وَاعْتَصِمُوا

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(80- قیسم)

12 اِماملِیک شِیعَه لَرنِی فِقهِی مَنبَعلَرِیدَن بُولگن فِقهُ الحُدُود وَالتَّعزِیرات هَم گوُواهلِیک بِیرَه دِیکِی: «اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»، اوُتگن وَ حاضِرگِی دَورلَردَگِی شِیعَه وَ سُنِّیلَرنِی اوُلَمالَرِی وَ فُقَهالَرِی شُونگه اِجماع قِیلِیشگنکِی، اِسلامدَن چِیققَن کِیشِی مُرتَد بوُلَه دِی وَ اوُلدِیرِیلَه دِی. [1]

مُرتَدلَرنِی عَیاللَرِی، مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِیگه خاص اَحکاملَر وَ مُرتَدلَرنِینگ تَوبَه سِی.

اوُتگن اوُرِینلَرگه خِلاف رَوِیشدَه اَهلِی قِبلَه مَنَه بُو بارَه دَه هِیلمَه – هِیل کوُز- قَرَشلَرگه اِیگه دِیر.

اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله [2] مُسلِمنِی شَرحِیدَه اَیتَه دِیکِی: “مُرتَدنِی اوُلدِیرِیلِیشِی بارَه سِیدَه مُسُلمانلَر اِجماع وَ اِتِّفاقگه اِیگه دوُرلَر، اَمّا اوُلدِیرِیلِیشدَن آلدِین اوُندَن تَوبَه قِیلِیشنِی سوُرَش واجِبمِی یا مُستَحَبمِی وَ یاکِی نِیمَه لَر بُویِیچَه تَوبَه قِیلِیش سوُرَه لِیشِی وَ نِیمَه لَر بُویِیچَه تَوبَه قِیلِیش سوُرَلمَسلِیگِی وَ کِیم اوُنِی اوُستِیدَگِی شَرعِی جَزاسِینِی اِجرا قِیلِیشِی یاکِی عَیال کِیشِی هَم اِیرکَک کِیشِیگه اوُحشَب اوُلدِیرِیلِیشِی بارَه سِیدَه اِیختِلافگه اِیگه دوُرلَر. اَبُو حَنِیفَه، حَسَن وَ قَتادَه دَن باشقَه اوُلَمالَرنِی بَرچَه سِینِی نَزدِیدَه عَیال کِیشِی هَم اِیرکَک کِیشِیدِیک اوُلدِیرِیلَه دِی؛ لِیکِن اَبُو حَنِیفَه اَیتَه دِیکِی: عَیال کِیشِی اوُلدِیرِیلمَیدِی، فَقَط زِندانگه تَشلَه نَه دِی، حَسَن وَ قَتادَه هَم عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ دَن کِیلتِیرِیلگن رِوایَت بُویِیچَه اَیتِیشَه دِیکِی، عَیال کِیشِی اوُلدِیرِیلمَیدِی، بَلکِی کَنِیز، قوُل قِیلِیب آلِینَه دِی.” 

مَنَه بوُلَر اَهلِی قِبلَه نِینگ هِیلمَه – هِیل کوُز- قَرَشلَرِی اِرایَه بِیرِیلگن اوُرِینلَر بوُلَه دِی، فَقَطگِینَه شوُرا اوُزِینِی واحِد اِجماعسِینِی کَنَلِی آرقَه لِی آخِیرگِی رَعینِی – مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی وَ اَمِیرِی مَنَه شوُ شوُرانِی نَمایَندَه سِی بوُلَه دِی – اِرایَه بِیرَه دِی وَ اوُزِینِی آخِیرگِی رَعیِینِی صادِر قِیلَه دِی.

اَیختِلافلِی اوُرِینلَردَن بِیرِی، مُرتَدلَرگه وَ مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِیگه تَوبَه مَسَلَه سِیدَه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش وَ مُرتَد بوُلگن عَیاللَرگه نِسبَتاً قَندَی جَزالَش بارَه سِیدَه دِیر. مُرتَدنِی تَوبَه سِی حَقِیدَه بِیر دَستَه قوُیِیدَگِی نَظَرگه اِیگه:

 دَعوَتدَن وَ باشقَه آلدِینِی آلوُچِی اِیشلَردَن سُونگ آخِیرگِی مَرحَلَه صِیفَتِیدَه قوُللَنگن جَنگنِی آرَه سِیدَه ( یَعنِی اِسلام اَهلِی بِیلَن مُرتَدلَرنِی آرَه سِیدَگِی جَنگدَه) هَر قَندَی مُرتَد اَسِیر توُشسَه وَ اوُنِینگ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالگن مُخالِف مُسُلمان اِیمَس،بَلکِی مُرتَد اِیکَنلِیگِی تَشخِیص بِیرِیلسَه، اوُنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ فَقَط اوُلِیم اوُنِی کوُتَه دِی:   «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)، )  اَلبَتَّه اِیمان کِیلتِیرگنلَرِیدَن کِییِین کافِر بوُلگنلَر، سوُنگرَه کُفرلَرِی یَنَدَه زِیادَه بوُلگن کِیمسَه لَرنِینگ قِیلگن تَوبَه لَرِی هَرگِیز قَبوُل قِیلِینمَیدِی. اَنَه اوُشَه لَر حَق یُولدَن تایِیلگوُچِیلَردیِر.

مَنَه بُو یِیردَه هَم “لَن” سوُزِی کِیلتِیرِیلگن: یَعنِی هَرگِیز وَ هَر قَندَی شَرائِطدَه. اَلله تَعالَی سَیِّیدِیمِیز مُوسَی عَلَیهِ السَّلامنِی طَلَبِیگه قَندَی جَواب بِیرَه دِی:  «قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»، “پَروَردِیگارِیم، مِینگه (جَمالِینگنِی) کوُرسَتگِین. سِینگه بِیر قَرَی،” دِیدِی. (اَلله) اَیتدِی: “سِین مِینِی ( بُو دُنیادَه) هَرگِیز کوُرالمَیسَن.”

مَنَه بُو حالَتدَه، شوُنِینگدِیک مَنَه بُو دُنیادَه اِلَه هَر قَندَی شَرائِطدَه کوُرِیب بوُلمَیدِی، مَنَه شُو رَوِیشگه کوُرَه، بوُندَی حالَتدَه اَسِیر توُشگن وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه یوُرگن مُخالِف مُسُلمان اِیمَس، بَلکِی حَقِیقَتدَه مُرتَد، دِیب تَشخِیص بِیرِیلگن مُرتَدنِی تَوبَه سِی هَرگِیز وَ هَر قَندَی شَرائِطدَه قَبُول قِیلِینمَیدِی.

مَنَه بُو مَرتَد مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی تُودَه سِیدَه بوُلگن پَیتِیدَه هَم، مُسُلمانلَرگه اَنَه اوُشَنچَه دَردلَرنِی تاتتِیرگن، اوُ اِرتِدادِیدَن سُونگ هَم فُرصَتگه اِیگه اِیدِی، اَمّا تَوبَه قِیلمَه گن، اِیندِی اِیسَه جَنگ پَیتِیدَه قوُلگه توُشِیب اَسِیر بوُلگن وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَگِی مُخالِف مُسُلمان اِیمَس، بَلکِی هِیچ قَندَی شَک – شُبهَه سِیز مُرتَد اِیکَه نِی تَشخِیص بِیرِیلگن؛ اوُ اوُزِینِی نَجاتِی اوُچُون هِیچ قَندَی یُول قالدِیرگه نِی یُوق.

مَنَه بُو یالغانچِی،رِیاکار، خِیانَتچِی، خِیلَه گر، قَسَمخوُر کِیمسَه بوُلِیب، اوُ مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِی آرَه سِیدَه بوُلگن پَیتِیدَه هَم اوُنِی کَرتَه سِی باشقَه حوُنِیک صِیفَتلَرگه توُلَه بوُلگن، بِیز بُو صِیفَتلَرنِی هَمَّه سِیگه اِیشارَه قِیلدِیک وَ اوُقِیدِیک وَ اِیندِی اِیسَه اوُنِی قوُلِی مُسُلمانلَرنِی قانِیگه هَم بِیلَنگن وَ عَمَلدَه دُشمَنلَرنِی صَفِیدَن جای آلگن وَ اوُلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرِیش جِنایَتِیدَه شِیرِیک بوُلگن، اوُ اِیندِی هَر قَندَی شَرائِطدَه اوُزِینِی حَیاتِینِی دَوام اِیتتِیرِیش اوُچُون هِیچ قَندَی یوُلنِی قالدِیرگه نِی یوُق. اوُ اِیشتِراک اِیتگن جَنگدَه مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرِیلگن، مُسُلمانلَر اوُلگن وَ اوُ مُسُلمان شَخصنِی اوُلِیمِی بُویِیچَه جِنایَتگه شِیرِیک حِسابلَه نَدِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]-عبدالکریم الموسوی الاردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات، قم، جامعة المفيد، 1385 ش، ص 836

[2] که اخیراً توسط عده ای از برادران نامیزان و نامتعادلِ مسلمانِ ما تکفیر شده بود

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(80- قسمت)

فقه الحدود و التعزيرات، از منابع فقهی شیعیان 12 امامی هم گواهی می دهد که:«اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»، علماء و فقهای سنی و شیعه ی گذشته و معاصر اجماع دارند كسی كه از اسلام خارج شود مرتد است و واجب القتل.[1]

این ها احکام دنیوی مرتدین هستند که فِرق کنونی اهل قبله همگی اختلافی در آن ها ندارند. 

 احکام ویژه ی زنان مرتد ، کودکان مرتدین و توبه ی مرتدین

برخلاف موارد گذشته، اهل قبله دیدگاههای مختلفی در این زمینه ها دارند. 

امام نووی رحمه الله[2] در شرح مسلم می گوید: ” مسلمين متفق و اجماع دارند مبنی بر اينكه مرتد بايد كشته شود، اما در اينكه قبل از كشتن آنها واجب است كه از آنها درخواست توبه شود يا مستحب، و در اينكه در چه چيزی از آنها درخواست توبه می شود و در چه چيزی از آنها درخواست توبه نمی شود و اينكه چه كسی بايد اين سزای شرعی را بر آنها اجرا كند و يا اينكه آيا زن هم مانند مرد واجب است كشته شود اختلاف دارند. نزد تمام علماء غير از ابوحنيفه، حسن و قتاده، زن هم بايد مانند مرد كشته شود؛ اما ابوحنيفه مي گويد زن كشته نمی شود و تنها زندانی می گردد و حسن و قتاده هم با روايتی كه از علی بن ابی طالب رضی الله عنه آورده اند می گويند كه زن كشته نمی شود بلكه، به صورت كنيز و برده درمی آيد.” 

این ها از جمله مواردی هستند که اهل قبله در مورد آن ها دیدگاههای مختلفی را ارائه داده اند و تنها شوراست که می تواند رأی آخر را از کانال اجماع واحد خود، رهبر و امیر مسلمین، که نماینده ی همین شوراست، ارائه دهد و رأی آخر را صادر کند.

یکی از موارد مورد اختلاف در چگونگی برخورد با مرتدین به مسأله ی توبه و فرزندان مرتدین و چگونگی مجازات زنانی برمی گردد که مرتد شده اند. در مورد توبه ی مرتد، دسته ای بر این باورند که:

در اثنای جنگی که به عنوان آخرین مرحله و بعد از دعوت و سایر اقدامات پیشگیرانه صورت گرفته است(جنگ بین اهل اسلام و مرتدین) چنانچه، هر یک از مرتدین اسیر شوند و تشخیص داده شود که مرتد است نه مسلمان مخالفی که در جبهه ی مرتدین قرار گرفته، دیگر از چنین مرتدهایی که تشخیص داده شده مرتد هستند توبه پذیرفته نمی شود و تنها مرگ در انتظارشان است:‏ «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)، کسانی که بعد از ایمانشان کافر می‌شوند و آن گاه بر کفر می‌افزایند (و در این راه اصرار می‌ورزند و توبه نمی کنند) هیچ گاه توبه ی آنان قبول نمی‌شود  و آنان به حقیقت گمراه اند.‏

 در اینجا حرف «لَّن» آمده: یعنی هرگز و تحت هیچ شرایطی. چگونه الله تعالی در جواب درخواست سیدنا موسی علیه السلام می فرماید: «قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»، گفت: پروردگارا! به من نشان بده تا تو را ببینم. گفت: هرگز و تحت هیچ شرایطی مرا نمی‌بینی .

در این صورت، همچنانکه هرگز و تحت هیچ شرایطی نمی توان در این دنیا الله را دید به همان شیوه، هرگز و تحت هیچ شرایطی مرتدی که اینگونه اسیر شده و تشخیص داده شده که حقیقتاً مرتد است نه مسلمان مخالفی که در جبهه ی مرتدین قرار گرفته، توبه ی چنین مرتدی از او پذیرفته نمی شود.

 این مرتد در زمانی که جزو دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها بود آنهمه درد به مسلمین چشانده، بعد از ارتداد هم فرصت داشته و توبه نکرده و حالا که در ضمن جنگ گیر افتاده و مشخص هم شده که مسلمان مخالفی در جبهه ی مرتدین نبوده بلکه، مرتدی بوده که شکی در مرتد بودن وی نیست؛ دیگر راه نجاتی برای خودش نگذاشته است.

این همان دروغگویِ ریاکارِ غدارِ حیله گرِ قسم خورِ دغل بازی است که کارنامه اش در دورانی که جزو دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها بود مملو از صفات ناپسند دیگری می باشد، که قبلاً به همه ی این ها اشاره کردیم و خواندیم و حالا که دستش هم به خون مسلمین آلوده شده و یا عملاً در صف دشمنان قرار گرفته و شریک جرم آن ها در کشتار مسلمین بوده، دیگر تحت هیچ شرایطی هیچ راهی برای حق حیات خودش باقی نگذاشته است.او در جنگی شرکت کرده که در آن جنگ مسلمین به قتل رسیده اند، مسلمین کشته شده اند و شریک جرم قتل شخص مسلمان است.

(ادامه دارد……)

---

[1]-عبدالکریم الموسوی الاردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات، قم، جامعة المفيد، 1385 ش، ص 836

[2] که اخیراً توسط عده ای از برادران نامیزان و نامتعادلِ مسلمانِ ما تکفیر شده بود

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(32)

که حکومت اسلامي وي او داسې امنیت تأمین کړي چې یو شخص وکولای شي پرته له وېرې خپل مسیر ته دوام ورکړي، او ډاډه وي چې که تېروتنه وکړي، نو داسې کسان شته چې په دلسوزۍ سره به ورسره مرسته کوي او هیڅکله به هغته توهین نه کوي،
او د لارې په دوام کې ورسره مرسته کوي، او د هغه تېروتنه په ښودلو سره هغه هڅوي او تشوقوی،ټولنه ورځ تر بلې پرمختګ کوي، او ورځ تر بلې په دې ټولنه کې زیات ثابت قدمه مؤمنین رامنځته کېږي.
خو که داسې فضا موجود نه وي او مسلمانان د خپلو غلطی او تېروتنو له امله تکفیر شي (یعنې په حقیقت کې ووژل شي)، نو بیا ویره پر انسان غالبېږي او د مخکې تګ جرئت نه کوي.ځکه چې هغه وېرېږي چې د تېروتنې له امله یې وژني. له همدې امله اسلام او عقیده له تحقیقي او علمي حالت څخه ارثي او تقليدي اسلام ته بدل کېږي، او جاهليت هېڅکله له منځه نه ځي، ولې؟ ځکه چې شک او ګمان حاکم دی نه یقین: «إِنَّ الظَّنَّ لَا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئًا». هغه څه چې د سلګونو کلونو راهیسې په مسلمانو سیمو کې یې شاهد یو.
اوس تاسو ووایاست، څوک دي چې د دې حالت سره راضي دي او له داسې حالت څخه ملاتړ کوي؟ او د دې حالت دوام د چا په ګټه دی؟ همدا اوس دوه قشره دي چې د دې وضعیت د ساتلو لپاره هڅه کوي، او کوښښ کوي چې دا حالت همداسې پاتې شي؛ خواسته یا ناخواسته په خوښه یا ناخوښه.

یوه ډله طاغوتونه، طاغوتي حکومتونه، فاسد علما، منافقان او سکولر زده کسان دي چې په داسې سیستمونو کې لکه خطرناک میکروبونه خپل ژوند ته دوام ورکوي،
او هر ډول هڅه، توحیدي علم او بیداري د خپل ځان په زیان ګڼي، او د ډول ډول رواني او تبلیغاتي جګړو په پیلولو، د مختلفو شبهاتو په خپرولو، او د هر رنګه ګواښونو په ایجادولو سره یې مخه نیسي — هغه هم څه ډول ګواښونه:
“د بند، شکنجې، تبعید او حتی اعدام ګواښونه هڅه کوي چې له دې جهالت او موجوده حالت څخه ساتنه وکړي، او څوک جرات ونه لري چې له دې حالت ځان وباسي.
ځان ته د وتلو او اعتراض جرأت ور نه‌کړي، او د «نه» ویلو جرأت هم و نه‌لري.
بله ډله هم داسې مسلمانان دي چې ناخوښه ډول د دې موجود حالت ساتنه کوي.
دغه ډله مسلمانان که څه هم د موجوده وضعیت د بدلولو او د مسلمانانو د ویښولو هڅې کوي، خو ځکه چې د شرعي بیدارۍ لارې چارې نه پېژني، نو پر ناپوهه اهل قبله خلکو باندې بې‌مورد سختي، تاوتریخوالی او تندی ښيي.
خو هغوی بیا داسې فضا رامنځته کړې چې یو وار بیا ویره پر مسلمانانو حاکمه شوې، او څوک جرأت نه‌شي کولای چې د دوی د توندې ژبې له تېغه څخه یو ګام هم مخکې لاړ شي.ځکه چې دغه زموږ دوستان سمدستي تکفیر ته لاس اچوي، او عملاً د دوی د وژلو، بلکې د دوی د مړو نیکونو د وژلو فتوی هم ورکوي. په حقیقت کې، د دواړو ډلو ـ یعنې د طاغوت د ډلې او د هغو جاهلو مخالفینو چې د طاغوت پر ضد دي ـ پايله په دې برخه کې د مسلمانانو لپاره یوه ده.
د وېرې او وحشت رامنځته کول، د مخکې تګ او د هغو مسلمانانو د ویښېدو مخنیوی چې د طاغوتونو تر بند لاندې دي، او همداسې – که څه هم ناڅاپي او ناپوهانه، خو یو له بله سره همغږي – هره ډله په خپل ډول د مسلمانانو د جهالت نه علم ته د تګ په لاره کې خنډ ګرځي، او اجازه نه ورکوي چې مسلمانان خپلې عقیدې په یقین سره ترلاسه کړي، بلکې هغوی د شک، ګومان او تقلید خواته کشوي.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(9-қисмат)

Холо замоники ,амр ба бароат ва безори муслимин аз мушрикин ва секуляристхойи нажас мешавад ,аллохи мутаол издивожи мусалмонон бо занон ва духтарони онхоро хам мамнуъ мекунад .Ин табиий аст,замоники амр мешавад аз гурух ва дастайи бароат ва кинорагири кун ,ва агар ба онхо такия куни вориди оташи жаханнам мешави ,ин бароат ва кинорагири аз аввалин мужтамаъи яъни хонувода шуруъ мешавад ва ба соири находхойи ижтимоий кашида мешавад. Издивож ,ташкили аввалин находи жомеъа аст.

Аллохи мутаол бо онки ижозайи  издивож бо куффор ахли китобро медихад аммо дар баробар ,бо қотиъийят дастур медихадки :

:«وَلَاتَنْکِحُوا الْمُشْرِکَاتِ حَتَّى یُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْکُمْ وَلَا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکِینَ حَتَّى یُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکٍ وَلَوْ أَعْجَبَکُمْ أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللَّهُ یَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَیُبَیِّنُ آیَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ»(بقره/221)،

Ва бо занони мушрик то иймон наёваранд издивож накунид ,ва бегумон канизи мўъмини аз зани ( озоди ) мушрики бехтар аст ,агарчи (зебоий ё сирват ё мовқеийяти у ) шуморо ба шигуфти андохта бошад ( ва дилбохтаи у буда бошид ) ва ( занон ва духтарони худро ) ба издивожи мардони мушрик дар наёварид ,модомики иймон наёваранд . Ва бегумон ,ғуломи мўъмини аз марди мушрики бехтар аст агарчи ( зебоий ё сирват ё мовқеийяти у ) шуморо ба шигуфти андохта бошад .Онон ба суйи оташ (дўзах ) даъват мекунанд ва худо ба суйи бехишт ва омурзиш ба фармони худ ва тўвфиқи хувиш даъват мекунад ва худо оёти худро барои мардум ровшан месозад то инки ( рохи салох ва саодати хувишро бишносанд ва ) ёдовар шаванд.

Ин ояйи қуръон ва ин дастури қуръон аст. Аллохи мутаол ба сирохат эълом мекунадки наметавон бо зани секуляр издивож кард, ва на ба марди секуляр зан дод . Ин паём хатарнок ва такон дихандайи барои мусалмонони астки бо секуляристхо равобити заношуйи барқарор мекунанд ва духтари секулярро вориди хонайи худишон мекунанд ва ё наузу биллах духтари худишонро ба дасти марди секуляри кофар ё хатто секуляри муртади меспоранд.

Секуляристхо ба суйи жаханнам даъват мекунанд ва наметавон аз духтари секулярики вориди хонайи худитон кардаид интизор дошта бошид тибқи шариати аллох бо шумо бархурд кунад , ва мухити исломий барои шумо ва фарзандонитон ва барои атрофиёни шумо фарохам кунад ; ва ё марди секуляри асбоби хидояти духтари шумо ба суйи бехиштро фарохам кунад .Балки баракс мешавад ,чун зан тобеъи қонуни мард мешавад ,ин марди секуляр духтари шуморо ба самт ва суйи жаханнам хидоят мекунад .

. «أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ».

Онон ба суйи оташи жаханнам даъват мекунанд .Ин ек бахш аз дастуроти аллох дар мовриди секуляристхост.

Ба хамрохи бароат ва кинорагири ва адами барқарори васлати заношуий муслимин бо мушрикин ва секуляристхойи нажас ва палид,аллохи мутаол амр мекунадки ин мушрикин нажас хақ надоранд масожид ва маконхойи ибодий муслиминро обод кунанд.Чи бо хузуришон дар масожид бошад, чи бо таъмир кардан ва расидаги ба масожид . Ва мефармояд :

:«مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَن يَعْمُرُواْ مَسَاجِدَ الله شَاهِدِينَ عَلَى أَنفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَفِي النَّارِ هُمْ خَالِدُونَ‏» (توبه/17)،

Мушриконики ба куфри худиш гувохи медиханд хақ надоранд масожиди худоро обод кунанд .Онон аъмолишон хадар ва табох аст ва жовдона дар оташи дўзах мондагор хастанд .

Буру аз хар секуляристики дуст дори бипурс бибин намегуядки аллох ва қавонин ва дастуротиш хаққи дахолат дар зиндаги дунёвий моро надоранд ? бибин намегуядки қонуни дини секуялризм бояд ба жойи қонуни аллох дар жомеъа пиёда шавад ?бибин бехит намегуядки қонуни сохтаги инсонхо бехтар аз қонуни аллох хастанд ва садхо далил ва гувохи бар куфри худишон намедиханд ? Мунофиқини дохили муслимин хам хаминро мегуянд хар чанд журъати гуфтани онро надорандки ба сирохат онро баён кунанд .Аммо натижа ва самарайи инхо хам бо секуляристхойи ошкор еки аст.

Бо тамоми ин ахвол мебинемки дар жанги равоний ва жихати фариби муслимин ,хамин рахбарони секуляр ва тарафдорони секуляр онхо дар масожид хузур пейдо мекунанд ,ва гох муфтихойи динфуруш ва хоин хам дар куноришон ба саф истода ва бароишон дуойи хейр хам мекунанд , ва ин ғейри аз хузури динфурушони хоин дар ахзоби секуляр ва конолхойи мохворайи секуляристхойи палид аст.Инхо ба куффори секуляри хорижий хам жихати фариби муслимин улгу доданд ва хатто кор ба жойи расидаки ғейри аз тоғутхойи секуляр сарзаминхойи мусалмоннишин ,раис жумхури нажаси Амрико ,Русия ва Фаранса ва ………..хам дар масожиди муслимин хузур пейдо мекунанд ва аз ин конол муслиминро фариб медиханд.Хузури ин секуляристхойи нажас дар масожид боиси вуруди нажосат ба масожид мешавад .Магар ғейри аз ин аст ? Магар аллохи мутаол ба сирохат онхоро нажас наномида аст?Холо кудом фирқа ва мазхаби исломий ижоза додаки нажосат вориди масожиди аллох шавад?

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(8-қисмат)

Мушаххас астки бароат ва безори аз мушрикин ва секуляристхо ба унвони ек гурух ва хизби мушаххас ,ба далили мажмуъайи бовархойи ғалати онхостки хаммайи ин бовархо даст ба даст хам дода ,ва чанин гурухи ва мажмуайиро тўлид карданд. Аммо дар хар сурат ,замоники аллохи мутаол  аз забони усвайи тўвхиди Иброхим алайхиссалом баён мекунадки :

«إِنّا بُرَءآؤاْ مّنْكُمْ وَمِمّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ»(ممتحنه/4)،

Мо аз шумо ва аз чизхойики ба ғейри аз худованд мепарастид барри ва безорем ; аллохи мутаол бароат аз мушрикин яъни секуляристхоро бар бароат аз бовархоишон муқаддам карда ,ва бароат аз мушрикин  ва секуляристхоро мухимтар аз бароат аз бовархоишон дониста аст. Чун бисёр дида шудаки шахс аз ақоид ва бовархойи фосид ва зидди исломий мушрикин ва секуляристхо изхори бароат ва безори мекунад аммо ,аз мушрикин ва секуляристхо бароат ва безори намекунад .Барои хамин астки дида мешавад касони худишонро ахли ислом  медонанд , ва аз ақоиди секуляристхо ва мушрикин хам эъломи бароат мекунанд аммо аз худи секуляристхо ва ахзоби онхо бароат ва безори намекунанд . Дар холики асл ва асоси дастур ва оя ,ибтидо ба бароат аз мушрикин ва секуляристхо ва кинорагири ва безори аз онхо дастур медихад.

Бале ,ибтидо :

Бояд аз кишвархойи кофари секуляр ва мушрики чун Амрико ,Туркия ,Герман ,Фаранса ва …….бароат ва кинорагири куни .

Бояд аз ахзоби кофари секуляр ва мушрики чун хизби коргарони Ужалон ,демократхо ,кумалахо ,порти ва екити ва ……эъломи бароат ва безори куни ва аз онхо кинорагири куни.

Бояд аз ашхоси кофар секуляри чун Маркс ,Ленин ,Қосимлу ,Мухтадий ,Ужалон ,Борзоний ,Отатурк ва соири секуляристхойики мешноси эъломи бароат куни ва аз онхо кинорагири куни .

Касоники ин чанин аз куффор ва бахусус секуляристхо эъломи бароат накунанд ва ё бадтар аз он ба онон такия кунанд бидуни кучактарин шакки машмули оя ва хукм :

:«وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ» (هود/113)

Мешаванд ва оташи жаханнам натижа ва самараи хатми ин такия кардан хохад буд.

Албатта ин нуқтаро хам бояд ёдовар шавемки ,дар мархалайи даъват ва қабли аз ташхиси марохили хос тавассути рахбариятки , он хам тавассути рахбарият ташхис дода мешавад ( чун замони Иброхим алайхиссалом ва ё қабли аз ташкили дорул ислом ва вожиб шудани хижрати мусалмонон ) мо масалайи ба номи тард кардани куффор надорем балки ,танзимот ва адами такия кардан вужуд дорад ; чун ин дин бояд ба онхо бирасад.

Бароат ба хамрохи кинорагири аз секуляристхо дар марохили аз даъват ва мубориза амри мешавадки ба жо овардани амруллох аст яъни вожиби астки дастур дода шуда ; ва замоники аз худи секуляристхо бароат ва кинорагири куни ,худ ба худ ба бароат ва кинорагири аз бовархойи секуляристхо хам хатм мешавад. Замоники аллох матаол дар қуръон мефармояд :

«وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ»(مريم/48)،

(эй мушрикин ) ва аз шумо ва аз ончи ба жуз худо мепарастид кинорагири ва дури мекунам . Дар инжо хам бароат ва кинорагири аз секуляристо муқаддам бар кинорагири аз бовархоишон оварда шуда аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез ба сурати возих ва ровшан аз иқомати муслимин дар бейни мушрикин хенгомики тавони хижрат дошта бошанд манъ карда ва мефармояд :

: «أنا بريءٌ مِن كُلِّ مُسلِمٍ يُقيمُ بَينَ أظهُرِ المُشرِكينَ

Ман аз хар мусалмоники бейни мушрикин иқомат мегузинад ,бари ва безорам .

Бароат аз мушрикин ва секуляристхо бахши аз куфр ба тоғут ва қисмати аз тўвхидро шомил мешавадки дар он ижтиходи вужуд надорад .Касики дар ин заминаки ,ижтиход ва таъвил ва ……..дар он барои хеч каси жоиз нест ,даст ба ижтиход бизанад ва хато бикунад назди уламо ба унвони шахси муонид шинохта шуда ва ба нияти хейр ё шарри у таважжух намешавад .Хақ ,дар инжо еки аст ва касони чун имоми Шуконий мужтахидики дар ин замина ба хато рафта рохати кофар медонад .

(идома дорад…..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(79-қисм)

Мана бу оятни хаммаси мана шуни айтади, яъни бизларни  баъзи олимларимиз тафсир қилишганидек, бу оятлар ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофирлари хақида эканлиги  тўғри эмас, хато қилган бўлишлари мумкин, ахли китобни ё шибхи ахли китобнинг жизя бера олишларига диққат қилмаган бўлишлари мумкин, ёки улардан ислом билан жангни ўртасидан бирини танлашга мажбур қила олмаслигимизни унутишгандир. Аммо мушриклар ва муртадлар ислом билан жангни ўртасида бирини танлашлари керак.

Бошқа бир жойда аллох таоло уларни дунёда азоб беришига ишора қилади:

  «وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلامِهِمْوَهَمُّواْ بِمَا لَمْ يَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُاللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ وَإِنيَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُعَذَابًا أَلِيمًا فِيالدُّنْيَاوَالآخِرَةِ» (توبه/74)

Улар ( яъни мунофиқлар сизга етиб келган хақорат сўзларини ) айтмаганликларига қасам ичадилар. Холбуки, куфр сўзини аниқ айтган эдилар ва исломга қирганларидан сўнг яна куфрга қайтган эдилар хамда ўзлари етолмаган нарсага ( яъни пайғамбар жонига суиқасд қилишга) қасд қилган эдилар. Улар (мунофиқлар) фақат аллох ва унинг пайғамбари уларни ўз фазлу карамидан (қаттиқ эхтиёжлари вақтида ғаниматлар билан) бой-бадавлат қилиб қўйгани учунгина ( аллох ва унинг пайғамбарини) ёмон кўрдилар, холос. Бас, энди агар тавба қилсалар, ўзлари учун яхши бўлур. Агар юз ўгирсалар, аллох уларни дунёю охиратда аламли азоб билан азоблар ва улар учун ер юзида бирон дўст ва ёрдамчи бўлмас!

Зулқарнайнга боғлиқ бўлган кахф сурасидаги оятдан хам мана бу азоб беришдан бўлган манзур нима эканини тушуниб олсак бўлади?

 «قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا».

Мана бу оятларни барчаси бизларга шуни тушунтиряптики, муртаднинг дунёдаги жазоси фақат ўлим. Уни бундан бошқа нарса кутмайди. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан келтирилган ривоятлар, оятдаги мана бу муомала қилиш равишини кўпроқ изохлаб ойдинлаштириб берадиган нарса шуки, муртадларни дунёда фақат ўлим  кутади. Мисол тариқасида келтирсак:

1-Ибни Аббос розиаллоху анхудан ривоят қилиниб росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

“مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Динини ўзгартирган одамни ўлдиринглар, имоми Молик рохимахуллох муваттоъда келтиришича:

 “من غير دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”.

Ўша ривоятни росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан мана бу равиш билан ривоят қилган.

2-Бошқа бир ўринда, Муоз розиаллоху анху яманга  борган пайтида Абу Мусо Ашъарийнинг бир кишини исломдан қайтганлиги  ва муртад, яхудий бўлганлиги сабабли боғлаб қўйганини кўрди, шунда Муоз уч марта айтдики:

لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَل،َ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ،فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

яъни аллох ва росулини хукми билан мана бу шахс ўлдирилмагунча ўтирмайман. Мана буни уч марта айтди, бундан сўнг  у шахсни ўлдиришга фармон берилди ва ўлдирилди.

فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

3-Абдуллох ибни Масъуд розиаллоху анхудан ривоят қилинишича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 “لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَن لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وأَنِّي رسُولُ اللهِ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: الثَّيِّبِ الزَّانِي، وَالنَّفْسِ بِالنَّفْسِ،وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”.

Шаходатайнни айтаётган мусулмонни қони халол эмас ( шаходатайнни келтирган киши яъни ашхаду ан ла илаха иллаллох ва ашхаду анна Мухаммадар росулуллох,деб бундай шаходат берган мусулмонни қони халол эмас), магар мана бу уч нафардан бирини: 1- турмуш ўртоғи бор бўлиб зино қилган шахс,2- жонни муқобилида жон, яъни нохақ қотилликни баробаридаги қасос, 3- динини тарк қилиб мусулмонларни жамоатидан жудо бўлган киши.

Қаранглар қандай чиройли айтилган:

“وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”

Динини тарк қилади ва мусулмонларни жамоатидан жудо бўлади. Бизлар тўрт филтер ва тўртталик мархалани босиб ўтдик ва мана бу шахс мусулмонларни жамоатидан жудо бўлган деб ташхис берилди, тўғрими ё йўқми? Жудо бўлган деб ташхис берилмаганда мунофиқлар ва секулярзадаларга ўхшаб мусулмонларни ўртасида қолган бўларди ва бизлар уни мусулмонларни жумласидан деб хисоблардик ва у мана бу хукмга шомил бўлмасди. Аммо уни тўрт филтер ва тўрт мархалададан ўтказганимиздан  ва ошкор кофир деб ташхис берилгандан сўнг, у мана бу хукмга шомил бўладими ё йўқми? Уни ўзи бориб мана бу хизбларга қўшилган, энди буни бошқа нарсага ниёзи йўқ. Муфариқ лилжамаати, яъни мусулмонларни жамоатидан жудо бўлган.

Шуни зикр қилиб ўтиш лозимки, қуръон ва суннатдаги нарсаларни эътиборга олган холда, турли-хил исломий фирқаларни хаммаси муртадни жазоси бўйича иттифоқли назарга эгадирлар, албатта шароитлар ва уни ўринлари бўйича уларни ўртасида ихтилоф мавжуд,лекин хукмни асли борасида хатто ўлим жазосида иккиланишмайди. Агар турли-хил исломий мазхабларнинг фуқахоларини сўзларидаги  андак ихтилоф, хукмни аслида эмас, уни мафхумида ва масодиқларида холос.

Алмуғний яъни ахли суннат деб маъруф бўлган фирқани фиқхидаги мухим манбаъда зикр қилинганки:

  وأجمع أهل العلم على وُجوبِ قَتْلِ المُرْتَدِّ.

Барча донишмандлар муртадни ўлдиришни вожиб эканига ижмоъ қилишган. Айтишадики: мана буни Абу Бакрдан, Умардан, Усмон,Али, Муъоз, Абу Мусо Ашъарий, ибни Аббос, Холид ва бошқалардан ривоят қилинган ва хеч ким уни инкор қилмайди, мана шу шева билан ижмоъ қилинган, мана бу шева билан нима учун ижмоъ қилинган, нима учун? Чунки уларни хаммаси бу назарга иттифоқ қилишган. Сахобаларни барчаси  уни устида ижмоъ қилишган.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(79- قیسم)

مَنَه بُو آیَتنِی هَمَّه سِی مَنَه شوُنِی اَیتَه دِی، یَعنِی بِیزلَرنِی بَعضِی عالِملَرِیمِیز تَفسِیر قِیلِیشگه نِیدِیک، بُو آیَتلَر اَهلِی کِتابنِی  یا شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی حَقِیدَه اِیکَنلِیگِی توُغرِی اِیمَس، خَطا قِیلگن بوُلِیشلَرِی موُمکِین، اَهلِی کِتابنِی یا شِبهِ اَهلِی کِتابنِینگ جِزیَه بِیرَه آلِیشلَرِیگه دِققَت قِیلمَه گن بوُلِیشلَرِی موُمکِین، یاکِی اوُلَردَن اِسلام بِیلَن جَنگنِی اوُرتَه سِیدَن بِیرِینِی تَنلَشگه مَجبُور قِیلَه آلمَسلِیگِیمِیزنِی اوُنوُتِیشگندِیر. اَمّا مُشرِکلَر وَ مُرتَدلَر اِسلام بِیلَن جَنگنِی اوُرتَه سِیدَه بِیرِینِی تَنلَشلَرِی کِیرَک.

باشقَه بِیر جایدَه اَلله تَعالَی اوُلَرنِی دُنیادَه عَذاب بِیرِیشِیگه اِیشارَه قِیلَه دِی:      «وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلامِهِمْوَهَمُّواْ بِمَا لَمْ يَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُاللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ وَإِنيَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُعَذَابًا أَلِيمًا فِيالدُّنْيَاوَالآخِرَةِ» (توبه/74)) اوُلَر ( یَعنِی مُنافِقلَر سِیزگه یِیتِیب کِیلگن حَقارَت سوُزلَرِینِی) اَیتمَه گنلِیکلَرِیگه قَسَم اِیچَه دِیلَر. حالبُوکِی، کُفر سوُزِینِی اَنِیق اَیتگن اِیدِیلَر وَ اِسلامگه کِیرگنلَرِیدَن سوُنگ یَنَه کُفرگه قَیتگن اِیدِیلَر، هَمدَه اوُزلَرِی یِیتالمَه گن نَرسَه گه ( یَعنِی پَیغَمبَر جانِیگه سوُءِقَصد قِیلِیشگه) قَصد قِیلگن اِیدِیلَر. اوُلَر (مُنافِقلَر) فَقَط اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِی اوُلَرنِی اوُز فَضلوُ کَرَمِیدَن ( قَتتِیق اِیختِیاجلَرِی وَقتِیدَه غَنِیمَتلَر بِیلَن) بای- بَدَولَت قِیلِیب قوُیگه نِی اوُچُونگِینَه ( اَلله وَ پَیغَمبَرِینِی) یامان کوُردِیلَر،خالاص. بَس، اِیندِی اَگر تَوبَه قِیلسَه لَر، اوُزلَرِی اوُچُون یَحشِی بوُلوُر. اَگر یوُز اوُگِیرسَه لَر، اَلله اوُلَرنِی دُنیایُو آخِیرَتدَه اَلَملِی عَذاب بِیلَن عَذابلَر وَ اوُلَر اوُچُون یِیر یوُزِیدَه بِیران دُوست وَ یاردَمچِی بوُلمَس! 

ذوُالقَرنَینگه باغلِیق بوُلگن کَهف سوُرَه سِیدَگِی آیَتدَن هَم مَنَه بوُ عَذاب بِیرِیشدَن بوُلگن مَنظوُر نِیمَه اِیکَه نِینِی توُشوُنِیب آلسَک بوُلَه دِی؟  «قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا».

مَنَه بُو آیَتلَرنِی بَرچَه سِی بِیزلَرگه شُونِی توُشوُنتِیریَپتِیکِی، مُرتَدنِینگ دُنیادَگِی جَزاسِی فَقَط اوُلِیم. اوُنِی بوُندَن باشقَه نَرسَه کوُتمَیدِی. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن کِیلتِیرِیلگن رِوایَتلَر،آیَتدَگِی مَنَه بُو مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِینِی کوُپراق اِیضاحلَب آیدِینلَشتِیرِیب بِیرَه دِیگن نَرسَه شوُکِی، مُرتَدلَرنِی دُنیادَه فَقَط اوُلِیم کوُتَه دِی. مِثال طَرِیقَه سِیدَه کِیلتِیرسَک:

1. اِبنِ عَبّاس رَضِیَ اَلله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِینِیب رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ” ^[1] دِینِینِی اوُزگرتِیرگن آدَمنِی اوُلدِیرِینگلَر، اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله مُوَطّادَه کِیلتِیرِیشِیچَه:  “من غير دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”.   اوُشَه رِوایَتنِی رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن رِوایَت قِیلگن.
2.  باشقَه بِیر اوُرِیندَه، مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ یَمَنگه بارگن پَیتِیدَه اَبُو موُسَی اَشعَرِینِینگ بِیر کِیشِینِی اِسلامدَن قَیتگنلِیگِی وَ مُرتَد، یَهُودِی بوُلگنلِیگِی سَبَبلِی باغلَب قوُیگه نِینِی کوُردِی، شوُندَه مُعاذ اوُچ مَرتَه اَیتدِیکِی:   لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَل،َ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ،فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ. [2]  یَعنِی اَلله وَ رَسُولِینِی حُکمِی بِیلَن بُو شَخص اوُلدِیرِیلمَه گوُنچَه  اوُتِیرمَیمَن. مَنَه بوُنِی اوُچ مَرتَه اَیتدِی، بوُندَن سوُنگ اوُ شَخصنِی اوُلدِیرِیشگه فَرمان بِیرِیلدِی وَ اوُلدِیرِیلدِی.  فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

-3عَبدُالله اِبنِ مَسعُود رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِینِیشِیچَه، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:  “لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَن لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وأَنِّي رسُولُ اللهِ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: الثَّيِّبِ الزَّانِي، وَالنَّفْسِ بِالنَّفْسِ،وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”.  ^[3] شَهادَتَیننِی اَیتَه یاتگن مُسُلماننِی قانِی حَلال اِیمَس ( شَهادَتَیننِی کِیلتِیرگن کِیشِی یَعنِی اَشهَدُ أن لا إله إلا الله و أشهد أن محمدا رسول الله، دِیب بوُندَی شَهادَت بِیرگن مُسُلماننِی قانِی حَلال اِیمَس)، مَگر مَنَه بُو اوُچ نَفَردَن بِیرِینِی: 1- توُرموُش اوُرتاغِی بار بوُلِیب زِنا قِیلگن شَخص، 2- جاننِی مُقابِیلِیدَه جان، یَعنِی ناحَق قاتِللِیکنِی بَرابَرِیدَگِی قاصاص. 3- دِینِینِی تَرک قِیلِیب مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِیدَن جُودا بوُلگن کِیشِی.

قَرَنگلَر قَندَی چِرایلِی اَیتِیلگن:   “وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ” دِینِینِی تَرک قِیلَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِیدَن جُودا بُولَه دِی. بِیزلَر توُرت فِیلتِیر وَ توُرتتَه لِیک مَرحَلَه نِی باسِیب اوُتدِیک  وَ مَنَه بُو شَخص مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِیدَن جُودا بوُلگن دِیب تَشخِیص بِیرِیلَدِی، توُغرِیمِی یا یُوقمِی؟ جوُدا بُولگن دِیب تَشخِیص بِیرِیلمَه گندَه مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگه اوُحشَب مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه قالگن بوُلَردِی وَ بِیزلَر اوُنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَردِیک وَ اوُ مَنَه بُو حُکمگه شامِل بوُلمَسدِی. اَمّا اوُنِی توُرت فِیلتِیر وَ توُرت مَرحَلَه دَن اوُتکَزگه نِیمِیزدَن وَ آشکار وَ کافِر دِیب تَشخِیص بِیرِیلگندَن سوُنگ، اوُ مَنَه بُو حُکمگه شامِل بوُلَه دِیمِی یا یوُقمِی؟ اوُنِی اوُزِی بارِیب مَنَه بُو حِزبلَرگه قوُشِیلگن، اِیندِی بوُنِی باقشَه نَرسَه گه نِیازِی یوُق. الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ ، یَعنِی مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِیدَن جوُدا بوُلگن.

شُونِی ذِکر قِیلِیب اوُتِیش لازِمکِی، قُرآن وَ سُنَّتدَگِی نَرسَه لَرنِی اِعتِبارگه آلگن حالدَه، توُرلِی- هِیل اِسلامِی فِرقَه لَرنِی هَمَّه سِی مُرتَدنِی جَزاسِی بُویِیچَه اِتِّفاقلِی نَظَرگه اِیگه دِیرلَر، اَلبَتَّه شَرائِطلَر وَ اوُنِی اوُرِینلَرِی بوُیِیچَه اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه اِیختِلاف مَوجُود لِیکِن حُکمنِی اَصلِی بارَه سِیدَه حَتَّی اوُلِیم جَزاسِیدَه اِیککِیلَنمَیدِی. اَگر توُرلِی- هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِینگ فُقَهالَرِینِی سوُزلَرِیدَگِی اَندَک اِیختِلاف، حُکمنِی اَصلِیدَه اِیمَس،اوُنِی مَفهُومِیدَه وَ مَصادِقلَرِیدَه خالاص.

اَلمُغنِی یَعنِی اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن فِرقَه نِی فِقهِیدَگِی مُهِم مَنبَعدَه ذِکر قِیلِینگنکِی:

  وَأَجمَع أَهلِ العلم على وُجوبِ قَتْلِ المُرْتَدِّ[4].  بَرچَه دانِشمَندلَر مُرتَدنِی اوُلدِیرِیشنِی واجِب اِیکَه نِیگه اِجماع قِیلِیشگن. اَیتِیشَه دِیکِی: مَنَه بوُنِی اَبُو بَکردَن، عُمَردَن، عُثمان،عَلِی، مُعاذ، اَبُو مُوسَی اَشعَرِی،اِبنِ عَبّاس، خالِد وَ باشقَه لَردَن رِوایَت قِیلِینگن وَ هِیچ کِیم اوُنِی اِنکار قِیلمَیدِی، باشقَه لَردَن رِوایَت قِیلِینگن وَ هِیچ کِیم اوُنِی اِنکار قِیلمَیدِی، مَنَه شُو شِیوَه بِیلَن اِجماع قِیلِینگن، مَنَه شُو بِیلَن نِیمَه اوُچُون اِجماع قِیلِینگن، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی بوُ نَظَرگه اِتِّفاق قِیلِیشگن. صَحابَه لَرنِی بَرچَه سِی  اوُنِی اوُستِیدَه اِجماع قِیلِیشگن.

(دوامی بار……)

---

[1]– رواه البخاري

[2] رواه احمد

[3]– رواه البخاري و مسلم

[4]– محمد بن محمد الخطيب الشربينى،مغنی المحتاج الی معرفه معانی الفاظ المنهاج، قم، دار الذخایر،1369، ج 4، ص 135

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(79- قسمت)

 کل این آیات همین را می گوید، یعنی این آیه که بعضی از علمای بزرگوار ما در مورد کفار شبه اهل کتاب یا اهل کتاب آن را تفسیر کرده اند این نمی تواند درست باشد، ممکن است اشتباه کرده باشند، ممکن است دقت نکرده باشند که اهل کتاب یا شبه اهل کتاب می توانند جزیه بدهند و ممکن است آن ها را مجبور نکنیم که بین اسلام یا جنگ یکی را انتخاب کنند. اما مشرکین و مرتدین بین اسلام و جنگ باید یکی را انتخاب کنند.

در جای دیگری هم الله تعالی به عذاب دادن شدید آن ها در دنیا اشاره می کند:

«وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلامِهِمْوَهَمُّواْ بِمَا لَمْ يَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُاللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ وَإِنيَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُعَذَابًا أَلِيمًا فِيالدُّنْيَاوَالآخِرَةِ» (توبه/74)

و با آیه ی مربوط به ذو القرنین در سوره ی کهف هم می فهمیم که منظور از این عذاب دادن چیست؟ «قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا».

کل این آیات می رسانند که جزای مرتد در دنیا فقط کشته شدن است. هیچ چیز دیگری در انتظارش نیست. روایاتی هم از رسول الله صلی الله علیه وسلم آمده که این روش برخورد در آیات را بیشتر توضیح و روشن می کنند که تنها چیزی که در دنیا انتظار مرتدین را می کشد فقط کشته شدن است. زمانی که به عنوان مثال:

1.  ازابن عباس رضی الله عنهما روايت است كه رسول الله صلی الله عليه وسلم می فرمايند: “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”^[1] کسی که دینش را عوض کرد او را بکشید، و امام مالك رحمه الله هم در موطا آورده: “من غير دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”. این روایت را به این شیوه از رسول الله صلی الله عليه وسلم روایت کرده است.
2. مورد دیگر، زمانی كه معاذ رضی الله عنه به يمن رسيد و ديد ابوموسی اشعری مردی را به دليل اينكه از اسلام برگشته و مرتد شده و يهودی شده بود بسته بود، معاذ سه بار گفت: لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَل،َ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ،فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.[2]يعنی: نمی نشينم تا به حكم الله و رسولش اين شخص مرتد كشته شود. سه بار این را گفت، به دنبال آن فرمان داده شد و كشته شد .فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.
3. عبدالله بن مسعود رضی الله عنهما روایت کرده که رسول الله صلی الله عليه وسلم می فرمايد: “لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَن لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وأَنِّي رسُولُ اللهِ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: الثَّيِّبِ الزَّانِي، وَالنَّفْسِ بِالنَّفْسِ،وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ“. ^[3]خون مسلمانی که شهادتین را می گوید حلال نیست(کسی که شهادت می دهد اشهد أن لا إله إلا الله و أشهد أن محمدا رسول الله، مسلمانی که اینگونه شهادت می دهد خونش حلال نیست)، مگر یکی از این سه نفر: 1- زنا کننده ی همسردار که روایات دیگر هم همین مطلب را می رسانند 2- جان در مقابل جان یعنی، قصاص در برابر قتل به ناحق 3- کسی که دین خود را ترک می کند و از جماعت مسلمانان جدا می شود.

دیدید چقدر قشنگ گفته: “وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ” دین خودش را ترک می کند و از جماعت مسلمین هم جدا می شود. ما چهار فیلتر و مراحل چهارگانه و پیچیده را گذراندیم تا این که تشخیص داده شد این شخص از جماعت مسلمین جدا شده، درست است یا نه؟ جدا شده اگر تشخیص داده نمی شد و مثل منافقین و سکولارزده ها در میان مسلمین بود، باز هم ما او را جزو مسلمین حساب می کردیم و این حکم هم شامل او نمی شود. اما، وقتی که از آن 4 فیلتر و چهار مرحله او را گذراندیم و تشخیص داده شد که کافر آشکاری شده این حکم شامل او می شود یا این که نه، خودش رفته و وارد یکی از همین حزب ها شده است که این دیگر نیازی به هیچ چیزی نیست. الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ ، از جماعت مسلمین جدا شده است.

لازم است ذکر شود که با توجه به آنچه در قرآن و سنت آمده همه ی فرق مختلف اسلامی درباره ی كيفر مرتد اتفاق نظر دارند، هر چند كه در شرايط و موارد آن اختلافاتی بين آنها وجود دارد، ولی در اصل حكم و حتی مجازات قتل، ترديدی ندارند.اگر اندك اختلافی در اقوال فقهای مذاهب مختلف اسلامی دیده می شود در مفهوم و مصاديق آن است، نه دراصل حكم.

المغني از منابع مهم فقهی فرق معروف به اهل سنت ذکر می کند که: وأجمع أهل العلم على وُجوبِ قَتْلِ المُرْتَدِّ. و همه ی دانشمندان بر وجوب قتل مرتد اجماع دارند.[4]و می گوید: این از ابوبکر، عمر، عثمان، علی، معاذ، ابوموسی، ابن عباس، خالد و دیگران روایت شده و کسی منکر آن نیست، به این شیوه اجماع شده، به این شیوه این اجماع است.چرا؟ چون این همه روی آن اتفاق نظر داشته اند. اجماع همه ی صحابه روی آن بوده است.

(ادامه دارد……)

---

[1]– رواه البخاري

[2] رواه احمد

[3]– رواه البخاري و مسلم

[4]– محمد بن محمد الخطيب الشربينى،مغنی المحتاج الی معرفه معانی الفاظ المنهاج، قم، دار الذخایر،1369، ج 4، ص 135

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(7-қисмат)

Холо, ба назари шумо секуляристхойи кунуний жахон ба рахбарийи либиралхо ва социалистхо ба андозайи секуляристхойи қурайш ва асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам ба аллох эътиқод доранд ? Бидуни шак ,бо оморики худишон ироа доданд харгиз чанин эътиқоди дар миёни кишвархойи секуляри жахон вужуд надорад , ва агар эътиқоди хам хаст дар миёни касони аз ахли китоб ё шибхи ахли китоб ё мусалмонзодахойи астки ба секуляризм олуда шуданд ва худишонро вориди доирайи дини секуляризм ва мушрикини нажас карданд.

Аллохи мутаол дар еки ду оя баъад аз инки чанин эътиқодики мушрикин нисбат ба аллох доштандро аз секуляристхойи палид намепазирад ,зимни эъломи бароат аз ин мушрикин , ба росулиш амр мекунадки :

«قُلْ هَذِهِ سَبِیلِی أَدْعُو إِلَى اللّهِ عَلَى بَصِیرَةٍ أَنَاْ وَمَنِ اتَّبَعَنِی وَسُبْحَانَ اللّهِ وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ» ‏(یوسف/108)،

Бигу: ин рохи ман астки ман бо огохи ва биниш ба суйи худо даъват мекунам ва пейравони ман хам ( чанин мебошанд ), ва худоро муназзах ва пок  медонам , ва ман аз замрайи мушрикон нестам.

Дар ин сурат бародарони мо диққат кунандки харгиз танхо пазириши “аллох ” тавассути мушрикини нажас ва секуляристхойи палид боис намешавад мо онхоро аз доирайи мушрикин хориж кунем, хатто агар эътиқоди онхо ба андозайи эътиқоди мушрикин ва секуляристхойи нажас асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошадки хам акнун ,ба сурати умум чанин набуда ва нест.

Албатта қаблан хам гуфтамки ,дар миёни пейравони дини секуляризм ва секуляристхо ,иддайи бисёр андак ва ночиз хам ёфт шудандки вужуди аллохро инкор карданд , ва дар дохили дини секуляризм сохиби мазхаби хосси худ будандки сабиқан онхоро дахрий ва имруза онхоро коммунист ,материалист ,атеист ва ……..меноманд. Аммо агар хамин алъон хам нигох кунем мебинемки дар миёни секуляристхо теъдоди инхо ба нисбати теъдоди касоники аллохро қабул доранд бисёр камтар аст.

Аллохи мутаол дар мовриди ин даста аз мушрикин ва секуляристхо мефармояд :

«وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَة… أيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذا مِتُّمْ وَ كُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً أَنَّكُمْ مُخْرَجُون‏… إِنْ هِيَ إِلاَّ حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثين‏» (مؤمنون/33، 35 و37)

Ашрофи бебоварики фаро расидани қиёматро қабул надоштанд ва дар зиндаги дунё ,ноз ва неъмат бадишон дода будем ,гуфтанд : ин инсони хамчун шумо буда ( ва пайғамбар нест .Чиро ки) аз хамон чизхойи мехурадки шумо мехурид ва аз хамон чизхойи менушадки шумо менушид. Оё у ба шумо ваъда медихадки хенгомики мурдид ва хок ва устухон шудид ,шумо ( бори дигар зинда  мегардид ва аз гурхо ) ба дар оварда мешавид ?! ( ва хаёти новин ва жовидиро оғоз мекунид ?! ) хаёти жуз хаёти ин жахон вужуд надорадки ( гурухи аз мо ) мемирем ( ва гурухи дигари жойи ононро мегирем ) ва зиндаги мекунем , ва мо харгиз ( пас аз марг ) барангихта намешавем .

Ин сухани инхо буд.Ин тасвири аз мушрикин ,дини секуляризм ва секуляристхостки аллохи мутаол онхоро бидуни шак ва бидуни тардид нажас ва палид маърифий мекунад ва мефармояд :

: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ» (توبه/28)

Эй касоники иймон  овардаид ,ба таъкид ва бидуни шак бидонидки мушрикон нажас ва палиданд.

Агар хамин алъон хам секуляристхо нажас ва палид атрофи худитонро нигох кунид мутаважжих мешавид хеч фарқи бо аждоди худ дар хазорон соли гузашта надоранд ,балки бо пуштивонайи қудрати низомий ва мудирияти новин ,бисёр дарандатар ва беахлоқтар ва жинояткортар шуданд.

Аллохи мутаол барои равиши бархурди бо ин секуляристхойи нажас ва палид барнома ва рохкорхойиро нишон дода аст.Аввалини онхо ,ба хамон бахши аввали шаходатайн бармегардад ,яъни ” ла илаха ” ва куфр ба тамоми тоғутхоки , еки аз тоғутхо хамин секуляристхо ва бовархоишон хастанд . Аммо илова бар ин ва ба сурати мухтас ва вижа ,асли дигари тахти унвони бароат ва безори аз хамин секуляристхойи палид матрах мешавадки , дар марохили хос ,кинорагири аз онхо ба унвони ек асл матрах мешавадки аллохи мутаол мефармоянд :

:«وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ» (توبه/3)

Ва ин эъломи астки аз нохияйи худо ва пайғамбариш ба ( умуми ) мардум дар рузи хажжи акбар ( рузи ийди қурбон ) ки худованд ва пайғамбари у аз мушрикон барри ва безоранд ……

Аллохи таоло аз коноли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар рузи хажжи акбар ба умуми мардум ин тури эълом кардаки ,барои хамиша аз мушрикин ва секуляристхо бари ва безоранд ва мўъмининки пейрави худо ва росули у хастанд бидуни тардид бояд барои хамиша аз мушрикин ва секуляристхо безор бошанд . Ин ояи шарифа ,ек асли куллийро ба хаммайи мардуми жахон то рузи қиёмат дастур медихад ,яъни муслимин бо секуляристхо то рузи қиёмат сари носозгори дошта ва эъломи безори ва бароат мекунанд .

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(6-қисмат)

Бидуни шак ,мушрикин ва секуляристхойи асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  бисёр содатар ва дар эътиқодотишон ба аллох ,бисёр шарифтар , мухтарамтар ва наздиктар ба аллох буданд ,то секуляристхойи палиди имрузинки дар Амрикойи либирал ё Чин ва Кареайи шимолий социалист , ва новчахойи нажасишон дар сарзаминхойи мусалмоннишин худишонро нишон доданд.

Мушрикин ва секуляристхойи қурайш ба андозайи ба аллох эхтиром мегузоштандки худишонро лойиқи у намедонистандки мустақиман бо у сухбат кунанд ; барои хамин ,бутхо ва авлиёро шафиъ ва наздик кунандайи худ ба аллох медонистанд:

– وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لايَضُرُّهُمْ وَ لايَنْفَعُهُمْ وَ يَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ (یونس/18)،‏  

Инон ғейри аз худо чизхойиро мепарастандки на бадишон зиён мерасонанд ва на суди ойидишон месозанд , ва мегуянд : инхо миёнжихо ва шуфаъойи мо назди худо хастанд.

اَلَا لِلَّهِ الدِّینُ الْخَالِصُ وَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ اَوْلِیَاء مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِیُقَرِّبُونَا اِلَی اللَّهِ زُلْفَی ‏(زمر/3)،

Огох бошид !танхо тоат ва ибодати холисона ( дин ) барои худо аст ва бас .Дини танхо аз он худост ва бас . Ва касоники жуз худо сарпарастон ва ёрони дигариро интихоб мекунанд ( мегуянд : )мо ононро парастиш намекунем магар бидон хотирки моро ба худованд наздик гардонанд . Ин мовқиф ва вокуниши секуляристхойи замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба аллох буда аст.

Бо ин вужуд ,аллохи мутаол чанин иймони ба худишроки , дар зимни он ,аллохро холиқ ,молик ,мудаббир ,розиқ , ва робби худишон ва осмонхо ,замин ,хуршид ,мох ва ситорагон ,нозил кунандайи борон ,ризқ диханда ,миронанда ва идора кунандайи жахон медонистанд ва маросими чун тавоф ,хаж қурбоний ,ғусл ва …………ро хамрохи бо хурофоти анжом медоданд аз онхо намепазирад. Чиро ?Чун аз хамин аллох харф шинавойи надоштанд ва дастурот ва қавонинишро ижро намекарданд .

«مَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦ» (حج/٧٤)

Онон ,худоро чанонки бояд нашнохтанд .Қадри онро надонистанд.

Инхо мехостанд миёни ” иймон ба худо ” ва “қавонини сохта шуда “йи тавассути башар ва дини секуляризм жамъ ва робитайи барқарор кунанд , ва башарро дар амри қонунгузори ва итоат кардани хамсон бо аллох қарор диханд ва инсонро дар қонунгузори ва итоат кардан радифи худо бигузоранд . Холиқро бо махлуқ дар қонунгузори ва итоат кардан аз ин қавонин ексон бидонанд. Худишон дар қиёмат хам бо пушаймони хаминро мегуянд :

«تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ* إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ» (شعراء/٩٧-٩٨)،

Мушрикин дар рузи қиёмат ба хамин қонунгузороники адойи аллохро дар меоваранд ва қонун месозанд мегуянд : ба худо сўганд !Мо дар гумрохи ошкори бедаем. Он замонки шуморо бо парвардигори жахониён баробар ва ексон медонистем ,дар хамон қонунгузори ва итоат кардан .

Ба хамин далил ,иймонишон ба аллох ва хамон маросими олудайики барои ин аллох мекарданд ,суди бароишон дар бар надошт , ва аллохи мутаол онхоро аз доирайи мушрикин хориж намекунад ва дар мовридишон мефармояд :

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ (يوسف/106)،

Ва бештаришон ба худо иймон намеоваранд жуз инки мушрик хастанд .

Ибни Касир дар тафсири ин оя мегуяд ,ибни Аббос гуфта : аз иймони онхо ин будаки  замони ба ишон гуфта мешуд чи каси осмонхо ,замин ,куххоро халқ карда аст? Мегуфтанд : аллох . Аммо ,бо ин вужуд дар баробари аллох мушрик мешуданд ва ё ба қовли Мужохид ,инхо мегуфтанд аллох холиқ мост ва моро ризқ медихад. Ин иймонишон буд .Инхо ба ин маворид ва тамоми ончики дар оёт зикр кардем ва оёти дигарики зикр накардем бовар доштанд, ва ин оёт ба онхо инро мехохад бигуяд иймони онхо ба ин маворид вужуд дошта ва гувохи медиханд ин  оёт ба иймони онхо ба ин маворид ,аммо бо ин вужуди ин иймон ,ба далили адами пазириши қавонини шариати аллох ,боз дар хамон доирайи мушрикин онхоро берун намекунад.Адами пазириши қавонини шариати аллох онхоро аз хамон доирайи мушрикин берун намеоварад ва онхоро хамон жо қарор медихад.

Меёр ,пазириш ё адами пазириши қонуни шариати аллох дар умури зиндаги ва итоат кардан аз у буда ва хаст .Хатто бовар ба шариати тахриф шудайи аллох хам метавонист онхоро аз доирайи мушрикин хориж кунад ,аммо сарфи доштани иймон ба аллох ва он бовархо ,бидуни пазириши қонуни шариати аллох ,ононро аз доирайи дини мушрикин ва секуляризм хориж накарда .

(идома дорад…….)