وَاعْتَصِمُوا

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(34) اجاز راکړئ چې په ګډه مخکې لاړ شو او ځواب په ګډه ومومو: موږ پوهېږو چې د وروستي رسول له راتګ وروسته او د قرآن د نزول وروسته، ټول غیر مسلمانان موږ دوی د کافرانو په ټولنه کې حسابوو. اوس که یو کافر د اهلِ کتاب ، یا یو منتصب په اهلِ کتاب کافر ، یا یو مشرک کافر ؛ د رسول الله صلی الله علیه وسلم راتګ او د قرآن نازول د هغوی لپاره د حجت اقامه ګڼل کېږي،او د تکفیر د شرایطو، د تکفیر د موانعو او نورو مرحلو پرته، موږ هغوی په هماغه ډله کې شاملوو چې کفاران پکې دي، هغوی کافر ګڼو او ورته د «د کفارو ټولنه» وایو.قرآن وايي چې کافران جاهل ناپوه دي او جهالت ناپوهۍ لري، خو د هغوی ناپوهۍ دې ته مانع نه ده چې موږ هغوی ته «کافر» ونه ووایو.کله چې پر دې کسانو د «کافر» کلمه تطبیق کوو، د عالمانو او مقلدینو تر منځ هېڅ توپیر نشته. ټول د کفارو په یوې ټولنې کې شامل دي چې دوی پخپله ځانونه له هغې سره پېژني. او په اصطلاح ورته د کفر ټولنه یا د کافرو ټولنه وایو. مثلاً یو وايي «زه نصراني یم»، یا یو وايي «زه یهودی یم»، یا یو وايي «زه سکولار یم»؛ په دې حالت کې، موږ هم د دوی عالمان او هم مقلدین د هماغې ډلې کفارو په ټولګه کې شمېرؤ—هغه ډلې چې دوی پخپله پرې شهادت ورکړی «شَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ»—او موږ هم د دوی د خپل اعتراف پر بنسټ، د هېچا لپاره هېڅ عذر نه منو. ځکه چې موږ په مطلق ډول نه پوهېږو چې د دغو کسانو په منځ کې اصلي کافر څوک دی او چا یې مقلدین او پلویان دي، او همدارنګه نه پوهېږو چې څوک به هېڅکله ایمان ونه مني او څوک کېدای شي وروسته ایمان راوړي. نو، د دوی د خپل شهادت «شَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ» پر بنسټ، موږ هم د دوی لپاره هېڅ عذر قائل نه یو. دا چې ولې کفارو ته عذر نه شته او د أهلِ فتره ځای په دنیا او قیامت کې څنګه دی، موږ په «عذر د جهل» په کتاب کې په تفصیل سره بحث کړی دی؛ هغه دوستان چې د نورې مطالعې هیلمن دي، کولای شي دې کتاب ته مراجعه وکړي. خو هغه څوک چې په عمومي «مجمل» او «کلی» ډول یې اسلام منلی وي او د مسلمانانو په دایره کې داخل شوی وي، خو د ځینو سببونو له امله د اسلام سره اړوند هره موضوع کې تېروتنې کوي، داسې مسلمان ځانګړي امتیازات لري، او که جرم یې په دریم او څلورم پړاو کې ثابت شي، نو باید د تکفیر شروط او موانع د دغه کس په اړه په دقت سره رعایت شي. او باید د رسول الله صلی الله علیه وسلم په طریقه ورته د نبوي حجت اقامه وشي، یعني صحیح دلیل باید په څرګنده، روښانه او بې له کوم شک یا ابهام ورته ورسیږي.مهمه خبره دا ده چې دلیل او حجت باید په هغه ژبه ورته ورسول شي چې هغه پرې پوهېږي او تشخیص کولی شي چې ته څه وایې. اوس، دا هم مهمه ده چې دا دلیل او حجت کله ورته رسېږي؛ کېدای شي یو څوک چې یوه تېروتنه وکړه، سمدستي یې تېروتنه د رسول الله صلی الله علیه وسلم له لوري یا د اسلامي حکومت له اړوندو ادارو څخه روښانه او اصلاح شي،او کېدای شي د اسلامي حکومت، د هغه تابع ادارو او د رباني عالمانو د نشتوالي له امله، دا دلیل ډېر ناوخته ورته ورسېږي، یا آن هم کېدای شي چې داسې یو مسلمان د همدې تېروتنو او خطاوو سره مړ شي؛ خو بیا هم دا کس مسلمان ګڼل کېږي.که څه هم چې د هغه خطا هر ډول او هر قدر لویه وي، بیا هم هغه مسلمان ګڼل کېږي.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(13-қисмат)

Ин даста аз куффор бо онки дучори шуракойи шуданд ,аммо аллохи мутаол тахти унвони яхуд ,насоро ,мажус ва соибий аз онхо ёд мекунад на тахти унвони мушрикин ( ё секуляристхо ) .Ин нуқтайи аст бисёр хассос ва зарурийки иддаи аз муслимин дар дипламосий худ бо жахони хориж ё онро дар назар намегиранд , ё ба шевайи ошуфта ва олуда онро баён мекунанд ба нахвики боиси олудагихойи рафтори бо дигарон хам мешавад.

Аллохи мутаол хамчунонки инхоро дар каломиш аз мушрикини нажас дар дунё ва қиёмат фарқ гузошта , дар ахкомишон хам фарқ гузошта ва ахкомишон ексон нестанд , ва барои хар кофари ек хукми барои дунёишон таъйин карда аст.

Куффори ахли китобики аллохи мутаол зикр карда журмхойи бузург чун ширк муртакиб шуданд ва қавонини шариати аллохро пушонданд . Аллохи мутаол қонун ва барономайи холис ва комилиро барои зиндаги зохирий ва маънавий инсонхо фристодаки ниёзи ба дасткори башар ,махлут кардани он бо қавонини дини секуляризм ва тағйир додан надорад . Чун ,агар чизи ба қонуни шариати аллох изофа шавад ё чизи аз он кам шавад хосият ва коркарди аслий худишро аз даст медихад , ва ба чизи дигари табдил мешавадки бо асли он фарқ дорад . Барои хамин аллохи мутаол амр мекунадки қонун ва дини аллох хақ аст ва қавонини дигар ботил ва набояд ин дуро бо хам махлут кард , ва амр мекунадки :

«وَلاَتَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ»(بقره/42)،

Ва хақро бо ботил қотиъ накунид , ва хақро пинхон накунид ва холи онки медонид.

Бале ,хаммаи мо медонемки махлут кардани хақ бо ботил боиси китмон ва пушондани хақ мешавад ,ва чизи тўлид мешавадки боис мешавад қонуни шариати аллох ақаб бимонад ва чизи жадид жойи он биёяд ва шарики мешавад  барои бахши аз қонуни шариати аллох . Аллохи мутаол шарик кардани хар чизи бо ончики мухтасси холиқ хастро зулми бузурги маърифий карда ва мефармояд :

: «لَاتُشْرِکْ بِاللَّهِ اِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ!…» (لقمان/13)،

( чизи ва касиро ) шарики худо макун ,воқеан ширк ситами бузурги аст.

Аллохи мутаол ба унвони ек хукми собит дар мовриди касоники муртакиби ин зулми бузурги мешаванд эълом мекунадки :

اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَی اِثْمًا عَظِیمًا (نساء/48)،

Бегумон ва бидуни шак худованд ( харгиз )ширк ба худро намебахшад , ва ле гунохони жуз онро аз хар касики худ бихохад мебахшад ва харки барои худо шарики қоил гардад,гунохи бузургиро муртакиб шуда  аст.

اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِیدًا (نساء/116)،

Бегумон худованд ширк варзидан ба худро  ( аз каси ) намебахшад ва балки пойинтар аз онро аз хар касики бихохад ( ва хийли аз хақ парт шуда аст ).

Ширк ,журми астки худованд харгиз онро намебахшад , дар ин дигар набояд шак кард . Хамчунин ,шакки надоремки куффори чун яхуд ,насоро ,мажус ва соибин дучори ширк шуданд ; инро хам наметавон инкор кард . Аммо бо ин вужуд ,аллохи мутаол харгиз дар каломиш ин куффорро мушрик ( секуляр ) наномида аст.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам онхоро мушрик ( секуляр ) наномида ва харгиз онхоро дар дунё машмули ахкоми мушрикини нажас ва секуляристхойи палид қарор надода аст.

Бале ,мумкин аст таажжуб кунид ! Барои шумохоки дар фазойи дигар нафас кашида ,ва бо айнаки дигари ба махлуқоти аллох нигох кардаид ,жойи таажжуб ва суъоли дорадки барои чи аллохи мутаол онхоро мушрик ва мушрикин хитоб қарор надода ва илова бар он ахкоми мутафовут бо мушрикинро бароишон вазъ карда аст ?!

Аллохи мутаол мефармояд :

: «لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَلاَيَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَلاَ نَصِيراً» (نساء/123)،

На ба орзухойи шумо ва на ба орзухойи ахли китоб аст . Хар касики кори бади бикунад дар баробари он кейфар дода мешавад , ва касиро жуз худо ёри ва ёвари худ нахохад ёфт.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(12- қисмат)

• 3-  Зердастхо ва тарафдорон аз аллох мехохандки ду баробар ба рахбаронишон азоб бичашонад .Чун онхоро омили гумрохийи худ медонистанд .

. «…قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِکلٍّ ضِعْفٌ وَلکِن لَّاتَعلَمُونَ»(انعام/38)،

Парвардигор ! инон моро гумрох карданд пас оташи ононро чандин баробар кун . (парвардигор хитоб бадишон ) мегуяд : азоби хар ек аз шумо ( пейравон ,рахбарон ,зердастон ,болодастон ва тарафдорон ба сабаби куфр ва зилол ва тақлиди куркурона аз хамдигар ) чандин баробар аст ,ва ле ба иллати азоби сахти худ ,андозаи азоби дигаронро намедонид.

Мовриди тамасхара аллох қарор мегиранд .  -4 

.«وَیوْمَ یقُولُ نادُوا شُرَکائِی الَّذینَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْیسْتَجیبُوا لَهُمْ»(کهف/52)،

Рузи худованд мефармояд : шариконироки барои ман гумон мебурдид садо бизанид ( то ба кўмаки шумо биштобанд ).Онон шарикхойиро садо мезананд ва онхо ба нидойи инхо посух намедиханд то чи расид ба инки ба кўмакишон биштобанд ва миёнишон махлака ва душмани ва адоват рох мендозем.

Инхо чохор тасвири будки ман овардам ,тасовири вахшатноки дигари дар қуръон астки метавонид мурожаъа кунид .Бале қасам мехурандки мушрик нестанд ,баъадки диданд қасамхойи дуруғишон фойдайи надорад шуруъ мекунанд ба дашном додан ,фош додан ва лаънат кардани хамдигар , ва баъад тарафдорон ва пейравон аз аллох мухоханд ду баробар азоб ба рахбаронишон бичашанд , ва дар нихоят онхоро масхара мекунанд ва мегуянд холо бигуйид хамон касонироки барои аллох дар қонунгузори ва ахкомиш шарик карда будид биёбанд ва шуморо нажот диханд.

Бале ,бигуянд секуляристхойи имрузинки касони чун Томас Эквинос ,Рожер Бикен ,Донти , Питрарак ,Мокиёвили ,Мвантини ,Франсис Бекан ,Рана Декорт ,Жон Лак ,Дарвин ,Огуст Кент ,Нюбох ,Карл Маркс ,Фравид ,Жан Пул Сартер ва …….ро ба унвони худоёни қонунгузор ва шарики аллох дар қонунгузори қарор доданд ба додишон бирасанд. Албатта ,секуляристхойи нажас ва палиди махаллий мо бояд аз пейравони инхо шогирдони хамин худоёни бузургишон новчахойи инхо чун қози Мухаммад ,Қосимлу , Ужалон ,Мухтадий ,Борзоний ,Толибоний ва дигарон бихохандки ба додишон бирасанд ,чун аксари инхо қонунгузорони аслироки ба жойи аллох бароишон қонун тарошиданд намешносанд ,фақат хамин новчахоишонро мешносандки қавонини онхоро ба забони махаллий ба онхо гуфтанд ва қавонини онхоро буми ва махаллий карданд.

Мушрикини нажас ва секуляристхойи палид  касони хастандки

«أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ».

Онон ба суйи оташи(  дўзах ) даъват мекунанд .Барои хамин астки бояд аз онхо бароат ва безори ва кинорагири шавад ва ба онхо зан дода нашавад ва мутаносиб бо қудрати хукумати муслимин бояд бо онхо вориди жанги мусаллахона шуд.

Жомеъайи куффор ахли китоб .

Ба дунболи мушрикин ва секуляристхойи кофарки аллохи мутаол онхоро нажас маърифий мекунад ,дастахоайи дигар аз ахли китоб хастандки ба сифат бахшхойи аз вижагихойи мушрикин ва секуляристхо олуда шуданд .

Истелохи ахли китоб , 31 бор дар қуръон омада ва дар бисёри аз мавориди дар муқобили ” мушрикон ” зикр шуданд, ва дар мавориди бисёри бо фарқ гузоштан ва тамойизи ошкор миёни онхо ,ахкоми ин ду гурухро аз хам тафкик карда аст.Дар оёти аввалики дар мовриди тамойизи онхо бо мушрикин зикр кардаем ва оёти мушобих метавонем ин тамойиз ва фарқро мушохада кунем .Ба унвони мисол ,ин жудойи ва тафкикро ба ровшани метавон дар оёти аввали сураи Тўвба дид.Чун ,пас аз онки худованд дар 28 ояйи аввали ин сура ба баёни ахкоми мушрикони нажас ва секуляристхойи палид дар марохили аз қудратгири довлат ва хукумати исломий ишора мекунад ,ба дунболи он хукми вижайи ахли китобро баён мекунадки тамойизи асосий миёни ин ду хукми вужуд дорад .Дар хамин сура ба рохати метавонид ин тамойизро бибинид.

Жомеъайи куффор ахли китоб ,муслимини будандки ба хар мезонки ба дини секуляризм наздик шуданд ва ба ахком ва қавонини он такия карданд ,ба хамон андоза қавонини аз шариати аллохро пинхон карда ва қавонини жадидро жойгузини он намуданд ,то инки кор ба жойи расидки иддаи аз онхо дар дини секуляризм холис шуданд  ва бо жудо кардани саффи худ аз ахли китоб , ” мушрик ” ( секуляр ) шуданд . Аммо ,аксарияти онхо махлути аз шариати осмоний ва дини секуляризмро пазирофтанд ва бо пушондани қавонини шариати аллох ,ва бо иймон ба тоғутхойи ,еки ё чандто аз вижагихойи хосси аллохро пушонданд , ва жузви куффор ( яъни пушонандагони қонуни шариати аллох ) қарор гирифтанд .

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(81- қисм)

Бошқа бир гурух уламоларни фикрича, агар мунофиқ ва секулярзадалардан бири уни ислом доирасидан чиқариб юборган жинояти учун бир марта тавба қилса, уни тавбаси қабул қилинади ва уни жохиллигига узр келтирилади ва агар мусулмон киши хам мана шундай оғир жиноятни қилган бўлса, уч кун зиндонга ташланиб унга тавба қилиши учун фурсат берилади ва уни шубхаси бартараф қилинади, агар тавба қилса уни қўйиб юборилади ва ундан тавбасини қабул қилинади, аммо агар яна огох холида узрсиз мана шу жиноятни такрорласа, уни тавбаси қабул қилинмайди ва муртадларга ўхшаб унга муғаллиза ва шиддатли муомала қилинади. Шунинг учун “лан” сўзи келтирилган.

Имоми Молик  қуйидаги хадисни изохида 

 “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Муваттоъда келтирганки: уни маъноси шуки, исломдан чиққан ва исломдан бошқа зинодиқа ва унга ўхшаган фирқаларга қўшилган хар бир киши, агарда мусулмонларни қўлига тушиб қолса ўлдирилади ва улардан тавба қилишни сўралмайди. Чунки уларни тавбасини тушуниб бўлмайди. Яъни асирликка тушишидан олдин уни рост айтаётганини шояд тушунса бўлади ва иймонини қабул қилинади, аммо қуролли жангдан сўнг асирликка тушган бўлса, уни қилаётган тавбасини далили нима эканини хеч ким тушунмайди, тушуниб бўлмайди, мусулмонларнинг  амири,қўмондонини ташхисига биноан ўлдирилади.

12 имомлик шиъалар хам хилма-хил ривоятларни келтириб шу нарсага эътиқод қилишадики, муртад бўлган мусулмонзода ( истелох бўйича фитрий бўлса, муртад бўлган мусулмонзодага фитрий дейилади) агар шундай мусулмон муртад бўлса, хоким ундан тавба қилишни сўрашга муваззаф эмас, ундан албатта тавба қилишини сўраши лозим ва шунда уни ўлдириш мумкин бўлади,дея олмайсан, мана бундай муртад агар тавба қилса уни тавбаси қабул қилинмайди ва у ўлдирилиши керак.

Мана бу, сафларини мусулмонларни сафидан жудо қилган ва мусулмонларнинг  жамиятидан бутунлай жудо бўлган кишиларга муомала қилишнинг  равиши бўлади. Энди агар  мусулмонларни орасидаги кишилар, мунофиқлар ва секулярзадаларга хос бўлган жиноятларни қиладиган бўлишса ва мана бу жиноятлар уларни ислом доирасидан чиқишларига боис бўлса ва кофир бўлишса ,лекин тавба қилишмаса ва ўзларини жиноятларини давом эттиришса; улар мусулмонларни жамиятидан физикий ва жисмонан жудо бўлишмаган бўлишса хам, аммо ақидавий жихатдан ўзларини мусулмонларни жамиятидан чиқариб олишган бўлади. Агар мана бу даста тўртталик филтердан ва тўртталик мархаладан ўтказилса ва мана бу шахс яна жиноятчи ва фосид деб ташхис берилса, аллох уларга азоб беради , энди бу қиёматда бўлиши хам мумкин ёки шу дунёда мусулмонлар томонидан берилиши хам мумкин. 

«نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ».

Хар қандай холатда, тавба масаласи бўйича муртадларни жибхасидаги мухолиф мусулмонларни мухим масаласига  нихоятда диққат билан эътибор берилиши керак, иншааллох келажакда у хақида янада кўпроқ изох берамиз. Мана бундай иртидод хукми берилган шахсларни учратган пайтимизда ёки асирга тушиб қолганларида уларнинг муртад эмасликлари борасидаги хақиқат бизларга очиқ-ошкор бўлса; бу вақтда уларга нисбатан худди иртидод жиноятига дучор бўлган мухолиф мусулмон сифатида муносабатда бўламиз ва тавбасини қабул қиламиз ва уни муртадларни сафидан жудо қиламиз. Чунки уни муртадларни хукмига шомил қилмаймиз, хатто агар бизларга қарши жанг қилган  мухолиф мусулмон бўлган тақдирда хам.

Мана булар икки дастадурлар: биринчи даста ташқи босқинчи секулярлар ва уларни махаллий навкарлари  билан мубораза қилиш бўйича, бизларга мухолиф ижтиходга, таъвилга эгадирлар ва мана шу нарса уларнинг биз билан мухолиф бўлишларига ,хамда хохламаган холатда  ташқи босқинчи кофирларни,уларни навкарларини жибхасига тушиб қолишларига  сабаб бўлган, аммо улар олиб бораётган жангларни самараси, бизларни хар иккимизнинг  душманимизни фойдасига хизмат қилади. Иккимизни ўртамиздаги жанг икки мўъминни ўртасидаги жанг бўлиб, энди хақ ё  бу тарафда бўлиши хам мумкин ёки иккинчи  томонда бўлиши хам мумкин.  Хар қандай холатда, улар ўзларини таъвилотларида хато қилишган ва бу ерда хар икки мўъмин бир-бири билан жанг қилган, аммо жанг шундай бир шевадаки, тарафларни бири ўзи истамаган холда ташқи босқинчи кофирларни жибхасига ўтиб қолади ва уни самараси хам душманни фойдасига бўлади ва шарри эса  уларни ўзларига мусулмонларга қайтади ва зохирда мусулмонларни муштарак душмани билан бирга бир жибхада мухолиф мусулмон гурухга эса  қарши бўлиб қолади.(давоми бор……..

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(81- قیسم)

باشقَه بِیر گوُرُوه اوُلَمالَرنِی فِکرِیچَه، اَگر مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَردَن بِیرِی اوُنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَه رِیب یُوبارگن جِنایَتِی اوُچُون بِیر مَرتَه تَوبَه قِیلسَه، اوُنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَه دِی وَ اوُنِی جاهِللِیگِیگه عُذر کِیلتِیرِیلَه دِی وَ اَگر مُسُلمان کِیشِی هَم مَنَه شوُندَی آغِیر جِنایَتنِی قِیلگن بوُلسَه، اوُچ کوُن زِندانگه تَشلَه نِیب اوُنگه تَوبَه قِیلِیشِی اوُچُون فُرصَت بِیرِیلَه دِی وَ اوُنِی شُبهَه سِی بَرتَرَف قِیلِینَه دِی، اَگر تَوبَه قِیلسَه اوُنِی قوُیِیب یوُبارِیلَه دِی وَ اوُندَن تَوبَه سِینِی قَبوُل قِیلِینَه دِی، اَمّا اَگر یَنَه آگاه حالِیدَه عُذرسِیز مَنَه شُو جِنایَتنِی تَکرارلَه سَه، اوُنِی تَوبَه سِی قَبُول قِیلِینمَیدِی وَ مُرتَدلَرگه اوُحشَب اوُنگه مُغَلِّظَه  وَ شِددَتلِی مُعامَلَه قِیلِینَه دِی. شوُنِینگ اوُچُون “لَن ” سوُزِی کِیلتِیرِیلگن.

اِمامِی مالِک قوُیِیدَگِی حَدِیثنِی اِیضاحِیدَه  “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ” ^[1] مُوَطّادَه کِیلتِیرگنکِی: اوُنِی مَعناسِی شوُکِی،اِسلامدَن چِیققَن وَ اِسلامدَن باشقَه زَنادِیقَه وَ اوُنگه اوُحشَگن فِرقَه لَرگه قوُشِیلگن هَر بِیر کِیشِی، اَگردَه مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه توُشِیب قالسَه اوُلدِیرِیلَه دِی وَ اوُلَردَن تَوبَه قِیلِیشنِی سوُرَلمَیدِی. چُونکِی اوُلَرنِی تَوبَه سِینِی توُشُونِیب بوُلمَیدِی. یَعنِی اَسِیرلِیککَه توُشِیشِیدَن آلدِین اوُنِی راست اَیتَه یاتگه نِینِی شایَد توُشوُنسَه بوُلَه دِی وَ اِیمانِینِی قَبوُل قِیلِینَه دِی، اَمّا قوُراللِی جَنگدَن سوُنگ اَسِیرلِیککَه توُشگن بوُلسَه، اوُنِی قِیلَه یاتگن تَوبَه سِینِی دَلِیلِی نِیمَه اِیکَه نِینِی هِیچ کِیم توُشوُنمَیدِی، توُشوُنِیب بوُلمَیدِی، مُسُلمانلَرنِینگ اَمِیریی،قوُماندانِینِی تَشخِیصِیگه کوُرَه اوُلدِیرِیلَه دِی.

12 اِماملِیک شِیعَه لَر هَم هِیلمَه – هِیل رِوایَتلَرنِی کِیلتِیرِیب شُو نَرسَه گه اِعتِقاد قِیلِیشَه دِیکِی، مُرتَد بُولگن مُسُلمانزادَه ( اِصطِلاح بُویِیچَه فِطرِی بُولسَه، مُرتَد بوُلگن مُسُلمانزادَه گه فِطرِی دِییِیلَه دِی) اَگر شوُندَی مُسُلمان مُرتَد بوُلسَه، حاکِم اوُندَن تَوبَه قِیلِیشنِی سوُرَشگه مُوَظَّف اِیمَس، اوُندَن اَلبَتَّه تَوبَه قِیلِیشِینِی سُورَه شِی لازِم وَ شوُندَه اوُنِی اوُلدِیرِیش مُومکِین بُولَه دِی، دِییَه آلمَیسَن، مَنَه بوُندَی مُرتَد اَگر تَوبَه قِیلسَه اوُنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ اوُ اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک.

مَنَه بُو، صَفلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی صَفِیدَن جُودا قِیلگن وَ مُسُلمانلَرنِینگ جَمِیعیَتِیدَن بوُتوُنلَی جُودا بُولگن کِیشِیلَرگه مُعامَلَه قِیلِیشنِینگ رَوِیشِی بوُلَه دِی. اِیندِی اَگر مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی کِیشِیلَر، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگه خاص بوُلگن جِنایَتلَرنِی قِیلَه دِیگن بوُلِیشسَه وَ مَنَه بُو جِنایَتلَر اوُلَرنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقِیشلَرِیگه بائِث بوُلسَه وَ کافِر بوُلِیشسَه لِیکِن تَوبَه قِیلِیشمَسَه وَ اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشسَه ؛ اوُلَر مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن فِیزِیکِی وَ جِسماناً جُودا بوُلِیشمَه گن بوُلِیشسَه هَم، اَمّا عَقِیدَه وِی جِهَتدَن اوُزلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن چِیقَه رِیب آلِیشگن بوُلَه دِی. اَگر مَنَه بُو دَستَه توُرتتَه لِیک فِیلتِیردَن وَ توُرتتَه لِیک مَرحَلَه دَن اوُتکَه زِیلسَه وَ مَنَه بوُ شَخص یَنَه جِنایَتچِی وَ فاسِد دِیب تَشخِیص بِیرِیلسَه، اَلله اوُلَرگه عَذاب بِیرَه دِی، اِیندِی بُو قِیامَتدَه بُولِیشِی هَم موُمکِین یاکِی شوُ دُنیادَه مُسُلمانلَر تامانِیدَن بِیرِیلِیشِی هَم موُمکِین.  «نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ».

هَر قَندَی حالَتدَه، تَوبَه مَسَلَه سِی بُویِیچَه مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَگِی مُخالِف مُسُلمانلَرنِی مُهِم مَسَلَه سِیگه نِهایَتدَه دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِیلِیشِی کِیرَک، اِنشاءَلله کِیلَه جَکدَه اوُ حَقِیدَه یَنَدَه کوُپراق اِیضاح بِیرَه مِیز. مَنَه بوُندَی اِرتِداد حُکمِی بِیرِیلگن شَخصلَرنِی اوُچرَتگن پَیتِیمِیزدَه یاکِی اَسِیرگه توُشِیب قالگنلَرِیدَه اوُلَرنِینگ مُرتَد اِیمَسلِیکلَرِی بارَه سِیدَگِی حَقِیقَت بِیزلَرگه آچِیق – آشکار بوُلسَه؛ بُو وَقتدَه اوُلَرگه نِسبَتاً حوُددِی اِرتِداد جِنایَتِیگه دوُچار بُولگن مُخالِف مُسُلمان صِیفَتِیدَه مُناسَبَتدَه بوُلَه مِیز وَ تَوبَه سِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز وَ اوُنِی مُرتَدلَرنِی صَفِیدَن جوُدا قِیلَه مِیز. چوُنکِی اوُنِی مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه شامِل قِیلمَیمِیز، حَتَّی اَگر بِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن مُخالِف مُسُلمان بوُلگن تَقدِیردَه هَم.

مَنَه بُولَر اِیککِی دَستَه دوُرلَر: بِیرِینچِی دَستَه تَشقِی باسقِینچِی سِکوُلارلَر وَ اوُلَرنِی مَحَلِّی نَوکَرلَرِی بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیش بوُیِیچَه، بِیزلَرگه مُخالِف اِجتِهادگه، تَعوِیلگه اِیگه دِیرلَر وَ مَنَه شوُ نَرسَه اوُلَرنِینگ بِیز بِیلَن مُخالِف بوُلِیشلَرِیگه،هَمدَه هاحلَه مَگن حالَتدَه تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی، اوُلَرنِی نَوکَرلَرِینِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالِیشلَرِیگه سَبَب بوُلگن، اَمّا اوُلَر آلِیب بارَه یاتگن جَنگلَرنِی ثَمَرَه سِی بِیزلَرنِی هَر اِیککِیمِیزنِینگ دُشمَنِیمِیزنِی فایدَه سِیگه حِذمَت قِیلَه دِی. اِیککِیمِیزنِی اوُرتَه مِیزدَگِی جَنگ اِیککِی مُؤمِننِی اوُرتَه سِیدَگِی جَنگ بوُلِیب، اِیندِی حَق یا بُو طَرَفدَه بوُلِیشِی هَم موُمکِین یاکِی اِیککِینچِی تاماندَه بوُلِیشِی هَم مُومکِین. هَر قَندَی حالَتدَه، اوُلَر اوُزلَرِینِی تَعوِیلاتلَرِیدَه خَطا قِیلِیشگن وَ بُو یِیردَه هَر اِیککِی مُؤمِن بِیر- بِیرِی بِیلَن جَنگ قِیلگن، اَمّا جَنگ شوُندَی بِیر شِیوَه دَکِی، طَرَفلَرنِی بِیرِی اوُزِی اِیستَه مَه گن حالدَه تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب قالَه دِی وَ اوُلَرنِی ثَمَرَه سِی هَم دُشمَننِی فایدَه سِیگه بوُلَه دِی وَ شَررِی اِیسَه اوُلَرنِی اوُزلَرِیگه مُسُلمانلَرگه قَیتَه دِی وَ ظاهِردَه مُسُلمانلَرنِی مُشتَرَک دُشمَنِی بِیلَن بِیرگه بِیر جِبهَه دَه مُخالِف مُسُلمان گوُرُوهگه اِیسَه قَرشِی بوُلِیب قالَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]– رواه البخاری

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(81- قسمت)

عده ای دیگر از علماء بر این باورند که اگر یکی از این منافقین و سکولارزده ها برای جرمی که او را از دایره ی اسلام خارج می کند یک بار توبه کرد، توبه اش قبول می شود و برایش عذر به جهل آورده می شود، و اگر مسلمانی هم باز مرتکب چنین جرم سنگینی شد به مدت سه روز در زندان به او فرصت داده می شود که توبه کند و شبهه اش برطرف شود، اگر توبه کرد می رود دنبال کارش و از او قبول می شود، اما اگر باز آگاهانه و بدون عذری همین جرم را تکرار کرد دیگر، توبه از او قبول نمی شود و مثل مرتدین مغلظه و شدید با او برخورد می شود. برای همین حرف «لَن» آمده است.

امام مالک در توضیح حدیث: “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”^[1] در موطا آورده است: معنای آن اين است كه هر كسی كه از اسلام خارج شد به غير اسلام مثل زنادقه و مشابهين شان گروید، چنين افرادی اگر به دست مسلمانان افتادند كشته می شوند و از آنها درخواست توبه نمی شود.چون، توبه ی آنها فهميده نمی شود. یعنی، قبل از اسارت می فهميم كه شايد راست بگويد و ايمانش پذيرفته می شود اما در هنگامی كه پس از جنگ مسلحانه اسير شده باشد كسی نمی فهمد اين توبه ی او به چه دليلی است و فهميده نمی شود و بايد طبق تشخيص امير و فرمانده ی مسلمین به قتل برسد.

شیعیان 12 امامی هم با روایتهای مختلفی که می آورند بر این باروند که مسلمان زاده ای که مرتد شود (به اصطلاح فطری باشد، به مسلمان زاده ای که مرتد شود فطری می گویند) اگر چنین مسلمانی مرتد شودحاکم موظف به استتابه نیست، نمی توانی بگویی که حتماً از او استتابه بگیرد و مجاز به قتل اوست، و چنین مرتدی اگر توبه کند توبه‌ی او قبول نیست و باید کشته شود.

این روش برخورد با کسانی است که صفشان از صف مسلمین جدا شده و کلاً از جامعه ی مسلمین جدا شده اند. حالا، اگرافرادی از میان مسلمین هم باشند که همان جرمهای مختص منافقین و سکولارزده ها را مرتکب شوند و این جرمها باعث شود این ها از دایره ی اسلام خارج شده و کافر شوند و باز توبه نکنند و به جرم خودشان ادامه دهند؛ این ها هم با آنکه از جامعه ی مسلمین به صورت فیزیکی و جسمی جدا نشده اند اما، به صورت عقیدتی خودشان را از جامعه ی مسلمین خارج کرده اند. گفتیم اگر این دسته را از فیلترهای چهارگانه و مراحل چهارگانه گذراندیم و باز هم این شخص مجرم و فاسد تشخیص داده شد، الله این ها را عذاب می دهد حالا در قیامت باشد یا در دنیا توسط مسلمین «نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ». 

در هر صورت، در مسأله ی توبه باید به مسأله ی بسیار مهم مسلمین مخالفی که در جبهه ی مرتدین قرار گرفته اند دقت شود که إن شاءالله در آینده آن را بیشتر توضیح می دهیم. ما به چنین اشخاصی حکم ارتداد حکمی دادیم اما زمانی که با این شخص مواجه شدیم، یا زمانی که اسیر شد و متوجه شدیم که حقیقتاً مرتد نیست و حقیقتش برایمان روشن شد؛ آنوقت مثل یک مسلمون مخالف و متهم به جرم ارتداد با او برخورد می شود که ابتدا باید عذرهایی که دارد رفع شوند و به دنبال آن اگر در مسأله ای با ما مخالف بود همچون یک مخالف با او برخورد می کنیم و توبه اش رامی پذیریم و او را از صف مرتدین جدا می کنیم. چون او را مشمول حکم مرتدین نمی نماییم حتی، اگر مسلمان مخالفی هم باشد که با ما بجنگد.

این ها دو دسته اند: دسته ای که در مبارزه با اشغالگران سکولار خارجی و نوکران محلی آن ها تأویل و اجتهادی مخالف با ما دارند و همین باعث ایجاد درگیری آن ها با ما شده و ناخواسته در جبهه ی کفار اشغالگر خارجی و نوکرانشان قرار گرفته اند و ثمره ی جنگهایشان علیه ما و به نفع دشمنان هر دوی ماست. جنگ آن ها با ما جنگی است که بین دو مؤمن صورت می گیرد، حالا یا حق با این طرف است یا با آن هاست. در هر صورت، این ها در تأویلات خود اشتباه کرده اند و در اینجا دو مؤمن با هم جنگیده اند اما، جنگ به شیوه ای است که ناخواسته یکی از طرفین در جبهه ی کفار اشغالگر خارجی قرار می گیرد و ثمراتش برای آن هاست و شرش هم به خودشان و به مسلمین برمی گردد و ظاهراً با دشمنان مشترک مسلمین در یک جبهه هستند برعلیه گروه مخالف.

(ادامه دارد…..)

---

[1]– رواه البخاری

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(33)

شک نشته، لکه څرنګه چې ځینې مسلمانان د منافقینو په ناروغۍ اخته کېږي، او اسلام د همدې آلوده شویو مسلمانانو له امله منافقین د مسلمانانو له ډلې شمېرې.په همدې ډول، ځینې مسلمانان کېدای شي د ځینو عواملو له امله داسې وینا یا عمل ترسره کړي چې د کفارو ځانګړتیا وي؛ نو په دې حالت کې څه باید وشي؟ په همدې توګه، ځینې مسلمانان کېدای شي د ځینو سببونو له امله داسې خبرې یا عمل وکړي چې یوازې د کفارو ځانګړنه وي؛ نو په داسې حالت کې باید څه وشي؟

موږ پوهېږو چې هر مسلمان، کله چې د تکلیف سن ته ورسېږي او شرعي مکلف شي، باید خپل عقیدې په تدریجي ډول او د تحقیق له لارې زده کړي او پرمختګ وکړي. دا پرمختګ چې له ناپوهۍ څخه تر پوهاوي، او له جهالت څخه تر اسلام رسېږي، نه شي کېدای چې ارثي یا تقلیدي وي.
ځکه که چېرې دا عقیده ارثي وای، نو بیا به هېڅ حرکت او بدلون نه وای، او انسان به دا عقیده لکه د قد، د پوستکي رنګ او نورو نژادي ځانګړنو غوندې له مور په نس کې له ځان سره دنیا ته راوړي.

خو موږ ټول پوهېږو چې دا ډول نه ده. له همدې امله، د ډېرو علماوو په اند د ارتداد او بیرته ګرځېدو خبره یوازې د هغه چا په اړه مطرح کېږي چې مخکې حرکت کړی وي، اسلام یې په تحقیقي ډول منلی وي، نه دا چې په تقلیدي او ارثي بڼه مسلمان شوی وي.
ځکه موږ ټول پوهېږو چې ډېر مسلمانان خپل اسلام په ارثي او تقلیدي بڼه ترلاسه کړی، او ډېر ځله داسې څه ورته د اسلام په نامه ورزده شوي وي چې اصلاً اسلام نه دي.
دا خو یو داسې ګډوډ ترکیب دی، چې اسلام پکې له سلګونو خرافاتو سره مخلوط شوی دی. اوس نو پوښتنه دا ده: آیا باید دا ناروغان او بې‌وزله خلک ووژل شي؟ د مرګ حکم پرې صادر شي او تکفیر شی او کافر وګڼل شي؟ که نه، باید د درملنې لپاره روغتونونه، او د فقر او بېچارګۍ د له منځه وړلو لارې ولټول شي؟

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(11- қисмат)

Ин шиддати амал ба хотири ин астки хадафи барномайи ислом риша кан кардани мушрикин ва секуляристхо аз руйи курайи замин мебошад ,хамчунонки онхо хам хадафишон риша кан кардани қонуни шариати аллох аз руйи замин аст,онхам бо иттико ба қудрати аслаха .Аллохи мутаол дар мовриди инхо ва сиёсат ва равиши бархурди муслимин бо инхо мегуяд истиротежийи куллий онхо ин астки :

:«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا» (بقره/217)،

Дар инжо, секуляристхойи нажас пейваста бо мо межанганд то мо даст аз он чохор маъни ва мафхуми дин бикашемки дар дарси аввал ба он ишора кардем , ва тобеъ қонун ва барномайи онхо шавемки бо қудрати аслаха бар мо тахмил мекунанд . Ислом хам бо қудрати аслаха бо онхо межангад ва онхоро бейни жанг ё тарки динишон мухтор мекунад . Хамчунонки вақти мо вориди сарзаминхойи онхо шавем онхо бейни қавонини шариати аллох ва қавонини худишон моро мухтор мекунанд.

Барои секуляристхойи нажас хеч озодий вужуд надорад .Дар холики соири куффори яхудий ,насроний ,мажус ва соибий тахти шароити метавонанд бо хифзи ақоидишон ,аз озодийи ақидатий ва амалий ба бовархоишон бархурдор шаванд .Секуляризм дар нигохи ислом дини астки шойистаги хеч гуна эхтиромиро надорад ,балки инхитот ,хурофа ,инхороф ,душмани сарихи қавонини аллох ва ек беморий астки ,ба хар хол ва ба хар қиймати бояд мутаносиб бо мезони қудрати муслимин ришакан шавад.

Аммо ,ин шиддат ва хушунат ба ин мафхум нестки рохи бозгашт ба руйи секуляристхойи нажас баста шуда бошад ,балки дар хар хол ва дар хар лахза бихоханд метавонанд жихати худишонро тағйир диханд ва мусалмон шаванд .

.«فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ»

Ва дар ин сурат ,бо соири мусалмонон камтарин тафовути надоранд .Хийли аз ин секуляристхо инсонхойи жохил ва нафахми хастандки хеч чизи аз асли ислом намедонанд ва мумкин аст тамоми амалишон муттаки ва махдуд ба шоеот ва рафторхойи мунхарифин аст.Барои хамин аллохи мутаол мефармояд :

«وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِکينَ اسْتَجارَکَ فَأَجِرْهُ حَتَّي يَسْمَعَ کَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لايَعْلَمُونَ» (توبه/6)،

Агар еки аз мушрикин аз ту дархости панохандаги кард ба у панох дихи то сухани худоро бишнавад .Пас аз поёни муддати тахқиқ ,уро ба жойгохи амн ва амониш бирасон . Ба хотири онки онхо қовми беиттило ва ноогоханд.

«ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لايَعْلَمُونَ».

Ин бахши аз ахкоми мушрикини нажас ва секуляристхойи палид дар дунё буд. Дар қиёмат хам вазъишон бисёр фажиътар аз дунёст , ва ончи интизоришонро мекашад бисёр вахшатноктар аз он астки дар дунё битавон онро тасаввур кард. Чи рахбаришон ва чи пейравонишон ,онхойики бо куфр мурданд ва зери дастонишон .Тасвири аз филми вахшатноки онхо дар қиёматро бароитон баён мекунем :

1 – Инхо ибтидо дар қиёмат хам қасам мехурандки мо мушрик набудем .

«وَ یوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمیعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذینَ أَشْرَکوا أَینَ شُرَکاؤُکمُ الَّذینَ کنْتُمْ تَزْعُمُونَ* ثُمَّ لَمْتَکنْ فِتْنَتُهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا وَاللَّهِ رَبِّنا ما کنَّا مُشْرِکین» (انعام/22-23)،

Он рузики хаммайи ононро жамъ мекунем ва сипас ба касоники ширк варзиданд мегуем : шариконики гумон мекардид гужоянд ?! Сипас ,оқибати куфри онон чизи жуз ин нестки мегуянд : ба худовандики парвардигори мо сўгандки мо мушрик набудаем !

Хамин алъон хам секуляристхойи палид қасам мехурандки мушрик нестанд ,холо чи расид ба қиёмат .

2 – Шуруъ мекунанд ба фош додан ва лаъан кардани хамдигар .

.«یوْمَ الْقِیامَةِ یکفُرُ بَعْضُکمْ بِبَعْضٍ وَ یلْعَنُ بَعْضُکمْ بَعْضاً»(عنکبوت/25)،

Дар рузи қиёмат бархи аз шумо аз бархи дигари безори межуйид ва баъзи аз шумо баъзи дигарро нефрин мекунид , ва билахара жойгохитон оташи дўзах хохад буд ва хеч ёри ва ёвари нахохид дошт.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(10- қисмат)

Тоғутхо ва секуляристхойи нажас ,масожид ва муллохойи динфурушро еки аз бузургтарин конолхойи жанги равоний худи алайхи муслимин интихоб карданд ,инхо мехоханд корхойи халоф ва хиёнатхо ва жиноятхойи худишонро дар хаққи муслимин аз коноли хамин муслимин фариб хурда ,масожид ва муллохойи динфуруш тўвжих кунанд.Ва ё худишонро тахти ановини шахривандий ва хам ватаний ва ……..жузви муслимин хисоб кунанд ва бо онхо қотиъ шаванд ва фосилахоро аз бейн бибаранд , ва дар нихоят бо еки кардани муслимини фариб хурда бо худ дар миёни муслимин тафриқа ижод кунанд ва фариб хурдахоро алайхи муслимини содиқ ба кор гиранд .Масожиди ибодий еки аз бехтарин конолхо барои аз бейн бурдани фосилахост ва аллохи мутаол ба ин далоил ва далоили дигар ижоза намедихад инхо бо хузури худ ,ё кўмакхойи моддий худ ,масожидро обод кунанд ва бо муслимин махлут шаванд ,ва фосилахоро аз бейн бибаранд . Ин махлут шудани секуляристхойи палид ,мухолифи асл бароат аз мушрикин аст. Ворид шудани нажосат ба бадани шумо жисми шуморо хароб мекунад ,ворид шудани нажосати инхо ба ақоиди шумо ,иймони шуморо хароб мекунад ва иймони хаммаро хадаф қарор медиханд. Ба хамин далил астки инхо хақ надоранд ба марокизи ибодий муслимин наздик шаванд ва дохили масожид шаванд ва онхоро таъмир кунанд .Ва онхоро обод кунанд чи бо хузуришон ва чи бо кўмакхойи моддий ва ……..

Эй мусалмон ! Ту набояд бо ин мушрикини нажас қотиъ шави , агар тавон ва қудратишро дори набояд ижоза бидихи секуляристхойи палид хам бо ту қотиъ шаванд ,ва гарна мушрикини нажас ва секуляристхо ба умиди инки баъзи аз қавонини шариати аллохро ба хотири онхо тарк куни  ва бо онхо хаммасир ва хамоханг шави ,мунтазир ва хохони кучактарин нармиш ва созиши ту хастанд ,то билофосила онхо хам ба ту созиш кунанд .Аллохи мутаол мефармояд:

: «وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ» ‏(قلم/9)،

Инхо дуст медорандки нармиш ва созиш нишон дихи ,то онон хам нармиш ва созиш кунанд.

Бародарон ва хохарони гиромий ! Диққат кунид ,мо дар мовриди куффори яхуд ,насоро ,мажус ва соибин сухбат намекунем ,мо дорем дар мовриди еки аз махлуқоти аллох сухбат мекунемки худи аллох дар қуръон онхоро нажас номида аст.Аллохи мутаол дар хеч жойи қуръон куффори яхуд ,насоро ва мажус ва соибинро нажас наномида ;аммо секуляристохоро нажас номида аст.Яъни ин мушрикин ва секуляристхоро аллох дар хадди хук ,хайвони мурдор ,чирк ноши аз захм ,идрор ,мадфуъ ,истифроғ ,пас мондайи хўроки саг ва хук ва соири нажосот қарор дода аст.Холо ,кудом инсони оқили худишро бо чанин нажосати олуда мекунад  ва  ё ижоза медихад чанин нажосати ба у наздик шавад ва ё хатто ба чанин нажосати такия мекунад ?

Набояд ижоза дод чанин нажосати ба муслимин бирасад ,балки бояд рохи барои пок кардан ва дурандохтани нажосат пейдо кард. Аллохи мутаол ба хамрохи ин авомил боздоранда жихати жудо кардан ва тасфияйи сафхо , дар мархалайи аз сейри такомили қудратгирий хукумати исломий , дар мовриди ин гурухи нажаски қаблан пеймони бо онхо баста нашуда ва тамоми роххойи даъват хам тей шуданд , дар охарин мархала ,хукми нахоий худро содир мекунад ва баён мекунад ва онхоро бейни марг ё пазириши дини ислом мухтор мекунад ва мефармояд :

  :«فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ»(توبه/5)

Хенгомики моххойи харом поён гирифт ,мушриконро хар гужо биёбид бикушид ва бигирид ва мухосара кунид ва дар хаммайи камингоххойи барои онхо бинишинид . Агар тўвба карданд ва намоз хонданд ва закот доданд ,рохро бар онон боз бигузорид .Бугумон худованд дорои мағфирати фаровон ва рахмати густарда аст.

Дар ин оя ,чохор дастур дар мовриди мушрикин ва секуляристхойи нажас дида мешавад : 1- бастани роххо , 2 – мухосара кардан , 3 –асир кардан , ва 4- куштан ; мумкин аст дар шароити замоний ва маконий хосси хаммаи ин чохор мовридро анжом дод , ё бо дар назар гирифтани шароити мухитий ,замони ва макони ва ашхоси мовриди назар ,еки аз ин чохор мовриди муносиб ташхис дода шуда ва амалий шавад .Агар танхо бо асорат ва мухосара кардан ва бастани роххо бар секуляристхо инхо дар фишори кофий қарор мегиданд ,аз ин рох бояд ворид шуд , ва агар чорайи жуз қатл нубуд куштани онхо мужоз мешавад.(идома дорад……

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(80- қисм)

12 имомлик шиъаларни фиқхий манбаъларидан бўлган фиқхул худуд ват таъзирот хам гувохлик берадики:

«اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»،

Ўтган ва хозирги  даврлардаги шиъа ва суннийларни уламолари ва фуқахолари шунга ижмоъ қилишганки, исломдан чиққан киши муртад бўлади ва ўлдирилади.

Муртадларни аёллари, муртадларни фарзандларига хос ахкомлар ва муртадларнинг  тавбаси.

Ўтган ўринларга хилоф равишда ахли қибла мана бу борада хилма- хил кўз-қарашларга эгадир.

Имоми Нававий рохимахуллох муслимни шархида айтадики: ” муртадни ўлдирилиши борасида мусулмонлар ижмоъ ва иттифоқга эгадурлар, аммо ўлдирилишдан олдин ундан тавба қилишни сўраш вожибми ё мустахабми ва ёки нималар бўйича тавба қилиш сўралиши ва нималар бўйича тавба қилиш сўралмаслиги ва  ким уни устидаги шаръий жазосини ижро қилиши ёки аёл киши хам эркак кишига ўхшаб ўлдирилиши борасида ихтилофга эгадирлар. Абу Ханифа, Хасан ва Қатодадан бошқа уламоларни барчасини наздида аёл киши хам эркак кишидек ўлдирилади ; лекин Абу Ханифа айтадики: аёл киши ўлдирилмайди, фақат зиндонга ташланади, Хасан ва Қатода хам Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхудан келтирилган ривоят бўйича айтишадики, аёл киши ўлдирилмайди, балки каниз, қул қилиб олинади.” 

Мана булар ахли қибланинг хилма –хил кўз-қарашлари ироя берилган ўринлар бўлади , фақатгина шўро ўзини вохид ижмоъсини канали орқали охирги раъйини  – мусулмонларни рахбари ва амири мана шу шўрони намояндаси бўлади – ироя беради ва ўзини охирги раъйини содир қилади.

 Ихтилофли ўринлардан бири, муртадларга ва муртадларни фарзандларига тавба масаласида қандай муносабатда бўлиш ва муртад бўлган аёлларга  нисбатан қандай жазолаш борасидадир. Муртадни тавбаси хақида бир даста қуйидаги назарга эга:

Даъватдан ва бошқа олдини олувчи ишлардан сўнг охирги мархала сифатида қўлланган жангни орасида ( яъни ислом ахли билан муртадларни орасидаги жангда) хар қандай муртад асир тушса ва унинг муртадларни жибхасига тушиб қолган мухолиф мусулмон эмас,балки  муртад эканлиги ташхис берилса, уни тавбаси қабул қилинмайди ва фақат ўлим уни кутади:

 «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)،

Албатта иймон келтирганларидан кейин кофир бўлган, сўнгра куфрлари янада зиёда бўлган кимсаларнинг қилган тавбалари харгиз қабул қилинмайди. Ана ўшалар хақ йўлдан тойилгувчилардир.

Мана бу ерда хам “лан” сўзи келтирилган: яъни харгиз ва хар қандай шароитда. Аллох таоло саййидимиз Мусо алайхиссаломни талабига қандай жавоб беради:

«قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»،

“Парвардигорим, менга (жамолингни) кўрсатгин. Сенга бир қарай”,деди. ( аллох) айтди: “сен мени (бу дунёда) харгиз кўролмайсан.”

Мана бу холатда, шунингдек мана бу дунёда аллохни хар қандай шароитда кўриб бўлмайди, мана шу равишга кўра,  бундай холатда асир тушган ва муртадларни жибхасида  юрган мухолиф мусулмон эмас, балки хақиқатда муртад, деб ташхис берилган муртадни тавбаси харгиз ва хар қандай шароитда қабул қилинмайди.

Мана бу муртад мунофиқлар ва секулярзадаларни тўдасида бўлган пайтида хам, мусулмонларга ана ўшанча дардларни тоттирган, у иртидодидан сўнг хам фурсатга эга эди, аммо тавба қилмаган, энди эса жанг пайтида қўлга тушиб асир бўлган ва муртадларни жибхасидаги мухолиф мусулмон эмас, балки хеч қандай шак-шубхасиз муртад  экани ташхис берилган; у ўзини нажоти учун хеч қандай йўл қолдиргани йўқ.

Мана бу ўша ёлғончи, риёкор, хиёнатчи, хийлагар, қасамхўр кимса бўлиб, у мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасини орасида бўлган пайтида хам уни картаси бошқа хуник сифатларга тўла бўлган, биз бу сифатларни хаммасига ишора қилдик ва ўқидик ва энди эса уни қўли мусулмонларни қонига хам беланган ва амалда душманларни сафидан жой олган ва уларнинг мусулмонларни ўлдириш жиноятида шерик бўлган, у энди хар қандай шароитда ўзини хаётини давом эттириш учун хеч қандай йўлни қолдиргани йўқ. У иштирок этган жангда мусулмонлар ўлдирилган, мусулмонлар ўлган ва у мусулмон шахсни ўлими бўйича жиноятга шерик хисобланади.

(давоми бор…….)