دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

(2-قسمت)

با این وجود ماوردی شافعی رحمه الله «دار الشرك» را به سه دسته تقسیم می کند و در مورد سوم می گوید:  ” سرزمین اسلام که مشرکین بر آن غلبه پیدا کرده اند مثل طرسوس و انطاکیه.” ^[1] این برخلاف آن چیزی است که از بعضی از شافعی مذهبها نقل می شود و موافق دیدگاه امام شافعی رحمه الله ^[2]و سایر مذاهب اسلامی و علمای شافعی مذهب است.

اگر دقت کنیم در سخن کسانی که می گویند دارالاسلام تبدیل به دارالکفر نمی شود نوعی تناقض وجود دارد به همین دلیل ابن حجر هیتمی رحمه الله می گوید که دارالاسلام «صورة لا حكما» تبدیل به دارالحرب می شود.^[3]یعنی از نظر ظاهری تبدیل به دارالحرب شده نه از نظر حکم.

و الرافعي شافعی رحمه الله نیز می گوید: اگر کفار بر سرزمینی از دارالاسلام تسلط پیدا کنند ” بعضی از متاخرین می گویند اگر مسلمین را در آن منع نکنند همچنان دارالاسلام باقی می ماند و گرنه چنین سرزمینی دارالکفر است”.^[4]

البته همچنانکه امام الرملي شافعی رحمه الله  در مورد مسلمین موجود در «آراگون» بخشی از اندلس که توسط نصارا اشغال شده بود فتوا می دهد که هجرت بر آنها واجب نیست، چون بر اساس خراجی که می دهند بدون آنکه در جان و اموال به آنها ظلم شود 1- دینشان را آشکار می کنند 2- و شریعت الله را علناً به مرحله اجرا در می آورند. در نظر امام رملی رحمه الله این سرزمین دارالاسلام است و اگر این مسلمین از آن خارج شوند تبدیل به دارالحرب می گردد . ^[5]

الرملي شافعی رحمه الله  هم می گوید: تبدیل دارالاسلام به دارالکفر و دارالحرب « صورة لا حكماً » به صورت ظاهری است نه حکمی .^[6] و العِجْلِي شافعی رحمه الله نیز می گوید: این تبدیل شدن دارلاسلام به دارالحرب «صورة لا حكماً» است و هنگامی که بر سرزمینی حکم داده می شود به اینکه دارالاسلام است بعد از آن مطلقاً تبدیل به دارالکفر نمی شود.^[7]

در جمع بین نگرش این دسته از علمایان شافعی می توانیم بگوئیم که : بله ، رسول الله صلی الله علیه وسلم  می فرماید: «الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلَى» «اسلام چيره می شود و سيطره  پیدا می کند و بر آن چيرگي و سيطره نيست.» اما اگر در دل انسانی اسلام چیره شد و این انسان دوباره کفر را به جای ایمان به اسلام بر دلش چیره کرد چه؟

این واقعیت است که حاکمیت اسلامی و دارالاسلام علو و بلندى است، پس روا نيست كافر بر مسلمان برترى و سيطره پیدا کند و  دارالکفر جایگزین دارالاسلام شود.  همچنانکه روا نیست بار دیگر کفر در دل انسان جای ایمان به اسلام را بگیرد؛ الله تعالی نیز مى فرمايد:  وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ( توبه/ 40)، و سرانجام سخن كافران را فروكشيد و سخن الهي پيوسته بالا بوده است.  ‏

اما اگر در «دل»ی یا در «سرزمین»ی بار دیگر کفر حاکم شد چه؟ روا نیست، اما اگر اتفاق افتاد چه؟  خیلی از امور هستند که روا نیستند و نباید اتفاق بیافتند اما اتفاق می افتند. حکم چنین حالاتی چیست؟

رسول الله صلی الله علیه وسلم سفارش می کند که اگر امیر و حاکمی کفر بواحی انجام داد و مرتد شد باید بر علیه وی قیام شود و برداشته شود چون چنان خودش را کوچک و بی ارزش کرده است که دیگر شایستگی حاکمیت بر دارالاسلام و مومنینی را ندارد که بزرگ و  ارزشمند هستند. و الله تعالی هیچ راهی قرار نداده که کافری بر مسلمین حاکمیت و تسلط  پیدا: «وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» (نساء/141)

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر (2)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух / 11 бўлим:

дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши(2)

(1-қисм)  

Шофеъийлар:

Ибни Қуддома рохимахуллох имоми Шофеъий рохимахуллохни ўзидан нақл қиладики: бир диёрни ахли муртад бўлса ва аллохни шариатидаги ахкомларни ўрнига жамиятда ўзларини ахкомларини пиёда қилишса, мана бу диёр дорул харбга айланади…..уларни  молларини ғаниматга олиш бўйича ва………Абу Бакр Сиддиқ улар билан жанг қилган мусайламайи каззобни диёрига ўхшаш бўлади…..шу ерда айтадики: Шофеъий шундай деди. [1]

Ибни Хажар Хайтамий рохимахуллох айтадики: бир диёрни исломий ёки харбий деб номлашлик, сифатлаш оъризий сифат бўлиб бу диёрга хоким бўлган ахкомларни ўзгариши  билан ўзгариб туради, аммо мана бу сифатни ўзгармайди собит дейдиган кишиларни сўзлари тўғри эмас. [2]

 Бу андалусга ўхшайди аввалда дорул куфр  эди,сўнг фатх қилингач  дорул исломга айланди, ундан кейин кофирлар томонидан босиб олингандан сўнг яна дорул куфр бўлди. Албатта ибни Хажар Хайтамий рохимахуллох “Тухфатул мухтаж”да мана бу жумлаларни фақат бир қисмига эътиқод қилади холос, у кишини эътиқоди бўйича, дорул куфр дорул исломга ўзгара олади,аммо дорул ислом дорул куфрга айланмайди, у киши айтадики:  хар қандай диёрга дорул ислом хукми берилгандан сўнг, у мутлақо дорул куфрга айланмайди.  [3]

Баъзи бир шофеъийларни сўзларидаги икки хилликни сабаби, уларнинг росулуллох саллалоху алайхи васалламни сўзларидан чиқарган тушунчаларидир, пайғамбаримиз мархамат қиладиларки:

«الإسلامُ يَعْلُو و لايُعْلَى»

улар бундан шундай хулоса чиқаришганки, олдин дорул ислом бўлган хар қандай диёр дорул куфрга айланмайди. Шофеъий мазхабидаги Шарбиний рохимахуллохга ўхшаганлар айтадики: хатто агар кофирлар Тарсусга ўхшаган ундаги сокин ахоли мусулмон бўлган диёрларни босиб олишса хам, бу диёр дорул харбга айланмайди.

[4][5]

Мана бу тушунча бўйича, кофирлар томонидан ишғол қилиб олинган диёр агарчи мана бу озод қилиниш узоқ муддатга чўзилса хам,яна қайтадан мусулмонларга,аллохни шариатидаги қонунларга қайтарилиши керак. Мана бу ишларни барчаси шунинг учунки, бир пайтлар аллохни шариатидаги қонунларни хокимияти остида бўлган ,уни хокимияти мусулмонларни қўлида бўлган диёр харгиз кофирларни мулкига айланиб қолмайди,балки босиб олинган  ва бир кун келиб мусулмонларга қайтарилиши ва бир кун яна мусулмонларга қайтарилиб у ерда аллохни шариатидаги қонунлар ижро  қилиниши  керак бўлган диёр хисобланади, бу диёрни хукми ўша “олдинги хукмга” кўра яъни хануз кофирларни қўлига тушмаган ва унда куфр ахкомлари хам ижро қилинмаган холати бўйича бўлади. [6]

Мана бу суратда: шофеъийларни баъзиси қуйидаги хадисни истинод қилган холда:

الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلى^[7]،

Улар шунга эътиқод қилишадики, дорул ислом хар қандай шароитда дорул куфр ё дорул харбга айланмайди, улар исломни хеч қачон мағлуб бўлмайдиган ғолиб деб билишади; хатто баъзилар мана бу хадисга асосланган холда айтишганки: агар кофирлар мусулмонларни шахарларидан бирини эгаллаб олишса ва у ерда мусулмонлар мавжуд бўлмаса, мана бу минтақа барибир дорул куфрга айланиб қолмайди; чунки бу ердаги  хукм истийло  олдинги ғалабага кўра чиқарилади.  [8]

Имоми Нававий рохимахуллох “лақитни” ахкомларини баён қилмоқчи бўлганда дорул ислом учун уч холатни келтиради, учинчи холатда айтадики: мусулмонлар яшаб сўнг у ерни тарк қилинган ва улардан кейин кофирлар эгаллаб олган диёр.  ^[9]

Буни кетидан имоми Нававий рохимахуллох ўзини мана бу сўзига изох бериб айтишича, шофеъийларни баъзиси мана шу далилга кўра диёрларни дорул исломни жумласидан деб хисоблашади, чунки мусулмонларни қадимдаги хукмронликлари хукмни давом этиши учун кифоя қилади, энг охирги шофеъий мазхабидагиларни баъзиси айтадики, мана бу хукм мусулмонларни маън қилишмагунича ўз кучида туради, агар мусулмонларни маън қиладиган бўлишса дорул куфрга айланади.^[10]

(давоми бор…..)

ادامه خواندن дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши(2)

بِسمِ الله وَالحَمدُ لِله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمُةُ الله وَ بَرکاتُه / 11 بوُلِیم:

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی (2)

(1-قیسم)

شافِیعِیلَر:

اِبنِ قُدَّامَه رَحِمَهُ الله اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله نِی اوُزِیدَن نَقل قِیلَدِیکِی: بِیر دِیارنِی اَهلِی مُرتَد بوُلسَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی اَحکاملَرنِی اوُرنِیگه جَمِیعَتدَه اوُزلَرِینِی اَحکاملَرِینِی پِیاده قِیلِیشسَه، مَنَه بُو دِیار دارُ الحَربگه اَیلَنَدِی….اوُلَرنِی ماللَرِینِی غَنِیمَتگه آلِیش بُویِیچَه وَ …….اَبُو بَکر صِیدِّیق اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلگن مُسَیلَمَه یِی کَذّابنِی دِیارِیگه اوُحشَش بوُلَدِی……شُو یِیردَه اَیتَدِیکِی:  شافِیعِی شوُندَی دِیدِی.   [1]

اِبنِ حَجَر الهَيتَمِي  رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: بِیر دِیارنِی اِسلامِی یاکِی حَربِی دِیب ناملَشلِیک، صِیفَتلَش عارِضِی صِیفَت بُولِیب بُو دِیارگه حاکِم بُولگن اَحکاملَرنِی اوُزگرِیشِی بِیلَن اوُزگرِیب توُرَدِی، اَمّا مَنَه بُو صِیفَتنِی اوُزگرمَیدِی ثابِت دِییدِیگن کِیشِیلَرنِی سُوزلَرِی توُغرِی اِیمَس. [2]

بُو اَندَلوُسگه اوُحشَیدِی اَوَّلدَه دارُ الکُفر اِیدِی، سُونگ فَتح قِیلِینگچ دارُ الاِسلامگه اَیلَندِی، اوُندَن کِییِین کافِرلَر تامانِیدَن باسِیب آلِینگندَن سُونگ یَنَه دار ُالکُفر بوُلَدِی.  اَلبَتَّه اِبنِ حَجَر هَیتَمِی رَحِمَهُ الله “تخفة المهتاج” دَه مَنَه بُو جُملَه لَرنِی فَقَط بِیر قِیسمِیگه اِعتِقاد قِیلَدِی حالاص، اوُ کِیشِینِی اِعتِقادِی بُویِیچَه، دارُ الکُفر دارُ الاِسلامگه اوُزگرَه آلَدِی، اَمّا دارُ الاِسلام دارُ الکُفرگه اَیلَنمَیدِی، اوُ کِیشِی اَیتَدِیکِی: هَر قَندَی دِیارگه دارُ الاِسلام حُکمِی بِیرِیلگندَن سُونگ، اوُ مُطلَقا دارُ الکُفرگه اَیلَنمَیدِی.   [3]

بَعضِی بِیر شافِیعِیلَرنِی سوُزلَرِیدَگِی اِیککِی هِیللِیکنِی سَبَبِی، اوُلَرنِینگ رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی سُوزلَرِیدَن چِیقَرگن توُشوُنچَه لَرِیدِیر، پَیغَمبَرِیمِیز مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  «الإسلامُ يَعْلُو و لايُعْلَى» اوُلَر بوُندَن شوُندَی حُلاصَه چِیقَرِیشگنکِی، آلدِین دارُ الاِسلام بُولگن هَر قَندَی دِیار دارُ الکُفرگه اَیلَنمَیدِی. شافِیعِی مَذهَبِیدَگِی شَربِینِی رَحِمَهُ الله گه اوُحشَگنلَر اَیتَدِیکِی: حَتّی اَگر کافِرلَر طَرسُوسگه اوُحشَگن اوُندَگِی ساکِن اَهالِی مُسُلمان بوُلگن دِیارلَرنِی باسِیب آلِیشسَه هَم، بُو دِیار دارُ الحَربگه اَیلَنمَیدِی.  [4][5]

مَنَه بُو توُشوُنچَه بُویِیچَه، کافِرلَر تامانِیدَن اِیشغال قِیلِیب آلِینگن دِیار اگرچِی مَنَه بُو آزاد قِیلِینِیش اوُزاق مُدَّتگه چوُزِیلسَه هَم، یَنَه قَیتَه دَن مُسُلمانلَرگه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَیتَرِیلِیشِی کِیرَک. مَنَه بُو اِیشلَرنِی بَرچَه سِی شوُنِینگ اوُچوُنکِی، بِیر پَیتلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی حاکِیمِیَتِی آستِیدَه بُولگن، اوُنِی حاکِمِیَتِی مُسُلمانلَرنِی قوُلِیدَه بُولگن دِیار هَرگِیز کافِرلَرنِی موُلکِیگه اَیلَنِیب قالمَیدِی، بَلکِی باسِیب آلِینگن وَ بِیر کوُن کِیلِیب مُسُلمانلَرگه قَیتَرِیلِیشِی وَ بِیر کوُن یَنَه مُسُلمانلَرگه قَیتَرِیلِیب اوُ یِیردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اِجرا قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن دِیار حِسابلَنَدِی، بُو دِیارنِی حُکمِی اوُشَه “آلدِینگِی حُکمگه” کوُرَه یَعنِی هَنُوز اِجرا قِیلِینمَگن حالَتِی بُویِیچَه بُولدِی. [6]

 مَنَه بُو صُورَتدَه: شافِیعِیلَرنِی بَعضِیسِی قوُیِیدَگِی حَدِیثنِی  اِستِناد قِیلگن حالدَه:   الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلى^[7]،  اوُلَر شوُنگه اِعتِقاد قِیلِیشَدِیکِی، دارُ الاِسلام هَر قَندَی شَرائِطدَه دارُ الکُفر یا دارُ الحَربگه اَیلَنمَیدِی، اوُلَر اِسلامنِی هِیچ قَچان مَغلوُب بوُلمَیدِیگن غالِب دِیب بِیلِیشَدِی؛ حَتّی بَعضِیلَر مَنَه بُو حَدِیثگه اَساسلَنگن شَهَرلَرِیدَن بِیرِینِی اِیگللَب آلِیشسَه وَ اوُ یِیردَه مُسُلمانلَر مَوجُود بُولمَسَه، مَنَه بُو مِنطَقَه بَرِیبِیر دارُ الکُفرگه اَیلَنِیب قالمَیدِی؛ چوُنکِی بُو یِیردَگِی حُکمِی اِستِیلا آلدِینگِی غَلَبَه گه کوُرَه چِیقَرِیلَدِی.   [8]

اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله “لَقِیطنِی” اَحکاملَرِینِی بَیان قِیلماقچِی بوُلگندَه دارُ الاِسلام اوُچُون اوُچ حالَتنِی کِیلتِیرَدِی، اوُچِینچِی حالَتدَه اَیتَدِیکِی: مُسُلمانلَر یَشَب سُونگ اوُ یِیرنِی تَرک قِیلِینگن وَ اوُلَردَن کِییِین کافِرلَر اِیگللَب آلگن دِیار.   ^[9]

بُونِی کِیتِیدَن اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله اوُزِینِی مَنَه بُو سوُزِیگه اِیضاح بِیرِیب اَیتِیشِیچَه، شافِیعِیلَرنِی بَعضِیسِی مَنَه شُو دَلِیلگه کوُرَه دِیارلَرنِی دارُ الاِسلامنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَشَدِی، چوُنکِی مُسُلمانلَرنِی قَدِیمدَگِی حُکمرانلِیکلَرِی حُکمنِی دَوام اِیتِیشِی اوُچُون کِفایَه قِیلَدِی، اِینگ آخِیرگِی شافِیعِی مَذهَبِیدَگِیلَرنِی بَعضِیسِی اَیتَدِیکِی، مَنَه بُو حُکم مُسُلمانلَرنِی مَنع قِیلِیشمَگوُنِیچَه اوُز کوُچِیدَه توُرَدِی، اَگر مُسُلمانلَرنِی مَنع قِیلَدِیگن بوُلِیشسَه دارُ الکُفرگه اَیلَنَدِی.  ^[10]

(دوامی بار…….)

ادامه خواندن دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی (2)

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 11 :

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر (2)

(1-قسمت)

شافعی ها:

ابن قدامه رحمه الله از خود امام شافعی رحمه الله نقل می کند که : زمانی که اهل سرزمینی مرتد شوند و احکام خودشان به جای احکام شریعت الله در جامعه پیاده شود چنین سرزمینی تبدیل به دارالحرب می شود .. در غنیمت گرفتن اموالشان و .. مثل سرزمین مسلیمه ی کذاب که ابوبکر صدیق با آنها وارد جنگ شد…تا انجا که می گوید : و شافعی چنین گفت[1]

ابن حجر الهيتمي  رحمه الله می گوید:  و این وصف و نامیدن  سرزمینی به اینکه اسلامی است یا حربی وصفی عارضی است که با تغییر تسلط احکامی که در آن اجرا می شوند تغییر می کند، و اما سخن کسی که می گوید که این وصف ثابت است و تغییر نمی کند صحیح نیست.[2]

 مثل اندلس که ابتدا دارالکفر بود اما بعد از فتح تبدیل به دارالاسلام شد و بعد از تسخیر آن توسط کفار دوباره تبدیل به دارلکفر شد .البته ابن حجر الهيتمي  رحمه الله در «تحفة المحتاج» خودش تنها معتقد به بخشی از این سخن است، و بر این باور است که دارالکفر به دارالاسلام تغییر پیدا می کند و دارالاسلام به دارالکفر تبدیل نمی شود و می گوید: هر سرزمینی که حکم دارالاسلام بودن بر آن داده شد بعد از آن مطلقاً تبدیل به دارالکفر نمی شود.[3]

این دوگانگی اقوال عده ای از شافعی ها به دلیل برداشت از قول رسول الله صلی الله علیه وسلم است که می فرماید:«الإسلامُ يَعْلُو و لايُعْلَى»و چنین برداشت کرده اند که  در هیچ صورتی سرزمینی که قبلا دارالاسلام بوده تبدیل به دارالکفر نمی گردد. [4] مثل الشربيني الشافعي رحمه الله  که می گوید : حتی اگر کفار بر سرزمینی مثل طرسوس که ساکنان آن مسلمان هستند تسلط پیدا کنند باز تبدیل به دارالحرب نمی شود .[5]

در این برداشت، سرزمینی که توسط کفار اشغال شده باید دوباره به مسلمین و قانون شریعت الله برگردد هر چند که این آزادسازی مدتها طول بکشد.تمام این کارها برای این است سرزمینی که زمانی در حاکمیت قانون شریعت الله بوده و حاکمیت آن در دست مسلمین بوده هرگز به ملکیت کفار در نمی آید بلکه سرزمین غصب شده ای است که باید روزی دوباره به مسلمین بر گردد و بار دیگر قانون شریعت الله در آن به اجرا در آمده و تحت حاکمیت مسلمین قرار گیرد و حکم این سرزمین بر همان «حکم قبلی» آن است که هنوز به تسلط کفار در نیامده بود و احکام کفری در آن اجرا نمی شد.[6]

در این صورت: بعضی از شافعی مذهبها با استناد به: الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلى^[7]، بر این باورند که دارالاسلام تحت هیچ شرایطی دوباره تبدیل به دارالکفر و دارالحرب نمی شودو اسلام را غالبی می دانند که هیچ گاه مغلوب نمی شود؛ حتی برخی براساس این حدیث گفته اند: اگر کفار بر منطقه ای از بلاد مسلمین سیطره پیدا کنند و مسلمانی هم در آن یافت نشود، بازهم آن منطقه به دارالکفر تبدیل نمی شود؛ چراکه حکم به استیلا و غلبه‎ی قبلی آنان می شود. [8]

امام نووی  رحمه الله هم زمانی که می خواهد احکام «لَقِيط» را بیان کند برای دارالاسلام سه حالت می آورد، در حالت سوم می گوید: دار و سرزمینی که مسلمین در آن سکونت داشتند سپس آنجا را ترک کردند و کفار بر آن سرزمین غلبه پیدا کرده اند. ^[9]

به دنبال این امام نووی رحمه الله تعلیقی بر همین سخن خود می زند و می گوید که بعضی از شافعی ها به این دلیل چنین سرزمینی را باز جزو دارالاسلام محسوب می کنند چون تسلط قدیم مسلمین برای ادامه و استمرا حکم کافی است و بعضی از متاخرین شافعی مذهب هم می گویند که این حکم تا زمانی است که مسلمین را منع نکنند و چنانچه مسلمین را منع کنند تبدیل به دارالکفر می شود.^[10]

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر (2)

Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

(матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух / 10 бўлим: (дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши(1))

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мадинадаги яхудий кофирлари,мушриклари билан тузган ва дустури мадина ё сахифатун набий ё паймони мадина номлари билан машхур бўлган  паймонлари, ва ахсоъни мажуслари,нижронни насронийлари билан тузган паймонлари ва қурайш кофирлари,яхудий кофирлар ва бошқаларга қарши қилган жанглари шуни кўрсатадики, дорул куфрлар икки хил бўлади ё дорул исломга қарши жанг,қирғин қиладиган дорул куфрлар ёки дорул ислом билан ахд,паймон ва тинчликка асосланган дорул куфрлардир.

Ибни Аббос розиаллоху анхума секуляристлар ( ёки араб тили билан айтганда мушриклар) хақида ривоят қиладики:

  كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ:

“мушриклар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва мўъминларни қаршисида икки хил ўринга эга бўлишган:

كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،

мушрикларни бир дастаси ахли жанг бўлишган бўлиб пайғамбар улар билан жанг қилган ва улар хам пайғамбар билан жанг қилишган

ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]

яна бир даста мушриклар ахд ахли бўлишган эди, пайғамбар улар билан жанг қилмади ва улар хам пайғамбар билан жанг қилишмаган.”

Имоми Шофеъий рохимахуллох хам дорул исломни зикр қилгандан сўнг,кофирларни диёрини ё дорул куфрни “дорул харбга” ва “дорул ахд ва сулхга” тақсим қилган. Ибни Қоййим ханбалий рохимахуллох хам дорул куфрни икки дастага тақсим қилади ва айтадики: ^[2]

«الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3].

кофирлар ё ахли жанг ёки ахли ахд бўлишади.

Демак “дорул куфр” икки қисмга тақсим бўлади:

Дорул харб ( жанг диёрлари): дорул ислом билан ахд ва омонликка эга бўлмаган дорул куфр. Албатта бу диёр дорул ислом билан жанг қилаётган бўлиши шарт эмас, дорул ислом билан ахд ва омонликка, зиммага эга бўлмаслигини ўзи уни дорул харб бўлишига кифоя қилади, мусулмонлар қачон хохласалар уларга қарши жанг қила олишади.  ^[4]

Дорул ахд ( ахли ахд ва паймон диёри): дорул ислом билан жанг қилмаслик борасида паймонга эга бўлган дорул куфрдир. Мана бу паймон узоқ муддатли бўлиши хам мумкин ёки мушрик,секуляр “бани замра” билан тузилган  паймонга ўхшаш доимий бўлиши хам мумкин:^[5]

مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^[6]

“денгизда садаф бўлгунига қадар” , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу дастадаги кофирлар хақида мархамат қиладиларки:

 مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7]

Муъохид шахсни ( мусулмонлар билан ахд ва паймон тузган кофирни) ўлдирган кишига жаннатни хиди хам етиб келмайди.  Агарчи жаннатни хидини 40 йиллик масофадан хидлашни иложи бордир. “

Албатта уламоларни бошқа бир дастаси куфр хокимиятини янги ё қадимги бўлиш эътибори билан дорул куфрларни иккита дастага тақсим қилишган:

1-Аслий дорул куфрлар: хеч қачон дорул ислом бўлмаган диёрлар.

2-Ториъ дорул куфрлар: бир замонда дорул ислом бўлган , сўнгра кофирлар эгаллаб олганлиги сабабли, ошкор “олтиталик кофирлар” дан бирини ахкомлари  ( 1- аллазина хаду 2- собеин,3- насоро,4- мажус,5- аллазина ашроку ( мушриклар ё бугунги тил билан айтганда секуляристлар 6- муртаддин) жорий бўлган ва яна қайтадан дорул куфрга айланган.

Дорул ислом ториъ дорул куфрга ёки шиъаларни сўзи бўйича дорул харб бўлган дорул куфрга хам айланиши мумкинми?

Бахсни бошлашдан ва исломий фуқахоларни турли-хил раъйларини кўриб чиқишдан олдин бир неча нуқтага ишора қилмоқчиман:

 1-Бир мусулмонни кофирга ўзгариши борасидаги хукм, яъни бир мусулмонни такфир қилишлик; мана бу мусулмонни такфир қилиш бўйича шаръий қоидаларни комил суратда риоя қилиниши керак, мусулмон шахс аслий  “тўрт филтердан” (1- жиноятни исбот қилиш,2- жиноятни аллох ва росули томонидан тасдиқланиши, 3- такфирни шартлари,4- такфирни монеъликлари) ўтказилиши лозим; ва шунингдек бу шахс “ишонч” билан фосид деб ташхис берилиши керак, шубхага чанг солиш орқали уни иртидод хукмидан оқлайдиган шубха хам бўлмаслиги лозим, ва шахс 1- огох холида, 2- қасддан, 3- ўзини ихтиёри,хохши билан мукаффарага дучор бўлган бўлиши керак, мана шу пайтда бир шахсни исломдан куфрга ўзгаргани хақида хукм чиқарилади ; шу тартибда бир диёрни,дарни исломдан куфрга томон ўзгаргани борасида хам аслий “бир филтерни” риоя қилиниши керак, қуръон ва сахих суннатда ва сахобаларни ва барча исломий мазхабларни раъйларида, дорул исломни дорул куфрдан ажратиб ташхис бериладиган меъёр,ўлчов “қонун ва хукм” бўлган.

ادامه خواندن Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

(مطلبنی کامل متنی)

بِسمِ الله وَالحَمدُلِله، اَمّا بَعدَ: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمُةُ الله وَ بَرکاتُه / 10 بُولِیم: ( دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی (1))

رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِینگ  مَدِینَه دَگِی یَهُودِی کافِرلَرِی، مُشرِکلَرِی بِیلَن توُزگن وَ دَستوُرِی مَدِینَه یا صَحِیفَةُ النَّبِی یا پَیمانِی مَدِینَه ناملَرِی بِیلَن مَشهُور بُولگن پَیمانلَرِی وَ اَحساءنِی مَجُوسلَرِی، نِجراننِی نَصرانِیلَرِی بِیلَن توُزگن پَیمانلَرِی وَ قُرَیش کافِرلَرِی، یَهُودِی کافِرلَر  باشقَه لَرگه قَرشِی قِیلگن جَنگلَرِی شوُنِی کوُرسَتَدِیکِی، دارُ الکُفرلَر اِیککِی هِیل بُولَدِی  یا دارُ الاِسلامگه قَرشِی جَنگ، قِیرغِین قِیلَدِیگن دارُ الکُفرلَر یاکِی دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد، پَیمان وَ تِینچلِیککَه اَساسلَنگن دارُ الکُفرلَردِیر.

اِبنِ عَبّاس رَضِیَ اَلله عَنهُما سِکوُلارِیستلَر ( یاکِی عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر) حَقِیدَه رِوایَت قِیلَدِیکِی:   كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ: “مُشرِکلَر رَسُول الله صلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم وَ مُؤمِنلَرنِی قَرشِیسِیدَه اِیککِی هِیل اوُرِینگه اِیگه بوُلِیشگن:  كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،  مُشرِکلَرنِی بِیر دَستَه سِی اَهلِی جَنگ بوُلِیشگن بُولِیب پَیغَمبَرلَر اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلگن وَ اوُلَر هَم پَیغَمبَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشگن   ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]  یَنَه بِیر دَستَه مُشرِکلَر عَهد اَهلِی بوُلِیشگن اِیدِی، پَیغَمبَر اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلمَدِی وَ اوُلَر هَم پَیغَمبَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشمَگن.”

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله هَم دارُ الاِسلامنِی ذِکر قِیلگندَن سُونگ، کافِرلَرنِی دِیارِینِی یا دارُ الکُفرنِی “دارُ الحَربگه” وَ “دارُ العَهد وَ صُلحگه” تَقسِیم قِیلگن. اِبنِ قایِّیم حَنبَلِی رَحِمَهُ الله هَم دارُالکُفرنِی اِیککِی دَستَه گه تَقسِیم قِیلَدِی وَ اَیتَدِیکِی:  ^[2] «الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3]. کافِرلَر یا اَهلِی جَنگ یاکِی اَهلِی عَهد بُولِیشَدِی.

دِیمَک “دارُ الکُفر” اِیککِی قِیسمگه تَقسِیم بُولَدِی:

دارُ الحَرب (جَنگ دِیارلَرِی): دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد وَ آمانلِیککَه اِیگه بوُلمَگن دارُالکُفر. اَلبَتَّه بُو دِیار دارُ الاِسلام بِیلَن جَنگ قِیلَیاتگن بوُلِیشِی شَرط اِیمَس، دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد وَ آمانلِیککَه، زِمَّه گه اِیگه بوُلمَسلِیگِینِی اوُزِی اوُنِی دارُ الحَرب بوُلِیشِیگه کِفایَه قِیلَدِی، مُسُلمانلَرنِی قَچان هاحلَسَه لَر اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلَه آلِیشَدِی. ^[4]

دارُ العَهد (اَهلِی عَهد وَ پَیمان دِیارِی) : دارُ الاِسلام بِیلَن جَنگ قِیلمَسلِیک بارَسِیدَه پَیمانگه اِیگه بُولگن دارُ الکُفردِیر. مَنَه بُو پَیمان اوُزاق مُدَّتلِی بوُلِیشِی هَم موُمکِین یاکِی مُشرِک ،سِکوُلار “بَنِی ضَمرَه” بِیلَن توُزِیلگن پَیمانگه اوُحشَش دائِمِی بوُلِیشِی هَم مُومکِین : ^[5]  مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^[6] “دِینگِیزدَه صَدَف بوُلگنِیگه قَدَر”، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّم مَنَه بُو دَستوُردَگِی کافِرلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7]  مُعاهِد شَخصنِی ( مُسُلمانلَر بِیلَن عَهد وَ پَیمان توُزگن کافِرنِی) اوُلدِیرگن کِیشِیگه جَنَّتنِی حِیدِی هَم یِیتِیب کِیلمَیدِی. اَگرچِی جَنَّتنِی حِیدِینِی 40  یِیللِیک مَسافَه دَن حِیدلَشنِی عِلاجِی باردِیر.”

اَلبَتَّه اوُلامالَرنِی باشقَه بِیر دَستَه سِی کُفر حاکِمِیَتِینِی یَنگِی یا قَدِیمگِی بوُلِیش اِعتِبارِی بِیلَن دارُ الکُفرلَرنِی اِیککِیتَه دَستَه گه تَقسِیم قِیلِیشگن:

1. اَصلِی دارُ الکُفرلَر: هِیچ قَچان دارُ الاِسلام بُولمَگن دِیارلَر.
2. طارِئ دارُ الکُفرلَر: بِیر زَماندَه دارُ الاِسلام بُولگن، سوُنگرَه کافِرلَر اِیگللَب آلگنلِیگِی سَبَبلِی، آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَر” دَن بِیرِینِی اَحکاملَرِی [یَعنِی: 1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مُشرِکِین یا بُوگوُنگِی تِیل بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلارِیستلَر) وَ 6- مُرتَدِّین] جارِی بُولگن وَ یَنَه قَیتَه دَن دارُ الکُفرگه اَیلَنگن.

دارُ الاِسلام طارِئ دارُ الکُفرگه یاکِی شِیعَه لَرنِی سوُزِی بُویِیچَه دارُ الحَرب بُولگن دارُ الکُفرگه هَم اَیلَنِیشِی مُومکِینمِی؟

بَحثنِی باشلَشدَن وَ اِسلامِی فُقَهالَرنِی توُرلِی- هِیل رَعیلَرِینِی کوُرِیب چِیقِیشدَن آلدِین بِیر نِیچَه نوُقطَه گه اِیشارَه قِیلماقچِیمَن:

1. بِیر مُسُلماننِی کافِرگه اوُزگَرِیشِی بارَسِیدَگِی حُکم، یَعنِی بِیر مُسُلماننِی تَکفِیر قِیلِیشلِیک؛ مَنَه بُو مُسُلماننِی تَکفِیر قِیلِیش بُویِیچَه شَرعِی قائِدَه لَرنِی کامِل صُورَتدَه رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، مُسُلمان شَخص اَصلِی “توُرت فِیلتِیردَن” ( 1- جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش، 2- جِنایَتنِی اَلله وَ رَسُولِی تامانِیدَن تَصدِیقلَنِیشِی، 3- تَکفِیرنِی شَرطلَرِی، 4- تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِی) اوُتکَزِیلِیشِی لازِم؛ وَ شوُنِینگدِیک بُو شَخص “اِیشانچ” بِیلَن فاسِد دِیب تَشخِیص بِیرِیلِیشِی کِیرَک، شُبهَه گه چَنگ سالِیش آرقَلِی اوُنِی اِرتِداد حُکمِیدَن آقلَیدِیگن شُبهَه هَم بُولمَسلِیگِی لازِم، وَ شَخص 1- آگاه حالِیدَه،2- قَصددَن، 3- اوُزِینِی اِیختِیارِی، هاحشِی بِیلَن مُکَفَّرَه گه دوُچار بوُلگن بوُلِیشِی کِیرَک، مَنَه شوُ پَیتدَه بِیر شَخصنِی اِسلامدَن کُفرگه اوُزگرگنِی حَقِیدَه حُکم چِیقَرِیلَدِی؛ شوُ تَرتِیبدَه بِیر دِیارنِی،دارنِی اِسلامدَن کُفرگه تامان اوُزگرِیشِی بارَسِیدَه هَم اَصلِی “بِیر فِیلتِیرنِی” رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتدَه وَ صَحابَه لَرنِی بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِیدَه، دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفردَن اَجرَتِیب تَشخِیص بِیرِیلَدِیگن مِعیار،اوُلچاو “قانوُن وَ حُکم” بُولگن.

مَنَه بُو حالَتدَه اِنسان  وَ دِیارلَر اوُزگرِیشِی مُومکِین، اوُلَر کُفردَن اِسلام تامانگه هَم اوُزگرَه آلَدِی وَ هَم اِسلامدَن کُفر تامانگه هَم اوُزگرَدِی، شوُنِینگدِیک اوُلامالَر اَیتِیشَدِیکِی: مَنَه شوُ صُورَتدَه اِنسان وَ دِیار اوُزگرِیب توُرَدِیگن نَرسَه، اوُلَر کُفردَن اِسلامگه قَرَب هَم وَ اِسلامدَن کُفرگه تامان هَم اوُزگرَه آلَدِی، شوُنِینگدِیک اوُلامالَر اَیتِیشَدِیکِی: اَگر بِیر یِیرنِی “کُفر دِیارِی” یا ” اِسلام وَ اِیمان دِیارِی” یا ” دارُ سِلم” یا “دارُ طاعَه” یا  “دارُ مَعصِیَه” یا “دارُ مُؤمِنِین” یا  “دارُ فاسِیقِین” دِییِیلگن بُولسَه، بُو عارِضَه صِیفَتلَرِی (دائِم وَ هَمِیشَه سَقلَنِیب قالمَیدِیگن صِیفَتلَر) حِسابلَنَدِی وَ اوُ لازِیمَه صِیفَتلَردَندِیر! مَنَه بُوحالَتدَه، شُبهَه سِیز بُو صِیفَت ( بِیر دِیار اوُچُون) باشقَه بِیر صِیفَتگه کوُچِیب اوُتَدِی ( اوُزگرَدِی)، حُوددِی شوُنگه اوُحشَش بِیر کِیشِی کُفردَن اِیمانگه، عِلمگه سَرِی اوُزگرَدِی وَ شوُنِینگدِیک بوُنِی عَکسِی هَم بوُلَدِی.    [8]

ادامه خواندن دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

(متن کامل مطلب)  

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 10 : [انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر (1)]

رسول الله صلی الله علیه وسلم با پیمانی که در مدینه با کفار یهودی و مشرک بست که به دُستورُ المَدینة، یا صحیفة النبی یا پیمان مدینه مشهور است و با پیمانهائی که با مجوس الاحساء و نصرانی های نجران بست و با جنگهائی که با کفار مشرک قریش و کفار یهودی و غیره انجام داد نشان داد که دارالکفر دو گونه است یا دارالکفری است که با دارالاسلام سر جنگ و کشت و کشتار دارد یا دارالکفری است که با دارالاسلام  وارد عهد و پیمان و زندگی مسالمت آمیزی شده است.

ابن عباس رضی الله عنهما در مورد سکولاریستها (یا به زبان عربی مشرکین) روایت می کند که : كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ: «مشرکین، دو موضع در قبال نبی صلی الله علیه وسلم و مومنین داشتند:  كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،[دسته‌ای] مشرکان اهل جنگ بودند که پیامبر با آنها جنگید و آنها با پیامبر جنگیدند ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]و [دسته‌ای] مشرکین اهل عهد بودند که پیامبر با آنها نجنگید و آنها نیز با پیامبر نجنگیدند»

امام شافعی رحمه الله نیز بعد از ذکر دارالاسلام، سرزمین کفار یا دارالکفر را به «دارالحرب» و «دارالعهدِ و الصلح» تقسیم می کند.^[2]  ابن قیم حنبلی رحمه الله نیز دارالکفر را به دو دسته تقسیم می کند و می گوید: «الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3]. کفار یا اهل جنگ هستند یا اهل عهد .

پس «دارالکفر» به دو بخش تقسیم می شود:

1- دار الحرب(سرزمین جنگ): دارُ الكفری که با دارالاسلام عهد و امانی ندارد. البته شرط نیست که با دارالاسلام در حال جنگ باشد همین که عهد و امان و ذمه ای با دارالاسلام ندارد کفایت می کند که دارالحرب باشد، و مسلمین هر وقت خواستند می توانند با آنها وارد جنگ شوند.^[4]

2-  دار العهد(سرزمین اهل عهد و پیمان): دارُ الكفری است که با دارالاسلام پیمانی مبنی بر ترک جنگ وجود دارد.^[5] این پیمان هم ممکن است مدت دار باشد یا مثل پیمان با «بَنِی ضَمْرَهَ» ی مشرک و سکولار همیشگی باشد : مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^[6] «تا در دریا صدفی هست»  و رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد این دسته از کفار معاهد فرموده است:  مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7] «هرکس، فرد معاهدی (کافری که با مسلمانان، عهد و پیمان بسته است) را بکشد، بوی بهشت به مشامش نمیرسد. هرچند که بوی بهشت از مسافت چهل سال راه، به مشام می رسد».

البته دسته ای دیگر از علماء به نسبت قدیم یا جدید بودن حاکمیت کفر در سرزمینی، دارالکفرها را به دو دسته ی عمده  تقسیم کرده اند:

1-   دار الکفر اصلی : سرزمینی  که هیچ گاه دار الإسلام نبوده است.

2-   دار الکفر طارئ: سرزمینی که زمانی دار الإسلام بوده، سپس با تسلط کفار، احکام یکی از «کفار6گانه» ی آشکار [یعنی: 1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین یا به زبان امروزین سکولاریستها) و 6- مرتدین] بر آن جاری شده باشد و دوباره تبدیل شده باشد به دارالکفر.

آیا دارالاسلام تبدیل به دارالکفر طارئ یا به قول شیعیان تبدیل به دارالکفری که دارالحرب هم هست می شود؟

لازم است قبل از ورود به بحث و بررسی آراء مختلف فقهای اسلامی به چند نکته اشاره کنم :

1. حکم بر تغییر یک مسلمان به کافر بودن، یعنی تکفیر یک مسلمان؛ که باید در تکفیر این مسلمان ظوابط شرعی کاملاً رعایت شوند، و شخص مسلمان از «4 فیلتر»اصلی(1- اثبات جرم 2- تائید جرم توسط الله و رسولش صلی الله علیه وسلم 3- شروط تکفیر 4- موانع تکفیر) عبور داده شود؛ و چنانچه این شخص به «یقین» فاسد تشخیص داده شد، و شبهه ای وجود نداشت که با چنگ زدن به آن شبهه او را از حکم ارتداد تبرئه کرد، و شخص 1- آگاهانه 2- عمداً 3- به میل خودش و اختیاری دچار مکفره هائی شده بود، آن وقت است که حکم به تغییر یک شخص از اسلام به کفر داده می شود؛ به همین ترتیب برای تغییر یک دار و سرزمین از اسلام به کفر هم باید «1فیلتر» اصلی رعایت شود که در قرآن و سنت صحیح و آراء صحابه و تمام مذاهب اسلامی مناط و معیار و ملاک تشخیص دارالاسلام و دارالکفر از همدیگر بوده است و آنهم «قانون و حکم» است.

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

(4-қисм)

Яъни ханафийларнинг мана бу дастасидагиларни кўз-қарашига кўра, шарқий туркистон ва хиндистондаги исломий диёрларга ўхшаган минтақаларда мана бу уч шарт топилади, аммо туркия ва сехюнистлар режимини қўл остидаги ишғол қилинган диёрларда куфр ахкомлари хоким бўлган ва у ерлардаги аллохни шариатидаги қонунларга пойбанд бўлган мусулмонлар хам, хатто ўзларини шариатларига пойбанд бўлган зиммалар хам, дорул исломда мавжуд бўлган хавфсизликка эга эмаслар,лекин барибир дорул ислом деб хисобланишади ва дорул куфрни жумласига кирмайди, чунки мана бу диёрлар хар томондан аслий дорул куфрларга уланган эмас.

Мана шу асосга кўра ибни Обидин ханафий рохимахуллох фатво берадики, суриядаги жабал даруз агарчи унда куфр ахкомларини жорий қилинса хам ва хокимият хам кофирларни қўлида бўлса хам  дорул исломдир,чунки бу ерда шартларни бири дорул куфрларга уланган,чегарадош бўлиши амалга ошган эмас ва улар бизларни рахбарларимизни қўл остида бўлиб, ислом диёрлари уларни хар томондан ўраб олган, рахбарият қачон хохласа бу ерларда ислом ахкомларини пиёда қила олади. ^[1]

Ханафий мазхабидаги Тамартоший “танвирул абсор” да уч шартга ва хавфсизлик масаласига  ишора қиладики,

«مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ »

Борасида хам сухбат қилади,мана бу ерда аниқ ўзига хос ва аллохни шариатидаги қонунлар соясида вужудга келган  хавфсизликка ишора қилади, мана бу ўзига хос хавфсизлик хам аллохни шариатидаги қонунларини хукм қилишни,хокимиятини, мусулмонларни қудратини,ғалабасини  белгиларидан бири хисобланади. Шу сабабли хам ханафий мазхабидаги Сархисий рохимахуллохни “шархус сайрул кабир”да қуйидагиларни айтганини кўрамиз:  [2]

 “«فَإِنَّ دَارَ الْإِسْلَامِ اسْمٌ لِلْمَوْضِعِ الَّذِي یکونُ تَحْتَ یدِ الْمُسْلِمِینَ، وَ عَلَامَةُ ذَلِك أَنْ یأْمَنَ فِیهِ الْمُسْلِمُونَ».[3]

дорул ислом мусулмонларнинг хукмронлиги остидаги макондир, бунга қўшимча равишда мусулмонлар у ерда хавфсизликка эга бўлиши керак.

Агар худайбия сулхи тузилгандан сўнг кўрганимиздек, маккадаги мусулмонлар шахсий ишларида комил хавфсизликни  қўлга киритишади, ёки хабашадаги мухожир мусулмонлар хам шахсий оддий ишларда комил хавфсизликка  эга бўлишади, аммо мана бу сифатни танхо ўзи фатхдан олдинги маккага ё хабашага дорул ислом сифатини берилишига боис бўла олмайди, балки мана бу диёрлар бундай хавфсизликка эга бўлса хам дорул куфрлигича қолади, мана бу хавфсизликни ўзи уларни дорул исломга айлантира олмади, чунки мана бу диёрларда қудрат ва хокимият мусулмонларни эмас,балки кофирларни қўлида ғолиб бўлган.

Ханафий мазхабидаги Сархисий рохимахуллох  ханафий мазхабини катта кишиларидан бўлмиш Абу Ханифани шогирди Аби Юсуф ва Мухаммад ибни Шайбоний ривоят қилишадики, бир диёрда кофирларни ахкоми устун бўлиб мана бу диёрда кофирларни хокимияти ғолиб келса, бу диёр дорул куфрга айланади. Ханафий мазхабини буюк кишиларидан бўлмиш  Косоний “бадаиъус саноиъ” да бошқалар билан бирга мана бундай кўз-қарашни нақл қилади.  [4][5]

Мана бу холатда Абу Ханифа рохимахуллохни энг яқин шогирдларидан бўлган имоми Мухаммад ибни Хасан Шайбоний ва имоми Абу Юсуф ва Косонийга ўхшаган ханафий мазхабидаги буюк кишилар, учталик шартни назарга олмаган холда бир диёрни хукм бўйича  мезони,меъёрини унда ижро қилинаётган  “қонун ва хукмга” боғлиқ дейишган, ва қуйидагича фатво беришган: ” дорул ислом куфр ахкомлари зохир бўлиши билан дорул куфрга айланади.”  Бир диёрнинг хукми, унга хоким бўлган ва уни эгаллаган  ахкомларга тобеъдир,демак агар унга куфр ахкомлари хукмрон бўлган бўлса,бу диёр дорул куфр дейилади.   [6] [7]

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

(4-قیسم)

یَعنِی حَنَفِیلَرنِینگ مَنَه بُو دَستَه سِیدَگِیلَرنِی کوُز- قَرَشِیگه کوُرَه، شَرقِی توُرکِستان وَ هِندِستاندَگِی اِسلامِی دِیارلَرگه اوُحشَگن مِنطَقَه لَردَه مَنَه بُو اوُچ شَرط تاپِیلَدِی، اَمّا توُرکِیَه وَ صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِینِی قوُل آستِیدَگِی اِشغال قِیلِینگن دِیارلَردَه کُفر اَحکاملَرِی حاکِم بُولگن وَ اوُ یِیرلَردَگِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه پایبَند بوُلگن مُسُلمانلَر هَم، حَتّی اوُزلَرِینِی شَرِیعَتلَرِیگه پایبَند بُولگن زِمَّه لَر هَم، دار ُالاِسلامدَه مَوجُود بوُلگن حَوفسِیزلِیککَه اِیگه اِیمَسلَر، لِیکِن بَرِیبِیر دارُ الاِسلام دِیب حِسابلَنِیشَدِی وَ دارُ الکُفرنِی جُملَه سِیگه کِیرمَیدِی، چوُنکِی مَنَه بُو دِیارلَر هَر تاماندَن اَصلِی دارُ الکُفرلَرگه اوُلَنگن اِیمَس.

مَنَه شوُ اَساسگه کوُرَه اِبنِ عابِدِین حَنَفِی رَحِمَهُ الله فَتوا بِیرَدِیکِی، سُورِیَه دَگِی جَبَل دَرُوز اَگرچِی اوُندَه کُفر اَحکاملَرِینِی جارِی قِیلِینسَه هَم وَ حاکِیمِیَت هَم کافِرلَرنِی قوُلِیدَه بُولسَه هَم دارُ الاِسلامدِیر، چوُنکِی بُو یِیردَه شَرطلَرنِی بِیرِی دارُ الکُفرلَرگه اوُلَنگن،چِیگرَه داش بُولِیشِی عَمَلگه آشگن اِیمَس وَ اوُلَر بِیزلَرنِی رَهبَرلَرِیمِیزنِی قوُل آستِیدَه بُولِیب، اِسلام دِیارلَرِی اوُلَرنِی هَر تاماندَن اوُرَب آلگن، رَهبَرِیَت قَچان هاحلَسَه بُو یِیرلَردَه اِسلام اَحکاملَرِینِی پِیاده قِیلَه آلَدِی.    ^[1]

حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی التَّمَرتاشِي «تَنوِيرُ الأبصار» دَه اوُچ شَرطگه وَ حَوفسِیزلِیک مَسَلَه سِیگه اِیشارَه قِیلَدِیکِی، «مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ » بارَسِیدَه هَم صُحبَت قِیلَدِی، مَنَه بُو یِیردَه اَنِیق اوُزِیگه خاص وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر سایَه سِیدَه وُجُودگه کِیلگن حَوفسِیزلِیککَه اِیشارَه قِیلَدِی، مَنَه بُو اوُزِیگه خاص حَوفسِیزلِیک هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِینِی حُکم قِیلِیشنِی، حاکِیمِیَتِینِی، مُسُلمانلَرنِی قُدرَتِینِی، غَلَبَه سِینِی بِیلگِیلَرِیدَن بِیرِی حِسابلَنَدِی. شُو سَبَبلِی هَم حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی سَرخِسِی رَحِمَهُ الله” شَرحُ السِّيَر الكبير” دَه قوُیِیدَگِیلَرنِی اَیتگنِینِی کوُرَمِیز: [2] “«فَإِنَّ دَارَ الْإِسْلَامِ اسْمٌ لِلْمَوْضِعِ الَّذِي یکونُ تَحْتَ یدِ الْمُسْلِمِینَ، وَ عَلَامَةُ ذَلِك أَنْ یأْمَنَ فِیهِ الْمُسْلِمُونَ».[3] دار الاِسلام  مُسُلمانلَرِنِینگ حُکمرانلِیگِی آستِیدَگِی مَکاندِیر، بُونگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه مُسُلمانلَر اوُ یِیردَه حَوفسِیزلِیککَه اِیگه بُولِیشلَرِی کِیرَک.

اَگر حُدَیبِیَه صُلحِی توُزِیلگندَن سُونگ کوُرگنِیمِیزدِیک، مَکَّه دَگِی مُسُلمانلَر شَخصِی اِیشلَرِیدَه کامِل حَوفسِیزلِیکنِی قوُلگه کِیرِیتِیشَدِی، یاکِی حَبَشَه دَگِی مُهاجِر مُسُلمانلَر هَم شَخصِی عاددِی اِیشلَردَه کامِل حَوفسِیزلِیککَه اِیگه بُولِیشَدِی، اَمّا مَنَه بُو صِیفَتنِی تَنها اوُزِی فَتحدَن آلدِینگِی مَکَّه گه یا حَبَشَه گه دارُ الاِسلام صِیفَتِینِی بِیرِیلِیشِیگه بائِث بوُلَه آلمَیدِی، بَلکِی مَنَه بُو دِیارلَر بوُندَی حَوفسِیزلِیککَه اِیگه بُولسَه هَم دارُ الکُفرلِیگِیچَه قالَدِی، مَنَه بُو حَوفسِیزلِیکنِی اوُزِی اوُلَرنِی دارُ الاِسلامگه اَیلَنتِیرَه آلمَدِی، چوُنکِی مَنَه بُو دِیارلَردَه قُدرَت وَ حاکِمِیَت مُسُلمانلَرنِی اِیمَس، بَلکِی کافِرلَرنِی قوُلِیدَه غالِیب بُولگن.

حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی سَرخِسِی رَحِمَهُ الله حَنَفِی مَذهَبِینِی کَتتَه کِیشِیلَرِیدَن بُولمِیش اَبُو حَنِیفَه نِی شاگِردِی اَبِی یُوسُف وَ مُحَمَّد اِبنِ شَیبانِی رِوایَت قِیلِیشَدِیکِی، بِیر دِیاردَه کافِرلَرنِی اَحکامِی اوُستوُن بوُلِیب مَنَه بُو دِیاردَه کافِرلَرنِی حاکِمِیَتِی غالِب کِیلسَه، بُو دِیار دارُ الکُفرگه اَیلَنَدِی. حَنَفِی مَذهَبِینِی بُویُوک کِیشِیلَرِیدَن بوُلمِیش کاسانِی    «بدائع الصنائع» دَه باشقَه لَر بِیلَن بِیرگه مَنَه بوُندَی کوُز- قَرَشنِی نَقل قِیلَدِی. [4][5]

مَنَه بُو حالَتدَه اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله نِی اِینگ یَقِین شاگِردلَرِیدَن بُولگن اِمامِی مُحَمَّد اِبنِ حَسَن شَیبانِی وَ اِمامِی اَبُو یُوسُف وَ کاسانِیگه اوُحشَگن حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی بُویُوک کِیشِیلَر، اوُچتَه لِیک شَرطنِی نَظَرگه آلمَگن حالدَه بِیر دِیارنِی حُکم بُویِیچَه مِعزانِی، مِعیارِینِی اوُندَه اِجرا قِیلِینَیاتگن “قانوُن وَ حُکمِگه” باغلِیق دِییِیشگن، وَ قوُیِیدَگِیچَه فَتوا بِیرِیشگن: “دارُ الاِسلام کُفر اَحکاملَرِی ظاهِر بُولِیشِی بِیلَن دارُ الکُفرگه اَیلَنَدِی”.  بِیر دِیارنِینگ حُکمِی، اوُنگه حاکِم بُولگن وَ اوُنِی اِیگللَه گن اَحکاملَرگه تابِعدِیر، دِیمَک اَگر اوُنگه کُفر اَحکاملَرِی حُکمران بُولگن بُولسَه، بُو دِیار دارُ الکُفر دِییِیلَدِی.  [6] [7]

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

(4-قسمت)

یعنی در نگاه این دسته از حنفی ها سرزمینهائی چون ترکستان شرقی و سرزمینهای اسلامی هند که هر سه شرط در آنها وجود دارد تبدیل به دارالکفر شده اند اما سرزمینهایی چون ترکیه و سرزمینهای اشغالی تحت حاکمیت رژیم صهیونیستی و غیره که احکام و قوانین کفر بر آنها حاکم شده است و در آنها مسلمین پایبند به قانون شریعت الله و حتی ذمی های پایبند به قوانین شریعتهای خودشان هم از همان امنیت موجود در دارالاسلام برخوردار نیستند باز دارالاسلام محسوب می شوند و جزو دارالکفر محسوب نمی شوند چون این سرزمینها به دارالکفر های اصلی از هر جهت متصل نیستند.

بر این اساس ابن عابدین حنفی رحمه الله فتوا می دهد که جبل دروز در سوریه باز دارالاسلام است هر چند که احکام کفری دروز بر آن جاری می شود و حاکمیت هم در دست خودشان است چون یکی از این شروط یعنی شرط دوم که متصل شدن به دارالکفر است تحقق پیدا نکرده و اینها تحت حاکمیت رهبران ما هستند و سرزمینهای اسلام از هر طرف سرزمین آنها را احاطه کرده و هر زمان که رهبریت بخواهد می تواند احکام شریعت الله را بر آنها پیاده کند.^[1]

التّمرتاشي الحنفي مذهب هم در «تنوير الأبصار» ضمن اشاره به این سه شرط زمانی که در مورد شرط سوم و مساله ی امنیت «مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ » صحبت می کند[2] دقیقاً در اینجا به امنیت خاصی اشاره می کند که در سایه ی قانون شریعت الله ایجاد شده و این امنیت خاص هم یکی از نشانه های تحکیم قانون شریعت الله و حاکمیت و غلبه و قدرت مسلمین بوده است. به همین دلیل می بینیم که السّرخسي حنفی رحمه الله در “شرح السِّيَر الكبير”:می گوید: “«فَإِنَّ دَارَ الْإِسْلَامِ اسْمٌ لِلْمَوْضِعِ الَّذِي یکونُ تَحْتَ یدِ الْمُسْلِمِینَ، وَ عَلَامَةُ ذَلِك أَنْ یأْمَنَ فِیهِ الْمُسْلِمُونَ».[3] دار الاسلام  اسم مکانی است  که تحت‌سیطرۀ مسلمانان باشد، و علامت آن این است که مسلمین در آن در امنیت باشند.

پس اگر می بینیم که پس از انعقاد پیمان صلح حدیبیه مسلمین در مکه در امور شخصی دارای امنیت کامل می شوند یا در حبشه مسلمین مهاجر در امور عبادی شخصی  دارای امنیت کامل می شوند این امنیت به تنهائی باعث دادن صفت دارالاسلام  به مکه ی  قبل از فتح و حبشه نمی گردد، بلکه این سرزمینها همچنان با وجود چنین امنیتی دارالکفر باقی ماندند، و این امنیت به تنهائی  این سرزمینها را تبدیل به دارالاسلام نکرد، چون در این سرزمینها قانون و قدرت حاکمیت و غلبه با کفار بود نه مسلمین .

امام سرخسی حنفی رحمه الله از ابی یوسف شاگرد ابوحنیفه و محمد بن حسن شیبانی از بزرگان مذهب حنفی روایت می کند که بمجرد برتری یافتن احکام کفار بر سرزمینی و غلبه و حاکمیت کفار بر آن چنین سرزمینی تبدیل به دارالکفر می گردد .[4]الكاساني در «بدائع الصنائع» یکی دیگر از بزرگان مذهب حنفی به همراه سایرین هم چنین دیدگاهی را نقل می کنند.[5]

در این صورت امام محمد بن حسن شیبانی و امام ابویوسف نزیکترین شاگردان امام ابوحنیفه رحمه الله، و سایر یزرگان مذهب حنفی چون «کاسانی»[6]و… بدون در نظر گرفتن شروط سه گانه،مناط و معیار و ملاک حکم دار و سرزمین را نوع «قانون و حکم»ی دانسته اند که بر آن سرزمین اجرا می شود و فتوا داده اند که: «دارالاسلام با ظهور احکام کفر در آن تبدیل به دارالکفر می شود». حکم دار (سرزمین) تابع احکامی است که بر آن حاکم است و تسلط دارد، پس اگر احکامی که بر آن مسلط است احکام کفر باشد آن سرزمین دار الکفر است. [7]

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر