وَاعْتَصِمُوا

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(133- قیسم)

 رافِیضِی شِیعَه لَرِی، مُشرِکلَر، مَجُوسِیلَر،یَهُودِیلَر پَیغَمبَرِیمِیزنِی اَصحابلَرِینِی حَقارَت قِیلِیشَه دِی وَ حَتِّی اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشگه چَه بارِیشَه دِی، اوُلَرنِی حُکمِی نِیمَه ؟ اوُلَر اوُچُون اِرتِداددَن باشقَه حُکم هَم بارمِی؟

حَه، شوُندَی کِیشِیلَر بار. بِیرِینچِیدَن شِیعَه باشقَه نَرسَه؛ رافِیضِی باشقَه نَرسَه. مُشرِک هَم باشقَه بِیر نَرسَه، یَهُودِی هَم یاکِی مَجُوسِی هَم باشقَه بِیر نَرسَه. سُبحانَ الله، سِیز بُو یِیردَه شوُندَی بِیر مَعجُون، اَرَه لَشمَه یَسَه گنسِیزکِی،بوُ مُسُلمانلَر،مُنافِقلَر، سِکوُلارِیستلَر، اَهلِی کِتاب یَهُودِیلَرِی، اَهلِی کِتاب مَجُوسِیلَرِی، مُشرِک کافِرلَردَن تَرکِیب تاپگن، بُو مَعجُون هَمَّه نِی اوُز اِیچِیگه آلَه دِی. سِیز یَسَه گن تَرکِیب حَقِیدَه اَصلاً صُحبَتلَه شِیب بوُلمَیدِی، چوُنکِی نِهایَتدَه اَرَه لَش، سَراسِیمَه لِی. چوُنکِی مَنَه بوُلَرنِی هَر بِیرِینِی اوُزِیگه خاص اَلاهِیدَه حُکمِی بار. بَلِیق پَرَندَه سوُدرَه لوُچِی اِنسان، بُو نِیمَه دِیگه نِی؟ بوُ سِیزنِی عَدالَتدَن اوُزاقلَه شتِیرِیب یوُبارگن نَفرَتنِی نِشانَه سِی بوُلَه دِی، حوُرمَتلِی بِرادَر یا سِینگِیل: 

     «يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ وَلَايَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» (مائده/8)،( اِی مُؤمِنلَر، اَلله نِی اوُزِی اوُچُون حَق یوُلنِی توُتگوُچِی، عَدالَت بِیلَن شَهادَت – گوُواهلِیک بِیرگوُچِی بوُلِینگِیز! بِیران قَومنِی یامان کوُرِیشِینگِیز سِیزلَرنِی عَدالَت قِیلمَسلِیککَه تارتمَه سِین! عَدالَت قِیلِینگِیز! شوُ تَقواگه یَقِینراقدِیر. اَلله دَن قوُرقِینگِیز! اَلبَتَّه اَلله قِیلَه یاتگن عَمَللَرِینگِیزدَن خَبَرداردِیر.

اِیندِی،رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم نِی اَصحابلَرِینِی حَقارَت قِیلَه دِیگن یا اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلَه دِیگن کِیشِیلَرنِی کِیملَر اِیکَه نِینِی بِیلِیشِیمِیز کِیرَک؟ چوُنکِی بُو جُودَه مُهِم. اوُلَرنِی تَجزِیَه قِیلِیشِیمِیز لازِم. چوُنکِی اوُلَرنِی اوُزِی بِیر نِیچَه دَستَه گه تَقسِیملَه نِیشگن. اوُلَرنِی بَعضِیسِی خَوارِجلَرگه اوُحشَیدِی وَ طَبِیعَتاً اوُلَرنِی حُکمِی هَم خَوارِجلَرنِی حُکمِیدِیک بوُلَه دِی وَ تَکفِیر بوُلِیشمَیدِی؛ حوُددِی عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ وَ اوُ کِیشِیگه اوُحشَه گنلَر اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشمَه گه نِیدِیک.

باشقَه بِیر دَستَه اِیسَه مُغِیرَه اِبنِ سَعِید وَ اَبوُ الخَطّابنِی دَستَه سِی بوُلَه دِی، جَعفَر صادِق عَلَیهِ السَّلامنِی اوُزِی وَ اوُ کِیشِینِی آتَه سِی باقِر رَحِمَهُ الله وَ اوُلَردَن کِییِینگِی بَرچَه اَئِمَّه لَر غوُلّاتلَرنِینگ مَنَه بُو دَستَه سِینِی تَکفِیر قِیلِیشگن، باشقَه فِرقَه لَردَگِی اوُلَمالَر هَم طَبِیعَتاً اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشگن. اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِینِیشِی صَحابَه لَرنِی تَکفِیر قِیلِینِیشِیگه باغلِیق بوُلمَه گن، یَعنِی اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِینِیشِینِی دَلِیلِی، اوُلَر صَحابَه لَرنِی تَکفِیر قِیلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی بُولگن اِیمَس، بَلکِی اوُلَردَه مَوجُود بُولگن عَقِیدَه لَر سَبَبلِی تَکفِیر قِیلِیشگن، بُو فَقَط اوُلَرنِی اِیشانچلَرِیدَن بِیرِی بوُلگن خالاص. شُو سَبَبلِی هَم، فَلانچِی عالِم  فَلان عَصردَه وَ فَلان مَکاندَه شِیعَه غوُلّاتلَرِینِینگ بِیر دَستَه سِینِی یا حَتَّی باشقَه فِرقَه لَرنِی تَکفِیر قِیلگه نِیدَن خَبَردار بوُلگن پَیتِینگدَه؛ اَنَه اوُشَه مَذهَبدَه تَکفِیر قِیلِینگنلَر کِیملَر اِیکَه نِینِی یَحشِیلَب اوُرگن وَ حُکمنِی اوُلَرگه عُمُوم حالَتدَه بِیرمَه.  مَثَلاً مَنَه شوُ اوُتگن بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیک آرَه سِیدَه حَنَفِی اوُلَمالَرِی کِیلِیب حَنَفِیلَرنِی آرَه سِیدَن کوُتَه رِیلِیب چِیققَن قادِیانِیلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشدِی، هِندِستان وَ پاکِستاندَگِی حَنَفِیلَرنِی اوُزِی اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشدِی. اِیندِی سِین کِیلِیب قادِیانِیلَرنِی بَهانَه سِیدَه حَنَفِیلَرنِی هَمَّه سِینِی تَکفِیر قِیلمَه گِین. اِعتِبار بِیر، نِیمَه قِیلَه یاتگه نِینگنِی یَحشِیلَب فِکرلَه؟

یاکِی مَنَه شوُ اوُتگن بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیکدَه سوُدَندَه مالِکِیلَرنِی آرَه سِیدَن اِخوانُ الجُمهُرِیُّون ناملِی بِیر گوُرُوه مَحمُود مُحَمَّد طاهَه ناملِی حُلوُلِی اَدَشگن صُوفِی تامانِیدَن وُجُودگه  کِیلدِی، مَنَه بوُ شَخص اَوَّل پَیغَمبَرلِیکنِی اِدَّعا قِیلدِی، سوُنگرَه خُدالِیکنِی هَم اِدَّعا قِیلدِی وَ حوُددِی باشقَه غوُلّاتلَرگه اوُحشَب نَماز اوُندَن وَ اوُنِی مُرِیدلَرِیدَن آلِیب تَشلَنگه نِینِی وَ نَماز توُگه گه نِینِی وَ اوُنِی اوُقِیشگه اِیختِیاج قالمَه گه نِی بارَه سِیدَه حُکم چِیقَردِی. سوُدَندَگِی مالِکِی اوُلَمالَرِی اوُنِی کُفرِی بارَه سِیدَه حُکم چِیقَرِیشدِی وَ مَملَکَتنِی رَئِیسِی نَمِیرِینِی دَورِیدَه اوُلدِیرِیلدِی، گوُواه بوُلگه نِیمِیزدِیک اوُنِی جوُدَه کوُپ مُرِیدلَرِی اَمِیرِکَه دَن، کَنَدَه دَن پَناه تاپِیشدِی، اوُلَرنِی جوُدَه کوُپلَرِی سِکوُلار وَ سِکوُلارزَدَه گوُرُوهلَرنِی اَخبارات واسِیطَه لَرِیدَه هَنُوز هَم اوُزلَرِیگه خاص بوُلگن بوُزغوُنچِیلِیک بِیلَن مَشغوُلدِیرلَر. اِعتِبار بِیرِیب دِققَت بِیلَن قَرَه بُو یِیردَگِی حُکم قَیسِی گوُرُوهگه بِیرِیلیَپتِی؟ اوُلَرنِی تَکفِیر بُولِیشلَرِیگه نِیمَه سَبَب بُولگن؟ اوُلَرنِی تَکفِیر بوُلِیشلَرِیگه مالِکِی بوُلگنلِیکلَرِی سَبَب بوُلمَه گنمِی؟ قادِیانِیلَرنِی تَکفِیر قِیلِینِیشلَرِیگه هَم اوُلَرنِی حَنَفِی بوُلگنلِیکلَرِی سَبَب بوُلگن اِیمَس، یوُق. یاکِی اوُتگن بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیکنِی مابَینِیدَه شافِیعِی کوُردلَرِینِی اوُرتَه سِیدَه هَم سَیِّید مُصطَفَی ظُهُور قِیلدِی وَ بِیرِینچِی مَهدُوِیَتنِی اِدَّعا قِیلِیب چِیقدِی، بُو اِیش آرقَه لِی اِیراندَه اَطرافِیگه آدَم جَملَه ماقچِی بوُلَه دِی، لِیکِن اِیشِی اوُحشَه مَگچ، نُبَوَّتنِی اِدَّعا قِیلَه دِی وَ اوُزِی بِیلَن بِیرگه کَلَماتِی اَلله ناملِی یَنگِی قُرآن آلِیب کِیلدِی، بُو شَخص هَم بِیزلَرنِی مُجاهِدلَرِیمِیز تامانِیدَن غَربِی هوُراماننِی یَقِینِیدَه اوُلدِیرِیلدِی. اِیراندَگِی بَهائِیلَر وَ بابِیلَر هَم شوُ یوُلنِی باسِیب اوُتِیشگن.

اَدَشگن گوُرُوهلَر هَمَّه مَذهَبلَردَه تاپِیلگن وَ حاضِردَه هَم تاپِیلَه دِی، مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرنِی اَکثَرِیدَه اِسلامِی حُکوُمَتنِی اوُشلَب توُرُوچِی قُدرَت بوُلمَه گنلِیگِی  وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِی مُهَیّا قِیلگن شَرائِطلَرِی کوُندَن – کوُنگه کوُپَه یِیب بارَه یاتگه نِی سَبَبلِی،شَخصِی آزادلِیکلَر یا عَقِیدَه وِی آزادلِیکلَر یا کُفر آزادلِیکلَرِی نامِی آستِیدَه اوُلَرنِی حِمایَه قِیلِینَه دِی. اَگر بِیر مَذهَبنِی آرَه سِیدَن بِیر دَستَه جوُدا بوُلِیب تَکفِیر قِیلِینَه دِیگن بُولسَه، سِین مَنَه بُو مَذهَبنِی هَمَّه سِینِی جوُدا بوُلگنلَر بِیلَن بِیرگه تَکفِیر قِیلِیشِینگ شَرط اِیمَس.

(دوامی بار……..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(133- قسمت)

• شیعیانِ رافضیِ مشرکِ مجوسِ یهودی به اصحاب پیامبر توهین می کنند و حتی آنها را تکفیر می کنند حکم این ها چیست؟ غیر از ارتداد حکم دیگری دارند؟

بله، دارند. اولاً، شیعه چیزی است؛ رافضی چیز دیگری است. مشرک هم باز چیز دیگری است، یهودی هم چیز دیگریاست و مجوس هم باز چیز دیگری. سبحان الله، شما معجونی ساخته اید که شامل مخلوطی از مسلمین، منافقین، سکولاریستها، یهودیان اهل کتاب، مجوس شبه اهل کتاب، کفار مشرک و شامل همه می شود و ترکیبی درست کرده اید که اصلاً نمی توان در مورد آن صحبت کرد از بس آشفته است. چون، هر یک از این ها یک حکم جداگانه ای دارند. بلا تشبیه شما گفته اید که انسانِ ماهیِ پرنده ی خزنده، نمی دانم باور کن خیلی خنده دار است. انسانِ ماهیِ پرنده ی خزنده یعنی چه؟ این نشان تنفر است که شما را از عدالت دور کرده است، برادر یا خواهر گرامی : «يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ وَلَايَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» (مائده/8)، ای مؤمنان! بر ادای واجبات خدا (چیزهایی که بر شما واجب کرده) مواظبت داشته باشید و از روی دادگری گواهی و شاهدی دهید، و دشمنی با قومی شما را مجبور و وادار نکند که (با ایشان) عدالت نکنید. دادگری و عدالت کنید که عدالت (به ویژه حتی با دشمنان) به پرهیزگاری نزدیکتر است. از خدا بترسید که خدا آگاه از هر آن چیزی است که انجام می‌دهید.

اما، در مورد کسانی که به اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم توهین می کنند و یا آن ها را تکفیر می کند باید ببینیم آن ها چه کسانی هستند؟ این خیلی مهم است، آن ها را تجزیه کنیم.چون، این ها خودشان چند دسته هستند. عده ای مثل خوارج اند و طبعاً حکمشان هم مثل حکم خوارج است و تکفیر نمی شوند؛ همچنانکه علی رضی الله عنه و امثال او تاکنون آن ها را تکفیر نکرده اند.

دسته ی دیگر، غلاتی چون دارودسته ی مغیرة بن سعید و ابوالخطاب هستند که خودِ جعفر صادق علیه السلام و پدرش باقر رحمه الله و تمام ائمه ی بعد از آن ها این دسته از غلات را تکفیر کرده اند و علمای فرق دیگر هم آن ها را طبعاً تکفیر کرده اند. تکفیر این ها صرفاً به دلیل تکفیر صحابه نبوده یعنی، تکفیر این ها فقط به این دلیل نبوده که این ها صحابه را تکفیر کردند و صرفاً به این دلیل آن ها را تکفیر نکرده اند، بلکه، به دلیل عقاید دیگری که داشتند آن ها تکفیر شدند و این هم یکی از باورهایشان بوده است. برای همین، زمانی که می دانی فلان عالم در فلان عصر و فلان مکان گروهی از غلات شیعه یا حتی فرق دیگر را تکفیر می کند؛ دقیقاً متوجه باش این هایی که در این مذهب تکفیر شدند کدامها هستند و حکم را بر همه تعمیم نده. مثلاً در همین چند دهه ی گذشته علمای حنفی آمدند و قادیانی هایی که از میان حنفی ها برخاسته بودند را تکفیر کردند، خود حنفی ها در هند و پاکستان آن ها را تکفیر کردند. حالا تو نیا و به بهانه ی قادیانی ها همه ی حنفی ها را تکفیر کن. دقت کن، ببین داری چکار می کنی؟

یا در همین چند دهه ی گذشته در سودان از میان مالکی ها گروهی تحت عنوان الأخوان الجمهوريون توسط یک صوفی منحرف حلولی به نام محمود محمد طه به وجود آمد، که ابتدا این شخص ادعای پیامبری کرد و بعد ادعای خدایی کرد و مثل اکثر غلات حکم داد که نماز از او و مریدانش برداشته شده و تمام شده و نیازی نیست نماز بخوانند. اما، همان علمای مالکی سودان حکم به کفر او دادند و در زمان رئیس جمهوری نمیری به قتل رسید و خیلی از مریدانش را دیدیم که به آمریکا و کانادا پناهنده شدند و خیلی از آن ها هم در گروههای سکولار و سکولارزده ها در رسانه ها هنوز مشغول تخریبات خاص خودشان هستند. نگاه کن ببین حکم در مورد کدام گروه است؟ دلیل تکفیرشان چه بوده؟ دلیل تکفیرشان، این نبوده که این ها مالکی بودند، دلیل تکفیر قادیانی ها هم این نبوده که این ها حنفی بودند، نه.
یا در همین چند دهه ی گذشته در میان کُردهای شافعی هم شخصی به نام سید مصطفی ظهور کرد و ابتدا ادعای مهدویت کرد و می خواست در ایران کسانی را جمع کند که نشد و به دنبال آن ادعای نبوت کرد و با خودش قرآنی جدید به نام کلمات الله آورد که این شخص هم توسط مجاهدین ما در در نزدیکی های هورامان غربی به قتل رسید. بهائی ها و بابی ها هم در ایران همین مسیر را رفتند. 

گروههای منحرف در همه ی مذاهب وجود داشته و الان هم دارند و به دلیل نبود قدرت بازدارندگی حکومت اسلامی در اکثر سرزمین های مسلمان نشین و زمینه سازی های دین سکولاریسم روز به روز در حال تولید شدن هستند، به نام آزادی های شخصی، آزادی های عقیده و آزادی کفر از آن ها حمایت می شود. قرار نیست اگر دسته ای از میان یک مذهب جدا شدند و تکفیر شدند تو هم آنها و هم مذهبی که از آن جدا شدند را همه با هم تکفیر کنی.

 (ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(98-қисмат)

Ин  тўвзихро лозим донистам чун дустон дар ин замина шубхотиро матрах мекарданд ва суъолотиро ба сурати мустақим ва ғейри мустақим баён менамуданд, лозим донистамки ин тўвзихотиро дар мовриди он ироя кунам. Хуб, мерасем ба суъолоти дустон ва хохарон ва бародарони мухтарам:

1-Ассаламу алайкум ва рохматуллох, касоники шумо онхоро хавориж меномид дар ақоиди худ аз афроди дигар ихлоси бештари доранд, ва барои иззати дин ва ёри мазлумин боланд шуданд. Чиро шумо онхоро даъват ба вахдат намекунид ва то ин андоза бар онхо шадид хастид?

Эхтимолан шумо дусти геромий матлаби моро хондаид ва медонидки мо кудом даста ва чи касиро жузви хавориж медонем . қаблан дар ин замина муфассал сухбат кардем ё невиштем. Мо ба табъият аз саййидона Али розиаллоху анху ва ибни Аббос розиалллоху анху ва куллан ба табъияти аз қонуни шариати аллох харгиз дархойи даъватро набаста ва намебандем. Даъват дар хар сурат, муқаддам бар жанг буда ва хаст чи тарафи муқобилки жангро бар мо тахмил мекунад мусалмон бошад чи кофар. Агар мусалмон бошадки даъват аржахтар аст.

Аммо ,инсонхои номутаодил ва номезони яъни мусалмонони номутаодил ва номезоники бидуни гузарондани шахси мусалмон муттахам ба журми иртидод аз марохили чохоргона ва филтерхойи шаръий уро такфир мекунанд, дар холики ин шахс ошкор дар дорудастаи куффори ошкор қарор нагирифта, илова бар он уро аз филтерхо намегузоронанд инжо хам ошкоро дар дорудастаи куффори ошкор қарор нагирифта  ва хаминтур худсарона ва мисли инсонхои маст уро такфир мекунанд, чанин ғуллоти такфирий то ба хол дар тули торихи ислом, на дини аллохро иззат доданд ва на аз мазлуми аз бандагони аллох дифоъ карданд. Ин шумо ва ин торихи гузашта ва холи онхо.

Агар тавонистид ек намуна биёварид ба хаммаи мо кўмак кардид ва жазакумуллоху хойрон,аммо нест. Мушкили асосий хам ин астки бардошти худишонро мутлақ ва мисли вахий медонанд ва кучактарин шакки дар ин ижтиход, бардошт ва таъвили худишон надоранд. Барои хамин ,харгиз хозир намешавандки дар шўро ширкат кунанд ва тобеъи раъйи шўрои муслимин ва ижмоъи муслимин шаванд ва агар хам ширкат карданд ва ширкат кунанд муваққати аст ва зуд иншиоб пейдо мекунанд. Чизики мо ба каррот дидаем.

Инхо худишон ва раъйи худишон ва ижтиходи худишон ва таъвилоти худишонро айни хақ ва савоб медонанд ва итминони комили ба он доранд ва ғейри худишонро айни ботил медонанд. Тасаввур кунид, замоники Абу Айюб ансорий розиаллоху анху еки аз ононро аз оташи жаханнам метарсонад, мегуяд : “хохи донист кудом еки аз мо ба он шойистатарем !”. яъни ,кудом еки аз мо ба оташи жаханнам шойистатарем. Яъни ,шак надоштандки ин сахоба ва амсоли у чун Али бин Аби Толиб розиаллоху анху дар жаханнам хастанд ва худишонро бехишти медонистанд. Дар холики дар миёни худишон хатто ек сахоба хам набуд. Аммо ,боз ахли ислом ва муслимин онхоро аз худишон медонистанд, мо хам онхоро аз худимон медонем хар чандки онхо моро аз худишон намедонанд.

Абу Умома розиаллоху анху замоники жасадхои кушта шудаи онхоро дид гиряш гирифт ва ашк аз чишмиш сарозер шуд, аз у пурсиданд чиро гиря мекуни? Гуфт: ” аз руйи дилсузи барои онон; чун онон аз ахли ислом буданд”. Нигох кун, ин мовзеъи мо дар баробари онхост хатто ,баъди аз марги онхо ,чизики хийли аз бародарони мо онро фаромуш кардандки чигуна бо онхо бархурд кунанд. Чи дар замони хаётишон ва чи баъди аз маргишон. Турики бо инхо бархурд мекунанд ингор бо каси дар хадди яхуд, секуляристхо, насоро ва соири куффори ошкор тараф хастанд ва бо хамон кина ва нафрат ба онхо нигох мекунанд ва бо онхо сухбат менамоянд ва хатто бо онхо межанганд. На , инхо дар хар сурати бародарони мо хастанд орзуйи мо ин астки ин бародаронимон ислох шаванд ва ба масири сахих ва дурусти шариати аллох баргарданд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(97-қисмат)

Дар пейи хамин фармон будки фарди ба номи ” Сафвон” хидмати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шарафёб гардид ва аз ишон хост ижоза бидихад ду мох дар Макка бимонад то инки дарбораи ислом тахқиқ кунад шояд хақиқат ва дурусти он барояш ровшан гардад ва мусалмон шавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд : ман ,ба жойи ду мох , чохор мох ба ту мухлат ва амон медихам.

Бале, аллох аз бандахоиш мехохад ин дастур ва қонунироки барои бандогониш фристода ,бандахояш бояд чашм ва гуши худишонро боз кунанд ва далоили қудратманди ин динро дақиқан баррасий намоянд ва ижборий дар ворид шудан ба он нест :

«لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ»،

Дар дохил шудан ба он ижборий нест. Дар дохил шудан ба фалон хона ,мужтамаъ ва фалон жо ижборий нест, дари онро боз накун ва вориди он нашу агар рафти бояд тобеъ шави. Бале, бо пазириши тахдид ва авоқиби вахими ухравий шахс метавонад исломро қабул накунад аммо ,харгох мусалмон шуд дигар наметавонад аз он баргардад ва бояд тобеъи қавонини он шавад.

Дар ин сурат,бояд дар ворид шудан ба он диққат кард ва мутаважжих шудки ин дин, ташрифоти нест ва каси наметавонад онро бозича қарор дихад ва бо бозича қарор додани қавонини шариати аллох ва дини аллох, худи аллохро мовриди тамасхара ва тўвхин қарор дихад.

Аллох таоло дар ин дунё ба тамоми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ин озодийро додаки ин шариати жадидро бипазиранд ё напазиранд ва дар сурати адами пазириш тахти шароити бо муслимин зиндаги мусолиматомизий дошта бошанд аммо, мушрик будан секулярист буданро дар шаъни инсон намедонад ва харгиз на дар дунё ва на дар қиёмат онхоро намебахшад. Дар дунё секуляристхо ва мушрикинро бейни марг ё пазириши ислом қарор медихад ва дар қиёмат хам бадтарин азобхоро бароишон дар назар гирифтаки дар дарси шиносоий мушрикин ва секуляристхо ба он ишора кардем.

Чун,асосан аллох хар чиро бихохад мебахшад аммо, ширкро намебахшад:

«إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا‏» (نساء/48)،

Бегумон худованд ( харгиз) ширк ба худро намебахшад, ва ле гунохони жуз онро аз хар касики худ бихохад мебахшад. Ва хар ки барои худо ширки қоил шавад, гунохи бузургиро муртакиб шуда аст.

Дар кинори ин даъвати огохона ва интихоби гироёна, ислом бо баёни ахкоми иртидод хашдор медихадки харгох хаққонияти исломро ба хуби шинохтид ва мусалмон шудид, дигар наметавонид аз он бозгардид. Ин сатхгирий боис мешавад то мардум динро амри сода ва ташрифотий надонанд ва дар пазириш ва интихоби  он нихояти диққатро дошта бошанд.

Дар ин сурат, ” мужозоти иртидод барои истефодаи  бахина аз озодий”  аст, жихати ижоди фазойи солими барои бахра бардори шойиста аз ин озодий аст на барои аз бейн бурдани озодий барои куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Ижрои ин хукм илова бар инхамма манофеъики барои муслимин ва ашхосики қасди вуруд ба ислом доранд дар бардорад барои шахси муртад хам холи аз маслахат нест. Бидуни шак, хар чи аз умри ек муртад мугузорад бо мафосидики барои жомеъа ба бор меоварад боис мешавадки вужудиш хам аз назари равоний ва хам аз назари моддий мафосидиро барои муслимин ба бор биёварад ва хатто боиси гумрохи афроди дигар хам шавад. Дар ин сурат, лахзаи умри ин бечора мусовий аст бо ранж ва азоби бештар дар қиёмат ва қарор гирифтан дар даракоти пасттари жаханнам.

Ровшан астки ,давоми умри чанин инсони бечораики дар дўвроники зохири исломий дошта ва жузви мунофиқин ва секулярзадахо буда бо чанон зиндаги пур аз изтироб,дилхира ва фасоди даст ва панжа нарм карда ва холо хамки дар фосоди бадтари офтода, хам барои худиш бад аст, хам барои жомеъайи муслимин ва хатто мумкин аст барои ғейри муслиминики қасд дошта бошанд вориди доираи ислом шаванд хукми боздоранда дошта бошад ва монеъи бошад дар рохи ислом овардани дигарон. Ин бар мушкилоти у дар қиёмат хам изофа мекунад.

Ижрои ин хукм паёми барои тамоми мунофиқин ва секулярзадахостки ,бароишон бехтар ин астки бемори худишонро дармон кунанд ва ижоза надиханд беморишон инхоро ба чанин сарневишти шуми бикашонад ва худишон хам дунболи чанин сарневишти талх ва дардноки набошанд.

(идома дорад)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(132- қисм)

Салом, лекин имоми Талха ибни Масраф ва Ахмад ибни Юсуфга ўхшаган кишилар рофизийларни муртад дейишган.

Ха, манбаъларда келтирилишича, улар кўфа рофизийларини муртад дейишган. Абу Мухаммад Талха ибни Масраф тобеъинлардан бўлиб у киши кўфада бўлган. Мени фикримча  112 хижрий қамарий йилда хам вафот топган, шиъаларни қаттиққўл душманларидан бўлган  Хажжож ибни Юсуф сақафийни асрида хам, Хажжож ибни Юсуф сақафийга қарши курашда хам иштирок этган.

Энди, мен сиздан шуни сўрамоқчиманки, сиз аввало рофизийларни шиъалардан фарқи борлигидан хабардормисиз? Биз бу хақида олдинроқ  сухбат қилиб ўтганмиз. Мана бу хақида ўрганиб ўзингиз учун аниқлик киритиб олишингиз керак бўлади. Ғуллот хам умуман бошқа бир нарса эканлигидан хам хабарингиз борми? Мана бу бузургвор рохимахуллохни замонида кўфада мавжуд бўлган рофизийлар қандай ишончларга эга бўлишганидан огохмисиз? Улар нима қилишган эдики, бу киши уларни такфир қилиб муртад эканликларини эълон қиладилар? Улар қайси дастадан бўлишган эди? Сиз аввал ўша замонга бориб у замонни дарк қилишингиз керак бўлади.

Ахмад ибни Юсуф рохимахуллох Абу Мухаммад Талхани вафотидан бир оз вақт ўтгач дунёга келади ва жуда юқори илмга эга бўлганлар, хатто баъзилар у кишига  шайхул ислом,деб  лақаб қўйишган, у киши хам кўфа ахлидан бўлганлар ва кўфага хоким бўлган шу фазода фатво берганлар. У киши рофизийларни қайси дастасини такфир қилганликларига аниқлик киритишинг керак? Чунки ўша замонда муғийра ибни саъид ва абул хаттобга ўхшаган ғолийларни фирқалари бор бўлиб, хатто шиъа аиммаларини ўзи хам мана бу ғолийларни такфир қилишда шак қилган кишиларни хам такфир қилишиб лаънат айтишган. Хўп, абул хаттобни тарафдори бўлган мана бу ғолий гурухларни куфри ва иртидодида хеч ким шак қилмасди, кўфа хам абул хаттобни марказларидан бири саналган. Мана бу буюк бузургвор олимнинг ўша йилларда манзуридаги даста қайси бўлганига аниқлик кирит ва бошқа ақидалар ва ишончлар билан уларни умумийлаштириб юборма; чунки бу иш илм ва адолатдан узоқдур.

Айтишликни ўзи билан кофирларга хужжат иқома қилинадими?

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фақат бир нома орқали эрон ва рум шохларига ва бошқаларга хужжатни иқома қилганлар. Росулуллохни ва қуръонни келишини ўзи хам кофирлар учун хужжатни иқома қилиниши бўлади. Эътибор беринглар, кофирларга хужжат иқома қилинган бўлади. Демак, бу ерда хабарни етказиш мухим. Хақни етказиш мухим. Содиқ бир инсон сифатида фалон жойда маросим ўтказилади ва сиз хам унга даъват қилингансиз,дейишингиз мухимдур, ёки содиқ холда ва  ёлғон билан муттахам қилинмаган  бир инсон сифатида фалон жойни миналаштирилган у томонга борманглар,дейишингиз мухим. Энди, бундан сўнг нима қилиш бу  муқобил томонни қарорига боғлиқ? Сиз хужжатни иқома қилдингиз. Сиз  айтган нарсани фахмлашлик ва унга амал қилиш уни ўзини ихтиёридаги нарса.

Дўстлар диққат билан эътибор беринглар, кофирларга хужжатни иқома қилишлик билан мусулмонларни устида хужжатни иқома қилишни равиши ва қандай иқома қилинишини ўртасида ўзига хос майда,нозик нуқталар ва фарқлар  мавжуд, бу нуқталарга кўпроқ эътибор берилиши керак. Хўп, кофирлар учун росулуллох саллаллоху алайхи васалламни келишларини ўзи хужжатни иқома қилиниши хисобланади ва уларни кофир деб санасак бўлади. Чунки аллох уларни кофир деган, хатто уларга бу хабар етиб келишидан олдин хам улар жохил инсонлар бўлишган. Ахли қибла борасида  эса, набавий шева билан  хужжат иқома қилинишидан олдин ва уларни тўртталик мархаладан ўтказмасдан олдин уларни ислом доирасидан чиқара олмаймиз.

Салом, қайси замонларда худо тавбани қабул қилмайди?

Бу замонни биринчиси , жиноятчи шахс ўлим фариштасини кўрган ва ўлиши аниқлигини билган ва рухи халқумига келган пайтида; иккинчиси  қуёш ғарбдан чиқиб келганда ва қиёмат барпо бўлганда.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(132- قیسم)

سَلام، لِیکِن اِمامِی طَلحَه اِبنِ مَصرَف وَ اَحمَد اِبنِ یوُسُفگه اوُحشَه گن کِیشِیلَر رافِیضِیلَرنِی مُرتَد دِییِیشگن.

حَه،مَنبَعلَردَه کِیلتِیرِیلِیشِیچَه، اوُلَر کوُفَه رافِیضِیلَرِینِی مُرتَد دِییِیشگن. اَبُو مُحَمَّد طَلحَه اِبنِ مَصرَف تابِیعِینلَردَن بوُلِیب اوُ کِیشِی کوُفَه دَه بوُلگن. مِینِی فِکرِیمچَه 112 هِجرِی قَمَرِی یِیلدَه هَم وَفات تاپگن، شِیعَه لَرنِی قَتتِیق قوُل دُشمَنلَرِیدَن بوُلگن حَجّاج اِبنِ یُوسُف سَقَفِینِی عَصرِیدَه  هَم، حَجّاج اِبنِ یُوسُف سَقَفِیگه قَرشِی کوُرَشدَه هَم اِیشتِراک اِیتگن.

اِیندِی مِین سِیزدَن شوُنِی سوُرَه ماقچِیمَنکِی، سِیز اَوَّلا رافِیضِیلَرنِی شِیعَه لَردَن فَرقِی بارلِیگِیدَن خَبَردارمِیسِیز؟ بِیز بُو حَقِیدَه آلدِینراق صُحبَت قِیلِیب اوُتگنمِیز. مَنَه بوُ حَقِیدَه اوُرگه نِیب اوُزِینگِیز اوُچُون اَنِیقلِیک کِیرِیتِیب آلِیشِینگِیز لازِم بوُلَه دِی. غوُلّات هَم عُمُوماً باشقَه بِیر نَرسَه اِیکَنلِیگِیدَن هَم خَبَرِینگِیز بارمِی؟ مَنَه بوُ بُزَرگوار رَحِمَهُ الله نِی زَمانِیدَه کوُفَه دَه مَوجُود بُولگن رافِیضِیلَر قَندَی اِیشانچلَرگه اِیگه بوُلگه نِیدَن آگاهمِیسِیز؟ اوُلَر نِیمَه قِیلِیشگن اِیدِیکِی، بوُ کِیشِی اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیب مُرتَد اِیکَنلِیکلَرِینِی اِعلان قِیلَه دِیلَر؟ اوُلَر قَیسِی دَستَه دَن بوُلِیشگن اِیدِی؟ سِیز اَوَّل اوُشَه زَمانگه بارِیب اوُ زَماننِی دَرک قِیلِیشِینگِیز کِیرَک بوُلَه دِی.

اَحمَد اِبنِ یُوسُف رَحِمَهُ الله اَبُو مُحَمَّد طَلحَه نِی وَفاتِیدَن بِیر آز وَقت اوُتگچ دُنیاگه کِیلَه دِی وَ جوُدَه یوُقارِی عِلمگه اِیگه بوُلگنلَر، حَتَّی بَعضِیلَر اوُ کِیشِیگه شَیخُ الاِسلام، دِیب لَقَب قوُیِیشگن، اوُ کِیشِی هَم کوُفَه اَهلِیدَن بوُلگنلَر وَ کوُفَه گه حاکِم بوُلگن شوُ فَضادَه فَتوا بِیرگنلَر. اوُ کِیشِی رافِیضِیلَرنِی قَیسِی دَستَه سِینِی تَکفِیر قِیلگنلِیکلَرِیگه اَنِیقلِیک کِیرِیتِیشِینگ کِیرَک؟ چوُنکِی اوُشَه زَماندَه مُغِیرَه اِبنِ سَعِید وَ اَبُو الخَطَّاب گه اوُحشَه گن غالِیلَرنِی فِرقَه لَرِی بار بوُلِیب، حَتِّی شِیعَه اَئِمَّه لَرِینِی اوُزِی هَم مَنَه بُو غالِیلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشدَه شَک قِیلگن کِیشِیلَرنِی هَم تَکفِیر قِیلِیشِیب لَعنَت اَیتِیشگن. حوُپ، اَبُو الخَطَّابنِی طَرَفدارِی بوُلگن مَنَه بُو غالِی گوُرُوهلَرنِی کُفرِی وَ اِرتِدادِیدَه هِیچ کِیم شَک قِیلمَسدِی، کوُفَه  اَبُو الخَطَّابنِی مَرکَزلَرِیدَن بِیرِی سَنَلگن. مَنَه بوُ بوُیُوک بُزُرگوار عالِمنِینگ اوُشَه یِیللَردَه مَنظوُرِیدَگِی دَستَه قَیسِی بوُلگه نِیگه اَنِیقلِیک کِیرِیت وَ باشقَه عَقِیدَه وَ اِیشانچلَر بِیلَن اوُلَرنِی عُمُومِیلَشتِیرِیب یوُبارمَه؛ چوُنکِی بُو اِیش عِلم وَ عَدالَتدَن اوُزاقدوُر.

ایتیشلیکنی اوزی بیلن کافرلرگه حجّت اقامه قیلینه دیمی؟

رسول الله صلی الله علیه وسلم فقط بیر نامه آرقه لی ایران و روم شاهلریگه و باشقه لرگه حجّتنی اقامه قیلگنلر. رسول الله نی و قرآننی کیلیشینی اوزی هم کافرلر اوچون حجّتنی اقامه قیلینیشی بوله دی. اعتبار بیرینگلر، کافرلرگه حجّت اقامه قیلینگن بوله دی. دیمک، بو ییرده خبرنی ییتکه زیش مهم. حقنی ییتکه زیش مهم. صادق بیر انسان صیفتیده فلان جایده مراسیم اوتکه زیله دی و سیز هم اونگه دعوت قیلینگنسیز، دیییشینگیز مهمدور، یاکی صادق حالده و یالغان بیلن متّحم قیلینمه گن بیر انسان صیفتیده فلان جاینی مینه لشتیریلگن او تامانگه بارمنگلر، دیییشینگیز مهم. ایندی، بوندن سونگ نیمه قیلیش بو مقابل تاماننی قراریگه باغلیق؟ سیز حجّتنی اقامه قیلدینگیز. سیز ایتگن نرسه نی فهملشلیک و اونگه عمل قیلیش اونی اوزینی ایختیاریدگی نرسه .

دوستلر دققت بیلن  اعتبار بیرینگلر، کافرلرگه حجّتنی اقامه قیلیشلیک بیلن مسلمانلرنی اوستیده حجّتنی اقامه قیلیشنی رویشی و قندی اقامه قیلینیشیین اورته سیده اویگه خاص میده، نازیک توقطه لر و فرقلر موجود، بو نوقطه لرگه کوپراق اعتبار بیریلیشی کیرک. حوپ، کافرلر اوچون رسول الله صلی الله علیه وسلمنی کیلیشلرینی اوزی حجّتنی اقامه قلینیشی حسابله نه دی و اولرنی کافر دیب سنه سک بوله دی. چوُنکِی اَلله اوُلَرنِی کافِر دِیگن، حَتّی اوُلَرگه بُو خَبَر یِیتِیب کِیلِیشِیدَن آلدِین هَم اوُلَر جاهِل اِنسانلَر بوُلِیشگن. اَهلِی قِبلَه بارَه سِیدَه اِیسَه، نَبَوِی شِیوَه بِیلَن حُجَّت اِقامَه قِیلِینِیشِیدَن آلدِین وَ اوُلَرنِی توُرتتَه لِیک مَرحَلَه دَن اوُتکَزمَسدَن آلدِین اوُلَرنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَه رَه آلمَیمِیز.

سَلام، قَیسِی زَمانلَردَه خُدا تَوبَه نِی قَبُول قِیلمَیدِی؟

بُو زَماننِی بِیرِینچِیسِی، جِنایَتچِی شَخص اوُلِیم فَرِیشتَه سِینِی کوُرگن وَ اوُلِیشِی اَنِیقلِیگِینِی بِیلگن وَ رُوحِی حَلقوُمِیگه کِیلگن پَیتِیدَه ؛ اِیککِینچِیسِی قوُیاش غَربدَن چِیقِیب کِیلگندَه وَ قِیامَت بَرپا بُولگندَه.

(دوامی بار……..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(132- قسمت)

• سلام، اما کسانی چون امام طلحه بن مصرف و احمد بن یوسف رافضی ها را مرتد دانسته اند. 

بله، در منابع آمده که این ها رافضی های کوفه را مرتد دانسته اند. بله،ابو محمد طلحةبن مصرف، یک تابعی بوده و در کوفه بوده است. فکر کنم در سال 112 هجری قمری هم فوت می کند و هم عصر کسانی مثل حجاج بن یوسف سقفی و از دشمنان سرسخت شیعیان و کسانی بوده که با حجاج بن یوسف سقفی ظاهراً درگیری هایی هم داشته اند.

حالا، من از شما می پرسم شما می دانید که روافض اولاً با شیعیان فرق داشتند؟ که ما قبلاً در مورد آن صحبت کردیم. این را باید بدانید و برای خودتان روشن کنید. این را می دانید که غلات هم چیز دیگری بودند؟ شما می دانید همان روافضی که در زمان این بزرگوار رحمه الله در کوفه بودند چه باورهایی داشتند؟ چکار کرده بودند که آن ها را تکفیر کرده بود و گفت مرتد هستند؟ کدام دسته بودند؟ شما باید خودتان بروید در آن زمان و آن زمان را درک کنید. 

احمد بن یوسف رحمه الله هم که کمی بعد از فوت أبو محمد طلحة به دنیا می آید و از علم بالایی هم برخوردار بوده که حتی عده ای به او لقب شیخ الاسلام هم دادند، ایشان هم باز اهل کوفه بوده و در همان جو حاکم بر کوفه فتوا داده است. باید مشخص کنی کدام دسته از روافض را تکفیر کرده؟ چون، در آن زمان فرقه های غالی چون فرقه ی مغیرة بن سعید و ابوالخطاب بودند که حتی خود ائمه ی شیعه کسی را که در تکفیر آن ها شک می کرده را هم تکفیر و لعن می کردند. خوب، این گروه های غالی طرفداران ابوالخطاب کسی در کفر و ارتداد آن ها شک ندارد و کوفه هم یکی از مراکز ابوالخطاب بوده است. باید دقیقاً روشن بکنی که این عالم بزرگوار در آن سال منظورش کدام دسته هستند با کدام عقاید و باورها، و آن را تعمیم ندهی؛ چون از علم و عدالت به دور است.

• آیا تنها با گفتن بر کفار اقامه ی حجت می شود؟

رسول الله صلی الله علیه وسلم تنها با یک پیام به شاهان کافر ایران وروم وغیره اقامه ی حجت کرد. آمدن رسول الله و قرآن برای کفار اقامه ی حجت است. دقت کنید، برای کفار اقامه ی حجت است. پس، مهم رساندن پیام است. مهم رساندن حق است. مهم این است که به عنوان انسان صادقی بگویی فلان جا جشن است شما هم دعوتید، یا یک انسان صادقی یا کسی که متهم به دروغگویی نیست بگوید فلان جا مین گذاری شده است به سمت آن نروید. حالا، تصمیم با طرف مقابل است می خواهد چکار کند؟ شما اقامه ی حجت کردید. فهم آن و عمل کردن به چیزی که شما به او گفتید با خودش است.

 دقت کنید دوستان، اقامه ی حجت بر کفار با اقامه ی حجت روش و چگونگی اقامه ی حجت با مسلمین، ریزه کاری هایی دارد که باید دقت بیشتری روی آن انجام دهید و تفاوت هایی هم با همدیگر دارند. خوب، برای کفار همین آمدن رسول الله صلی الله علیه و سلم و قرآن برایشان اقامه ی حجت است و آن ها را می توانیم کافر بدانیم. چون، الله آن ها را کافر دانسته حتی قبل از این که پیام به آن ها برسد و انسان های جاهلی هم بودند. در حالی که، اهل قبله تا قبل از اقامه ی حجت به شیوه ی نبوی آن و گذراندن آن ها از مراحل چهارگانه نمی توان آن ها را از دایره ی اسلام خارج کرد.

• سلام، در چه زمانهایی است که خدا توبه را قبول نمی کند؟

یکی زمانی است که شخص مجرم، فرشته ی مرگ را می بیند و یقین پیدا می کند که می میرد و روح به حلقومش رسیده؛ و دیگری زمانی است که خورشید از غروب طلوع می کند و قیامت بر پا می شود.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(96-қисмат)

Дар ин сурат, бар дуст ва душман возих ва ровшан астки мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий муслимин, мухофизат аз манбаъи қудрати муслимин, мухофизат аз хукумати исломий ва жиловгирий аз фурупоший убухат ва қудрати дунёвий  муслимин аст. Хийли мухим аст, бар дуст ва душман ровшан аст. Агар аз чанин иймон ва саломати ақидатий муслимин мухофизат шавад дар воқеъ,мухофизат аз манбаъи қудрати муслимин аст ; дар воқеъ, мухофизат аз хукумати исломий аст; дар воқеъ ,мухофизат аз қудрати дунёвий муслимин ва жиловгири аз фурупоший убухат ва қудрати дунёвий муслимин аст ва мухофизат аз

«أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ»

дар жомеъа аст.

Паёми барои ғейри муслимин дорадки қабли аз вуруди ба дини ислом тахқиқоти лозимро дошта бошанд ва интихоби куркурона надошта бошанд. Мутаважжих бошандки дар дохил шудан ба исломи ижбори нест

«لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ»

Аммо, вақти ворид шуди бояд тобеъи қавонини он шави ва наметавони бигуйи: мар хар вақт дилам хост ворид мешавам ва харчи дилам хост анжом медихам ва хар вақт дилам хост хориж мешавам ва хар чи дилам нахост анжом намедихам, мейлакий аст.

На ,вақти вориди хар хизб ва хатто фан,херфа ва риштаи варзиший ва дар кул хар амри дунёвий шуди бояд тобеъи қавонин ва усули он шави. Ислом хам дорои қавонини хосси худиш астки бояд риоят шаванд. Мужозоти муртад, ғейри мусалмононро ташвиқ  мекунадки бо таважжух ва диққати бештари вориди ислом шаванд.

Ислом бо зур ва қудрат мавонеъи чун хуккоми золим ва уламои фосиди ахли китоб, шибхи ахли китоб ва мушрикини секулярро бардошта, ва инсонхоро аз исороти инхо озод карда аммо, ғейри аз мушрикини секуляр касиро бейни пазириши ислом ё марг қарор надода ва аз харгуна тахмил ва ижбор дар ақида хам манъ карда аст ва бо қудрати ақидатий ва истидлолики дорад хаммаро ба гуфтагу даъват намуда ва аз гуфтагу харроси надорад ва хатто хариф талабий хам мекунадки хар каси далил ва бурхони дорад жилов биёяд ва далоилишро биёварад агар рост мекуянд :

«قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» (بقره/111، انبياء/24، نحل/64)،

Бигу: агар рост мегуйид далили худитонро биёварид.

Ва баъди аз он астки ба он даста аз бандогон башорат медихадки бо куфр ба тоғут ва иймон ба аллох суханони мухталифро мешнаванд, бо куфр ба тоғут ва иймон ба аллох бояд чанин пуштивонаиро дошта бошанд баъад суханони мухталифро мешнаванд ва бехтарини онхоро интихоб мекунанд:

:« وَ الَّذِینَ اجْتَنَبُواْ الطَّغُوتَ أَن یَعْبُدُوهَا وَأَنَابُواْ إِلىَ اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ* الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ» (زمر/17-18)

(диққат кунидки аллох таоло мегуяд: ) касоники аз ибодати тоғут дури мекунанд, ( ибтидо хамин аст хийли аз касоники хатибанд ва таблиғ мекунанд ин муқаддамаро намеоварандки аллох худиш оварда аст -) касоники аз ибодати тоғут дури мекунанд ва (бо тўвба ва истиғфор ) ба суйи худо боз мегарданд, ишонро башорат биде ( ба ажр ва подоши азими худованди ) . мужда биде ба бандогонам. Он касоники ба хаммаи суханон гуш фаро медиханд ва аз никутарин ва зеботарини онхо пейравий мекунанд. Онон касониандки худо хидоятишон дода аст ва ишон воқеан хирадманданд.

. الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

Ки ба муслимин бармегардад, куллан муслиминанд, ва суханони мухталифики дар шўро ва дар миёни худишон матрах мешавад ва бехтарини онхоро интихоб мекунанд.

Дар ин сурат, дар кул ,аллох инсонро дар пазириши дин ба тахқиқи огохона, пархез аз тақлиди куркурона ва бедалил даъват мекунад. Онхоро даъват мекунадки бидуни ибхом ва пичидаги ба сурати ровшан ва ошкор дини исломро қабул кунанд ё хатто агар далил ва бурхони барои муқобила бо ислом доранд боз ровшан ва шаффоф онро баён кунанд ва посухи ровшан ва шаффоф хам дарёфт намоянд.

Ба хамин далил ,ислом пеш аз онки касиро ба унвони пейру бипазирад, ба у хашдор медихад чашм ва гуши худишро боз кунад ва дарбораи диники мехохад бипазирад ва қонуники мехохад худишро тобеъи он кунад, озодона фикр карда ва ба авоқиби кориш ва таъаххудотики медихад фикр кунад ; агар тавонист худишро бо қавониниш мунтабиқ кунад, вориди он шавад; ва агар мебинад наметавонад худишро бо қавонини он мунтабиқ намояд хақ дорад хар чи бештар дарбораи ин дин тахқиқ ва баррасий кунад. Қуръони мажид ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дастур медихад :

«وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِکِینَ اسْتَجَارَکَ فَأَجِرْهُ حَتَّى یَسْمَعَ کَلاَمَ اللّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لایَعْلَمُونَ» (توبه/6)،

Агар еки аз мушрикин ба ту паноханда шуд ба у панох биде то гуфтори худоро бишнавад онгох уро ба жойгохи амн бирасон ; ин ба хотири он астки онхо мардуми нодонанд. Мушрикин, инсонхои нодон ва жохилий хастанд, воқеият хам хамин аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(95- қисмат)

Ин қавоид куллан дар мовриди сарзаминхои астки хукумати исломий ва рахбари хукумати исломий вужуд дорад аммо, дар сарзаминхоики хукумати исломий ба шикли шўрои он ва ё хатто барасоси еки аз мазохиби исломий ва хатто мартабайи нозил ва изтирорий онхам вужуд надорад ва муслимин аз чанин довлат ва рахбарияти махрум хастанд, ба хукми зарурат ва ба нисбати тавоноий ва санжидани  масолих ва мафосиди қазия, афрод ва жомоатхои шариатгаро ба сурати доираи ин холаъро пур мекунанд то инки ба тадриж аз хамин тариқ ва ба хусус аз тариқи вахдат,дубора ба неъмат ва шукухи қудрати хукумати исломий даст пейдо кунандки манбаъи хейроти астки хеч абзори дунёвий бо он қобили муқояса набуда ва нест.

Посух ба суъолоти дарси шиносоий муртаддин ва равиши бархурд бо муртадддин ва жибхайи муртаддин.

Дар масирики будем дустон суъолотиро матрах кардандки суъоли дустони дигар хам буда ва он инки холо далили ин хамма сахтгири дар мовриди муртаддин чи метавон бошад?

Ба сурати мухтасар метавон гуфтки, ин вокуниши муслимин дар жиловгири кардан аз чанин гунохи ижтимоий дақиқан самараи харфхо ва аъмоли худи шахс аст, ва чизи тахмилий аз муслимин бар онхо ё зулм бар онхо нест балки , натижаи аъмоли худишон  аст. Албатта,хикматхои ғейри қобили инкор ва паёмхои возих ва ошкори хам дар ижрои ин дастури аллох нахофта астки наметавон онро инкор кард. Хам барои худи муслимин паёмхои дар бардорад ва хам барои ғейри муслиминки тасмим мегиранд ворид ва дохили ислом шаванд. Аз самароти ижрои ин қонун ин астки :

Аз қонуни шариати аллох ва жойгохи онки, дар жойгохи қонуни асосий жомеъа қарор гирифта, мухофизат мешавад ва ижоза намешавадки қонуни асосий жомеъайи муслимин дасти кам гирифта  шавад ва харж ва марж ба вужуд биёяд.

Жанги равоний душман барои зарба задан ва ошуфтаги дар амнияти иймоний жомеъа хунсо  мешавад ; қаблан дар ин замина сухбат карда будем ва асари равоний мужозоти мужримин,фазои солимиро барои умуми муслимин фарохам мекунад. Амнияти иймоний жомеъа зарба ворид кунад ва бояд хунсо  шавад.

Сангинийи хукми иртидод,рохи таблиғ ва тарвижи иртидодро мебандад, хамонтурики сангини хукми қатл,дузди ва ғейрих рохи иртикоб ба ин жароимро мебандад.

Муслимин нишон медихандки мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий ва равоний муслимин бароишон аз ахамияти болойи бархурдор аст ва рухияйи иймоний ва саломати ақидатий ва равоний жомеъа аз ахамияти бисёр болойи бархурдор мебошад ва бароишон мухим аст.

Замоники шахс тасмим мегирад кори кунадки дар ақоид ва иймони муслимин тазалзул,сусти ,дудили,шак ва тардид ба вужуд биёварад дар воқеъ,тасмим гирифтаки пояйи аслий мовжудияти муслимин ва пояхойи низом ва хукумати исломийро мутазалзил кунад. Ин кори муртаддин боиси зарба задан ва тазъифи рухияйи иймоний жомеъа мешавад ва боиси қонунгуризий ва заиф шудани ирода ва иймони муслимин мегардад. Афроди жомеъа хақ доранд ва инро хаққи худишон медонандки фазойи умуми жомеъа, мухити солим ва бидуни таниши дохилий ва омин бароишон бошад, то дар панохи чанин амният ва саломати битавонанд ба парвариши худишон,фарзандишон ва насли ояндашон бо хиёли рохат бипардозанд. Хифзи рухияйи иймоний жомеъа, асос ва пояйи мухофизат аз афроди жомеъа аст ва илова бар он, қавийтарин васила жихати муқобила бо жанги нарм ва жанги гарми душманон қонуни шариати аллох мебошад. Пас, хам хифзи рухияйи иймоний жомеъа ва хам абзори барои муқобила бо жанги нарм ва гарми душманон қонуни шариати аллох мешавад.

Миллатики иймонишро аз даст медиханд қабли аз ворид шудан хар душмани ба сарзаминишон шикаст хурданд. Ин матолибироки хидматитон арз мекунам чакида ва жўвхарайи торих аст ва воқеиятхойи астки наметавон онро инкор намуд. Миллатики иймонишро аз даст медихад қабли аз ворид  шудани хар душмани ба сарзаминишон шикаст хурданд ; аммо ,агар  иймонишонро аз даст надиханд харгиз шикаст намехуранд ва дар нихоят ,хатто агар қарнхо хам тул бикашад душманро шикаст медиханд. Пас,хифзи рухияйи иймони жомеъа ва мухофизат аз чанин сармоя ва  қудрати хаққи афроди жомеъа ва хаққи наслхои оянда астки насли кунуний хам бояд аз чанин рухияйи иймони музофизат кунад ва бояд бо касоники ба чанин сармоя ва қудрати садама мезананд бархурдор шавад. Ижройи ин хад ва хукм боис мешавадки душманон дар ахдофи худишон ноком бимонанд.

Морсел Бувазор – устоди хуқуқи донишгохи женов – мегуяд: ” иллати сахтгирий ислом дарбораи муртад шояд бидон жихат бошадки дар низоми хукумати ва системи идорий жавомеъи исломий ,иймон ба худо сирфан жанбаи эътиқодий ва даруни қалбий надорад балки , жузви бандхои пейвастаги уммат ва пояхои хукумати исломий аст, ба турики бо фиқдони он қавом ва давоми жомеъайи исломий муталоший мешавад ва монанди қатл ё фитна ва фасод астки наметавонад қобили тахаммул бошад”.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(94-қисмат)

Хуб аст дар ин замина ба намунахои ишора кунемки бо заминаики рахбарияти жомеъайи исломий фарохам карда буд, ва бо ихтиёр ва қудратики рахбари хукумати исломий ба онхо дода буд муслимин тавонистанд ва метавонанд тахти ин шароит ва бо риояти шурути таъйин шуда ва дар мовриди мушаххас ва таъйин шуда, инхо метавонанд ба сурати шахсий худудиро бар баъзи аз мужримин ва муртаддин ижро кунанд, монанди :

Сохиби барда ва каниз метавонад ба сурати шахсий хукмро ижро кунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

أَقِيمُواالْحُدُودَعَلَى مَامَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ.

Яъни , худуди шаръийро бар бардагон ва канизони худ ижро кунид. Ва нез фармуда аст :

إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَجْلِدْهَا.

Алъонки , чанин падидаи хаддиақал дар сарзаминхои мусалмоннишин вужуд надорад хар чандки дар сарзаминхои тахти хокимияти секуляристхо ба ишколи мухталифи чун коргарони жинсий ва ғейрих ба хаёти худ идома дода аст ва ин падида ба шикли вахшатнок ва хийли бадтар аз қуруни васатий ва қуруни бостоний хам ба хаёти худ идома медихад. Дар хар сурат, ин хам ек намуна астки шахс метавонад хукмро ижро кунад ва дин ва шариати исломий ба у ижоза дода аст.

Касики бо муслимин пеймони сулх ва ошти баста, чанин каси ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш медихад ё ба аллох тўвхин мекунад куштани ин мисли куштани ек кофари жангталаб ва мухориб мешавад, хукумати исломий чанин чизиро эълом карда ва огохихоиро дода аст. Дар ин сурат, иқдом ба куштани у бар хар мусалмони вожиб мешавад ва куштани у ишколи надорад. Далили ин кор хам гуфтаи Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума астки ба вай гуфтанд: фалон рохиб ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фўш дода аст , у хам гуфт: агар ман онро мешанидам уро мекуштам. Сипас рохибро наздиш оварданд ва Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума хам шамшир кашид аммо , рохиб инкор кард ва уро рахо намуд.

Мисоли Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам зиёд иттифоқ офтода аст, мисли хамон шахси мусалмоники ба хукми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рози нашуд ва Умар розиаллоху анху хам гардани уро зад ва қуръон хам иқдоми уро таъйид намуд. Хамчунин духтари Марвонки ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш дод ва Умайр бин Адий уро ба дарак фристод ва аз тарафи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у лақаби ” пуштибони аллох ва росулиш” дода шуд.

Куштани сохир  ба дасти Жундуб бин Каъаб ғомидий ба хамрохи Валид розиаллоху анху дар замони хилофати Усмон бин Аффон розиаллоху анхуки сохирро бо дасти худишон куштанд.

Хафса уммул мўъминин розиаллоху анхо бо дасти худ ек зани сохираро ба қатл расонд.

Марди мусалмон курики хамсари худро ба далили фахш додан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба дарак фристод ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам хуни он занро хадар рафта эълом кард.

Тамоми ин маворид ва мавориди мушобех,журмхои ижтимоий будандки хукумати исломий бо фарохам кардани заминахои огохий ва шинохти умуми мардуми жомеъа аз чанин журмхои ва бо таъйини шурути ,қудрат ва ижозаи ижроро ба соири муслимин дода аст ; ва чунончи хукумати исломий ин қудратро аз муслимин бигирад ва онро ба худиш мухтас кунад ва ижоза надихад каси ғейри аз хукумати исломий ва находхои тахти хокимияти он бано ба масолихики худ хукумати исломий дар назар гирифта ва хукумати исломий мужозоти муртаддинро мухтас  ба худиш кунад. Ва бано ба масолихи мужримин муртадро худиш ба сазойи аъмолишон бирасонад ва ин ижозаро ба каси дигари надихад ва қудратироки қаблан тўвзиъ карда буд дубора онро жамъ кунад ; дар ин сурат, хеч каси хаққи так руйи ва мухолифат бо дастуроти рахбарият ва хукумати исломийро надорад. Ин хам еки аз хамон нукоти калиди астки хийли аз дустон ба он таважжух намекунанд.

Хам акнун хамки систем ва низомхои хукуматий аз густардагий , вусъат,назм ва созмондехи бесобиқаи бархурдор шуданд дар ин замина бояд бештар диққат шавадки қонуни исломий жомеъа хад ва худуди афроди жомеъаро чигуна таъриф карда ва бояд дар хамин хад ва худуд амал кард. Чун хуружи мусалмон аз ин хад ва худуди шаръийки хукумати исломий барояш таъриф карда агар аз ин хуруж кунад худиш ба манзилаи иртикоби журм махсуб мешавад.

(идома дорад……..)