وَاعْتَصِمُوا

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(94- قیسم)

اِیندِی، اَگر بِیر کافِر سِکوُلارِیست یاکِی مَحَلِّی مُرتَد اِقتِصادِی، تَعلِیم – تَربِیَه، جَمِیعیَتدَگِی اِیچکِی وَ تَشقِی سِیاسَت، جَزالَش حُقوُقلَرِی،عائِلَه گه آئِد قانوُنلَر بُویِیچَه شَرِیعَت قانوُنلَرِینِی بِیرارتَه سِینِی قَبوُل قِیلمَه سَه، بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی یاردَمِی بِیلَن مَنَه بُو قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلِیشنِی قَصد قِیلگن کِیشِیلَرنِی بَرچَه سِیگه قَرشِی قوُراللِی جَنگ قِیلَه دِی، مَنَه بوُلَرگه نِیمَه دِییِیش کِیرَک وَ اوُلَرگه  نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش لازِم؟! اِسلامِی فِرقَه لَر، اَهلِی سُنَّت فِرقَه لَرِی هَمَّه مِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اَحکاملَرِیدَن بِیرِینِی بوُلسَه هَم مَنَه بوُندَی رَوِیشدَه اِنکار قِیلگن کِیشِیلَرگه قَرشِی توُتَه دِیگن اوُرنِی قَندَی اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز.

اِیراندَگِی 57 یِیلدَگِی اِنقِلابدَه هَم، مِللِی جِبهَه مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی اَوَّلگِی حالَتِیدَن چِیقِیب بِیرِینچِی مَرتَه آشکار وَ آچِیق حالَتدَه “قَصاص” لایِیحَه سِینِی بَرابَرِیدَه قَرشِیلِیک قِیلِیشگه نِینِی کوُرگنمِیز،اوُلَر آدَملَرنِی بَرچَه فِرقَه لَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک بوُلگن قَصاص قانوُنِیگه قَرشِی کوُچَه  نَمایِیشلَرِیگه دَعوَت قِیلِیشَه دِی، فَقَطگِینَه دِین وَ قِرآندَگِی مَنَه بُو قانوُنگه آشکار مُخالِفَت قِیلگنلِیگِی بائِث مُرتَدگه اَیلَه نِیشَه دِی وَ آیَتُ اَلله خوُمَینِی اوُلَرنِی اِرتِدادِینِی اوُستِیدَه حُکمنِی صادِر قِیلَه دِی وَ اَگرچِی اوُلَر اوُزلَرِینِی مَذهَبلَرِی بوُیِیچَه باشقَه عِبادَتلَرنِی بَجَه رَه یاتگن بوُلِیشسَه هَم، بَرِیبِیر اوُلَرنِی مُرتَد دِیب بِیلَه دِی، چُونکِی اوُلَر شِیعَه لَرگه خاص یاکِی اِسلامِی مَذهَبلَردَن بِیرِیگه تِیگِیشلِی حُکمنِی اِیمَس، بَلکِی دِیننِی قَطعِی اَحکاملَرِیدِن بِیرِینِی اِنکار قِیلِیشگن اِیدِی.

آیَتُ الله خوُمَینِی تامانِیدَن مَذهَبنِی اِیمَس، بَلکِی اِسلام  دِینِینِی قَطعِی اَحکاملَرِیدِن بِیرِی بوُلمِیش “قَصاص”گه آچِیق قَرشِیلِیک قِیلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی مِللِی جِبهَه نِی اوُستِیدَه اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلَه دِی. اِیندِی، اَگر بِیر شَخص، گوُرُوه،حِزب یا حُکوُمَت جَمِیعیَتنِی حُکوُمَتگه آئِد یاکِی اِجرائِی اِیشلَرِی بوُیِیچَه حُقوُقِی، اِقتِصادِی، تَعلِیم وَ تَربِیَه، سِیاسَت، جَزالَش تِیزِیمِی وَ باشقَه اِیشلَرگه مُخالِف بُولسَه، اَهلِی قِبلَه نِی نَزدِیدَه قَندَی جایگاهگه اِیگه بُولَه دِی؟! اوُزِینِی مُسُلمان دِیب بِیلَه دِیگن فِرقَه لَرنِی هَر بِیرِیگه پایبَند بوُلگن کِیشِیلَر اوُچُون هِیچ قَندَی جایگاهگه اِیگه بوُلِیشمَیدِی.

مَنَه بوُلَر جَرَیاننِی بِیر طَرَفِی بوُلسَه، اوُنِی باشقَه بِیر طَرَفِی شوُکِی، مَنَه بوُلَر بِیلَن هَماهَنگ رَوِیشدَه بَعضِی بِیر مُسُلمانلَر آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک باشقَه دَلِیللَرگه کوُرَه، فَلان حُکمگه نِسبَتاً اِجتِهاد قِیلِیش یا فَلان آیَتدَن تَعوِیل قِیلِیش بوُیِیچَه، دِیندَن قَیتمَه گن حالدَه زَکاتگه قَرشِلِیک قِیلِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اوُلَر زَکاتنِی اِنکار قِیلِیشمَسدِی، اوُلَر اوُزلَرِی اوُچُون تَعوِیلاتلَرگه اِجتِهادلَرگه اِیگه اِیدِیلَر. بوُگوُنگِی کوُندَه شوُندَی کِیشِیلَر بارکِی، اوُلَر دِیندَن وَ اِرتِداددَن قَیتمَه گن حالدَه مُسُلمانلَرنِی حُکوُمَت قُدرَتِیگه قَرشِی مُخالِف بوُلِیشلَرِی مُومکِین وَ مُرتَدلَر جِبهَه سِی بِیلَن هَماهَنگ رَوِیشدَه مُسُلمانلَرنِینگ حُکوُمَتِیگه، قُدرَتِیگه قَرشِی یاکِی باشقَه گوُرُوهلَردَگِی مُسُلمانلَرگه قَرشِی قوُللَرِیگه قوُرال آلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیدَه جای آلِیشَه دِی.

شُو سَبَبلِی هَم تَرِیخچِیلَرنِی وَ اِسلام جَهانِیدَگِی اوُلَمالَرنِی اَثَرلَرِیدَه اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ باشقَه مُسُلمان بِرادَرلَرگه قَرشِی مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه جَنگگه کِیرَه دِیگن مُخالِف مُسُلمانلَر گوُرُوهِینِی،اَنَه اوُشَه جِبهَه نِی جُملَه سِیدَن حِسابلَشگن؛ یَعنِی مُرتَدلَر جِبهَه سِیدَن. چوُنکِی اوُلَرنِی اَکثَرِیَتِی، غالِبِی وَ رَهبَرِیَتِی مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه بوُلگن وَ مَنَه بوُلَر اوُلَرنِی آرَه سِیدَه آزچیلیکنی تشکیل قیلیشردی؛ شو سببلی هم هر ایککی دسته گه قرشی قیلینگن جنگلر ردده جنگلری دیب ناملنگن. اولر کوپچیلیکنی آره سیده بیر آزگینه قیسمنی تشکیل قیلیشردی.

بُو یِیردَه اَهلِی فَن اوُلَرنِی آرَه سِیدَه مُخالِف مُسُلمانلَر هَم مَوجُود بوُلگن سَراسِیمَه دَگِی جِبهَه نِی اِیککِی شِیوَه بِیلَن اِیضاحلَب بِیرِیشَه دِی:

– بِیرِینچِیسِیدَه مُخالِف مُسُلمانلَرگه رِددَه لَفظِینِی قوُیِیلَه دِی،فَقَط لوُغَت یوُزَه سِیدَن قوُیِیلگن. یَعنِی لوُغَوِی نَظَردَن اوُلَرگه مُرتَد دِییمِیز. یَعنِی اوُلَر فَقَط لوُغَوِی جِهَتدَن مَنَه بُو جِبهَه گه شامِل بوُلِیشگن وَ شَرعِی نَظَردَن اِیسَه اِسلامدَه مُرتَد بوُلِیشمَه گن؛ حوُددِی اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی عَصرِیدَگِی زَکاتدَن مَنع قِیلوُچِیلَر وَ قَبِیلَه پَرَستلَرنِی بِیر قِیسمِیگه اوُحشَیدِی. اوُلَر فَقَط زَکاتنِی اِسلامِی حُکوُمَتگه تاپشِیرِیشدَن قَیتِیشگن اِیدِی؛ مَنَه بُو حُکمنِی فَرض اِیکَه نِینِی اِنکار قِیلِیشمَسدِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(94- قسمت)

حالا، اگر يك سكولاريست کافر یا مرتد محلی كه هيچ يك از قوانين شريعت را در امور اقتصادی، آموزش و پرورش، سياست داخلی و خارجی جامعه، حقوق جزايی، قوانين خانواده و غیره قبول ندارد و با كمك كفار سكولارجهانی با تمام كسانی كه قصد اجرايی کردن اين قوانين را داشته باشند جنگ مسلحانه انجام می دهند، باید به این ها چه گفت و چگونه بايد با این ها برخورد کرد؟! فِرق اسلامی، فرق اهل سنت، همه ی ما می دانیم که موضع این ها واضح است در برابر کسی که یکی از احکام قانون شریعت الله را اینگونه انکار کند.

در همین انقلاب 57 ایران هم متوجه می شویم زمانی که جبهه ی ملی از حالت اولیه ی منافقین و سکولارزده ها بیرون می آید و برای اولین بار، آشکارا و صراحتاً در برابر لایحه ی «قصاص»  مخالفت می کند، و مردم را به راهپیمایی علیه قانون قصاص که مشترک بین همه ی فرق اسلامی است دعوت می کند، تنها به دلیل مخالفت آشکارش با این قانون دین و قرآن تبدیل می شود به مرتد و کسی چون آیت الله خمینی حکم ارتداد آن ها را صادر می کند و آن ها را با آنکه سایر عبادات را بر اساس مذهب خودشان انجام می دادند باز مرتد می داند، چون یکی از احکام قطعی دین را انکار کرده بودند نه حکمی مختص به شیعه یا یکی دیگر از مذاهب اسلامی را.

صدور حكم ارتداد از سوی آیت الله خمینی در مورد جبهه ی ملی به دليل مخالفت صريح با «قصاص» به عنوان يكی از احكام قطعی دین اسلام بود نه مذهب. حالا، اگر یک فرد، گروه، حزب و یا حکومتی که منکر و مخالف تمام احکام قطعی اسلام در امور اجرائی و حکومتی جامعه مانند امور حقوقی، اقتصادی، آموزش و پرورش، سیاسی، دادگستری و غیره باشد چه جایگاهی می تواند نزد اهل قبله داشته باشد؟! هیچ جایگاهی ندارد برای کسی که پایبند به هر کدام از فرقی باشند که خودشان را مسلمان می دانند.

این ها یک طرف قضیه هستند، طرف دیگر این است که هماهنگ با این ها ممکن است عده ای دیگر از مسلمین هم باشند که به دلایل دیگری که قبلاً عرض کردیم تأویل از فلان آیه یا اجتهاد نسبت به فلان حکم، غیر از برگشت از دین، این ها ممانعت می کردند از زکات در حالی که این ها منکر آن نبودند، تأویلات و اجتهاداتی برای خودشان داشتند. امروزه کسانی هستند که به دلایلی غیر از برگشت از دین و ارتداد ممکن است این ها با قدرت حکومتی مسلمین مخالفتهایی داشته باشند و هماهنگ با جبهه ی مرتدین علیه حکومت و قدرت مسلمین و یا سایر مسلمین که در گروه های دیگر هستند دست به اسلحه شوند و در برابر مسلمین قرار بگیرند.

به همین دلیل است که می بینیم در آثار مورخین و علمای جهان اسلام این گروه مخالف و مسلمان هم که در جبهه ی مرتدین علیه حکومت اسلامی و سایر برادران مسلمانشان وارد جنگ شده اند، این ها راهم جزو همان جبهه حساب کرده اند؛ یعنی جبهه ی مرتدین. چون، اکثریت و غلبه و رهبریت با مرتدین بود و این ها در میان آن ها گم و ناچیز بودند. به همین دلیل جنگ با هر دو دسته تحت عنوان جنگهای رده نام برده شده است.آن ها گم و ناچیز بودند.

در اینجا، اهل فن سعی کرده اند این جبهه ی آشفته را که عده ای از مسلمین مخالف هم در آن هستند و گم شده اند، این هارا به دو شیوه توضیح دهند:

• یکی اینکه اطلاق لفظ رده بر مسلمین مخالف، تنها بر وجه لغت است. یعنی از نظر لغوی به آن ها می گوییم مرتد. یعنی، این ها فقط از نظر لغوی مشمول این جبهه شده اند و از نظر شرعی مرتد از اسلام نیستند؛ مثل بخشی ازمانعین زکات و قبیله گرایان در عصر ابوبکر رضی الله عنه. اینها فقط از پرداخت زکات به حکومت اسلامی برگشته بودند؛ نه اینکه از فرض بودن چنین حکمی برگشته باشند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(34- қисмат)

Ин секулярзадахо ё мустақим ё аз коноли тоғути махаллийки арбобишон аст дар ростои ахдоф ва манофеъи Амрико ,Исроил ва ното хидмат мекунанд ва ба дин ва миллати худишон хиёнат мекунанд ; аммо замоники забон боз мекунанд мўъмининро ба ин журмики худишон ошкора муртакиб мешаванд ва тамоми расонахо онро эълом карданд муттахам мекунанд.

30 – то замоники хокимият бо муслимин аст на дар рохи аллох ва на хатто ба хотири мухофизат аз худишон хам тахти рахбарияти муслимин намежанганд :

«وَلْیَعْلَمَ الَّذِینَ نَافَقُواْ وَقِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ قَاتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَوِ ادْفَعُواْ قَالُواْ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالاً لاَّتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ یَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلإِیمَانِ یَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا یَكْتُمُونَ». (آل عمران/167)[1]

Яъни инхо хозир хастанд марги қовм ва хеши мусалмони худишонро бибинанд ва гуфтем онхоики доранд ба онон хиёнат мекунанд ва аз онхо дифоъ мекунанд чи касони хастанд ? Хамин қовм ва хешхойи худишон хастанд хамин падар ва модар ва атрофиёни худишон хастанд хамин хохар ва бародар ,баччахои худишон хастанд,инхо хозиранд марги инхоро ,нобудийи инхоро бибинанд  ва манофеъи атрофиён ,ватан ,зан ва фарзандон ва хонувода ,қовм ва қабилашон ба хатар биёфтад ,аммо дар жанги ширкат накунандки боиси шикасти секуляристхо ва тақвияти муслимин ва амнияти умумий мешавад.

Аммо дар баробар ,агар хамин секуляристхо кишваришонро ишғол кунанд ва боиси вайрони ,харж ва марж ва куштори хазорон хамватан ва атрофиёни онхо хам шаванд ин дар бисёри маворид хозир мешаванд дар жибхаи душман ворид шаванд ва бар алайхи муслимин бижанганд .Холо чи бо таблиғ ва забон бижанганд ,чи бо молишон ва чи бо аслаха. Магар мо инро дар хамин Ироқ ,Сурия ,Афғанистон ,Покистон ,Сумоли ,Моли ва ………намебинем ?

31 – жихати ширкат дар жанги мусаллахона омодагихойи лозимро тахия намекунанд ,табиий астки тахия накунанд :

«وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ» (توبه/۴۶)،

Агар мехостанд ( барои жиход берун бираванд ,туша ва соз ва барги онхоро омода мекарданд аммо худо берун шудан ва харакат кардани ононро ) ба суйи майдони набард написандид ва ишонро аз ( ин кор ) боздошт ва ба ишон гуфта шуд : бо нишастагон ( пиразанхо ,пирамардхо ,беморон ,занон ,кудакон ва касоники тавоноий жанг надоранд ) бо онхо бинишинид.

Шумо то ба хол дидаид еки аз ин секулярзадахо масалан барои жиход ва қитол бо куффори секуляри ишғолгари хорижий рафта бошад масалан хатто эъдод кунад ,барои жиход пул омода кунад ва ғейрих ? На ,тамоми мужохидиники дар Афғанистон  бар алайхи куффори секуляр ва социалисти шўравий жангида буданд дар тамоми он солхо шохидий медихандки ек нафар аз салафихойи оли саъуд ва ё ихвонуш шаётин ( на ихвонул муслимин ) дар ин жанг ширкат накарда ва балки бо таблиғоти худишон монеъ аз кўмак расоний ба ин мусалмонхо ва мужохидин дар жанг алайхи секуляри социалистхойи шўравий буданд ва бо таблиғотишон аз онхо мумониъат карданд.

(идома дорад…….)

---

[1] و نیز برای این بود که ( نفاق ) منافقان را ظاهر گرداند . منافقانی که چون بدیشان گفته شد : بیائید در راه خدا بجنگید یا ( دست‌کم ) برای دفاع ( از خود ) برزمید ، گفتند : اگر می‌دانستیم که جنگی واقع خواهد شد ، بیگمان از شما پیروی می‌کردیم ( و شما را تنها نمی‌گذاشتیم ! ) آنان در آن روز ( که چنین می‌گفتند ) به کفر نزدیکتر بودند تا به ایمان . ایشان با دهان چیزی می‌گویند که در دلشان نیست ( و گفتار و کردارشان با هم نمی‌خواند ) و خداوند ( از هر کسِ دیگری ) داناتر بدان چیزی است که پنهانش می‌دارند .‏

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(46)

۶- یو بل مثال چې موږ د درسونو په لړ کې ورته اشاره کړې ده، خوارج دي، چې د صحابه‌وو په عصر زمانه کې د ناسم تفسیر ښکار شول، او د همدې غلطو تأویلاتو له امله یې هم مسلمانان تکفیر کړل او هم یې لاسونه د مسلمانانو په وینو سره شول.خو علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه، چې خپله د دوی له خوا یو قرباني و، هغوی یې تکفیر نه کړل. حتی دا هم ونه ویل چې دا کسان د منافقینو ډلې پورې اړه لري، بلکې ویې ویل چې دا مسلمانان دي چې زموږ پر وړاندې یې بغاوت او سرغړونه کړې ده.

دا پېښې او هغه څو موارد چې موږ یاد کړل، او همداراز ډېر نور مثالونه چې موږ په تېر درسي بحثونو کې ورته اشاره کړې، هغه وخت رامنځته کېږي چې اسلامي حکومت شتون ولري او یو مشروع مرجع موجود وي څو خلکو ته وښيي چې څنګه باید له دغو غلطو تأویلاتو او ناسم اجتهاداتو سره چلند وشي،اوس هغه کسان چې له داسې نعمت څخه محروم دي، نه یو واحد اجماع شته، او د صادقو علماوو ترمنځ د مختلفو، متفاوتو او متضادو تأویلاتو او اجتهاداتو شتون هم نه‌شي اجتناب کېدای.
او له دې سربېره، د منافقینو شبهاتو هم په ډېرو ټولنو کې غالب شوي دي، په دې بیړني حالت کې چې رامنځته شوی، څه باید وشي؟

هغه قاضي چې د اولی‌الامر شورا وي، موجود نه دی، څو د دې ټولو اجتهادونو او تأویلاتو نه یو د اجماع په توګه وړاندې کړي؛ ته خپله هم نه شې کولای چې هم شاکي وې او هم قاضي.

نو باید یو قاضي وروزل شي، په هر کومه کچه چې وي (د کلي کچه، د ښار، د یوې دیني جماعت، څو جماعتونه، د یوه هېواد، د یوې سیمې یا حتی نړیواله کچه)، باید قاضي موجود وي. تر هغه وخته چې دغه قاضي موجود نه وي او خپل کار نه کوي، ته یوازې دا حق لرې چې خپله رایه څرګنده کړې او له خپل ځانه دفاع وکړې.

حتی د خپلې رایې په څرګندولو کې هم باید احتیاط وشي. له همدې امله دا خبره د امام مالک رحمه الله په څېر علماوو لپاره ډېره درنه وه چې یو مفتی دې په اختلافي مسایلو کې ووایي: دا حرام دي. بلکې امام مالک رحمه الله به ویل: باید ووايي چې زه دا ناپسند ګڼم.
په دې صورت کې د هغو افرادو، حتی قومونو، ډلو، ګوندونو او مذاهبو حالت باید څنګه وي، چې حق پرې مُشْتَبِه شوی وي؟ مُشْتَبِه په هغو مسایلو کې چې حتی له دوی نه زیات پوه خلک هم پرې تېروتلي دي.مُشْتَبَه معنا لري: مبهم، مشکوک، پټ، د شک وړ، ستونزمن او ناڅرګند.
مُشْتَبَه دلته یعنې موږ وویل چې ځینې مسایل شته چې پر قومونو، ډلو، ګوندونو او مذاهبو هم مُشْتَبَه شوي دي؛ حتی داسې مسایل هم شته چې پر داناترو اشخاصو هم مُشْتَبَه شوي، او هغوی هم په اشتباه کې لوېدلي دي.
بله، یو شمېر مسلمانان د آيتونو، روایتونو او تاریخي لیکنو له مخې داسې مسایلو ته رسیدلي چې پر هغوی مُشْتَبَه شوي، تر دې حده چې حتا مسلمان متخصصین هم پکې حیران پاتې شوي او په اشتباه کې لوېدلي دي.
دا حالت به همداسې دوام پیدا کوي تر هغه وخته چې د مسلمانانو یو واحد شورای اولی‌الامر جوړ شي، چې امت یو موټی او په یو اجماع بدل شي. تر هغې وخته هېڅ څوک حق نه لري چې خپل فکر مطلق وبولي، او نور خلک د هغوی د شرعي تأویل او اجتهادي نظر له مخې، چې له شرعي منابعو اخیستل شوی وي، تکفیر کړي.
دا یو اضطراري حالت دی چې زیاتره مسلمانان پکې لوېدلي دي. پر دې اضطراري حالت صبر کول، لکه د مردار غوښې خوړلو باندې صبر کول دي؛ ډېر سخت او دروند حالت دی.
خو بله چاره نشته، او باید صبر وشي تر هغه وخته چې یو د رسېدنې مرجع جوړ شي، هغه هماغه شورا ده چې باید د اسلامي حکومت په چوکاټ کې موجوده وي. باید صبر وشي ـــ هم‌مهاله له خوځښته سره، باید صبر وشي؛ هم‌مهاله له مبارزې سره، باید صبر وشي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(33- қисмат)

28 – инхо бо корхоики карданд дар воқеъ ,на дар миёни муслимин ва на дар миёни куффори ошкор ёр ва ёвари надоранд ва каси ба онхо такия намекунад ва ба онхо бахои намедихад ва аз онхо химоят хам намекунад ;

«…وَمَا لَهُمْ فِی الأَرْضِ مِن وَلِیٍّ وَلاَ نَصِیر» (توبه/74)،

Ва дар саросари руйи замин дусти ва ёвари нахоханд дошт .

Ё дар жойи дигари мефармояд :

«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِم مَّا هُم مِّنکُمْ وَلَا مِنْهُمْ وَیَحْلِفُونَ عَلَى الْکَذِبِ وَهُمْ یَعْلَمُونَ» (مجادله/14)،

Оё огохи аз касоники гурухиро ба дусти мегирандки худо бар онон ғазаб гирифта . Инон ( аз гурухики худо бар онон ғазаб гирифта ) мунофиқони пеш набуда ва на аз шумо хастанд ва на аз онон – яъни инхо на аз ” анъамта алайхим ” хастанд ва на аз  мағзубин хастанд  ин золлин – чанин касони ба гунайи огохона сўганди дуруғ ёд мекунанд !.

«غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِم»

Мағзубин хастанд .

«مَّا هُم مِّنکُمْ وَلَا مِنْهُمْ»

На аз ” анъамта алайхим ” яъни мўъминин ва муслимин хастанд ва на аз ” мағзубин ” хастанд пас чи хастанд ? “золлин ” . Дар ин оя хам аллох таоло ин гурухи “золлин ” ва ё секулярзадахо ва мунофиқинро дастаи маърифий мекунадки на аз муслиминанд ” анъамта алайхим ” ва на аз гурухиандки аллох аз онхо ғазаб гирифта яъни аз гурухи мағзубин хам нестанд ва бидуни ёр ва ёвари бейни куффор ( мағзубин ) ва мўъминин ( анъамта алайхим ) саргардонанд . Оё дорудастайи бечоратар аз ин секулярзадахойи хоин фосид метавонад вужуд дошта бошад ?

29 – бо инки секулярзадахо ва мунофиқин ,корномайи худишон пур аз ғил в ғаш ва хиёнат аст аммо пешдасти мекунанд ва муслиминро муттахам ба хиёнат мекунанд хатто ,агар пайғамбари худо хам бошад яъни хатто агар касироки муттахам мекунанд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошад бароишон фарқи надорад :

«وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ» (آل عمران/161)،

Хеч пайғамбариро шойиста нестки хиёнат кунад , ва хар каси хиёнат кунад дар рузи ростохез ончироки дар он хиёнат карда аст бо худ ( ба сахнаи махшар ) меоварад ,сипас ба хар каси подош ва жазои ончи карда аст ба тамом ва камол дода мешавад , ва ба онхо ситам нахохад шуд.

Секулярзадахо худишон бо хар кофари ошкори алайхи муслиминки хамин муслимин муташаккил аз хонувода ,қовм ,қабила ,хамшахрий ,хамзабон ва хамватани худишон хам хастанд эъломи валоъ ва дусти мекунанд ва дучори анвоъи хиёнатхо алайхи миллат ва атрофиёни худишон мешаванд. Хиёл мекунид секулярзадахо алайхи чи каси хиёнат мекунанд алайхи падариш ,модаришки мунофиқ нест ,алайхи бародар ,қовм ва хеш ,атрофиён ,хамзабон ,хаммахаллаи ,хамшахри ,хамкучаи худиш . Алайхи инхо ва ба инхо хиёнат мекунанд . Ба чи каси хиёнат карданд ? Аммо ,дар камоли пурруйи пешдасти мекунанд ва мўъмининро ба журмики худишон муртакиб шуданд муттахам мекунанд.Бароишон фарқи намекунад ин мўъмин росулуллох саллоллоху алайхи васаллам бошад ё хар мўъмини дигари . Дуруғ мегуянд ,мушаххас аст. Вақтики дар ин оя исми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омада яъни чи ? Инхо бо дуруғ онхоро муттахам ба хиёнат ва ғил ва ғаш мекунанд .

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(32- қисмат)

 26 -Чизики боис мешавад секулярзадахо ва мунофиқин бо дигарон робитаи дусти барқарор кунанд манофеъишон аст ; ва ончи боиси норохати ,ғазаб ва ошуфтагишон мешавад махрумият аз манофеъи астки худишонро мустахаққи он медонанд. Бахусус махрумият аз қудрат дар миёни атрофиён ва махрумият аз қудрати хукумати ва находхойи иқтисодий ,ижтимоий ,қазоий ва ………..ки тамоми онхо марбут ба қудрати хукумати хастанд :

«وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ» ‏(توبه/58)،

Дар миёни онон касони хастандки дар тақсими закот ва садақот аз ту айбжуйи мекунанд ва ирод мегиранд ( ба адолати пайғамбар ирод мегирифтанд ). Агар бидонон чизи аз закот дода шавад хушнуд мешаванд ва агар чизи аз он ( амволи моддий ) бадишон дода нашавад хар чи зудтар хашм мегиранд ( ва ахм ва тахм мекунанд).

Мо мардумониро дар хамин курдистони Ироқ дидаем албатта дар жохои дигар хам хастанд аммо дар инжо худимон дидаемки агар ба онхо имконоти моддий дода шавад рози ва хушхол мешаванд ва михвари сухбатхоишон хам хамин аст ; дар мовриди татбиқи қонуни шариати аллох ё новкари хоким барои куффори ишғолгари секуляри хорижий ва бахусус Амрико ,роиж шудани анвоъи мафосиди ахлоқий ва марокизи фасод тахти ановини марокизи мосож ,рақс ва ғейрих ,тўвхин ба дини аллох ва қонуни шариати аллох дар расонахойи мохвораий ,зиндони шудани ва қатли садхо мусалмони бегунох ,барафроштан парчами хамжинсбозхо дар мохи рамазон дар консулгари Амрико ,аланан ба анвоъи мафосиди зидди шаръий пардохтан ва ғейрих дар ин заминахо аслан сухбати намекунанд ,аммо хар каси ба онхо пул бидихад эъломи ризоят мекунанд .Фарқи надорад ин пул диханда пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам бошад ё Амрико ё тавоғит ва еки аз новкарони Амрико.

Дидемки оли саъуд хам миллионхо доллор ба ин сагмаргахо ва ин маздурон кўмак кард .Яъни аз оли саъуд фосидтарин хукумати мовжуд дар дунё ва душмантарин ва сарсахттарин душмани мусалмононики бар гушаи аз сарзаминхойи мусалмоннишин хоким аст инхоро тағзия мекунад то Амрикоки алъон рахбарияти кулли куффори секуляри жахонро феълан бар ухда дорад .Мухим бароишон ин астки ба онхо пул бидиханд ва имконоти моддий дар ихтиёришон қарор дода шавад дигар бақияйи маворид бароишон мухим нест .Бо ин пул хушхол мешаванд ,ин пул хам набошад норохат мешаванд.

•  27 -Замоники мунофиқин ва секулярзадахо пушти дустонишонро дар жанг бо муслимин холи мекунанд муртакиби кори мешавандки аллохи мутаол ин кори онхоро бо кори шайтон муқойиса мекунад :

«كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ» (حشر/۱۶)

(достони секулярзадахо ва мунофиқин бо куффори ахли китобики ба онхо ваъда дода буданд ва қасам хурда буданд ,мегуяд достони ин мунофиқин бо яхудиёни ахли китоб ) хамчун достони шайтон астки ба инсон мегуяд : кофар шу ( то мушкилоти ту хал шавад ) . Аммо хенгомики ( бар асари васвасахойи шайтон ) кофар мешавад , шайтон мегуяд : ман аз ту безорам ва гуризонам ! Чироки ман аз худо ,яъни парвардигори жахониён метарсам.

Ин секулярзадахойи ” танбали фурсатталаб ва муъзи ” хамиша мунтазири лахзоти пирузий ва натижагири хастанд ва саъй доранд бидуни захмат ,барои бахра бардори аз самароти дигарон худишонро дар сафи аввал жо бизананд ; аммо ,замоники мушкил ё гирифтори пеш меояд хар ек бо бахонахойи дуруғин ба суйи фарор мекунанд . Ва бароишон фарқ намекунад касики ба у пушт мекунанд ва ахдишонро бо у мешкананд чи каси бошад. Аллох таоло кори ин секулярзадахоро ба кори шайтон ташбех карда аст. Яъни улгуйи инхо шайтон аст ва ғейри аз шайтон каси наметавонад ба андозаи инхо палид ,маккор ва ахдшикан бошад . Албатта шайтон хам бунёнгузори дини секуляризм аст ва табиий астки секуляристхо ва секулярзадахо уро улгуйи рафтори худишон қарор диханд.

(идома дорад…..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(93- қисм)

Демак, уларни хаммаси бирдам  бўлишмаган; шунингдек хозирда хам улар бирдам  эмаслар, фақат курдларни ўзини  орасида юзлаб хилма-хил,ранго-ранг секуляр, секулярзада,мунофиқ гурухлар мавжуд бўлиб, фақатгина мусулмонларга ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши бўлганликлари уларни бир жойга жамлаган холос, мана бу кимсалар агар муштарак омилларга эга бўлишмаганда худди қутурган итларга ўхшаб бир-бирларига хамла қилишган бўларди, улар бир-бирларини пора-пора қилишмаган тақдирда хам, агар бир лагерда бўлиб қолишса ўз-ўзидан майдаланиб кетишади ва ўзларини орасидан янги гурух,хизбларни вужудга келтиришади ва ажраб чиқиб кетишади. Кумала ва демократлар ўтган бир неча йилни орасида ироқни курдистонида лагерларда ўтиришган пайтида худди шу ишни қилишди, уларни барчаси ғайри мустақим суратда толибоний ва борзонийни канали орқали  атрофларидаги хукуматлардан маош олиб яшашади. Лекин диққат билан қарасангиз бўлакларга бўлиниб кетишган.

Афғонистон ва бошқа мусулмонлар яшайдиган диёрларда хам вазият худди шундай. Мана буларни жибхасида хам шундай кишилар борки, улар ўзларига таъвилотларни келтириб шу жибхаларда сайёфга ва ундан бошқаларга ўхшаб мусулмонларга қарши фаолият олиб боришяпган, аммо умумий рахбарият муртадларни қўлида, мана бу кимсалар таъсир ўтказа олишмайди. Улар мана бу жибхаларда мавжуд эканликларига қарамасдан хозирги вазиятда улар кўпроқ туолетларни хидини алмаштириб турувчи спрей вазифасини ўташади ва бутун жахон секуляр кофирларининг ва махаллий муртадларнинг мусулмонларга қарши рухий жангларидаги омил  ва мусулмонларни фарзандларини бутун жахон секуляр кофирларнинг мақсадлари йўлида харж қилиш учун умумий сафарбар қилиш бўйича омилларни бири хисобланишади.

Сахобалар муртадларни ўлдиришдан олдин худони динига даъват қилишлари лозимлиги  борасидаги масала шуни равшан қиладики, Абу Бакр розиаллоху анхуни замонидаги муртадлар умумий суратда диндан муртад бўлишган эди, шунингдек Абу Бакр розиаллоху анху муртад қабилаларга ёзган номасида айтадики: ” давъат азондир, агар уни айтишса улардан қўлингизни тортинглар.” Эътибор беринглар. Муртадларни жибхасида жамиятни хаммаси бир хил бўлган эмас.

 Яъни у ерда азон айтаётган кишилар мусулмонларни жибхасидан бўлишлари мумкин, мана шулардан қўлингизни  тортинглар ва улар билан ишларингиз бўлмасин,деб айтган; албатта мана бу кишилар исломий давлатга ва мусулмонларга қарши,мухолиф бўлишлари мумкин, улар мусулмон бўлиб туриб мусулмонларга қарши аслаха кўтаришган, аммо “даъват азондир, агар уни айтишса қўлингизни улардан тортинглар”,дейилган ёки кейинчалик азон айтиб қўлларини жангдан тортган ва тавба қилган кишилар борасида хам улардан қўлингизни тортинглар,дейилган.

Хар қандай холатда, исломий хукуматга мухолиф жибхани рахбарияти муртадларни қўлида эди; энди уларни орасида динни хаммасини инкор қилганлар хам, динни бир қисмини инкор қилганлар хам бор эди. Абу Бакр розиаллоху анхуни уларга берган жавоби қуйидагича бўлган:

  إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟

Дин комил бўлди ва осмондан вахийни нозил бўлиши хам узилди; мен тирик бўлиб туриб  динда камчилик,нуқсон вужудга келиши мумкинми?! Яъни мен тирик бўлиб туриб динда нуқсон вужудга келишини имкони борми? Абу Бакр диндаги нуқсонни қабул қилмаган ва уларга бошқа муртадларга муомала қилгандек муомала қилади. Хозирги пайтда хам мана бу  овоз яна қайтадан янграшига эхтиёж бор,  

أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟

Мана бу хозирда мусулмонларни  динига, номусига, ватанига, обрўсига , хаёсига хамла қилишган секулярларга ва муртад секулярзадаларни қаршисидаги   барча муваххидларни нидоси бўлиши керак.

Ха,Абу Бакрни замонида аллохни шариатидаги қонундаги ахкомларни бири бўлмиш закотни  ижро қилинишига тўсқинлик қилишлари,инкор қилишлари, агарчи бошқа ибодатларни бажаришса хам, уларнинг иртидодларига боис бўлди. Абу Бакр розиаллоху анху биринчи муомала вақтидаёқ уларни таклифларини рад қилиб муртадларни сулхталабона талабларини хаммасини қабул қилмайди ва келишувни барча эшикларини ёпиш билан муртадларга қарши жангни бошлайди ва уларга комил ислом ва жангни ўртасида ихтиёрни бериб қўйди ва улардан ноқис исломни қабул қилмади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(93- قیسم)

دِیمَک، اوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیردَم  بُولِیشمَه گن؛ شوُنِیندِیک حاضِردَه هَم اوُلَر بِیردَم اِیمَسلَر، فَقَط کوُردلَرنِی اوُزِینِی آرَه سِیدَه یوُزلَب هِیلمَه – هِیل، رَنگا- رَنگ سِکوُلار، سِکوُلارزَدَه، مُنافِق گوُرُوهلَر مَوجُود بوُلِیب، فَقَطگِینَه مُسُلمانلَرگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی بوُلگنلِیکلَرِی اوُلَرنِی بِیر جایگه جَملَه گن خالاص، مَنَه بُو کِیمسَه لَر اَگر مُشتَرَک عامِللَرگه اِیگه بوُلِیشمَه گندَه حوُددِی قوُتوُرگن اِیتلَرگه اوُحشَب بِیر – بِیرلَرِیگه حَملَه قِیلِیشگن بوُلَردِی، اوُلَر بِیر- بِیرلَرِینِی پارَه- پارَه قِیلِیشمَه گن تَقدِیردَه هَم، اَگر بِیر لَگِیردَه بوُلِیب قالِیشسَه اوُز- اوُزِنِی مَیدَه لَه نِیب کِیتِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی آرَه سِیدَن یَنگِی گوُرُوه، حِزبلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَه دِی وَ اَجرَب چِیقِیب کِیتِیشَه دِی. کوُمَلَه وَ دِیماکرَتلَر اوُتگن بِیر نِیچَه یِیلنِی آرَه سِیدَه عِراقنِی کوُردِستانِیدَه لَگِیرلَردَه اوُتِیرِیشگن پَیتِیدَه حوُددِی شوُ اِیشنِی قِیلِیشدِی، اوُلَرنِی بَرچَه سِی غَیرِی مُستَقِیم صُورَتدَه طالِبانِی وَ بارزانِینِی کَنَلِی آرقَه لِی اَطرافلَرِیدَگِی حُکوُمَتلَردَن مَعاش آلِیب یَشَه شَه دِی. لِیکِن دِققَت بِیلَن قَرَسَنگِیز بوُلَکلَرگه بوُلِینِیب کِیتِیشگن.

اَفغانِستان وَ باشقَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه هَم وَضِیعیَت حوُددِی شوُندَی. مَنَه بوُلَرنِی جِبهَه سِیدَه هَم شوُندَی کِیشِیلَر بارکِی، اوُلَر اوُزلَرِیگه تَعوِیلاتلَرنِی کِیلتِیرِیب شُو جِبهَه لَردَه سَیّافگه وَ اوُندَن باشقَه لَرگه اوُحشَب مُسُلمانلَرگه قَرشِی فَعالِیَت آلِیب بارِیشیَپگن، اَمّا عُمُومِی رَهبَرِیَت مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه ، مَنَه بُو کِیمسَه لَر تَأثِیر اوُتکَه زَه آلِیشمَیدِی. اوُلَر مَنَه بوُ جِبهَه لَردَه مَوجُود اِیکَنلِیکلَرِیگه قَرَه مَسدَن حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه اوُلَر کوُپراق توُعالِیتلَرنِی حِیدِینِی اَلمَشتِیرِیب توُرُوچِی سِپِرِی وَظِیفَه سِینِی اوُتَه شَه دِی وَ بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ مُسُلمانلَرگه قَرشِی رُوحِی جَنگلَرِیدَگِی عامِل وَ مُسُلمانلَرنِی فَرزَندلَرِینِی بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرنِینگ مَقصَدلَرِی یوُلِیدَه حَرج قِیلِیش اوُچُون عُمُومِی سَفَربَر قِیلِیش بُویِیچَه عامِللَرنِی بِیرِی حِسابلَه نِیشَه دِی.

صَحابَه لَر مُرتَدلَرنِی اوُلدِیرِیشدَن آلدِین خُدانِی دِینِیگه دَعوَت قِیلِیشلَرِی لازِملِیگِی بارَه سِیدَه مَسَلَه شوُنِی رَوشَن قِیلَه دِیکِی، اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی زَمانِیدَگِی مُرتَدلَر عُمُومِی صُورَتدَه دِیندَن مُرتَد بوُلِیشگن اِیدِی، شوُنِینگدِیک اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ مُرتَد قَبِیلَه لَرگه یازگن نامَه سِیدَه اَیتَه دِیکِی: ” دَعوَت اَذاندِیر، اَگر اوُنِی اَیتِیشسَه اوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی تارتِینگلَر.”  اِعتِبار بِیرِینگلَر. مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه جَمِیعیَتنِی هَمَّه سِی بِیر هِیل بوُلگن اِیمَس.

یَعنِی اوُ یِیردَه اَذان اَیتَه یاتگن کِیشِیلَر مُسُلمانلَرنِی جِبهَه سِیدَن بوُلِیشلَرِی موُمکِین، مَنَه شوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی  تارتِینگلَر وَ اوُلَر بِیلَن اِیشلَرِینگِیز بوُلمَه سِین، دِیب اَیتگن؛ اَلبَتَّه مَنَه بُو کِیشِیلَر اِسلامِی دَولَتگه وَ مُسُلمانلَرگه قَرشِی، مُخالِف بوُلِیشلَرِی موُمکِین، اوُلَر مُسُلمان بوُلِیب توُرِیب مُسُلمانلَرگه قَرشِی اَسلَحَه کوُتَه رِیشگن، اَمّا “دَعوَت اَذاندِیر،[1] اَگر اوُنِی اَیتِیشسَه قوُلِینگِیزنِی اوُلَردَن تارتِینگلَر” دِییِیلگن یاکِی کِییِینچَه لِیک اَذان اَیتِیب قوُللَرِینِی جَنگدَن تارتگن وَ تَوبَه قِیلگن کِیشِیلَر بارَه سِیدَه هَم اوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی تارتِینگلَر، دِییِیلگن.

هَر قَندَی حالَتدَه، اِسلامِی حُکوُمَتگه مُخالِف جِبهَه نِی رَهبَرِیَتِی مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه اِیدِی؛ اِیندِی اوُلَرنِی آرَه سِیدَه دِیننِی هَمَّه سِینِی اِنکار قِیلگنلَر هَم، دِیننِی بِیر قِیسمِینِی اِنکار قِیلگنلَر هَم بار اِیدِی. اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُلَرگه بِیرگن جَوابِی قوُیِیدَگِیچَه بوُلگن:   إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟    [2]دِین کامِل بوُلدِی وَ آسماندَن وَحِینِی نازِل بوُلِیشِی هَم اوُزِیلدِی؛ مِین تِیرِیک بوُلِیب توُرِیب دِیندَه کَمچِیلِیک،نوُقصان وُجُودگه کِیلِیشِی موُمکِینمِی؟! یَعنِی مِین تِیرِیک بوُلِیب توُرِیب دِیندَه نوُقصان وُجُودگه کِیلِیشِینِی اِمکانِی بارمِی؟ اَبُو بَکر دِیندَگِی نوُقصاننِی قَبُول قِیلمَه گن وَ اوُلَرگه باشقَه مُرتَدلَرگه مُعامَلَه قِیلگندِیک مُعامَلَه قِیلَه دِی. حاضِرگِی پَیتدَه هَم مَنَه بوُ آواز یَنَه قَیتَه دَن یَنگرَه شِیگه اِیختِیاج بار، أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟  مَنَه بُو حاضِردَه مُسُلمانلَرنِی دِینِیگه، نامُوسِیگه، وَطَنِیگه، آبرُوسِیگه، حَیاسِیگه حَملَه قِیلِیشگن سِکوُلارلَرگه مُرتَد سِکوُلارزَدَه لَرنِی قَرشِیسِیدَگِی بَرچَه مُوَحِّدلَرنِی نِداسِی بوُلِیشِی کِیرَک.

حَه، اَبُو بَکر زَمانِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُندَگِی اَحکاملَرنِی بِیرِی بوُلمِیش زَکاتنِی اِجرا قِیلِینِیشِیگه توُسقِینلِیک قِیلِیشلَرِی، اِنکار قِیلِیشلَرِی، اَگرچِی باشقَه عِبادَتلَرنِی بَجَه رِیشسَه هَم، اوُلَرنِینگ اِرتِدادلَرِیگه بائِث بوُلدِی. اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ بِیرِینچِی مُعامَلَه وَقتِیدَه یاق اوُلَرنِی تَکلِیفلَرِینِی رَد قِیلِیب مُرتَدلَرنِی صُلح طَلَبانَه طَلَب لَرِینِی هَمَّه سِینِی قَبوُل قِیلمَیدِی وَ کِیلِیشُونِی بَرچَه اِیشِیکلَرِینِی یاپِیش بِیلَن مُرتَدلَرگه قَرشِی جَنگنِی باشلَیدِی وَ اوُلَرگه کامِل اِسلام وَ جَنگنِی اوُرتَه سِیدَه اِیختِیارنِی بِیرِیب قوُیدِی وَ اوُلَردَن ناقِص اِسلامنِی قَبوُل قِیلمَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– محمد بن جریر طبری، پیشین، ص 251

[2]– الخطيب التبريزي، مشكاة المصابيح، المحقق: محمد ناصر الدين الألباني،بیروت، المكتب الإسلامی، 1399 ق، كتاب المناقب، شماره ي9490  

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(93- قسمت)

پس، یکدست نبودند؛ همچنانکه الان هم نیستند و تنها در میان کردها صدها گروه مختلف و رنگارنگ سکولار، سکولارزده، منافق وجود دارد که تنها دشمنی با مسلمین و قانون شریعت الله آن ها را دور هم جمع می کند وگرنه اگر این عامل مشترک نباشد مثل سگ هار به جان هم می افتند و اگر نتوانند همدیگر را بدرند در یک اردوگاه هم قرار بگیرند همین طور تکه تکه می شوند و حزب و گروه جدید ازخودشان تولید می کنند و بیرون می زنند. همین کاری که کومله ها و دمکرات ها در عرض این چند سال اردوگاه نشینی در کردستان عراق کردند که همه ی آن ها به صورت غیر مستقیم جیره خوار و حقوق بگیر حکومت های اطراف هستند از کانال طالبانی و بارزانی. ولی باز نگاه می کنیم که تکه تکه می شوند.

افغانستان و سایر سرزمینهای مسلمان نشین هم همین طور است. در جبهه ی این ها هم کسانی هستند که با تأویلاتی که برای خودشان می آورند در همین جبهه مانند سیاف و امثالهم علیه مسلمین در حال فعالیت هستند اما، رهبریت عام در دست مرتدین است و این ها تأثیر گذار نیستند. با اینکه در همین جبهه هم هستند ولی، این ها در وضع موجود بیشتر شبیه خوشبو کننده ی توالت می مانند و یکی از عوامل جنگ روانی کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی برعلیه مسلمین و عاملی جهت بسیج عمومی فرزندان مسلمین جهت خرج کردن آن ها در راه اهداف کفار سکولار جهانی هستند.

این مسأله که صحابه قبل از کشتن مرتدین آنها را به دین خدا دعوت می کرده اند روشن می کند که مرتدین زمان ابوبکر رضی الله عنه به صورت عام مرتد از دین بوده اند، چنانچه ابوبکر رضی الله عنه در نامه ای که برای قبایل مرتد نوشت گفت:«دعوت، اذان است و چون گفتند دست از آنها بردارید».[1] نگاه کنید، جمعیتی که در جبهه ی مرتدین هستند ناهمگون اند.

یعنی ممکن بوده کسانی آنجا اذان می دادند اما جزو جبهه ی مسلمین بودند، گفته دست از آن ها بردارید، کاری به کارشان نداشته باشید؛ هر چند که ممکن است این ها مخالفین دولت اسلامی و مسلمین هم بوده باشند و علیه مسلمین اسلحه برنداشته اند اما، گفته «دعوت، اذان است و چون گفتند دست از آنها بردارید» یا کسانی که بعداً اذان دادند و دست از جنگ هم کشیدند و توبه کردند باز گفته دست از اینها هم بردارید.

در هر صورت، رهبریت جبهه ی مخالف حکومت اسلامی با مرتدین بود؛ حالا چه مرتدینی که کل دین را رد کرده بودند، چه کسانی که بخشی از دین را رد کرده بودند. چنانچه پاسخ ابوبکر به این ها این بود که: إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟ دين، كامل شد و نزول وحی از آسمان منقطع گرديد؛ پس آيا در دين كاستی و نقصی به وجود بيايد و من زنده باشم؟![2]آیا امکان دارد در دین نقصان بیاید و من زنده باشم؟ و ابوبکر نقص در دین را نپذیرفت و مثل سایر مرتدین با آن ها برخورد کرد. هم اکنون هم نیاز است دوباره این صدا بلند شود أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟ این باید ندای تمام موحدین باشد در برابر تمام سکولارها و سکولارزده های مرتدی که الان به جان دین، ناموس، وطن، آبرو و حیای مسلمین افتاده اند.

بله، در زمان ابوبکر، نفس انکار و ممانعت آنها از اجرائی شدن یکی از احکام قانون شریعت الله چون زکات باعث ارتداد آنها شد با آنکه سایر عبادات را هم انجام می دادند. ابوبكر رضی الله عنه در همان برخورد نخست، با رد پیشنهاد آنها و با رد تمام درخواستهای صلح جویانه ی مرتدین و با بستن تمام درهای سازش، جنگ را علیه مرتدین آغاز کرد و آنها را بین اسلام کامل یا جنگ، آزاد گذاشت و اسلام ناقص را از آن ها نپذیرفت و قبول نکرد.

(ادامه دارد……)

---

[1]– محمد بن جریر طبری، پیشین، ص 251

[2]– الخطيب التبريزي، مشكاة المصابيح، المحقق: محمد ناصر الدين الألباني،بیروت، المكتب الإسلامی، 1399 ق، كتاب المناقب، شماره ي9490  

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(31- қисмат)

Инхо мисли ек абзор ба ин шариатхо нигох мекунанд .Чи каси ба абзори чун чакуш,кўланг ,анбурдаст ва амсолихим эъломи вафодори карда ва худишро қурбонишон намуда то инхо бихоханд худишонро қурбони фалон шариати осмоний кунанд ?Инхо дуруст шуданд ва ба вужуд омадандки шариатхойи осмонийро масх кунанд ва аз дарун нобудишон кунанд ва бо зури аслаха қавонини дини секуляризмро бар онхо тахмил намоянд. Инхо наёмаданд аз қонуни шариати аллох ё хар кудом аз мазохиби феълийки вужуд доранд мухофизат кунанд ва ё кўмак кунандки ин шариатхо барои худишон хукумат ва қудрати мустақил дошта бошанд ва бар асоси қавонини худишон бар худишон хукумат кунанд.

Ононки хиёл мекунанд Амрико ё режими сехюнисти аз мазхаби онхо ё аз ақоиди онхо дифоъ мекунад ва худишро ба хотири мазохиб ва ақоиди инхо ба хатар мендозад хамин масириро меравандки секулярзадахо ва мунофиқин рафтанд.Секуляристхо ва секулярзадахо танхо ба унвони ек абзор ва васила ба ин шариатхойи осмоний ва мазохиби феълий исломий нигох мекунанд,абзорики битавонанд дар хидмат ба манофеъ ва ахдофишон аз он истефода кунанд.

25 – секулярзадахо ва мунофиқин хеч пойбанди ба ахд ва пеймонхойи худ надоранд ва наметавон ба пеймонхоишон хам эътимод кард:

«‏وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ‏ ‏فَلَمَّا آتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ‏* ‏فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ‏» (توبه/75-77)،

Дар миёни ( мунофиқон) касони хастандки бо худо пеймон мебандандки агар аз фазли худ моро бениёз кунад – имконоти молий ва чизи ба мо бидихад – бидуни шак ба садақа ва эхсон мепардозем ва аз замрай и солихин хохем буд –

لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ

Аммо хенгомики худо аз фазли худ бидонон бахшид ,бухл меварзанд сарпичи мекунанд ва руйигардон мешаванд. Худованд нифоқро дар дилхойишон падидор сохт то он рузики худоро дар он мулоқот мекунанд – яъни то рузи қиёмат – ин ба хотири он астки пеймони худоро шикастанд ва хамчунин дуруғ гуфтанд.

Инхо ахдишонро бо аллох мешкананд .Секулярзадахо ва мунофиқинки қаблан ишора кардем яқин дорандки ин қуръонро аллох фуру фристода , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз тарафи худо омада ,ахком моли аллох хастанд аммо дар ахдхойики ба худо медиханд ахдишон бо аллохро мешкананд ва зери хамма чиз мезананд.Замоники онхо ахдишон бо аллохро мешкананд ва зери хамма чиз мезананд он вақт ба ахдики бо махлуқот мебанданд пойбанд мешаванд ? Хашо ва калло . Касики ба ахд ва пеймони секулярзадахои мусалмоннамо дил бибандад жохили  астки онхоро онтурики аллох маърифий карда немешносад; чун хатто секуляристхойи ошкора хам ба ахди ва пеймонхойи инхо бовар надоранд. Чун инхо аз жинси худишон хастанд ва табиий астки бехтар аз дигарон онхоро мешносанд барои хамин аз онон бу унвони ек абзор истефода менамоянд ва бо онхо пеш аз андоза эхтиёт мекунанд ,то замони мисли ек дастмоли туолет аз онхо истефода мекунанд . Барои хамин онхо мисли ек абзор хастанд . Ба хеч чиз ин секулярзадахо эътимод надоранд.(идома дорад……)