دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

(3-қисм)  

Қози Иёз моликий рохимахуллох хам айтадики: имомат ва рахбарият кофирга боғланмаслигига уламолар ижмоъ қилишган,агар мусулмон рахбар хам кофир бўладиган бўлса, мақомидан олиб ташланади. Имоми Сафақусий моликий рохимахуллох хам айтадики: мусулмон уламолари шунга ижмоъ қилишганки, агар халифа куфр ё бидъат томонга даъват қилса унга қарши қиём ва инқилоб қилинади. [1][2]

Ибни Мунзир шофеъий хам айтадики: барча ахли илм кофирнинг мусулмонни устидаги вилояти,рахбарлиги хеч қачон қабул қилинмаслигига ижмоъ қилишган. [3]

Ибни Хажар шофеъий хам айтадики: мусулмонларни ижмоъси бўйича, имом ва рахбар агар кофир бўладиган бўлса мақомидан олиб ташланади

«يَنْعَزِلُ بِالْكُفْرِ إِجْمَاعًا »،

Хар қандай холатда хар бир мусулмонга мана бу рахбарни олиб ташлашлик вожиб бўлади, агар кимки мана бу мухим ишга харакат қилса унга ажр ва савоб берилади, бу рахбар билан муроса қилиб келишган кимсалар эса гунохкор бўлишади , мана бу рахбарни олиб ташлаш учун нотавон бўлган кишилар мана бу диёрдан хижрат қилиб чиқиб кетишлари керак. [4]

Ибни Тинни Довудийдан – шунингдек фатхул борийда зикр қилишича- агар хоким кофир бўладиган бўлса, унга қарши қиём қилишни вожиб бўлиши борасидаги сўзлар нақл қилинган. Имоми Нававий рохимахуллох ва бошқалар хам мана бундай кўз-қарашни баён қилишган, барча исломий мазхабларни  уламолари мана бундай фатвога иттифоқ қилишган, золим рахбарларни баробарида сабр қилишга даъват қиладиган хадислар, мана бу рахбарлардан очиқ куфр кўрилмаган холда бўлишини кўрсатади.  [5]

«إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ»

Бугунги кунда мунофиқлар тўдаси (секулярзадалар) ўртага шубха ташлаб айтишадики, одил хоким золим мусулмон хокимдан кўра яхшироқдир. Нима учун? Чунки уларни айтишича, кофирни куфри уни ўзига қайтади ,адолати эса хаммага бўлади, мусулмонни исломи хам уни ўзи учун зулми эса уни мухолифлариникидир!!

(давоми бор……)

ادامه خواندن Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(3-قیسم)

قاضِی عِیاض مالِکِی رَحِمَهُ الله هَم اَیتَدِیکِی: اِمامَت وَ رَهبَرِیَت کافِرگه باغلَنمَسلِیگِیگه اوُلامالَر اِجماع قِیلِیشگن، اَگر مُسُلمان رَهبَر هَم کافِر بوُلَدِیگن بُولسَه، مَقامِیدَن آلِیب تَشلَنَدِی. اِمامِی سَفَقوُسِی مالِکِی رَحِمَهُ الله هَم اَیتَدِیکِی: مُسُلمان اوُلامالَرِی شوُنگه اِجماع قِیلِیشگنکِی، اَگر حَلِیفَه کُفر یا بِدعَت تامانگه دَعوَت قِیلسَه اوُنگه قَرشِی قِیام وَ اِنقِلاب قِیلِینَدِی.   [1][2]

اِبنِ مُنذِر شافِیعِی هَم اَیتَدِیکِی: بَرچَه اَهلِی عِلم کافِرنِینگ مُسُلماننِی اوُستِیدَگِی وِلایَتِی، رَهبَرلِیگِی هِیچ قَچان قَبوُل قِیلِینمَسلِیگِیگه اِجماع قِیلِیشگن. [3]

اِبنِ حَجَر شافِیعِی هَم اَیتَدِیکِی: مُسُلمانلَرنِی اِجماعسِی بُویِیچَه،   اِمام وَ رَهبَر اَگر کافِر بُولَدِیگن بُولسَه مَقامِیدَن آلِیب تَشلَنَدِی، «يَنْعَزِلُ بِالْكُفْرِ إِجْمَاعًا »،  هَر قَندَی حالَتدَه هَر بِیر مُسُلمانگه مَنَه بُو رَهبَرنِی آلِیب تَشلَشلِیک واجِب بوُلَدِی، اَگر کِیمکِی مَنَه بُو مَهِم اِیشگه حَرَکَت قِیلسَه اوُنگه اَجر وَ ثَواب بِیرِیلَدِی، بُو رَهبَر بِیلَن مُراسَه قِیلِیب کِیلِیشگن کِیمسَه لَر اِیسَه گوُناهکار بوُلِیشَدِی، مَنَه بُو رَهبَرنِی آلِیب تَشلَش اوُچُون ناتَوان بُولگن کِیشِیلَر مَنَه بُو دِیاردَن هِجرَت قِیلِیب چِیقِیب کِیتِیشلَرِی کِیرَک. [4]

اِبنِ تِیننِی داوُدِیدَن – شوُنِینگدِیک فَتحُ البارِیدَه ذِکر قِیلِیشِیچَه – اَگر حاکِم کافِر بُولَدِیگن بُولسَه، اوُنگه قَرشِی قِیام قِیلِیشنِی واجِب بوُلِیشِی بارَسِیدَگِی سوُزلَر نَقل قِیلِینگن. اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله  وَ باشقَه لَر هَم مَنَه بوُندَی کوُز- قَرَشنِی بَیان قِیلِیشگن، بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی اوُلامالَرِی مَنَه بوُندَی فَتواگه اِتِّفاق قِیلِیشگن، ظالِم رَهبَرلَرنِی بَرابَرِیدَه صَبر قِیلِیشگه دَعوَت قِیلَدِیگن حَدِیثلَر، مَنَه بُو رَهبَرلَردَن آچِیق کُفر کوُرِیلمَگن حالدَه بوُلِیشِینِی کوُرسَتَدِی. [5] «إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ»

بُوگوُنگِی کوُندَه مُنافِقلَر توُدَه سِی (سِکوُلارزَدَه لَر) اوُرتَگه شُبهَه تَشلَب اَیتِیشَدِیکِی، عادِل حاکِم ظالِم مُسِلمان حاکِمدَن کوُرَه یَحشِیراقدِیر. نِیمَه اوُچُون؟ چُونکِی اوُلَرنِی اَیتِیشِیچَه، کافِرنِی کُفرِی اوُنِی اوُزِیگه قَیتَدِی، عَدالَتِی اِیسَه هَمَّه گه بوُلَدِی، مُسُلماننِی اِسلامِی هَم اوِنی اوُزِی اوُچُون ظُلمِی اِیسَه اوُنِی مُخالِفلَرِینِیکِیدِیر!!

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

(3-قسمت)

 قاضی عیاض مالکی رحمه الله هم می گوید: علماء اجماع دارند که امامت و رهبریت برای کافر منعقد نمی شود و چنانچه رهبر مسلمانی هم کافر شود از مقامش عزل می گردد.[1]امام السَّفَاقُسِي مالکی رحمه الله نیز می گوید: علمای مسلمین اجماع دارند که اگر خلیفه ای به سوی کفر یا بدعتی تبلیغ کرد بر علیه و قیام و انقلاب می شود.[2]

ابن منذر شافعی هم می گوید: تمام اهل علم بر این امر اجماع دارند که به هیچ عنوان کافر ولایت و سرپرستی بر مسلمان ندارد[3]

ابن حجر شافعی هم می گوید: به اجماع مسلمین، امام و رهبر به دلیل کافر شدن از مقام خودش عزل می شود «يَنْعَزِلُ بِالْكُفْرِ إِجْمَاعًا »، در این صورت بر هر مسلمانی واجب است که به عزل این رهبر برخیزد، هر کسی به این امر مهم برخاست دارای ثواب و پاداش است و هر کسی هم که سازش کرد گناهکار می گردد و هرکسی هم که در قیام جهت عزل این رهبر ناتوان بود باید از آن زمین هجرت کند.[4]

ابن التین از داودی -همانطور که درفتح الباری ذکر شده –قول به واجب بودن قیام علیه حاکم در صورتی که کافر شود، را نقل کرده است.[5]  امام نووی رحمه الله و دیگران هم چنین دیدگاهی را بیان کرده اند به گونه ای که تمام علمای مذاهب اسلامی بر چنین فتوائی اتفاق دارند، و احادیثی که به صبر در برابر رهبران ظالم و اهل جور دعوت می دهند در مورد رهبرانی است که ظلم و فسق آنها به کفر بواح «إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ» نرسیده است.

دارودسته ی منافقین (= سکولارزده ها) هم اکنون شبهه اندازی می کنند که حاکم کافر عادل بهتر از حاکم مسلمان ظالم است. چرا؟ چون می گویند: کافر کفرش به خودش بر می گردد و عدلش به همه و مسلمان اسلامش برای خودش است و ظلمش برای مخالفین!!

 (ادامه دارد……)

ادامه خواندن اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

(2-қисм)

Аллох таоло мархамат қиладики:

  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( آل عمران/118)

Эй мўъминлар, ўзларингизни қўйиб,(у мунофиқларни) сирдош дўст тутманглар! Улар сизларга зарар етказишда кучларини аямайдилар ва ёмон холга тушишингизни  орзу қиладилар. Уларнинг сизларни ёмон кўришлари оғизларидан ошкор бўлди. Дилларидаги адоватлари эса янада каттароқдир. Агар ақл юргизсангизлар сизлар учун оят-аломатларни аниқ-равшан қилиб бердик.

Мана бу кофирлар бунга ўхшаш  бутунлай шахсий масалаларда мўъминларни сирдош махрами бўла олмагандан сўнг, хукумат ишларида қандай қилиб мўъминларни имоми,рахбари бўла олади? Ахир диндаги хавфсизлик ва дорул исломни,мўъминларни жони,номуси, моли, ақли, обрўси мана шу хукуматга боғлиқку?

Аллох таоло мархамат қиладики: 

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ أَتُرِیدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَیْکُمْ سُلْطَاناً مُّبِیناً ‏(نساء/144)

эй мўъминлар, мўъминларни қўйиб,кофирларни дўст тутманглар! Аллох учун ўз зарарларингизга очиқ хужжат қилиб беришни истайсизларми?

Шунга асосланиб ханафий мазхаблик  имоми Обидин рохимахуллох айтадики: кофир мусулмонни устида вилоят,рахбарлик қила олмайди, хос вилоят ё рахбарлик бўладими ё умумий рахбарлик,вилоят бўладими фарқи йўқ,  кофир мусулмонларга имом,рахбар бўла олмайди, кофир мусулмонларга қозилик хам қила олмайди, кофир мусулмонларни ўртасида гувох хам бўлолмайди, мусулмон аёлни никохи пайтида хам валийлик қила олмайди, мусулмон кишини  кофирнинг  қарамоғига берилмайди ва мана бундай  кофир мусулмонларнинг  валийси,масъули бўла олмайди.  [1]

Шунингдек имоми Косоний ханафий рохимахуллох бадоъиус саноъида айтадики: кофирнинг мусулмонни устида хокимият юргизиши рўйхатдан ўтиши жоиз эмас. Шунингдек айтадики: кофир мусулмонларни устида валий,рахбар бўла олмайди, чунки шариат кофирнинг мусулмонни устидаги вилоятини узиб қўйган. Аллох таоло мархамат қиладики:

 «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141)

Ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мархамат қиладиларки:

 «الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلَى»^[2]

Уни яна бир далилларидан бири шуки, кофирнинг мусулмонни устидаги  вилоят ва рахбарлигини исбот қилиниши, мусулмоннинг кофирни баробарида залил,хор бўлишига сабаб бўлади, мана бу нарса жоиз эмас.  [3]

Ханафий мазхабидаги катта кишилардан бўлмиш  977 йилда вафот қилган Муттақий Хиндий хам ўзини давригача бўлган кофирларнинг дорул исломни ва мусулмонларни устидаги хокимияти харомлиги борасидаги мусулмон уламоларининг ижмоъсини келтирган.  [4] (давоми бор……)

ادامه خواندن Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(2-قیسم)  

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( آل عمران/118) اَی مُؤمِنلَر، اوُزلَرِینگِیزنِی قوُیِیب، (اوُ مُنافِقلَرنِی) سِیرداش دوُست توُتمَنگلَر! اوُلَر سِیزلَرگه ضَرَر یِیتکَزِیشدَه کوُچلَرِینِی اَیَه مَیدِیلَر وَ یامان حالگه توُشِیشِینگِیزنِی آرزُو قِیلَدِیلَر. اوُلَرنِینگ سِیزلَرنِی یامان کوُرِیشلَرِی آغِیزلَرِیدَن آشکار بُولَدِی. دِیللَرِیدَگِی عَداوَتلَرِی اِیسَه یَنَدَه کَتتَه راقدِیر. اَگر عَقل یُورگِیزسَنگِیزلَر سِیزلَر اوُچُون آیَت- عَلامَتلَرنِی اَنِیق- رَوشَن قِیلِیب بِیردِیک.

مَنَه بُو کافِرلَر بوُنگه اوُحشَش بُوتوُنلَی شَخصِی مَسَلَه لَردَه مُؤمِنلَرنِی سِیرداش مَحرَمِی بُولَه آلمَگندَن سُونگ، حُکوُمَت اِیشلَرِیدَه قَندَی قِیلِیب مُؤمِنلَرنِی اِمامِی، رَهبَرِی بوُلَه آلَدِی؟ آخِیر دِیندَگِی حَوفسِیزلِیک وَ دارُ الاِسلامنِی، مُؤمِنلَرنِی جانِی، نامُوسِی، مالِی، عَقلِی، آبرُوسِی مَنَه شوُ حُکوُمَتگه باغلِیقکوُ؟

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ أَتُرِیدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَیْکُمْ سُلْطَاناً مُّبِیناً ‏(نساء/144) اِی مُؤمِنلَر، مُؤمِنلَرنِی قوُیِیب، کافِرلَرنِی دوُست توُتمَنگلَر! اَلله اوُچُون اوُز ضَرَرلَرِینگِیزگه آچِیق حُجَّت قِیلِیب بِیرِیشنِی اِیستَیسِیزلَرمِی؟

شُونگه اَساسلَنِیب حَنَفِی مَذهَبلِیک اِمامِی عابِیدِین رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: کافِر مُسُلماننِی اوُستِیدَه وِلایَت رَهبَرلِیک قِیلَه آلمَیدِی، خاص وِلایَت یا رَهبَرلِیک بوُلَدِیمِی یا عُمُومِی رَهبَرلِیک وِلایَت بوُلَدِیمِی فَرقِی یوُق، کافِر مُسُلمانلَرگه اِمام، رَهبَر بوُلَه آلمَیدِی، کافِر مُسُلمانلَرگه قاضِیلِیک هَم قِیلَه آلمَیدِی، کافِر مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه گوُواه هَم بُولالمَیدِی، مُسُلمان عَیالنِی نِکاهِی پَیتِیدَه هَم وَلِیلِیک قِیلَه آلمَیدِی، مُسُلمان کِیشِینِی کافِرنِینگ قَرَماغِیگه  بِیرِیلمَیدِی وَ مَنَه بوُندَی کافِر مُسُلمانلَرنِینگ وَلِیسِی، مَسئوُلِی بُولَه آلمَیدِی. [1]

شُونِینگدِیک اِمامِی کاسانِی حَنَفِی رَحِمَهُ الله  بَدائِعُ الصَّنائِعدَه اَیتَدِیکِی: کافِرنِینگ مُسُلماننِی اوُستِیدَه حاکِیمِیَت یوُرگِیزِیشِی رُویخَتدَن اوُتِیشِی جائِز اِیمَس. شوُنِینگدِیک اَیتَدِیکِی: کافِر مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه وَلِی، رَهبَر بُولَه آلمَیدِی، چوُنکِی شَرِیعَت کافِرنِینگ مُسُلماننِی اوُستِیدَگِی وِلایَتِینِی اوُزِیب قوُیگن. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141) وَ رَسُول الله صلی اَلله عَلَیهِ وَسَلّم هَم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  «الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلَى»^[2]  اوُنِی یَنَه بِیر دَلِیللَرِیدَن بِیرِی شوُکِی، کافِرنِینگ مُسُلماننِی اوُستِیدَگِی وِلایَتِ وَ رَهبَرلِیگِینِی اِثبات قِیلِینِیشِی، مُسُلماننِینگ کافِرنِی بَرابَرِیدَه زَلِیل، حار بوُلِیشِیگه سَبَب بُولَدِی، مَنَه بُو نَرسَه جائِز اِیمَس.  [3]

حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی کَتتَه کِیشِیلَردَن بوُلمِیش 977 یِیلدَه وَفات قِیلگن مُتَّقِی هِندِی هَم اوُزِینِی دَورِیگچَه بوُلگن کافِرلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی وَ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَگِی حاکِیمِیَتِی حَراملِیگِی بارَسِیدَگِی مُسُلمان اوُلامالَرِینِینگ اِجماع سِینِی  کِیلتِیرگن. [4]

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

(2-قسمت)

الله تعالی می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( آل عمران/118).ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! از غیر خود محرم اسرار برنگزینید، آنان از هرگونه شر و فسادی در حق شما کوتاهی نمی‌کنند. آنان آرزوی رنج و زحمت شما را ( در دل ) دارند دشمنانگی از دهان آنان آشکار است ، و آنچه در دل دارند بزرگتر است. ما نشانه‌هائی را (که بتوان با آنها دشمن را از دوست باز شناخت) برای شما بیان کردیم اگر اهل عقل و درایت هستید.‏

زمانی که این کفار در این گونه مسائل کاملاً شخصی و فردی نمی توانند به عنوان محرم اسرار مومنین قرار گیرند آنوقت چگونه می توانند امام و رهبر مومنین در امور حکومتی شوند که امنیت در دین و دارالاسلام و جان و ناموس و مال و عقل و آبرو مومنین به این حاکمیت بسته است؟

الله تعالی می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ أَتُرِیدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَیْکُمْ سُلْطَاناً مُّبِیناً ‏(نساء/144) ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! کافران را به جای مؤمنان به  سرپرستی نگیرید . مگر می‌خواهید حجّت و برهان آشکاری علیه خود به دست خدا دهید ( بر این که شما هم جزو منافقانید؟ چون تنها منافقین هستند که ادعای مسلمان بودن دارند اما می خواهند کفار سرپرست آنها شوند) .‏

بر این اساسامام ابن عابدين حنفی رحمه الله می گوید: کافر بر مسلمان ولایت و سرپرستی نداردف چه ولایت و سرپرستی عامه و چه خاصه، کافر نمی تواند امام و رهبر بر مسلمین شود، و کافر نمی توان بر مسلمین قاضی  شود ، و کافر نمی تواند شاهد در میان مسلمین باشد، و در ازدواج زن مسلمان ولایت و سرپرستی ندارد، و حضانت و سرپرستی مسلمان هم به کافر داده نمی شود و نمی تواند ولی و وصی چنین مسلمان شود.[1]

همچنین امام کاسانی حنفی رحمه الله در بدائع الصنائع می گوید: جایز نیست که حاکمیت و فرمانروائی کافر بر مسلمان درج و ثبت شود . همچنین می گوید: کافر از اهل سرپرستی و لایت بر مسلمان نیست چون شرع ولایت کافر بر مسلمان را قطع کرده است . الله تعالی می فرماید: «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141) و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلَى»^[2]  اینهم به این دلیل است که اثبات ولایت و سرپرستی کافر بر مسلمان منجر به ذلیل شدن مسلمان در برابر کافر می شود و این جایز نیست.[3]

متقی هندی از بزرگان حنفی مذهب  که در سال 977ق وفات کرده اجماع علمای مسلمین تا زمان خودش مبنی بر حرام بودن حاکمیت کفار بر دارالاسلام و مسلمین را آورده است  [4]

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

(1-қисм)  

Дорул исломни, исломий давлатни  рахбарини шароити хақида хам айтиб ўтилганидек уни асосий шартларидан бири дорул исломнинг рахбари мусулмон бўлиши керак.

Дорул исломдаги имом ва рахбар, аллохнинг динини химоя қилиш,сақлаш ишларида ва дунёда аллохни дини асосида хукм қилиш,татбиқ қилиш,хамда аллохни шариатидаги қонунлари асосида дунё ишларини бошқариш  бўйича нубувватни ўринбосари хисобланади.  Аллох таоло мархамат қиладики:

 وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِناً عَلَیْهِ فَاحْکُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءکَ مِنَ الْحَقِّ (مائده/48)

Сизга эса (эй Мухаммад), ўзидан олдинги китоб(ларни) тасдиқлагувчи ва у (китоблар) устида гувох бўлган бу китобни  хаққирост нозил қилдик. Бас,одамлар ўртасида аллох нозил қилган нарса билан хукм қилинг ва сизга келган хақдан юз ўгириб, уларнинг хавойи нафсларига эргашманг!   Энди агар мусулмон рахбар муртад бўладиган бўлса, уни жойидан олиб ташланиши керак, уни мусулмонларни устида вилоят юргизишга хаққи йўқ.

Убода ибни Сомит розиаллоху анху айтадики:

  دَعانا النبيُّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ فَبايَعْناهُ، فقالَ فِيما أخَذَ عَلَيْنا:

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бизни чақирдилар ва у кишига байъат бердик, биздан олинган ахдни мазмуни қуйидагича эди:

أنْ بايَعَنا علَى السَّمْعِ والطَّاعَةِ،في مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا،

у кишига хурсандчилик, нохушлик кунларида, оғирлик ва енгилликда, бизларга бошқаларни афзал кўришда итоат қилишга,эргашишга байъат бердик,

وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ، إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ [1]

Хукм эгалари билан тортишмаслигимиз керак,мархамат қилдиларки: магар сизларни ўзингиз  у учун аллохни наздида қатъий далилга эга бўлган  улардаги   ошкор ,очиқ куфрни кўрсангизлар.

Имоми Мовардий рохимахуллох айтадики:  имомат ва рахбарият,  дунёни сиёсатида ва динни химоя қилиш, уни сақлаш бўйича нубувватни ўринбосари мавзусидадир,  мана бу имоматни ,рахбарликни боғлашлик, мана бундай вазифани зиммасига олишга қодир кишига вожиб бўлади.  [2]

Сизни назарингизда ислом учун динни тўрт маъноси,мафхумига ёки хатто исломни калидига иймон келтирмайдиган киши қандай қилиб мана бу вазифани бажара олади? Аллохни динини ,мўъминларни химоя қилиш,сақлаш омонатини қандай қилиб бутунлай унга ва уни қонунларига эътиқоди бўлмаган кишига топширилиши керак? Мана бу кофир куфрни қабул қилиш билан ўзини нафсига, аллохни динига  хиёнат қилган , куфри билан эса аллохга хам хиёнат қилган,

   إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ‏.( حج / ۳۸)

Албатта аллох иймон келтирган зотларни мудофаъа қилур. Албатта аллох барча хоин ва куфрони неъмат қилгувчиларни суймас.

Шундай бўлгач мана бундай хоинларга дин,дорул ислом, мусулмонларни жони,обрўси, номуси,моли масаласида эътимод қилинади? Агар бир куни мўъминлар дорул куфрларни хокимияти остидаги диёрларни озод қилиш қудратига эга бўлсалар, мусулмонларни рахбари насроний бўладиган бўлса, насороларни диёрларини фатх қилиш пайтида  аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилиш учун, мана бу диёрларда ўзини диндошларига қарши жанг қиладими?  Ёки агар яхудий,мажус ё секуляр бўлсачи? Хар қандай озгина ақлга эга бўлган ва ислом динини асослари,усулларидан огох бўлмаган хар қандай киши, мана бу тасаввурлар,хаёллар фақатгина алданган ёки ақли кам,қолоқ инсонларга тегишли эканини яхши билади.(давоми бор…..

ادامه خواندن Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(1-قیسم)

دارُ الاِسلامنِی، اِسلامِی دَولَتنِی رَهبَرِینِی شَرائِطِی حَقِیدَه هَم اَیتِیب اوُتِیلگنِیدِیک اوُنِی اَساسِی شَرطلَرِیدَن بِیرِی دارُ الاِسلامنِینگ رَهبَرِی مُسُلمان بوُلِیشِی کِیرَک.

دارُ الاِسلامدَگِی اِمام وَ رَهبَر، اَلله نِینگ دِینِینِی حِمایَه قِیلِیش، سَقلَش اِیشلَرِیدَه وَ دُنیادَه اَلله نِی دِینِی اَساسِیدَه حُکم قِیلِیش، طَتبِیق قِیلِیش، هَمدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی اَساسِیدَه دُنیا اِیشلَرِینِی باشقَرِیش بُویِیچَه نُبُوَّتنِی اوُرِینباسَرِی حِسابلَنَدِی. اَلله تَعالَی  مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِناً عَلَیْهِ فَاحْکُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءکَ مِنَ الْحَقِّ (مائده/48) سِیزگه اِیسَه (اِی مُحَمَّد)، اوُزِیدَن آلدِینگِی کِتاب(لَرنِی) تَصدِیقلَگوُچِی وَ اوُ (کِتابلَر) اوُستِیدَه گوُواه بُولگن بُو کِتابنِی حَققِی راست نازِل قِیلدِیک. بَس، آدَملَر اوُرتَسِیدَه اَلله نازِل قِیلگن نَرسَه بِیلَن حُکم قِیلِینگ وَ سِیزگه کِیلگن حَقدَن یُوز اوُگِیرِیب، اوُلَرنِینگ هَوایِی نَفسلَرِیگه اِیرگشمَنگ! اِیندِی اَگر مُسُلمان رَهبَر مُرتَد بُولَدِیگن بوُلسَه، اوُنِی جایِیدَن آلِیب تَشلَنِیشِی کِیرَک، اوُنِی مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه وِلایَت یُورگِیزِیشگه حَققِی یُوق.

عُبادَه اِبنِ صامِت رَضِیَ اَلله عَنهُ اَیتَدِیکِی:   دَعانا النبيُّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ فَبايَعْناهُ، فقالَ فِيما أخَذَ عَلَيْنا: رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّم بِیزنِی چَقِیردِیلَر وَ اوُ کِیشِیگه بَیعَت بِیردِیک، بِیزدَن آلِینگن عَهدنِی مَضمُونِی قوُیِیدَگِیچَه اِیدِی:  أنْ بايَعَنا علَى السَّمْعِ والطَّاعَةِ،في مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا، اوُ کِیشِیگه حُرسَندچِیلِیک، ناخوُشلِیک کوُنلَردَه، آغِیرلِیک وَ یِینگِیللِیکدَه، بِیزلَرگه باشقَه لَرنِی اَفضَل کوُرِیشدِه اِطاعَت قِیلِیشگه، اِیرگشِیشگه بَیعَت بِیردِیک،   وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ، إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ [1] حُکم اِیگه لَرِی بِیلَن تارتِیشمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَگر سِیزلَرنِی اوُزِینگِیز اوُ اوُچُون اَلله نِی نَزدِیدَه قَطعِی دَلِیلگه اِیگه بوُلگن اوُلَردَگِی آشکار، آچِیق کُفرنِی کوُرسَنگِیزلَر.

اِمامِی ماوَردِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اِمامَت وَ رَهبَرِیَت، دُنیانِی سِیاسَتِیدَه وَ دِیننِی حِمایَه قِیلِیش، اوُنِی سَقلَش بُویِیچَه نُبُوَّتنِی اوُرِینباسَرِی مَوضُوعسِیدِیر، مَنَه بُو اِمامَتنِی،رَهبَرلِیکنِی باغلَشلِیک، مَنَه بوُندَی وظِیفَه نِی زِمَّه سِیگه آلِیشگه قادِر کِیشِیگه واجِب بُولَدِی.   [2]

سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه اِسلام اوُچُون دِیننِی توُرت مَعناسِی، مَفهُومِیگه یاکِی حَتّی اِسلامنِی کَلِیدِیگه اِیمان کِیلتِیرمَیدِیگن کِیشِی قَندَی قِیلِیب مَنَه بُو وَظِیفَه نِی بَجَرَه آلَدِی؟ اَلله نِی دِینِینِی، مُؤمِنلَرنِی حِمایَه قِیلِیش، سَقلَش آمانَتِینِی قَندَی قِیلِیب بوُتوُنلَی اوُنگه وَ اوُنِی قانوُنلَرِیگه اِعتِقادِی بوُلمَگن کِیشِیگه تاپشِیرِیلِیشِی کِیرَک؟ مَنَه بُو کافِر کُفرنِی قَبوُل قِیلِیش بِیلَن اوُزِینِی نَفسِیگه، اَلله نِی دِینِیگه خِیانَت قِیلگن، کُفرِی بِیلَن اِیسَه اَلله گه هَم خِیانَت قِیلگن،    إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ‏.( حج / ۳۸) اَلبَتَّه اَلله اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرنِی مُدافَعَه قِیلوُر. اَلبَتَّه اَلله بَرچَه خائِن وَ کُفرانِی نِعمَت قِیلگوُچِیلَرنِی سُویمَس.

شُوندَی بُولگچ مَنَه بُوندَی خائِنلَرگه دِین، دارُ الاِسلام، مُسُلمانلَرنِی جانِی،آبرُوسِی، نامُوسِی، مالِی مَسَلَه سِیدَه اِعتِماد قِیلِینَدِی؟ اَگر بِیر کوُنِی مُؤمِنلَر دارُ الکُفرلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیارلَرنِی آزاد قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه بوُلسَه لَر، مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی نَصرانِی بُولَدِیگن بُولسَه، نَصارالَرنِی دِیارلَرِینِی فَتح قِیلِیش پَیتِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی طَتبِیق قِیلِیش اوُچُون، مَنَه بُو دِیارلَردَه اوُزِینِی دِینداشلَرِیگه قَرشِی جَنگ قِیلَدِیمِی؟ یاکِی اَگر یَهُودِی، مَجُوس یا سِکوُلار بوُلسَه چِی؟ هَر قَندَی آزگِینَه عَقلگه اِیگه بوُلگن وَ اِسلام دِینِینِی اَساسلَرِی، اوُصُوللَرِیدَن آگاه بوُلمَگن هَر قَندَی کِیشِی، مَنَه بُو تَصَوُّرلَر، حَیاللَر فَقَطگِینَه اَلدَنگن یاکِی عَقلِی کَم، قالاق اِنسانلَرگه تِیگِیشلِی اِیکَنِینِی یَحشِی بِیلَدِی.

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

• قسمت)
• در مورد شرایط رهبر دولت اسلامی و دارالاسلام  هم عرض شد که یکی از شروط زیر بنائی رهبر دارالاسلام این است که باید مسلمان باشد.

در دارالاسلام امام و رهبر جانشین نبوت در امر پاسداری از دین الله و تطبیق و حکم کردن بر اساس دین الله در دنیا و مدیرت امور دنیا بر اساس قانون شریعت الله است . الله تعالی می فرماید:  وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِناً عَلَیْهِ و بر تو ( ای پیغمبر ) کتاب را نازل کردیم که ملازم حق ، و موافق و مصدّق کتابهای پیشین، و شاهد و حافظ آنها است. فَاحْکُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءکَ مِنَ الْحَقِّ (مائده/48) پس میان آنان بر طبق چیزی حکم کن که خدا بر تو نازل کرده است ، و به خاطر پیروی از امیال و آرزوهای ایشان ، از حق و حقیقتی که برای تو آمده است روی مگردان.  حالا اگررهبر مسلمانی مرتد شود باید برداشته شود و هیچ ولایتی بر مسلمین ندارد.

عباده بن صامت رضی الله عنه می گوید: دَعانا النبيُّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ فَبايَعْناهُ، فقالَ فِيما أخَذَ عَلَيْنا: رسول الله صلی الله علیه وسلم ما را فراخواند وبا ایشان بیعت کردیم و مضمون عهدی که از ما گرفت این بود که:  أنْ بايَعَنا علَى السَّمْعِ والطَّاعَةِ،في مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا، از ایشان در خوشی و ناخوشی و سختی وراحتی وترجیح دادن دیگران بر ما اطاعت و پیروی کنیم  وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ، إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ [1]و اینکه با صاحبان حکم در گیر نشویم، و فرمود: مگر اینکه خودتان از آنان کفر آشکار و واضحی را مشاهده کنید که برای آن در نزد خداوند دلیل قاطعی وجود دارد.

امام ماوردی رحمه الله می گوید: امامت و رهبریت موضوعی جهت جانشینی نبوت در حراست و پاسداری از دین و سیاست دنیاست، و عقد این امامت و رهبری برای کسی که باید چنین وظایفی را در امت عهده دار شود واجب است .[2]

به نظر شما چگونه کسی که به محتوا و مفاهیم چهار گانه ی دین برای اسلام یا حتی کلیت اسلام ایمان ندارد می تواند چنین وظیفه ای را انجام دهد؟  چگونه امانت حراست و پاسداری از دین الله و مومنین باید به کسی سپرده شود که در اساس به آن و قوانین آن اعتقادی ندارد؟ این کافر با پذیرش کفر به نفس خودش خیانت کرده و به دین الله خیانت کرده و با کفرش به الله خیانت کرده، إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ‏.( حج / ۳۸) مسلّماً الله از مومنین دفاع می‌کند. مسلّماً خداوند خیانت پیشگان کافر را دوست نمی‌دارد.‏

پس چنین خائنی چگونه مورد اعتماد است که دین و دارالاسلام و جان و مال و ناموس و آبروی مسلمین به وی سپرده شود؟ اگر روزی مومنین دارای قدرتی جهت آزاد سازی سرزمینهای تحت حاکمیت دارالکفرها شدند آیا اگر این رهبر نصرانی باشد جهت فتح سرزمینهای نصرانی و تطبیق قانون شریعت الله در این سرزمینها با هم کیشان خود خواهد جنگید؟ یا اگر یهودی یا مجوس یا سکولار باشند؟ هر کسی کمی عقل داشته باشد و بر مبانی و اصول دین اسلام هم آگاهی نداشته باشد می داند که چنین توهمی تنها مختص انسانهای فریب خورده و عقب مانده است.

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат.(1) ( 16 бўлим)

(матлабни комил матни)

Шубхасиз аллохга иймон келтиришни ва аллохга нисбатан иймонни муқаддимаси учун лозим бўлган нарса, тоғутга куфр келтиришдир; яъни “иллаллох”дан олдин “ла илаха” га иқрор бўлиш керак, инсонларни ўртасидаги тоғутлар  ошкор “олтиталик кофирлардир ( 1- аллазина хаду 2- собеин 3- насоро 4- мажус 5- валлазина ашроку 6- ман яртадда минкум ан динихи) яъни аввало инсонларни ўртасида ошкор “олтиталик кофирлар” инкор ва нафий қилиниши керак,бундан сўнг аллохни тасдиқлаб аллохга нисбатан иймонга иқрор бўлиши лозим, чунки мана бу тоғутларни нафий қилмаслик аллох таолони ўрнига уларга эргашиш маъносида бўлиб қолади, шу билан бирга аллох таолога ширк келтириш ва аллох таолога иймон келтиришни нафий қилиш,охирги шариатни нафий қилиш бўлиб қолади.

 Аллох таолонинг оятлари,қонунлари билан бахс қилган ва пайғамбарни дастурларидан бўйин товлаган ва аллохни шариатидаги қонунлардан бош тортган кишиларнинг  қонунларига,амрларига эргашиб кетган ,хамда аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчилар,рохибларни баробарида қайсарлик,ўжарлик қилган  од қавми хақида мархамат қиладики:

  «وَ تِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ  وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ»( هود/  59) ‏

Парвардигорларининг оятларини инкор қилган, унинг пайғамбарларига исён қилган ва барча қайсар,золимлар амру фармонига бўйинсунган од қабиласи – ана ўшалардир.

Ёки бошқа бир жойда мархамат қиладики:

«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يرِيدُونَ أَنْ يتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يكْفُرُوا بِهِ  وَ يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً »( نساء/ 60)

(Эй Мухаммад), ўзларини сизга нозил қилинган нарсага (қуръонга) ва сиздан илгари нозил қилинган нарсаларга иймон келтирган деб хисоблайдиган (айрим) кимсаларнинг шайтонга хукм сўраб боришни истаётганларини кўрмадингизми? Холбуки,уларга унга ишонмаслик буюрилган эди. (Чунки) шайтон уларни бутунлай йўлдан оздиришни истайди.

Мана бу ва бунга ўхшаш ўнлаб оятларни бизга айтишича, аллохни шариатидаги қонунларга иймон келтирган кишини хар бири аввал тоғутларни ва ундан сўнг уларни қонунларини нафий қилиши, ошкор “олтиталик кофирларни” қонунларига,судларига мурожаъат қилмасликлари лозим;  яъни ошкор “олтиталик кофирларни” хокимияти ғайри исломийдир, мўъминлар ғайри исломийларни хокимиятини қўл  остига ўтмасликлари керак, ғайри исломий хокимият мўъминларга жоиз эмас.

Тоғутларга куфр келтиришлик ва инсонларни орасидаги олтиталик тоғутларни нафий қилиш ва шаходатайнга иқрор бўлиш билан тоғутларни  хокимияти ва уларни қонунлари оёқ-ости қилинади ва қалб мана бу кофирларни дўстлигидан,уларни ақидаларидан бўшайди, “ва тахоллайту” яъни ботинимни  шайтонни ва барча ошкор-пинхон  кофирларни  ақидасидан,дўстлигидан,қонунларидан бўшатдим ва фақат аллохни, аллохни шариатидаги қонунларни, аллохни авлиёларини унга жойладим; демак қалбига хам шайтонни ва хам аллохни жойлаган ёки хам аллохни шариатидаги қонунларга иймон келтирган ва хам огох холида,қасддан,ўзини ихтиёри билан тоғутларга итоат қиладиган ва уларни қонунларини қабул қиладиган киши топилмайди. Мана бу икки ишни жамлаш бир-бирига зид,махолдир.

   مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ ۚ (احزاب/4)

Аллох бир кишини ичига икки қалбни жойлаб қўймаганки, уларни бирини аллохга ва уни қонунларига берса ,иккинчисини эса шайтонга ва ер юзидаги уни муридларига берса. Итоат қилиш барча хукуматларни мохияти ва динни иккинчи маъносини билдиради, ёки уни аллохга берилиши керак ёки кофирларга.

Аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламга мўъминларни намунаси ва дорул исломни рахбари сифатида мархамат қиладики:

 «يا أَيهَا النَّبِي اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ إِنَّ اللَّهَ  كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا»(احزاب/1)

Эй пайғамбар, аллохдан қўрқинг ва кофир,мунофиқ кимсаларга бўйинсунманг! Албатта аллох билгувчи ва хикмат эгаси бўлган зотдир.

ادامه خواندن Нафийи сабилни асли ва исломий иззат.(1) ( 16 бўлим)