دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (2) (19 بُولِیم)

(3-قیسم)  

اَگر اوُتگن تَرِیخ دَوامِیدَگِی مُشرِکلَرنِی تَقدِیرِیگه قَرَسَنگِیزلَر، اوُلَرنِینگ اَلله تَعالَی  تامانِیدَن شَمال، توُفان، ماماقَلدِیراق وَ باشقَه طَبِیعِی بَلالَر بِیلَن نابوُد بُولگنلِیکلَرِینِی کوُرَسِیزلَر، یاکِی اَلله تَعالَی اوُلَرنِی اِیلچِیلَر وَ پَیغَمبَرلَر وَ مُؤمِنلَر واسِیطَه سِیدَه نابوُد قِیلِینگنِیگَه گوُواه بُولَه سِیزلَر، اَگر سِکوُلارِیستلَر اَلله تَعالَی نِی شَرِیعَتِیگه تابِع بوُلِیشمَسَه، اوُز حاللَرِیگه تَشلَب قوُیِیلمَسلِیکلَرِینِی وَ نابوُد قِیلِیب تَشلَنِیشلَرِینِی توُشوُنِیب یِیتَه سِیزلَر؛ مَنَه بُو بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه سِکوُلارِیستلَرگه نِسبَتاً اَلله تَعالَی نِینگ سُنَّتلَرِیدَگِی ثابِت رَفتار قِیلِیش طَرزِی بوُلَدِی، اوُندَه هِیچ قَندَی اوُزگرِیش تاپِیلمَیدِی. شوُ سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِی بارَسِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ  فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاً  وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43)  بَس، اوُلَر فَقَط اَوَّلگِیلَرنِینگ سُنَّتلَرِیگه ( یَعنِی کوُرگوُلِیکلَرِیگه) کوُز توُتماقدَه لَر، حالاص ( یَعنِی اوُلَرنِینگ هَم باشلَرِیگه اَوَّلگِی دِینسِیزلَرنِینگ کوُنِی توُشَر). بَس، سِیز هَرگِیز اَلله سُنَّتِی – قانوُنِینِینگ اوُزگرگنِینِی کوُرمَسسِیز وَ هَرگِیز اَلله سُنَّتِینِینگ اَیلَنگه نِینِی ( یَعنِی عَذابگه مُستَحَق بوُلگن کِیمسَه لَر قالِیب، اوُزگه لَر عَذابلَنگه نِینِی) کوُرمَسسِیز.

شُونِینگ اوُچُون هَم اَلله تَعالَی سِکوُلارِیستلَر حَقِیدَه اَمر قِیلَدِیکِی:   وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِينَ كَآفَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبة/ 36) بَرچَه مُشرِکلَر ( بُو حُکمگه قَرَمَی) سِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگنِی کَبِی ( بِیرِینچِی بوُلِیب جَنگ باشلَسَه لَر)، سِیزلَر هَم بَرچَنگِیز اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِینگِیز! وَ بِیلِینگِیزکِی، اَلله تَقوادارلَر بِیلَن بِیرگه دِیر.

مَنَه بُو اَلله تَعالَی نِینگ سِکوُلار کافِرلَرگه مُعامَلَه قِیلِیشدَگِی ثابِت سُنَّتِی وَ ستراتِیگِییَه سِی حِسابلَنَدِی. حَتّی اَگر اوُنِی اِجرا قِیلِیش وَقتِی یِیتِیب کِیلمَگن بُولسَه هَم، مُشرِک وَ سِکوُلارِیستلَردَن بَرائَت قِیلِیش وَ بُو ستراتِیگِییَه نِی، اَلله نِی سُنَّتِینِی مَنهَجِیگه آئِد مَسَلَه لَر اَلله تَعالَی نِینگ قُرآندَگِی باشقَه آیَتلَرِی وَ سُنَّتلَرِیگه اوُحشَش بَیان قِیلِینِیشِی لازِم، اَلله نِی مَنَه بُو سُنَّتِینِی مَحفِی قِیلمَسلِیک کِیرَک، چُونکِی بُو دِیندَگِی یَشِیرِیش مَحفِی قِیلِیشلَردَن بوُلِیب قالَدِی. بِیزلَر اوُچُون اِینگ یَحشِی نَمُونَه حِسابلَنگن اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلام مُشرِکلَرنِی دارُ الکُفرنِی حَربِی قُدرَتِی اِینگ چوُققِیسِیگه چِیققَن وَ ضَعِیفلِیک دَورِیدَه سِکوُلارِیستلَرگه قَرَتَه اِعلان قِیلَدِیلَرکِی: إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ ما از شما  كَفَرْنَا بِكُمْ  وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ (ممتحنه/4) اِیسلَنگِیز اوُلَر اوُز قَوملَرِیگه : “دَرحَقِیقَت، بِیزلَر سِیزلَردَن وَ سِیزلَر اَلله نِی قوُیِیب عِبادَت قِیلَیاتگن بوُتلَرِینگِیزدَن بِیزارمِیز. بِیزلَر سِیزلَر (اِیشانِیب عِبادَت قِیلَیاتگن بوُت – سَنَملَر) نِی اِنکار اِیتدِیک. تاکِی، سِیزلَر یالغِیز اَلله گه اِیمان کِیلتوُرگوُنلَرِینگِیزچَه  سِیزلَر بِیلَن بِیزنِینگ اوُرتَمِیزدَه مَنگوُ عَداوَت وَ یامان کوُرِیش ظاهِردِیر”، دِیدِیلَر.

بِیزلَرنِی یَنَه بِیر نَمُونَه لَرِیمِیزدَن بِیرِی مَکَّه دارُ الکُفرِیدَه مَدِینَه دار ُالاِسلامِیگه هِجرَت قِیلِیشدَن وَ قُدرَتنِی قوُلگه  کِیرِیتِیشدَن آلدِین، مُسُلمانلَرنِینگ ضَعِیف دَورِیدَه عَبدُالله اِبنِ اَمر رِوایَت قِیلَدِیکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم قُرَیش مُشرِکلَرِینِی یانِیدَن اوُتَیاتگن پَیتلَرِیدَه اوُلَرگه قَرَتَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

أتَسْمَعُونَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ، وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَقَدْ جِئْتُكُمْ بِالذَّبْحِ.^[1]  اِی قُرَیش جَماعَه سِی مِینِی اِیشِیتیَپسِیزلَرمِی؟ مِین سِیزلَرنِی بوُغِیزلَش اوُچُون کِیلدِیم.

(دوامی بار……)

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (2) (19 بُولِیم)

اصل تامین امنیت (2) (قسمت19)

(3-قسمت)  

اگر سرنوشت مشرکین در طول تاریخ قرآن را نگاه کنید که چگونه توسط الله تعالی با باد و طوفان و رعد و برق و سایر بلایای طبیعی نابود شده اند یا چگونه الله تعالی آنها را توسط فرستاده گان و پیامبران و مومنین نابود کرده است متوجه خواهید شد که اگر سکولاریستها تابع شریعت الله تعالی نشوند همینجوری رها نمی شوند و مسیری غیر از نابودی در انتظار آنها نیست؛ این طرز رفتار یکی از سنتهای الله تعالی در چگونگی برخورد با سکولاریستها در طول تاریخ بوده و ثابت، که هیچ تغییر و دگرگونی در آن وجود ندارد . به همین دلیل است که الله تعالی در مورد سکولاریستهای قریش می فرماید: فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ آیا آنان انتظار دارند سرنوشتی جز سرنوشت پیشینیان را داشته باشند؟! فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاً هرگز دگرگونی و تبدیلی در شیوه رفتار و سنت خدا نخواهی یافت، وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43) و هرگز نخواهی دید که روش و سنت خدا تغییر مسیر و تغییر جهت دهد.‏

به همین دلیل الله تعالی در مورد سکولاریستها امر می کند: وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِينَ كَآفَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبة/ 36) (ای مؤمنان) با همه سکولاریستها(مشرکان) بجنگید همان گونه که آنان همگی با شما می‌جنگند، و بدانید که (لطف و یاری) خدا با پرهیزگاران است.‏

این استراتژی و سنت ثابت الله تعالی در چگونگی برخورد با کفار سکولار است. حتی اگر زمان اجرای آن هم نرسیده باشد باز باید مثل برائت از مشرکین و سکولاریستها و سایر مسائل منهجی این استراتژی  و سنت الله هم مثل سایر آیات و سنتهای الله تعالی در قرآن بیان شود و نباید این سنت الله را مخفی کرد و دچار کتمان در دین شد.  ابراهیم علیه السلام  یکی از اسوه ها و الگوهای حسنه ی ما،  در دوران ضعف و اوج قدرت نظامی دارالکفر مشرکین به سکولاریستها اعلام می کند : إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ ما از شما و از چیزهائی که بغیر از خدا عبادت می کنید، بیزار و گریزانیم،  كَفَرْنَا بِكُمْ شما را قبول نداریم و در حق شما بی‌اعتنائیم و به شما کفر کرده ایم، وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ (ممتحنه/4) و دشمنانگی و کینه‌توزی همیشگی میان ما و شما پدیدار آمده است، تا زمانی که به خدای یگانه ایمان می‌آورید و او را به یگانگی می‌پرستید.

باز در مورد یکی دیگر از اسوه های ما می بینیم که در دوران ضعف مسلمین در دارالکفر مکه و قبل از هجرت به دارالاسلام مدینه و کسب قدرت حکومتی، عبدالله بن عمرو روایت می کند که  یک بار رسول الله صلی الله علیه وسلم از کنار مشرکین قریش رد شد و به آنها فرمود: أتَسْمَعُونَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ، ای جماعت قریش آیا گوشتان با من است؟  وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَقَدْ جِئْتُكُمْ بِالذَّبْحِ.^[1] سوگند به کسی که جان محمد در دستش است من برای سربریدن شما آمده ام.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (2) (قسمت19)

Хавфсизликни таъминлашни асли (2) (19 бўлим)

(2-қисм)  

Имоми Шофеъий рохимахуллох айтадики: мана бу жиход маълум миқдордаги кишилар қиём қилиши учун фарз қилинди……демак мана бу миқдордаги етарли мусулмонлар жиходга қиём қилишса, бошқалардан гунох соқит бўлади, аммо фазл ва афзаллик мужохидларники бўлади”.  ^[1]

Албатта мана бу талаб,даъват,бошланғич жиход барча исломий хилма-хил мазхабларни иттифоқига кўра ва жумхур уламоларини сўзига биноан суннат эмас, фарзи кифоя хисобланади. Чуни аллох таоло очиқ-ойдин баён қиладики: 

« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ »

сизларга жиход фарз қилинди. Бу ерда “кутиба” фарз қилинган деган маънода келган, шунга ўхшаш шу сўзни ўзи рўзани вожиб бўлиши хақида хам келган

 « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ »

сизларга рўза фарз қилинди,

 «كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى »

сизларга қасос фарз қилинди,

« إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا »

 Хатто намоз хақида шу равиш ишлатилган.

Ибни Обидин ханафий рохимахуллох айтадики: ислом уламоларини айтишича, дорул исломнинг рахбари бир йил давомида бир ёки икки сарияни дорул харбларга жўнатишлик вазифаси хисобланади, ислом уммати хам унга ёрдам бериб рахбарни химоя қилишлари,қўллаб-қувватлашлари лозим; агар дорул исломни рахбари лашкарни жўнатишдан бош тортса ёки одамлар рахбарни химоя қилишмаса ва қўллаб –қувватлашмаса, уларни хар иккиси гунохкор бўлади. Ширвоний хам “хошияту тухфатул мухтаж фи шархил манхаж”да айтадики усулийлар айтишадики: жиход қуролли даъват бўлиб қодир бўладиган даражада қилишлик  вожиб бўлади, уни ер юзида мусулмонлар ё кофирлардан бирортаси қолмагунича давом эттирилиши керак.  ^{[2] [3]}

Мана бу “озод қилувчи” жангларда дорул ислом ва инсонлар тутқунликдан халос бўлишади ва секуляристлардан (мушриклардан) бошқаларга ақида мажбурлаб юкланмайди. Секуляристларни аллох таоло нажас деб номлаган

  «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ» (توبه/28)

Мана бу секуляристлар йирингли доғлаб бўлиб хар қандай йўл билан бўлса хам ислом номли ювадиган модда билан покланиши ва мусулмон бўлишлари ёки “дорул исломни харбий қудратига муносиб” равишда ер юзидан олиб ташланиши ,нобуд қилиниши керак. Мана бу улар хақидаги аллох таолонинг суннати ва барча пайғамбарларнинг, уларга эргашганларнинг  бутун тарих давомида барча мушрикларга нисбатан  амалдаги стротегияси хисобланади, аллох таоло охирги элчини забони билан секуляр мушрикларга хитоб қилиб мархамат қиладики, уларга айтинг:

  قُل لِلَّذِینَ کَفَرُواْ إِن یَنتَهُواْ یُغَفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ  وَإِنْ یَعُودُواْ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِینِ ‏ (انفال/38)

(Эй Мухаммад), кофир бўлган кимсаларга айтингки, агар (кофирликдан) тўхтасалар, ўтган гунохлари мағфират қилинур. Агар яна (кофирликка) қайтсалар, у холда аввалгиларининг суннатлари (яъни кўргуликлари) ўтган-ку, (яъни уларнинг хам бошларига аввалги кофирларнинг куни тушар).

Ўтган тарихда улар билан хамфикр бўлганларга муомала қилинганидек,ўша суннат ўша қонунни уларни устида хам ижро қилинади, ўтган кишиларни устида ижро қилинган илохий суннат уларни устида хам амалга оширилади, бу худони суннати,илгари ўтган кишиларни устида амалга оширилган; яъни мушрикларни (секуляристларни) жазоси нобуд бўлишдир ва улар хам нобуд бўлишади, ўтган тарих давомидаги мушрикларни тақдирига дучор бўлишади. Секуляристлар учун учинчи йўлни ўзи йўқ, магар хукумат қудрати заиф бўлган ва зарурат,изтирорий холатдагина душманни парчалаб ,бўлиб ташлаш учун аслий душманга қарши паймон тузилиши мумкин.

(давоми бор…….)

ادامه خواندن Хавфсизликни таъминлашни асли (2) (19 бўлим)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (2) (19 بُولِیم)

(2-قیسم)

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو جِهاد مَعلوُم مِقداردَگِی کِیشِیلَر قِیام قِیلِیشِی اوُچُون فَرض قِیلِینَدِی…….دِیمَک مَنَه بُو مِقداردَگِی یِیتَرلِی مُسُلمانلَر جِهادگه قِیام قِیلِیشسَه ،باشقَه لَردَن گوُناه ساقِط بوُلَدِی، اَمّا فَضل وَ اَفضَللِیک مُجاهِدلَرنِیکِی بُولَدِی”.  ^[1]

اَلبَتَّه مَنَه بُو طَلَب، دَعوَت، باشلَنغِیچ جِهاد بَرچَه اِسلامِی هِیلمَه – هِیل مَذهَبلَرنِی اِتِّفاقِیگه کوُرَه وَ جُمهوُر اوُلامالَرِینِی سوُزِیگه بِنائاً سُنَّت اِیمَس، فَرضِی کِفایَه حِسابلَنَدِی. چوُنکِی اَلله تَعالَی آچِیق – آیدِین بَیان قِیلَدِیکِی:  « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ » سِیزلَرگه جِهاد فَرض قِیلِینَدِی. بُو یِیردَه «كُتِبَ» فَرض قِیلِینگن دِیگن مَعنادَه کِیلگن، شوُنگه اوُحشَش شوُ سُوزنِی اوُزِی رُوزَه نِی واجِب بوُلِیشِی حَقِیدَه هَم  کِیلگن  « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ » سِیزلَرگه رُوزَه فَرض قِیلِیندِی،  «كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى »   سِیزلَرگه قَصاص فَرض قِیلِیندِی، « إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا » حَتَّی نَماز حَقِیدَه شُو رَوِیش اِیشلَتِیلگن.

اِبنِ عابِیدِین حَنَفِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اِسلام اوُلامالَرِینِی اَیتِیشِیچَه، دارُ الاِسلامنِینگ رَهبَرِی بِیر یِیل دَوامِیدَه بِیر یاکِی اِیککِی سَرِییَه نِی دارُ الحَربلَرگه جُونَتِیشلِیک وَظِیفَه سِی حِسابلَنَدِی، اِسلام اوُمَّتِی هَم اوُنگه یاردَم بِیرِیب رَهبَرنِی حِمایَه قِیلِیشلَرِی، قوُللَب- قُوَّتلَشلَرِی لازِم؛ اَگر دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی لَشکَرنِی جوُنَتِیشدَن باش تارتسَه یاکِی آدَملَر رَهبَرنِی حِمایَه قِیلِیشمَسَه وَ قوُللَب- قُوَّتلَشمَسَه، اوُلَرنِی هَر اِیککِیسِی گوُناهکار بوُلَدِی. شِیروانِی هَم «حاشیه تحفة المحتاج في شرح المنهاج» دَه  اَیتَدِیکِی اوُصُولِیلَر اَیتِیشَدِیکِی:جِهاد قوُراللِی دَعوَت بُولِیب قادِر بوُلَدِیگن دَرَجَدَه قِیلِیشلِیک واجِب بوُلَدِی، اوُنِی یِیر یوُزِیدَه مُسُلمانلَر یا کافِرلَردَن بِیرارتَه سِی قالمَگوُنِیچَه دَوام اِیتتِیرِیلِیشِی کِیرَک.    ^{[2] [3]}

مَنَه بُو “آزاد قِیلوُچِی” جَنگلَردَه دارُ الاِسلام وَ اِنسانلَر توُتقِینلِیکدَن حَلاص بوُلِیشَدِی وَ سِکوُلارِیستلَردَن (مُشرِکلَردَن) باشقَه لَرگه عَقِیدَه مَجبُورلَب یوُکلَنمَیدِی. سِکوُلارِیستلَرنِی اَلله تَعالَی نَجَس دِیب ناملَگن    «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ» (توبه/28) مَنَه بُو سِکوُلارِیستلَر یِیرِینگلِی داغلَر بُولِیب هَر قَندَی یُول بِیلَن بُولسَه هَم اِسلام ناملِی یُووَدِیگن ماددَه پاکلَنِیشِی  وَ مُسُلمان بُولِیشلَرِی یاکِی “دارُ الاِسلامنِی حَربِی قُدرَتِیگه مُناسِب” رَوِیشدَه یِیر یوُزِیدَن آلِیب تَشلَنِیشِی، نابوُد قِیلِینِیشِی کِیرَک. مَنَه بُو اوُلَر حَقِیدَگِی اَلله تَعالَی نِینگ سُنَّتِی وَ بَرچَه پَیغَمبَرلَرنِینگ، اوُلَرگه اِیرگشگنلَرنِینگ بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه بَرچَه مُشرِکلَرگه نِسبَتاً عَمَلدَگِی ستراتِیگِییَه سِی حِسابلَنَدِی، اَلله تَعالَی آخِیرگِی اِیلچِینِی زَبانِی بِیلَن سِکوُلار مُشرِکلَرگه خِطاب قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی، اوُلَرگه اَیتِینگ:   قُل لِلَّذِینَ کَفَرُواْ إِن یَنتَهُواْ یُغَفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ  وَإِنْ یَعُودُواْ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِینِ ‏ (انفال/38) (اِی مُحَمَّد)، کافِر بُولگن کِیمسَه لَرگه اَیتِینگکِی، اَگر (کافِرلِیکدَن)  توُحتَه سَه لَر، اوُتگن گوُناهلَرِی مَغفِرَت قِیلِینُور. اَگر یَنَه (کافِرلِیککَه) قَیتسَه لَر، اوُ حالدَه اَوَّلگِیلَرنِینگ سُنَّتلَرِی (یَعنِی کوُرگوُلِیکلَرِی) اوُتگن- کوُ، (یَعنِی اوُلَرنِینگ هَم باشلَرِیگه اَوَّلگِی کافِرلَرنِینگ کوُنِی توُشَر.)  اوُتگن تَرِیخدَه اوُلَر بِیلَن هَمفِکر بوُلگنلَرگه  مُعامَلَه قِیلِینگنِیدِیک ، اوُشَه سُنَّت اوُشَه قانوُننِی اوُلَرنِی اوُستِیدَه هَم اِجرا  قِیلِینَدِی، اوُتگن کِیشِیلَرنِی اوُستِیدَه اِجرا قِیلِینگن اِلاهِی سُنَّت اوُلَرنِی اوُستِیدَه هَم عَمَلگه آشِیرِیلَدِی، بُو خُدانِی سُنَّتِی، اِیلگرِی اوُتگن کِیشِیلَرنِی اوُستِیدَه عَمَلگه آشِیرِیلگن؛ یَعنِی مُشرِکلَرنِی (سِکوُلارِیستلَرنِی) جَزاسِی نابُود بُولِیشدِیر وَ اوُلَر هَم نابُود بُولِیشَدِی، اوُتگن تَرِیخ دَوامِیدَه مُشرِکلَرنِی تَقدِیرِیگه دوُچار بوُلِیشَدِی. سِکوُلارِیستلَر اوُچُون اوُچِینچِی یوُلنِی اوُزِی یُوق، مَگر حُکوُمَت قُدرَتِی ضَعِیف بُولگن وَ  ضَرُورَت، اِضطِرارِی حالَتدَه گِینَه دُشمَننِی پَرچَه لَب، بوُلِیب تَشلَش اوُچُون اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی پَیمان توُزِیلِیشِی مُومکِین.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (2) (19 بُولِیم)

اصل تامین امنیت (2) (قسمت19)

(2-قسمت)

امام شافعی رحمه الله می گوید: این جهاد فرض شده تا تعدادی برای آن قیام کنند … پس هرگاه این تعداد کافی ازمسلمانان به جهاد قیام کردند گناه از بقیه ساقط می شود اما فضل وبرتری برای مجاهدان است”^[1]

این جهاد طلب یا دعوت یا ابتدائی  به اتفاق تمام علمای مذاهب مختلف اسلامی و بنا بر قول جمهور علما فرض کفایه است نه سنت. چون الله تعالی صراحتا  می فرماید :« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ » جهاد برشما فرض شده است. «كُتِبَ» به معنای فرض شده است همچنان که همین لفظ برای واجب شدن روزه« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ » روزه برشما فرض گشته وقصاص « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى » قصاص برشما فرض گشته وحتی نماز « إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا »  بکار رفته است.

ابن عابدین حنفی رحمه الله می گوید: علمای اسلام گفته اند که رهبر دارالاسلام مؤظف است که در طول سال یک یا دو سریه ارتش را  به دارالحرب اعزام کند وامّت اسلامی هم به آن کمک کرده وپشتیبانی خود را اعلام نمایند؛ واگر رهبر دارالاسلام از ارسال ارتش امتناع ورزیدند، یا مردم پشیبانی نکردند هر دو گناهکارمی شوند.^[2]  الشروانی هم در «حاشیه تحفة المحتاج في شرح المنهاج» می گوید اصولیون می گویند: جهاد، دعوت مسلحانه ای است که به اندازه ی توان واجب است آن را انجام داد تا زمانی که بر روی زمین غیر از مسلمان یا کافر مسالم کسی باقی نماند. ^[3]

در این جنگ «رهایی‌‌بخشِ» دارالاسلام، انسانها از قید و بندها رها می شوند و غیر از سکولاریستها(به زبان عربی = مشرکین) عقیده بر کسی تحمیل نمی شود. سکولاریستها کسانی هستند که الله تعالی آنها را نجس نامیده «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ» (توبه/28)  این سکولاریستها لکه های چرکینی هستند که به هر قیمتی یا باید با شوینده ای به نام اسلام پاک شوند و مسلمان شوند یا باید «متناسب با قدرت نظامی دارالاسلام» از روی زمین برداشته شوندو نابود شوند. این سنت الله تعالی در مورد آنها و استراتژی عمل تمام پیامبران و پیروان آنها با تمام مشرکین در طول تاریخ بوده است که الله تعالی از زبان آخرین فرستاده اش و خطاب به کفار سکولار (مشرک) می فرماید به آنها بگو : قُل لِلَّذِینَ کَفَرُواْ إِن یَنتَهُواْ یُغَفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ (ای پیغمبر!) به کافران بگو:  (درگاه توبه همیشه باز است و) اگر ( از کفر و عناد) دست بردارند، گذشته اعمالشان بخشوده می‌شود، وَإِنْ یَعُودُواْ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِینِ ‏ (انفال/38) و اگر هم ( به کفر) برگردند قانون خدا درباره پیشینیان از مدّنظر گذشته است و به یقین، سنّت [الله در برخورد با مشرکین همان روش برخورد با] پیشینیان گذشته است  و با همان روشی که با گذشتگان هم فکر آنها برخورد شده با آنها برخورد می شود و همان سنت و همان قانون هم درباره آنان اجرا می‌ شود و سنّت الهى در برخورد با گذشتگان، (درباره‏ آنان نیز) جارى است و این سنت خداست که بر پیشینیان نیز گذشته است؛ یعنی سزای مشرکان (سکولاریستها) نابودی است و ایشان هم نابود می‌شوند و به سرنوشت مشرکان در طول تاریخ دچار می شوند.‏ گزینه ی سومی برای سکولاریستها وجود ندارد، مگر در حالت ضعف قدرت حکومتی و ضرورت و اضطرار که ممکن است جهت تجریه ی دشمن با آنها بر علیه دشمن اصلی پیمانی بسته شود.

)ادامه دارد…..)

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (2) (قسمت19)

Хавфсизликни таъминлашни асли (2) (19 бўлим)

(1-қисм)

Аллох таоло секуляр кофирларнинг ( мушриклар) дипломатика ва сўзлашув забони хақида мархамат қиладики:

 ولَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан урушуверадилар. Яъни секуляристларга динни “тўрт маъно ва мафхумини” уларга топширгунимизча ва ўзимизни динимизни тўрт маъносидан холи қилмагунимизча ва секуляризм динини маъносига таслим бўлмагунимизча   хамиша бизлар билан қуролли жанг қилишади ,либирал секуляристлар мана бунга қаноат қилишади, аммо бундан бошқа чап,коммунист секуляристлар қўлларидан келса мана бу бўш қолибни хам мусулмонлардан тортиб олишни исташади.

Аллохни суннатига ва исломни,дорул исломни хавфсизлиги ва хокимияти бўйича стротегия билан бир йўналишда, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

    جَاهِدُوا اَلْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ، وَأَنْفُسِكُمْ، وَأَلْسِنَتِكُمْ [1]

Молларингиз, жонларингиз ва забонингиз билан секуляристларга қарши жиход қилинглар.

Мана буни  ёнида секуляр кофирлар,бошқа кофирлар хам харгиз ўзларини ихтиёрлари билан ислом динини охирги шариатини хокимиятига  ва ўзларини хокимиятини йўқолишига,дорул исломни қўл остига ўтишга рози бўлишмайди, шу сабабли хам бутун тарих давомида мушрикларни ёнида туриб дорул ислом ва мўъминлар билан жанг қилишади.

Бу масалани бир томони ,энди масалани яна бир томони хақида аллох таоло мархамат қиладики: 

 «قُلْ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعاً» (اعراف/ 158)

Айтинг (эй Мухаммад): “эй одамлар, албатта мен сизларнинг барчангизга аллох (юборган) элчиман. Яъни бу,башариятнинг “асосий қонуни”ни охиргиси бўлади ва бутун жахонга тегишли, хос бир қавмга,нажодга,минтақага хосланган эмас, у барча инсонларни устида хокимият юргизиши ва барча инсонларни “асосий қонуни”га айланиши  керак. 

 «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» (حدید/ 25)

Қасамки, биз ўз пайғамбаримизни аниқ хужжат- мўъжизалар билан юбордик ва улар билан бирга китоб хамда одамлар адолатни барпо қилишлари учун мезон- тарозу туширдик.

Энди агар аллохни шариатидаги қонунлар ер юзида – асосий қонун сифатида  якка ўзи – инсонларни устида хоким бўлишига рухсат бермайдиган монеълик мавжуд бўладиган бўлса, мана бу монеъни қуролли мубораза йўли билан олиб ташлашдан бошқа чора қолмайди, лекин мана бу монеъликларни олиб ташлаш хам дорул исломни “харбий қудратини мезонига” боғлиқ, мана бу “озод қилувчи” жиходни “жиходи талаб” ёки “жиходи даъват” ё “бошланғич жиход” номлари остида хам келтирилади.

Жобир ибни Абдуллох қуйидаги оятни тафсирида:

  لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ.( الحدید/25)

Бир қўли билан қуръонни ва бошқа бир қўлида эса қилични ушлаган эди, у киши мархамат қиладики:

أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَضْرِبَ بِهَذَا مَنْ عَدَلَ عَنْ هَذَا.^[2]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бизларга  мана бу қилич билан мана бу қуръондан бош тортган кимсаларни бўйнига уришликка буюрганлар.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Хавфсизликни таъминлашни асли (2) (19 бўлим)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (2) (19 بُولِیم)

(1-قیسم)

اَلله تَعالَی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ (مُشرِکلَر) دِپلامَتِیکَه وَ سُوزلَشُو زَبانِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  ولَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217) اوُلَر (کافِرلَر) قوُللَرِیدَن کِیلسَه تا دِینِینگِیزدَن قَیتَرگوُنلَرِیچَه سِیزلَر بِیلَن اوُروُشَوِیرَدِیلَر. یَعنِی سِکوُلارِیستلَرگه دِیننِی ” توُرت مَعنا وَمَفهُومِینِی” اوُلَرگه تاپشِیرگوُنِیمِیزچَه وَ اوُزِیمِیزنِی دِینِیمِیزنِی توُرت مَعناسِیدَن حالِی قِیلمَگوُنِیمِیزچَه  وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِی مَعناسِیگه تَسلِیم بُولمَگوُنِیمِیزچَه هَمِیشَه بِیزلَر بِیلَن قوُراللِی جَنگ قِیلِیشَدِی، لِیبِیرَل سِکوُلارِیستلَر مَنَه بوُنگه قَناعَت قِیلِیشَدِی، اَمّا بوُندَن باشقَه چَپ، کامُّونِیست سِکوُلارِیستلَر قوُللَرِیدَن کِیلسَه مَنَه بُو بوُش قالِبنِی هَم مُسُلمانلَردَن تارتِیب آلِیشنِی اِیستَشَدِی.

اَلله نِی سُنَّتِیگه وَ اِسلامنِی، دارُ الاِسلامنِی حَوفسِیزلِیگِی وَ حاکِمِیَتِی بوُیِیچَه ستراتِیگِییَه بِیلَن بِیر یوُنَلِیشدَه، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:      جَاهِدُوا اَلْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ، وَأَنْفُسِكُمْ، وَأَلْسِنَتِكُمْ [1] ماللَرِینگِیز، جانلَرِینگِیز وَ زَبانِینگِیز بِیلَن سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِی جِهاد قِیلِینگلَر.

مَنَه بُونِی یانِیدَه سِکوُلار کافِرلَر، باشقَه کافِرلَر هَم هَرگِیز اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن اِسلام دِینِینِی آخِیرگِی شَرِیعَتِینِی حاکِمِیَتِیگه وَ اوُزلَرِینِی حاکِمِیَتِینِی یُوقالِیشِیگه، دارُ الاِسلامنِی قوُل آستِیگه اوُتِیشِیگه راضِی بوُلِیشمَیدِی، شوُ سَبَبلِی هَم بُوتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه مُشرِکلَرنِی یانِیدَه توُرِیب دارُ الاِسلام وَ مُؤمِنلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشَدِی. 

بُو مَسَلَه نِی بِیر تامانِی، اِیندِی مَسَلَه نِی یَنَه بِیر تامانِی حَقِیدَه اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «قُلْ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعاً» (اعراف/ 158)  اَیتِینگ (اِی مُحَمَّد): “اِی آدَملَر، اَلبَتَّه مِین سِیزلَرنِینگ بَرچَنگِیزگه اَلله (یوُبارگن) اِیلچِیمَن. یَعنِی، بُو،بَشَرِیَتنِینگ “اَساسِی قانوُنِی” نِی آخِیرگِیسِی بوُلَدِی وَ بوُتوُن جَهانگه تِیگِیشلِی، خاص بِیر قَومگه، نَجادگه، مِنطَقَه گه خاصلَنگن اِیمَس، اوُ بَرچَه اِنسانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت یوُرگِیزِیش وَ بَرچَه اِنسانلَرنِی “اَساسِی قانوُنِی”گه اَیلَنِیشِی کِیرَک. «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» (حدید/ 25) قَسَمکِی، بِیز اوُز پَیغَمبَرِیمِیزنِی اَنِیق حُجَّت- مُؤجِیزَه لَر بِیلَن یوُباردِیک وَ اوُلَر بِیلَن بِیرگه کِتاب هَمدَه آدَملَر عَدالَتنِی بَرپا قِیلِیشلَرِی اوُچُون مِیزان- تَرازوُ توُشِیردِیک.

اِیندِی اَگر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر یِیر یوُزِیدَه – اَساسِی قانوُن صِیفَتِیدَه یَککَه اوُزِی – اِنسانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِم بوُلِیشِیگه رُحصَت بِیرمَیدِیگن مانِعلِیک مَوجُود بُولَدِیگن بوُلسَه، مَنَه بُو مانِعنِی قوُراللِی مُبارَزَه یُولِی بِیلَن آلِیب تَشلَشدَن باشقَه چارَه قالمَیدِی، لِیکِن مَنَه بُو مانِعلِیکلَرنِی آلِیب تَشلَش هَم دارُ الاِسلامنِی “حَربِی قُدرَتِینِی مِعزانِیگه” باغلِیق، مَنَه بُو “آزاد قِیلوُچِی” جِهادنِی “جِهادِی طَلَب” یاکِی “جِهادِی دَعوَت” یا “باشلَنغِیچ جِهاد” ناملَرِی آستِیدَه هَم کِیلتِیرِیلَدِی .

جابِر اِبنِ عَبدُ الله قوُیِیدَگِی آیَتنِی تَفسِیرِیدَه:    لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ.( الحدید/25) بِیر قوُلِی بِیلَن قُرآننِی وَ باشقَه بِیر قوُلِیدَه اِیسَه قِیلِیچنِی اوُشلَگن اِیدِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَضْرِبَ بِهَذَا مَنْ عَدَلَ عَنْ هَذَا.^[2]  رسول الله صلی الله علیه وسلم بِیزلَرگه مَنَه بُو قِیلِیچ بِیلَن مَنَه بُو قُرآندَن باش تارتگن کِیمسَه لَرنِی بوُینِیگه  اوُرِیشلِیککَه بُویُورِیلگنلَر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (2) (19 بُولِیم)

اصل تامین امنیت (2) (قسمت19)

(1-قسمت)

الله تعالی در مورد دیپلماسی  و زبان گفتگوی کفار سکولار (یا به زبان عربی = مشرک) می فرماید: ولَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)  سکولاریستها ( یا به زبان عربی= مشرکان ) پیوسته با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند. یعنی سکولاریستها همیشه با ما جنگ مسلحانه خواهند کرد که ما « 4معنی و مفهوم»[1]  دین را به آنها بدهیم و دین خود را از این 4 معنی تهی کنیم و تسلیم این 4 معنی دین سکولاریسم شویم که این حدیه که سکولاریستهای لیبرال به آن قناعت می کنند اما دسته هائی دیگر از سکولاریستها مثل سکولاریستهای چپ و کمونیست علاوه بر این اگر از دستشان بر آمد کلاً  می خواهند این قالب تهی را نیز از مسلمین بگیرند.

همسو با سنت الله و استراتژی امنیتی و حاکمیت خارجی اسلام و دارالاسلام  در برخورد با سکولاریستها، رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز امر می کند: جَاهِدُوا اَلْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ، وَأَنْفُسِكُمْ، وَأَلْسِنَتِكُمْ [2] با مال و جان و زبانتان با سکولاریستها ( یا به زبان عربی = مشرکین) جهاد کنید.

 در کنار این کفار سکولار، سایر کفار نیز هرگز به میل خود راضی به حاکمیت آخرین شریعت دین اسلام و از بین رفتن حاکمیت خودشان و زیردست دارالاسلام شدن نیستند، به همین دلیل در طول تاریخ در کنار مشرکین یا به تنهائی، با دارالاسلام و مومنین جنگیده اند.

این یک طرف نساله است، طرف دیگر قضیه این است که الله تعالی می فرماید:«قُلْ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعاً» (اعراف/ 158) اي پيغمبر ! بگو: ای مردم من فرستاده‌ي الله به سوي جملگي شما هستم؛ یعنی این، آخرین «قانون اساسی» بشریت است و جنبه ی جهانی دارد و مختص قوم و نژاد و منطقه ی خاصی نیست و باید بر تمام انسانها حاکمیت پیدا کند و «قانون اساسی» تمام انسانها شود . «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» (حدید/ 25) ‏ ما پيغمبران خود را همراه با دلائل روشن فرستاده ایم، و با آنان كتاب و موازين (شناسائي حق و عدالت) نازل نموده‌ايم تا مردمان (برابر آن در ميان خود) دادگرانه رفتار كنند.

حالا اگر مانعی وجود داشت که اجازه نداد قانون شریعت الله در زمین – به عنوان تنها «قانون اساسی» –  حاکم بر انسانها شود چاره اي جز برداشتن موانع از طريق مبارزات مسلحانه و رها کردن مردم وجود ندارد، اما برداشتن این موانع هم تابع «میزان قدرت نظامی» دارالاسلام است که، از این جهاد «رهایی‌‌بخش» تحت عنوان «جهاد طلب» یا «جهاد دعوت» یا «جهاد ابتدائی» هم نام برده شده است .

جابر بن عبدالله  در تفسير آيه ي : لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ.( الحدید/25) با يكي از دستهايش قرآن را بر داشته و در دست ديگرش نيز شمشيري داشت و مي فرمود: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَضْرِبَ بِهَذَا مَنْ عَدَلَ عَنْ هَذَا. ^[3]  رسول الله صلی الله علیه وسلم  به ما دستور داده است كه با اين شمشير گردن كساني را بزنيم كه از اين قرآن  سرپيچي کنند.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (2) (قسمت19)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(матлабни комил матни)  

Аллох таоло хавфсизликни уни зидди билан таъриф қилиб мархамат қиладики:

« وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ » (نساء/ 83)

Қачон уларга (жангга кетган мусулмон аскарлар хақида) тинчлик ёки хавф-хатар ( яъни ғалаба ёки мағлубият) хабари келса, уни ёйиб юборадилар.

Ёки бўлмасам уни бошқа шева билан сифатлаб мархамат қиладики:

 « ‏أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ» (عنکبوت/ 57)

Улар ўзларининг атрофларидан одамлар талон- тарожга дучор бўлаётгани холда биз харамни (яъни маккани) тинч – осойишта қилиб қўйганимизни кўрмадиларми?!

Мана бу хавфсизлик қуръонни кўз-қараши бўйича икки хил суратда, яъни дунёдаги кичик хавфсизлик ва охиратдаги катта хавфсизлик деб баён қилинган. Аллох таоло мархамат қиладики:

‏الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ‏ (انعام/82)؛

Иймон келтирган, зулм (ширк) билан аралаштирмаган зотлар – ана ўшалар хотиржам бўлгувчидирлар ва ўшалар хидоят топгувчидирлар.

Мана бу кўз –қараш бўйича мўъминларнинг дунёвий хавфсизлиги охиратдаги хавфсизлигига боғлангандир, асллик охиратдаги хавфсизлик биландир, мана бу шаклда иймон келтирган ва ўзларини иймонларини зулм билан аралаштирмаган кишилар хавфсизликка шойиста бўладилар.

Албатта аллох таоло анъом сурасида амният борасидаги умумий кўз-қарашни Иброхим алайхиссаломнинг секуляристлар билан бўлган сўзлашувида равшан қилиб беради ва мархамат қиладики:

  « وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا   فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‏» (انعام / 81)

“Сизлар (аллох) барон хужжат туширмаган бутларни аллохга шерик қилишдан қўрқмайсиз-у, мен сизлар аллохга шерик қилиб олган бутларингиздан қандай қўрқай?! Агар билсангиз (айтинг-чи), қайси гурух (қўрқмай) хотаржам бўлишга хақлироқ?”

Мана буни ёнида шахснинг аллохни шариатидаги қонунлардан узоқлиги ё яқинлигини меъзонига қараб, мўъминларнинг хавфсизлиги ўзгариб туради, аллох таоло мўъминларнинг ердаги хавфсизлигига ишора қилиб мархамат қиладики:

 « ‏وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ  كارهاي شايسته وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا  يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ‏ » (نور/ 55)

Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган (иймон-эътиқодли) зотларни (ер юзига) халифа – хукмрон қилганидек, уларни хам ер юзида халифа қилишни ва улар учун ўзи рози бўлган (ислом) динини ғолиб –мустахкам қилишни хам уларнинг (ахволини маккада кўрган) хавфу хатарларидан сўнг ( мадинада) тинчлик – хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар менга ибодат қилурлар ва менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда) дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар итоатсиз кимсалардир.

Келтирилган далил:

وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا،

Мана бу “хавфсизлик” иймонга ва солих амалга кўра оятни аввалида  шарт қилингандир:

« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ »

Оятни охирида эса:

«يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا»

дейилган, яъни аллох таоло мўъминларнинг ер юзидаги  мана бу хокимиятини қуйидаги нарсаларга шарт қилган:

1-Мана бу ваъда мусулмонларга берилган эмас,балки мусулмонларни орасидаги мўъминларга берилган “аллазина аману минкум”, мусулмонлар орасидаги мана бу хокимиятни хохлайдиган кишилар аввало ўзларини умумий мусулмонлар даражасидан хос мўъминлар даражасига кўтаришлари керак.

2-Солих амаллар қилишлари керак. Диққат қилинглар хукумат қудратини  касб қилиш ва қувватлантириш ва исломий хокимиятни кенгайтириш  борасидаги шойиста ишлар, бошқа ўринларга тегишли шойиста ишлардан фарқ қилади. Агарчи барча ишлар борасида умумий муштарак нуқталар мавжуд бўлса хам, хар қандай замина ва синфга хос бўлган шойиста ишларни ўша замина ва синфга тегишли белгилари мавжуд бўлиб, уларни риоя қилиниши керак, шахсий ёки махсус масалаларни баъзини риоя қилиш билан хилма-хил синфларга тегишли махсус масалаларда ютуқларга эришиб бўлмайди. Бир киши сарф,наху ва ахкомга ўхшаган илмни китобхоналарда ўрганиб олгач, бориб қўмондон бўлган хатто жиходга рахбарлик қилган; ёки ўзи араб эмасда қуръонни хифз қилган, аммо қуръон бўйича тафаққухдан огох бўлмаса хам, фақат қуръонни ёдлаганлиги боис мужохидлар гурухини амири бўлган. Агарчи қуръонни хифз қилган,ёдлаган бир мутахассис бўлиши билан, қуръонни хифзи сабабли қўмондонликни, раисликни, махсус масъулиятни бўйнига ола олмайди.

 3-Ибодатни аллох таолони махсус ўзига қилишади ва ибодатни хеч қайси қисмларида (эътиқодий,қалбий, забоний, баданий, молий) бирон нарсани аллох таолога шерик қилишмайди, қуйидаги тўрт оятда аллох таоло мана бу шахслар хақида мархамат қиладики:       

ادامه خواندن Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(مطلبنی کامل متنی)

اَلله تَعالَی حَوفسِیزلِیکنِی اوُنِی زِددِی بِیلَن تَعرِیف قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ » (نساء/ 83) قَچان اوُلَرگه (جَنگگه کِیتگن مُسُلمان عَسکَرلَر حَقِیدَه) تِینچلِیک یاکِی حَوفوُ- خَطَر( یَعنِی غَلَبَه یاکِی مَغلوُبِیَت ) خَبَرِی کِیلسَه، اوُلَرنِی یایِیب یُوبارَدِیلَر.

یاکِی بوُلمَسَم اوُنِی باشقَه شِیوَه بِیلَن صِیفَتلَب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « ‏أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ» (عنکبوت/ 57) اوُلَر اوُزلَرِینِینگ اَطرافلَرِیدَن آدَملَر تَلان- تَراجگه دُوچار بوُلَیاتگن حالدَه بِیز حَرَمنِی ( یَعنِی مَکَّه نِی) تِینچ – آسایِیشتَه قِیلِیب قوُیگنِیمِیزنِی کوُرمَدِیلَرمِی؟!

مَنَه بُو حَوفسِیزلِیک قُرآننِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه اِیککِی هِیل صوُرَتدَه، یَعنِی دُنیادَگِی کِیچِیک حَوفسِیزلِیک وَ آخِیرَتدَگِی کَتتَه حَوفسِیزلِیک دِیب بَیان قِیلِینگن. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  ‏الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ‏ (انعام/82)؛ اِیمان کِیلتِیرگن، ظُلم( شِیرک)  بِیلَن اَرَلَشتِیرمَگن ذاتلَر – اَنَه اوُشَه لَر خاطِرجَمع بُولگوُچِیدِیرلَر وَ اوُشَه لَر هِدایَت تاپگوُچِیدِیرلَر. مَنَه بُو کوُز- قَرَش بُویِیچَه مُؤمِنلَرنِینگ دُنیاوِی حَوفسِیزلِیگِی آخِیرَتدَگِی حَوفسِیزلِیگِیگه باغلَنگندِیر، اَصللِیک آخِیرَتدَگِی حَوفسِیزلِیک بِیلَندِیر، مَنَه بُو شَکلدَه اِیمان کِیلتِیرگن وَ اوُزلَرِینِی اِیمانلَرِینِی ظُلم بِیلَن اَرَلَشتِیرمَگن کِیشِیلَر حَوفسِیزلِیککَه شایِیستَه بوُلَدِیلَر.

 اَلبَتَّه اَلله تَعالَی اَنعام سوُرَه سِیدَه اَمنِییَت بارَسِیدَگِی عُمُومِی کوُز- قَرَشنِی اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِینگ سِکوُلارِیستلَر بِیلَن بُولگن سوُزلَشوُوِیدَه رَوشَن قِیلِیب بِیرَدِی وَ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   « وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا   فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‏» (انعام / 81) “سِیزلَر (اَلله ) بِیران حُجَّت توُشِیرمَگن بوُتلَرنِی اَلله گه شِیرک قِیلِیشدَن قوُرقمَیسِیز- اوُ، مِین سِیزلَر اَلله گه شِیرک قِیلِیب آلگن بوُتلَرِینگِیزدَن قَندَی قوُرقَی؟! اَگر بِیلسَنگِیز (اَیتِینگ- چِی، قَیسِی گوُرُوه (قوُرقمَی) خاطِرجَمع بُولِیشگه حَقلِیراق؟ “

مَنَه بُونِی یانِیدَه شَخصنِینگ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن اوُزاقلِیگِی یا یَقِینلِیگِینِی مِعزانِیگه قَرَب، مُؤمِنلَرنِینگ حَوفسِیزلِیگِی اوُزگرِیب توُرَدِی، اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ یِیردَگِی حَوفسِیزلِیگِیگه اِیشارَه قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « ‏وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ  كارهاي شايسته وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا  يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ‏ » (نور/ 55) اَلله سِیزلَردَن اِیمان کِیلتِیرگن وَ یَحشِی عَمَللَر قِیلگن ذاتلَرگه حُوددِی اِیلگرِی اوُتگن (اِیمان – اِعتِقادلِی) ذاتلَرنِی (یِیر یوُزِیگه) خَلِیفَه – حُکمران قِیلگنِیدِیک، اوُلَرنِی هَم یِیر یوُزِیدَه خَلِیفَه قِیلِیشنِی وَ اوُلَر اوُچُون اوُزِی راضِی بُولگن (اِسلام) دِینِینِی غالِب – مُستَحکَم قِیلِیشنِی هَم اوُلَرنِینگ (اَحوالِینِی مَککَه دَه کوُرگن) حَوفوُ خَطَرلَرِیدَن سُونگ (مَدِینَه دَه) تِینچلِیک – خاطِرجَمع لِیککَه اَیلَنتِیرِیب قوُیِیشنِی وَعدَه قِیلَدِی. اوُلَر مِینگه عِبادَت قِیلوُرلَر وَ مِینگه بِیران نَرسَه نِی شِیرِیک قِیلمَسلَر. کِیم مَنَه شُو (وَعدَه) دَن کِییِین کُفرانِی (نِعمَت) قِیلسَه، بَس اوُلَر اِطاعَتسِیز کِیمسَه لَردِیر.

کِیلتِیرِیلگن دَلِیل:  وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا، مَنَه بُو “حَوفسِیزلِیک” اِیمانگه وَ صالِح عَمَلگه کوُرَه آیَتنِی اَوَّلِیدَه شَرط قِیلِینگندِیر:  « وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ » آیَتنِی آخِیرِیدَه اِیسَه: «يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا» دِییِیلگن، یَعنِی اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ یِیر یوُزِیدَگِی مَنَه بُو حاکِمِیَتِینِی قوُیِیدَگِی نَرسَه لَرگه شَرط قِیلگن:

1. مَنَه بُو وَعدَه مُسُلمانلَرگه بِیرِیلگن اِیمَس، بَلکِی مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی مُؤمِنلَرگه بِیرِیلگن «الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ »، مُسُلمانلَر آرَسِیدَگِی مَنَه بُو حاکِمِیَتنِی هاحلَیدِیگن کِیشِیلَر اَوَّلا اوُزلَرِینِی عُمُومِی مُسُلمانلَر دَرَجَه سِیدَن خاص مُؤمِنلَر دَرَجَه سِیگه کوُتَرِیشلَرِی کِیرَک. 
2. صالِح عَمَللَر قِیلِیشلَرِی کِیرَک. دِققَت قِیلِینگلَر حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلِیش وَ قُوَّتلَنتِیرِیش وَ اِسلامِی حاکِمِیَتنِی کِینگیتِیرِیش بارَسِیدَگِی شایِیستَه اِیشلَر، باشقَه اوُرِینلَرگه تِیگِیشلِی شایِیستَه اِیشلَردَن فَرق قِیلَدِی. اَگرچِی بَرچَه اِیشلَر بارَسِیدَه عُمُومِی مُشتَرَک نوُقطَه لَر مَوجُود بوُلسَه هَم، هَر قَندَی زَمِینَه وَ صِنفگه خاص بوُلگن شایِیستَه اِیشلَرنِی اوُشَه زَمِینَه وَ صِنفگه تِیگِیشلِی بِیلگِیلَرِی مَوجُود بوُلِیب، اوُلَرنِی رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، شَخصِی یاکِی مَخصُوص مَسَلَه لَرنِی بَعضِیسِینِی رِعایَه قِیلِیش بِیلَن هِیلمَه – هِیل صِنفلَرگه تِیگِیشلِی مَخوصُوص مَسَلَه لَردَه یوُتوُقلَرگه اِیرِیشِیب بُولمَیدِی. بِیر کِیشِی صَرف، نَهُو وَ اَحکامگه اوُحشَکن عِلمنِی کِتابخانَه لَردَه اوُرگنِیب آلگچ، بارِیب قوُماندان بوُلگن حَتَّی جِهادگه رَهبَرلِیک قِیلگن؛ یاکِی اوُزِی عَرَب اِیمَسدَه قُرآننِی خِفظ قِیلگن، اَمّا قُرآن بوُیِیچَه تَفَقُّهدَن آگاه بوُلمَسَه هَم، فَقَط قُرآننِی یادلَگنلِیگِی بائِث مُجاهِدلَر گوُرُوهِینِی اَمِیرِی بوُلگن. اَگرچِی قُرآننِی حِفظ قِیلگن، یادلَگن بِیر مُتَخَصِّص بوُلِیشِی بِیلَن، قُرآننِی حِفظِی سَبَبلِی قوُماندانلِیکنِی، رَئِیسلِیکنِی، مَخوصُوص مَسئوُلِیَتنِی بُوینِیگه آلَه آلمَیدِی.
3. عِبادَتنِی اَلله تَعالَینِی مَخصُوص اوُزِیگه قِیلِیشَدِی وَ عِبادَتنِی هِیچ قَیسِی قِیسملَرِیدَن (اِعتِقادِی، قَلبِی، زَبانِی، بَدَنِی، مالِی) بِیران نَرسَه نِی اَلله تَعالَی گه شِیرِیک قِیلِیشمَیدِی، قوُیِیدَگِی توُرت آیَتدَه اَلله تَعالَی مَنَه بُو شَخصلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   إِنَّمَا کَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏( نور/51) اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اوُرتَلَرِیدَه حُکم چِیقَرِیش اوُچُون چارلَنگن وَقتلَرِیدَه، مُؤمِنلَرنِینگ سوُزِی “اِیشِیتدِیک وَ بوُیِینسِیندِیک”، (دِیماقدِیر) . اَنَه اوُشَه لَر نَجات تاپگوُچِیلَردِیر.

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)