وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(19- қисмат)

3-Агар дини секуляризм то ин андоза хашин аст пас инхамма мусалмон чигуна дар Европо ва Амрико ва Австралия зиндагий мекунанд .Магар мумкин аст каси дар панохи душманиш зиндагий кунад ?

Агар хотиритон бошад дар дарси аввалимон арз кардамки секуляристхо чи диниро аз мо мехоханд ? Замоники аллох мефармояд : онхо бо шумо жанги мусаллахона мекунанд то инки шуморо аз динитон баргардонанд :

:«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»

Манзур ин астки то замони бо шумо межангандки шумо даст аз чохор мафхуми дин бикашид.Яъни бигуйид :

1 – мо қудрати хукумати намехохем .

2 – қонун ва шариати аллохро намехохем .

3 – итоат кардан бар асоси қонуни шариати аллохро намехохем.

4 – мужозот кардан ва подош додан бар асоси қонуни шариати аллохро хам намехохем .

Замоники аз ин чохор маъни ва мафхуми дин даст кашидид онхо дигар кори бо шумо надоранд .Хар мусалмони хамки вориди хар ек аз ин кишвархо мешавад мутааххид мегардад ва хатто дар мавориди қасам мехурадки ба қонуни секуляристи он кишвар пойбанд бошад ва ба ин шарт пазирофта мешавад.Ек  мусалмон дар хеч ек аз кишвархойики ном бурдид ва соири кишвархойи секуляр хақ надорад ва аслан журъати онро надорадки қонуниро бар халофи қонуни дини секуляризм ижро кунад.

Дини секуляризм дар ин кишвархойи секуляр ,ба нисбатхойи мухталиф, тамоми қавонини шариати аллохки марбут ба зиндаги дунёвий муслимин мешавад ва бо дини секуляризм мухолиф астро мусодара карда ,қавонини шариати аллохро мусодара карда аст . Ва ба сирохат мегуянд сахми худо дар зиндагийи инсонхо танхо дар гушайи масжид ,калисо ва маобид ва ………….аст.Ба сирохат мегуянд – наузу биллах –  аллох ва дини аллох хақ надорад дар зиндаги ижтимоий ,иқтисодий ,идораий жомеъа ,хонуводаги ва соири умури зиндаги дунёвий мо дахолат кунад , инхо хаққи дини секуляризм аст.Ба сирохат мегуянд хар чики ба дини секуляризм марбут мешавад дигар худованд хеч хаққи надорад дар онхо дахолат кунад ,аммо дини секуляризм хақ дорад дар хар чики марбут ба худо мешавад дахолат кунад ва хатто сохиби сахм шавад ва шарики худо гардад,хар чандки ин сахим шудан ва широкат ба маъни лағв кардан ва нодуруст донистан умури бошадки худо онхоро дуст ва халол дониста ё ин сахим шудан широкат ба маъни халол кардан ва дуруст донистан корхойи бошадки  худованд онхоро дуруст  ва харом дониста аст.

Онхойики шумо исм бурдид муомала карданд ,ин хамма имтиёз доданд ва таслими тамоми ин зиллатхо шуданд ва худишонро бо дини секуляризм хамоханг ва татбиқ доданд то тавонистанд онжо зиндаги кунанд .Холо иддаи ба хукми изтирор ба чанин зиллати тан доданд ва иддаи хам довталабона худишонро залил карданд .

Мусалмон мегуяд :

:«قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ».

Ва қарор аст  хар чи марбут ба зиндаги ва маргиш мешавад тибқи қонуни шариати аллох бошад ва хар руз дар намозиш тааххуд медихадки :

«إِیَّاکَ نَعْبُدُ»

Аммо ,дини секуляризм ибтидо уро бо зури аслаха ва қудрати хукумати залил ва фурумоя ва паст мекунад ва уро дар хадди худиш пойин меоварад баъад уро мажбур мекунадки аз қонуни дини секуляризм ба жойи қонуни дини аллох итоат кунад.

«فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوه»

Фиръавн қовми хувишро фурумоя ва залил ва паст боровард ва онхо хам аз у фармонбурдори ва пейравий карданд .Ин пурусайи астки тамоми мушрикин ва секуляристхойи дунё тей карданд ва танхо тахти чанин шароити астки каси метавонад тахти хокимияти секуляристхо зиндаги кунад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(18- қисмат)

Ба назар мерасад хикмати инки ислом миёни мушрикин ,ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар хамзисти тафовут қоил шуда ин астки мушрикро тахаммул намекунад ; аммо ахли китоб ва хатто мушобихини онро тахаммул мекунад ; мушрикро мажбур ба тарки ақида мекунад , ва ле ахли китоб ва мушобихини онро мажбур ба тарки ақида намекунад ,хамин астки мушрикин ва секуляристхойи нажас ба далили дурандохтани комил қавонин ва ахкоми шариати аллох ва часпидан ба қавонин ва барномахойи дини секуляризм ,боби нажотро барои абад ба руйи худ бастанд ,ва дар шароити хастандки худро аз харгуна тараххум ва бахшиш барои хамиша махрум карданд ; ва ле ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар шароити хастандки имкони хидоят ва ростгори онхо вужуд дорад . Чун инхо дар хар сурат ба сурати ижмолий ва куллий мўътақид ба қавонини содира аз тарафи аллох хастанд , ва танхо мушкилишон дар пазириши ин қавонин аз коноли охарин фристодайи аллох астки умид меравад ба сурати тадрижий битавонанд бар мавонеъи жахли худ пируз шаванд ва охарин шариати аллохро нез бипазиранд.

Ин куллийёти буд дар мовриди ахкоми дунёвий ин се гурух аз куффорки , нақши асосий дар дипламосий ва равобити муслимин бо онхо дорад.

Хуб холо мерасем ба суъолот :

1 – Салом .Секуляризм бо вужуди тамоми ишколотики барояш гуфтид аммо озодий ва эхтиром ба хуқуқи мухолифинро дорад .Магар ғейри аз ин аст?

Дини секуляризм ек истибдод ва диктаторийи ақидатий астки дар сурати касби қудрат ва иттико ба зури аслаха харгиз ғойри худишро қабул накарда ва намекунад .Дар тули торихи башарият хам ё жойи инхо дар жомеъа буда ё жойи ахли тўвхидки ,ё мусалмон шуданд мисли қовми Юнус алайхиссалом , ё онхо муслиминро нубуд карданд мисли асхобил ухдуд ва даххо пайғамбари дигар , ё инки аллох ба василайи зилзила ,тўфон ва раъад ва барқ ва соири азобхо онхоро аз бейн бурда ё инки тавассути муслимин онхоро пок карда аст. Қоидайи гуфтимони бейни дини секуляризм бо дини ислом танхо аслаха буда :

: «وَلَايَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا» (بقره/217).

Дини секуляризм дар тули торих бо зури аслаха хамиша саъй кардаки қавонини шариати аллохро ба бахонахойи мухталиф дар зиндаги ижтимоий инсонхо ба хошия биронад ва дар нихоят онро хазф кунад .Барои дини секуляризм ва тамоми ахзоби мухталифи он ( чун либирализм ,коммунизм ,социал демокрасий ,нацианал социализм ва ғейрих ) хуқуқи башар яъни хуқуқ барои секуляристхо ва бас .Башар яъни секуляристхо ва хар касики мухолифи секуляристхо набошад жузви башар аст,ғейри дигар хуқуқи надорад чун онхоро амалан башар намедонанд.

2–Ин эхтиром ба хуқуқи мухолифин аст? Мухолифи дини секуляризм ғейри аз дини ислом ва шариатхойи мухталифи он дар торих чи каси буда аст? Бигуйид мухолифи дини секуляризм хамин секуляризмики шумо исм бурдид ғейри аз дини ислом ва шариатхойи мухталифи он дар тули торих ки буда?

Ғейри аз ин чи мухолифи дошта аст? Чи эхтироми барои одоб ва русум ,қавонин ва барномахойи сиёсий ,ижтимоий ,иқтисодий ,фархангий ,хонуводагий ва соири қавонини исломийки марбут ба зиндаги дунёвий муслимин аст ва мухолиф бо дини секуляризм қоил шуда аст? Кудом эхтиром ба ин қавонин ва барномахойики мухолифи дини секуляризм буда гузошта аст?

Бештар аз 28 сол аст дар Канада ,муслимин аз коноли қавонини хамин кишвари Канада саъй доранд танхо ек додгохи махсуси хонувода дошта бошандки бар асоси қавонини шариати аллох масоили хонуводаги рузи худишонро хал ва фасл кунанд .Аммо харгиз ба онхо ижоза надоданд ,аммо дархости издивожи хамжинсбозон бо хам , ва дархости издивож бо хайвонот дар кишвархойи секуляр ,камтар аз чанд мох мовриди пазириш қарор мегирад ва панохи қонун ва қудрати хукуматий хар каси метавонад ба ин амали нангин иқдом кунад ва каси чун падар ва модар ,бародар ва ғейрих хам наметавонанд монеъи он шаванд чун қонун ва хукумат бо он аст.Шумо аз ин амали хукуматхойи секуляр  ва қонуни хуқуқий башар онхо чи мефахмид ?

1 – Ё ин қавонини хуқуқи башарий секуляристхо ,муслиминро башар хисоб намекунад.

2 – Ё инки муслимин сохиби хеч хуқуқи нестандки мухолифи дини секуляризм бошад.

Ин диктатори ва таваххуш аст .Шумо инро озодий медонид ? Ин озодий ба мухолиф аст ё диктатори ва таваххуш ? Хамин ек ду руз пеш будки Омондо Спелман аз бозрасони вижайи омузиши довлати биритония эълом кард духтарони мухажжаба дар мадориси ибтидоий ин кишвар дарборайи либосхойи худ мовриди тахқиқ ва бозжуйи қарор мегиранд .Бозжуйи ба хотири чи ? Ба хотири новъи пушиши духтарони хурдсоли мусалмон .Ин дар холи астки занхо ва мардхо ба сурати лахт ва урён метавонанд дар тамоми жавомеъи Европо ,Амрико ва Австралия ва ғейрих зохир шаванд.

Ин бархурди дини секуляризм бо чанин масоили бисёр ризи муслимин аст ,холо чи бирасад ба масоили асосийки марбут бошад ба тахким

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ»

Ва ё

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ»

Ва ё тахким

«إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعینُ».

дини секуляризм бо тамоми мазохиби чап ва либирали он ,имтихони худишро пас дода ва муслимин бояд дар баробари онки ,аз тарафи мунофиқини дохилий хам химоят мешавад, ба самти вахдат ва екпорчаги ба пеш бираванд ва даст аз тафрақа ва жанги мазхабий бардоранд.Дини секуляризм душмани муштарак ва хашн тамоми шариатхойи осмоний ва тамоми мазохиби мовжуд дар ислом буда ва хаст

(идома дорад)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(35)

دقت او پاملرنه وکړئ دوستانو، د رسول الله صلی الله علیه وسلم د عصر مسلمانان هم د دین له عمومي اصولو په منلو او تسلیمېدو سره په تدریجي ډول د عقیدې او احکامو جزئیاتو سره آشنا کېدل، حتی په دې برخه کې هم دوی ځینې لویې تېروتنې کولې چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم لخوا او وروسته د اسلامي حکومت او د هغه د واکمن شورا له خوا اصلاح کېدې.

نو، په عقیده او نورو مواردو کې د خطا او تېروتنې شتون تر هغه وخته پورې چې شخص ته څرګند، معلوم او بشپړ روښانه نه وي، یوه ناڅاري مسئله ده.
یعنې په هره موضوع کې مسلمان ممکن تېروتنه او انحراف وکړي، په ځانګړې توګه په عقیده کې چې تقليدي نه دی، بلکې شخص باید خپله څېړنه وکړي او په تحقیقي توګه هغته ورسېږي.
نو، دا چې تصور وکړو چې رسول الله صلی الله علیه وسلم هر څوک چې مسلمان کیدل به سمدستي به يې کښېناول او د عقیدې ټولې ژورې زده کړې به ورته ورکولې، دا یوه ناسم تصور دی. بلکه، صحابه په تدریجي ډول دې پوهاوي ته رسيدل، حتی که هغه په هره برخه کې وې.
په دې صورت کې، په ټولو عباداتي چارو کې د مسلمان د ناپوهۍ “عذر به جهل” عذر شته، چې په دې کې د عقیدې، توحید او شرک مسایل هم شامل دي.
او یا د فقهی احکامو په ثابتو مسایلو کې هم دا خبره صدق کوي، او د مسلمان لپاره تېروتنه او ناپوهۍ بیا هم تېروتنه او ناپوهۍ ده، چې لوی او کوچنی توپیر نه کوي.

یو بل ټکی چې باید سلګونه ځله تکرار شي تر څو د کلتور برخه وګرځي او ورته پاملرنه وشي، دا دی چې د شک او شبهې پر بنیاد څوک کافر نه ګڼل کېږي او حد پرې نه لګېږي، هغه څوک چې د هغه مسلمان والی په یقین سره ثابت شوی وي، یعنې ته باوري چې دغه شخص مسلمان دی؛
په دې صورت سره، ته نشې کولای د شک، شبهې او احتمال پر بنسټ د هغه د مسلمانۍ نوم واخلي او هغه د کفارو له ډلې وشمېرې.«مَن دخلَ في الإسلام بيَقين فلا يُخرَج مِنه إلا بيقين» یا «مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ». یعنې یوازې په دلیل او یقین سره ته کولای شې یو څوک له اسلامه وباسې؛ یقین ډېر مهم دی. همدارنګه لکه څنګه چې د دلیل او یقین پر اساس کافر اسلام ته داخلېږي او مسلمان کېږي، دغه خبره هم د دلیل او یقین له مخې ثابتېږي.

ته باید د یو مسلمان د اسلام له دایرې څخه د ویستلو لپاره لومړی دلیل او یقین ولرې، او بیا د دغه یقین په اساس هغه وباسې،او د دې لپاره چې یو کافر هم د اسلام د دایرې ته داخل کړې، بیا هم باید دلیل او یقین ولرې.
دا تېروتنه ده چې ډېر دوستان کوي، لومړی چا ته وايي کافر دی، بيا د دې لپاره دليل لټوي چې ولې کافر دی.دا تېروتنه ده چې لومړی یو کافر ته ووایې مسلمان دی، بیا د دې لپاره دلیل ولټوې،یا یو مسلمان ته ووایې کافر دی، بیا د دې لپاره دلیل ولټوې.
د مسلمان تکفیر کول یعنی د مسلمان وژنه.«إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ يَا كَافِرُ فهو کقتله».
آیا دا معقول ده چې لومړی د شک، شبهې او احتمال پر اساس یو مسلمان ووژنې، بیا د دې لپاره دلیل ولټوې چې آیا هغه کس چې مې وژلی واقعاً ګناهکار وه که نه؟ آیا هغه مستحق د قتل او اعدام وه که نه؟ دا کار د یو نورماله انسان نه دی.

د یو نورماله انسان کار دا دی چې لومړی دلایل او شواهد وڅېړي،او د جرم د یقيني ثبوت وروسته، حکم تثبیت کړي او بیا حکم صادر کړي،او په وروستي پړاو کې باید د حکم د تطبیق لپاره د تطبیق اړوند څانګو ته مراجعه وکړي.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(17-қисмат)

Ба хар хол ,ахли китоб хадди васати муслимин ва мушрикин қарор доранд . Аз он жихатки пейрави дини осмоний хастанд , бо муслимин шабохати доранд ва аз жихатики иймони онхо омихта ба хурофот ва матолиби беасоси дини секуляризм аст ; шабихи мушриконанд .Бо доро будани ин сифат ва вижагихо на мусалмон номида шуданд ва на мушрик ва мушрикин .

Лизо ,дар суратики хозир шаванд ба унвони ек иқлийяти солими мазхабий бо мусалмонон зиндаги хуби дошта бошанд ,бо шароити ” зимма “, метавонанд чанин пеймони бо муслимин дошта бошанд. Аллохи мутаол ба унвони хам масирони мунхарифи муслимин ,жихати ислох ба онхо фурсат медихад ва бо мадоро бо онон бархурд мекунад ; ба гунаики ба онхо ижоза медихад бо пардохти жизъя ,ба сурати озодона дар кишвари исломий зиндаги кунанд ва бар шариати мунхарифи худ нез боқи бимонанд.

Жомеъайи куффор шибхи ахли китоб .

Ба дунболи ин даста аз куффор  мо ба дастайи севуми тахти унвони куффори шибхи ахли китоб ишора кардем.Дар жахон ,илова бар шариати пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам ,фақат ду шариати осмоний вужуд дорандки ба тури мусаллам ва иттифоқи оройи уламойи исломий ,ахли китобанд :  “яхуд ” ва “насоро ” .Аллохи мутаол ба ахли китоб будани пейравони ин ду шариат ишора карда ,мефармояд :

«أَنْ تَقُولُوا إِنَّمَا أُنْزِلَ الْكِتَابُ عَلَى طَائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَا وَإِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِينَ‏» (انعام/156)،

( онро фуру фристодаем ) то нагуйид китоб танхо ба ду гурух пеш аз мо фуру фристода шуда аст, ва аз бахс ва барраси онхо бехабар будаем.

Пас ,дарбораи яхуд ва насоро ба ровшани аз оёт бармеоядки доройи ” китоб “анд ;чироки аллохи мутаол китоби хар кудом ( таврот ва инжил ) ро ном мебурд ; ва ле дар мовриди мажус ба сирохат наметавон аз оёт истефода кардки дорои ахли китоб буда бошанд ; чун фақат ек бор дар қуръон ин вожа ба ижмол ба кор рафта аст ; ва ле хамин қадар мушаххас астки дар дастаи ” мушрикин ва мўъминин ” нестанд; чироки мушрикинро дар ояи :

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَ الصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)،

Жудо оварда ва “мажус ” дар кинори яхуд ва насоро матрах шуда ва метавон унвони ” шибхи ахли китоб ” ро барои чанин мавориди ба кор бурд ва ахкоми ахли китобро бар онхо ижро кард.

“шибхи ахли китоб ” касони хастандки дар осмоний будани онхо ,баъсати пайғамбари илохий ва ирсолий китоби осмоний барои онхо тардид вужуд дорад ,аммо чун пейравони онхо хамон масири ахли китобро рафтанд ,онхо хам машмули хамон ахкоми ахли китоб мешаванд .Яъни мажус  ё ” магуш ” ё ” магов ” ё ” магусия ” ё ” моғ ” ки хамон масири ахли китобро рафта машмули хукми ахли китоб мешавад ва зартуштихо хамки шабохатхойи бо мажус доранд шабихи мажус махсуб шуда ва машмули ахкоми ахли китоб шуданд .Мажусики худиш дар порайи маворид шибхи ахли китоб ба хисоб омада ва хам акнун пейрави аз он боқи намонда аст.Аммо росули хотас саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди онхо мефармояд :

:«سَنّوافی المجوس سُنَّةَ اَهلِ الكِتاب فی الجزیة»،^[1]

Тибқи равиши ахли китоб бо мажус дар масалайи жизъя бархурд кунид.

Иддаи аз уламо нез ,касони аз наводгони муртаддини чун язидийхо ,исмоилийхо ва ғейрихроки хамон масири инхирофий ахли китоб ва шибхи ахли китобро той карда ва ба болойи онхо гирифтор шудандро жузви куффори шибхи ахли китоб  ба хисоб меоваранд.

Дар ин сурат ,ғейри аз муртаддин ва мушрикини нажас ва секуляристхойи палид ,метавон хаммайи фирақро машмули қонуни жизъя кард , ва бо вужуди бароат аз ширкийёт ва куфрийёти онхо ,аммо машмули қавонини бароат ва кинорагирики мухтасси мушрикин аст намешаванд.

(идома дорад…….)

---

[1]– احمد بن حنبل، الموطا،ج 1، ص 278؛ نیز: نوری حسین محدث طبرسی، مستدرک الوسائل، انتشارات مدرسه ال بیت لاحیاء التراث، ج11، ص 101

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(16-қисмат)

Замоники пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам  Муоз розиаллоху анхуро барои даъвати ахли китоб ба суйи Яман фристод ба у гуфтки : қабли аз хар чиз онхоро ба суйи шаходати ” ла илаха иллаллох “даъват кунад ; ва баъди аз он дар мовриди шариати жадид ва ахкоми он хамчунин ; намоз ,закот ,рузайи мохи рамазон ва ғейрих сухбат кунад .Яъни ба у мегуяд аввал ” ла илаха иллаллох “роки нуқтаи муштараки хамма аст ба онхо бигуядки мо бо хам муштаракем ва баъад мухтавойи дохили ” ла илаха иллаллох ” роки аз тариқи охарин пайғамбар омада онхоро ба ишон бигуяд мисли намоз ,закот ,руза ва ғейрих . Ва аллохи мутаол ахли китобро нез бар асоси хамин нуқоти муштарак даъват мекунад ва мефармояд :

«قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَايَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (آل عمران/64).

Ахли китоб ” ла илаха иллаллох” ро бар забон меронданд ,аммо хозир набуданд охарин шариати аллохроки мафохим ва мухтавиёти хамин ” ла илаха иллалллох ” ро бо шариати жадиди аллохки аз коноли пайғамбари жадиди худ онро тўвзих медихад ва онро ровшан мекунад бипазиранд, ва нисбат ба ин пайғамбари жадид ва шариати у кофар шуданд .”ла илаха иллаллох ” ро бояд аз коноли охарин фристода гирифт ,чун  танхо охарин фристода астки чигунаги куфр ба тоғут ва иймон ба аллохро бо шариат ва фароизи жадиди он ровшан мекунад.Бо вужуди ин ва бо вужуди тамоми ширкийёт ва куфрийётики доштанд аллохи мутаол инхоро мушрик ном намебарад ,ва ахкоми мушрикинро бар онхо татбиқ намедихад ,балки онхоро машмули ахкоми хосси худишон мекунад масалан :

1 – онхоро нажас намедонад дар холики секуляристхо ва мушрикинро нажас ва палид маърифий мекунад.

2 – аз онхо эъломи бароат ва кинорагири намешавад хар чандки даъват бар безори ва кинорагири аз ширкийёт ва куфрийёти онхо мешавад .Аз худишон эъломи бароат ва кинорагири намешавад дар холики аз мушрикин ва секуляристхо эъломи кинорагири хаст.

3 – таом ва издивож бо ахли китобро халол медонад . Мо метавонем таоми онхоро бухурем ва бо ахли китоб иждивож кунем забхи дасти ахли китобро метавонем бухурем ва бо занони покдамони ишон издивож кунем . Аллох таоло дар сураи Моида мефармояд :

«الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُوَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَمُسَافِحِينَ وَلَا مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ»(مائده/5)،

Имруз ( бо нузули ин оя ) барои шумо хаммайи чизхойи покиза халол шуд , ва ( забоих ва ) хўроки ахли китоб барои шумо халол аст ва хўроки шумо барои онон халол аст. Ва ( издивож бо ) занони покдомани мўъмин ва занони покдамони ахли китоб пеши шумо халол аст, харгохки мехрияйи ононро бипардозид ва қасди издивож дошта бошид ва манзуритон зинокори ё интихоби дуст набошад . Хар касики инкор кунад ончироки бояд бидон иймон дошта бошад аъмоли у ботил ва бефойда мегардад ва дар охират аз замрайи зиёнкорон хохад буд. Ин хам ек мовриди дигарки мухтасси ахли китоб аст.

Бар асоси ахд ва пеймонхойи ахли китоб метавонанд зиндаги мусолиматомизи дошта бошанд ва мисли мушрикини нажас ва секуляристхойи палид бейни жанг  ё қабули ислом дар мангана қарор намегиранд .Балки инхо метавонанд бидуни тарки ақоиди худ дар дорул ислом ба сурати худмухтор зиндаги кунанд ва маболиғи ба унвони жизъя мепардозанд ( ва гох банобари масолихи мумкин аст ин маблағ хам гирифта нашавад).

 Вожаи “жизъя ” ки аз моддайи  “жазо ” аст, жазойи хифзи амнийят ва истефодайи мажжоний аз имконоти дорул ислом ва худмухтори дохилий астки ба онхо аъто шудаки дар панохи чанин амнийят ва худмухтори метавонанд бо хифзи ақоиди худ аз системи идори ,иқтисодий ,омузиший ва фанхангийи хосси худишон бахраманд шаванд . Ва мусалмонон – рахбари муслимин – мутааххид мешаванд каси музохими онхо нашавад ; албатта ба шартики мухолифат бо шароити ақди зимма ,накунанд .Албатта инро бидонем чандин баробари инро тамоми тоғутхо аз панохандахо ва хатто шахривандони худ тахти унвони молиёт ва …….мегиранд .

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(82- қисм)

Бошқа бир дастадаги мусулмонлар борки босқинчи навкарларни хийла-найрангларига  алданишган. Масалан хозир жуда кўпчилик сайёф, абдуллатиф мадхалий( ироқнинг курдистонидаги) оли саъудни хоин муфтилари ва шуларга ўхшаш бошқа хоин муфтиларга ўхшаган, хокимларни ва американи,натони ва бошқа босқинчиларни, тоғутларни ихтиёридаги  уламойи суъ варрувайбиза ва динфуруш хоинларни таблиғотлари сабабли уларни таъсирига тушиб қолишган, уларни таблиғотлари боис бизларни хавориж деб билишади, ёки жуда кўпчилик бизларни муртад ёки кўплари бизларни муздур,сотқин ё динни, одамларни, аиммани  душмани ва бугунох кишиларни қирғинига ва мусулмонларни диёрларини нобуд бўлишига ва бундан бошқа анча –мунча жиноятларга сабабчи деб билишади.

Дархақиқат бизларни рўбарўйимиздаги кишилар бизларнинг алданган  биродарларимиз ва опа-сингилларимиз бўлишади, уларга ёлғон айтишган, улар хавориж,муртад, сотқин, ажнабий, динни ва миллатни, аиммаларни  душмани , аёлларга ва болаларга, эркак кишиларга хам рахм қилмайдиган ва мусулмон аёлларини канизликка оладиган, хамда мусулмон аёлларни олди-сотди бозорида  пуллайдиган ва гўдакларни қатли ом қиладиган  вахший, жинояткорга қарши жанг қиляпмиз,деб ўйлашади. Аслида улар бизларга қарши жанг қилишмаяпти,балки умуман мавжуд бўлмаган хаёлларидаги бир мавжудот билан жанг қилишяпти. Агар шундай мавжудот  мавжуд бўлган тақдирда бизлар хам албатта  улар билан бирга жанг қиламиз. Бизларни қайси биримиз мана бу жиноятларга  ва бундай жиноятчиларга рози бўлади?

Муртадни аёлини ўлдириш ё ўлдирмаслик борасида хам икки хил назар мавжуд:

Исломий фирқаларни ва мазхабларни аксари шунга эътиқод қилишадики, агар бир аёл муртад бўладиган бўлса ва сўз,амал билан ишончга кўра шубхасиз холатда ўзини мусулмонларни жамиятидан жудо қилса ва тавба қилмаса, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган нарсалари умумий ва қамраб олувчи бўлганлиги боис:

 “مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ”،

ўлдирилиши керак, мана бу асосга кўра аёл ва эркакни орасида ридда хаддини ижро қилиш бўйича фарқ мавжуд эмас. Агар баъзи бир ўринларда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аёлларни ўлдиришдан қайтарган бўлсалар, бу аслий кофир аёлларнинг кўпини заифликлари сабабли эди. Чунки мана шу заифлик сабабли ўша замонларда улар жангларда хозир бўлишмас эди. Яъни уларни қўлида қилич бўлмаган, жангларда хам иштирок этишмасди, улардаги мана шу заифлик ва жангларда иштирок этмасликлари боис, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аслий кофир аёлларни ўлдиришдан нахий қилган эдилар.

 Мана бу борада аёл киши хам эркакларни хукмига шомил бўлишади

 ” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ “

аёл киши билан эркак кишининг иртидод хукумида фарқ бўлмайди, бу борада жуда кўп ривоятлар мавжуд, масалан:

 -Жобир розиаллоху анхудан ва уммул мўъминин Оиша розиаллоху анходан турли-хил шеваларга кўра ривоят қилинган, бир аёл муртад бўлади, унга иккинчи марта мусулмон бўлишликни, тавба қилишни ва исломга қайтишни   таклиф қилинади, аммо инкор қилади, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  дастурларига биноан ўлдирилади:

  «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

-Ёки қуйидагича келтирилган:

«أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت».

-Оиша розиаллоху анхо мархамат қилганларки:

«ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».

-Бундан ташқари, Хафса уммул мўъминин розиаллоху анхо хам ўзини қўли билан бир сехргар аёлни ўлдиради.

-Абу Довуд ва Насоий хам сахих санад билан Аббос розиаллоху анхудан ривоят қиладики, бир кўзи ожиз мусулмон кишининг аёли росулуллох саллалоху алайхи васалламни хақорат қиларди  ва бу киши уни  бир неча марта огохлантиради , ( яъни мана бу ишни қилмасликни тайинлайди, чунки у замонда хеч ким бундай гунохни қилмасди ва бундай жиноятни хукми ўлим эканини хамма биларди, исломий хукумат хаммага агар бирор ким бундай жиноятни қиладиган бўлса уни устида хукмни ижро қилишга рухсат берган эди, бу хукмни кимлар ижро қилиши борасида олдин айтиб ўтилган.) аммо  бу аёл хақорат қилишда давом этади , эркак киши уни  бир неча марта огохлантиради  ва ундан тавба қилишини  сўрайди, аммо аёл барибир ўзини жиноятида давом этади. Бу  бу киши кечаси аёлини ўлдиради. Мана бу хабар росулуллох саллаллоху алайхи васалламга етиб борган пайтида, у киши одамларни жамладилар ва мархамат қилдиларки: мен сизларни гувох қилиб айтаманки мана бу аёлни қони бекорга хадар бўлиб кетди

«ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».

-Холид ибни Валид росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўкиб хақорат қилган аёлни ўлдиради.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маккани фатхи пайтида хам икки аёлни ўлдиришга хукм содир қиладилар, улар ахли қиблага қарши рухий жанг олиб боришар таблиғ қилишар эди.  Маккани секуляристлари мусулмонларга қарши йўлга қўйган жангда мана бу аёллар рухий жанглар бўлимида фаолият кўрсатишарди. Бани  Абдулмутталибни канизи сора мана буларни бири бўлган, у олдин муртад бўлган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр қилдиларки, улар хатто  каъбани пардасига осилиб олган тақдирларида  хам ўлдириши керак.

-Умму Қирфа номли мусулмон бўлган аёл кофир бўлади. Абу Бакр розиаллоху анху ундан тавба қилишини сўрайди ва тавба қилгин,дейди, аммо бу аёл тавба қилмайди ва Абу Бакр розиаллоху анху уни иртидоди сабабли ўлдиради. 

Мана шундай истинод қилса бўладиган  ўринлар мавжуд .Мана бу холатда муртад аёлни жазоси хам муртад эркакни жазосини айни ўзидир, чунки аёл билан эркакни риддасини асари,зарарларида фарқ йўқ. Албатта, фатхул борийдаги Муоз розиаллоху анхудан келтирилган хасан хадис бошқа бир далил бўлиши мумкин, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уни яманга жўнатаётган пайтларида мархамат қилган эдиларки:

“أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”.

Агар исломдаги киши муртад бўлса уни яна қайтадан исломга қайтишга даъват қил, агар қабул қилмаса уни бўйнига ур ва хар қандай аёл киши исломдан қайтиб муртад бўлса, яна қайтадан уни исломга қайтишга даъват қил, агар қайтмаса уни хам бўйнига ур.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(82- قیسم)

باشقَه بِیر دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر بارکِی باسقِینچِی نَوکَرلَرنِی خِیلَه – نَیرَنگلَرِیگه اَلدَه نِیشگن. مَثَلاً حاضِر جوُدَه کوُپچِیلِیک سَیّاف، عَبدُالَّطِیف مَدخَلِی (عِراقنِینگ کوُردِستانِیدَگِی) آلِ سَعُودنِی خائِن مُفتِیلَرِی وَ شُولَرگه اوُحشَش باشقَه خائِن مُفتِیلَرگه اوُحشَه گن،حاکِملَرنِی وَ اَمِیرِکَه نِی، نَتانِی وَ باشقَه باسقِینچِیلَرنِی، طاغوُتلَرنِی اِیختِیارِیدَگِی اوُلَمایِی سُوء  وَ الرُّوَیبِضَه وَ دِینفُرُوش خائِنلَرنِی تَبلِیغاتلَرِی سَبَبلِی اوُلَرنِی تَأثِیرِیگه توُشِیب قالِیشگن، اوُلَرنِی تَبلِیغاتلَرِی بائِث بِیزلَرنِی خَوارِج دِیب بِیلِیشَه دِی، یاکِی جوُدَه کوُپچِیلِیک بِیزلَرنِی مُرتَد یاکِی کوُپلَرِی بِیزلَرنِی مُزدوُر، ساتقِین یا دِیننِی، آدَملَرنِی، اَئِمَّه نِی دُشمَنِی وَ بِیگوُناه کِیشِیلَرنِی قِیرغِینِیگه وَ مُسُلمانلَرنِی دِیارلَرِینِی نابوُد بوُلِیشِیگه وَ بوُندَن باشقَه اَنچَه – موُنچَه جِنایَتلَرگه سَبَبچِی دِیب بِیلِیشَه دِی.

دَرحَقِیقَت بِیزلَرنِی رُوبَرُویِیمِیزدَگِی کِیشِیلَر بِیزلَرنِینگ اَلدَنگن بِرادَرلَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگِیزللَرِیمِیز بوُلِیشَه دِی، اوُلَرگه یالغان اَیتِیشگن، اوُلَر خَوارِج، مُرتَد، ساتقِین، اَجنَه بِی، دِیننِی وَ مِللَتنِی، اَئِمَّه لَرنِی دُشمَنِی، عَیاللَرگه وَ بالَه لَرگه، اِیرکَک کِیشِیلَرگه هَم رَحم قِیلمَیدِیگن وَ مُسُلمان عَیاللَرنِی کَنِیزلِیککَه آلَه دِیگن، هَمدَه مُسُلمان عَیاللَرنِی آلدِی- ساتدِی بازارِیدَه پوُللَیدِیگن وَ گوُدَکلَرنِی قَتلِی عام قِیلَه دِیگن وَحشِی، جِنایَتکارگه قَرشِی جَنگ قِیلیَپمِیز، دِیب اوُیلَه شَه دِی. اَصلِیدَه  اوُلَر بِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلمَه یَپتِی، بَلکِی عُمُوماً مَوجُود بوُلمَه گن خَیاللَرِیدَگِی بِیر مَوجُودات بِیلَن جَنگ قِیلِیشیَپتِی. اَگر شوُندَی مَوجُودات مَوجُود بوُلگن تَقدِیردَه بِیزلَر هَم اَلبَتَّه اوُلَر بِیلَن بِیرگه جَنگ قِیلَه مِیز. بِیزلَرنِی قَیسِی بِیرِیمِیز مَنَه بُو جِنایَتلَرگه وَ بوُندَی جِنایَتچِیلَرگه راضِی بوُلَه دِی؟

مُرتَدنِی عَیالِینِی اوُلدِیرِیش یا اوُلدِیرمَسلِیک بارَه سِیدَه هَم اِیککِی هِیل نَظَر مَوجُود:

اِسلامِی فِرقَه لَرنِی وَ مَذهَبلَرنِی اَکثَرِی شوُنگه اِعتِقاد قِیلِیشَه دِیکِی، اَگر بِیر عَیال مُرتَد بوُلَه دِیگن بُولسَه وَ سُوز، عَمَل بِیلَن اِیشانچگه کوُرَه شُبهَه سِیز حالَتدَه اوُزِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن جُودا قِیلسَه وَ تَوبَه قِیلمَسَه، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگن نَرسَه لَرِی عُمُومِی وَ قَمرَب آلوُچِی بوُلگنلِیگِی بائِث:  “مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ”، اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک، مَنَه بوُ اَساسگه کوُرَه عَیال وَ اِیرکَکنِی آرَه سِیدَه رِیددَه حَددِینِی اِجرا قِیلِیش بوُیِیچَه فَرق مَوجُود اِیمَس. اَگر بَعضِی بِیر اوُرِینلَردَه رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیشدَن قَیتَرگن بوُلسَه لَر، بُو اَصلِی کافِر عَیاللَرنِینگ کوُپِینِی ضَعِیفلِیکلَرِی سَبَبلِی اِیدِی. چوُنکِی مَنَه شوُ ضَعِیفلِیک سَبَبلِی اوُشَه زَمانلَردَه اوُلَر جَنگلَردَه حاضِر بوُلِیشمَس اِیدِی. یَعنِی اوُلَرنِی قوُلِیدَه قِیلِیچ بُولمَه گن، جَنگلَردَه هَم اِیشتِراک اِیتِیشمَسدِی، اوُلَردَگِی مَنَه شوُ ضَعِیفلِیک وَ جَنگلَردَه اِیشتِراک اِیتمَسلِیکلَرِی بائِث رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَصلِی کافِر عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلگن اِیدِیلَر.

مَنَه بُو بارَه دَه عَیال کِیشِی هَم اِیرکَکلَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی ” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ “عَیال کِیشِی بِیلَن اِیرکَک کِیشِینِی اِرتِداد حُکمِیدَه فَرق بوُلمَیدِی، بُو بارَه دَه جوُدَه کُوپ رِوایَتلَر مَوجُود،مَثَلاً:

• جابِر رَضِیَ الله عَنهُ دَن وَ اوُمَّ المُؤمِنِین عایِشَه رَضِیَ الله عَنها دَن توُرلِی- هِیل شِیوَه لَرگه کوُرَه رِوایَت قِیلِینگن، بِیر عَیال مُرتَد بوُلَه دِی، اوُنگه اِیککِینچِی مَرتَه مُسُلمان بوُلِیشلِیکنِی، تَوبَه قِیلِیشنِی وَ اِسلامگه قَیتِیشنِی تَکلِیف قِیلِینَه دِی، اَمّا اِنکار قِیلَه دِی، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ دَستوُرلَرِیگه بِنائاً اوُلدِیرِیلَه دِی:     «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

• یاکِی قوُیِیدَگِیچَه کِیلتِیرِیلگن: «أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت»..[1]
• عایشه رَضِیَ الله عَنها مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  «ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».
•  بوُندَن تَشقَرِی، حَفصَه اوُمُّ المُؤمِنِین رَضِیَ الله عَنها هَم اوُزِینِی قوُلِی بِیلَن بِیر سِحرگر عَیالنِی اوُلدِیرَه دِی. 
• اَبُو داوُد وَ نَسائِی هَم صَحِیح سَنَد بِیلَن عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلَه دِیکِی، بِیر کوُزِی عاجِیز مُسُلمان کِیشِینِینگ عَیالِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی حَقارَت قِیلَردِی وَ بوُ کِیشِی اوُنِی بِیر نِیچَه مَرتَه آگاهلَنتِیرَه دِی، ( یَعنِی مَنَه بُو اِیشنِی قِیلمَسلِیکنِی تَأیِینلَیدِی، جوُنکِی اوُ زَماندَه هِیچ کِیم بوُندَی گوُناهنِی قِیلمَسدِی وَ بوُندَی جِنایَتنِی حُکمِی اوُلِیم اِیکَه نِینِی هَمَّه بِیلَردِی، اِسلامِی حُکوُمَت هَمَّه گه اَگر بِیرار کِیم بوُندَی جِنایَتنِی قِیلَه دِیگن بُولسَه اوُنِی اوُستِیدَه حُکمنِی اِجرا قِیلِیشگه رُحصَت بِیرگن اِیدِی، بُو حُکمنِی کِیملَر اِجرا قِیلِیشِی بارَه سِیدَه آلدِین اَیتِیب اوُتِیلگن.) اَمّا بُو عَیال حَقارَت قِیلِیشدَه دَوام اِیتَه دِی، اِیرکَک کِیشِی اوُنِی بِیر نِیچَه مَرتَه آگاهلَنتِیرَه دِی وَ اوُندَن تَوبَه قِیلِیشِینِی سوُرَیدِی، اَمّا عَیال بَرِیبِیر اوُزِینِی جِنایَتِیدَه دَوام اِیتَه دِی. بُو کِیشِی کِیچَه سِی عَیالِینِی اوُلدِیرَه دِی. مَنَه بُو خَبَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه یِیتِیب بارگن پَیتِیدَه، اوُ کِیشِی آدَملَرنِی جَملَیدِیلَر وَ مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: مِین سِیزلَرنِی گوُواه قِیلِیب اَیتَه مَنکِی مَنَه بُو عَیالنِی قانِی بِیکارگه هَدَر بوُلِیب کِیتدِی، «ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».
• خالِد اِبنِ وَلِید رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سوُکِیب حَقارَت قِیلگن عَیالنِی اوُلدِیرَه دِی.
• رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَککَه نِی فَتحِی پَیتِیدَه هَم اِیککِی عَیالنِی اوُلدِیرِیشگه حُکم صادِر قِیلَه دِیلَر،اوُلَر اَهلِی قِبلَه گه قَرشِی رُوحِی جَنگ آلِیب بارِیشَر تَبلِیغ قِیلِیشَر اِیدِی. مَککَه نِی سِکوُلارِیستلَرِی مُسُلمانلَرگه قَرشِی قوُیگن جَنگدَه مَنَه بُو عَیاللَر رُوحِی جَنگلَر بوُلِیمِیدَه فَعالِیَت کوُرسَه تِیشَردِی. بَنِی عَبدُالمُطَّلِبنِی کَنِیزِی سارَه مَنَه بوُلَرنِی بِیرِی بوُلگن، اوُ آلدِین مُرتَد بوُلگن اِیدِی. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَمر قِیلَه دِیلَرکِی،اوُلَر حَتَّی کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن تَقدِیرلَرِیدَه هَم اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک.
• اوُمُّ القِرفَه ناملِی مُسُلمان بوُلگن عَیال کافِر بُولَه دِی. اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ اوُندَن تَوبَه قِیلِیشِینِی سوُرَیدِی وَ تَوبَه قِیلگِین دِییدِی، اَمّا بُو عَیال تَوبَه قِیلمَیدِی وَ اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ اوُنِی اِرتِدادِی سَبَبلِی اوُلدِیرَه دِی.

مَنَه شوُندَی اِستِناد قِیلسَه بوُلَه دِیگن اوُرِینلَر مَوجُود. مَنَه بُو حالَتدَه مُرتَد عَیالنِی جَزاسِی هَم مُرتَد اِیرکَکنِی جَزاسِینِی عَینِی اوُزِیدِیر،چوُنکِی عَیال بِیلَن اِیرکَکنِی رِددَه سِینِی اَثَرِی، ضَرَرلَرِیدَه فَرق یوُق. اَلبَتَّه، فَتحُ البارِیدَگِی مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُدَن کِیلتِیرِیلگن حَسَن حَدِیث باشقَه بِیر دَلِیل بُولِیشِی موُمکِین، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اوُنِی یَمَنگه جوُنَه تَه یاتگن پَیتلَرِیدَه مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَرکِی:   “أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”. [2] اَگر اِسلامدَگِی کِیشِی مُرتَد بُولسَه اوُنِی یَنَه قَیتَه دَن اِسلامگه قَیتِیشگه دَعوَت قِیل، اَگر قَبوُل قِیلمَسَه اوُنِی بوُینِیگه اوُر وَ هَر قَندَی عَیال کِیشِی اِسلامدَن قَیتِیب مُرتَد بوُلسَه، یَنَه قَیتَه دَن اوُنِی اِسلامگه قَیتِیشگه دَعوَت قِیل، اَگر قَیتمَه سَه اوُنِی هَم بوُینِیگه اوُر.

(دوامی بار…….)

---

[1]– أخرجه الدارقطني 3 – 118- 119، والبيهقي في السنن الكبرى 8 – 203 والإسناد ضعيف، انظر إرواء الغليل 8 – 125، حديث رقم:2472

[2]– فتح الباري في شرح صحيح البخاري، ج 12، ص 284

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(82- قسمت)

دسته ی دیگر مسلمینی هستند که فریب نوکران اشغالگران را خورده اند. مثلاً الان خیلی ها به دلیل تبلیغات علمای سوء و الرویبضه و دین فروشان خائن مانند سیاف، عبداللطیف مدخلی (در کردستان عراق)، مفتی خائن آل سعود و امثال مفتی های خائن دیگری که در اختیار حکام، آمریکا، ناتو، دیگر اشغالگران و طاغوت ها قرار گرفته اند، به دلیل تبلیغات این ها، ما را خوارج می دانند یا خیلی ها ما را مرتد می دانند یا خیلی ها ما را مزدور می دانند یا دشمن دین، مردم، ائمه و عامل کشتار بی گناهان و نابودی سرزمین مسلمین و دیگر جرم های اینچنینی می دانند.

در واقع، کسانی که روبروی ما هستند برادران و خواهران جاهل ما هستند که فریب خورده اند و به آن ها دروغ گفته اند و خیال می کنند با کسی می جنگند که خوارج، مرتد، مزدور اجنبی، دشمن دین و ملت و ائمه است، وحشی و جنایتکاری است که به زن، مرد و بچه هم رحم نمی کند، زنان مسلمین را کنیز می گیرد، زنان مسلمین را خرید و فروش می کند، کودکان را قتل عام می کنند و سایر چیزهائی که همه ی ما شنیده ایم. این ها در واقع، با ما نمی جنگند بلکه، با یک موجود خیالی می جنگند که اصلاً وجود ندارد و اگر وجود هم داشته باشد ما هم با آن می جنگیم. کدام یک از ما با این جرم ها و مجرمین موافق است؟

در مورد کشتن یا نکشن زن مرتد هم باز دو دیدگاه وجود دارد:

اکثریت فرق و مذاهب اسلامی بر این باورند که اگر زنی مرتد شود و با قول یا عملی به یقین و بدون شک از جامعه ی مسلمین خودش را جدا کرده و توبه  نکند، به دليل فراگير و عام  بودن فرموده ی رسول الله صلی الله عليه وسلم كه:”مَنبدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ“، كشته می شود، بر این اساس فرقی بین زن و مرد در اجرای حد رِده وجود ندارد. اگر در مواردی هم می بینیم که رسول الله صلی الله عليه وسلم از كشتن زنان نهی کرده، در مورد برخی از زنان كفار اصلی است که به دلیل ضعفشان است. چون به دلیل همین ضعف، در آن زمان توانائی حضور در جنگها را نداشتند. یعنی این ها شمشیر به دست نبودند، در جنگ ها شرکت نمی کردند، و به دلیل همین ضعفشان و عدم شرکت در جنگ ها رسول الله صلی الله عليه وسلم نهی کرده از کشتن این زنان کافر اصلی.

در این زمینه که زنان مانند مردان مشمول همان حکم می شوند ” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ ” حکم ارتداد زن و مرد فرق نمی کند، روایتهای مختلفی هم وجود دارد مثلاً:

• از جابر رضی الله عنه و ام المؤمنین عایشه رضی الله عنها به شیوه های مختلفی روایت شده که زنی مرتد شده و چون دوباره به او سفارش می شود مسلمان شود، توبه کند و به اسلام برگردد اما، اینکار را نمی کند به دستور رسول الله صلی الله علیه وسلم به قتل می رسد: «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

یا: «أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت».[1]

• وعایشه رضی الله عنها فرموده:«ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».
• علاوه بر این، حفصه ام المؤمنين رضی الله عنها با دست خودش يك زن ساحره را به قتل رساند.
• ابوداود و نسائی هم با سندی صحيح از ابن عباسرضی الله عنه روايت کرده اند كه مسلمان نابينا زنی داشت كه به رسول الله صلی الله عليه وسلم فحش می داد و اين مرد چندین بار به او تذکر داده بود (که این کار را نکند چون همه می دانستند در آن زمان کسی چنین جرمی مرتکب شود حکم آن مرگ است حکومت اسلامی هم این اجازه را به همه داده بود که اگر کسی چنین کاری را انجام داد می تواند و اجازه دارد که حکم را اجرا کند،قبلاً عرض کردیم که چه کسی می تواند این حکم را اجرا نماید.) این زن فحش می داد و مرد چندین بار به او تذکر داده و از او درخواست توبه کرده بود اما، زن همچنان به جرم خود ادامه می داد. این مرد شب هنگام زنش را به قتل رساند. زمانی كه خبر به رسول الله صلي الله عليه وسلم رسيد مردم را جمع کرد و فرمود: من شما را شاهد می گیرم که خون آن زن هدر رفته است «ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».
• خالد بن ولید هم زنی که به رسول الله صلی الله علیه وسلم فحش و ناسزاگوئی کرده بود را به قتل رساند.
• رسول الله صلی الله عليه وسلم در هنگام فتح مكه دستور قتل دو زن را صادر نمود كه عليه اهل قبله جنگ روانی و تبليغی می کردند.در جنگی که سکولاریست های مکه علیه مسلمانان به راه انداخته بودند این ها در بخش جنگ روانی آن فعالیت داشتند. ساره از کنیزان بنی عبدالمطلب یکی از اینها بود که قبلاً مرتد شده بود. رسول الله صلی الله عليه وسلم امر کرد حتی اگر خودشان را به پرده ی کعبه هم آویزان کرده باشند باز باید کشته شوند.
• زنی به نام أُم قِرفَة که مسلمان بود کافر شد. ابوبکر رضی الله عنه از او درخواست توبه کرد و گفت توبه کند اما، آن زن توبه نکرد و ابوبکر رضی الله عنه او را به دلیل ارتداد کشت. 

مواردی این گونه هستند که می توان به آن ها استناد کرد. در این صورت، مجازات زن مرتد شده دقیقاً مثل مرد مرتد است، چون آثار و ضررهای رِده ی زن و مرد فرقی با هم ندارد. البته، حدیث حسن معاذ رضی الله عنه در فتح الباری می تواند دلیل دیگری باشد که رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام ارسال او به یمن فرمود: “أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”.[2]اگر مردی از اسلام مرتد شد او را دوباره دعوت کن که برگردد به اسلام وگرنه گردن او را بزن و هر زنی هم که از اسلام مرتد شد، دوباره او را دعوت کن که به اسلام برگردد و اگر برنگشت گردن او را هم بزن.

(ادامه دارد…….)

---

[1]– أخرجه الدارقطني 3 – 118- 119، والبيهقي في السنن الكبرى 8 – 203 والإسناد ضعيف، انظر إرواء الغليل 8 – 125، حديث رقم:2472

[2]– فتح الباري في شرح صحيح البخاري، ج 12، ص 284

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(15-қисмат)

Қуръони карим хитоб ва ахли китоб мефармояд :

«‏قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّانَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَانُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَايَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (آل عمران/64)،

Бигу: эй ахли китоб ! Биёйид ба суйи сухани додгиронайики миёни мо ва шумо муштарак аст ( ва хамма онро бар забон меронем ,биёйид бидон амал кунем , ва он инки ) жуз худованд ягонаро напарастем , ва чизиро шарики у қарор надихем , ва бархи аз мо бархи дигарро ,ба жойи худованд ягона ,ба худойи напазирад .Пас харгох ( аз ин даъват ) сарбар тофтанд ва қабул накарданд ,бигуйид : гувох бошидки мо мусалмон хастем.

Қуръон матолиби дарборайи яхудийхо ва насронийхойики дар он замон буданд дорадки агар онхо ба хотамул анбиё иймон биёваранд дорои ду ажр хоханд шуд.Оддий хам хаст ,бояд хам дорои ду ажр бошанд ,барои инки онхо дар ибтидо ва дар он вақт ,вазифа ва таклифишон хамин буд ; масалан саййидино Ийсо алайхиссалом иймон оварданд чун иймонишон иймони сахих буда ажри доштанд .Баъадки пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам зухур мекунад ва ба ийшон иймон меоваранд ин иймон дувумишон барои онхо ажри санавий ижод мекунад .Қуръон мефармояд :

: «الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ مِن قَبْلِهِ هُم بِهِ یُؤْمِنُونَ *وَإِذَا یُتْلَى عَلَیْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّنَا إِنَّا کُنَّا مِن قَبْلِهِ مُسْلِمِینَ‏*أُوْلَئِکَ یُؤْتَوْنَ أَجْرَهُم مَّرَّتَیْنِ بِمَا صَبَرُوا وَیَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ» ‏(قصص/52-53-54)،

Касоники пеш аз нузули қуръон ,бароишон китоб фристодаем ба қуръон иймон оварданд .Хенгомики ( қуръон ) бар онон хонда мешавад мегуянд : бидон бовар дорем ,чироки он хақ буда ва аз суйи парвардигоримон нозил шуда аст.Мо пеш аз нузули қуръон хам мусалмон будаем.

Онон касониандки ду бор ажр ва подошишон дода мешавад ,ба сабаби инки ( дар рохи иймон азият ва озорхо диданд ва ) шакибойи карданд , ва бадихоро бо никихо аз миён бармедоранд ва аз ончи бадишон аъто кардаем харж мекунанд ва мебахшанд.

Бале,маншаъи тамоми шариатхойи осмонийро бо вужуди тахрифотики дар бовархо ва китобхоишон рах дода еки аст,он хам худост ; ва динишон хам еки , он хам ислом аст; ва исми хаммайи онхо хам еки буда ва он хам мусалмон аст.

Инхо шариатхойи ва шохахойи аз дини ислом будандки бо вуруди ақоиди дини секуляризм дучори тахриф шуданд ,аммо ришайи онхо хамон ислом аст, ва пайғамбар хотам саллаллоху алайхи васаллам бидуни инки ба ботили иқрор кунад ё мувофиқати худро бо ақоиди кофари эълом намояд ,ба таъкид бар нуқоти муштарак ва ёфтани рохи халли жихати масолихи худопарастон ,ба дунболи рохи жихати хамзисти мусолиматомиз бо инхо тахти хокимияти ислом мегардад.

Дар дарси чохорум ишора кардаемки ” ла илаха иллаллох ” ё хамон куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ,лафз ва нуқтаи муштарак тамоми муслимин дар кулли торихи башарият будаки аз коноли охарин фристода ба хамрохи шариати хосси хамон пайғамбар руйи он сухбат шуда ва ровшан ва таждид шуда аст .Ахли китоб дар замони пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба ин калама талаффуз мекарданд ,аммо зери бори охарин шариатики ин нуқтаи муштаракро ровшан ва таждид мекард немерафтанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(14- қисмат)

Бале ,ба орзухойи мо нест. Дар ин оя ба тури ом гуфта шудаки хар кас кори бад кунад ба сазойи илохи худ хохад расид ,дигар фарқ намекунад ахли китоб бошад ва ё мусалмон .Бузургтарин кори бадки худо аз он нахи карда ва гуфтаки онро намебахшад ширк аст,яъни еки аз сифати мушрикин ; ва қатъан аллох онро ба андозайики дар назар гирифта азоб медихад ва уро намебахшад.Ин еки аз суннатхойи аллох аст ва дар хаммайи замонхо ва барои хаммайи миллатхо собит аст :

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً» (احزاب/62)

Ва дар суннати худо дигаргуни намебини .

Тафарруқ ,хам еки дигар аз хамин вижагихо ва сифати мушрикин астки хам акнун муслимин ба он гирифтор хастанд ва аллох таоло амр мекунадки :

«وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/30-31-32)،

Ва аз замрайи мушрикон нагардид аз он касоники дини худишонро тика-тика ва бахш –бахш карданд ва ба дастахо ва гуруххойи гуногун тақсим шуданд.Хар хизб ва гурухи хам аз равиш ва ойиники дорад хурсанд ва хушхол аст.

Дар инжо дар бисёри аз маворид ошкоро мебинем хам куффори ахли китоб ва хам муслимин ба сифоти аз сифоти мушрикин олуда шуданд ,аммо наметавон ба сарф доштани ин сифот онхоро дар дастайи мушрикини нажас қарор дод.

Аллохи мутаол миёни куффори мушрик ва секулярики ба қавонини ижроий хеч ек аз шариатхойи осмоний мўътақид нест ва куффорики ба еки аз шариатхойи тахриф шуда ва олудайи ислом мўътақиданд , аммо аз неъмати иймон ба нубувват ва шариати пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам махрум хастанд ,миёнишон тафовути бисёр бузурги дар дунё қарор дода аст.Нигох  ба онхо мутафовут аст ва равиши сухбат кардан ва адабиёт бо онхо хам мутафовут аст.

Бо онки аллохи мутаол куффори ахли китобро мовриди осибшиносий қарор медихад ва корхойи ширки ва тоғути мообонайи онхоро чун тоғут қарор додани хамдигар ,тахрифи китоби осмонийи худ ,додани вижагихойи аллохи мутаол ба махлуқот ,лажожат ва душмани бо пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам баъди аз шинохти ва тамоми сифати ғейрихро мовриди никухиш ва мазаммат қарор медихад ; аммо онхоро хеч вақт жузви мушрикин ва секуляристхо қарор намедихад ва хатто онхоро дар радифи секуляристхо хам қарор намедихад ; ва нишон медихадки пейравони шариатхойи осмоний ба хар нисбати ба дини секуляризм ва барномахойи он наздик шуданд ,ба хамон нисбат аз дин ва шариати аллох махрум ва дур шуданд,аммо дар хар сурат машмули ахкоми мушрикин ва секуляристхо намешаванд .

Бо ин вужуд ,бархалофи мушрикин ва секуляристхойи палид ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъди аз даъвати ин гурух ба охарин шариати  дини ислом ,агар онхо ин шариатро намепазирофтанд , ва дар зимни бо мусалмонони вориди жанг намешуданд ,бар асоси фармони илохий ба гирифтани ” жизъя ” аз ин гурух иктифо мекунад , ва инхо метавонистанд ба сурати худмухтор дар маконхойи марбут ба худ ва бар асоси ақоиди ширк олуди хосси худ зиндаги кунанд .

Хамин амалкарди мутафовут бо мушрикин ва ахли китоб ,ин суъолро матрах мекардки ” ахли китоб ” чи касони хастанд ? Бо мурожаъа ба ояйи 14 сурайи хажки ,дар он мардум ба се гурух мўъминин ,ахли китоб ва мушрикин тақсим шуданд ,то андозайи посухи ин суъол ровшан мешавад.

Худованди мутаол мефамояд:

: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)

Касоники иймон оварданд ва  ононки яхудий шуданд ,соибийхо ,носоро ,мажус ва касоники ширк варзиданд ,худо дар рузи ростохез миёнишон фарқ мегузорад ва аз хам жудойишон мекунад.

Тибқи мазмуни ин оя ,яхудийхо ,насронийхо ,соибин ва мажусхо на жузви мўъминин ва на жузви мушрикин ,балки ахли китоб ( ё шибхи ахли китоб ) махсуб мешаванд ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез нишон медихадки пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам бо ин чохор гурух ,тибқи ахкоми ахли китоб бархурд мекарданд , ва агар исломро намепазирофтанд онхоро ба пардохти ” жизъя ” махкум мекарданд.

(идома дорад…….)