وَاعْتَصِمُوا

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

• قسمت)

مسلمین صدر اسلام از اینکه کافر نزدیکتر به آنها از کافر دورتر از آنها شکست خورده است ناراحت و نگران بودند و این را ضربه ای به خودشان می دانستند . الله تعالی در پاسخ به این نگرانی و واکنش شرعی مسلمین در مورد شکست رومی های اهل کتاب از مجوس ایرانی شبه اهل کتاب می فرماید:

الم * غُلِبَتِ الرُّومُ ‏* فِی أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ ‏* فِی بِضْعِ سِنِینَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَیَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ‏* بِنَصْرِ اللَّهِ یَنصُرُ مَن یَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ‏* وَعْدَ اللَّهِ لَا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ‏* یَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِّنَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ‏.(روم/ ۱-۶)

«الف.لام.ميم، روميان شكست خورده اند، در نزديك ترين سرزمين، و ايشان پس از شكستشان پيروز خواهند در مدت چند سالي (بضع سنين: كمتر از نه سال یا بین 3 تا 9 سال) همه چيز در دست خدا و به فرمان اوست، چه قبل (كه روميان شكست خورده‌اند) و چه بعد (كه آنان پيروز مي‌گردند) در آن روز (كه روميان پيروز مي‌گردند) مؤمنان شاد مي‌شوند، (آري خوشحال مي‌شوند) از ياري خدا، خدا هر كسي را كه بخواهد ياري مي‌دهد .[1]و او بس چيره و بسيار مهربان است، اين وعده ايست كه خداوند داده است و خداوند هرگز در وعده‌اش خلاف نخواهد كرد[2] و ليكن بيشتر مردم اين را نمي‌دانند، (اين اكثريت كوتاه بين) تنها ظاهر و نمادي از زندگي دنيا را مي‌دانند و ايشان از آخرت كاملا بي خبرند»

بله، این واکنش یک مسلمان در جنگ بین یک کافر اهل کتاب و یک کافرشبهه اهل کتاب بود و نگاه کنید که الله تعالی نصرتش را به چه کسی می دهد؟ و چه کسی شایستگی نصرتش را دارد ؟ این واکنش یک مسلمان است در برابر همه اینها، و نصرت الله تعالی برای کافری که بر یک کافر دیگر پیروز شود، اما آن کافر نصرانی از نظر موده به شریعت مسلمین نزدیکتر است، به دینش نزدیکتر است، خودش این را تشخیص داده، کفار شبه اهل کتاب فاصله بیشتری با مسلمین دارند و کفار نصرانی اهل کتاب نزدیک ترند به همین دلیل سکولاریستها در جنگ روانی از آنکه از مسلمین دورتر بود بر علیه آنکه به مسلمین نزدیکتر بود حمایت می کرد و مسلمین بر عکس آن  را، در حالیکه از هر دو جزیه گرفته می شود .

در ادامه ی دسته بندی و درجه بندی دشمنانمان عملا متوجه می شویم که کفار شبهه اهل کتاب همچون مجوس در درجه دوم قرار می گیرند .این کفار به دلیل شباهت به کفاراهل کتاب شامل همان احکام اهل کتاب می شوند اما در درجه بندی و دسته بندی دشمنان اهل توحید  حد فاصل دشمنان شماره یک مسلمین و نصرانیها هستند . در این صورت  یهود و سکولاریستها به همراه مرتدین دشمن شماره یک مسلمین و کفارشبهه اهل کتاب در درجه ی دوم قرار می گیرند و نصرانیها در درجه ی سوم قرار گرفته اند. ‏

حتی می بینیم که مسلمین همچنان که در بین سکولاریستها و یهود فرق می گذارند در میان نصرانی ها هم درجه بندی می کردند و به پیروزی آنی که به آنها نزدیکتر بود خوشحال می شدند و حتی اگه از دستشان هم بر می آمد به آنی که به آنها نزدیکتر بود کمک هم می کردند . مثل خوشحالی از پیروزی لشکر کافر نجاشی رحمه الله بر کودتا گران و ارتش مخالفش، که آنها هم باز نصرانی بودند، اما خواهان برخورد بدتری نسبت به مسلمین بودند و می خواستند محدودیتهای بیشتری نسبت به مسلمین مهاجر وجود داشته باشه .[3]در اینجا، هم ارتش نجاشی رحمه الله همگی کفار نصرانی بودند و هم لشکر کودتا گران، اما لشکر نجاشی رحمه الله از لشکر کودتا گران به مسلمین نزدیکتر بودند . علاوه بر آن لشکر کافر تحت فرمان نجاشی رحمه الله  نيروي بازدارنده در برابر نصرانی های مخالف بود و آزادیهای مسلمین را ضمانت می کرد. برای همین شكست و ضرر لشکر کافر نجاشی به صورت غير مستقيم شكست و ضرر مسلمانان بدون پناه محسوب می شد .

زمانی که سپاه دشمن به ارتش و حاکمیت نجاشی رحمه الله حمله کرد، نجاشی شخصاً برای جنگ بیرون رفت.  صحابه با خود مشورت کردند که یکی از ما برود و خبری بیاورد، و در صورتی که به ما نیازی باشد، ما هم به کمک نجاشی برویم. هرچند که زبیر رضی الله عنه از همه کم‌سن و سال‌تر بود اما اوبرای انجام این مأموریت اعلام آمادگی کرد؛ به وسیلۀ مَشک‌های بادی از رود نیل عبور کرد و خودشرا به میدان جنگ رساند. از سوی دیگر، صحابه برای فتح و پیروزی لشکر کافر نجاشی رحمه الله دعا می‌کردند، بعد از چند روز زبیر رضی الله عنه برگشت و خبر پیروزی ارتش کافر نجاشی را به مسلمین مژده داد. [4]تمام  این رویداد را به صورت مفصل می توانیند در مسند امام احمد بن حنبل رحمه الله بخوانیند. البته ابن هشام و ابن سعد و طبری و دیگران هم به تفصیل این واقعیت تاریخی رابیان کردند.

خوب، حالا زمانی که شخص یا گروهی از میان مسلمین تبدیل می شوند به مرتد، مثلا تبدیل می شوند به کومله ها یا دموکراتها یا مریدان اوجالان مسیلمه ی کذاب فعلی کوردها یا هر چیز دیگری، اینها خودشان را جزء دشمنان شماره یک مسلمین قرار داده اند، حالا اگر بین این سکولاریستهای مرتد یا سایر مرتدین با نصرانیها یا مجوس یا صابئین جنگی رخ بدهد ما باید به پیروزی کدام یکی خوشحال باشیم؟

اینجاست که نشان می دهد ایمان و ولاء و براء شما برچه اساسی است؟ براساس قانون شریعت الله است یا بر اساس طاغوتها ویا معیار های دیگری؟ زمانی که بین این مرتدین کومله ها ودموکراتها یا هر چه که باشندبا یک نصرانی یا مجوس جنگی رخ دهد به پیروزی کدام خوشحال می شویم؟هر چند که این مرتدین از هم زبانها و اقوام باشند و آن نصرانی از یک نژاد یا قاره ی دیگری باشد. مشخص است که ما به پیروزی یک نصرانی بر مرتدین کومله یا دموکرات یا پارتی و یکیتی و حزب مزدوران اوجالان و غیره خوشحال می شویم و اگراز دستمان هم ساخته باشد به این نصرانیها کمک می کنیم. این رضایت و حمایت قلبی یا زبانی یا عملی ما از نصرانیها بر علیه مرتدین عمل به دین است، و عمل به دین هم یعنی عبادت. این کفر به طاغوت است، این تنظیم کردن ولاء وبرا بر اساس چیزی است که الله خواسته و براساس شریعت الله است نه بر اساس سایر اله ها و طاغوتهایی که در درس طاغوت به آنها اشاره کردیم .

(ادامه دارد…….)

---

[1]دقت کردید مسلمین به چه چیزهایی خوشحال می شوند؟ به پیروزی کافر اهل کتاب بر کافر غیر اهل کتاب کافر مجوس که از نظر موده از انان دورتر است والله تعالی تشخیص داده از نظر موده دورتر است  و این ها به آن خوشحال هستند و الله تعالی هم آنی را که به مسلمین نزدیک تر است را وعده می دهد که نصرت می دهد یعنی شایستگی نصرتش بیشتر است یعنی کافر اهل کتابی مثل نصرانی ها شایستگی نصرت را دارد بر یک کافر مجوس شبه اهل کتاب که یکم دور تر است    

[2]نگاه کنید الله تعالی وعده می دهد دقت کنید دوستان اینها مسائل اساسی هستندو این وعده ای است که خداوند داده است و هرگزخداوند در وعده اش خلاف نخواهد کرد 

[3] شرح این کودتاه در سیرة النبویه ابن کثیر ج 2 ص 23 – 28 بتفصیل آمده است.

[4] تمام این وقایع در مسند احمد بن حنبل ۱/ ۲۰۲ مذکور اند، ابن هشام نیز با تفصیل ذکر کرده است

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.Пи

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(6- қисмат)

Аммо пойбанд шудан ба ин қонуни асосий ва зербанойи шариати аллох бидуни дардисар хам нест ва қатъан бояд мунтазири жанги равоний ва барчасб зани ва тухмат парокани он даста аз куффори будки ин даража банди ба нафъишон нест ва саъй мекунанд ин даража бандиро ба хам бизананд:

-Замоники аллох таоло яхуд ва секуляристхоро душмани шумора ек медонад ва насронийхоро наздиктар ба муслимин медонад

• (لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ)

-Замоники аллох таоло ба сирохат аз пирузи насронийхо бар мажуси шибхи ахли китоб хам химоят мекунад

(وَیَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ‏* بِنَصْرِ اللَّهِ یَنصُرُ مَن یَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ)

Дар ин миён аввалин иттихоми яхудийхо ва секуляристхо ва мажус ин буда астки пайғамбар дар ихтиёри насронийхо буда , ва ба истелох барои насронийхо кор карда , ва ё хатто гуфтанд ин динро насронийхо ба у омузиш доданд ва барои мохкам кардани иттихомот ва дуруғхоишон исми касониро хам тўлид карданд.

Мушрикини секуляри қурайш гуфтанд қадим насронийхои чун аддос, ясар, наср, абу фукайха руми ва ғейрих инхоро ба у ёд медиханд :

وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا إِفْکٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَیْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جَاؤُوا ظُلْماً وَزُوراً * وَقَالُوا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ اکْتَتَبَهَا فَهِیَ تُمْلَى عَلَیْهِ بُکْرَةً وَأَصِیلاً ‏ ‏(فرقان/4-5)

Кофирон мегуянд : ин ( қуръон ) дуруғи пеш нестки худи ( Мухаммад ) онро аз пеши худ сархам карда ва ба хам бофта аст ва гурухи уро дар ин кор ёри доданд. Онон воқеан ( бо баёни ин сухан ) ситам ва бухтони бузургиро муртакиб шуданд. ( дарбора қуръон нез ) мегуянд: афсонахойи пешиниён астки ( аз дигарон ) хоста аст онро барояш бинависанд, ва чанин афсонахои сехргохон ва шомгохон бар у хонда мешавад ( то онхоро хифз кунад ва ба хотир сипорад ).

Секуляристхои кофари қурайш боз гуфтанд : инро жавони ба номи Жибрки ахли рум ва насроний буд ва дар Макка ба сохтани шамшир машғул буд ва то андозаи бо таврот ва инжил ошноий дошта ба у ёд дода ва аз тарафи аллох нест:

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّمَا یُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِّسَانُ الَّذِی یُلْحِدُونَ إِلَیْهِ أَعْجَمِیٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِیٌّ مُّبِینٌ ‏(نحل/103)

Мо медонемки ( куффори секуляри Макка тухмат мезананд ва ) инхо мегуянд : ( ин оёти қуръониро худо ба Мухаммад намеомузад ва балки ) онро инсони ба у ёд медихад. Забони касики ( омузиши қуръонро ) ба у нисбат медиханд, гунг ва ғейри арабий аст ва ин ( қуръон ) ба забони арабий гуё ва ровшани аст.

Баъди аз ин астки аллох таоло ба сирохат мефармоянд:

:  إِنَّمَا یَفْتَرِی الْکَذِبَ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِ اللّهِ وَأُوْلئِکَ هُمُ الْکَاذِبُونَ ‏(نحل/105)

Танхо ва танхо касони дуруғ мебандандки ба оёти худо иймон надошта бошанд. Ва дар хақиқат онон дуруғгурёни воқеий хастанд.

Бештар насронийхоики секуляристхо ва дигарон мегуянд инхо муалллими росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буданд бардахои бечора ва бесаводи будандки дар Макка ё атрофи он пеши арбобонишон зиндаги мекарданд, ва агар рохибхои чун ( бухайро ва рохиб дир бусро )ро исм меоваранд асосан мулоқоти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин ду рохиби насроний дар торих жойи шак ва шубха аст ва фоқиди манбаъи мўътабари аст. Хатто агар чанин мулоқоти хам сурат гирифта бошад магар мумкин аст  чанин қуръон ва шариати азим ва созмон ёфтаиро дар ду мулоқоти бисёр кутох ва гузаро ва шитобзада ва саррохи дар хенгоми убури корвон омузиш дод ва ёд гирифт ва хифзиш кард? Мо суръати кам ва мутавассит ва хуб хифзи қуръонро намегуем, дар суръати хийли болоки дар хар хафта 6 варақ яъни 12 сафха хифз мешавад, дар мажмуъ хифзи кулли қуръони карим дар 50 хафта баробар бо худуди ек сол тул мекашад. Дигар омузиши ахком ва ровшангари дар мовриди ахком ва ризакорихои дигариш бимонад. Онвақт ин бар часбзанхо ва онгтарошони дуруғгу мегуянд дар ек таваққуф бейни рохи хаммаи инхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёд доданд.

Ин иттихомот тавассути секуляристхои қурайш ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зада шуд, аммо инхо хаммаш дуруғ ва ифк ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст ва аллох таоло ба ровшани баён мекунадки :

: وَمَا کَانَ هَذَا الْقُرْآنُ أَن یُفْتَرَى مِن دُونِ اللّهِ وَلَکِن تَصْدِیقَ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ وَتَفْصِیلَ الْکِتَابِ لاَ رَیْبَ فِیهِ مِن رَّبِّ الْعَالَمِینَ ‏(یونس/37)

Ин қуръон аз суйи ғейри худо , сохта ва пардохта нашуда аст ва балки ( вахийи худо аст ва ) тасдиқ кунанда китобхои осмонийи пешин ва баёнгари китобхои гузашта аст. Шак ва тардиди дар он нест, ва аз суйи парвардигори жахониён фристода шуда аст.

Аммо секуляристхои имрузийки арабхои дўврони жохилиятро ба далили химоқатхо ва жахолатхоишон мовриди тамасхара қарор медиханд, худишон хамки доъияи илм ва донишхои рузро доранд бар хамин далоили бепоя ва асос ва дуруғин секуляристхойи қурайш такия карданд ва хамон масирро рафтанд ва мераванд.

(идома дорад……..)

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(5-қисмат)

Дар ин илми душманшиносий ва даража банди душманон агар каси биёяд ва аз пирузи ек мажус шибхи ахли китобки душмани шумора ду мост бар алайхи ек насроний ахли китобки душмани шумора се мост хушхол бишавад дар масири зидди исломий харакат карда аст, холо чи расид ба инки ек мажусро бар алайхи ек насроний химоят бикунад чи бо ек калама хам бошад. Ба хамин шева дар жанги бейни мажус ва секуляристхо хам бояд ба пирузи мажус хушхол буд. Ек мусалмон аз душмани шуморайи се дар баробари душмани шумора ду ва аз душмани шумора се ва ду дар баробари душмани шумора ек химоят мекунад на билакс. Дар хар сурат бояд харгуна химояти ба нафъи муслимин тамом бишавад на ба нафъи душманони шумора ек муслимин. Ин тараф муслимин хастанд ва он тараф секуляристхо ва яхуд ва муртаддин, ва бояд аз хар химоятики ба нафъи ин душманони шумора ек тамом мешавад худдори бишавад. Чун онхо хам хар химояти ва хар корики ба нафъи мо тамом шавад худдори мекунанд ва хамиша зарари моро мехоханд.

Бар акси ин, бо қалб ё забон ё даст химоят карданд яъни: дар масири зидди шариати аллох ва зидди харакати исломий харакат карданд, ва шайтонро ёри доданд, ва дастуроти шайтонро пазирофтанд, ва дастуроти аллохро кинор заданд. Ва ин барои ек мусалмони огох хийли хатарнок аст. Инхо дастуроти возих ва ровшани аллохки неъмати аст барои ек мусалмон, ва ек мусалмон пеймон баста астки ба махзи шанидан итоат кунад ва чак ва чуна назанад.

إِنَّمَا کَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(نور/51)

Мўъминон хенгомики ба суйи худо ва пайғамбариш фаро хонда шаванд то миёни онон довари кунад, суханонишон танхо ин астки мегуянд: шанидем ва итоат кардем! Ва ростгорони воқеий инхо хастанд.

Аллох таоло фармудаки вазифаи мо фақат самиъна ва атоъна аст агар мехохид жуз муфлихун бошид, ростгорони воқеий бошид, аммо мумкин аст каси дар хамин жо гир кунад, барои хамин аллох ба ек сам ва бемори хатарноки ишора мекунадки ба ин дастури аллох садама мезанадки боис шавад шахсро жузви муфлихун қарор надихад ва он хам ” танаффур ва кинаи ғейри шаръий ” аст. Танаффур ва кина аз қовми мумкин аст инсонро аз ин қонун билағзонад ва инсонро дучори зулм ва беадолати кунад ва пеймонроки ба аллох дода астро бишканад. Ва ин пеймон шикани хийли хатарнок аст. Барои хамин астки аллох таоло ба сирохат ин хатарро гушзад мекунад, ва зимни ёдовари ин неъмат ,пойбанд будан ба ин пеймонро ба самъ ва тоат ва тақво рабт медихад ва мефармояд:

وَاذْکُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَیْکُمْوَمِیثَاقَهُ الَّذِی وَاثَقَکُم بِهِإِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏*یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏*وَعَدَ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ * وَالَّذِینَ کَفَرُواْ وَکَذَّبُواْ بِآیَاتِنَا أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ‏‏(مائده/7-10

Ва ( эй мўъминон !) ба ёд оварид неъмати худоро бар худ, ва ба ёд оварид пеймонроки бо шумо баст, он замонки гуфтид: шанидем ва итоат кардем. Ва аз худо битарсидки худо аз даруни синахо огох аст. Эй мўъминон ! бар адойи вожиботи худо мувозибат дошта бошид ва аз руйи додгирий гувохи дихид, ва душманонаги қовмий шуморо бар он надорадки ( бо ишон) адолат накунид. Адолат кунидки адолат ба тақво ва пархезгори наздиктар аст. Аз худо битарсидки худо огох аз хар чизи астки анжом медихид. Худованд ба касоники иймон биёваранд ва корхои шойиста анжом диханд, ваъда медихадки омурзиш ва подоши бузурги аз он ишон бошад. Ва касоники кофар шаванд ва оёти моро такзиб кунанд, онон ахли дўзах хастанд. Панох ба аллохки мо ек оя аз худовандро такзиб кунем.

Пойбанд будан ба ин душманшиносий шаръий, ва даража банди кардани душманон ва танзими химояти қалбий ва забоний ва амалий худ еки аз он ахкоми асосий ва мухимми астки қабли аз ахкоми марбут ба закот ва хаж ва хижоб ва мамнуъияти масрафи маст кунандахо ва садхо хукм ва суннати дигар бар муслимин вожиб шуда ва мустақиман ба самъ ва тоах аз қавонини шариати аллох ва иймони шахс бармегардад.

(идома дорад………)

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(2- қисм)

Энди аллох таоло уларни мусулмонларнинг энг қаттиққўл душманлари деб таништирган  яхудлардан  ва секуляристлардан сўнг мусулмонларнинг биринчи даражали душманларининг  жойгохидан жой оладиган муртадлар хам ўзларини ихтиёрлари билан мана бу дастага эргашишади, мана бундан сўнг бизлар яна бошқа бир тақсимлашга гувох бўламиз, аллох таоло рум сурасини аввалги оятларида бунга ишора қилади. Оятни кўриб чиқишимиздан олдин шуни айтиш лозимки: сосоний шибхи ахли китоб мажусларидан бўлмиш шохпур, румга хоким бўлган насроний ахли китобларидан бўлган хирақл ё хираклиюсни устидан ғалаба қозонишидан олдин, мусулмонлар хам ёки мушриклар яъни қурайш секуляристлари хам бекор ва бетараф бўлиб, бизга нима?-деб ўтиришмайди. Балки ақидаларига муносиб бўлган ўринларни эгаллашади ва мусулмонлар мана бу халқаро,ақидавий  жараёнга нисбатан шаръий муносабатларини билдиришади.     [1].[2]

Абдуллох ибни Масъуд розиаллоху анху айтадики:

كَانَتْ فَارِس ظَاهِرَة عَلَى الرُّوم وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَر فَارِس عَلَى الرُّوم. وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَر الرُّوم عَلَى فَارِس لِأَنَّهُمْ أَهْل كِتَاب . وَهُمْ أَقْرَب إِلَى دِينهمْ

“Форслар румликларни устидан ғалаба қозонишди, мушриклар эронликлар румликларни устидан ғолиб бўлишларини яхши кўришарди, мусулмонлар эса румликлар форсларни устидан ғалаба қозонишларини яхши кўришарди, чунки румликлар ахли китоб эдилар ва мусулмонларни динига яқинроқ бўлишган. Мана бу мазмунга ўхшаган муносабатлар ибни Аббосдан ва бошқалардан ривоят қилинган. [3]

Диққат билан эътибор беринглар, у замондаги садрил исломни мусулмонлари агарчи кўпчилиги саводсиз бўлган бўлса хам, аниқ душманшуносийга эга бўлишган ва қанчалик эътибор билан халқаро воқеаларни кузатиб боришган, хамда муносабатларини,тутган ўринларини, шодликларини, хавотирларини худди шу шаръий душманшуносийга ва душманларни даражаларга ажратишга кўра тартибга солишарди. Меъёр қуйидагича бўлган: агарчи кофир бўлса хам  бизларга яқинроқ бўлгани ғалаба қозонса хурсанд бўламиз. [4]

Мушрик ва секуляристлар аввалги пайғамбарни замонидан буён аллохни шариатининг биринчи даражали душмани бўлишган, улар  қурайшни замонидан хозирги кунгача ва то қиёмат кунигача хам нафақат ахли қиблани ғалабасидан хавотирга тушишади, балким маваддах жихатидан ахли қиблага яқинроқ бўлган хар қандай киши ғалаба қозонса улар хавотирга тушишади. Агар хар қандай киши  уларни устидан ғалаба қозонадиган бўлса, буни ўзларини ғалабаси деб билади, ахли қиблани устидан қозонилган ғалабани ўзларининг ғалабаси деб билишган  ва хурсанд бўлишган.

Яъни агар бир яхудий мусулмонни устидан ғалаба қозонадиган бўлса, секуляристлар хурсанд бўлишган  ва агар қўлларидан келса уларга ёрдам хам беришган. Нима учун? Чунки яхудийларни ўзларига яқинроқ деб кўришарди. Агар бир мажусий насронийни устидан ғалаба қозонадиган бўлса, бунга хам хурсанд бўлишган ва имкони бўлса насороларга қарши мажусларга ёрдам хам беришган? Нима учун? Чунки мажуслар уларга яқинроқ бўлган, агар бир насроний билан ахли бидъат бўлган исломий фирқани ўртасида жанг бўладиган бўлса, насронийни химоя қилишган. Агар ахли бидъат бўлган исломий фирқа билан улардан кўра покроқ исломий фирқани ўртасида жанг содир бўлса, ахли бидъат бўлган фирқани химоя қилишарди. Нима бўлаётганига эътибор беряпсизларми? Секуляристлар агар ахли тавхидга яқинроқ бўлган киши билан ахли тавхиддан узоқроқ бўлган кишини ўртасида жанг барпо бўладиган бўлса, тавхиддан узоқроқ бўлганига тарафдорлик қилишган ва тавхидга яқинроқ бўлганни мағлуб бўлишига рози бўлишган.

Мусулмонлар эса буни аксини хохлашади, улар ўзларига яқинроқ бўлган кишини ғалабасини ва узоқроқда бўлганини эса мағлубиятини исташади,  агарчи уларни хар иккови кофир бўлса хам буни ахамияти йўқ. Аммо ўзларига яқинроқ бўлган кофирни ғалабасидан хурсанд бўлишади ва бу ғалабани ўзларининг узоқроқдаги душманини устидан қозонилган ғалаба деб хисоблайди, шу тартиб билан аслий душман хисобланган секуляристларга,муртадларга,яхудларга навбат етиб келади.

 Бундан ташқари насроний кофирлари бекор қилинган осмоний шариатларга мансуб адашган мусулмон хисобланади ва  ахли тавхидга яқинроқ саналади, улар ўзимизнинг адашганлардан бўлиб шибхи ахли китобнинг кофирларини қаршисида уларни химоя қилиш шойистароқ хисобланади, энди уларни секуляристларга қарши жанглар  пайтида химоя қилишлари табиий нарса. Мана шу ўринлардан яъни душманларни даражаларга ажратишдан ва муносабатларини тартибга келтиришдан ва халқаро, хатто минтақадаги ходисаларга нисбатан шодликларини, хавотирларини тартибга  солишдан  бугунги кундаги бизларнинг аксар саводли мусулмонларимиз ғофил, бехабар  бўлиб қолишяпти, гохида билдирилиши керак бўлган муносабатни тескарини кўрсатишади.

(давоми бор…….)

---

[1]خود یهود هم به درجات مختلفی تقسیم می شونددرست است که دشمنان در جه یک ما هستند ولی خود اینها به درجات مختلفی تقسیم می شوند که باید این تقسیم بندی  توسط شورا و رهبریت انجام گیرد که روش بر خورد با آنها این است. این مراجع ذی صلاح  هستند که تعیین می کنند که چطور با آنها برخورد شود

[2]اینها مجموعا هر سه تا (مرتدینیهود و سکولاریستها و مشرکین) با هم دیگر مثلثی هستند که  همه در طبقه ی دشمنان درجه یک قرار می گیرند

[3]دقت کردید؟ خوب، این عداوت را بعدا توضیح می دهیم که بر اساس یک سری مسائل درونی است که الله تعالی خودش این شایستگی را دارد که دشمنان را درجه بندی کند

[4]هرچه از نظر موده به ما نزدیکتر است به پیروزی او خوشحال ترهستیم هر چند که او را کافر بدانیم و گفتیم که این موده را هم فقط خدا تعیین می کند

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی نینگ ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن

2- قیسم)

اِیندِی اَلله تَعالَی اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِینگ اِینگ قَتتِیق قوُل دُشمَنلَرِی دِیب تَنِیشتِیرگن یَهوُدلَردَن وَ سِکوُلارِیستلَردَن سوُنگ مُسُلمانلَرنِینگ بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنلَرِینِینگ جایگاهِیدَن جای آلَه دِیگن مُرتَدلَر هَم اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن مَنَه بوُ دَستَه گه اِیرگه شِیشَه دِی، مَنَه بوُندَن سوُنگ بِیزلَر یَنَه باشقَه بِیر تَقسِیملَشگه گوُواه بوُلَه مِیز، اَلله تَعالَی روُم سوُرَه سِینِی اَوَّلگِی آیَتلَرِیدَه بوُنگه اِیشارَه قِیلَه دِی. آیَتنِی کوُرِیب چِیقِیشِیمِیزدَن آلدِین شوُنِی اَیتِیش لازِمکِی: ساسانِی شِبهِ اَهلِی کِتاب مَجُوسلَرِیدَن بوُلمِیش شاهپوُر، رُومگه حاکِم بوُلگن نَصرانِی اَهلِی کِتابلَرِیدَن بوُلگن هِرَقل یا هِرَکلِیُوسنِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانِیشِیدَن آلدِین، مُسُلمانلَر هَم یاکِی مُشرِکلَر یَعنِی قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِی هَم بِیکار وَ بِیطَرَف بوُلِیب، بِیزگه نِیمَه ؟- دِیب اوُتِیرِیشمَیدِی. بَلکِی عَقِیدَه لَرِیگه مُناسِب بوُلگن اوُرِینلَرنِی اِیگللَه شَه دِی وَ مُسُلمانلَر مَنَه بُو حَلقَرا، عَقِیدَه وِی جَرَیانگه نِسبَتاً شَرعِی مُناسَبَتلَرِینِی بِیلدِیرِیشَه دِی.  ^[1].^[2]

عَبدُالله اِبنِ مَسعُود رَضِیَ الله اَیتَه دِیکِی:   كَانَتْ فَارِس ظَاهِرَة عَلَى الرُّوم وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَر فَارِس عَلَى الرُّوم. وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَر الرُّوم عَلَى فَارِس لِأَنَّهُمْ أَهْل كِتَاب . وَهُمْ أَقْرَب إِلَى دِينهمْ

“فارسلَر روُملِیکلَرنِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانِیشدِی، مُشرِکلَر اِیرانلِیکلَر رُوملِیکلَرنِی اوُستِیدَن غالِب بوُلِیشلَرِینِی یَحشِی کوُرِیشَردِی، مُسُلمانلَر اِیسَه رُوملِیکلَرنِی فارسلَرنِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانِیشلَرِینِی یَحشِی کوُرِیشَردیی، چوُنکِی رُوملِیکلَر اَهلِی کِتاب اِیدِیلَر وَ مُسُلمانلَرنِی دِینِیگه یَقِینراق بوُلِیشگن. مَنَه بوُ مَضمُونگه اوُحشَه گن مُناسَبَتلَر اِبنِ عَبّاسدَن وَ باشقَه لَردَن رِوایَت قِیلِینگن. ” ^[3]

دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِینگلَر، اوُ زَماندَگِی صَدرِ الاِسلامنِی مُسُلمانلَرِی اَگرچِی کوُپچِیلِیگِی سَوادسِیز بوُلگن بوُلسَه هَم، اَنِیق دُشمَنشوُناسِیگه اِیگه بوُلِیشگن وَ قَنچَه لِیک اِعتِبار بِیلَن حَلقَرا واقِیعَه لَرنِی کوُزَه تِیب بارِیشگن، هَمدَه مُناسَبَتلَرِینِی،توُتگن اوُرِینلَرِینِی، شادلِیکلَرِینِی،خَواطِرلَرِینِی حوُددِی شوُ شَرعِی دُشمَنشوُناسِیگه  وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشگه کُورَه تَرتِیبگه سالِیشَردیی. مِعیار قوُیِیدَگِیچَه بوُلگن: اَگرچِی کافِر بوُلسَه هَم بِیزلَرگه یَقِینراق بوُلگه نِی غَلَبَه قاذانسَه حوُرسَند بوُلَه مِیز. ^[4]

مُشرِک وَ سِکوُلارِیستلَر اَوَّلگِی پَیغَمبَرنِی زَمانِیدَن بوُیان اَلله نِی شَرِیعَتِینِینگ بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی بوُلِیشگن، اوُلَر قُرَیشنِی زَمانِیدَن باشلَب حاضِرگِی کوُنگه چَه وَ تا قِیامَت کوُنِیگه چَه هَم نَفَقَط اَهلِی قِبلَه نِی غَلَبَه سِیدَن خَواطِرگه توُشِیشَه دِی،بَلکِیم مَوَدَّه جِهَتِیدَن اَهلِی قِبلَه گه یَقِینراق بوُلگن هَر قَندَی کِیشِی اوُلَرنِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانَه دِیگن بُولسَه، بوُنِی اوُزلَرِینِی غَلَبَه سِی دِیب بِیلَه دِی، اَهلِی قِبلَه نِی اوُستِیدَن قاذانِیلگن غَلَبَه نِی اوُزلَرِینِینگ غَلَبَه سِی دِیب بِیلِیشگن وَ حوُرسَند بوُلِیشگن.

یَعنِی اَگر بِیر یَهُودِی مُسُلماننِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانَه دِیگن بوُلسَه، سِکوُلارِیستلَر حوُرسَند بوُلِیشگن وَ اَگر قوُللَرِیدَن کِیلسَه اوُلَرگه یاردَم هَم بِیرِیشگن. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی یَهُودِیلَرنِی اوُزلَرِیگه یَقِینراق دِیب کوُرِیشَردِی. اَگر بِیر مَجُوسِی نَصرانِینِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانَه دِیگن بوُلسَه، بوُنگه هَم حوُرسَند بوُلِیشگن وَ اِمکانِی بوُلسَه نَصارالَرگه قَرشِی مَجُوسلَرگه یاردَم هَم بِیرییشگن؟ نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی مَجُوسلَر اوُلَرگه یَقِینراق بوُلگن، اَگر بِیر نَصرانِی بِیلَن اَهلِی بِدعَت بوُلگن اِسلامِی فِرقَه نِی اوُرتَه سِیدَه جَنگ بوُلَه دِیگن بوُلسَه، نَصرانِینِی حِمایَه قِیلِیشگن. اَگر اَهلِی بِدعَت بوُلگن اِسلامِی فِرقَه بِیلَن اوُلَردَن کوُرَه پاکراق اِسلامِی فِرقَه نِی اوُرتَه سِیدَه جَنگ صادِر بوُلسَه، اَهلِی بِدعَت بوُلگن فِرقَه نِی حِمایَه قِیلِیشَردِی. نِیمَه بوُلَه یاتگه نِیگه اِعتِبار بِیریَپسِیزلَرمِی؟ سِکوُلارِیستلَر اَگر اَهلِی تَوحِیدگه یَقِینراق بوُلگن کِیشِی بِیلَن اَهلِی تَوحِیددَن اوُزاقراق بوُلگن کِیشِینِی اوُرتَه سِیدَه جَنگ بَرپا بوُلَه دِیگن بوُلسَه، تَوحِیددَن اوُزاقراق بوُلگه نِیگه طَرَفدارلِیک قِیلِیشگن وَ تَوحِیدگه یَقِینراق بوُلگه نِی مَغلوُب بوُلِیشِیگه راضِی بوُلِیشگن.

مُسُلمانلَر اِیسَه بوُنِی عَکسِینِی هاحلَه شَه دِی، اوُلَر اوُزلَرِیگه یَقِینراق بوُلگن کِیشِینِی غَلَبَه سِینِی وَ اوُزاقراقدَه بوُلگه نِینِی اِیسَه مَغلوُبِیَتِینِی اِیستَه شَه دِی، اَگرچِی اوُلَرنِی هَر اِیککاوِی کافِر بوُلسَه هَم بوُنِی اَهَمِیَتِی یوُق. اَمّا اوُزلَرِیگه یَقِینراق بوُلگن کافِرنِی غَلَبَه سِیدَن حوُرسَند بوُلِیشَه دِی وَ بُو غَلَبَه نِی اوُزلَرِینِینگ اوُزاقراقدَگِی دُشمَنِینِی اوُستِیدَن قاذانِیلگن غَلَبَه دِیب حِسابلَیدِی، شوُ تَرتِیب بِیلَن اَصلِی دُشمَن حِسابلَنگن سِکوُلارِیستلَرگه، مُرتَدلَرگه، یَهُودلَرگه نَوبَت یِیتِیب کِیلَه دِی.

بوُندَن تَشقَریی نَصرانِی کافِرلَرِی بِیکار قِیلِینگن آسمانِی شَرِیعَتلَرگه مَنصُوب اَدَشگن مُسُلمان حِسابلَه نَه دِی وَ اَهلِی تَوحِیدگه یَقِینراق سَنَلَه دِی، اوُلَر اوُزِیمِیزنِینگ اَدَشگنلَردَن بوُلِیب شِبهِ اَهلِی کِتابنِینگ کافِرلَرِینِی قَرشِیسِیدَه اوُلَرنِی حِمایَه قِیلِیش شایِیستَه راق حِسابلَه نَه دِی، اِیندِی اوُلَرنِی سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِی جَنگلَر پَیتِیدَه حِمایَه قِیلِیشلَرِی طَبِیعِی نَرسَه. مَنَه شوُ اوُرِینلَردَن یَعنِی دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشدَن وَ مُناسَبَتلَرِینِی تَرتِیبگه کِیلتِیرِیشدَن وَ حَلقَرا، حَتَّی مِنطَقَه دَگِی حادِیثَه لَرگه نِسبَتاً شادلِیکلَرِینِی ،خَواطِرلَرِینِی تَرتِیبگه سالِیشدَن بوُگوُنگِی کوُندَگِی بِیزلَرنِینگ اَکثَر سَوادلِی مُسُلمانلَرِیمِیز غافِل، بِی خَبَر بوُلِیب قالِیشیَپتِی،گاهِیدَه بِیلدِیرِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن مُناسَبَتنِی تِیسکَه رِیسِینِی کوُرسَه تِیشَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]خود یهود هم به درجات مختلفی تقسیم می شونددرست است که دشمنان در جه یک ما هستند ولی خود اینها به درجات مختلفی تقسیم می شوند که باید این تقسیم بندی  توسط شورا و رهبریت انجام گیرد که روش بر خورد با آنها این است. این مراجع ذی صلاح  هستند که تعیین می کنند که چطور با آنها برخورد شود

[2]اینها مجموعا هر سه تا (مرتدینیهود و سکولاریستها و مشرکین) با هم دیگر مثلثی هستند که  همه در طبقه ی دشمنان درجه یک قرار می گیرند

[3]دقت کردید؟ خوب، این عداوت را بعدا توضیح می دهیم که بر اساس یک سری مسائل درونی است که الله تعالی خودش این شایستگی را دارد که دشمنان را درجه بندی کند

[4]هرچه از نظر موده به ما نزدیکتر است به پیروزی او خوشحال ترهستیم هر چند که او را کافر بدانیم و گفتیم که این موده را هم فقط خدا تعیین می کند

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

• قسمت)

حالا بعد از یهود[1]و سکولاریستها که الله تعالی آنها را سرسخت ترین دشمنان مسلمین معرفی میکنه و در جایگاه دشمن شماره یک مسلمین قرار می گیرندو مرتدین هم که به میل خودشان به این دسته ملحق میشوند،[2]بعد از این ما متوجه یک دسته بندی دیگری هستیم که الله تعالی در آیات اولیه ی سوره ی  روم بهآن اشاره می کند. قبل از اینکه به سراغ آیات برویم باید بگوییم : زمانی که شاهپورِ مجوسِ شبه اهل کتابِ ساسانی بر هراکلیوس یا هرقلِ اهل کتابِ نصرانیِ حاکم روم غلبه پیدا می کند، هم مسلمین و هم مشرکین و سکولاریستهای قریش بی طرف نمی نشینند و بگویند به ما چه؟ بلکه موضع گیری متناسب با عقایدشان می گیرند و مسلمین در برابر این قضیه ی بین المللی و عقیدتی موضع گیری شرعی می گیرند و واکنش نشان میدهند .

عَبْد اللَّه بْن مَسْعُود رَضِيَ اللَّه عَنْهُ میگوید : كَانَتْ فَارِس ظَاهِرَة عَلَى الرُّوم وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَر فَارِس عَلَى الرُّوم. وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَر الرُّوم عَلَى فَارِس لِأَنَّهُمْ أَهْل كِتَاب . وَهُمْ أَقْرَب إِلَى دِينهمْ : «فارسها بر روميان پيروز شده بودند، مشركان دوست داشتند كه ايرانيان بر روميان پيروز شوند، و مسلمین هم دوست داشتند که روم بر فارسها پیروز بشوند، چون روميان اهل كتاب بودند و به دین مسلمانان نزديكتر بودند.[3]با این مضمون از ابن عباس و دیگران هم روایت شده است.

دقت کنید مسلمین صدر اسلام با آنکه اکثریت قاطع آنها بی سواد بودند از چه دشمن شناسی دقیقی برخوردار بودند، و با چه حساسیتی وقایع بین المللی رو بررسی و پیگیری می کردند، و موضع گیری و شادی و نگرانیشان بر اساس همین دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان تنظیم می کردند. معیار این بود: هر چه به ما نزدیکتراست به پیروزیش خوشحالترهستیم ، هر چند که اورا کافر هم بدانیم . [4]

مشرکین و سکولاریستها از زمان اولین پیامبر دشمن شماره یک شریعت الله بوده اند، و از زمان قریش تا کنون و تا روز قیامت علاوه بر آنکه از پیروزی اهل قبله نگران می شوند بلکه از پیروزی هر کسی که از نظر موده به اهل قبله هم نزدیک باشد باز نگران می شوند، و پیروزی هر کسی بر اینها راپیروزی خودشان می دانند و پیروزی هر کسی بر اهل قبله را پیروزی خودشان می دانند  و احساس خوشحالی می کنند .

یعنی سکولاریستها اگه یک یهودی بر یک مسلمان پیروز بشود احساس خوشحالی می کنند و حتی اگه هم بتوانند به آنها کمک هم می کنند. چرا؟ چون یهود را به خودشان نزدیکتر می بینند. اگر باز یک مجوس بر یک نصرانی پیروز بشود باز خوشحال می شوند و اگر از دستشان هم ساخته باشد به مجوس در پیروزی بر نصارا کمک می کنند؟ چرا؟ چون مجوس به آنها نزدیکتر هستند، اگر بین یک نصرانی با یک فرقه ی اهل بدعت اسلامی هم جنگ بشود باز از نصرانی حمایت می کنند و اگر بین یک فرقه ی اسلامی اهل بدعت با یک فرقه ی اسلامی پاکتری جنگ بشود باز از همان فرقه ی اهل بدعت حمایت می کنند. دقت کردید چه طور شد؟ سکولاریستها اگر میان کسی که به اهل توحید نزدیک است با کسی که یک کمی از اهل توحید دورتر است جنگی و اختلافی پیش بیاید از آن کسی حمایت می کنند که از توحید دور تراست و به شکست آن کسیی که به توحید نزدیکتراست رضایت دارند .

مسلمین برعکس این را می خواهند، مسلمین می خواهند آن کسی که به آنها نزدیکتر است بر آن کسی که از آنها دورتر است پیروز بشود هرچند که هر دو را کافر هم می داند، اما از پیروزی کافری که به او نزدیکتراست خوشحال می شود و این را پیروزی خودش بر دشمن دورتر می داند، تا می رسد به دشمن اصلی که همان سکولاریستها ومرتدین و یهود بودند .

علاوه بر آن کفار نصرانی جزوشریعت نسخ شده آسمانی و مسلمین به انحراف رفته هستند، و پیوند نزدیکتری با اهل توحید دارند، و خودی های منحرفی هستند که شایستگی آن را دارند که در برابر کفار شبه اهل کتاب از آنها حمایت بشود حالا چه رسد به جنگ آنها در برابر سکولاریستها. این یکی از همان مواردی است  که مسلمین اکثرا باسواد امروزی ما از درک آندردرجه بندی دشمناشان و در تنظیم موضع گیریهایشان و تنظیم شادی و نگرانی شان در رویدادهای بین المللی و حتی منطقه ای و محلی هم ازش غافل و بی خبرند و گاه بر عکس این را از خودشان نشان میدهند .

(ادامه دارد……..)

---

[1]خود یهود هم به درجات مختلفی تقسیم می شونددرست است که دشمنان در جه یک ما هستند ولی خود اینها به درجات مختلفی تقسیم می شوند که باید این تقسیم بندی  توسط شورا و رهبریت انجام گیرد که روش بر خورد با آنها این است. این مراجع ذی صلاح  هستند که تعیین می کنند که چطور با آنها برخورد شود

[2]اینها مجموعا هر سه تا (مرتدینیهود و سکولاریستها و مشرکین) با هم دیگر مثلثی هستند که  همه در طبقه ی دشمنان درجه یک قرار می گیرند

[3]دقت کردید؟ خوب، این عداوت را بعدا توضیح می دهیم که بر اساس یک سری مسائل درونی است که الله تعالی خودش این شایستگی را دارد که دشمنان را درجه بندی کند

[4]هرچه از نظر موده به ما نزدیکتر است به پیروزی او خوشحال ترهستیم هر چند که او را کافر بدانیم و گفتیم که این موده را هم فقط خدا تعیین می کند

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(4-қисмат)

Хуб,холо замоники шахс ё гурухи аз миёни муслимин табдил мешаванд ба муртад, масалан табдил мешаванд ба кумалахо ё демократхо ё муридони ужалон мусайламаи каззоби феълий курдхо ё хар чизи дигари, инхо худишонро жузви душмани шумора ек муслимин қарор доданд, холо агар бейни ин секуляристхойи муртад ё соири муртаддин бо насронийхо ё мажус ё соибин жанг рух бидихад мо бояд ба пирузи кудом еки хушхол бошем?

Инжостки нишон медихад иймон ва валоъ ва бароъи шумо бар чи асоси аст? Бар асоси қонуни шариати аллох аст ё ба асоси тоғутхо ва ё меъёрхойи дигар? Замоники бейни ин муртаддини кумалахо ва демократхо ё хар чики бошанд бо ек насроний ё мажус жанги рух дихад ба пирузи кудом хушхол мешавем? Хар чандки ин муртаддин аз хам забонхо ва ақвом бошанд ва он насроний аз ек нажод ё қораи дигари бошад. Мушаххас астки мо ба пирузи ек насроний  бар муртаддин кумала ё демократ ё порти ва екити ва хизби муздурони ужалон ва ғейрих хушхол мешавем ва агар аз дастимон хам сохта бошад ба ин насронийхо кўмак мекунем. Ин ризоят ва химояти қалбий ё забоний ё амалий мо аз насронийхо бар алайхи муртаддин амал ба дин аст, ва амал ба дин хам яъни ибодат. Ин куфр ба тоғут аст, ин танзим кардани валоъ ва бароъ бар асоси чизи астки аллох хоста ва бар асоси шариати аллох аст на бар асоси соири илоххо ва тоғутхоики дар дарси тоғут ба онхо ишора кардем.

Мо аз насроний ё мажус ё соибий бар алайхи душманони шумора екимон чун яхуд ва секуляристхо ва муртаддин химоят мекунем ва инро ек вазифа медонем, бахши аз ақида мо аст, мо аз инхо химоят мекунем чи расид ба инки аз еки аз фирақи исломий ва хатто фирақи ахли бидъат чун хавориж ва жухайма ва равофиз ва ғейрих бошадки аз инхо дар баробари хаммаи куффори ошкор дифоъ ва химоят мекунем, ва химоят аз мазохиби исломий чун ханафий ва моликий ва шиъа ва шофеъий ва ханбалий ва салафий ва зохирий  ва ғейрих дар баробари тамоми куффори ошкор ва мазохиби ахли бидъат собиқро ек вожиб ва таклифи шаръий медонем. Мухлисина лахуд дин яъни хамин, динитонро холис кунид барои аллох ; сихати гуфтори шумо дар

« ان صلاتی و نسکی و محیا ومماتی لله رب العالمین»

Дар чанин жохои худишро нишон медихад, ин еки аз он мавориди астки шумо бо он моврид озмойиш қарор мегирид.

Ин даража банди душманон аз жониби аллох ва холиқи сурат гирифтаки бехтар аз хар мовжуди душманони ислом ва муслиминро мешносад ва мефармояд :

وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ وَكَفَى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَى بِاللَّهِ نَصِيرًا‏ (نساء/۴۵) ‏

Худованд ( аз шумо ) бехтар душманонитонро мешносад, ва кофий астки худо сарпараст ( ва нигардоритон ) бошад, ва кофий астки худо ёвар ( ва мададкоритон) бошад. Агар мо аллохро ва қонуни аллохро рахо кунем чи каси метавонад ингуна душманони моро бо ин диққат барои мо даста банди кунад ва моро сарпарасти бикунад дар чигунаги бархурд бо онон?

«وَكَفَى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَى بِاللَّهِ نَصِيرًا‏»،

Бале душманони моро таъйин карда; мо хам агар дар ин масир харакат кунем ёригари мо хам хохад буд. Иншааллох.

Ин душманшиносий шаръий ва даража банди душманони еки аз хамон мавориди асосий ва мухимми астки муслимин садрил ислом қабли аз соири ахкомики баъадхо нозил мешавад ёдиш гирифта буданд ва ба он амал мекарданд, аммо муслимини кунуни мо бо онки мумкин аст садхо хукм ва суннати дигарро балад бошанд аммо нисбат ба ин амри мухим жохиланд ва муртакиби аъмол ва мовзеъгирихои мешавандки рабти ба вокуниши ек мусалмони огох надорад.

(идома дорад…….)

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(3- қисмат)

Муслимини садрил ислом аз инки кофар наздиктар ба онхо аз кофари дуртар аз онхо шикаст хурда аст норохат ва нигарон буданд ва инро зарбаи ба худишон медонистанд. Аллох таоло дар посух ба ин нигарони ва вокуниши шаръий муслимин дар мовриди шикасти румихо ахли китоб аз мажуси эроний шибхи ахли китоб мефармояд:

الم * غُلِبَتِ الرُّومُ ‏* فِی أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ ‏* فِی بِضْعِ سِنِینَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَیَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ‏* بِنَصْرِ اللَّهِ یَنصُرُ مَن یَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ‏* وَعْدَ اللَّهِ لَا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ‏* یَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِّنَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ‏.(روم/ ۱-۶)

“алиф, лам ,мим, румиён шикаст хурданд, дар наздиктарин сарзамин, ва ишон пас аз шикастишон пируз хоханд дар муддати чанд соли ( бизъи синин : камтар аз нух сол ё бейни 3 то 9 сол ) хамма чиз дар дасти худо ва фармони уст, чи қабл ( ки румиён шикаст хурданд ) ва чи баъад ( ки онон пируз мегарданд ) дар он руз ( ки румиён пируз мегарданд ) мўъминон шод мешаванд, ( оре хушхол мешаванд) аз ёри худо, худо хар касироки бихохад ёри дихад. Ва у бас чира ва бисёр мехрабон аст, ин ваъда истки худованд дода аст ва худованд харгиз дар ваъдаш халоф нахохад кард ва лекин бештари мардум инро намедонанд, ( ин аксарият кутох бин ) танхо зохир ва намоди аз зиндаги дунёро медонанд ва ишон аз охират комилан бехабаранд.”

Бале, ин вокуниши ек мусалмон дар жанги бейни ек кофари ахли китоб ва ек кофари шибхи ахли китоб буд ва нигох кунидки аллох таоло нусратишро ба чи каси медихад? Ва чи каси шойистаги нусратишро дорад? Ин вокуниши ек мусалмон аст дар баробари  хамма инхо, ва нусрати аллох таоло барои кофарики бар ек кофари дигар пируз шавад, аммо он кофари насроний аз назари маваддах ба шариати муслимин наздиктар аст, ба диниш наздиктар аст, худиш инро ташхис дода, куффори шибхи ахли китоб фосила бештари бо муслимин доранд ва куффори насроний ахли китоб наздиктаранд ба хамин далил секуляристхо дар жанги равоний аз онки аз муслимин дуртар буд бар алайхи онки ба муслимин наздиктар буд химоят мекард ва муслимин бар акси онро , дар холики аз хар ду жизъя гирифта мешавад.

Дар идомаи даста банди ва даража банди душманонимон амалан мутаважжих мешавемки куффори шибхи ахли китоб хамчун мажус дар даража дувум қарор мегиранд. Ин куффор ба далили шабохати ба куффори ахли китоб шомили хамон ахкоми ахли китоб мешаванд аммо дар даража банди ва даста банди душманони ахли тўвхид хадди фосила душманони шумора ек муслимин ва насронийхо хастанд. Дар ин сурат яхуд ва секуляристхо ба хамрохи муртаддин душмани шумора ек муслимин ва куффори шибхи ахли китоб дар даража дувум қарор мегиранд ва насронийхо дар даража севум қарор гирифтанд.

Хатто мебинемки муслимин хамчунонки дар бейни секуляристхо ва яхуд фарқ мегузоранд дар миёни насронийхо хам даража банди мекарданд ва ба пирузи оники ба онхо наздиктар буд хушхол мешуданд ва хатто агар аз дастишон хам бармеомад ба оники ба онхо наздиктар буд кўмак хам мекарданд. Мисли хушхоли аз пирузи лашкари кофари Нажжоший рохимахуллох бар кудитогарон ва артеши мухолифишки ,онхо хам боз насроний буданд, аммо хохони бархурди бадтари нисбат ба муслимин буданд ва мехостанд мухдудиятхои бештари нисбат ба муслимини мухожир вужуд дошта бошад. Дар инжо, хам артеши Нажжоший рохимахуллох хаммаги куффори насроний буданд ва хам лашкари кудито гарон, аммо лашкари Нажжоший рохимахуллох аз лашкари кудитогарон ба муслимин наздиктар буданд. Илова бар он лашкари кофар тахти фармони Нажжоший рохимахуллох нийруйи боздоранда дар баробари насронийхои мухолиф буд ва озодийхои муслиминро замонат мекард. Барои хамин шикаст ва зарари лашкари кофари Нажжоший ба сурати ғейри мустақим шикаст ва зарари мусалмонон бидуни панох махсуб мешуд.

Замоники сипохи душман ба артеш ва хокимияти Нажжоший рохимахуллох хамла кард, Нажжоший шахсан барои жанг берун рафт. Сахоба бо худ машварат кардандки еки аз мо биравад ва хабари биёварад ва дар суратики ба мо ниёз бошад, мо хам ба кўмаки Нажжоший биравем. Хар чандки Зубайр розиаллоху анху аз хамма камсин ва солтар буд аммо у барои анжоми ин маъмурият эъломи омадаги кард;ба васила машкхои бодий аз руди нил абур кард ва худишро ба майдони жанг расонд. Аз суйи дигар, сахоба барои фатх ва пирузи лашкари кофари Нажжоший рохимахуллох дуо мекарданд. Баъди аз чанд руз Зубайр розиаллоху анху баргашт ва хабари пирузи артеши кофари Нажжошийро ба муслимин мужда дод. Тамоми ин рувийдодро ба сурати муфассал метавонид дар муснади имоми Ахмад бин Ханбал рохимахуллох бихонид. Албатта ибни Хишом ва ибни Саъад ва Табарий ва дигарон хам ба тафсил ин воқеияти торихийро баён карданд.

(идома дорад………)

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

Бисмиллахир рохманир рохим

(1-қисм)

“Албатта хамд ва сано танхо аллохга лойиқдир, унга шукр айтамиз ва ундан ёрдам сўраймиз, ва ундан мағфират талаб қиламиз ва ўзимизни нафсларимизни  шарридан ,амалларимизни ёмонлигидан аллохдан панох сўраймиз, кимни аллох хидоят қилса уни хеч ким гумрох қила олмайди, кимники аллох гумрох қиладиган бўлса уни хеч ким хидоят қила олмайди, ва аллохдан ўзга илох йўқлигига ва уни шериксиз эканига гувохлик бераман, Мухаммад уни бандаси,элчиси эканига шаходат бераман.”

“Эй мўъминлар,аллохдан хақ-рост қўрқиш билан қўрқинглар ва фақат мусулмон бўлган холларингда дунёдан ўтинглар!”

“Эй инсонлар! Сизларни бир жондан (одамдан) яратган ва ундан жуфтини (хавони) вужудга келтирган хамда у икковидан кўп эркак ва аёлларни тарқатган парвардигорингиздан қўрқингиз! Яна ораларингиздаги савол-жавоблардан ўртага номи солинадиган аллохдан қўрқингиз ва қариндош- уруғларингиз (билан ажралиб кетишдан сақланингиз)! Албатта аллох устингизда кузатувчи бўлган зотдир.”

 “Эй мўъминлар, аллохдан қўрқинглар, тўғри сўзни сўзланглар! (Шунда аллох) ишларингизни ўнглар ва гунохларингизни мағфират қилур. Ким аллохга ва унинг пайғамбарига итоат этса, бас у улуғ бахтга эришибди.”

Аммо баъад: энг рост сўз аллохни китоби ва энг яхши равиш Мухаммад саллаллоху алайхи васалламни равишидир, энг ёмон иш динда янгилик вужудга келтиришдир, динда янги пайдо бўлган нарса, бидъатдир; хар қандай бидъат гумрохлик ва хар бир  гумрохлик эса жаханнамдадир.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бугун муқаддамот дарсларимизни давомида, бешинчи дарснинг шаръий душманшуносий мавзусини бешинчи бўлимига етиб келдик, бу бўлимда душманларни даражаларга ажратамиз, ўтган дарсларимиздаги  тўрт бўлимда улар борасида батафсил изох бериб ўтдик.

Мушрикларни ёки бугунги тил билан айтганда секуляристларни таниб олиш дарсида изох бериб ўтганимиздек, секуляристлар ахли китоб кофирлари ва  шибхи ахли кифирларидан фарқ қилишади, уларни хар бирини ўзига хос қонунлари бор, шунингдек олдин айтиб ўтганимизга ўхшаш мушриклар ёки секуляристларни мажмуъасини хаммаси бир хил эмас, аммо уларни хаммаси аллохни шариатидаги қонунларни  қонун сифатида қабул қилинмаслиги керак, деган  масала бўйича якдилдурлар. [1]

Қонун ишлаб чиқаришлик инсондан тортиб олинишини ва бутунлай аллохни ихтиёрига берилишини  улар қабул қилишмайди, шу сабабли хам улар аллохни шариатидаги қонунларга қарши мубораза қилиш бўйича бирлашишган, хозирги пайтда хам улар ўзлари йўлга қўйган қўпол,хамма нарсани ўзи учун хохлайдиган, берахм,ташкиллашган,қуролланган  диктаторлик билан аллохни шариатидаги қонунларга қарши мубораза қилиш бўйича муттахид бўлишган ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилиш йўлидаги хар қандай харакатни энг шиддатли усул билан қупориш ва йўқотиш билан шуғулланишяпти.

Аллох таоло душманшиносий ва душманларни даражаларга ажратиш бўйича тақсимланган пайтда ироя берган нарсаси шуки, секуляристни мусулмонларни биринчи даражали душмани яхудийлар билан бир қаторда кўради, насороларни эса ўзи келтирган далилларга кўра пастроқдаги даражага қўйган, у зот мархамат қиладики:

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى (مائده /۸۲)

Иймон келтирган зотларга энг қаттиқ адоват қилгувчи одамлар яхудийлар ва мушрик бўлган кимсалар эканини кўрасиз. (шу ерда биродарлар диққат қилинглар: яхудийлар ва мушриклар) Иймон келтирган зотларга энг яқин дўст бўлгувчилар эса: “биз насронийлармиз”,деган кишилар эканини кўрасиз.[2]

Бу ерда яхуд ва мушриклар биринчи даражали душман бўлиб ,  худди шу мушриклар ва секуляристлар маккий даврда хам мусулмонларни биринчи даражали душмани хисобланган, мусулмонлар томонидан қудрат ва хукумат қўлга киритилган маданий даврда хам биринчи даражали душман бўлиб қолишган, улар қуръонни тасдиқлаши бўйича хам то қиёмат кунигача мусулмонларни биринчи даражали душмани бўлиб қолади, мусулмонларни қудратини меъзони, жойлашган ўрнигина улар билан хампаймон бўлинадими ёки жанг қилинадиган душман бўлиши борасидаги муносабатларини таъйин қилади. Чунки умум суратда мустасно холатларни назарга олинмайдиган бўлса, то қиёмат кунигача секуляристларнинг мусулмонлар билан сўзлашадиган забони жанг ва аслаха бўлиб қолади. Бу вазият мусулмонлар  динни тўрт маъноси ва мафхуми бўлмиш:  қудрат ва хокимиятни,қонун ва шариатни, мана шу қонун ва хукуматга  итоат қилишни, ва нихоят эса мана шу қонун ва шариат асосида жазоланиш ва мукофотланишдан бош тортмагунларича давом этади.   [3]

 وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ .

Улар  то вақтики биз уларни хукуматига,қонунига ,мукофот ва жазолаш системасига тобеъ бўлмагунимизча,уларга итоат қилмагунимизча жанг қилишади. Агар биз исломий хукуматни қудратидан ва аллохни шариатидаги қонунлардан ва аллохни шариатидаги қонунларга итоат қилишдан ва аллохни шариатидаги қонунлар асосида жазолаш ва мукофот беришдан қўлимизни тортадиган бўлсак, улар жанг қилишдан тийилишади. Чунки бу вақтда бизларни  хам ўзларидек қилиб ўзларини хукуматларига,қонунларига тобеъ қилиб олган ва бизларга ичи бўш исломдан бошқа нарсани қолдирмаган бўлишади.

Мана шу шева билан аллох таоло, хам бизларни биринчи даражали душманимизни таништириб беряпти ва хам бизларни биринчи даражали душманимиз  бўлмиш секуляристлар дастаси давомли  суратда мусулмонлар билан “қитол” жанг қилишини баён қиляпти, яъни жанг,қирғин, ўлдириш; қачонгача? Мусулмонлар динни тўртталик мафхумидан қўлларини тортгунларича ва зохирда соғлом, аммо ичи бўш анорга эга бўлгунларича давом этади. Мана бу нарса бизлар диққат билан эътибор беришимиз керак бўлган биринчи даражали душманимизни асосий фарқи хисобланади.

Арз қилиб ўтганимиздек секуляристларни ўзи хам бир қанча дастага тақсим бўлишади, мусулмонларга етказадиган зарардаги ихтилофлари сабабли хам рахбарият ва мусулмонларни шўроси томонидан даражаларга ажратилиши мумкин. Чунки арз қилиб ўтганимиздек секуляристларни ўзи хам ранго-ранг ва хилма –хилдурлар. Уларни орасида коммунист ва дахрий хам бор, худди шу коммунист ва дахрийларни ўзи хам ўнлаб балки юзлаб фирқаларга бўлиниб кетишган, буларни баробарида либиралистлар мавжуд, улар хам юзлаб хилма-хил,турли- туман гурухларга,фирқаларга тақсим бўлишади. Энди улар мусулмонларга нисбатан хатарни меъзонига кўра даражаларга ажратилиши ва уларга муносабат билдириш бўйича ўринларга тақсим қилиниши  мумкин. Бу худди росулуллох саллаллоху алайхи васалламни дипломатиясига ўхшайди, унда у киши душманнинг бир дастасига қарши бошқа бир дастаси билан паймон тузган эдилар,макка фатхи  мана шу дипломатиканинг натижада вужудга келган эди.  [4]

Албатта мусулмонларни орасида хам бир мархалага етиб боргач исломдан орқага қайтишга қарор қиладиган ва муртад бўладиган  кишилар хам топилади. Мана бу муртадлар хам секуляристларни қаторидан жой олишади ва шу хукмга шомил бўлишади, аммо тавба ва бошқа масалалар бўйича уларга нисбатан  янада кўпроқ қаттиққўллик қилинади. Улар хам мусулмонларнинг биринчи даражали душманларини қаторига қўшилишади, олдинги муртадлар ва муртадларнинг ахкомлари хақидаги дарсимизда бу хақида батафсил сухбатлашган эдик.

(давоми бор……..)

---

[1] ممکن است  کسی در میان آنها باشد که الله را قبول نداشته باشد که  به اصطلاح امروزی به آنها دهری یا کمونیست یا  ماتریالیست می گویند اما اکثریت قاطع انها الله را قبول دارند وممکن است عبادتهای خاص خودش را هم داشته باشند ، خودشان به سبک خودشان یک دین یا روش خاص عبادی را با گرفتن چیزهایی را از شریعتهای مختلف آسمانی یا مسلکهای دیگری از آداب و رسوم مختلف که ممکن است با سکولاریزم ساز گار بوده باشد برای خودشان تولید و مخلوط کرد ه باشند؛

[2] موده از نظر مهربانی یعنی محبتی که  مثل حب نیست، یک طرفه نیست، بلکه دو طرفه و عملی است؛ عملا این طرف محبتی عملی انجام می دهد و به همین صورتطرف مقابلش هم نشان می دهد «وجعلنا بینهم موده و رحمه». موده که بین زن و شوهر به وجود می اید عملا نشان می دهند به یکدیگر کهدوستی بین شان وجود دارد،که رحمه بالا ترین درجه دوستی و به صورت یکجانبه و بلاعوض و یکطرفه است. خوب در اینجا الله تعالی می فرماید:أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى.

[3] دقت کنید دوستان چندین بار باید یاد آوری بشود که الله تعالی مشرکین را از یهود جدا می کند، به آنها نمی گوید مشرک چون مشرکین مشمول قوانین خاصی در شریعت می شوند و یهود هم قوانین خاص خودشان را، نصارانی ها و دیگران هم قوانین خاص خودشان را دارند؛ اما بی انصافانه بعضی از دوستان به بعضی از مسلمین اهل بدعت این لقب را می چسبانند در حالی که الله تعالی به جامعه ی کفار یهود و نصارا نچسبانده و آنها را جدا از هم حساب کرده است

[4]  دقت کردید؟ البته در میان یهود نیز همین طور است

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی نینگ ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن

(1-قیسم)

بسم الله و الحمدلله

“اَلبَتَّه حَمد وَ سَنا تَنها اَلله گه لایِیقدِیر، اوُنگه شُکر اَیتَمِیز وَ اوُندَن یاردَم سُورَیمِیز، وَ اوُندَن مَغفِرَت طَلَب قِیلَمِیز وَ اوُزِیمِیزنِی نَفسلَرِیمِیزنِی شَررِیدَن، عَمَللَرِیمِیزنِی یامانلِیگِیدَن اَلله دَن پَناه سُورَیمِیز، کِیمنِی اَلله  هِدایَت قِیلسَه اوُنِی هِیچ کِیم گوُمراه قِیلَه آلمَیدِی، کِیمنِیکِی اَلله گوُمراه قِیلَدِیگن بوُلسَه اوُنِی هِیچ کِیم هِدایَت قِیلَه آلمَیدِی، وَ اَلله دَن اوُزگه اِلاه یُوقلِیگِیگه وَ اوُنِی شِیرِیکسِیز اِیکَنِیگه گُواهلِیک بِیرَمَن، مُحَمَّد اوُنِی بَندَه سِی،اِیلچِیسِی اِیکَنِیگه شَهادَت بِیرَمَن. “

“اِی مُؤمِنلَر، اَلله دَن حَق- راست قوُرقِیش بِیلَن قوُرقِینگلَر وَ فَقَط مُسُلمان بوُلگن حاللَرِینگدَه دُنیادَن اوُتِینگلَر!”

“اِی اِنسانلَر! سِیزلَرنِی بِیر جاندَن (آدَمدَن) یَرَتگن وَ اوُندَن جُفتِینِی (هَوانِی) وُجُودگه کِیلتِیرگن هَمدَه اوُ اِیککاوِیدَن کوُپ اِیرکَک وَ عَیاللَرنِی تَرقَتگن پَروَردِیگارِینگِیزدَن قوُرقِینگِیز! یَنَه آرَلَرِینگِیزدَگِی سَوال- جَوابلَردَه اوُرتَگه  سالِینَدِیگن اَلله دَن قوُرقِینگِیز وَ قَرِینداش- اوُرُوغلَرِینگِیز ( بِیلَن اَجرَلِیب کِیتِیشدَن سَقلَنِینگِیز)! اَلبَتَّه اَلله اوُستِینگِیزدَه کوُزَتُوچِی بوُلگن ذاتدِیر.”

“اِی مُؤمِنلَر، اَلله دَن قوُرقِینگلَر، توُغرِی سُوزنِی سوُزلَنگلَر! (شوُندَه اَلله) اِیشلَرِینگِیزنِی اوُنگلَر وَ گوُناهلَرِینگِیزنِی مَغفِرَت قِیلوُر. کِیم اَلله گه وُ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اِطاعَت اِیتسَه، بَس اوُ اوُلوُغ بَحتگه اِیرِیشِیبدِی.”

اَمّا بَعَد: “إِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ وَ خَيْرَ الْهَدْىِ هَدْىُ مُحَمَّدٍ وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَكُلَّ ضَلاَلَةٍ فِي النَّارِ “اِینگ راست سُوز اَلله نِی کِتابِی وَ اِینگ یَحشِی رَوِیش محمد صلی الله علیه وسلمنِی رَوِیشِیدِیر، اِینگ یامان اِیش دِیندَه یَنگِیلِیکنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشدِیر، دِیندَه یَنگِی پَیدا بوُلگن نَرسَه، بِدعَتدِیر؛ هَر قَندَی بِدعَت گوُمراهلِیک وَ هَر بِیر گوُمراهلِیک اِیسَه جَهَنَّمدَه دِیر.

السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

بوُگوُن مُقَدَّمات دَرسلَرِیمِیزنِی دَوامِیدَه، بِیشِینچِی دَرسنِینگ شَرعِی دُشمَنشُوناسِی مَوضُوعسِینِی بِیشِینچِی بوُلِیمِیگه یِیتِیب کِیلدِیک، بُو بوُلِیمدَه دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تَه مِیز، اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَگِی توُرت بوُلِیمدَه اوُلَر بارَه سِیدَه بَتَفصِیل اِیضاح بِیرِیب اوُتدِیک.

مُشرِکلَرنِی یاکِی بوُگوُنگِی تِیل بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلارِیستلَرنِی تَنِیب آلِیش دَرسِیدَه اِیضاح بِیرِیب اوُتکَه نِیمِیزدِیک، سِکوُلارِیستلَر اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِیدَن فَرق قِیلِیشَه دِی، اوُلَرنِی هَر بِیرِینِی اوُزِیگه خاص قانوُنلَرِی بار، شوُنِینگدِیک آلدِین اَیتِیب اوُتکَه نِیمِیزگه اوُحشَش مُشرِکلَر یاکِی سِکوُلارِیستلَرنِی مَجمُوعَه سِینِی هَمَّه سِی بِیر هِیل اِیمَس، اَمّا اوُلَرنِی هَمَّه سِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی قانوُن صِیفَتِیدَه قَبُول قِیلِینمَسلِیگِی کِیرَک، دِیگن مَسَلَه بوُیِیچَه یَکدِیلدوُرلَر. ^[1]

قانُون اِیشلَب چِیقَه رِیشلِیک اِنساندَن تارتِیب آلِینِیشِینِی وَ بوُتوُنلَی اَلله نِی اِیختِیارِیگه بِیرِیلِیشِینِی اوُلَر قَبوُل قِیلِیشمَیدِی، شوُ سَبَبلِی هَم اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی مُبارَزَه قِیلِیش بوُیِیچَه بِیرلَه شِیشگن، حاضِرگِی پَیتدَه هَم اوُلَر اوُزلَرِی یوُلگه قوُیگن قوُپال، هَمَّه نَرسَه نِی اوُزِی اوُچُون هاحلَیدِیگن، بِی رَحم،تَشکِیللَشگن، قوُراللَنگن دِیکتَه تارلِیک بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی مُبارَزَه قِیلِیش بوُیِیچَه مُتَّحِد بوُلِیشگن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلِیش یوُلِیدَگِی هَر قَندَی حَرَکَتنِی اِینگ شِددَتلِی اوُصُول بِیلَن قوُپارِیش وَ یوُقاتِیش بِیلَن شُوغوُلَّه نِیشیَپتِی.

اَلله تَعالَی دُشمَنشُوناسِی  وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش بوُیِیچَه تَقسِیملَنگن پَیتدَه اِرایَه بِیرگن نَرسَه سِی شوُکِی، سِکوُلارِیستنِی مُسُلمانلَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی یَهُودِیلَر بِیلَن بِیر قَطاردَه کوُرَه دِی، نَصارالَرنِی اِیسَه اوُزِی کِیلتِیرگن دَلِیللَرگه کوُرَه پَستراقدَگِی دَرَجَه گه قوُیگن، اوُ ذات مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى (مائده /۸۲)  اَیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرگه اِینگ قَتتِیق عَداوَت قِیلگوُچِی آدَملَر یَهُودِیلَر وَ مُشرِک بوُلگن کِیمسَه لَر اِیکَه نِینِی کوُرَه سِیز. ( شوُ یِیردَه بِرادَرلَر دِققَت قِیلِینگلَر: یَهُودِیلَر وَ مُشرِکلَر) اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرگه اِینگ یَقِین دوُست بوُلگوُچِیلَر اِیسَه: ” بِیز نَصرانِیلَرمِیز”، دِیگن کِیشِیلَر اِیکَه نِینِی کوُرَه سِیز.  ^[2]

بُو یِیردَه یَهُود وَ مُشرِکلَر بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَن بوُلِیب، حوُددِی شوُ مُشرِکلَر وَ سِکوُلارِیستلَر مَککِی دَوردَه هَم مُسُلمانلَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی حِسابلَنگن، مُسُلمانلَر تامانِیدَن قُدرَت وَ حُکوُمَت قوُلگه کِیرِیتِیلگن مَدَنِی دَوردَه هَم بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَن بوُلِیب قالِیشگن، اوُلَر قُرآننِی تَصدِیقلَه شِی بُویِیچَه هَم تا قِیامَت کوُنِیگه چَه مُسُلمانلَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی بوُلِیب قالَه دِی، مُسُلمانلَرنِی قُدرَتِینِی مِعزانِی،جایلَشگن اوُرنِیگِینَه اوُلَر بِیلَن هَمپَیمان بوُلِینَه دِیمِی یاکِی جَنگ قِیلِینَه دِیگن دُشمَن بوُلِیشِی بارَه سِیدَگِی مُناسَبَتلَرِینِی تَعیِین قِیلَه دِی. چوُنکِی عُمُوم صُورَتدَه مَستَثنا حالَتلَرنِی نَظَرگه آلِینمَیدِیگن بُولسَه، تا قِیامَت کوُنِیگه چَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ مُسُلمانلَر بِیلَن سوُزلَه شَه دِیگن زَبانِی جَنگ وَ اَسلَحَه بوُلِیب قالَه دِی. بوُ وَضِیعیَت مُسُلمانلَر دِیننِی توُرت مَعناسِی وَ مَفهُومِی بوُلمِیش: قُدرَت وَ حاکِمِیَتنِی، قانوُن وَ  شَرِیعَتنِی، مَنَه شُو قانوُن وَ حُکوُمَتگه اِطاعَت قِیلِیشنِی وَ نِهایَت اِیسَه مَنَه شوُ قانوُن وَ شَرِیعَت اَساسِیدَه جَزالَه نِیش وَ مُکافاتلَه نِیشدَن باش تارتمَه گوُنلَرِیچَه  دَوام اِیتَه دِی.   ^[3]  وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ .

اوُلَر تا وَقتِیکِی بِیز اوُلَرنِی حُکوُمَتِیگه، قانوُنِیگه، مُکافات وَ جَزالَش سِیستِیمَه سِیگه تابِع بوُلمَه گوُنِیمِیزچَه، اوُلَرگه اِطاعَت قِیلمَه گوُنِیمِیزچَه جَنگ قِیلِیشَه دِی. اَگر بِیز اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِیدَن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِطاعَت قِیلِیشدَن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیشدَن قوُلِیمِیزنِی تارتَه دِیگن بُولسَک، اوُلَر جَنگ قِیلِیشدَن تِییِیلِیشَه دِی. چوُنکِی بُو وَقتدَه بِیزلَرنِی هَم اوُزلَرِیدِیک قِیلِیب اوُزلَرِینِی حُکوُمَتلَرِیگه، قانوُنلَرِیگه تابِع قِیلِیب آلگن وَ بِیزلَرگه اِیچِی بُوش اِسلامدَن باشقَه نَرسَه نِی قالدِیرمَه گن بوُلِیشَه دِی.

مَنَه شُو شِیوَه بِیلَن اَلله تَعالَی، هَم بِیزلَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِیمِیزنِی تَنِیشتِیرِیب بِیریَپتِی وَ هَم بِیزلَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِیمِیز بوُلمِیش سِکوُلارِیستلَر دَستَه سِی دَواملِی صُورَتدَه مُسُلمانلَر بِیلَن “قِتال” جَنگ قِیلِیشِینِی بَیان قِیلیَپتِی، یَعنِی جَنگ، قِیرغِین، اوُلدِیرِیش؛ قَچانگه چَه؟ مُسُلمانلَر دِیننِی توُرتتَه لِیک مَفهُومِیدَن قوُللَرِینِی تارتگوُنلَرِیچَه وَ ظاهِردَه ساغلام، اَمّا اِیچِی بوُش اَنارگه اِیگه بوُلگوُنلَرِیچَه دَوام اِیتَه دِی. مَنَه بُو نَرسَه بِیزلَر دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِیشِیمِیز کِیرَک بوُلگن بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِیمِیزنِی اَساسِی فَرقِی حِسابلَه نَه دِی.

عَرض قِیلِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک سِکوُلارِیستلَرنِی اوُزِی هَم بِیر قَنچَه دَستَه گه تَقسِیم بوُلِیشَه دِی، مُسُلمانلَرگه یِیتکَه زَه دِیگن ضَرَردَگِی اِیختِلافلَرِی سَبَبلِی هَم رَهبَرِیَت وَ مُسُلمانلَرنِی شُوراسِی تامانِیدَن دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیلِیشِی موُمکِین. چوُنکِی عَرض قِیلِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک سِکوُلارِیستلَرنِی اوُزِی هَم رَنگا- رَنگ وَ  هِیلمَه – هِیلدُورلَر. اوُلَرنِی آرَه سِیدَه کامُّونِیست وَ دَهرِی هَم بار، حوُددِی شوُ کامُّونِیست وَ دَهرِیلَرنِی اوُزِی هَم اوُنلَب بَلکِی یوُزلَب فِرقَه لَرگه بوُلِینِیب کِیتِیشگن، بوُلَرنِی بَرابَرِیدَه لِیبِیرَه لِیستلَر مَوجوُد، اوُلَر هَم یوُزلَب هِیلمَه – هِیل، توُرلِی- توُمَن گوُروُهلَرگه،فِرقَه لَرگه تَقسِیم بوُلِیشَه دِی. اِیندِی اوُلَر مُسُلمانلَرگه نِسبَتاً خَطَرنِی مِعزانِیگه کوُرَه دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیلِیشِی وَ اوُلَرگه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش بوُیِیچَه اوُرِینلَرگه تَقسِیم قِیلِینِیشِی موُمکِین. بُو حوُددِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی دِپلامَه تِیَه سِیگه اوُحشَیدِی، اوُندَه اوُ کِیشِی دُشمَننِینگ بِیر دَستَه سِیگه قَرشِی باشقَه بِیر دَستَه سِی بِیلَن پَیمان توُزگن اِیدِیلَر، مَککَه فَتحِی مَنَه شوُ دِپلامَه تِیکَه نِینگ نَتِیجَه سِیدَه وُجُودگه کِیلگن اِیدِی. ^[4]

اَلبَتَّه مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه هَم بِیر مَرحَلَه گه یِیتِیب بارگچ اِسلامدَن آرقَه گه قَیتِیشگه قَرار قِیلَه دِیگن وَ مُرتَد بوُلَه دِیگن کِیشِیلَر هَم تاپِیلَه دِی. مَنَه بوُ مُرتَدلَر هَم سِکوُلارِیستلَرنِی قَطارِیدَن جای آلِیشَه دِی وَ شوُ حُکمگه شامِل بوُلِیشَه دِی، اَمّا تَوبَه وَ باشقَه مَسَلَه لَر بوُیِیچَه اوُلَرگه نِسبَتاً یَنَدَه کوُپراق قَتتِیق قوُللِیک قِیلِینَه دِی. اوُلَر هَم مُسُلمانلَرنِینگ بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنلَرِینِی قَطارِیگه قوُشِیلِیشَه دِی، آلدِینگِی مُرتَدلَر وَ مُرتَدلَرنِینگ اَحکاملَرِی حَقِیدَگِی دَرسِیمِیزدَه بوُ حَقِیدَه بَتَفصِیل صُحبَتلَشگن اِیدِیک.

(دوامی بار…….)

---

[1] ممکن است  کسی در میان آنها باشد که الله را قبول نداشته باشد که  به اصطلاح امروزی به آنها دهری یا کمونیست یا  ماتریالیست می گویند اما اکثریت قاطع انها الله را قبول دارند وممکن است عبادتهای خاص خودش را هم داشته باشند ، خودشان به سبک خودشان یک دین یا روش خاص عبادی را با گرفتن چیزهایی را از شریعتهای مختلف آسمانی یا مسلکهای دیگری از آداب و رسوم مختلف که ممکن است با سکولاریزم ساز گار بوده باشد برای خودشان تولید و مخلوط کرد ه باشند؛

[2] موده از نظر مهربانی یعنی محبتی که  مثل حب نیست، یک طرفه نیست، بلکه دو طرفه و عملی است؛ عملا این طرف محبتی عملی انجام می دهد و به همین صورتطرف مقابلش هم نشان می دهد «وجعلنا بینهم موده و رحمه». موده که بین زن و شوهر به وجود می اید عملا نشان می دهند به یکدیگر کهدوستی بین شان وجود دارد،که رحمه بالا ترین درجه دوستی و به صورت یکجانبه و بلاعوض و یکطرفه است. خوب در اینجا الله تعالی می فرماید:أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى.

[3] دقت کنید دوستان چندین بار باید یاد آوری بشود که الله تعالی مشرکین را از یهود جدا می کند، به آنها نمی گوید مشرک چون مشرکین مشمول قوانین خاصی در شریعت می شوند و یهود هم قوانین خاص خودشان را، نصارانی ها و دیگران هم قوانین خاص خودشان را دارند؛ اما بی انصافانه بعضی از دوستان به بعضی از مسلمین اهل بدعت این لقب را می چسبانند در حالی که الله تعالی به جامعه ی کفار یهود و نصارا نچسبانده و آنها را جدا از هم حساب کرده است

[4]  دقت کردید؟ البته در میان یهود نیز همین طور است