وَاعْتَصِمُوا

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(59- قسمت)

گفتیم زمانی که انسان مشروب می خورد یا مرتکب دزدی، زنا و غیره می شود، تمامی اینها باعث کافر شدن شخص مسلمان نمی شوند و شخص با وجود این گناهان بزرگ، باز در دایره ی اسلام می ماند مادام که آنها را حلال نداند. اما، اگر کسی در آزمایش دقیق و تشخیص دقیق بیماری یک مسلمان سهل انگاری نماید و جاهلانه یک مسلمان را تکفیر کند و این مسلمان کافر نباشد حکم به خودش برمی گردد، پناه بر الله. آیا گناهی بالاتر این برای یک مسلمان وجود دارد؟

خودش را کافر کرده؛ این شخص، خودش کافر می شود به جرم:

1. نسبت دروغ دادن به الله. چون، خداوند این شخص را کافر ندانسته اما این بیچاره ی نامیزان می گوید: نه، این کافر است. یعنی الله متعال فرموده این امر حرام است اما این بیچاره می گوید: نه حلال است. یعنی عملاً می گوید من راست می گویم نه الله. برادران! تکفیر، کارِ خداست؛ همچنانکه حلال و حرام کردن کارِ خداست.
2. مسلمان را به جرمی متهم می کند که اگر در وی نباشد به خودش برمی گردد. یعنی کفر به خودش برگشته، همچنانکه عرض شد ریسکی خطرناکتر از این در دنیا وجود ندارد.

امام نووی رحمه الله که اخیراً توسط عده ای از همین بیماران روانیِ نامتعادل و نامیزان تکفیر شده می گوید: «چنانچه مسلمانی بگوید: ‌ای کافر! بدون آن­که آن را توجیه کند،خودش کافر می‌شود؛ زیرا او اسلام را کفر نامیده است».[1] نگاه کنید امام نووی رحمه الله چه می گوید.

این را می رساند که در هر صورت، شایسته و لازم است مسلمانی که به قیامت خود اهمیت می دهد، از این جرم بسیار بزرگی که بالاتر از تمام جرمهاست پرهیز کند، و همچنین بترسند از اینکه خواسته یا ناخواسته خودشان را در ردیف کسانی قرار داده اند که الله تعالی با لفظ تهدید آمیزی در مورد آن ها می فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ یحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ» (نور/۱۹)، بی‌گمان کسانی که دوست می‌دارند گناهان بزرگی در میان اهل ایمان گسترش یابد، در دنیا و آخرت عذابی دردناک خواهند دید .

برای یک مسلمان چه فاحشه ای بدتر از تکفیر برادر مسلمانش و گسترش تفرق در میان مسلمین وجود دارد؟ تفرقی که تاکنون جان هزاران مسلمان را گرفته، خون هزاران مسلمان را هدر داده، خون مسلمانی که بالاتر از کعبه است. مگر کشتن یک مسلمان جرمش سنگین تر است یا خراب کردن کعبه؟ در حالی که روزانه می بینیم ده ها مسلمان را می کشند، تکفیر می کنند و می کشند. اگر ده ها بار در روز کعبه را درست می کردند و خراب می کردند هنوز جرم آن سبک تر از کشتن مسلمان بود. پس، چه فاحشه ای بدتر از این وجود دارد.

 یکی از برادران افغانی ما تعریف می کرد که یکی از فرماندهای مجاهدین در جنگ با سکولاریستهای سوسیالیست شوروی و مزدوران محلی آن در منطقه ی سمنگان افغانستان، این مجاهد، ملائی بود که تازه با چیزی مثل نارنجک آشنا شده بود و به قدرت تخریبی آن آشنایی نداشت. کسانی که این نارنجک را آورده بودند توضیح دادند که این نارنجکِ کوچک قدرت تخریبی زیادی دارد و مثلاً اگر حلقه ی آن را بکشی می تواند اینقدر به دشمن صدمه بزند. این ملای مجاهد، آگاهی چندانی در مورد این نارنجکِ کوچک نداشت و خیال می کرد این ها با او شوخی می کنند. برای همین، بدون اینکه دیگران بفهمند ضامن نارنجک را کشید، دیگران نفهمیدند و دستش را بالا گرفت و رو کرد به دوستان و گفت: یعنی این می تواند اینقدر صدمه بزند؟ این دوستمان می گوید: هنوز در حال صحبت کردن بود که نارنجک منفجر شد و دست این ملای فرمانده را قطع کرد و طبعاً صدمات دیگری هم به کل سرو صورت و بدنش وارد کرد و حتی بعضی از افراد اطراف او هم قطعاً صدمه دیدند. 

(ادامه دارد…..)

---

[1]-النووی، 1412ق، ص 65

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15- қисмат)
Дар сунани Довуд омадаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
لَیسَ مِنّا مَن دَعا إلی عَصَبِیةٍ، و لَیسَ مِنّا مَن قاتَلَ (عَلی) عَصَبِیةٍ، و لَیسَ مِنّا مَن ماتَ عَلی عَصَبِیةٍ ،
Аз мо нест касики ба қовмгероий даъват кунад, ва ё дар ин рох бижангад ва ё бо чанин тафаккури бимирад ва аз дунё биравад. Ин каломи рохматул лилаъламин аст барои чанин касоники “илохи” ба номи нажодгероийро барои худ тарошиданд.
Замоники бейни ду нафар аз мусалмонон, ек мухожир ва ек ансор мушожарайи дар гирифт ва хар кудом қовми худишро ба кўмак талабид, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
«أَبِدَعْوَی الجَاهِلیةِ وأنا بَیْنَ أَظْهُرِکُمْ »
Оё дар холики ман бейни шумо хастам фарёди жохилона сар медихид?
Мо аз қовми худ дифоъ мекунем то замоники дар масири шариати аллох бошанд ва гунохкор набошанд ва худимон бо ин дифоъ гунохкор нашавем. Дар хамин сунани Абу Довуд омадаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«خَیرُکمُ المُدافِعُ عَن عَشیرَتِهِ ما لَم یأثَمْ» ،
Бехтарини шумо каси астки аз аширайи худ дифоъ кунад, ба шарти онки бо ин кор муртакиби гунохи нашавад.

Оё шумоки аз куффор ва муртаддини секуляри чун туркия (узви ното) ба бахонайи турк буданиш химоят мекуни муртакиби гунохи нашуди? Оё шумоки аз ахзоби кофар ва муртадди секуляри чун кумалахо, демократхо, пас мондахойи толибоний ва гурухи борзоний ва коммунистхойи хизби коргарони ужалон ва соири ахзоби хоин химоят мекуни, дучори бузургтарин гунох дар шариат нашуди? Оё медоники хеч гунохи дар шариат ба пойи ин гунохи химоят аз куффори секуляр ва муртаддини махаллий намерасад?

Бечора,агар дуст дори гунох бикуни буру гунохи бикунки дар дунё суди бароят дошта бошад ва бо он кофар нашави, тамоми гунохони кабира мисли: нушидани шароб, дуздий ва моли мардум хурдан, рибо хурий, инхирофоти жинсий ва …….ро анжом бидихи модомики онхоро халол надони кофар намешави ва дар нихояти амр, иншааллох, ахли бехишт хохи буд; аммо агар 1- огохона, 2- амдан,3- ба мейли худит ва ихтиёрий муртакиби ин гунох ва журми химоят аз куффори жахоний ва муртаддини секуляри махаллий шавики хаммагий бар алайхи қонуни шариати аллох ва мўъминин межанганд, аз доирайи ислом хориж мешави. Ками фикр кун ,бибин арзиши онро дорад? Арзиши онро дорадки дунё ва қиёмати худро ба хотири иймон ба “илохи” миллийгероий ва ноцианализм бибози? Арзиши онро дорадки дар кинори касони қарор бигирики олати таносулийи падаронишонро жойгузини қуръон ва суннати сахих ва соири манобеъи исломий карданд?
(идома дорад……..)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

14- қисмат)

Паёми қуръон ин астки дустий бо дустони аллох ( мўъминин) ва душманий бо душманони аллох (кофарон) дар холики, ноцианализм мубтаний бар қовмият ва нажодпарастий мухолиф бо дастури парвардигор аст, алъон бояд ба ин тарафдорони жохилият ва “илох”тарошон бигуем:
قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ(بقره/140)
Бигу оё шумо донотар хастид ё аллох?
Чун аллох таоло бидуни дар назар гирифтани нажод ва қовм ва хеши мефармояд:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَاتَتَّخِذُوا عَدُوِّی وَعَدُوَّکُمْ أَوْلِیَاءَ تُلْقُونَ إِلَیْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ»(ممتحنه/1)
Эй касоники иймон овардаид! Душмани ман ва душмани худитонро сарпараст нагиридки нисбат ба онхо изхори маваддат кунид.

«وَمَنْ یَفْعَلْهُ مِنْکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِیلِ» (ممتحنه/1)
Ва хар каси аз шумо чанин кунад, қатъан рохи ростро гум карда аст.
Чун аллох мутаол ба сирохат фармуда:
لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ(مجادله/22)
Хеч қовмиро намеёбики ба аллох ва рузи қиёмат иймон оварда бошанд дар холики бо касоники бо аллох ва росулиш мухолифат карданд дустий кунанд, хар чанд онхо падарон ё писарон ё бародарон ё хувишонишон бошанд.

Валоъ бо куффори секуляр дар нихоят боиси пейравий кардан ва итоат кардан аз ахзоб ва хукуматхойи секуляр ва кофар ва тоғути махаллий шуда, ва инхамма мусибатики ақвоми мухталиф чун курдхо ва балучхо ва аъроб ва туркхо ва ғейрих онро мушохада намуданд натижайи хамин валоъ ва дар нихоят итоат аст. Аллох мутаол мефармояд:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تُطِیعُوا الَّذِینَ کَفَرُوا یَرُدُّوکُمْ عَلَی أَعْقَابِکُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِینَ (آل عمران/149)
Эй мўъминон! Агар аз кофарон пейравий кунид, шуморо ба ақаб бармегардонанд ва онгох хисоратзада бозмегардид.

«بَلِ اللَّهُ مَوْلَاکُمْ وَهُوَ خَیْرُ النَّاصِرِینَ» (آل عمران/150)
Балки, фақат аллох мавло ва сарпарасти шумост ва хам у бехтарин ёрий кунандагон аст.
(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(13- қисмат)
3-Еки дигар аз илоххо ва худоёни дуруғиники тавассути секуляристхо чанди аст дар миёни миллатхойи мухталифи исломий ба унвони хувият жихати зарба задан ба хувияти исломий роиж шуда, ақидайи миллийгероий ва ноцианализм астки бар нажод ва ончики аз олати таносили падарон ба онхо мунтақил шуда бано шуда аст. Он хам худойи дигари астки бисёри аз мардум онро мепарастанд. Хамчун курдийгарий, арабийгарий, туркийгарий, хўромийгарий, паштугарий, тожикийгарий ва омозиғийгарий ва тавориқгарий ва банголийгарий ва моловиёийгарий ва ………
Аввалин касики иддаойи бартарийи нажодий карда шайтон буд дар баробари одам, яъни муъассиси нажод парастий дар баробари хукми аллох шайтон буд:
قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12)
(Аллох таоло ба шайтон)гуфт: чи чизи туро боздошт ва монеъ аз он шудки сужда бибари, вақтики ман ба у дастур додам? (шайтон) гуфт: ман аз у бехтарам. Чироки маро аз оташ офаридайи ва уро аз хок.
Ба ин шикл аввалин жарақахойи жойгузин кардани қонун ва хукми ба жойи қонуни шариати аллох ё хамон дини секуляризм тавассути шайтон зада шуд онхам бо бахона кардани масоили нажодий. Дақиқан хамон корики имруза нажодгероён ва миллий герохойи миёни муслимин жихати муқобила бо қавонини шариати аллох ва бо пас заминайи еки аз ахзоби мутаъаддиди дини секуляризм анжомиш медиханд. Жихати пархез аз ин жохилият ва тоғутхойики иддайи ба жойи қонуни аллох онро табдил ба илох карданд ва онро мепарастанд, аллох мутаол мефармоянд:
یا أیُّهَا النّاسُ إِنَّا خَلَقناکُم مَن ذَکَرٍ وَ أُنثَی وَ جَعَنَاکُم شُعُوباً وقَبَائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَاللّهِ أَتقَاکُم إِنَّ اللهَ عَلیم خبیر(حجرات/ 13)
Геромитарини шумо назди худо пархезкортарини шумост. Аммо иддайи бо пушт кардан ба ин асли мухим, тоғут ва “илох”и қовмият ва нажодро жойгузин мекунанд, ва меъёри хамма чи мешавад қовмият ва нажод.
Барои намуна, чун шумо курд хастид бар ту вожиб кардандки бояд курдро дуст дошта боши! Чиро?Чун курд аст, хамин. Холо ин курд мусалмон аст ё кофар ва муртад, аллох параст аст ё язидийи шайтон параст, покдоман аст ё бебанду бор, золим аст ё одил; ин сифат мухим нестанд, модомики курд аст аз тамоми хуқуқ бархурдор мешавад ва бояд пуштибоний шавад ва ту хам бояд барои пийрузиш талош куни, холо агар касики дар муқобили ин курд қарор гирифта, ситамдидайи ғейри курд ё муваххиди ектопарасти бошадки дар баробари ек муртадди секуляри курд ё куффори секуляри жахоний қарор гирифта ва хохони татбиқи қонуни шариат дар жомеъа бошад, боз бояд аз ин курди секуляр ва муртад химоят куни, чиро? Чун ба жойи қуръон ва суннати сахих ва онхамма фиқхи пуёйи мазохиби мухталифи исломий меъёр шуда аст “ олати таносули” падаронишонки нажодро ба онхо расонда аст. Воқеан барои инсон ва қовми нанг ва мояйи хижолат астки ба жойи қуръон ва суннати сахих ва онхамма фиқхи пуёйи исломий чанин чизиро жойгузин мекунад. Шумо интизор дорид аллох ба чанин инсон ё қовми мужрими иззат бидихад? Харгиз. Ва шумо руз ба руз залилийи бештари ин секуляристхойи курдро ба унвони ек ибрат ва мисол мебинид мисли секуляристхо афғон ва балуч ва турк ва араб ва ғейрих.
(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(12- қисмат)

Барномахо ва қавонини созмони милал назди иддайи аз тоғутхойи махаллий сарзаминхойи мусалмон нишин ба чанон жойгохи расидки хозир хастанд ба нафъи он, қавонин ва барномахойи шариати аллохро нез кинор бигузоранд, хатто кутуби дарсийи худишонро ба нафъи тоғути созмони милал тағйир диханд. Агар ним нигохий ба чигунагийи татбиқи мавориди 2030 дар кутуби дарсийи режими фосиди оли саъуд биндозид, метавонид ба умқи нуфузи тоғути созмони милал дар еки аз аслийтарин сарзаминхойи ишғол шудайи муслимин, сарзамини вахий, сарзамини харамайни шарифайн, сарзамини росулуллох саллаллоху алайхи васалламки тахти ишғоли даст нишондахойи амрико ва режими сехюнийтий даромада пей бибарид. 

…………….

2-Мовриди дигарики тавассути иддайи табдил ба “илох” ва худойи дуруғин шуда нажод ва равобити хешовандий аст. Назди иддайи аз мардум нажод ва қовм ва хеши хам табдил ба бути шудаки парастида мешавад ва барои худиш илохи шуда аст. Бадин маъники чун фалоний  қовм ва хеши ман аст ва аз фомил ва тоифайи ман аст, ба хамин далил ман аз у хушам меояд ва талош мекунам пийруз шавад, хар чандки кофар ва муртад хам бошад,кофар ё муртад буданиш мухим нест ва таъсири дар равобит надорад ва харгиз уро ба нафъи шахси дигари хатто агар он шахс мусалмон буда ва хақ хам бо у бошад рахо намекунанд ва агар ба ин хеши золим ё кофар ё муртад чизики мустахаққи уст гуфта шавад норохат ва дилтанг мешаванд ва вокунишхойи дигариро нишон медихандки мо дидаем. Дар холики аллох мутаол ба таъкид баён мекунад:

  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(حجرات/10)

Ба дурусти ва ба таъкид ва дар хақиқат, танхо мўъминон бо хам хохар ва бародаранд, пас миёни бародаронишонро созиш дихид ва аз аллох пархез кунид шояд мовриди рахмат қарор гирид.

Дар рузи қиёмат хам хеч қовм ва хеши дар дарди каси намехурад ва сахнахойи қиёмат гўёйи чанин воқеияти аст ва чизи дигариро ба мо нишон намедихад, аллох мутаол мефармоянд:

  يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ * وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ * وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ * لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ *

Рузики одами аз бародариш ва аз модариш ва падариш ва хамсариш ва писариш фарор мекунад, дар он руз хар каси аз он кори астки уро ба худиш машғул карда аст. ( абаса 34-37)  ин вазъи астки дар қиёмат мо дар он меофтем. Оё шойиста нестки мувозиби худимон бошем?

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(11- қисмат)

2-мовриди дигарки тавассути иддайи табдил ба “илох” ва худойи дуруғин шуда, қонуни секуляристийи созмони милали муттахид астки онхам худойи аст ва мажмуъайи аз қавонинро тадвин кардаки милал, ахзоб ва гуруххойи мутахосим жихати халли мушкилотишон ба он панох мебаранд, ба хамин шевайики муслимин дар хенгоми мушкилот ва ихтилофотишон ба қонуни шариати аллох ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва шўройи улил амри худ панох мебаранд.

Аллох таоло хам мефармоянд:

 يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌوَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا (نساء/۵۹)

Эй касоники иймон овардаид! Аз худо (қуръон) ва аз пайғамбар (суннат) итоат кунид, ва аз мутахассисин ва сохибони амри худ фармонбурдорий намойид ва агар дар чизи ихтилоф доштид онро ба худо ( бо арза ба қуръон) ва пайғамбари у ( ружуъ ба суннат) баргардонид агар ба худо ва рузи қиёмат иймон дорид. Ин кор барои шумо бехтар ва хуш фаржомтар аст.

Дар инжо аллох шарт гузошта, агар ба худо ва рузи ростохез иймон дорид. Ин бароитон бехтар аст. Агар ба чизхойи дигар иймон дорид мисли тоғутхойи секуляр ва яхудий ва ғейрих ин дигар хисобиш жудост. Чун аллох таоло фармуда: 

وَمَاكَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَامُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُّبِينًا (احزاب/۳۶)

-Хеч мард ва зани мўъмин, дар корики худо ва пайғамбариш доварий карда бошанд ( ва онро муқаррар намуда бошанд ва таъйин карда бошанд) ихтиёри аз худ дар он надоранд ( ва иродайи ишон бояд тобеъи иродайи аллох ва росулиш бошад). Хар каси хам аз дастури худо ва пайғамбариш сарпичий кунад, гирифтори гумрохий ва саргардоний комилан ошкори мешавад.

-Ва дар жойи дигари мефармояд:

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا (نساء/۶۵)

-Аммо, на! Ба парвардигорит сўгандки онон мўъмин ба шумор намеоянд ва танхо замони мўъмин ба хисоб меояндки туро дар ихтилофот ва даргирийхойи худ ба доварий биталабанд ва ба дунболи ин доварий хеч малоли дар дили худ аз доварики ту кардайи надошта бошанд ва комилан таслими (қазовати ту) бошанд. Комилан таслими қазовати худо ва росулиш бояд бошид.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(58- қисм)

Мана булар умумий ўринлар бўлиб шахс бу борада ўзини хаддини била олади, ўзини илмини меъзонини яхши билади ва аллох унга берган илмни андозасича улар хақида сухбат қила олади.

Такфирни энг қуйи  даражаси унда ихтилоф мавжуд бўлган масалалар бўлади. Ундан бир оз юқорироқда шахслар мутахассисликка эга бўлмаган ва уни доирасига кира олмайдиган такфир қилиш туради. Шахсни бу борада илми йўқ, махсус бўлиб ўзига хос қозиларга тегишли, хар қандай киши уни доирасига кира олмайди.

Хозирги замонда хам дунёвий ишлар бўйича шундай ишлар борки, хар қандай одам бу ишларни ичига кира олмайди ва бу учун алохида мутахассисликка ва алохида қозиларга эхтиёж бор, мана бу борада хатто қозилар хам бир-биридан фарқ қилади. Такфир қилишни энг пастки даражаси уларда ихтилоф мавжуд бўлган ўринлар хисобланади.  Намоз ўқимаган киши кофир бўладими ё йўқми?- деган ўринга ўхшайди.  Бундан бошқа ўринлар хам мавжуд бўлиб улар хақида мутахассисликка эга қозилардан бошқа хеч қандай киши назар бера олмайди. Мана бу борада ўринлар жуда кўп, аммо бир тасаввур қилиб кўринглар хулулга эътиқод қилган Мансур халложга ўхшаган киши айтадики: мени устимдаги либосни остида мен ва аллохдан бошқа хеч нарса йўқ, мен ва аллох битта бўлдик. У мана бу сўзни ошкора хаммани олдида айтарди. Ўзингиз бир тасаввур қилиб кўринглар уни мухокамаси етти ярим  йилга чўзилади, бўлиб хам у мана бу муддат давомида зиндонда эмас, балки озод холда хаётини давом эттиради. Ва нихоят 21 мазхабни бошида турганлар мана бу шахсни муртад эканини тасдиқлаб имзо қўйишади, мана энди уни ўлдириш жоиз бўлади. Бу дегани, шундай ўринларга хам дуч келинадики, фақат мутахассис кишилар бу борада назар беришади, бошқа кишиларни раъйи бу ерда қабул қилинмайди. Демак, сен хам бир қара, сендаги мутахассислик қайси даражада бўлса ана ўша андоза бўйича олдинга харакат қил ва ўзингни саломатлигингни  бекорда-бекорга хатарга солма, ва саломатлигингни устида қимор ўйнама.

Мансур халлох хақида яна бир бор  айтиб ўтилиши керак бўлган нуқталардан бири шуки, бу хукмни 21 мазхабни бошидаги кишилар имзо қилишади, бу нима дегани? Яъни ўша замонда 21 та тирик мазхаб мавжуд бўлган. Хозирги пайтда мана бу ададдаги мазхаблар топилмайди. Бу ердаги бошқа бир нуқта шуки, 21 мазхабни бошидагилар имзо қилибди,дегани уларнинг хаммаси мана бу шахс шу даражага етган,деб ижмоъ қилган холда имзо қилишган. Бир мазхабни ё бир мазхабни бошидаги шахсни ёки бир мужтахидни сўзи эмас,балки хамма мазхабларни мутахассислари биргалашиб шу назарни беришган. Хозир бир мазхабни ўзида юзлаб мужтахидлар мавжуд бўлиб, шахс улардан бирини сўзини олади ва мана шу бир нафарни сўзи билан бир эмас,балки ўзини мазхабидаги юзлаб мужтахидларни оғзига уради, бошқа мазхабларни эса ўша бир нафардан олган таъвили билан уради.

Демак,бу ердаги масала нихоятда хатарли. Ўзингни маълумотингни меъзони қанча эканига бир қара, агар сенга фалончининг кофир ва муртад экани сен учун худди кундуз куни чиққан қуёшдек осмонни ўртасида соф маълум бўлган бўлса ва хеч қандай шак-шубха қолмаган бўлса, мана бу вақтда сен фалончи кофир ва муртад бўлди,дея оласан. Бир қарагин, худди шайтонни, фиръавнни,яхудийни,насронийни, мажусни, собеинни ва бир мушрик секулярни кофир эканини қайси даражада яхши билсанг, фалончи мусулмонни хам фалон жиноятга дучор бўлиб кофир бўлгани борасида хам шунчалик ишончинг комил бўлиши  лозим. Агар бунга ўша даражада ишонмайсанми? Демак олдинга харакат қилма,  кофир бўлмаган ёки хатто кофир эканлигига шубха қилинган  бир мусулмон кишини такфир қилишга борган тилингни кесиб ташлаганинг яхши; хатто агар мана бу шак бир озгина бўлса хам.

Мана бу борада, нихоятда диққат қилиш керак, бир мусулмонни кофир бўлганлиги осмондаги соф офтобдек ошкор бўлмагунича уни такфир қилишга  шошилмаслик лозим. Чунки мусулмонни нохақдан такфир қилиш гунохи билан хеч қандай гунохи кабирани муқояса қилиб бўлмайди. Мутахассисликка эга бўлмаган холатда, фақат меъзонсиз, мувозанатсиз инсонлар бу ишга қўл уради.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(58- قیسم)

مَنَه بوُلَر عُمُومِی اوُرِینلَر بوُلِیب شَخص بُو بارَه دَه اوُزِینِی حَددِینِی بِیلَه آلَه دِی، اوُزِینِی عِلمِینِی مِعزانِینِی یَحشِی بِیلَه دِی وَاَلله اوُنگه بِیرگن عِلمنِی اَندازَه سِیچَه اوُلَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلَه آلَه دِی.

تَکفِیرنِی اِنگ قوُیِی دَرَجَه سِی اوُندَه اِیختِلاف مَوجُود بوُلگن مَسَلَه لَر بوُلَه دِی. اوُندَن بِیر آز یوُقارِیراقدَه شَخصلَر مُتَخَصِّصلِیککَه اِیگه بوُلمَه گن وَ اوُنِی دائِرَه سِیگه کِیرَه آلمَیدِیگن تَکفِیر قِیلِیش توُرَه دِی. شَخصنِی بُو بارَه دَه عِلمِی یوُق، مَخصُوص بوُلِیب اوُزِیگه خاص قاضِیلَرگه تِیگِیشلِی، هَر قَندَی کِیشِی اوُنِی دائِرَه سِیگه کِیرَه آلمَیدِی.

حاضِرگِی زَماندَه هَم دُنیاوِی اِیشلَر بُویِیچَه شوُندَی اِیشلَر بارکِی، هَر قَندَی آدَم بُو اِیشلَرنِی اِیچِیگه کِیرَه آلمَیدِی وَ بُو اوُچُون اَلاهِیدَه مُتَخَصِّصلِیککَه وَ اَلاهِیدَه قاضِیلَرگه اِیختِیاج بار، مَنَه بُو بارَه دَه حَتَّی قاضِیلَر هَم بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی. تَکفِیر قِیلِیشنِی اِینگ پَستکِی دَرَجَه سِی اوُلَردَه اِیختِلاف مَوجُود بوُلگن اوُرِینلَر حِسابلَه نَدِی. نَماز اوُقِیمَه گن کِیشِی کافِر بُولَه دِیمِی یا یُوقمِی؟ – دِیگن اوُرِینگه اوُحشَیدِی. بُوندَن باشقَه اوُرِینلَر هَم مَوجُود بوُلِیب اوُلَر حَقِیدَه مُتَخَصِّصلِیککَه اِیگه قاضِیلَردَن باشقَه هِیچ قَندَی کِیشِی نَظَر بِیرَه آلمَیدِی. مَنَه بُو بارَه دَه اوُرِینلَر جُودَه کوُپ، اَمّا بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر حُلوُلگه اِعتِقاد قِیلگن مَنصُور حَلّاجگه اوُحشَه گن کِیشِی اَیتَه دِیکِی: مِینِی اوُستِیمدَگِی لِباسنِی آستِیدَه مِین وَ اَلله دَن باشقَه هِیچ نَرسَه یوُق، مِین وَ اَلله بِیتتَه بوُلدِیک. اوُ مَنَه بُو سوُزنِی آشکارَه هَمَّه نِی آلدِیدَه اَیتَردِی. اوُزِینگِیز بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر اوُنِی مُحاکَمَه سِی یِیتتِی یِیلگه چوُزِیلَه دِی، بوُلِیب هَم مَنَه بُو مُددَت دَوامِیدَه زِنداندَه اِیمَس، بَلکِی آزاد حالدَه حَیاتِینِی دَوام اِیتتِیرَه دِی. وَ نِهایَت 21 مَذهَبنِی باشِیدَه توُرگنلَر مَنَه بُو شَخصنِی مُرتَد اِیکَه نِینِی تَصدِیقلَب اِمضا قوُیِیشَه دِی، مَنَه اِیندِی اوُنِی اوُلدِیرِیش جائِز بوُلَه دِی. بُو دِیگه نِی، شوُندَی اوُرِینلَرگه هَم دوُچ کِیلِینَه دِیکِی، فَقَط مُتَخَصِّص کِیشِیلَر بُو بارَه دَه نَظَر بیِرِیشَه دِی، باشقَه کِیشِیلَرنِی رَعیِ بُو یِیردَه قَبُول قِیلِینمَیدِی. دِیمَک، سِین هَم بِیر قَرَه، سِیندَگِی مُتَخَصِّصلِیک قَیسِی دَرَجَه دَه بوُلسَه اَنَه اوُشَه اَندازَه بُویِیچَه آلدِینگه حَرَکَت قِیل وَ اوُزِینگنِی سَلامَتلِیگِینگنِی بِیکاردَن- بِیکارگه خَطَرگه سالمَه وَ سَلامَتلِیگِینگنِی اوُستِیدَه قِمار اوُینَه مَه.

مَنصُور حَلّاج حَقِیدَه یَنَه بِیر بار اَیتِیب اوُتِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، بُو حُکمنِی 21 مَذهَبنِی باشِیدَگِی کِیشِیلَر اِمضا قِیلِیشَه دِی، بُو نِیمَه دِیگه نِی؟ یَعنِی اوُشَه زَماندَه 21 تَه تِیرِیک مَذهَب مَوجُود بوُلگن. حاضِرگِی پَیتدَه مَنَه بُو عَدَدَّه گِی مَذهَبلَر تاپِیلمَیدِی. بُو یِیردَگِی باشقَه بِیر نوُقطَه شوُکِی، 21 مَذهَبنِی باشِیدَگِیلَر اِمضا قِیلِیبدِی، دِیگه نِی اوُلَرنِینگ هَمَّه سِی مَنَه بوُ شَخص شوُ دَرَجَه گه یِیتگن، دِیب اِجماع قِیلگن حالدَه اِمضا قِیلِیشگن. بِیر مَذهَبنِی یا بِیر مَذهَبنِی باشِیدَگِی شَخصنِی یاکِی بِیر مُجتَهِدنِی سوُزِی اِیمَس، بَلکِی هَمَّه مَذهَبلَرنِی مُتَخَصِّصلَرِی بِیرگه لَه شِیب شوُ نَظَرنِی بِیرِیشگن. حاضِر بِیر مَذهَبنِی اوُزِیدَه یوُزلَب مُجتَهِدلَر مَوجُود بوُلِیب، شَخص اوُلَردَن بِیرِینِی سوُزِینِی آلَه دِی وَ مَنَه شُو بِیر نَفَرنِی سوُزِی بِیلَن بِیر اِیمَس، بَلکِی اوُزِینِی مَذهَبِیدَگِی یوُزلَب مُجتَهِدلَرنِی آغزِیگه اوُرَه دِی، باشقَه مَذهَبلَرنِی آغزِیگه اِیسَه اوُشَه بِیر نَفَردَن آلگن تَعوِیلِی بِیلَن اوُرَه دِی.

دِیمَک، بُو یِیردَگِی مَسَلَه نِهایَتدَه خَطَرلِی. اوُزِینگنِی مَعلوُماتِینگنِی مِعزانِی قَنچَه اِیکَه نِیگه بِیر قَرَه، اَگر سِینگه فَلانچِینِینگ کافِر وَ مُرتَد اِیکَه نِی سِین اوُچُون حُوددِی کوُندوُز کوُنِی چِیققَن قوُیاشدِیک آسماننِی اوُرتَه سِیدَه صاف مَعلوُم بُولسَه وَ هِیچ قَندَی شَک – شُبهَه قالمَه گن بوُلسَه، مَنَه بُو وَقتدَه سِین فَلانچِی کافِر وَ مُرتَد بوُلدِی، دِییَه آلَه سَن. بِیر قَرَه گِین، حوُددِی شَیطاننِی، فِرعَوننِی، یَهُودِینِی، نَصرانِینِی، مَجُوسنِی، صابِیئِننِی وَ بِیر مُشرِک سِکوُلارلَر کافِر اِیکَه نِینِی قَیسِی دَرَجَه دَه یَحشِی بِیلسَنگ، فَلانچِی مُسُلماننِی هَم فَلان جِنایَتگه دوُچار بوُلِیب کافِر بوُلگه نِی بارَه سِیدَه هَم شوُنچَه لِیک اِیشانجِینگ کامِل بوُلِیشِی لازِم. اَگر بولَرگه اوُشَه دَرَجَه دَه اِیشانمَیسَنمِی؟ دِیمَک آلدِینگه حَرَکَت قِیلمَه، کافِر بوُلمَه گن یاکِی حَتَّی کافِر اِیکَنلِیگِیگه شُبهَه قِیلِینگن بِیر مُسُلمان کِیشِینِی تَکفِیر قِیلِیشگه بارگن تِیلِینگنِی کِیسِیب تَشلَه گه نِینگ یَحشِی؛ حَتِّی اَگر مَنَه بُو شَک بِیر آزگِینَه بوُلسَه هَم.

مَنَه بُو بارَه دَه، نِهایَتدَه دِققَت قِیلِیش کِیرَک، بِیر مُسُلماننِی کافِر بُولگنلِیگِی آسماندَگِی صاف آفتابدِیک آشکار بوُلمَه گوُنِیچَه اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشگه شاشِیلمَسلِیک لازِم. چوُنکِی مُسُلماننِی ناحَقدَن تَکفِیر قِیلِیش گوُناهِی بِیلَن هِیچ قَندَی گوُناهِی کَبِیرَه نِی مُقایَسَه قِیلِیب بوُلمَیدِی. مُتَخَصِّصلِیککَه اِیگه بوُلمَه گن حالَتدَه، فَقَط مِعزانسِیز، مُواظَنَتسِیز اِنسانلَر بوُ اِیشگه قوُل اوُرَه دِی.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(58- قسمت)

این ها موارد عمومی بودند که شخص می تواند حد خود را بداند، میزان علم خود را بداند و به همان اندازه ای که الله تعالی به او علم داده بتواند در مورد آن ها صحبت کند.

پایین ترین درجه ی تکفیر هم در مواردی است که در آن اختلاف وجود دارد. کمی بالاتر از آن این است که فرد تخصص ندارد که او دیگر قطعاً وارد آن نمی شود. در آن علم و تخصص ندارد، ویژه است، مربوط به قضات خاصی می شود و هر کسی نمی تواند وارد آن شود.

در حال حاضر هم در مورد امورات دنیوی، پرونده هایی هستند که هر کسی نمی تواند وارد آن شود و نیاز به تخصص ویژه و قاضیان ویژه ای دارد حتی قاضیان هم در این زمینه با یکدیگر متفاوت هستند. اما، پایین ترین درجه ی تکفیر هم در مواردی است که در آن اختلاف وجود دارد. مانند اینکه کسی که نماز نمی خواند کافر می شود یا نه؟ و موارد دیگری که این ها نیاز به تخصص خاص توسط قاضیانی خاص دارد و هر کسی نمی تواند در این مسائل تخصصی رأی بدهد. موارد در این زمینه زیاد بودند اما، تصور کنید شخصی چون منصور حلاج معتقد به حلول بود و می گفت: در داخل این لباس من غیرِ الله چیزی در آن نیست، من و الله یکی شدیم. این حرف را آشکارا بین همه می گفت. تصور کنید محاکمه ی او هفت سال و نیم طول کشید، آن هم نه این که در زندان باشد بلکه، آزادانه زندگی خودش را می گذراند. در نهایت، 21 سر مذهب امضاء کردند که این شخص مرتد شده و الان کشتن او جایز است. این یعنی، مواردی پیش می آیند که فقط متخصصین می توانند در مورد آن رأی بدهند و قرار نیست همه در آن رأی دهند. پس، تو هم نگاه کن تخصص تو چقدر است همان اندازه برو جلو، و روی سلامت اسلام خودت ریسک الکی نکن، و روی اسلامت قمار نکن.

نکته ای که در مورد منصور حلاج لازم است دوباره یادآوری شود گفتیم که 21 سر مذهب امضاء کردند یعنی چه؟ یعنی در آن زمان، 21 مذهب زنده وجود داشتند. در حال حاضر که این تعداد هم نیستند. نکته ی دیگر این که همان 21 سر مذهب امضاء کردند یعنی به اجماع همه امضاء کردند که این فرد به چنین درجه ای رسیده است. متخصصین همه ی مذاهب نه فقط یک مذهب، یک سر مذهب یا یک مجتهد چنین حرفی را زده باشد. الان در یک مذهب خاص صدها مجتهد وجود دارند که شخص حرف یکی از آن ها را می گیرد و با حرف همان یک نفر، هیچ که 100 سر مذهب درون مذهب خودش را می کوبد، کل مذاهب دیگر را با همان یکی که گرفته می زند با تأویل همان یک نفر که گرفته است.

پس، مسأله خیلی خطرناک است. نگاه کن میزان معلومات تو چقدر است و چقدر مثل خورشید در روز صاف در وسط آسمان برایت معلوم شده و هیچ شک و شبهه ای برایت باقی نمانده که فلانی کافر و مرتد شده، آنوقت بگو فلانی کافر و مرتد شده است. ببین، همان طوری که میدانی شیطان، فرعون، یهودی، نصرانی، مجوس و صابئی و یک مشرک سکولار، کافر هستند به همان میزان یقین داری که فلان مسلمانی که دچار فلان جرم شده باز کافر شده است؟ اگر نیستی پیش نرو، زبانت را قیچی کنی بهتر از این است که آن را با تکفیر مسلمانی بچرخانی که کافر نباشد یا حتی در کفر او شک داشته باشی؛ حتی اگر این شک هم یک ذره باشد.

در این زمینه، باید نهایت دقت را به کار برد و تا زمانی که مثل آفتاب در آسمان صاف کافر بودن مسلمانی آشکار نشده است نباید در تکفیر او عجله کرد. چون تکفیر ناحق مسلمان، گناهی است که هیچ گناه کبیره ای با آن قابل مقایسه نیست. خطری است که در صورت عدم تخصص، تنها انسانهای نامیزان و نامتعادل به آن اقدام می کنند.

(ادامه دارد…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

(10- қисмат)

  Касоники чанин қонуниро невишта ва ё дар тадвини чанин қонуни мушорикат доштанд дар ин сурат, ба худ сифати худойи дода ва еки аз вижагихойи худоро ба худ доданд ва табдил ба “илох” шуданд, чун чанин кори танхо хаққи аллох аст; онхойи хамки ба чанин қонуни раъй доданд, мисли ин астки бигуянд дин ва қонуни аллох ба дардимон намехурад ва онро намехохем ва ба худо ва “илохи” ғейри аз аллох дар ин моврид эътироф кардандки бароишон қонун невишта аст. Дар қуръон ва суннат омада астки:

  أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ (اعراف/۵۴)

Огох бошидки танхо у меофаринад ва танхо у фармон медихад.

إِنِ الْحُکْمُ إِلاَّ لِلَّهِ (یوسف/۷۶)

Танхо хукм ва фармон аз он аллох аст.

أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مالَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ (شوری/۲۱)

Шояд онон шурако ва маъбудхойиро дорандки барои ишон диниро падид овардандки худо бидон ижоза надода астки бароишон шаръ таъйин кунад ( ва худо аз он бехабар аст?)

وَاللَّهُ يَحْکُمُ لامُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ (رعد/۴۱)

Ва худованд хукм мекунад ва фармониш хечгуна родеъ ва монеъ надорад.

Аммо, аъзойи порламони секуляристийки аз тарафи мардуми жохил интихоб шуданд рози нестандки аллох ба танхоий доройи ин хаққи қонунгузорий бошад. Ба хамин далил бо гирифтан ва ихтисос додани хаққи қонунгузорийки аз сифоти аллох аст ба худ, худро шабихи аллох жо зада ва ба жойи аллох ва мустақил аз аллох тибқи хостахойи худ ва хавойи нафси худ ва хостахойи мардум, шуруъ мекунанд ба қонунгузорий, халол ва харом таъйин кардан аз ин озод ва мамнуъ ва халол харомики карданд, ва барои тамоми умури зиндагий қонун таъйин мекунанд хамчунонки аллох барои тамоми умури зиндагийи мо қонун таъйин карда, ва мардумони хамки бо раъйи худ чанин мовжудоти секуляриро ба унвони намояндайи худ интихоб намуданд ба ин амр қонеъ набудандки фақат аллох, худованди онхо бошад. Ба хамин далил ин худовандони дуруғинро жихати паст ва мақоми худоён интихоб мекунандки, дар ибодатгохи порламон дастуротишон содир мешавад.

(идома дорад……)