وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах .

“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Бахши аввал дарси панжумро ба анализи куффор ихтисос додем ва онхоро ба панж гурух куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ,куффори мушрик ё секуляристхо ,куффори пинхони дохилий ё секулярзодахо ё мунофиқин ва куффори муртаддин тақсим кардем .

Дар бахши дувум аз дарси панжум хам саъи кардем дар мовриди ахкоми куллий марбут ба мушрикин ва секуляристхо ва ахкоми куллий марбут ба ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар дунё сухбат кунем.

Дар ин бахш ва дар идомаи дарсхойимон дар мовриди душманшиноси шаръий ба ахком марбут ба куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё занодиқа ва ё забони имрузин секулярзодахо мерасемки , аллохи мутаол бадтарин жойи жаханнамро ба онхо ихтисос дода ва дар мовридишон мефармояд:

«إِنَّ الْمُنافِقِینَ فِی الدَّرْک الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً» (نساء/145)،

Бегумон мунофиқин дар аъмоқи дўзах ва дар пойинтарин макони он хастанд ва харгиз ёвари барои онон нахохи ёфт.

Дарока жамъи даракот аст, даражайи ақаб гардидан аст на боло рафтан ,яъни хар чи даража даража пойин меояд маънийи он “дарака” мешавад.Дар муқобили ин калама ” даража ” қарор дорадки барои суъуд ё боло рафтан аст;

«الجَنَّة دَرَجَاتٌ و النارُ دَرَكَات»

Бехишт даражот аст ва даража даража ба самти боло меравад ; ва дўзах даракот аст яъни даража даража ба пойин меравад ;

«دَرَجَاتُ الحياةِ و دَرَكاتُ الموت»،

Даражоти зиндаги дар бехишт ва даракоти мурдан дар жаханнам аст.Яъни хамчунонки дар бехишт анвоъи зиндагихо ва даражотро дорем дар жаханнам хам анвоъи маргхоро дорем ва хамма дар ек сатх нестанд.

Агар диққат карда бошид мо дар дарсхойи қаблий се гурух аз олами башариятроки дар сураи Фотиха тахти унвони :

«أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» و «مَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» و «الضَّالِّينَ»

ном бурда шудандро , бо оёти сураи пас аз он ,яъни сураи Бақара маърифий кардем .Дар ин сура аллохи мутаол чохор оя дарбораи мўъминин ,ду оя дарбораи куффор ва сездах оя дарбораи мунофиқин ё куффори пинхони дохилий оварда аст.

Куффори ошкорки мушаххас хастанд ва дар шинохти онхо ниёз ба захмати зиёдий нест . Фард ба забони худиш бар куфри худ гувохи медихад ва мегуяд ман секулярам , ё яхудий ,насроний ,мажус ,соибий ,кумала ,демократ ,порти ,пекака ва ………….хастам . Мўъминин хам хамин тур ,бо ками шинохт ва диққат шинохта мешаванд . Аммо тейфи мунофиқин ,жамъи ошуфта бо пушиши шибхи исломий ва мажхулий хастандки лозим аст жихати хазар ва танзими равобит ,хаддиақал сифот ва вижагихойи инхо шинохта шаванд. Шинохти ин дастаи мухарриб бисёр мушкилтар аз куффори ошкор астки ин хамма ниёз ба тўвзих дошта ва аз хассосият ва ниёзи пештари хам бархурдор аст.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .

Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

Бисмиллахир рохманир рохим.

“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч кас наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч кас наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур навоварий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух .

Дар бахши аввал дарси панжумки ба анализи куффор ишороти доштем онхоро ба панж гурухи комилан мухталиф тақсим кардем .Куффори ахли китоб ,ғейри ахли китоб ,шибхи ахли китоб ,куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва куффори муртаддин .

Дар ин бахши дувум аз дарси панжум хам саъй мекунем дар мовриди ахкоми куллий марбут ба мушрикин ва секуляристхо ва ахкоми куллий марбут ба ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар дунё сухбат кунем .

Дар ин панж даста аз куффор ,аввалини онхо мушрикин хастандки қадамати пейдоиши онхо ба қадамати пейдоиши инсон бармегардад , ва тамоми олудагихойи баъдий куффор ва инсонхо ,аз оғоз то хамин алъон хам ,таъсироти мустақим ё ғейри мустақим аз ин манбаъ ва дини фосид буда аст. Ба хамин далил ,ибтидо аз дини мушрикин шуруъ мекунем.

Аллохи мутаол ба ровшани дар оёти аз қуръон миёни ахли китоб ,куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ва мушрикин фарқ  мегузорад .Масалан мефармояд :

• لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ (بینه/1)
• إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَاۚ أُولَـئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ (بینه/6)
• لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏… (مائده/82)
• لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا ۚ (آل عمران/186)
• مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ (بقره/105)[1]
• وَلَتَجِدَنَّهُمْ ‌أَحْرَصَ ‌النَّاسِ‌ عَلَى‌ حَيَاةٍ وَ مِنَ‌ الَّذِينَ‌أَشْرَکُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ ‌لَوْيُعَمَّرُ أَلْفَ ‌سَنَةٍ (بقره/96) [2]

Илова бар ин ,боз миёни мунофиқин ва мушрикин фарқ мегузорад ва мефармояд :

• لِّيُعَذِّبَ اللَّـهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ وَيَتُوبَ اللَّـهُعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ۗ وَكَانَ اللَّـهُ غَفُورًا رَّحِيمًا (احزاب/73)
• وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّـهِ ظَنَّ السَّوْءِۚ(فتح/6)[3]

Ва дар ин оёти миёни ахли китоб ва шибхи ахли китоб ва мушрикин хам боз фарқ мегузорад ,хатто дар қиёмат холо чи расид ба дунё ,ва мефармояд :

• إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّـهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (حج/17)[4]

Дар хар жойи қуръон чунончи аз гурухи мужаззо тахти унвони ” аллазина ашроку ” ва ” мушрикин ” ном бурда мешаванд манзур секуляристхо хастандки ,фуқахо аз онхо тахти унвони куффори ғейри ахли китоб ва дар мавориди хам ба иштибох тахти унвони мушрикини ғейри ахли китоб аз онхо исм бурданд .

Диққат кунид дустон ,яъни хийли диққат кунидки аллохи мутаол хатто куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ва хатто мунофиқинро хам бо лафзи ” мушрикин ” ва ” аллазина ашроку ” маърифий накарда ,балки дар саросари қуръон онхоро касони маърифий кардаки ба ширк олуда шуданд ,ва баъзи аз сифот ва вирусхойи мушрикинро дар худишон жо доданд , ва то замоники инхо саффи худишонро аваз накарданд ва расман вориди хизб ва доирайи мушрикин нашуданд ,ба онхо мушрикин гуфта нашуда ; балки бо хамон исмхойи яхуд ,насоро ,мажус ва соибин ном бурда шуданд .

ادامه خواندن Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(23- қисмат)

Ин оёт ва оёти мушобех ба мо мегуядки куффори машмули ин азоб ва лаънат мешавандки кофар аз дунё рафта бошанд, на инки дар мақтаъи кофар буданд ва ба дунболи он мусалмон шуданд ва кофар намурданд, мисли аксари сахобийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва теъдоди аз бародарони худимонки дар ин жаласа хам хастанд.

Аз аллохи мутаол хосторемки моро дар фахми ва шиносондани сахихи дин ва душманониш ёри бидихад, ва масири вахдат ва қудратро ба муслимин нишон бидихад, ва муслиминро аз азоби махлики тафарруқ нажот бидихад ва мо ва шуморо бар дини худ собит қадам нигах дорад ва оқибатимонро ба хейр кунад.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. [1]

---

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(22- қисмат)

7-Оёти қуръон дар жойи дар сураи бақара мегуяд куффор иймон намеоваранд аммо дидемки хийлихо иймон оварданд. Ин тазод нест?

Ба шумо сифориш мекунамки ба дарси қаблий мурожаъа кунидки дар мовриди анализи куффор сухбатхойи доштем. Мухтасаран хидматитон арз кунамки жомеъайи куффор ду даста хастанд, еки аимматул куфр ва рахбаронишон хастандки ба сихати дини ислом яқин доранд, медонанд ва яқин дорандки дини ислом аз тарафи худо омада, дуруст аст, бар хақ аст, аммо огохона хақро мепушонанд ва онро қабул намекунанд. Ва руйи хақро парда мекашанд ва онро мепушонанд. Хақ вужуд дорад ва ле онро мепушонандки аллохи мутаол дар мовридишон мефармояд:

«إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ‏ …»،

( мумкин аст ишораи шумо ба хамин оя бошад.) бегумон ононки куфрро пешайи худишон карданд бароишон ексон аст чи ононро бим дехи ва чи бим надехи, иймон намеоваранд.

Инхо бахши бисёр ночизи жомеъайи куффор хастанд аммо бо вужуди ночиз буданишон хидоятгари жомеъайи куффор хастанд ва рахбарияти жомеъайи куффорро бар ухда худишон гирифтанд, ва боз аллохи мутаол дар ояйи 55 сурайи Анфол дар мовридишон мефармояд:

:«إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الَّذِینَ کَفَرُواْ فَهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»،

  Жомеъайи куффорро бар ухдайи худишон гирифтанд, ва боз аллохи мутаол дар ояйи 55 сурайи Анфол дар мовридишон мефармояд :

     :«إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الَّذِینَ کَفَرُواْ فَهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»،

Ба тахқиқ бадтарин жанбандагон назди худованд касони хастандки кофаранд ва иймон намеоваранд. Хуб, кофаранд ва иймон намеоваранд.

Аммо, дар баробари ин ақалиятики рахбариятро бар ухда доранд, мағзи мутафаккир хастанд, контроли жомеъа ва мудирияти жомеъайи куффорро бар ухда доранд,бақия ва аксарияти қотиъ куффор, пейравон ва муқаллидини хаминхо хастанд ва бо инхо ташкили ек гурух, хизб, хукумат ва жомеъайиро доданд. Онхо зери мажмуъайи онхо шуданд ва ташкили чанин жомеъа, хизб ва гурух ва анжуманиро доданд. Хамин сипохи лашкар ва гурухи муқаллидин хастандки иймон меоваранд. Гохи хамин ақалият, бо қудрати хукумат ва низомики доранд, монеъи иймон овардани ин аксарияти муқаллид мешаванд. Барои хамин астки жангхои озодибахши муслимин ба унвони ек стротежик хамиша дар жомеъа матрах буда аст. Хадаф, озод кардани ин бахш аз муқаллидин буда на тахмили ақида бар онхо. Чун инхо агар озод шаванд имкони иймон оварданишон хаст.

Бале, куффор метавонанд дар дунё аз куфришон баргарданд ва мусалмон шаванд. Аммо агар мисли рахбаришон барнагаштанд ба хамрохи рахбаронишон дохили жаханнам мешаванд; яъни дар ин дунё фурсат доранд пейравонишон, тарафдоронишон,муқаллидинишон ва сипохи лашкархо дар ин дунё фурсат доранд аммо дар қиёмат дигар чанин фурсати надоранд ва мисли рахбаронишон вориди жаханнам мешаванд. Замоники аллохи мутаол мефармояд:

 «إِنَّ الَّذینَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبیلِ اللَّهِ ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ» (محمد/34(،

Касоники кофар шуданд ва ( мардумро) аз рохи худо боздоштанд, сипас дар холи куфр аз дунё рафтанд, худо харгиз онхоро нахохад бахшид.

«إِنَّ الَّذینَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعینَ» (بقره/161)

Касоники кофар шуданд, ва дар холи куфр аз дунё рафтанд, лаънати худованд ва фариштагон ва хаммайи мардум бар онхо хохад буд.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(36)

کله چې یو کس د کتاب، سنت او اجماع پر اساس کفر ته مبتلا کېږي،ایمان د داسې شخص د شک او ګومان، او د افرادو د هوس پر بنسټ نه باطلېږي،او هېڅوک نه شي کولای هر مسلمان ته د کافر لقب تحمیل کړي، په داسې حال کې چې د دغه شخص په حق کې د جرم د ثبوت پروسه، د تکفیر شرايط او خنډونه نه دي پلي شوي.
لکه هغه څوک چې په کفر، شرک او بدعت کې لوی شوی وي او اوس له دې مصیبت څخه خلاص شوی، خو لا هم د جهل ناپوهۍ له سفر څخه د پوهې په لور روان دی.
– خو، لا هم لکه ابوذر رضي الله عنه يا د اوسني مسلمان زاده نسل کې، د جاهلیت پاتې شونې پکې پاتې دي او بايد په تدريجي ډول پاکې شي.
– یا لکه هغه څوک په شان چې په دښته، بنډارونو او لرې پرتو غرونو کې چې له پاکې عقیدې لیرې وي، لوی شوی وي.
– یا لکه هغه څوک چې خبره اوري، باور نه لري چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم ده، او د بې اعتمادي په دلیلونو لکه د ویونکي بې باورۍ او نورو له امله یې انکاروي.

– یا نور موارد چې موجود دي او موږ په تېرو درسونو کې ورته اشاره کړې ده.
د رسول الله صلی الله علیه وسلم اصحاب هم، چې تازه له شرک او کفر څخه خلاص شوي وو او د اسلام د لومړۍ نسل برخه ګڼل کېدل،په ډېرو مواردو کې به شکمن وو، او خپل شکونه به یې د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د پوښتنې له لارې، چې د ناپوهۍ او ستونزو اصلي سرچینه وه، له منځه وړل،یا به په ستر عقیدتي او عملي خطاګانو کې واقع کېدل، خو بیا به یې د رسول الله صلی الله علیه وسلم ته په رجوع کولو سره اقامهٔ حجت کېدله او اصلاح به کېدله.
د اقامهٔ حجت مقصد دا دی چې د قرآن، سنت او اجماع شرعي نصوص د رسول الله صلی الله علیه وسلم په شرعي طریقه، هغه شخص ته ورسول شي چې د حجت منلو وړتیا (شرایط) ولري.

یعنې د څرګندو دلیلونو او شواهدو په وسیله، هغه نااشنا موضوعات د رسول الله صلی الله علیه وسلم په طریقه شخص ته وپیژنو، معرفي یې کړو او ورته روښانه کړو،په داسې ډول دا موضوعات وپیژنو، معرفي یې کړو او ورته روښانه کړو چې څنګه یو څوک کولی شي خپل کورنۍ او نژدې خپلوان له نورو بیگانه کسانو څخه وپیژني.په همدغه ډول حق ورته روښانه او د پیژندلو وړ شي:«يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ»،په همدغه طریقه وکولای شي چې شرعي حکم له باطله وپیژني.

په دې لارښوونه کې، موږ اوس مهال د ټولو مسلمانانو لپاره یو متحد تعلیمي سیسټم نه لرو،په همدې دلیل کېدای شي یو څوک دې کچې ته د پوهې رسېدلی وي او بل نه وي رسېدلی.
یا په کوم ځای کې دا پوهه د رباني علماوو او ځانګړو شرایطو د خبرتیا له امله رسېدلې وي، او په بل ځای کې بیا د سوء او بدو علماوو، غلطو چینلونو یا د هېڅ علما د نه شتون له امله دغه حق رسېدلی نه وي.
دا هم دلیل نشی کیدی چې ځکه د دوی پخوا خلکو ته رسیدلی دی، نو د دې خلکو لپاره هم کافایت کوي. هېڅ داسې نه ده، بالکل نه ده. که داسې وای، نو د دین تبلیغ باید بند شوی وای او دین به یو میراثی شی شوی وای، او د فقیه، مجتهد او اهلِ فن نوم او د هغوی کار به خپل معنی او اهمیت له لاسه ورکړی وای.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(21- қисмат)

5-Ассаламу алайкум. Чигуна ек яхудий ё ек масихий ё хатто ек мусалмон, мушрик мешавад?

Ба хамон шевайики шахс, дузд мешавад. Шахс медонад дузди чист ва хукмиш хам чист ва саранжомиш хам чист? Баъад ба мейли худ иқдом ба дузди мекунад ва мешавад дузд, ё вориди ек гурухи дузд мешавад ва ба у мегуянд дузд, хар чандки дузди хам накунад. Мисли хийли аз бачча мусалмонхоики аз замони ташкили аввалин хизби секуляр дар миёни курдхо ба фармони сталин ва тавассути мусайламаи каззоби курдхо қози Мухаммад, вориди хизбхойи демократ, кумала, фадоий, ранжбарон, рохи коргар, портий, екитий, хизби коргарони ужалон ва ғейрих шуданд. Тамоми инхо худишон бархурдишон гувохи медихандки секуляр хастанд ва қавонини дини секуляр ва секуляризмро барои идораи зиндаги дунёвишон бехтар медонанд. Хуб, замоники инхо ба худишон гувохи медиханд дигар ниёзи ба исботи шумо надорадки хатто бо онхо жарру бахс кунид.

«شَاهِدِينَ عَلَى أَنفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ».

Худишон ба куфри худишон гувохи медиханд. Ба махзи инки гуфт секуляристам, дигар тамом аст. Вориди хизб ва гурухи онхо шуда ва саффи худишро аз ахли китоб, шибхи ахли китоб ва муслимин жудо карда аст.

6-Ба назари ман агар хамма ба шуори кордори нек, пандори нек ва гуфтори нек пойбанд бошанд инсонхо дар саодат зиндагий мекунанд ва жанги хам дуруст намешавад. Назари шумо чист?

Кордори нек, пандори нек ва гуфтори нек харфи куллий хамма аст. Аммо инки чи чизи хуб ва чи чизи бад аст, чи чизи ислох, ва чи чизи фасод аст ва …… мумкин аст хамма бо хам ихтилоф пейдо кунанд. Арзишхо ва зидди арзишхо ва боядхо ва набоядхо , хубхо ва бадхо ва ……бо хам фарқ доранд. Онхо мегуянд муслимин боиси фасод ва вайрони мешаванд, муслимин мегуянд куффор боис мешаванд фасод ва вайрони ба бор биёяд; куффор мегуянд ислохгаранд, муслимин хам хаминро мегуянд; ва куффор мегуянд на бобо онхо дуруғ мегуянд  муслимин мегуянд на шумо дуруғ мегуйид ва бояд мушаххас шавад чи хуб ва чи бад аст? Аллохи мутаол чизиро хуб медонад, куффори секуляр чун фиръавн ва атрофиёниш ва секуляристхои кунуний чизи дигариро хуб медонанд ва хамонки аллох мегуядро фасод медонанд.

«وَقَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِ فِرْعَونَ أَتَذَرُ مُوسَى وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ»(اعراف/127)، 

Ашрофи қовми фиръавн ( ба у) гуфтанд: оё Мусо ва пейравони уро озод ва рахо месози то дар сарзамини ( Миср озодона) ба фасод бипардозанд ва ту ва маъбудони туро рахо кунанд? Мусоро каси медонистандки дорад дар замин фасод мекунад.

На фақат секуляристхойи палиди асри фиръавн, пайғамбарро ривож дихандайи фасод медонистанд балки қабл ва пас аз он дар асри пайғамбар хотам ва хатто замони хозир хам дини аллох ва қонуни шариати аллохро боиси ижоди фасод медонистанд. Онро таваххуш медонанд. Холо мухим ин астки мушаххас мешавад фасод чист? Таваххуш чист? Чи чизи фасод ва чи чизи хуб аст?

Ба унвони мисол таважжух кунид: ахиран еки аз нашриёти жахоний социалистхо жумлаи аз моркс ба унвони еки аз худоёни секуляри социалистихойи чун кумалахо, хизби коргарони ужалон, екитихо ва ғейрихро мунташир карда будки алъон ёдам омад хидматитон бигуям. Дар сушилист. Побликишен омада будки моркс мегуяд:

Socialist publication: We can ‘change the world’ through abortion and gay ‘marriage’

    Яъни корл моркс мегуяд: мо метавонем ба василаи сиқти жанин ва хамжинсбози жахонро тағйир дихем. Биё, ин хам еки аз арзиш барои онхо. Ин ек хуб барои онхо. Онхо инро хуб ва арзиш медонанд.

  Аллохи мутаол мегуяд: ин аъмол бад хастанд, амали қовми лут бад аст, хамжинсбози бад аст, аммо секуляристхо мегуянд хуб аст; аллохи мутаол мегуяд издивож бо махоримики қаблан бейни зардуштихо буд ва акнун дар миёни секуляристхо ва дар жохойи мисли Суейд қонуний шуда бад аст, секуляристхо мегуянд хуб аст. Ва садхо қонуни дигарки аллох мегуяд хуб аст аммо секуляристхо мегуянд бад аст, ё аллох мегуяд бад аст аммо секуляристхо мегуяд хуб аст. Холо, ба назари шумо харфи кудом екиро қабул кунем? Харфи аллохро ё харфи секуляристхо ва мушрикини нажасро? Мушкил ва жавоби аслий суъоли шумо хаминжост. Ва жавоби аслий суъоли шумо хам хамин жостки харфи аллохро қабул кунем ё харфи секуляристхо ва мушрикини нажасро? Кудом еки рост мегуянд? Дар таъйини хуб ва бад кудом еки рост мегуянд?

(идома  дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(20- қисмат)

Инхоро ба истизъоф кашонданд ва чорайи бароишон нагузоштанд.Барои хамин астки аллохи мутаол бо истисноан қарор додани бахши аз инхоки наметавонанд хижрат кунанд ва рохи чорайи надоранд ва наметавонанд рохи чорайи барои хижрат кардан ва дур шудан аз чанин мужтамиъи пейдо кунанд ,дар мовриди бақияйи инхоки довталабона ва бо мейли худишон онжо монданд дар мовриди онхо мефармояд :

: «إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِکَةُ ظَالِمِی أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِیمَ کُنتُمْ قَالُواْ کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا فَأُوْلَئِکَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِیراً» (نساء/97)،

Бегумон касоники фариштагон ( барои қабзи рух) ба суроғишон мераванд ва ( мебинандки ба сабаби мондан бо мушрикин дар куфристон, ва хижрат накардан) бар худ ситам карданд, бадишон мегуянд: кужо будаид( ки бетуша мурдаид ва бадбахт шудаид? Узрхохон) гуянд : мо бечорахо ва мустазъафин дар сарзамини ( куфр) будаем ( ва чанонки бояд ба анжоми дастурот ва қавонини шариати аллох нарасидем, фариштагон бадишон) мегуянд: магар замини худо васиъ набуд то дар он куч кунид? Жойгохи онон дўзах аст, ва чи бад жойгохи ва чи бад саранжоми !!!

Вужуди ин махдудиятхо ва хислатхойи фосиди мушрикин ва секуляристхойи нажас астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам макони хижрати муслиминро, манотиқи арабнишин атрофи худишки секуляр буданд интихоб намекунад, балки онхоро ба манотиқи тахти хокимияти насоро мефристад.  

4-Ман дар осори солхойи қабли шумо дадамки мушрикинро ба мушрикини ахли китоб, ғейри ахли китоб ва шибхи ахли китоб тақсим кардаид. Назаритон дар ин замини чист? Агар имкониш хаст далилишро баён кунид.

Назари надорам. Иштибохи махз аст ва худитонки мебинид мухолифи сарихи қуръон ва суннати сахих росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст. Ин иштибохи астки бисёри аз фуқахои гузашта карданд ва аз онхо ба мо би ирс расида ва аксарияти қотиъ босаводхои диний имруз хам меросдори ин иштибох хастанд ва кори хам ба фирқа ва мазхаби хосси надорад. Худ интиқодий ва нақдпазирийи мо ижоза намедихадки аз иштибохоти худимон дифоъ кунем. Бале иштибох аст иштибохи махз аст.

Аммо далилиш чист? Чун инсонем. Фармудаид далилиш чист? Чун инсонем. Аммо ижози бидихид аллохи мутаол жавоби бехтар ва ровшантариро ба мо бидихад. Аллохи мутаол мефармояд:

«أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا»(نساء/82)

Диққат кунид! Оё дарбораи қуръон ба сурати риз баёнона намеандишид ва агар аз суйи ғейри худо омада буд дар он таноқизот ва ихтилофоти фаровони пейдо мекарданд. Пас, хар чи аз тарафи ғейри худо бошад дар он ихтилоф ва иштибох хаст.

Дар ин замина ёдам омад дуст дорам гуфтаи аз Язид ибни Хотам рохимахуллохро барои шумо бигуямки бемуносибат ба вазъи мовжуди ахли китоб ва муслимин нест. Ахли китобики аксари амокини ибодий онхо дар европо табдил ба марокизи фасод ва марокизи бебанд ва бори шуда ё хатто хийли аз онхо хам тавассути муслимин харидори шуданд. Ин банда худо мегуяд: харгиз аз хеч чизи хамчун шахси натарсидамки ба вай ситам кунам дар холики бидонам хеч ёригари ба жуз аллохи мутаол надорад, пас бигуйид: “ хасбуналлох”, аллох бейни ман ва ту хохад буд.

Бародарон ва хохарони геромий! Хам акнун тамоми ахли китоб ва шибхи ахли китоб хамчун муслимин дар баробари жиноёт ва диктотори дини секуляризм ғейри аз аллох касиро надоранд. Буру нигох кун. Дуруст аст аз дур чизхойи дигари мебинид. Биравид европоро нигох кунид вазъи мовжуди ин бечорахоро нигох кунидки чи мекашанд аз дасти дунёйи секуляр ва вазиати вахими ин ахли китобро нигох кунид пас зулм накунид чи ба ахли китоб, чи шибхи ахли китоб ва чи бародарони мусалмонитон. [1]

(идома дорад…….)

---

[1] تا مشمول رحمت الله تعالی قرار بگریم که می فرماید : وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ¤

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ (اعراف/156-157) و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است، پس آن را برای کسانی که تقوا پیشه می‌سازند و زکات می‌دهند و آنان که به آیات ما ایمان می‌آورند مقرر می‌داریم .همان‌هایی که از این فرستاده‌ی پیامبر درس ناخوانده پیروی می‌کنند  . پس رحمتش را به هر کس که شروط آن را فراهم آورد می‌بخشد.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(83- қисм)

Албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам турли-хил ўринларда келтирган ва умумий холатдаги яъни эркак ва аёлни ўртасида фарқи бўлмаган бошқа ривоятлар хам мавжуд,масалан:

 «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»،

уч холатда мусулмонни қонини тўкиш халол бўлади, биринчиси мусулмон бўлгандан сўнг кофир бўлса, муртад бўлса; турмуш қургандан сўнг зино қилса ва нохақдан бир жонни ўлдирса қасос қилинади.

Аёлларни ўлдирмасликка хам ривоятлар келтирилган, улар аслий кофирлар билан бўлган жангларга  тегишли бўлиб, уни далили аёлларни заифликлари ва жангда иштирок эта олмасликлари эди. Мана бу ривоят шундай бир пайтда содир бўладики, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  жангда бир аёлни ўлдирилганини  кўриб мархамат қиладилар:   

“مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”،

Яъни мана бу аёл жангчи эмасди, жангчи бўлмаган ёки жангни таблиғий бўлимида иштирок этмаган аёлни ўлдирмаслик керак. Яъни жангда иштирок этмаган қурол билан жанг қилмаган аёлни ўлдирмаслик керак.

 مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ،

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бундай сўзни айтишларига сабаб шу эдики, аёл кишини ўлдиришдан нахий қилишларига сабаб уни бу жангда иштирок этмаганлиги бўлган.

Хозирги даврда эса секуляр давлатларни лашкарида қуролланган секуляр кофир аёллар мавжуд, мана бу холат бўйича қандай хукм чиқарилади? Американи, сехюнистлар режимини, канадани ва аксарият давлатларни лашкарида аёллар мавжуд, бу вазиятда қандай муносабат билдирилади? Улар  курдистон секуляр муртадларини орасида хам мавжуд кўриб турибмиз-ку, хозир уларни хукми нима бўлади? Улар мусулмонларга қарши таблиғотларда хам иштирок этишади, бу хақида нима деса бўлади? Уларни эркаклар билан фарқлари нимада? Хеч нарсада фарқи йўқ, уларни хукми хам мана шу эркаклар билан бир хил бўлади.

Аёллар хам эркаклардек жангда иштирок этишади ва қўлларига аслаха олишган, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам айтганларидек эмасда:

  مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ،

Масалан ўзини уйида ўтирган ва жангга алоқаси бўлмаган аслий кофир аёллар; тўғрими, улар ўлдирилмаслиги керак; аммо аксар  секуляр давлатларда қўлларига аслаха олган ва рухий жанглар бўлимида иштирок этаётган  аёлларни хукми нима бўлади? Уларни хукми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам макка фатхида мархамат қилган канизларга ўхшаш бўлади: агар улар каъбани пардасига осилиб олган бўлсалар хам уларни ўлдиринглар. Демак, бугунги кунда мусулмонларга қарши жангларни рухий ва харбий  бўлимида иштирок этаётган аёлларни эркаклардан фарқи йўқ.

 Иртидод хам худудлар жумласидан бўлган жиноят бўлиб, барча жиноятларга, худудларга ўхшайди, балки у бошқа жиноятлардан кўра баттарроқдир. Эркак ва аёлни, ўғрини, қотилни, маст қилувчи ичимликлар ичувчиларни, зинокорни ва бошқани ўртасида фарқ бўлмагандан сўнг мана бу ўринда хам фарқ бўлмайди. Иртидод жинояти мана булардан кўра баттарроқ хисобланади.

Имоми Шофеъий мухолифларни раъйига мухолифат қилиш  ва муртад аёл киши хам эркак кишидек ўлдирилишини исботи бўйича, икки шубхага ишора қилади яъни мана бу икки шубхага жавоб тариқасида ўзини раъйини баён қилади. Биринчи шубхага ибни Аббос розиаллоху анхудан келтирилган ривоятни келтириб айтади:

    «لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه»

Аёллар агар исломдан қайтиб  кетишса, ўлдирилмайди, балки зиндонга ташланади, исломга даъват қилиниб унга мажбур қилинади. Имоми Шофеъий рохимахуллох мана бу ривоятга шундай жавоб бериб мархамат қиладики: муртад аёлни ўлдирилмайди,деган назарни тарафдори бўлган кишилар бу ривоятни мени хузуримда қироат қилишди ва мен мана бу мажлисда хозир бўлган  огох  кишилар гурухидан бу хадис хақида савол қилиб сўрадим, уларни хаммаси мана бу ривоят сахих эмас ва унга эътимод қилиб бўлмайди,дейишди.

Иккинчи шубха қиёсдир. Муртад аёллар ўлдирилмайди, деяётган кишилар, уларни ахли харб бўлган кофир аёлларга муқояса қилганлар, зеро пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ахли харбни аёлларини ўлдиришдан нахий қилганлар. Исломда хеч қандай ўтмишга эга бўлмаган аёлларни ўлдиришдан нахий қилингандан сўнг, исломда ўтмишга эга бўлган муртад аёлларни ўлдириш аввалги йўлга кўра мумкин бўлмайди, мана бу қиёсни номи увлавият қиёси дейилади.  Имоми Шофеъий рохимахуллох мана бу шубхага шундай жавоб беради: агар мана бу қиёсга истинод қилиб бўлганда, бу қари кишиларга, пулга сотилганларга,рохибларга хам шомил бўлиши керак эди. Бундан ташқари агар бизни далилимиз “қиёс” бўладиган бўлса,демак муртад аёлни зиндонга ташлашга далил бўлолмайди,зеро жангчи аёл зиндонга ташланмайди, балки қул қилиб олинади. Демак, мана бу хужжатга асосан,

 «مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ».

Бу ерда аёл киши билан эркак кишини ўртасида фарқ қўйилмайди. Имоми Шофеъий мана бу шева билан икки шубхага жавоб беради.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(83- قیسم)

اَلبَتَّه رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم توُرلِی- هِیل اوُرِینلَردَه کِیلتِیرِیلگن وَ عُمُومِی حالَتدَگِی یَعنِی اِیرکَک وَ عَیالنِی اوُرتَه سِیدَه فَرقِی بوُلمَه گن باشقَه رِوایَتلَر هَم مَوجُود، مَثَلاً:  «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»، اوُچ حالَتدَه مُسُلماننِی قانِینِی توُکِیش حَلال بوُلَه دِی، بِیرِینچِیسِی مُسُلمان بوُلگندَن سوُنگ کافِر بوُلسَه، مُرتَد بوُلسَه؛ توُرمُوش قوُرگندَن سوُنگ زِنا قِیلسَه وَ ناحَقدَن بِیر جاننِی اوُلدِیرسَه قَصاص آلِینَه دِی.

عَیاللَرنِی اوُلدِیرمَسلِیککَه هَم رِوایَتلَر کِیلتِیرِیلگن، اوُلَر اَصلِی کافِرلَر بِیلَن بوُلگن جَنگلَرگه تِیگِیشلِی بوُلِیب، اوُنِی دَلِیلِی عَیاللَرنِی ضَعِیفلِیکلَرِی وَ جَنگدَه اِیشتِراک اِیتَه آلمَسلِیکلَرِی اِیدِی. مَنَه بوُ رِوایَت شوُندَی بِیر پَیتدَه صادِر بوُلَه دِیکِی، رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم جَنگدَه بِیر عَیالنِی اوُلدِیرِیلگه نِینِی کوُرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر: “مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”، [1] یَعنِی بُو عَیال جَنگچِی اِیمَسدِی،جَنگچِی بوُلمَه گن یاکِی جَنگنِی تَبلِیغِی بوُلِیمِیدَه اِیشتِراک اِیتمَه گن عَیالنِی اوُلدِیرمَسلِیک کِیرَک. یَعنِی جَنگدَه اِیشتِراک اِیتمَه گن قوُرال بِیلَن جَنگ قِیلمَه گن عَیالنِی اوُلدِیرمَسلِیک کِیرَک.  مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، رسول الله صلی الله علیه وسلم بُوندَی سوُزنِی اَیتِیشلَرِیگه سَبَب شوُ اِیدِیکِی، عَیال کِیشِینِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلِیشلَرِیگه سَبَب اوُنِی بُو جَنگدَه اِیشتِراک اِیتمَه گنلِیگِی بوُلگن.

حاضِرگِی دَوردَه اِیسَه سِکوُلار دَولَتلَرنِی لَشکَرِیدَه قوُراللَنگن سِکوُلار کافِر عَیاللَر مَوجُود، مَنَه بُو حالَت بُویِیچَه قَندَی حُکم چِیقَه رِیلَه دِی؟ اَمِیرِکَه نِی ، صِیهیُونِیستلَر رِجِیمِینِی، کَنَدَه نِی وَ اَکثَرِیَت دَولَتلَرنِی لَشکَرِیدَه عَیاللَر مَوجُود، بُو وَضِیعیَتدَه قَندَی مُناسَبَت بِیلدِیرِیلَه دِی؟  اوُلَر کوُردِستان سِکوُلار مُرتَدلَرِینیی آرَه سِیدَه هَم مَوجُود کوُرِیب توُرِیبمِیز- کُو، حاضِر اوُلَرنِی حُکمِی نِیمَه بوُلَه دِی؟ اوُلَر مُسُلمانلَرگه قَرشِی تَبلِیغاتلَردَه هَم اِیشتِراک اِیتِیشَه دِی، بُو حَقِیدَه نِیمَه دِیسَه بوُلَه دِی؟ اوُلَرنِی اِیرکَکلَر بِیلَن فَرقلَرِی نِیمَه دَه؟ هِیچ نَرسَه دَه فَرقِی یُوق، اوُلَرنِی حُکمِی هَم مَنَه شُو اِیرکَکلَر بِیلَن بِیر هِیل بُولَه دِی.

عَیاللَر هَم اِیرکَکلَردِیک جَنگدَه اِیشتِراک اِیتِیشَه دِی وَ قوُللَرِیگه اَسلَحَه آلِیشگن،رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَیتگنلَرِیدِیک اِیمَسدَه:   مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، مَثَلاً اوُزِینِی اوُیِیدَه اوُتِیرگن وَ جَنگگه عَلاقَه سِی بوُلمَه گن کافِر عَیاللَر؛ توُغرِیمِی،اوُلَر اوُلدِیرِیلمَسلِیگِی کِیرَک؛ اَمّا اَکثَر سِکوُلار دَولَتلَردَه قوُللَرِیگه اَسلَحَه آلگن وَ روُحِی جَنگلَر بوُلِیمِیدَه اِیشتِراک اِیتَه یاتگن عَیاللَرنِی حُکمِی نِیمَه بوُلَه دِی؟ اوُلَرنِی حُکمِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَککَه فَتحِیدَه مَرحَمَت قِیلگن کَنِیزلَرگه اوُحشَش بوُلَه دِی: اَگر اوُلَر کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن بوُلسَه لَر هَم اوُلَرنِی اوُلدِیرِینگلَر. دِیمَک، بوُگوُنگِی کوُندَه مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگلَرنِی رُوحِی وَ حَربِی بوُلِیمِیدَه اِیشتِراک اِیتَه یاتگن عَیاللَرنِی اِیرکَکلَردَن فَرقِی یُوق.

اِرتِداد هم حُدوُدلَر جُملَه سِیدَن بوُلگن جِنایَت بُولِیب، بَرچَه جِنایَتلَرگه، حُدوُدلَرگه اوُحشَیدِی،بَلکِی اوُ باشقَه جِنایَتلَردَن کوُرَه بَتتَرراقدِیر. اِیرکَک وَ عَیالنِی، اوُغرِینِی، قاتِیلنِی، مَست قِیلوُچِی اِیچِیملِیکلَر اِیچُووچِیلَرنِی،زِناکارنِی وَ باشقَه نِی اوُرتَه سِیدَه فَرق بوُلمَه گندَن سُونگ مَنَه بُو اوُرِیندَه هَم فَرق بوُلمَیدِی. اِرتِداد جِنایَتِی مَنَه بوُلَردَن کوُرَه بَتتَرراق حِسابلَه نَه دِی.

اِمامِی شافِیعِی مُخالِفلَرنِی رَعیِیگه مُخالِفَت قِیلِیش وَ مُرتَد عَیال کِیشِی هَم اِیرکَک کِیشِیدِیک اوُلدِیرِیلِیشِینِی اِثباتِی بُویِیچَه، اِیککِی شُبهَه گه اِیشارَه قِیلَه دِی یَعنِی مَنَه بُو اِیککِی شُبهَه گه جَواب طَرِیقَه سِیدَه اوُزِینِی رَعیِینِی بَیان قِیلَه دِی. بِیرِینچِی شُبهَه گه اِبنِ عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ دَن کِیلتِیرِیلگن رِوایَتنِی کِیلتِیرِیب اَیتَه دِی:       «لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه» [2] عَیاللَر اَگر اِسلامدَن قَیتِیب کِیتِیشسَه، اوُلدِیرِیلمَیدِی، بَلکِی زِندانگه تَشلَه نَه دِی، اِسلامگه دَعوَت قِیلِینِیب اوُنگ مَجبُور قِیلِینَه دِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو رِوایَتگه شوُندَی جَواب بِیرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: مُرتَد عَیالنِی اوُلدِیرِیلمَیدِی، دِیگن نَظَرنِی طَرَفدارِی بوُلگن کِیشِیلَر بُو رِوایَتنِی مِینِی حُضُورِیمدَه قِرائَت قِیلِیشدِی وَ مِین مَنَه بوُ مَجلِیسدَه حاضِر بوُلگن آگاه کِیشِیلَر گوُرُوهِیدَن بُو حَدِیث حَقِیدَه سَوال قِیلِیب سُورَه دِیم، اوُلَرنِی هَمَّه سِی مَنَه بُو رِوایَت صَحِیح اِیمَس وَ اوُنگه اِعتِماد قِیلِیب بوُلمَیدِی، دِییِیشدِی.

اِیککِینچِی شُبهَه قِیاسدِیر. مُرتَد عَیاللَر اوُلدِیرِیلمَیدِی، دِییَه یاتگن کِیشِیلَر، اوُلَرنِی اَهلِی حَرب بوُلگن کافِر عَیاللَرگه مُقایَسَه قِیلگنلَر، زِیرا پَیغَمبَر صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَهلِی حِربنِی عَیاللَرِینِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلگنلَر. اِسلامدَه هِیچ قَندَی اوُتمِیشگه اِیگه بوُلمَه گن عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلِینگندَن سُونگ، اِسلامدَه اوُتمِیشگه اِیگه بوُلگن مُرتَد عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیش اَوَّلگِی یوُلگه کوُرَه موُمکِین بوُلمَیدِی، مَنَه بوُ قِیاسنِی نامِی اُولَه وِیَت قِیاسِی دِییِیلَه دِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو شُبهَه گه شوُندَی جَواب بِیرَه دِی: اَگر مَنَه بوُ قِیاسگه اِستِناد قِیلِیب بوُلگندَه، بُو قَرِی کِیشِیلَرگه، پوُلگه ساتِیلگنلَرگه، راهِبلَرگه هَم شامِل بوُلِیشِی کِیرَک اِیدِی. بوُندَن تَشقَرِی اَگر بِیزنِی دَلِیلِیمِیز “قِیاس” بُولَه دِیگن بُولسَه، دِیمَک مُرتَد عَیالنِی زِندانگه تَشلَشگه دَلِیل بوُلالمَیدِی، زِیرا جَنگچِی عَیال زِندانگه تَشلَنمَیدِی، بَلکِی قوُل قِیلِیب آلِینَه دِی. دِیمَک، مَنَه بُو حُجَّتگه اَساساً،  «مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ».  بُو یِیردَه عَیال کِیشِی بِیلَن اِیرکَک کِیشِینِی اوُرتَه سِیدَه فَرق قوُیِیلمَیدِی. [3]  اِمامِی شافِیعِی مَنَه بوُ شِیوَه بِیلَن اِیککِی شُبهَه گه جَواب بِیرَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– صححه الألباني في صحيح أبي داود (ح2669)

[2] جزیری، عبدالرحمن، الفقه علی المذاهب الاربعه، ج 5، ص 426. (الشافعیه و المالکیه و الحنابله قالوا ان المرأة المرتدة حکمها حکم المرتد من الرجال فیجب ان یستتاب قبل قتلها ثلاثه ایام و یعرض علیها الاسلام لان دمها کان محترماً بالاسلام و ربما عرضت لها شبهه من فاسق فیسعی فی ازالتها).

[3]– شافعی، ابی عبدالله محمد ادریس، الام، ج 6، ص 181

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(83- قسمت)

البته روایت دیگری هم هست که رسول الله صلی الله علیه وسلم در موارد مختلفی می آورد و حالت عمومیت دارد و فرقی میان زن و مرد قرار نداده است که می فرماید: «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»، در سه حالت ریختن خون مسلمان حلال می شود یکی این که بعد از ایمان کافر شود، مرتد شود؛ و بعد از این که متأهل شد زنا کند، و به غیر حق نفسی را به قتل برساند و قصاص شود.

روایت هایی که در نهی از کشتن زنان آورده اند، این ها مربوط به جنگ با کفار اصلی است که به دلیل ضعف و عدم مشارکت آن هادر جنگهاست. همین روایت نهی رسول الله صلی الله علیه وسلم هم زمانی صادر شد که در جنگ، زنی را دید که کشته شده بود و فرمود:”مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”[1]، یعنی این زن که جنگنجو نبود و نباید زنی که جنگجو نیست و از لحاظ تبلیغی در جنگ شرکت ندارد کشته شود. یعنی زنی که در قتال نیست، جنگجو نیست نباید کشته شود. مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، یعنی علت این که رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین حرفی را زده این است که زنی که کشته شده، علت این که نهی شده کشته شوند این است که در جنگ شرکتی ندارند.

هم اکنون که زنان مسلح کفار سکولار در ارتشهای کشورهای سکولار حضور دارند در این صورت چطور؟ در ارتش آمریکا، رژیم صهیونیستی، کانادا و در اکثر کشورها این زنان وجود دارند، الان چه؟ در میان مرتدین سکولار کردستان هم وجود دارند مگر نمی بینیم، الان حکم چیست؟ در تبلیغات علیه مسلمین هم شرکت می کنند، این چطور؟ فرق این ها با مردان در چیست؟ در هیچ چیزی و حکم همه مثل هم است.

زنان هم مانند مردان در جنگ شرکت دارند و اسلحه به دست گرفته اند و اینگونه نیستند که رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت :مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، مثلاً زنی کفار اصلی است در منزلش نشسته و کاری به جنگیدن ندارد؛ خوب درست است، نباید کشته شود؛ اما این ها چه که در اکثر کشورهای سکولار دنیا اسلحه به دست هستند یا در جنگ روانی شرکت می کنند مانند کنیزانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم در فتح مکه فرمود: آن ها را بکشید حتی اگر خودشان را به پرده ی کعبه آویزان کرده باشند. پس،هم اکنون زنان سکولار در جنگ روانی که علیه مسلمین راه می افتد و هم در جنگ نظامی فرقی با مردان ندارند.

ارتداد هم جرم است و جزو حدود، مثل تمام جرمها و حدودها و بلکه، بدتر از سایر جرمها نیز می باشد. زمانی که بین زن و مرد، دزد، قاتل، مصرف کننده ی مست کننده ها، زناکار و غیره فرقی نیست در این مورد هم تفاوتی وجود ندارد. جرم ارتداد که بدتر از آن هاست.

امام شافعی در مخالفت با رأی مخالفین و اثبات اینکه زن مرتد هم مثل مرد مرتد کشته می شود، به دو شبهه در این زمینه هم اشاره می کند یعنی در جواب این دو شبهه آرای خودش را هم بیان می کند. شبهه ی اول روایتی از ابن عباس است رضی الله عنه که می‌گوید: «لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه»[2]زنان اگر از اسلام برگردند کشته نمی‌شوند بلکه حبس می‌گردند، دعوت به اسلام شده و بر آن مجبور می‌شوند. امام شافعی رحمه الله این روایت را اینگونه پاسخ می دهد و می فرماید: برخی از طرفداران این نظر که زن مرتد کشته نمی‌شود این روایت را پیش من قرائت کردند و من ‌از گروهی از آگاهان به حدیث که در جلسه حضور داشتند از این روایت سؤال کردم، همه گفتند روایت غیرصحیح است و راوی آن مورد اعتماد نیست.
شبهه ی دوم قیاس است. کسانی که می‌گویند زنان مرتد کشته نمی‌شوند آنان را به زنان کفار اهل حرب مقایسه کرده‌اند، زیرا پیامبر کشتن زنان اهل حرب را نهی فرموده ‌است. وقتی کشتن زنانی که هیچ سابقه‌ای در اسلام ندارند جایز نباشد، قتل زنان مرتدی که سابقه در اسلام دارند به طریق اولی جایز نیست و نام این قیاس، قیاس اولویت است. امام شافعی رحمه الله این شبهه را اینگونه جواب می دهد: اگر به این قیاس بتوان استناد کرد باید شامل پیرمردان، مزدبگیران و راهبان نیز شود زیرا از قتل آنان نیز در دارالحرب نهی شده است. مضافاً اینکه اگر دلیل ما «قیاس» باشد پس، دلیلی بر زندانی نمودن زن مرتد نیست زیرا زن حربی زندانی نمی‌شود بلکه به بندگی درمی‌آید. پس بر اساس این نص «مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ». تفاوتی بین زن و مرد قائل نمی‌شود.[3] .امام شافعی به این شیوه به دو شبهه پاسخ می دهد.

(ادامه دارد……)

---

[1]– صححه الألباني في صحيح أبي داود (ح2669)

[2] جزیری، عبدالرحمن، الفقه علی المذاهب الاربعه، ج 5، ص 426. (الشافعیه و المالکیه و الحنابله قالوا ان المرأة المرتدة حکمها حکم المرتد من الرجال فیجب ان یستتاب قبل قتلها ثلاثه ایام و یعرض علیها الاسلام لان دمها کان محترماً بالاسلام و ربما عرضت لها شبهه من فاسق فیسعی فی ازالتها).

[3]– شافعی، ابی عبدالله محمد ادریس، الام، ج 6، ص 181