва харакатли вахдат стротегияси хам хисобланади, чунки у аллохни ва мусулмонларни душманларини мусулмонларнинг умумий сафарбарлиги ва барчани қамраб олувчи жиход орқали ўзини назарини ироя беради. .یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَا لَکُمْ إِذَا قِیلَ لَکُمُ انفِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِیتُم بِالْحَیَاةِ الدُّنْیَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِیلٌ (توبه/38)
Огохона, мақсадли ва харакатли вахдат томон қилинган бизларнинг барча тактикаларимиз ва стротегиямиз, қудратни касб қилиш учундир, чунки хужумчи ва босқинчи секуляр жохилият, муртадлар ва уларнинг махаллий навкарлари харгиз “одоб” ва “илтимос” билан қирғин ва қуролли жангдан қўлларини тортишмайди, улар биз қўлимизни динимизнинг тўрт мафхумидан қўлимизни тиймагунимизча бу ишларини давом эттиришади:
وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ
Шу сабабли хам фақат “мусулмонларнинг умумий қудрати” билан “хужумчи душманнинг умумий қудрати” тўхтатилиб нобуд қилинади.
Қуръон тарихи хам ва башар томонидан ёзилган тарих хам, бундан бошқа равишни тажриба ва исбот қилган эмас, яъни илтимос,дуо, йиғи ва зорланиш, маданиятли бўлиш, одоб билан сухбатлашиш, яхши кийиниш билан аллохнинг хукмини жохилиятни, тоғутни хукмини ўрнига қўя олмайди ва жохилият, тоғутлар ўзини ихтиёри билан бир четга чиқиб манфаъатларидан ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши жанг қилишдан қўлларини тийишмайди. Очиқ кўриниб турганидек огохона ва мақсадли вахдат орқали қудратни касб қилишлик ягона чора бўлиб қолади, тафрақа эса вахдатнинг асосий, нобуд қилувчи, ўлдирувчи захари хисобланади, мана бу вахдат қудратнинг асосий булоғидур.
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَاصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (انفال/46)
Ха,мақсадли ва огохона, харакатли вахдат “атиъуллоха ва росулах” булоғидан келиб чиққан бўлиб, қудратни рухи бўлади, тафрақа эса зиллат,хорлик, мастлик,убухатсизликдур.
Мана бу холатда, огохона ва мақсадли,харакатли вахдат бир лойиха ва тарх бўлади, мана бу лойиха китобхоналарда ё китобларни ичида эмас, балки мусулмонларнинг кундалик,хақиқий хаётларида амалга оширилади. Агар тафрақа солгувчилар ва бир жойга ўтириб олган китобхоналардаги вайсақилар ўзларининг калта фикрлари ва ўзларининг хаёлпарастликлари билан тафарруқни асбобларини мухайё қиладиган бўлсалар, албатта танбех бўлишлари лозим ва агар мана бу ёлланма,қотиб қолган кимсаларга ва гохида эса ўзимизнинг жохил,мувозанатсиз, меъзонсиз биродарларимизга қарши танқид ва юмшоқ жангга кирамиз,дейиладиган бўлса, мана бу ишларни хаммаси мусулмонларнинг шўросини мухофизат қилиш ва мусулмонларнинг мақсадли,огохона вахдатларини мухофизат қилиш ва энг катта душманга қарши буюк қудратни касб қилиш учундур; аммо мана бу икки тоифа бизларни изтирорий ва дифоъ холатига солиб қўйишган ва юмшоқ жангни,гохида эса иссиқ жангни хам мусулмонларга мажбурлаб юклашган, натижада эса уларни дафъ қилишдан бошқа чора қолган эмас.
Бу ерда бизларнинг огохона,мақсадли вахдатимизни маъноси шўродаги турли-хил раъйларни йўқотиш ва хилма-хил ижтиходларни ироя беришни олдини олиш эмас, балки мақсадли,огохона вахдатдан бўлган манзур шундай бир харакатли вахдатки, мана бу мақсадли,харакатли вахдат шўронинг равиши сиёсатини вохид ва бир хил ижмоъ билан, хозирги ва келажак борасидаги мубхам бўлмаган равшан эътиқодлар мажмуасини ва мубхам бўлмаган равшан стротегиялар мажмуасини жамиятдаги яққол воқеиятларга нисбатан муносабат билдириш равишини очиқ,равшан холатда кўрсатиб ироя беради.
Мусулмонларнинг вохид шўросини канали орқали вохид умматни ташкил қилиш сари харакатланишга ошкора уриниш ва турли-хил жамоатларни ўрнига вохид жамоатни ташкил қилиш,хамда бир қанча умматларни ўрнига вохид умматни ташкил қилишни воситасида аллох таоло мархамат қилган оятга шомил бўламиз:
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ… (ال عمران / 110)
(давоми бор……..)