نویسنده: admin

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(15- قسمت)

1. مورد کلان دیگری که الله تعالی برای ماندگار و پایدار کردن شادی معرفی کرده رضایت به قضا و قدر الله و عدم اعتراض به مقدّرات الهی در باطن و ظاهرمثل قلب و زبان و عمل است.

زمانی که شخص مومن به این درجه می رسد به بینشی روشن و واقعی از جایگاه زندگی دنیوی نسبت به زندگی اخروی دست پیدا می کند، و این باعث رضایت مندی و خشنودی به قضا و قدر الهی می شود. «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ مَا فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِمَا آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ» (حدید/23) «تا بر آنچه از دست داديد، تأسف نخوريد و به آنچه به شما داده شد، (سرمستانه) شادمانى نكنيد و خداوند هيچ متكبر فخرفروشى را دوست ندارد».

این یعنی بستن درهای غم و نا امیدی و استرس و افسردگی و تمام آفتهائی که به شادی انسان ممکن است صدمه بزنند، این یعنی محافظت از نعمت شادی که الله تعالی به عنوان یک نیاز در وجود ما قرار داده است، بخصوص زمانی که متوجه می شود که قطعا و بدون هیچ شکی همه ی انسانها با جانشان یا گرسنگی و مال و فرزندانشان و غیره مورد آزمایش و امتحان قرار می گیرند:

• وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ (بقره/155) و قطعاً شما را با برخی از ترس و گرسنگی و زیان مالی و جانی و کمبود میوه‌ها، آزمایش می‌کنیم، و مژده بده به بردباران .‏
• لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا ۚ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (آل عمران/186) بدون شک و به طور مسلّم از لحاظ مال و جان خود مورد آزمایش قرار می‌گیرید و حتماً از کسانی که پیش از شما بدیشان کتاب داده شده است(یهود و نصارا)، و از مشرکین(سکولاریستها)هم، اذیّت و آزار فراوانی می‌بینید و اگر بردباری کنید و بپرهیزید،  (کارهای شایسته همین است و) این اموری است که باید بر انجام آنها عزم را جزم کرد و در اجرای آنها کوشید .‏

در این صورت انسان می تواند دو نوع برداشت از دنیا داشته باشد:

 1- دنیا مکان استراحت و آخر خط است که نباید در آن مشکلات و ناملایماتی وجود داشته باشد. قطعاً در زندگی همه ی انسان ها مشکلاتی وجود دارند، در نتیجه در این دیدگاه مواجه شدن با این مشکلات و سختیها بسیار ناگوار و شکننده خواهد بود، و ثمره اش می شود آنچه کداک و مرکل و هزاران نفر مثل اینها بر سر خودشان آورده اند . .

2- برداشت دیگر این است که دنیا گذرا، ناپایدار و محل آزمایش و برداشت عمل صالح برای قیامتی است که این قیامت ماندنی و همیشگی است. در این نگرش انسان به راحتی سختی ها را قبول می کند و زندگی و تحمل سختی های آن برایش آسان می شدند .

این شیوه ی نگاه کردن، مومنی را تولید می کند که شکرگذار است « لَئِن شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُمْ» و مثبت اندیش است، و با وجود تلاشی که می کند و از تمام اسبابی که شرعی هستند برای رسیدن به هدف استفاده می کند، اما نتیجه را به الله واگذار می کند، و راضی است به قضا و قدر الهی، و این طوری از شادی درونیش محافظت می کند و به آن استحکام می بخشد.

ما در برابر این مومنین، انسانهای زیادی را می بینیم که قضاء و قدر الهی را متوجه نشده اند، و نگرششان به خودشان و جهان اطرافشان غیر شرعی است . اینان همیشه نکات منفی اطراف خودشان را می بینند؛ دائم از کارهای غلط اطرافیان و جامعه گله و شکایت دارند، از زندگی خودشان راضی نیستند، از بی پولی و نداشتن امکانات مادی و غیره همیشه می نالند. این اشخاص با این منفی نگری هایشان علاوه برآن که به جسم خودشان لطمه وارد می کنند شادی خود و دیگران را هم از بین می برند.

• مورد اساسی سومی که می تواند به پایدار ماندن شادی انسانها کمک کند ایمان به قیامت و دنیای پس از مرگ از طریق آخرین فرستاده ا ش است.

هدف نهایی و آرماني كه اسلام برای مسلمین ترسيم مي‏کند و سر راهشان قرار می دهد، تنها بهشت و رضایت الله است.  زمانی که شخص به میل خودش و با ایمان راسخ آزادانه به سمت و سوی این هدف اساسی حرکت می کند، حاضر می شود همه ی آنچه که در دنیا دارد را شادمانه در این مسیر فدا کند، و هر چه در این مسیر حرکت می کند و به این هدف مهم نزدیک می شود دروجودش احساس رضایت و شادیش اضافه می شود. به قعقاع اوسی گفتند؛ چیزی از بهشت برایمان بگو که ما را برایش تشویق و تحریض کند. گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم آنجاست.

  در اینجا واضح و روشن است که با تفسیر شرعی از دنیا و زندگی، عاقبتِ مسلمینِ مجاهد غیر از دو تا شادی نیست: یکی شادی در دنیا و دیگری شادی پس مرگ با شهادت که شهداء قبلا به آن رسیده اند. قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْبِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52)بگو:آیا درباره ما جز یکی از دو نیکی انتظار دارید:(یا پیروزی و غنیمت در دنیا، و یا شهادت و بهشت در آخرت). ولی ما درباره شما چشم به راه هستیم که یا خداوند به عذابی از سوی خود گرفتارتان سازد و یا (در این جهان) با دست ما (عذابتان دهد) . پس شما چشم به راه باشید و ما هم با شما در انتظاریم .

(ادامه دارد…….)

Меъёр ва маллоки ташхиси ” дарайн” дар дунё.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(2- қисмат)
Дар инжо ек мусалмон мисли Нажжоший розиаллоху анху метавонад иймони худро китмон кунад ва жихати масолихи муслимин хокими куффор шавад, диққат кунид; ек мўъмин жихати масолихи метавонад хоким бар куффор шавад ва хатто мужрийи ахкоми куффор бар куффор шавад; ва ин комилан фарқ дорад бо инки иддайи муддаий хастанд ек мусалмон метавонад бар асоси ахкоми куфрий бар муслимин хокимият кунад.
Хокимияти ек мусалмон бар асоси қавонини куффор бар куффор фарқ дорад бо хокимияти ек мусалмон бар асоси қавонини куффор бар муслимин . дар инжо ончи ба сурати амд нодида гирифта мешавад ” қонуни асосий” хоким бар он жомеъа аст, танхо бо қавонини исломий метавон бар муслимин хокимият кард.
Ин еки аз хамон шубхоти астки
«الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ» و « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» و «الرُّوَيْبِضَة» و «عُلَمَاءِ السَّوْءِ»
дарборхойи тоғутхо қасд доранд бо он хокимияти куффор ва муртаддинро бар муслимин тўвжих кунанд, ва саъй доранд бо он куффор хоким бар жомеъаро валийи амри шаръий ва вожибул итоайи муслимин маърифий кунандки итоат аз он вожиб ва нофармоний аз он харом аст хар чандки кофар ва муртад хам бошад ва қавонини еки аз ” куффори чохоргона” ро нез бар муслимин тахмил кунанд. Ва ин уламойи суъ ва сохирони дин фуруш ба хамин содагий муслиминро омода ва хатто ” мажбур” ба итоат аз қавонини чанин хокими кофари мекунанд.
Нуктайи мухиммики дар мовриди дорул куфр хамиша ба он ишора шуда ин астки меъёри қавонин хастандки бар он жомеъа хоким аст на сокинини он жомеъа, ва хукмики содир мешавад бар қавонин ва хокимияти он жомеъа аст на мардумони он жомеъа, ва хукми ” дор” иртиботи ба сокинини он ” дор” надарад, ва тамоми ақволики аз қуръон ва суннати сахих ва ақволи сахоба ва мазохиби мухталифи исломий зикр шуд хавли михвари макон ва хок мегардад на касоники дар чанин макон ва сарзамини зиндагий мекунанд,ва ин хукм хеч иртиботи ба сокинини чанин хок ва замини надорад ва ба ин маъни нестки агар ба сарзамин ва хоки гуфтем дорул куфр аст хатман сокинини он хам кофар бошанд, ё замоники мегуем дорул ислом, қарор нест хаммайи сокинини он хам хатман мусалмон бошанд, ва имкони он хам хастки сарзамини дорул ислом бошад аммо тамоми сокинини он кофар бошанд чун тахти хокимияти дорул ислом аст.
Дар инжо мухим нестки сокинини дорул ислом хаммайи мусалмон бошанд ё на. Дорул куфр хам хаминтур аст. Мухим қонуни асосий хоким бар он жомеъа аст, на афроди он жомеъа; ва хукм шомили сарзамин мешавад на афроди жомеъа. Набояд масоилро бо хам махлут кард, мо дар мовриди макон ва сарзамин хукм содир мекунем на дар мовриди сокинини он.
Мисли Макка қабли аз хижрати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам, бо вужуди онки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва соири муслимин дар он зиндагий мекарданд аммо дорул куфр буд ва Макка баъди аз хижрат то замони фатх табдил мешавад ба дорул куфрики дорул харб хам хаст чунончи имоми Молик рохимахуллох мегуяд:
« وَكَانَتْ الدَّارُ يَوْمئِذٍ دَارَ الْحَرْبِ لِأَنَّ أَحْكَامَ الْجَاهِلِيَّةِ كانَتْ ظَاهِرَةً يَوْمئِذٍ ».
Дар баробар, Хайбар қабли аз фатх , бо вужуди пеймоннома, сарзамини куфр ва дорул куфр буд; аммо пас аз фатх бо вужуди онки хаммайи сокинини он кофар ва яхудий буданд жузви дорул ислом ва сарзамини ислом гардид. Ё сарзамини мисли Хинд ва аксари жохойики алъон хам кофар хастанд ва ле қаблан жузви дорул ислом буданд. Дар инжо хам мухим нестки сокинини дорул ислом хамма мусалмон хастанд ё мисли Мадина куффор хам дар он бошанд ё хатто мисли хиндустон аксари сокинини он хам кофар бошанд. Мухим қонуни жомеъа ва хокимияти жомеъа аст.
(идома дорад………)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(14- қисм)

Бу ва бунга ўхшаш инсонлар зикр қилиб ўтган  ижобий ўринларни хаммасини, аллохни шариатидаги қонунлар шодликка боис бўладиган абзорлар сифатида қабул қилади. Аллох таоло номларини биз айтиб ўтган мана бу ижобий ўринларни тасдиқлаш билан бирга, бундан бошқа мавжуд  майда ўринларни шодликнинг зохирий белгиси сифатида, ўзининг шариатида ва асосий қонунларида умумий бир жамланма кўринишида, учта асосий омилни инсонда доимий шодлик ва бахтни вужудга келтирувчи манбаъ сифатида таништирган, улар “хаёлдаги бахт ва шодликка” айланмасидан олдин  мана бу шодликларни ташкиллаштиради ва бошқариб контрол қилади ва хидоят қилади:

 1-Ушбу асосий ўринлардан бири шодликнинг энг мухим ва асосий омили сифатида, ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллохга ихлос билан иймон келтириш ва чин дилдан ишонишдир. Ташвиш, изтироб ва тушкинликни йўқлиги  ва қалб хотиржамлигини қўлга киритиш хар қандай шодликни асосий нави хисобланади, мана буни ғайри шаръий дастурлардан ва қонунлардан четланиш ва аллохнинг шариатидаги қонунларга сўзсиз итоат қилиш орқалигина қўлга киритилади. Аллох таоло мархамат қиладики:     

 الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28)

Улар иймон келтирган ва қалблари аллохни зикр қилиш- эслаш билан ором оладиган зотлардир. Огох бўлингизким, аллохни зикр қилиш билан қалблар ором олур.

Шу ерда бир нарсани айтиб ўтмоқчиман, мўъминларни даражаси мусулмонларни даражасидан юқорироқ бўлгани каби, таскин топишни  даражаси иймон даражасидан юқорироқда туради:

 وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَکِن لِّیَطْمَئِنَّ قَلْبِی(بقره/260)

Эсланг (эй Мухаммад), Иброхим: “парвардигор,менга ўликларни қандай қилиб тирилтиришингни кўрсат”, деганида, аллох: “ишонмайсанми?”- деди. Иброхим айтди: “йўқ, ишонаман-ку, лекин дилим яна хам таскин топиши учун”.

Шахс тоғутга куфр келтириш ва аллохга иймон келтириш орқали аллохни шариатидаги қонунларнинг қадриятларига ва аллох таолони рахмати,ваъдаси,огохлантиришларига боғланиб қолган пайтида, у ўзининг шодлигини аллох таолодан бошқа хеч қандай нарсага ва хеч кимга боғламайди, шу сабабли хам у хамиша шодлик неъматидан бахраманд бўлади, чунки:

  وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي.

Энди шахс ўзини шодлигини фақат ўткинчи моддий ишларга боғлаб олган пайтида, ана бу ишлар тамом бўлган пайтида у хам ғам- ташвишга дучор бўлиши табиий бир холат.

Сиз бир тасаввур қилиб кўринг, хамма одамлар учун расм олишга имконият яратиб берган жорж эстман кодакдек инсонни 95 миллион доллор даромади бўлган, лекин у 1932 йилда мол-дунёдан ва дунё лаззатларидан тўйиб кетгани сабабли, 82 ёшида ўзини ўзи отиб ўлдиради. Кодак васиятномасини охирги жумласида қуйидагиларни ёзиб қолдирган эди: ” мен керакли ишимни бажариб бўлдим. Демак мени бу ерда қолишимга эхтиёж қолмади.”

Яна бир бошқа бир намуна адолъф меркел бўлиб, у 74 ёшида 2009 йилда 43 миллиярд доллор даромади бўлишига ва дори ишлаб чиқарувчи ва автомобил ишлаб чиқарувчи бир неча катта ширкатга эга бўлишига ва уни қўл остида 100000 дан ортиқ ишчилар ишлашига қарамасдан ва дунёда 44 чи ўриндаги бадавлат киши бўла  туриб, ширкатларидан бирининг акцияси 50 фоизга тушиб кетгани туфайли ўзини поездни остига ташлаб ўлдиради, у мана бу вазиятда бадавлат кишиларнинг 44 чи ўрнидан 96чи ўринга тушиб кетарди холос.

Мана бу борада намуналар жуда кўп, унда шахслар ўзларини шодликларини дунёвий ўткинчи ишларга боғлаб олишган, улар бу ишларни қўлга киритишган пайтда кудокка ўхшаб ўзларини ўлдиришади ёки бўлмасам агар меркелга ўхшаб мол-давлатлари бир миқдор ноқис бўлиб қолса хам ўзларини нобуд қилиб ташлашади.

Аммо мўъмин шахс ўзини шодлигини аллохни шариатидаги қонунга ва аллох таолони ваъдаларига боғлаган пайтида, гунохлардан пархез қилишлик хам унга шодлик келтиради, аллохни йўлида жиход қилишлик ва силайи рахмни барқарор қилишлик хам унга шодлик ва бахт келтиради, мехмон кутиб олишлик ва аллохни бандаларини мушкилотларини енгиллатиш ва аллох таолони дастурларини ижро қилишлик хам унга шодлик ва хурсандчилик келтиради, яъни у 

خَیرُ النَّاسِ أنفَعَهُم لِلنَّاس،

эканини яхши билади, амр ба маъруф ва нахий аз мункар, даъват ишлари ва одамлар учун  аллохни шариатидаги қонунларни, исломий хукуматни қайтадан олиб келишдан тортиб, инсонларга моддий манфаъат етказиш ва умум одамларга фойда келтирадиган ишларни амалга оширишлик уни рухиясини шод ва хурсанд қилади, уни умидини ва ўзига бўлган ишончини юқорига кўтаради.

Хатто шахс ўзини ораста тутишлиги ва ўзини либосларига ,ташқи кўринишига эътибор беришлиги хам мўъмин кишини  шодлигига шодлик қўшади, чунки аллох таоло мархамат қиладики:

    «يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» (اعراف/31)

Эй одам болалари, хар бир сажда чоғида зийнатланингиз (яъни тоза либосда бўлингиз) хамда ( хохлаганингизча) еб – ичаверинглар, фақат исроф қилманглар. Зотан, у исроф қилгувчи кимсаларни севмас.

Мана бу борада намуналар жуда кўп, аммо бу ерда ишора қилиниши керак бўлган нуқта шуки, кўз ёш тўкишлик аллохни шариатидаги қонунида шодликни тўлдирувчиларидан бири сифатида, хамда  ғам-андухдан қутулиш ва ғам- андухни танадан чиқариб ташлаш учун энг фойдали ва энг олий, табиий бир чора деб хисобланади.

Кўз ёш тўкишлик инсонни тушкинликка тушишдан сақлашидан ташқари, у хаким худованд томонидан инъом қилинган  инкор қилиб бўлмайдиган неъматлардан бири саналади, у инсонни тинчлантириш учун инсонга берилган  энг яхши, афзал воситалардан биридур. Шунга асосланган холда кўз ёш тўкишлик ва кулишлик шодликни давомий  бўлишида бир-бирини тўлдирувчи  хисобланади. Аллох таоло хам мана бу мақсадни қўлга киритилгунча хам кулдиради ва хам кўз ёш тўктиради:

    « وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي».

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кўз ёш тўкиш ва хатто  киши ўзини  кўз ёш тўкишга мажбурлаш  учун хам бир қанча тавсиялар берганлар.

Мана бу дунёвий хаётдаги инсонларнинг рухий ва ички саломатликларини аллохни шариатидаги қонунлар томонидан тўғри риоят қилиниши демакдир, албатта мана бу шодликни мухофизат қилишлик ва ғам- ғуссани бошқа усулга кўра танадан чиқариб юборишлик, мўъмин бўлмаган кишилар учун хазм қилиб бўлмайдиган нарса бўлиши мумкин.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(14- قیسم)

بوُ وَ بوُنگَه اوُحشَش اِنسانلَر ذِکر قِیلِیب اوُتگَن اِجابِی اوُرِینلَرنِی هَمَّه سِینِی، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر شادلِیککَه باعِث بوُلَه دِیگَن اَبزارلَر صِیفَتِیدَه قَبوُل قِیلَه دِی. اَلله تَعالَی ناملَرِینِی بِیز اَیتِیب اوُتگَن مَنَه بُو اِجابِی اوُرِینلَرنِی تَصدِیقلَش بِیلَن بِیرگَه، بوُندَن باشقَه مَوجُود مَیدَه اوُرِینلَرنِی شادلِیکنِینگ ظاهِرِی بِیلگِیسِی صِیفَتِیدَه، اوُزِینِینگ شَرِیعَتِیدَه وَ اَساسِی قانوُنلَرِیدَه عُمُومِی بِیر جَملَنمَه کوُرِینِیشِیدَه، اوُچتَه اَساسِی عامِلنِی اِنساندَه دائِمِی شادلِیک وَ بَختنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِی مَنبَع صِیفَتِیدَه تَنِیشتِیرگَن، اوُلَر “خَیالدَگِی بَخت وَ شادلِیککَه” اَیلَنمَه سِیدَن آلدِین مَنَه بُو شادلِیکلَرنِی تَشکِیللَشتِیرَه دِی وَ باشقَه رِیب کانترال قِیلَه دِی وَ هِدایَت قِیلَه دِی:

1. اوُشبُو اَساسِی اوُرِینلَردَن بِیرِی شادلِیکنِینگ اِینگ مُهِم وَ اَساسِی عامِلِی صِیفَتِیدَه،لا اِلَهَ اِلّا الله وَ مُحَمَّد الرسُول الله گَه اِخلاص بِیلَن اِیمان کِیلتِیرِیش وَ چِین دِیلدَن اِیشانِیشدِیر. تَشوِیش، اِضطِراب وَ توُشکوُنلِیکنِی یوُقلِیگِی وَ قَلب خاطِرجَملِیگِینِی قوُلگَه کِیرِیتِیش هَر قَندَی شادلِیکنِی اَساسِی نَوِی حِسابلَه نَه دِی، مَنَه بوُنِی غَیرِی شَرعِی دَستوُرلَردَن وَ قانوُنلَردَن چِیتلَه نِیش وَ اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه سوُزسِیز اِطاعَت قِیلِیش آرقَه لِیگِینَه قوُلگَه کِیرِیتِیلَه دِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:    الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28) اوُلَر اِیمان کِیلتِیرگَن وَ قَلبلَرِی اَلله نِی ذِکر قِیلِیش- اِیسلَش بِیلَن آرام آلَه دِیگَن ذاتلَردِیر. آگاه بوُلِینگِیزکِیم، اَلله نِی ذِکر قِیلِیش بِیلَن قَلبلَر آرام آلوُر.

شُو یِیردَه بِیر نَرسَه نِی اَیتِیب اوُتماقچِیمَن، مُؤمِنلَرنِی دَرَجَه سِی مُسُلمانلَرنِی دَرَجَه سِیدَن یوُقارِیراق بوُلگَه نِی کَبِی، تَسکِین تاپِیشنِی دَرَجَه سِی اِیمان دَرَجَه سِیدَن یوُقارِیراقدَه توُرَه دِی:   وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَکِن لِّیَطْمَئِنَّ قَلْبِی(بقره/260) اِیسلَنگ ( اِی مُحَمَّد)،اِبراهِیم: “پَروَردِیگار، مِینگَه اوُلِیکلَرنِی قَندَی قِیلِیب تِیرِیلتِیرِیشِینگنِی کوُرسَت”، دِیگَه نِیدَه، اَلله “اِیشانمَیسَنمِی؟”- دِیدِی. اِبراهِیم اَیتدِی: “یوُق، اِیشانَه مَن-کوُ،لِیکِن دِیلِیم یَنَه تَسکِین تاپِیشِی اوُچُون”.

شَخص طاغوُتگَه کُفر کِیلتِیرِیش وَ اَلله گَه اِیمان کِیلتِیرِیش آرقَه لِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِینگ قَدرِیَتلَرِیگَه وَ اَلله تَعالَی نِی رَحمَتِی، وَعدَه سِی،آگاهلَنتِیرِیشلَرِیگَه باغلَه نِیب قالگَن پَیتِیدَه، اوُ اوُزِینِینگ شادلِیگِینِی اَلله تَعالَی دَن باشقَه هِیچ قَندَی نَرسَه گَه وَ هِیچ کِیمگَه باغلَه مَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُ هَمِیشَه شادلِیک نِعمَتِیدَن بَهرَمَند بوُلَه دِی، چوُنکِی:   وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي. اِیندِی شَخص اوُزِینِی شادلِیگِینِی فَقَط اوُتکِینچِی ماددِی اِیشلَرگَه باغلَب آلگَن پَیتِیدَه، اَنَه بُو اِیشلَر تَمام بوُلگَن پَیتِیدَه اوُ هَم غَم – تَشوِیشگَه دوُچار بوُلِیشِی طَبِیعِی بِیر حالَت .

سِیز بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگ، هَمَّه آدَملَر اوُچُون رَسم آلِیشگَه اِمکانِیَت یَرَه تِیب بِیرگَن جارج اِیستمَن کادَکدِیک اِنساننِی 90 مِللِیان داللار دَرآمَدِی بوُلگَن، لِیکِن اوُ 1932 یِیلدَه مال- دُنیادَن وَ دُنیا لَذَّتلَرِیدَن توُیِیب کِیتگَه نِی سَبَبلِی، 82 یاشِیدَه اوُزِینِی اوُزِی آتِیب اوُلدِیرَه دِی. کادَک وَصِیَتنامَه سِینِی آخِیرگِی جُملَه سِیدَه قوُیِیدَگِیلَرنِی یازِیب قالدِیرگَن اِیدِی:” مِین کِیرَکلِی اِیشِیمنِی بَجَه رِیب بوُلدِیم. دِیمَک مِینِی بُو یِیردَه قالِیشِیمگَه اِیختِیاج قالمَه دِی. “

یَنَه بِیر باشقَه نَمُونَه اَدالف مِیرکِیل بوُلِیب، اوُ 74 یاشِیدَه 2009 یِیلدَه 43 مِللِیَرد داللار دَرآمَدِی بوُلِیشِیگَه وَ دارِی اِیشلَب چِیقَه رُوچِی وَ اَوتامابِیل اِیشلَب چِیقَه رُوچِی بِیر نِیچَه کَتتَه شِیرکَتگَه اِیگَه بوُلِیشِیگَه وَ اوُنِی قوُل آستِیدَه 100000دَن آرتِیق اِیشچِیلَر اِیشلَه شِیگَه قَرَمَسدَن وَ دُنیادَه 44 چِی اوُرِیندَگِی بَدَولَت کِیشِی بوُلَه توُرِیب، شِیرکَتلَرِیدَن بِیرِینِینگ اَکسِیَه سِی 50 % گَه توُشِیب کِیتگَه نِی توُفَیلِی اوُزِینِی پایِزدنِی آستِیگَه تَشلَب اوُلدِیرَه دِی، اوُ مَنَه بُو وَضِیعیَتدَه بَدَولَت کِیشِیلَرنِینگ 44 چِی اوُرنِیدَن 96 اوُرِینگَه توُشِیب کِیتَردِی خالاص.

مَنَه بوُ بارَه دَه نَمُونَه لَر جوُدَه کوُپ، اوُندَه شَخصلَر اوُزلَرِینِینگ شادلِیکلَرِینِی دُنیاوِی اوُتکِینچِی اِیشلَرگَه باغلَب آلِیشگَن، اوُلَر بُو اِیشلَرنِی قوُلگَه کِیرِیتِیشگَن پَیتدَه کوُداککَه اوُحشَب اوُزلَرِینِی اوُلدِیرِیشَه دِی یاکِی بوُلمَسَم اَگَر مِیرکِیلگَه اوُحشَب مال- دَولَتلَرِی بِیر مِقدار ناقِیص بوُلِیب قالسَه هَم اوُزلَرِینِی نابوُد قِیلِیب تَشلَه شَه دِی.

اَمّا مُؤمِن شَخص اوُزِینِی شادلِیگِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه وَ اَلله تَعالَی نِی وَعدَه لَرِیگَه باغلَه گَن پَیتِیدَه، گوُناهلَردَن پَرهِیز قِیلِیشلِیک هَم اوُنگَه شادلِیک کِیلتِیرَه دِی، اَلله نِی یوُلِیدَه جِهاد قِیلِیشلِیک وَ صِیلَه یِی رَحمنِی بَرقَرار قِیلِیشلِیک هَم اوُنگَه شادلِیک وَ بَخت کِیلتِیرَه دِی،مِهمان کوُتِیب آلِیشلِیک وَ اَلله نِی بَندَه لَرِینِی مُشکِلاتلَرِینِی یِینگِیللَه تِیش وَ اَلله تَعالَی نِی دَستوُرلَرِینِی اِجرا قِیلِیشلِیک هَم اوُنگَه شادلِیک وَ حوُرسَندچِیلِیک کِیلتِیرَه دِی، یَعنِی اوُ  خَیرُ النَّاسِ أنفَعَهُم لِلنَّاس، اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه دِی، اَمر بَه مَعرُوف وَنَهِی اَز مُنکَر، دَعوَت اِیشلَرِی وَ آدَملَر اوُچُون اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی، اِسلامِی حُکوُمَتنِی قَیتَه دَن آلِیب کِیلِیشدَن تارتِیب، اِنسانلَرگَه ماددِی مَنفَعَت یِیتکَه زِیش وَ عُمُوم آدَملَرگَه فایدَه کِیلتِیرَه دِیگَن اِیشلَرنِی عَمَلگَه آشِیرِیشلِیک  اوُنِی رُوحِیَه سِینِی شاد وَ حوُرسَند قِیلَه دِی، اوُنِی اوُمِیدِینِی وَ اوُزِیگَه بوُلگَن اِیشانچِینِی یوُقارِیگَه کوُتَه رَه دِی.

حَتَّی شَخص اوُزِینِی آرَستَه توُتِیشلِیگِی وَ اوُزِینِی لِباسلَرِیگَه، تَشقِی کوُرِینِیشِیگَه اِعتِبار بِیرِیشلِیگِی هَم مُؤمِن کِیشِینِی شادلِیگِیگَه شادلِیک قوُشَه دِی، چوُنکِی اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:      «يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» (اعراف/31) اِی آدَم بالَه لَرِی، هَر بِیر سَجدَه چاغِیدَه زِینَتلَه نِینگِیز ( یَعنِی تازَه لِباسدَه بوُلِینگِیز) هَمدَه ( هاحلَه گَه نِینگِیزچَه) یِیب – اِیچَه وِیرِینگلَر، فَقَط اِصراف قِیلمَنگلَر. ذاتاً، اوُ اِصراف قِیلگوُچِی کِیمسَه لَرنِی سِیومَس.

مَنَه بُو بارَه دَه نَمُونَه لَر جُودَه کوُپ، اَمّا بُو یِیردَه اِیشارَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگَن نوُقطَه شوُکِی، کوُز یاش توُکِیشلِیک اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنِیدَه شادلِیکنِی توُلدِیرُوچِیلَرِیدَن بِیرِی صِیفَتِیدَه،هَمدَه غَم – اَندوُهدَن قوُتوُلِیش وَ غَم – اَندوُهنِی تَنَه دَن چِیقَه رِیب تَشلَش اوُچُون اِینگ فایدَه لِی وَ اِینگ عالِی، طَبِیعِی بِیر چارَه دِیب حِسابلَه نَه دِی.

کوُز یاش توُکِیشلِیک اِنساننِی توُشکِینلِیککَه توُشِیشدَن سَقلَشدَن تَشقَه رِی، اوُ حَکِیم خُداوَند تامانِیدَن اِنعام قِیلِینگَن اِنکار قِیلِیب بوُلمَیدِیگَن نِعمَتلَردَن بِیرِی سَنَلَه دِی، اوُ اِنساننِی تِینچلَنتِیرِیش اوُچُون اِنسانگَه بِیرِیلگَن اِینگ یَحشِی،اَفضَل واسِیطَه لَردَن بِیرِیدوُر. شوُنگَه اَساسلَنگَن حالدَه کوُز یاش توُکِیشلِیک وَ کوُلِیشلِیک شادلِیکنِی دَوامِی بوُلِیشِیدَه بِیر- بِیرِینِی توُلدِیرُوچِی حِسابلَه نَه دِی. اَلله تَعالَی هَم مَنَه بُو مَقصَدنِی قوُلگَه کِیرِیتِیلگوُنچَه هَم کوُلدِیرَه دِی وَ هَم کوُز یاش توُکتِیرَه دِی:     « وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي». رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم کوُز یاش توُکِیش وَ حَتَّی کِیشِی اوُزِینِی کوُز یاش توُکِیشگَه مَجبُورلَش اوُچُون هَم بِیر قَنچَه تَوصِیَه لَر بِیرگَنلَر.

مَنَه بُو دُنیاوِی حَیاتدَگِی اِنسانلَرنِینگ رُوحِی وَ اِیچکِی سَلامَتلِیکلَرِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر تامانِیدَن توُغرِی رِعایَت قِیلِینِیشِی دِیمَکدِیر، اَلبَتَّه مَنَه بُو شادلِیکنِی مُحافِظَت قِیلِیشلِیک وَ غَم – غوُصَّه نِی باشقَه اوُصُولگَه کوُرَه تَنَه دَن چِیقَه رِیب یوُبارِیشلِیک، مُؤمِن بوُلمَه گَن کِیشِیلَر اوُچُون هَم هَذم قِیلِیب بوُلمَیدِیگَن نَرسَه بوُلِیشِی موُمکِین.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(14- قسمت)

این موارد، و موارد مشابه مثبت دیگری که انسانها ذکر کرده اند را قانون شریعت الله به عنوان ابزارهائی که به شادی منجر می شوند قبول دارد. الله تعالی با تأکید بر موارد مثبتی که نام بردیم و موارد ریز دیگری که به عنوان نمادهای ظاهری شادی وجود دارند، در قانون اساسی و شریعت خودش در یک جمع بندی کلی سه عامل اساسی را منشأ تولید شادی پایدار در انسان ها معرفی می کند، و این شادیها را سازماندهی، مدیریت، کنترل و هدایت می کند تا از تبدیل شدن آنها به «توهم خوشحالی» جلوگیری شود:

1.  یکی از این موارد کلیدی پایبندی و ایمان مخلصانه به لا اله – الا الله و محمد رسول الله به عنوان مهم ترین و زیربنایی ترین عامل شادی است. نداشتن نگرانی، اضطراب و افسردگی و رسیدن به اطمینان قلبی، اساس هر نوع شادی است، و این تنها با دوری کردن از برنامه ها و قوانین غیر شرعی و تبعیت بی چون و چرا از قانون شریعت الله تأمین می شود. الله تعالی می فرماید: الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28) آن کسانی که ایمان می‌آورند و دلهایشان با ذکر الله اطمینان و آرامش پیدا می‌کند . آگاه باشد! دلها با یاد الله به درجه اطمینان می رسند.

در اینجا باید عرض کنم که همچنانکه درجه ی مومنین بالاتر از درجه ی مسلمین است به همین شیوه درجه ی اطمینان بالاتر از درجه ی ایمان است: وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَکِن لِّیَطْمَئِنَّ قَلْبِی(بقره/260) و هنگامی را که ابراهیم گفت: پروردگارا ! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می‌کنی. گفت : مگر ایمان نیاورده‌ای‌ ؟! گفت: چرا ! ولی تا اطمینان قلب پیدا کنم.

زمانی که شخص با کفر به طاغوتها و ایمان به الله به ارزشهای قانون شریعت الله و رحمت و وعده و عیدهای الله تعالی دلبسته و وابسته می شود، دیگر شادی خودش را به هیچ چیز و هیچ کس دیگری غیر از الله تعالی وابسته نمی کند، برای همین است همیشه از نعمت شادی برخوردار می شود، چون: وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي.  زمانی که شخص شادی خودش را تنها به امور زودگذر مادی وابسته می کند طبیعی است که با تمام شدن آنها، او هم دچار غم و نگرانی شود.

تصور کنید کسی مثل جرج ایستمن کداکِ که عکاسی رابرای همه ی مردم ممکن کرد،با وجودیکه 95 میلیون دلار سرمایه داشت در سال 1932 به دلیل سیر شدن از مال و لذتهای دنیا در سن 82 سالگی خودش را با شلیک گلوله ای به سینه ش می کشد. کداک در آخرین جملهٔ وصیت ‌نامه‌اش نوشت بود «من کارم را انجام دادم. پس ماندن دیگر لزومی ندارد»

نمونه ی دیگر آدلف مرکلِ است که در سن 74سالگی در سال 2009 با 43 میلیارد دلار سرمایه و چندین شرکت بزرگ داروسازی و خودرو سازی و غیره که صد هزار کارمند زیر نظر او کار می کردند و 44 امین مرد ثروتمند جهان بود به دلیل افت 50 درصدی سهام یکی از شرکتهایش خودش را می اندازد جلو قطار و خودکشی می کند، در حالی که  تنها از رتبه 44 ثروتمند ترین افراد جهان به نفر 96 تنزل پیدا می کرد.

نمونه ها و موارد در این زمینه بسیار زیادند که اشخاص شادی خودشان را به امور زودگذر دنیوی وابسته کرده اند و زمانی که به این امور رسیده اند مثل کداک خودکشی کرده اند یا اگر مثل مِرکل کمی از آن ناقص شده خودشان هم از بین برده اند .

اما زمانی که شخص مومن شادی خودش را به الله و قانون شریعت الله و وعده های الله تعالی گره می زند دیگر پرهیز از گناه برایش شادی می آورد، جهاد فی سبیل الله و برقراری صله ی رحم برایش شادی می آورد، پذیرایی از مهمان و گره گشایی از کار بندگان الله و اجرای تمام دستورات الله تعالی  برایش شادی می آورد، یعنی زمانی که می داند خَیرُ النَّاسِ أنفَعَهُم لِلنَّاس، از امر به معروف و نهی از منکر و کار تبلیغی و تلاش برای بازگرداندن حکومت و قانون شریعت الله بر مردم گرفته تا رساندن نفع مادی به انسان ها و انجام امور عام المنفعه روحیه اش را شاد می کند و امید و عزت نفسش را بالا می برد.

حتی خودآرائی و رسیدگی به سر و لباس خود شخص هم برای مومن شادی مزید بر شادی می آورد چون می داند الله تعالی فرموده : «يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» (اعراف/31) ای آدمیزادگان! در هرمسجدی، خود را بیارائید . حالا این شخص هم شادی ناشی از رسیدگی به وضع ظاهری به او می رسد و هم شادی ناشی از تبعیت از یکی از قوانین شریعت الله که به شادی اولی و عمومیش پایداری و ماندگاری می بخشد .  

در این زمینه نمونه ها زیادند اما نکته ای که لازم است به آن اشاره شود گریه ست به عنوان یکی از مکملهای شادی در قانون شریعت الله که  به عنوان یکی از مفید ترین، عالی‌ترین و طبیعی‌ترین راه ها برای رهایی از غم و اندوه و بیرون ریختن غم و اندوه سفارش می شود .

گریه نه تنها افسردگی نمی آورد، بلکه یکی از نعمتهای غیر قابل انکار از سوی خدای حکیم، و یکی از بهترین وسیله ها برای  تسکین انسان است که در وجود انسان قرار داده شده است. بر این اساس خنده و گریه در پایدار شدن شادی مکمل هم می شوند. الله تعالی هم برای رسیدن به این هدف هم می خنداند و هم می گریاند: « وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي». رسول الله هم برای گریه کردن حتی به گریاندن اجباری خود هم سفارش هایی کرده است .

 این یعنی رعایت صحیح بهداشت درونی و روانی انسانها در زندگی دنیوی توسط قانون شریعت الله، حتی اگر محافظت از این شادی و دور ریختن غم و غصه رابه سبک دیگری سفارش کرده باشد که برای غیر مومنین قابل هضم هم نباشد.

(ادامه دارد……)

Меъёр ва маллоки ташхиси ” дарайн” дар дунё.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. / бахши: 4.

Дар жамбандийи оёти қуръон ва суннати сахихи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва ақволи мухталифи асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва оройи мазохиби мухталифи исломий ба нуктайи хоссос, мухим, қобили таважжух ва баржастайи пей бурдем ва онхам инки: манот ва меъёр ва маллоки вохиди барои таъйини ” дорул куфр” ё ” дорул ислом” будани сарзамини вужуд дорад ба номи ” қонун” ва ” хокимият”ки ба дунболи худ итоати зер дастон ва таъйини мужозот ва подош ин зер дастонро нез ба хамрох дорад, ва ин яъни хамон мафохим ва мухтавойи чохоргонайи динки иборат буданд аз: 1. Қудрати хокимият. 2.қонун ва барнома.3. итоат ва фармонбурдорий. 4. Мужозот ва подош.

Холо дар сарзаминики ин чохор маъни ва мухтавойи дин, мухтасси дини ” ислом” аст ва тавассути муслимин рахбарий мешавад ” дорул ислом” аст ва сарзамини хамки ин чохор маъни ва мухтавойи дини мухтасси ” куфр” аст ва тавассути еки аз ” куффори чохоргона” йи ошкор яъни: 1.Аллазина хаду .2. Вассоибин. 3. Ваннасоро.4. Валмажус.5. Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. Муртаддин идора мешавад “дорул куфр” аст.

Пас ” қонун ва хукм” ва ” султа ва хокимият” меъёр ва маллок ташхиси  ” дарайн” дар дунё мешаванд ва ончики ба унвони хун дар раги хокимият жараён пейдо мекунад ва ба он хаёт медихад ” қонун ва хукм” аст ва ” қонун ва хукм” манот, маллок ва меъёри зер баноий жихати ташхиси ” дорул ислом” аз ” дорул куфр” мешавад.

-Дар ин сурат метавонем бигуем: дорул ислом, хок ва сарзамини астки ” қонуни асосийи” он тибқи шариати аллох бошад, ва қонуни аллох ғолиб аст , ва бар асоси қонуни шариати аллох идора мешавад, ва итоат аз ин қавонин ошкор мегардад, ва тибқи хамин қонун ва бо пуштивонайи хамин қонун амр ба хубий ва нахий аз бадий сурат мегирад;  холо, ин шариати аллох ё бар асоси шўройи улил амр аст ва тамоми фирақ ва тафосири исломий дар он дахолат доранд  ва ижмоъи вохиди муслимин ва жамоати вохид ва вахдати исломий вужуд  дорад, ё дар сурати изтирор ва холати ториъ( яъни холати ногахоний , гузаро, иттифоқий, оризий, бесобиқа, ва ғейри мунтазира) бар асоси еки аз мазохиби исломий идора мешавад ва иттиходи исломий вужуд дорад ва ба дунболи он хокими ин хок ва сарзамин нез мусалмон аст.

-Ва дорул куфр, жомеъайи астки ” қонуни асосийи” он бар асоси шариати аллох набошад ва қонуни шариати аллох дар умури хукуматий, қазоий, омузиш ва парвариш, иқтисод ва дигар жанбахойи зиндагийи ижтимоийи инсонхо кинор гузошта шуда аст.

Дар ин дорул куфр мумкин аст ек мусалмон мисли Нажжоший розиаллоху анху хоким бошад ё еки аз ” куффори чохоргона” ки тажассуми заминийи тоғут ва хокимияти тоғут хастанд. Дар инжо ин мусалмон ё кофар будани рахбарияти жомеъа омили жихати тағйири ” дор” ва сарзамин аз дорул куфр ба дорул ислом намешавад балки меъёри аслий ” қонуни асосий” астки ин рахбар тибқи он бар мардум хукумат мекунад.

Пас мумкин аст дар жойи мисли Хабаша рахбари мусалмони бошад мисли Нажжоший розиаллоху анху аммо сарзамини дорул куфр бошад, дар инжо меъёр ” қонуни асосий” хоким бар он жомеъа аст ва замоники масалайи мусалмон будани хокими ” дорул ислом ” матрах мешавад ба ин далил астки мужрийи қавонини шариати аллох бидуни шак ек мусалмон аст ва кофари наметавонад ибтидо шурути рахбарияти дорул исломро дошта бошад ва чунон мужтахид , фақих ва олими бишавадки битавонад мужрийи қонуни шариат дар умури зиндагийи хукуматий ва ижтимоийи муслимин бошад.

(идома дорад……..)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(13- қисм)

-Эътиқоди қандай бўлишидан қатъий назар, барча одамлар ўзларини шодлик ва бахтларини узоқ давом этишига сабаб бўладиган нарсалардан бири,  бу никох ва оилавий хаётдир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам никохни ўзларининг суннатларидан бири деб биладилар, бир киши келиб мана бу суннатни ўзига харом қилиши хам, нахий қилинган,

  « فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی» [1]

Кимки мени йўлим ва равишимдан узоқлашса, мендан эмас.

-Одамлар шодлик ва бахт келтиради ва уни давомий бўлишига сабаб бўлади,деб эътиқод қилган ўринлардан яна бири, пул ва бойликдур. Бу ана ўша

 « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

ни ўзидур, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кўп марта  фақирликни куфр билан ширкни ёнига қўйганлар ва бу икковидан  аллохдан панох сўраганлар:

У киши хар куни эрта тонгда ва шомдан олдин қуйидаги зикрни мархамат қилганлар:

 «اللَّهُمَّ أَعُوْذُ بِکَ مِنَ الْکُفْرِ، وَالْفَقْرِ»[2]

“Эй аллохим! Куфр ва фақирликдан сендан панох сўрайман.”

У киши хатто уйқудан олдин хам мархамат қилар эдиларки:

 اِقْضِ عَنَّا الدَّینَ وأغْنِنَا مِنَ الفَقْرِ .

Бизни қарзларимизни тўлаб бергин ва бизларни фақирликдан узоқлаштир.

Фақирликдан нажот топишлик

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

Шубхасиз хаммага шодлик ва бахт келтиради, энди агар бир кишини бойлигига яна мол-давлат қўшилса, албатта уни шодлиги хам кўпаяди, агар бойлиги камайса шодлиги хам камаяди – бу холат кўпроқ жамиятни кам даромад қатламини орасида учрайди – чунки  шахсларни моддий эхтиёжларини бартараф қиладиган даражадаги даромад, уларнинг шод ва хурсанд бўлишларига таъсир қилади, лекин хаддан ташқари кўп даромад инсондаги шодлик ва бахтни кўпайтирмайди, магарамки шахс мана бу бойлигини аллохни йўлида харж қиладиган бўлса ва бир нарсаларни ўзини қиёмати учун захира қилса ва шу йўл билан ўзини шодлигини доимий қилиб кўпайтирса, бу бошқа масала. Шу сабабли хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганлар:

   نِعْمَ الْمَالُ الصَّالِحُ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ.[3]

Солих ва яхшилик қилувчи кишини ихтиёрида бўлган халол ва пок мол- давлат қандай хам яхши.

Мана бундай кишиларни бойлиги хар қанча кўпайса, шу андозада ўзлари учун шодлик сотиб олишади ва бошқаларни шод қилишади. Бир мужохидни эхтиёжини қондиришади, шифохона ва кўприк,йўл  қуришади ё одамлар учун  қудуқ қазишади ва сувни тозалаб берувчи манбаъларни вужудга келтиришади ё ўзи ёлғиз болаларини боқаётган аёлларга ёрдам берадиган марказларни ташкил қилишади ва бу шахслар бундан бошқа умумга манфаъат келтирадиган ишларни пуллари билан амалга оширишади, бу ишлар хам ўзларини хурсанд ва шод бўлишлари сабаб бўлади ва хам уларни хизматларидан фойдаланаётган кишиларни хам хурсанд қилади.  

Усмон ибни Афвон росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан икки марта жаннатни сотиб олган эхсонли кишилардан бири бўлганлар; биринчи марта рума қудуғини сотиб олган пайтларида,

 иккинчиси эса усра лашкарини таъминлаган пайтларида бўлган эди[4]. Шу сабабли хам ўзларини ёронларига,Анас розиаллоху анху кабиларни хаққига дуо қилардилар:   [5]

اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَه[6]

Эй аллох! Уни мол ва фарзандларини кўпайтиргин ва унга берган нарсаларингга баракот ато этгин.

-Хамма инсонларни эътиқоди бўйича шодлик ва бахт келтирадиган ва уни бардавом қиладиган  ўринлардан яна бири, саломатлик ва жисмоний вазиятдур, ислом тахорат қонунларидан тортиб то баъзи истеъмол қилинадиган, аммо зарар келтирадиган  нарсаларни манъ қилиш қонунлари  ва қандай таомланиш,ухлаш, жисмоний машқ  машғулотлари билан шуғулланиш борасидаги тавсиялар билан инсонларнинг жисмий саломатликларини мухофизат қилади. Ва инсон аллохни шариатидаги мана бу қонунларни риоят қилиш орқали ўзини жисмий саломатлигини мухофизат қилади ва шодлигини давомий бўлишини таъминлайди.

– Шодликлари собит ва доимий бўлишига инсонлар эътиқод қиладиган мухим ўринлардан яна бири,амниятдур, бизлар  

     «وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

 борасида олдин хам кўп марта амниятнинг хаётни турли- хил қирраларидаги ўрнига ишора қилиб ўтганмиз.

(давоми бор………)

---

[1] متفق علیه

[2] أبو داود 4/ 324، وأحمد 5/ 42

[3] رواه أحمد وغيره وصححه الألباني.

[4] البدایه و النهایه: 5/4

[5]آثار المدینه المنوره، عبدالقدوس انصاری، ص: 245، چاپ مدینه/ الجواهره فی نسب النبی و اصحابه العشره: 2/173

[6]متفق عليه، أخرجه البخاري -واللفظ له- (ص536 ح 6378)، و (ص533 ح6334) و(ص534 ح6344) و رواه أيضاً (ص155 ح1982) بسنده عن أنس – رضي الله عنه. وأخرجه مسلم (ص1113 ح2480_2481)، و (ص780 ح660)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(13- قیسم)

 – اِعتِقاد قَندَی بوُلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر، بَرچَه آدَملَر اوُزلَرِینِی شادلِیک وَ بَختلَرِینِی اوُزاق دَوام اِیتِیشِیگَه سَبَب بوُلَه دِیگَن نَرسَه لَردَن بِیرِی، بُو نِکاه وَ عائِلَه وِی حَیاتدِیر.

رسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم نِکاهنِی اوُزلَرِینِینگ سُنَّتلَرِیدَن بِیرِی دِیب بِیلَه دِیلَر، بِیر کِیشِی کِیلِیب مَنَه بُو سُنَّتنِی اوُزِیگَه حَرام قِیلِیشِی هَم، نَهِی قِیلِینگَن،    « فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی» [1] کِیمکِی مِینِی یوُلِیم وَ رَوِیشِیمدَن اوُزاقلَشسَه، مِیندَن اِیمَس.

– آدَملَر شادلِیک وَ بَخت کِیلتِیرَه دِی وَ اوُنِی دَوامِی بوُلِیشِیگَه سَبَب بوُلَه دِی، دِیب اِعتِقاد قِیلگَن  اوُرِینلَردَن یَنَه بِیرِی،پوُل وَ بایلِیکدوُر. بُو اَنَه اوُشَه « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»نِی اوُزِیدوُر، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم کوُپ مَرتَه فَقِیرلِیکنِی کُفر بِیلَن شِیرکنِی یانِیگَه قوُیگَنلَر وَ بُو اّیککاوّیدُن اَلله دَن پَناه سُورَه گَنلَر:

– اوِ کّیشّی هُر کوِنّی اّیرتُه تانگدُه وُ شامدُن آلدّین قوِیّیدُگّی ذّکرنّی مُرحُمُت قّیلگُنلُر: «اللَّهُمَّ أَعُوْذُ بِکَ مِنَ الْکُفْرِ، وَالْفَقْرِ»[2] “اِی اَللَهِیم! کُفر وَ فَقِیرلِیکدَن سِیندَن پَناه سوُرَیمَن”.

– اوُ کِیشِی حَتَّی اوُیقوُدَن  آلدِین هَم مَرحَمَت قِیلَر اِیدِیلَرکِی: اِقْضِ عَنَّا الدَّینَ وأغْنِنَا مِنَ الفَقْرِ . بِیزنِی قَرضلَرِیمِیزنِی طوُلَب بِیرگِین وَ بِیزلَرنِی فَقِیرلِیکدَن اوُزاقلَشتِیر.

 فَقِیرلِیکدَن نَجات تاپِیشلِیک  «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» شُبهَه سِیز هَمَّه گَه شادلِیک وَ بَخت کِیلتِیرَه دِی، اِیندِی اَگَر بِیر کِیشِینِی بایلِیگِیگَه یَنَه مال- دَولَت قوُشِیلسَه، اَلبَتَّه اوُنِی شادلِیگِی هَم کوُپَه یَه دِی، اَگَر بایلِیگِی کَمَیسَه شادلِیگِی هَم کَمَیَه دِی – بُو حالَت کوُپراق جَمِیعیَتنِی کَم دَرآمَد قَتلَمِینِی آرَه سِیدَه اوُچرَیدِی – چوُنکِی شَخصلَرنِی ماددِی اِیختِیاجلَرِینِی بَرطَرَف قِیلَه دِیگَن دَرَجَه دَگِی دَرآمَد،اوُلَرنِینگ شاد وَ حوُرسَند بوُلِیشلَرِیگَه تَأثِیر قِیلَه دِی، لِیکِن حَددَن تَشقَه رِی کوُپ دَرآمَد اِنساندَگِی شادلِیک وَ بَختنِی کوُپَیتِیرمَیدِی، مَگَرَمکِی شَخص مَنَه بُو بایلِیگِینِی اَلله نِی یوُلِیدَه حَرج قِیلَه دِیگَن بوُلسَه وَ بِیر نَرسَه لَرنِی اوُزِینِی قِیامَتِی اوُچُون ذَهِیرَه قِیلسَه وَ شوُ یُول بِیلَن اوُزِینِی شادلِیگِینِی دائِمِی قِیلِیب کوُپَیتِیرسَه، بُو باشقَه مَسَلَه. شُو سَبَبلِی هَم رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگَنلَر:     نِعْمَ الْمَالُ الصَّالِحُ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ.[3]  صالِح وَ یَحشِیلِیک قِیلوُچِی کِیشِینِی اِیختِیارِیدَه بوُلگَن حَلال وَ پاک مال- دَولَت قَندَی هَم یَحشِی.

مَنَه بوُندَی کِیشِیلَرنِی بایلِیگِی هَر قَنچَه کوُپَیسَه، شوُ اَندازَه دَه اوُزلَرِی اوُچُون شادلِیک ساتِیب آلِیشَه دِی وَ باشقَه لَرنِی شاد قِیلِیشَه دِی. بِیر مُجاهِدنِی اِیختِیاجِینِی قاندِیرِیشَه دِی، شِفاخانَه وَ کوُپرِیک، یُول قوُرِیشَه دِی یا آدَملَر اوُچُون قوُدوُق قَزِیشَه دِی وَ سوُونِی تازَه لَب بِیرُوچِی مَنبَع لَرنِی وُجُودگَه کِیلتِیرِیشَه دِی یا اوُزِی یالغِیز بالَه لَرِینِی باقَه یاتگَن عَیاللَرگَه یاردَم بِیرَه دِیگَن مَرکَزلَرنِی تَشکِیل قِیلِیشَه دِی وَ بوُ شَخصلَر بوُندَن باشقَه عُمُوم مَنفَعَت کِیلتِیرَه دِیگَن اِیشلَرنِی پوُللَرِی بِیلَن عَمَلگَه آشِیرِیشَه دِی، بُو اِیشلَر هَم اوُزلَرِینِی حوُرسَند وَ شاد بُولِیشلَرِیگَه سَبَب بوُلَه دِی وَ هَم اوُلَرنِی حِذمَتلَرِیدَن فایدَه لَنَه یاتگَن کِیشِیلَرنِی هَم حوُرسَند قِیلَه دِی.

عُثمان اِبنِ عَفّان رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن اِیککِی مَرتَه جَنَّتنِی ساتِیب آلگَن اِحسانلِی کِیشِیلَردَن بِیرِی بوُلگَنلَر؛ بِیرِینچِی مَرتَه رُومَه قوُدُوغِینِی ساتِیب آلگَن پَیتلَرِیدَه، اِیککِینچِیسِی اِیسَه عُسرَه لَشکَرِینِی تَعمِینلَه گَن پَیتلَرِیدَه بُولگَن اِیدِی. شوُ سَبَبلِی هَم اوُزلَرِینِی یارانلَرِیگَه ،اَنَس رَضِیَ الله عَنهُ کَبِیلَرنِی حَققِیگَه دُعا قِیلَردِیلَر:  [4].   [5]  اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَه[6] اِی اَلله! اوُنِی مال وَ فَرزَندلَرِینِی کوُپَیتِیرگِین وَ اوُنگَه بِیرگَن نَرسَه لَرِینگگَه بَرَکات عَطا اِیتگِین.

– هَمَّه اِنسانلَرنِی اِعتِقادِی بوُیِیچَه شادلِیک وَ بَخت کِیلتِیرَه دِیگَن اوُنِی بَردَوام قِیلَه دِیگَن اوُرِینلَردَن یَنَه بِیرِی، سَلامَتلِیک وَ جِسمانِی وَضِیعیَتدوُر، اِسلام طَهارَت قانوُنلَرِیدَن تارتِیب تا بَعضِی اِستِعمال قِیلِینَه دِیگَن، اَمّا ضَرَر کِیلتِیرَه دِیگَن نَرسَه لَرنِی مَنع قِیلِیش قانوُنلَرِی  وَ قَندَی طَعاملَه نِیش،اوُحلَش، جِسمانِی مَشق مَشغوُلاتلَرِی بِیلَن شوُغوُللَنِیش بارَه سِیدَگِی تَوصِیَه لَر بِیلَن اِنسانلَرنِینگ جِسمِی سَلامَتلِیکلَرِینِی مُحافِظَت قِیلَه دِی. وَ اِنسان اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی مَنَه بُو قانوُنلَرنِی رِعایَت قِیلِیش آرقَه لِی اوُزِینِی جِسمِی سَلامَتلِیگِینِی مُحافِظَت قِیلَه دِی وَ شادلِیگِینِی دَوامِی بوُلِیشِینِی تَعمِینلَیدِی.

– شادلِیکنِی ثابِت وَ دائِمِی بوُلِیشِیگَه اِنسانلَر اِعتِقاد قِیلَه دِیگَن مُهِم اوُرِینلَردَن یَنَه بِیرِی، اَمنِیَتدوُر، بِیزلَر        «وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» بارَه سِیدَه آلدِین هَم کوُپ مَرتَه اَمنِیَتنِینگ حَیاتنِی توُرلِی- هِیل قِیررَه لَرِیدَگِی اوُرنِیگَه اِشارَه قِیلِیب اوُتگَنمِیز.

(دوامی بار……)

---

[1] متفق علیه

[2] أبو داود 4/ 324، وأحمد 5/ 42

[3] رواه أحمد وغيره وصححه الألباني.

[4] البدایه و النهایه: 5/4

[5]آثار المدینه المنوره، عبدالقدوس انصاری، ص: 245، چاپ مدینه/ الجواهره فی نسب النبی و اصحابه العشره: 2/173

[6]متفق عليه، أخرجه البخاري -واللفظ له- (ص536 ح 6378)، و (ص533 ح6334) و(ص534 ح6344) و رواه أيضاً (ص155 ح1982) بسنده عن أنس – رضي الله عنه. وأخرجه مسلم (ص1113 ح2480_2481)، و (ص780 ح660)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(13- قسمت)

• مورد دیگری که همه ی انسانها بدون در نظر گرفتن باورهایشان معتقدند که با آن شادیشان پایدار می شود ازدواج و زندگی زناشویی است .

رسول الله صلی الله علیه وسلم ازدواج را یکی از سنتهایش می داند، و نهی شده از اینکه کسی بیاید و این سنت را بر خودش حرام کند« فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی» [1]و هرکس از راه و روش من دوری کند از من نیست .

• مورد دیگری که مردم متفق اند که برایشان شادی می آورد و به این شادی دوام می دهد پول و ثروت است. همان « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»است که رسول الله صلی الله علیه وسلم به کرات فقر را در کنار کفر و شرک قرار می دادند و از آن به الله پناه می بردند :
• در هر صبحگاه و شامگاهی می فرمودند «اللَّهُمَّ أَعُوْذُ بِکَ مِنَ الْکُفْرِ، وَالْفَقْرِ»[2]«بار الها! از کفر  و فقربه تو پناه می برم
• و حتی در هنگام خواب هم می فرمودند پرودگارا : اِقْضِ عَنَّا الدَّینَ وأغْنِنَا مِنَ الفَقْرِ . قرضهای مالی ما را بپرداز و ما را از فقر دور بگردان.

نجات از فقر «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» بدون شک برای همه شادی می آورد، حالا اگر کسی به این ثروتش اضافه شود شادیش هم اضافه می شود و ثروتش کم بشود شادیش هم کم می شود – بخصوص در میان قشر کم درآمد جامعه – چون درآمد تا اندازه ای که نیازهای مادی افراد را برطرف می کند بر شادمانی آنان تأثیر دارد، اما درآمد بیش از حد مورد نیاز، شادی را اضافه نمی کند، مگر اینکه شخص با این ثروتش در راه الله خرج کند و با چیزهائی که برای  قیامتش ذخیره می کند شادی خودش را پایدارتر و اضافه تر کند. برای همین است که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: نِعْمَ الْمَالُ الصَّالِحُ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ.[3] چه خوب است مال حلال و پاکی که دراختیار مرد صالح و نیکوکاری باشد .

این افراد هر چه اموالشان بیشتر بشود به همان اندازه با پولشان، هم برای خودشان شادی می خرند و هم دیگران را شاد می کنند. یک مجاهد را تجهیز می کنند، یک بیمارستان می سازند، یک پل  و راه را می سازند، چاه یا منبع تصفیه ی آبی برای مردم می سازند، مرکزی برای رسیدگی به زنان خود سرپرست می سازند و سایر کارهای عام النفعه که این اشخاص با پولشان انجامش می دهند که هم سبب خوشحالی خودشان می شود و هم تمام آنهائی که از این خدمات استفاده می کنند.

عثمان بن عفان یکی از این خیرینی بود که دو بار بهشت را از رسولالله صلی الله علیه وسلم  خریداری کرد؛ بار اول زمانی که چاه رومه را خرید[4] و بار دوم زمانی که لشکر عسره را مجهز کرد[5]. به همین دلیل بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم برای یارانش مثل انس رضی الله عنه دعا می کند: اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَه[6]یا الله! مال و فرزندش را زیاد بگردان و در آن‌چه به اوبخشیده ای، برکت عطا کن.

• مورد دیگری که همه ی انسانها رویش اتفاق نظر دارند که برایشان شادی می آورد و شادی را بادوام می کند سلامت و وضعیت جسمانی است که اسلام از قوانین طهارت گرفته تا وضع قوانینی در تحریم بعضی از خوردنیها و نوشیدنی ها و اعمال ضرر رسان دیگر،و سفارشهائی در چگونگی تغذیه و خواب و ورزش و غیره از این سلامت جسمی انسانها محافظت می کند، و انسان با رعایت این قوانین شریعت الله می تواند از سلامت جسمیش محافظت کند و این طوری هم، به پایدار ماندن شادیش کمک کند.
• مورد مهم دیگری که انسانها رویش اتفاق دارند که شادیهاشان را ثابت و پایدار می کند امنیت است. که ما در همان «وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» بارها به آن اشاره کرده ایم که امنیت در موارد مختلف زندگی را در بر می گیرد.

(ادامه دارد……..)

---

[1] متفق علیه

[2] أبو داود 4/ 324، وأحمد 5/ 42

[3] رواه أحمد وغيره وصححه الألباني.

[4]آثار المدینه المنوره، عبدالقدوس انصاری، ص: 245، چاپ مدینه/ الجواهره فی نسب النبی و اصحابه العشره: 2/173

[5] البدایه و النهایه: 5/4

[6]متفق عليه، أخرجه البخاري -واللفظ له- (ص536 ح 6378)، و (ص533 ح6334) و(ص534 ح6344) و رواه أيضاً (ص155 ح1982) بسنده عن أنس – رضي الله عنه. وأخرجه مسلم (ص1113 ح2480_2481)، و (ص780 ح660)

Таърифи дарул ислом ва дарул куфр дар мазохиби мухталифи исломий.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох