وَاعْتَصِمُوا

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20 қисмат)

Диққат кунид, аллох мутаол дар инжо нагуфта яхуд ва насоро пейваста бо шумо межанганд. Магар надидаем дар тули торих баъди аз ислом ва аз замоники ислом омада то кунун секуляристхо бо мо жангиданд? Дар атрофи чин ва хинд ё дар хар жойики буда ва ле, дар марохили дидемки насоро бо мо нажангиданд ва яхуд хам дар марохили нажангида,яъни қитол накарданд на инки дар забони бо мо нажангида бошанд. Аммо, секуляристхо тахти унвонхойи мухталиф,пейваста бо мо жангиданд ва то рузи қиёмат хам бо мо хоханд жангид то мо аз динимон ( хамон мафохими чохоргонайи дин ё кулли ислом) даст бикашем.

Ватан барои секуляристхо табдил ба “жибт” ва илохи шуда, то дар пушти ин “илох”и  оммапасанд, қавонин ва ахдофи еки аз ахзоби дини секуляризмро ба пеш бибаранд. Ин воқеияти астки мо солхост дар куфристони ироқ тавассути дорудастайи муздур ва секуляри борзоний ва хам акнун дар куфристони сурия тавассути муздурони секуляри хизби коргарони ужалон бо он даст ва панжа нарм мекунем. Ек чашм банди ва сахарики иддайи зиёдийро ба коми жохилият ва иймон ба тоғутхо ва жибт ва ибодати “илох” нажод ва пойбандий ба қавонини дини секуляризм кашонда аст ва ин комилан бо ватан дустий тафовути жовхарий дорад.

Ватан дустий ек ихсос аст, аммо мухтавойи ватанпарастийи коммунистхо ек қонун ва барномайи аст дар баробари қонун ва хукми аллох мутаол. Бо инки хар шахси нисбат ба махалли таваллуд ва рушди худ ихсоси хосси дорад аммо, ин ихсос боис намешавадки аз куффори хоким бар он сарзамин химоят кунад. Замоники ин куффор бо диктоторийи секуляристийи худ монеъи зиндагийи исломийи ту мешаванд, ва замоники дастури хижрат содир мешавад, ин хок монеъ намешавадки натавонид онро тарк кунид, балки бо вужуди ихсосики нисбат ба  он дорид, ватани шумо жойи астки қонуни шариати аллох дар он пиёда ва татбиқ мешавад. Ва фарқи намекунад ин қонуни шариат тавассути еки аз фирақ ва мазохиби исломий татбиқ ва ижро мешавад ё тавассути шўройи тамоми фирақ ва мазохиби исломий ва ижмоъи вохиди муслимин. Медонемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чи ихсоси нисбат ба ватаниш, макка дошт бо инки мардуми макка ва мадина араб буданд,аммо, ин боис нашудки аз куффори хоким бар ватани худиш дифоъ кунад. Балки, зиндагий дар дорул исломро дар он шароит пазирофт ва ватанишро рахо кард. Инсонхо ду даста бештар нестанд ё дустони аллох ё душманони аллох; ва ватан ва нажод наметавонад мохияти онхо ва равиши бархурди мо бо онхоро тағйир дихад.

(идома дорад……)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(60- қисм)

Такфир қилиш хам бир ибодат, уни арзимаган нарса деб хисоблаб бўлмайди; шу билан бирга у хазиллашиб бўлмайдиган хавфли,нихоятда сезгир вазифа хам хисобланади. Мана бу граната жисмни нобуд қилди; ноўрин такфир қилиш эса иймонни нобуд қилади, мана бу нихоятда хатарлидир.

Шу билан бирга хатарли иртидод жараёни  якка суратда хам амалга оширилиши мумкин умумий суратда хам амалга оширилиши мумкин, уни умумий шаклига мухтасар суратда ишора қиламиз. Иншааллох.

Мунофиқ ва секулярзадаларни мусулмонларга итоат қилишга мажбур қилган нарса нима? Қудрат. Улар бу қудратнинг камайиб, заифлашиб бораётганини ёки заифлашиб, йўқолиб бораётганини қанчалик англаб етмасинлар, ўзларини шу даражада кўрсатадилар ва нихоят  куфрларини ошкор қиладилар. Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламнини умрларини охирларида, касаллик ва вафотлари пайтида  ва вужудга келган хокимият бўшлиғида содир бўлган воқеа эди. Ва худди шу тарзда, тарих давомида мусулмонлар ўртасида хокимият бўшлиғи юзага келганда, улар ўзларини ифода этганлар.

Бу ердаги ажойиб нуқталардан бири шуки, бу нуқтага олдин хам бир неча марта ишора қилиб ўтдик, улар огох холларида илмга эга бўлиб туриб ва ўзларини ихтиёрлари ,хохишлари билан сафларини жудо қилиб олишади ва орқага қайтишади, шу сабабли хам уларда хеч қандай узр йўқ:

 كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (آل عمران/86)،

Иймон келтириб, пайғамбарнинг хақ пайғамбар эканлигига гувох бўлишгандан кейин ва уларга далил- оятлар келганидан кейин кофир бўлган кимсаларни аллох қандай қилиб хидоят қилсин?! Аллох зулм қилгувчи қавмни хидоят қилмайди.

‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏ (محمد/25)،

Албатта ўзларига хидоят (йўли) аниқ-равшан  бўлганидан кейин яна ортларига (куфрга) қайтиб кетган кимсаларга (бу ишларини) шайтон чиройли қилиб кўрсатди ва улар учун (пуч орзу-хаёлларни) узун қилиб қўйди. 

Худди шундай узун орзу-хаёллар  бугунги кундаги секуляристларда хам бор, бизларни минтақамиздаги секуляристларда хам ўн йиллардан буён бу орзулар мавжуд, аммо улар бу орзуларга хеч қачон ета олмайдилар. Иншааллох.

 Демак, мана булар учун хақ очиқ-ойдин бўлган,

«جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ» و «تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى»

Ва улар аллохни шариатидаги қонунлар хақидаги ёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам борасидаги хамма нарсани комил билишади ва улар хеч қандай узрга эга хам эмаслар, аммо шунча илмга эга бўлишларига қарамасдан орқага қайтишади

 «ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ»

Иймондан куфр томонга чекинишади ва мусулмонларни дунёсидан кофирларни дунёсига қайтишади. Уларнинг мана бу қайтишлари турли-хил далилларга эга бўлиши мумкин, аммо аслида уни хақиқий қўзғатувчиси бошқа нарсадир.

Ислом хокимият қудратидан ташқари баъзи вақтларда эга бўладиган ва баъзи вақтларда эса уни қўлдан бой берадиган,кўринмас,юмшоқ ва худди сувга ўхшайдиган қудратли,хаётий бир қудратга хам эга, у аста-секинлик билан энг махкам тошларни хам тешади ва мустахкам ақидаларни хам нобуд қилади.

Ислом ва аллохни шариатидаги қонунлар озод бир сўзлашувда шунчалик очиқ-ойдин қудратга эга бўладики, уни харгиз мағлубиятга учратиб бўлмайди. Ибни Хазм рохимахуллохни сўзига кўра, қилич гохида биз билан бирга гохида эса бизга қарши, аммо хужжат бундай эмас; хужжат хамиша бизни тарафимизда ва бизларни мухолифларимизни сўзларини нобуд қилгувчидир.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(60- قیسم)

تَکفِیر قِیلِیش بِیر عِبادَت، اوُنِی اَرزِیمَه گن نَرسَه دِیب حِسابلَب بوُلمَیدِی؛ شُو بِیلَن بِیرگه اوُ هَزِیللَه شِیب بوُلمَیدِیگن حَوفلِی، نِهایَتدَه سِیزگِیر وَظِیفَه هَم حِسابلَه نَدِی. مَنَه بُو کرَه نَه تَه جِسمنِی نابوُد قِیلدِی؛ نااوُرِین تَکفِیر قِیلِیش اِیسَه اِیماننِی نابوُد قِیلَه دِی، مَنَه بوُ نِهایَتدَه خَطَرلِیدِیر.

شُو بِیلَن بِیرگه خَطَرلِی اِرتِداد جَرَیانِی  یَککَه صُورَتدَه هَم عَمَلگه آشِیرِیلِیشِی موُمکِین عُمُومِی صُورَتدَه هَم عَمَلگه آشِیرِیلِیشِی موُمکِین، اوُنِی عُمُومِی شَکلِیگه مُختَصَر صُورَتدَه اِیشارَه قِیلَه مِیز. اِنشاءَالله.

مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی مُسُلمانلَرگه اِطاعَت قِیلِیشگه مَجبُور قِیلگن نَرسَه نِیمَه؟ قُدرَت. اوُلَر بُو قُدرَتنِینگ کَمَه یِیب، ضَعِیفلَه شِیب بارَه یاتگه نِینِی یاکِی ضَعِیفلَه شِیب، یُوقالِیب بارَه یاتگه نِینِی قَنچَه لِیک اَنگلَب یِیتمَه سِینلَر، اوُزلَرِینِی شوُ دَرَجَه دَه کوُرسَتَه دِیلَر وَ نِهایَت کُفرلَرِینِی آشکار قِیلَه دِیلَر. بُو رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی عُمرلَرِینِی آخِیرلَرِیدَه، کَسَللِیک وَ وَفاتلَرِی پَیتِیدَه، حاکِمِیَت بوُشلِیغِیدَه  صادِر بوُلگن واقِیعَه اِیدِی. وَ حوُددِی شوُ طَرزدَه، تَرِیخ دَوامِیدَه مُسُلمانلَر اوُرتَه سِیدَه حاکِمِیَت بوُشلِیغِی یوُزَه گه کِیلگندَه، اوُلَر اوُزلَرِینِی اِفادَه اِیتگنلَر.

بُو یِیردَگِی عَجایِیب نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، بُو نوُقطَه گه آلدِین هَم بِیر نِیچَه مَرتَه اِشارَه قِیلِیب اوُتدِیک، اوُلَر آگاه حاللَرِیدَه عِلمگه اِیگه بوُلِیب توُرِیب وَ اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی، هاحِیشلَرِی بِیلَن صَفلَرِینِی جوُدا قِیلِیب آلِیشَه دِی وَ آرقَه گه قَیتِیشَه دِی،شوُ سَبَبلِی هَم اوُلَردَه هِیچ قَندَی عُذر یوُق:  

• كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (آل عمران/86)،) اِیمان کِیلتِیرِیب، پَیغَمبَرنِینگ حَق پَیغَمبَر اِیکَنلِیگِیگه گوُواه بوُلِیشگندَن کِییِین وَ اوُلَرگه دَلِیل- آیَتلَر کِیلگه نِیدَن کِییِین کافِر بُولگن کِیمسَه لَرنِی اَلله قَندَی قِیلِیب هِدایَت قِیلسِین؟! اَلله ظُلم قِیلگوُچِی قَومنِی هِدایَت قِیلمَیدِی.
• ‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏ (محمد/25)، ) اَلبَتَّه اوُزلَرِیگه هِدایَت (یوُلِی) اَنِیق- رَوشَن بوُلگه نِیدَن کِییِین یَنَه آرتلَرِیگه (کُفرگه) قَیتِیب کِیتگن کِیمسَه لَرگه ( بُو اِیشلَرِینِی) شَیطان چِیرایلِی قِیلِیب کوُرسَتَدِی وَ اوُلَر اوُچُون (پوُچ آرزُو- خَیاللَرنِی) اوُزُون قِیلِیب قوُیدِی.   حوُددِی شوُندَی اوُزُون آرزُو- خَیاللَر بوُگوُنگِی کوُندَگِی سِکوُلارِیستلَردَه هَم بار، بِیزلَرنِی مِنطَقَه مِیزدَگِی سِکوُلارِیستلَردَه هَم اوُن یِیللَردَن بوُیان بُو آرزُولَر مَوجُود، اَمّا اوُلَر بُو آرزُولَرگه هِیچ قَچان یِیتَه آلمَیدِیلَر. اِنشاءَلله.

دِیمَک، مَنَه بوُلَر اوُچُون حَق آچِیق- آیدِین بوُلگن،  «جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ» و «تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى» وَ اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر حَقِیدَه یاکِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّنِی بارَه سِیدَگِی هَمَّه نَرسَه نِی کامِل بِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر هِیچ قَندَی عُذرگه اِیگه هَم اِیمَسلَر،اَمّا شوُنچَه عِلمگه اِیگه بوُلِیشلَرِیگه قَرَمَسدَن آرقَه گه قَیتِیشَه دِی. «ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ» اِیماندَن کُفر تامانگه چِیکِینِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی دُنیاسِیدَن کافِرلَرنِی دُنیاسِیگه قَیتِیشَه دِی. اوُلَرنِینگ مَنَه بُو قَیتِیشلَرِی توُرلِی- هِیل دَلِیللَرگه اِیگه بوُلِیشِی موُمکِین، اَمّا اَصلِیدَه اوُنِی حَقِیقِی قوُزغَه تُوچِیسِی باشقَه نَرسَه دِیر.

اِسلام حاکِمِیَت قُدرَتِیدَن تَشقَرِی بَعضِی وَقتلَردَه اِیگه بوُلَه دِیگن وَ بَعضِی وَقتلَردَه اِیسَه اوُنِی قوُلدَن بای بِیرَه دِیگن،کوُرِینمَس، یوُمشاق وَ حُوددِی سوُوگه اوُحشَیدِیگن قُدرَتلِی،حَیاتِی بِیر قُدرَتگه اِیگه ، اوُ اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن اِینگ مَحکَم تاشلَرنِی هَم تِیشَه دِی وَ مُستَحکَم عَقِیدَه لَرنِی هَم نابوُد قِیلَه دِی.

اِسلام وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر آزاد بِیر سوُزلَه شوُدَه شوُنچَه لِیک آچِیق- آیدِین قُدرَتگه اِیگه بوُلَه دِیکِی، اوُنِی هَرگِیز مَغلوُبِیَتگه اوُچرَه تِیب بوُلمَیدِی. اِبنِ حَزم رَحِمَهَ الله نِی سوُزِیگه کوُرَه، قِیلِیچ گاهِیدَه بِیز بِیلَن بِیرگه گاهِیدَه اِیسَه بِیزگه قَرشِی، اَمّا حُجَّت بوُندَی اِیمَس؛ حُجَّت هَمِیشَه بِیزنِی طرَفِیمِیزدَه وَ بِیزلَرنِی مُخالِفلَرِیمِیزنِی سوُزلَرِینِی نابوُد قِیلگوُچِیدِیر.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(60- قسمت)

تکفیر کردن، عبادت است و نمی توان آن را دست کم گرفت؛ وظیفه ی حساس و خطرناکی هم هست که نمی توان با آن شوخی کرد. این نارنجک، جسم را نابود کرد؛ تکفیر نابجا، ایمان را نابود می کند و این خیلی خطرناک است.

با این وجود پدیده ی خطرناک ارتداد هم ممکن است به صورت فردی انجام شود و هم به صورت عمومی که سعی می شود به صورت مختصر به شکل عمومی آن اشاره شود. ان شاء الله.

گفتیم آنچه منافقین و سکولارزده ها را مطیعِ چموشِ مسلمین کرده چیست؟ قدرت. این ها به هر میزان متوجه شوند این قدرت کم و ضعیف شده، و یا در حال ضعف و از بین رفتن است، به همان میزان خودشان را نشان می دهند، و در نهایت کفر خودشان را آشکار می کنند. این اتفاقی بود که در اواخر عمر رسول الله صلی الله علیه وسلم و در هنگام بیماری ایشان و فوت ایشان و خلاء قدرتی که به وجود آمده بود اتفاق افتاد؛ و به همین ترتیب، در طول تاریخ هرگاه خلاء قدرتی در میان مسلمین به وجود آمده این ها ابراز وجود کرده اند.

نکته ی جالب این جریان که چندین بار به آن اشاره کردیم این است که این ها آگاهانه و از روی علم  و با میل و اختیار، صف خود را جدا می کنند و به عقب بر می گردند به همین دلیل هیچ عذری هم ندارند:

• ‏كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (آل عمران/86)،‏ چگونه خداوند گروهی را رهنمون می كند كه بعد از ايمانشان و بعد از آن كه گواهی دادند به اين كه پيغمبر بر حق است و دلائل روشنی برای آنان آمد، كافر شدند؟ و خداوند گروه ستمكاران را هدايت نخواهد كرد
• ‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏ (محمد/25)، اینجا مهم این است مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى، كسانی كه بعد از روشن شدن هدايت، به كفر و ضلال پيشين خود برمی گردند، بدان خاطر است كه شیطان كارهايشان را در نظرشان می‌آرايد   و آن ها را با آرزوهای طولانی فریب می‌دهد. همین آرزوهای طولانی که همین سکولارزده ها هم اکنون هم دارند و سکولاریست ها هم ده ها سال است در منطقه ی ما دارند و هیچ وقت به آن نمی رسند . إن شاءالله.

پس، این ها حق برایشان واضع و روشن شده «جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ» و «تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى» هم شده اند و کاملاً همه چیز را در مورد قانون شریعت الله و رسول الله صلی الله علیه وسلم می دانند و عذری ندارند اما، با تمام این آگاهیها به عقب برمی گردند «ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ» و از ایمان به کفر عقب نشینی می کنند و از دنیای مسلمین به دنیای کافرین برمی گردند. این برگشت آن ها ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد اما محرک اصلی آن چیز دیگری است.

می دانیم که اسلام، علاوه بر قدرت حاکمیت که ممکن است بعضی وقتها داشته باشد یا آن را ازدست بدهد و این قدرت دست به دست شود، دارای یک قدرت نامرئی و نرمی است که مثل آب همیشگی و مثل آب قدرتمند و حیاتی می باشد و به تدریج محکمترین سنگها را هم سوراخ می کند و محکمترین باورها و عقاید را نیز نابود می سازد.

اسلام و قانون شریعت الله در یک گفتگوی آزاد به اندازه ای واضح، روشن و قدرتمند است که هرگز شکست نمی خورد. به قول ابن حزم رحمه الله، شمشیر گاه با ماست و گاه علیه ما، اما برهان اینگونه نیست؛ برهان همیشه از آن ماست و نابودگر سخنان مخالفان ما.

(ادامه دارد…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(19- қисмат)  

2-Мовриди дигари ватан парастий ва шоунизм астки ин хам табдил ба “жибт” ва илохи шуда аст.

Сарзамин аз нигохи шаръий ё дорул ислом аст : яъни сарзаминики бар асоси қонуни шариати аллох идора мешавад холо, ин шариати аллох ё бар асоси шўро аст ва тамоми фирақи исломий дар он дахолат доранд ва ижмоъи вохиди муслимин аст ё бар асоси еки аз мазохиби исломий, ва рахбари чанин сарзамини хам бояд мусалмон бошад; ё дорул куфр аст: яъни сарзаминики бар асоси қонуни куфрийи еки аз куффори панжгонайи 1- аллазина хаду, 2- вассоибин,3-ваннасоро,4- валмажус ,5- валлазина ашроку (хаж/ 17) идора мешавад.

Меъёри дорул ислом ва дорул куфр, қонун аст. Дар инжо мухим нестки сокинони дорул ислом хамма мусалмон бошанд ё на. Дорул куфр хам хаминтури аст. Мухим қонуни асосийи хоким бар он жомеъа аст, на афроди он жомеъа, ва хукм шомили сарзамин мешавад на афроди жомеъа. Замоники мегуем дорул куфри туркия, манзур ин нестки мардуми хамма кофар хастанд, дарул куфри курдистони ироқ манзур ин нестки мардуми он кофар хастанд балки, қонуни асосийи он бар асоси дини секуляризм ( мушрикин- ахзоб) ва куфр бано шуда аст.

Холо шумо ватанитро бо тамаркуз бар нажодики аз олати таносули падарит бехит расида ба унвони ек ниқоб бар чехра мезани ва ахзоби секуляр ва дин фурушоники бо секуляристзхо хастанд ва дини секуляризмки дар пушти ин ниқоби худ махфий намуданд нодида бигири, ва валоъйи худро багунайи ба ин ватан олуда мебахшики хозир мешави жон ва мол ва номуси худро қурбониш куни, хатто дини исломи ва қуръон ва суннати сахихро дар рохиш медихи, онро муқаддас медони то онжоки иддайи аз хамин ифротихо ба номи ватан қасам мехуранд. Масалан мегуянд ба курдистон қасам , ё ба хоки фалонжо қасам. Бидуни таважжух ба хақ ва ботил, ислом ва куфр, қонуни шариат ва қонуни дини секуляризм ва ….., аз душманониш бадит биёяд ва аз дустони чанин ватани хушит биёяд; бидуни дар назар гирифтани ислом ва куфр. Қонуни шариати аллох ва қонуни куфр ва секуляризмро дар назар нагирид аз дустони ин ватан хушит биёяд ва аз душманониш бадит биёяд хар чандки дустони ин ватан,мулки товус (шайтон), язидийхо, амрико ва ё еки аз хукуматхойи кофар ва жинояткори мантақаий ё жахоний бошад.

Ба назари шумо ин  мусалмон магар намедонадки секуляристхо душмани шумора еки онхо хастанд. Аллох мутаол ба сирохат дар ин замина мефармояд:

 «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَی» (مائده/82)

Бидуни шак ва ба таъкид, яхудиён ва секуляристхо ( мушрикин- ахзоб) ро аз хаммайи мардум дар душманий бо мўъминон сахттар хохи ёфт. Ва хамин секуляристхо ба сурати мусаллахона то рузи қиёмат бо мо межанганд то мо аз “маъоний ва мафохими чохоргона” динимон даст бардорем. Аллох мутаол мефармоянд:

«وَلَا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّی یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا» (بقره/217)

Ва онхо( секуляристхо) пейваста бо шумо межанганд то агар битавонанд, шуморо аз динитон бозгардонанд.

(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(18- қисмат)

Абу Довуд аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят мекунадки аллох мутаол муслиминро аз таъассуб ба нажод ва қовмгероий ва ифтихор ба ниёкони мужрим, дур карда ва инсонхо ё мўъмин ба қонуни шариати аллох хастанд ё фожири бадбахтики ба чизхойи дигари дил хуш карданд. Мефармоянд:

  «إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَذْهَبَ عَنْکُمْ عُبِّیَّهَ الْجَاهِلِیَّهِ وَفَخْرَهَا بِالْآبَاءِ، إِنَّمَا هُوَ مُؤْمِنٌ تَقِیٌّ وَفَاجِرٌ شَقِیٌّ، النَّاسُ کُلُّهُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ خُلِقَ مِنْ تُرَابٍ»

Аллох таоло таъассуби жохилият ва ифтихор ба падаронро аз шумо дур карда аст;фард ё мўъмин пархезкор аст ; ё фосиқи бадбахт, мардуми хамма аз фарзандони одам хастанд ва одам аз хок офарида шуда аст.

Инсонхо ё мўъмин ба қонуни шариати аллох хастанд ва кофар ба тоғут, ё мўъмин ба тоғут хастанд ва кофар ба қонун ва шариати аллохки садхо “илох” барои худ тўвлид карданд мисли нажодгероийки насаб ва нажоди уро ба жойи намерасонад. Чунончи Муслим аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят кардаки мефармояд:

«مَنْ بَطَّأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ یُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ»

Касики амалиш уро ба ақаб биндозад, насабиш уро ба жойи намерасонад. Қовмиятгероий шуморо ба жойи намерасонад.

Намунайи айнийи ин қонун ва суннати аллохро дар ду аммуйи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мебинем; Хамза саййидиш шухадо ва Абу Лахаби нафрин шуда дар қуръон ва манфур назди тамоми мўъминин ва бандагони аллох дар хамин дунё то рузи қиёматки, дар хамин дунё ваъдайи оташи жаханнам хам ба у дода мешавад.

Насаби хар ду аммуйи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам еки аст, аммо Хамза куфр ба тоғут мекунад ва ба қонуни шариати аллох иймон меоварад аммо, Абу Лахаб ба тоғут иймон меоварад ва ба қонуни шариати аллох кофар мешавад. Насаби Абу Лахаб аммуйи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам уро ба жойи нарасонд ва нажотиш надод балки хўр ва залилиш намуд аммо, куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ба касони чун Салмон форсий розиаллоху анху ва Жобон курдий розиаллоху анху ва Абу Басир курдий розиаллоху анху иззат ва шарофат дод; хатто Салмон форсийро жузъи ахли байти пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам қарор дод.

Секуляристхойи қовмиятгеро ва нажодпарасти атрофи мо ба ниёкони хуби худ, чун Салмон форсий ё Жобон курдий ё Салохиддин Айюбий ё солихони қовми худ ифтихор накарда ва намекунанд. Хатто исми аз аз падар ё падарбузурги солихи худ хам намеоваранд. Оё дидаид исми аз падарбузурги худ биёваранд хатто агар инсони солихи буда аст? На, балки, ниёкони инхо куффори мажхули дар торихи бостон ва осори ба жой мондайи пур аз шак ва гумон ва ғейри яқиний жустажу мешавад ва қовмиятийи хиёлий тасаввур мешавадки дар шайтонпарастони язидий ва ғуллоти алиюллохий ва ахзоби муртадди секуляри маъосир хулоса шуда аст. Ин мухтавойи хамон қовмгероий ва нажодпарастий астки тоғутхойи секуляри муртади махаллий ба хамрохи дорудастайи мунофиқин (секулярзадахо) аз тариқи расонахойи мохвораий ва конолхойи ижтимоий вориди халқуми муслимин карданд ва муслиминро вориди доирайи иймон ба чанин жибти, бут ва илохи карданд.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17- қисмат)
Ин қовм ва хеши наздики бандаки- аз аллох мутаол хосторам бо ин ақидаш уро накушад ва ба у фурсати тўвба бидихад, ва хидоятиш кунад- дар жавоб гуфт: ман чанин пайғамбариро қабул надорам. Ба хамин рохатий. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламро рад кард, онхам ба нафъи олати таносули падаришки ин нажодро ба у расонда аст.
Чунонки гуфта шуд, шайтон муассиси нажодпарастий буд ва ин пешниход ва сифориши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам паёми ба тамоми нажодпарастон ва пейравони шайтон астки бо зинда намудан ва ёрий расондан ба фарханги жохилият,”илох”и нажодро дар баробари хукми аллох мепарастанд ва олати таносули падаришонро меъёр қарор медиханд, на аллох ва росулуллох ва қонуни шариати аллохро.

Бале, табдил кардани нажод ва қовмият ба жибт ва илох, инсони намозхўн ва хажруро ба чаноно даражайи мерасонадки Мухаммад росулуллох саллаллоху алайхи васалламро рад кунад. Аммо, ин тамоми ончи нестки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди касони гуфтаки нажод ва насабро бартар аз хамма чиз медонанд ва ба он ифтихор хам мекунанд:

Термизий аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ононки насабро мояйи ифтихор медонанд ривоят мекунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«لَیَنْتَهِیَنَّ أَقْوَامٌ یَفْتَخِرُونَ بِآبَائِهِمْ الَّذِینَ مَاتُوا… أَوْ لَیَکُونُنَّ أَهْوَنَ عَلَی اللَّهِ مِنْ الْجُعَلِ الَّذِی یُدَهّدِهُ الْخِرَاءَ بِأَنْفِهِ»
Касоники ба падарон ва ниёкони мурдайи худ ифтихор мекунанд, ба қовмият ва нажоди худишон ифтихор мекунанд, бояд аз ин кор даст бикашанд ва тамомиш кунанд, ва дар суратики даст бардор набошанд, назди аллох таоло аз сускхойики саргин ва касофатро бо бинийи худ меғалтонад, пасттар хоханд буд. Ин харфи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст.

Бале нажодпарастий ва қовмгероий аз вижагихойи жавомеъи ақабмонда ва аз сифоти инсонхойи жохил ва нодони махсуб мешавадки жойгох ва арзишишон бештар аз ин набудаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба онхо сифориш мекунад ва он корро бо олати таносули падаришон анжом бидиханд, ва онхоро ба суски ташбех мекунадки саргин ва касофатро бо бинийи худ меғалтонанд балки, аз ин суск хам назди аллох пасттар медонад.
(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16- қисмат)

Ёдам меояд дар ин дидори охари бо еки аз аз наздиконамки худро тарафдори еки аз ахзоби секуляр медонад, ишон ба сирохат мегуфтки барои ман миллият ва нажод матрах аст ва фалон баччайи курдро аз фалон сахобийи пайғамбар бештар дуст дорам, онхам фақат ба хотири нажоди курдияш. Сухбатхойиш дар мовриди мўъминин бисёр хушнав бисёр дур аз воқеиятхо, ва танхо мубтани бар дуруғхойи конолхойи мохворайи секуляристхо ва тоғутхойи махаллий ва жахоний буд, бо шинохтики аз ин банда худо доштам, таржих медодам вориди жадл нашавам, чун тамоми маълумоти амсоли инхо бар асоси дуруғи расонахо ва “нажод” бано шуда ба хамин далил замоники ин банда худо аз сукути банда жихати хамла ба мўъминин ва татхири курдхойи секуляр ба хотири нажодишон суъистефода мекард ва куллан ба терори шахсиятийи мўъминини мужохид ва хамла ба қонуни шариати аллох мепардохт ёди сухани имоми Молик рохимахуллох офтодамки мегуяд: “агар шахси бо ту жидол кард, суннатро барояш  баён кун ва бо у жидал накун,чироки замоники суннатро барояш баён намуди, хужжатро бар алайхи у қарор додайи, пас агар боз жидол кард дигар бо ту жидол намекунад балки бо аллох жидол мекунад; пас суннатро баён кун ва ба василайи суннат жидол накун чироки касики суннат барояш баён шуд бояд  бе жидол  қабул кунад.”

Бар ин асос бар ин лахза ва мутаносиб ба суханони ин қовм ва хеши наздикам лозим буд ривоятхойи Убай ибни Каъаб аз росулуллох саллаллоху алайхи васалламроки имоми Ахмад ва Насоий ва дигарон ривоят карданд, барояш бихонамки амри аст аз росулуллох саллаллоху алайхи васалламки бояд дар марохили хосси ба хар касики чанин ба суйи жохилият даъват мекунад, бидуни киноя ва сарих гуфта шавад:

  « فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا»[1]

“буру олати падаритро гоз бигир,ва ин каломро сарих бигуйид.”

Пайғамбарики аллох мутаол дар мовриди ахлоқи пасандидаш мефармояд:

  وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ (قلم/4)

Ва қабли аз баъсат хам куффор ба ахлоқи никуйи ин пайғамбар гувохий доданд, чигуна мумкин аст чанин каламайиро бар забон биёварад?

Замоники зулми шахс ба худиш ва шумо ва дигар муслимин ба хадди мерасадки намешавад бо мудоро ва нармиш ва қовли лаййин бо у муомала ва бархурд кард, дар марохили лозим мешавадки жихати бедорийи шахс ба у шўки ворид кард ва бадихойишро барояш ба забон биёвари то бифахмадки чи хаст? Ва дар чи жойгохи қарор гирифта аст? Инхам дар воқеъ барои ин ашхоси гуфтамонийи

 «بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»

аст. Аллох мутаол мефармоянд:

لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا(نساء/148)

Худованд дуст надорад( ки афроди башар) забони ба бадгуйи ва гуфтори зишт гушоянд, магар он касики мовриди ситам қарор гирифта бошад ва худо шинавойи огох аст.

(идома дорад…….)

---

[1]قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا»رواه البخاري في (الأدب المفرد) [963/1 بتحقيقي ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) [3204] و [3207] ، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330) النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404  / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير.ابن تيمية في منهاج السنة:قال أهل العلم: يجوز التصريح باسم العورة للحاجة والمصلحة… كما في حديث أبي بن كعب عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: من تعزى بعزاء الجاهلية فأعضوه بهن أبيه ولا تكنوا.انتهى،

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(59- қисм)

Айтиб ўтганимиздек инсон шароб ичган  ё ўғрилик қилган, зино қилган ё бошқа гунохларни қилган пайтида, мана буларни хаммаси мусулмон шахснинг кофир бўлишига боис бўлмайди ва шахс мана бу катта гунохлар билан бирга барибир ислом доирасида қолади,модомики у бу гунохларни халол демас экан. Аммо агар бир киши мусулмон кишининг аниқ касаллигига ташхис бериш, аниқ тахлиллар бўйича бепарволик қилса,камчиликка йўл қўйса ва бир мусулмонни жохилона такфир қилса ва бу мусулмон кофир бўлмаса, хукм мана бу хукмни содир қилган кишини ўзига қайтиб келади, аллох сақласин. Бир мусулмон учун мана бу гунохдан кўра хам баттароқ гунох топиладими?

У ўзини кофир деган; қуйидаги жиноятга биноан  мана бу шахсни ўзи кофир бўлади:

 1-Аллохга нисбатан ёлғонни нисбатлашлик. Чунки аллох мана шахсни кофир демаган,аммо мана бу мувозанатсиз бечора эса: йўқ,бу кофир бўлган ,дейди. Яъни аллох таоло мана бу ишни харом эканини мархамат қилган,аммо бу бечора айтадики: йўқ бу халол. Яъни амалда аллох эмас,мен рост айтяпман,дейди. Биродарлар! Такфир қилиш худони иши; худди халол ва харом қилиш худони иши бўлганига ўхшаш.

2-Мусулмон кишини шундай бир жиноятда муттахам қиляптики, агар у бу жиноятга дучор бўлмаган бўлса бу уни ўзига қайтади. Яъни куфр уни ўзига қайтади, олдин хам айтиб ўтганимиздек, мана бундан кўра бу дунёда хатарлироқ хавф мавжуд эмас.

Мана бундай мувозанатсиз,меъзонсиз рухий беморлар томонидан такфир қилинган имоми Нававий рохимахуллох айтадики: агар бир мусулмон эй кофир!-деса, уни асосламасдан туриб ўзи кофир бўлади; чунки у исломни куфр деб номлади.” Имоми Нававий рохимахуллох нима деганларига бир эътибор беринглар.

Бу ерда шу нарса маълум бўляптики, хар қандай холатда, ўзини қиёматига ахамият берадиган мусулмон барча жиноятлардан юқорида жойлашган мана бу катта жиноятдан пархез қилиши лозим, шунингдек ўзлари хохлаган ё хохламаган холда,  аллох таоло тахдидли лафзлар билан улар хақида мархамат қилган кишиларни сафига ўзларини қўйиб  олишдан қўрқсинлар:

 «إِنَّ الَّذِینَ یحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ» (نور/۱۹)،

Албатта иймон келтирган кишилар ўртасида бузуқликлар ёйилишини истайдиган кимсалар учун дунёда хам, охиратда хам аламли азоб бордир.

Бир мусулмон учун мусулмон биродарини такфир қилишдан хам кўра баттарроқ фохишалик ва мусулмонларни ўртасида тафарруқни ёйишдан кўра хам ёмонроқ иш борми?  Мана бу тафарруқ хозиргача қони каъбадан кўра юқори даражада  турадиган  минглаб мусулмонларни жонини олди, минглаб мусулмонларни қони тўкилишига сабаб бўлди. Бир мусулмонни ўлдириш жинояти оғирми ё каъбани хароб қилишми? Бўлиб хам хар куни ўнлаб мусулмонларни ўлдирилаётганини кўриб турибмиз, уларни такфир қилишади ва ўлдиришади. Агар бир кунни ўзида каъбани ўн марталаб бузиб яна қайтадан қуришганда хам, буни гунохи бир мусулмонни ўлдиришдан кўра енгилроқ келган бўларди. Демак, мана бундан кўра хам баттарроқ бўлган қандай фохишалик бор?

Бизни афғон биродарларимиздан бирини таърифлаб беришича, у совет социалистларининг  секуляристлари  ва уларнинг махаллий хизматкорларига қарши жангда афғонистонни Самангон минтақасида мужохидларни қўмондони эди, бир мужохид мулло гранатани янги кўрган пайтлари эди, уни қанчалик қудрати борлигини билмасди. Мана бу гранатани олиб келган кишилар ,бу гранатани қанчалик кучи кўплигини изох беришади ва айтишадики: масалан агар бу халқани тортадиган бўлсанг душманга мана бунча зарар етказади. Мана бу мулло мужохид граната хақида кўп маълумотга эга эмас эди, бошқалар у билан хазиллашишяпти деб ўйлаган эди. Шу сабабли хам бошқалар фахмламаган холда гранатани халқасини тортади, бошқалар буни фахмламай қолишади, у қўлини тепага кўтариб дўстларига қарайди ва айтадики: бу шунчалик зарар келтира оладими? Уни дўстлари айтишадики: у хануз гапириб турган холида қўлидаги граната портлаб кетди ва мана бу муллони қўлини узиб ташлади ва уни юзи,қўллари ва баданига хам,хатто баъзи бир атрофидагиларга хам зарар еткизди.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

59- قیسم)

اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک اِنسان شَراب اِیچگن یا اوُغرِیلِیک قِیلگن، زِنا قِیلگن یا باشقَه گوُناهلَرنِی قِیلگن پَیتِیدَه، مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِینِی مُسُلمان شَخصنِینگ کافِر بوُلِیشِیگه بائِث بوُلمَیدِی وَ شَخص مَنَه بوُ کَتتَه گوُناهلَر بِیلَن بِیرگه بَرِیبِیر اِسلام دائِرَه سِیدَه قالَه دِی، مادامِیکِی اوُ بُو گوُناهلَرنِی حَلال دِیمَس اِیکَن. اَمّا اَگر بِیر کِیشِی مُسُلمان کِیشِینِینگ اَنِیق کَسَللِیگِیگه تَشخِیص بِیرِیش،اَنِیق تَحلِیللَر بوُیِیچَه بِیپَروالِیک قِیلسَه، کَمچِیلِیککَه یوُل قوُیسَه وَ بِیر مُسُلماننِی جاهِلانَه تَکفِیر قِیلسَه وَ بُو مُسُلمان کافِر بوُلمَه سَه، حُکم مَنَه بُو حُکمنِی صادِر قِیلگن کِیشِینِی اوُزِیگه قَیتِیب کِیلَه دِی، اَلله سَقلَه سِین. بِیر مُسُلمان اوُچُون مَنَه بُو گوُناهدَن کوُرَه هَم بَتتَرراق گوُناه تاپِیلَه دِیمِی؟

اوُ اوُزِینِی کافِر دِیگن؛ قوُیِیدَگِی جِنایَتگه بِینائاً مَنَه بُو شَخصنِی اوُزِی کافِر بُولَه دِی:

1. اَلله گه نِسبَتاً یالغاننِی نِسبَتلَشلِیک. چُونکِی اَلله مَنَه بُو شَخصنِی کافِر دِیمَه گن، اَمّا مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز اِیسَه: یوُق ،بُو کافِر بوُلگن ، دِییدِی. یَعنِی اَلله تَعالَی مَنَه بُو اِیشنِی حَرام اِیکَه نِینِی مَرحَمَت قِیلگن، اَمّا بُو بِیچارَه اَیتَه دِیکِی: یوُق بوُ حَلال. یَعنِی عَمَلدَه اَلله اِیمَس، مِین راست اَیتیَپمَن،دِییدِی. بِرادَرلشر! تَکفِیر قِیلیش خُدانِی اِیشِی؛ حوُددِی حَلال وَ حَرام قِیلِیش خُدانِی اِیشِی بوُلگه نِیگه اوُحشَش.
2.  مُسُلمان کِیشِینِی شوُندَی بِیر جِنایَتدَه مُتَّحَم قِیلِیپَتِیکِی، اَگر اوُ بوُ جِنایَتگه دوُچار بوُلمَه گن بوُلسَه بُو اوُنِی اوُزِیگه قَیتَه دِی. یَعنِی کُفر اوُنِی اوُزِیگه قَیتَه دِی، آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، مَنَه بوُندَن کوُرَه بُو دُنیادَه خَطَرلِیراق حَوف مَوجُود اِیمَس.

مَنَه بوُندَی مُواظَنَتسِیز، مِعزانسِیز رُوحِی بِیمارلَر تامانِیدَن تَکفِیر قِیلِینگن اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله اَیتَه دِیکِی: اَگر بِیر مُسُلمان اِی کافِر!- دِیسَه، اوُنِی اَساسلَه مَسدَن توُرِیب اوُزِی کافِر بُولَه دِی؛ چوُنکِی اوُ اِسلامنِی کُفر دِیب ناملَه دِی.” [1]   اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله نِیمَه دِیگنلَرِیگه بِیر اِعتِبار بِیرِینگلَر.

بُو یِیردَه شُو نَرسَه مَعلوُم بوُلِیَپتِیکِی، هَر قَندَی حالَتدَه ، اوُینِی قِیامَتِیگه اَهَمِیَت بِیرَه دِیگن مُسُلمان بَرچَه جِنایَتلَردَن یوُقارِیدَه جایلَشگن مَنَه بُو کَتتَه جِنایَتدَن پَرهِیز قِیلِیش لازِم، شوُنِینگدِیک اوُزلَرِی هاحلَه گن یا هاحلَه مَه گن حالدَه، اَلله تَعالَی تَحدِیدلِی لَفظلَر بِیلَن اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن کِیشِیلَرنِی صَفِیگه اوُزلَرِینِی قوُیِیب آلِیشدَن قوُرقسِینلَر:     «إِنَّ الَّذِینَ یحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ» (نور/۱۹)  اَلبَتَّه اِیمان کِیلتِیرگن کِیشِیلَر اوُرتَه سِیدَه بوُزُوقلِیکلَر یایِیلِیشِینِی اِیستَیدِیگن کِیمسَه لَر اوُچُون دُنیادَه هَم، آخِیرَتدَه هَم اَلَملِی عَذاب باردِیر.

بِیر مُسُلمان اوُچُون مُسُلمان بِرادَرِینِی تَکفِیر قِیلِیشدَن هَم کوُرَه بَتتَرراق فاحِیشَه لِیک وَ مُسُلماننِی اوُرتَه سِیدَه تَفَرُّقنِی یاِیِیشدَن کوُرَه هَم یامانراق اِیش بارمِی؟ مَنَه بُو تَفَرُّق حاضِرگه چَه قانِی کَعبَه دَن یوُقارِی دَرَجَه دَه توُرَه دِیگن مِینگلَب مُسُلمانلَرنِی جانِینِی آلدِی، مِینگلَب مُسُلمانلَرنِی قانِی توُکِیلِیشِیگه سَبَب بُولدِی. بِیر مُسُلماننِی اوُلدِیرِیش جِنایَتِی آغِیرمِی یا کَعبَه نِی خَراب قِیلِیشمِی؟ بوُلِیب هَم هَر کوُنِی اوُنلَب مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرِیلَه یاتگه نِینِی کوُرِیب توُرِیبمِیز، اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشِه دِی وَ اوُلدِیرِیشَه دِی. اَگر بِیر کوُننِی اوُزِیدَه کَعبَه نِی اوُن مَرتَه لَب بوُزِیب یَنَه  قَیتَه دَن قوُرِیشگندَه هَم، بوُنِی گوُناهِی بِیر مُسُلماننِی اوُلدِیرِیشدَن کُورَه یِینگِیلراق کِیلگن بوُلَردِی. دِیمَک، مَنَه بوُندَن کوُرَه هَم بَتتَرراق بوُلگن قَندَی فاحِیشَه لِیک بار؟

بِیزنِی اَفغان بِرادَرلَرِیمِیزدَن بِیرِینِی تَعرِیفلَب بِیرِیشِیچَه، اوُ ساوِیت ساسِیالِیستلَرِینِینگ سِکوُلارِیستلَرِی وَ اوُلَرنِینگ مَحَلِّی حِذمَتکارلَرِیگه قَرشِی جَنگدَه اَفغانِستاننِی سَمَنگان مِنطَقَه سِیدَه مُجاهِدلَرنِی قوُماندانِی اِیدِی، بِیر مُجاهِد مُلّا گرَه نَه تَه نِی یَنگِی کوُرگن پَیتلَرِی اِیدِی، اوُنِی قَنچَه لِیک قُدرَتِی بارلِیگِینِی بِیلمَسدِی. مَنَه بُو گرَه نَه تَه نِی آلِیب کِیلگن کِیشِیلَر، بُو گرَه نَه تَه نِی قَنچَه لِیک کوُچِی کوُپلِیگِینِی اِیضاح بِیرِیشَه دِی وَ اَیتِیشَه دِیکِی: مَثَلاً اَگر بُو حَلقَه نِی تارتَه دِیگن بوُلسَنگ دُشمَنگه مَنَه بوُنچَه ضَرَر یِیتکَه زَدِی. مَنَه بُو مُلّا مُجاهِد گرَه نَه تَه حَقِیدَه کوُپ مَعلوُماتگه اِیگه اِیمَس اِیدِی. باشقَه لَر اوُ بِیلَن هَزِیللَه شِیشیَپتِی دِیب اوُیلَه گن اِیدِی. شوُ سَبَبلِی هَم باشقَه لَر فَهملَه مَه گن حالدَه گرَه نَه تَه نِی حَلقَه سِینِی تارتَه دِی، باشقَه لَر بُونِی فَهملَه مَی قالِیشَه دِی، اوُ قوُلِینِی تِیپَه گه کوُتَه رِیب دوُستلَرِیگه قَرَیدِی وَ اَیتَه دِیکِی: بُو شوُنچَه لِیک ضَرَر کِیلتِیرَه آلَه دِیمِی؟ اوُنِی دوُستلَرِی اَیتِیشَه دِیکِی: اوُ هَنوُز گه پِیرِیب توُرگن حالِیدَه قوُلِیدَگِی گرَه نَه تَه پارتلَب کِیتَدِی وَ مَنَه بوُ مُلّانِی قوُلِینِی اوُزِیب تَشلَه دِی وَ اوُنِی یوُزِی، قوُللَرِی وَ بَدَنِیگه هَم، حَتَّی بَعضِی بِیر اَطرافِیدَگِیلَرگه هَم ضَرَر یِیتکَزدِی.

(دوامی بار……)

---

[1]-النووی، 1412ق، ص 65