نویسنده: admin

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(5- قسمت)

حالا انسانهائی پیدا می شوند که می خواهند این سلامت قلب و مسیر درست را در جائی غیر از قانون شریعت الله پیدا کنند، و به همین سادگی در انتخاب مسیر برای رسیدن به شادی و آرامش دچار اشتباه و خطا می شوند، و این مسیر غلط آنها را به انتخابهای غلطی می کشاند، و به جای این که به کیفیت زندگی و آرامش روی بیاورند، هم و غم خودشان را روی کمیت زندگی و آسایش قرار می دهند، و از اسباب ایجاد آرامش غافل می شوند و یک بعدی حرکت می کنند؛ می بینیم که از نظر آسایش و مادیات روز به روز وسعت مالی پیدا می کنند، انواع لوازم و امکانات جدید و به روز و به اصطلاح وسایل آسایش را تهیه می کنند، اما متناسب با آن، شادی و نشاط آنها و آرامششان تأمین نمی شود.

امروزه کسانی را می بینیم که شاد نیستند،آرامش ندارند،در آسایش و امکانات کامل مادی زندگی می کنند اما از زندگیشان لذتی نمی برند، و شادی و آرامش را در زندگی و اطراف خودشان پیدا نمی کنند؛ با آن که به نبود امکانات مادی در گذشته راضی نیستند، اما اکثراً به زندگی شاد و بدون امکانات گذشته ای که درآن آرامش وجود داشت حسرت می خورند، و انگار درتاریکی سرگردانند و دنبال این آرامشی می گردند که تنها با پیروی از قانون شریعت الله به وجود می آید و جایش هم درقلب است: أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِّن رَّبِّهِ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ (زمر/22)‏ آیا کسی که خداوند سینه‌اش را برای پذیرش اسلام گشاده و فراخ ساخته است و دارای (بینشی روشن از) نور پروردگارش می‌باشد (مانند کسی ست که به قانون شریعت الله ایمان نیاورده و فاقد این نوره؟!). وای بر کسانی که دلهای سنگینی دارند و ذکر الله بدانها راه پیدا نمی کند. آنان واقعاً به گمراهی و سرگشتگی آشکاری دچارند.‏ ‏اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتَاباً مُّتَشَابِهاً مَّثَانِیَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِینُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَى ذِکْرِ اللَّهِ ذَلِکَ هُدَى اللَّهِ یَهْدِی بِهِ مَنْ یَشَاءُ وَمَن یُضْلِلْ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ ‏(زمر/23)خداوند بهترین سخن را (به نام قرآن) نازل کرده است . کتابی را که همگون ومکرّر است. از (شنیدن آیات) آن لرزه بر اندام کسانی می‌افتد که از پروردگار خود می‌ترسند، و از آن پس پوستهایشان و دلهایشان (و همه وجودشان) نرم و آماده پذیرش قرآن خدا می‌گردد (و آن را تصدیق و بدان عمل می‌کنند) . این (کتاب مشتمل بر) رهنمود الهی است و خدا هر که را بخواهد در پرتو آن راهیاب می‌سازد ، و خدا هر که را گمراه سازد، اصلاً راهنما و راهبری نخواهد داشت .

در چنین شرایطی مسلمین باید به خودشان بیایند و از خودشان بپرسند: در گذشته ی مسلمین چه چیزی وجود داشت که منبع شادی و آرامش آنها بود اما امروزه از آن محروم شدند و شادی هم همراه با آن برای تعداد زیادی از مسلمین گم شده است؟

امروزه مسلمین الله را با کنار گذاشتن قوانینش و برنامه های دنیوی و اخرویش و دست کشیدن از مفاهیم 4 گانه ی دین فراموش کرده اند و این طوری از «ذکر الله» غافل شده اند، و اکثرا به دلیل «ذکر قوانین دین سکولاریسم و ذکر دموکراسی و ذکر مکاتب مختلف سکولاریستی و ذکر رهبران دین سکولاریسم و ذکر احزاب سکولاریستی و ارتدادی» مشغول شده ان، و به انواع بیماریهای مادیگرائی و فرد گرائی و اضطرابها و تنشهای قلبی و ذهنی و سایر بیماریهای مختص مشرکین و سکولاریستها آلوده شده اند، و این طوری دلهایشان بیمار شده است. حلقه ی گم شده اینجاست. دل هم بیمار شد همه چیز رادر انسان فاسد می کند. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: أَلا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، أَلا وَهِيَ الْقَلْبُ [1]آگاه باشيد که در جسم پاره گوشتي است که اگر درست شود، همه ی جسد درست و صالح مي گردد و اگر فاسد گردد تمام جسم فاسد مي گردد و بدانيد که آن قلب است.

در اینجا اصلاح قلب یعنی اصلاح عمل، عمل که فاسد و غیر شرعی است به ما می گوید که قلب فاسد و آلوده ست. دروغگوها و منافقین و سکولار زده را ندیده اید که هر کار غیر شرعی را مثل نماز نخواندن و شراب خوری و غیره را انجام می دهند و می دانند و آگاه هستند که غیر شرعی و حرام است اما می گویند: قلب حساب است و قلب ما پاک است و روی گناه و جرم خودشان اصرار می کنند و تمایلی به اصلاح قلب و اصلاح اعمالشان ندارند:أُوْلَئِکَ الَّذِینَ لَمْ یُرِدِ اللّهُ أَن یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَلَهُمْ فِی الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمٌ (مائدة/ 41) آنان کسانی اند که خداوند نمی‌خواهد دلهایشان را (از نجاست و پلیدی ها) پاک گرداند . نصیب ایشان در دنیا خواری و رسوائی، و در آخرت عذاب بزرگی است .‏

 تو که نماز نمی خوانی یعنی فاسد پست و بی ارزشی هستی که جرم تو از هر زناکار و مشروب خور و  قمارباز و دزد و خائنی بدتر است. گناهی بدتر از این وجود ندارد که به پای این جرم برسد، آن وقت در کمال بی شرمی ادعا داری که قلبت پاک است؟

(ادامه دارد………)

---

[1] متفق علیه : رواه البخاري في كتاب الإيمان، باب فضل من استبرأ لدينه 1/ 28 [52]، ومسلم في كتاب البيوع، باب أخذ الحلال وترك الشبهات 3/ 1219 [1599].

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(5- қисмат)

Падар ва модар ва хамсар ва фарзанд ва бародар ва қовм ва қабила ва дуст ва хок бо доштани ислом жойгохи худро хифз мекунанд ва бидуни ислом хеччи нестанд. Пас бар хамон мабнойи ислом, инсонхо ба кофар ва мусалмон тақсим мешаванд ва бар хамон мабнойи ислом дустихо ва душманийхо шикл мегирад ва бар хамон мабнойи ислом сарзаминхо нез тақсим мешаванд ва дар нихоят:

 وَمَا هَذِهِ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ ‏(٦٤/ عنكبوت)

Зиндагийи ин дунё жуз лахв ва лаъаб нест ва бехуда ва бози аст, ва зиндагий манзилгохи охират зиндагий аст, агар фахм ва шуъур дошта бошанд; бар хамон мабнойи ислом, дорхойи аслий дар қиёмат хам мушаххас мешавандки шахс ё сокини хамишагий ва ахли бехишт ” Уқбад дар” ( Раъад 22) ва “дарул ислам” ( қисос 127) мешавад ё шахс ахли жаханнам ва “дарул бувари” ( иброхим 28) ва ” суъуд дар” ( раъад 25 – Ғофир 52) мегардад; ва дар хар сурат: ” дарул муқомах” ( Фотир 35) саройи иқомат ва мондагорий ва ” дарул қарор” ( Ғофир 39) саро ва манзилгохи мондагорий ва истиқрор ва ” дарул хулди” ( фуссилат 28) саро ва манзилгохи хамишагий ва “дор” ва сарзамини аслий мутаъаллиқ ба охират аст.

 تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوّاً فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَاداً وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ ‏(قصص/83)

Мо он саро ва манзилгохи охиратро танхо бахра касони мегардонемки дар замин хохони такаббур ва истикбор нестанд ва фасод ва табохий намежуянд, ва оқибат аз он пархезгорон аст.

Мо он саро ва манзилгохи охиратро танхо бахра касони мегардонемки дар замин хохони такаббур ва истикбор нестанд ва фасод ва табохий намежуянд, ва оқибат аз он пархезгорон аст.

وَاللّهُ یَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ (یونس/25)

Ва аллох ( инсонро ба бехишт, яъни) ба саро ва манзилгохи амн ва амон ва оромиш ва итминон даъват мекунад.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(4-қисм)

Энди инсонни бадани бошқа хайвонот каби бир ғариза сифатида соғлом озуқага эхтиёжи бўлганидек, инсоннинг  рухи ва равонини  хам соғлом озуқага эхтиёжи бор. Энди агар еб-ичиш бир эхтиёж бўлса ва агар жинсий масалалар ва нафас олиш хам жисмни эхтиёжи бўладиган бўлса, шодлик хам бир фитрий эхтиёж сифатида инсоннинг рухий эхтиёжларидан бири саналади. Агар инсонни мана бу фитрий ва ғаризий эхтиёжлардан махрум қилсанг, у мана буларни бошқа йўл орқали қўлга киритишга мажбур бўлади, хатто агар бошқаларни амниятига тахдид қилиш эвазига  ва хатто ўзини нобуд қилиш эвазига бўлса хам бу ишни қилади.

  Албатта борлиқ жахоннинг асоси ва ундаги ходисалар хам шундай яратилганки, улар инсонда шодликни вужудга келишига боис бўлади. Гўзал бахор, ранго- ранг гуллар, шаршаралар, кўзни қувонтирувчи ўрмонлар, кенг денгизлар, тоғлар, ширин булоқлар, яқинлар билан дийдорлашиш, турмуш қуриб оилавий хаётни ташкил қилиш,фарзандли бўлиш, муносиб ишга ва муносиб даромадга  эга бўлишлик, аллохни шариатидаги қонунни душманларни устидан ғалаба қозониши ва …………мана буларни хаммаси шодликка ва хурсандчиликка сабаб бўлади. Агар яхшилаб диққат қилсангизлар жаннатдаги неъматлар хам шодликка ва хурсандчиликка  боис  бўлади.

Ислом динидаги хаётга чуқурроқ назар ташлайдиган бўлсак, шу нарсани тушуниб етамизки, унинг ахкомларини ва қонунларини хамма қирралари харакат ва шодликка эга. Намоз, душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратишлик , минтақадаги ва жахондаги ўзгаришларда иштирок этишлик, аллохни йўлида жиход қилишлик, силайи рахмни амалга ошириш, от минишни ўрганиш, ўқ отишни ва сузишни  таълим олиш буларни хаммаси ислом динидаги шодликни кўринишига намуналар хисобланади, шунинг учун хам аллохни шариатидаги қонунга эргашганларни ва буюк кишиларни сийрати ва хаёти хам харакатга ва шодликка асосланган, хатто орадан асрлар ўтишига қарамасдан уларда тушкинлик ва умидсизлик кузатилмаган, балки озодлик ва харакатда бўлишлик ва бошқа инсонларни тоғутларни қўлидан озод қилиш, хамда аллох таолони ваъдаларига хақиқий умид қилиш, буларни барчаси  аллохнинг  шариатидаги қонунига асосланган бўлади:

 یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْکُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِّمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ ‏*  قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ» (يونس/ 57-58)

Эй инсонлар, сизларга парвардигорингиз томонидан панд- насихат, дилларингиздаги бузуқ эътиқодлардан иборат нарсаларга шифо ва иймон келтирган зотлар учун хидоят ва рахмат (яъни, ислом) ва рахмат-мехрибонлиги (яъни,қуръон) билан – мана шу (неъмат) билан шод- хуррам бўлсинлар. (зеро) ,бу улар тўплайдиган мол- дунёларидан яхшироқдур.”

Аллох таоло очиқ ва ошкор мархамат қиладики, у зот нозил қилган шариат қонунлари фақат инсонларни шодлигига боис бўладиган қалбий касалликларни дармони ва хидоятни омили бўлади ва ана бу қонунларга эргашишлик бўлмиш  “аллохни зикри” хам убудиятни ва бандаликни  пояси хисобланади ва банда билан холиқни ўртасидаги алоқани хамма вақт ва холатларда кўрсатиб туради:

  قُلْ إِنَّ صَلاَتِی وَنُسُکِی وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ‏(انعام/162)

Айтинг (эй Мухаммад): “албатта, намозим, ибодатларим, хаёту мамотим бутун оламларнинг парвардигори бўлмиш аллох учундир.

Мана бу хаёт ва ўлимни аллохни шариатидаги қонунга асослаш бўлиб, унга “аллохни зикри” дейилади, мунофиқлар ва иймони заиф кишилар аллохни шариатидаги қонунга камроқ пойбанд бўлганликлари сабабли, улар  аллохни зикрини кам қилишади,дейилади ва шайтон устиларида хукмрон бўлиб олган кимсалар хам  аллохни шариатидаги қонундан ё аллохни зикридан ғофил бўлишади, шу сабабли хам қалбларни оромиш топиши учун танхо йўл ва

مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ

аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлиш ва ислом динининг тўрт мафхум ва мазмунига комил ва холис пойбанд бўлишдан иборат ва бу нарсалар шодлик келтиради,

  فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا

ва аллох таоло қисқа суратда “аллохни зикрини” қолибида мархамат қилади:

 الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ‏(رعد/28)

Улар иймон келтирган ва қалблари аллохни зикр қилиш – эслаш билан ором оладиган зотлардир. Огох бўлингизким, аллохни зикр қилиш билан қалблар ором олур.

الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ ‏ (رعد/29)

Иймон келтириб, яхши амаллар қилган зотлар учун хушнудлик ва гўзал оқибат – жаннат бордир.

Очиқ-ойдин кўриниб турганидек, доимий  аллохни эслаш ва зикр қилиш яъни аллохни шариатидаги қонунга эргашиш ва шукр қилиш ва хаётни барча холатларида аллохни буйруқларидан бош тортмаслик , мана буларга бутун хаёт бўйича  аллох билан хамиша пойбанд бўлиш ва алоқада бўлиш дейилади. Сен аллох билан шу тарзда алоқа боғлаган пайтингда аллох таоло хам сени ташлаб қўймайди, балки хамиша сен билан бирга бўлади:

   فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ ‏(بقره/152)

Бас, мени эслангиз, мен хам сизларни эслайман ва менга шукр қилингиз ва мени инкор қилмангиз!

Аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлиш,яъни қалб саломатлигига ва оромишни қўлга киритишга ва қалб хотиржамлигига, хидоятга ва тўғри  хаёт йўлида харакат қилишга қадам қўйиш демакдир. Мана бу маъруза ва рахматни аллох таоло ўзгартириб бўлмайдиган суратда инсонларга хадя қилиб берган. ( бу нарса хар икки томондан қилинадиган маваддахга ўхшамайди)  Очиқ -ойдин кўриниб турганидек, аллохга ва аллохни шариатидаги қонунларга иймон келтиришлик хидоят ва шифо ва қалб саломатлиги ва уни кетидан амал ва рафторларни ислох бўлиши билан бародардур,

 «وَمَن یُؤْمِن بِاللَّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ »‏(تغابن/ 11)

(Бирон кимсага) бирон мусибат етмас, магар аллохнинг изни- иродаси билангина (етур). Ким аллохга иймон келтирса, у зот унинг қалбини (тўғри йўлга) хидоят қилур. Аллох барча нарсани билгувчидир.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(4- قیسم)

اِیندِی اِنساننِی بَدَنِی باشقَه حَیوانات کَبِی بِیر غَرِیضَه صِیفَتِیدَه ساغلام آذوُقَه گَه اِیختِیاجِی بوُلگَه نِیدِیک، اِنساننِینگ رُوحِی وَ رَوانِی هَم ساغلام آذوُقَه گَه اِیختِیاجِی بار. اِیندِی اَگَر یِیب – اِیچِیش بِیر اِیختِیاج بوُلسَه وَ اَگَر جِنسِی مَسَلَه لَر وَ نَفَس آلِیش هَم جِسمنِی اِیختِیاجِی بوُلَه دِیگَن بوُلسَه، شادلِیک هَم بِیر فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَه اِنساننِینگ رُوحِی اِیختِیاجلَرِیدَن بِیرِی سَنَلَه دِی. اَگَر اِنساننِی مَنَه بُو فِطرِی وَ غَرِیضِی اِیختِیاجلَردَن مَحروُم قِیلسَنگ، اوُ مَنَه بوُلَرنِی باشقَه یوُل آرقَه لِی قوُلگَه کِیرِیتِیشگَه مَجبُور بوُلَه دِی، حَتَّی اَگَر باشقَه لَرنِی اَمنِیَتِیگَه تَحدِید قِیلِیش عِوَضِیگَه وَ حَتَّی اوُزِینِی نابوُد قِیلِیش عِوَضِیگَه بوُلسَه هَم بُو اِیشنِی قِیلَه دِی.

اَلبَتَّه بارلِیق جَهاننِینگ اَساسِی وَ اوُندَگِی حادِیثَه لَر هَم شوُندَی یَرَه تِیلگَنکِی، اوُلَر اِنساندَه شادلِیکنِی وُجوُدگَه کِیلِیشِیگَه باعِث بوُلَه دِی. گوُزَل بَهار، رَنگا- رَنگ گوُللَر، شَرشَرَه لَر، کوُزنِی قوُوانتِیرُوچِی اوُرمانلَر، کِینگ دِینگِیزلَر،تاغلَر، شِیرِین بوُلاقلَر، یَقِینلَر بِیلَن دِیدارلَه شِیش، توُرموُش قوُرِیب عائِلَه وِی حَیاتنِی تَشکِیل قِیلِیش،فَرزَندلِی بوُلِیش، مُناسِب اِیشگَه وَ مُناسِب دَرامَدگَه اِیگَه بوُلِیشلِیک، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِی دُشمَنلَرنِینگ اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانِیشِی وَ……..مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی شادلِیککَه وَ حوُرسَندچِیلِیککَه سَبَب بوُلَه دِی. اَگَر یَحشِیلَب دِققَت قِیلسَنگِیزلَر جَنَّتدَگِی نِعمَتلَر هَم شادلِیککَه وَ حُورسَندچِیلِیککَه باعِث بوُلَه دِی.

اِسلام دِینِیدَگِی حَیاتگَه چوُقوُرراق نَظَر تَشلَیدِیگَن بوُلسَک، شوُ نَرسَه نِی توُشوُنِیب یِیتَه مِیزکِی، اوُنِینگ اَحکاملَرِینِی وَ قانوُنلَرِینِی هَمَّه قِیررَه لَرِی حَرَکَت وَ شادلِیککَه اِیگَه. نَماز، دُشمَنشوُناسِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشلِیک، مِنطَقَه دَگِی وَ جَهاندَگِی اوُزگَه رِیشلَردَه اِیشتِراک اِیتِیشلِیک، اَلله نِی یوُلِیدَه جِهاد قِیلِیشلِیک، صِیلَه یِی رَحمنِی عَمَلگَه آشِیرِیش، آت مِینِیشنِی اوُرگَه نِیش، اوُق آتِیشنِی وَ سوُزِیشنِی تَعلِیم آلِیش بوُلَرنِی هَمَّه سِی اِسلام دِینِیدَگِی شادلِیکنِی کوُرِینِیشِیگَه نَمُونَه لَر حِسابلَه نَه دِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه اِیرگَشگَنلَرنِی وَ بوُیُوک کِیشِیلَرنِی سِیرَتِی وَ حَیاتِی هَم حَرَکَتگَه وَ شادلِیککَه اَساسلَنگَن،حَتَّی آرَه دَن عَصرلَر اوُتِیشِیگَه قَرَمَسدَن اوُلَردَه توُشکِینلِیک وَ اوُمِیدسِیزلِیک کوُزَه تِیلمَه گَن،بَلکِی آزادلِیک وَ حَرَکَتدَه بوُلِیشلِیک وَ باشقَه اِنسانلَرنِی طاغوُتلَرنِی قوُلِیدَن آزاد قِیلِیش، هَمدَه اَلله تَعالَی نِی وَعدَه لَرِیگَه حَقِیقِی اوُمِید قِیلِیش، بوُلَرنِی بَرچَه سِی اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنِیگَه اَساسلَنگَن بوُلَه دِی:  یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْکُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِّمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ ‏*  قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ» (يونس/ 57-58)  اِی اِنسانلَر،سِیزلَرگَه پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن پَند- نَصِیحَت،دِیللَرِینگِیزدَگِی بوُزوُق اِعتِقادلَردَن عِبارَت نَرسَه لَرگَه شِفا وَ اِیمان کِیلتِیرگَن ذاتلَر اوُچُون هِدایَت وَ رَحمَت (یَعنِی اِسلام) وَ رَحمَت – مِهرِبانلِیگِی ( یَعنِی قُرآن) بِیلَن – مَنَه شُو (نِعمَت) بِیلَن شاد- حوُررَم بوُلسِینلَر. (زِیرا)، بُو اوُلَر توُپلَیدِیگَن دُنیالَرِیدَن یَحشِیراقدوُر.”

اَلله تَعالَی آچِیق وَ آشکار مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی، اوُ ذات نازِیل قِیلگَن شَرِیعَت قانوُنلَرِی فَقَط اِنسانلَرنِی شادلِیگِیگَه باعِث بوُلَه دِیگَن قَلبِی کَسَللیکلَرنِی دَرمانِی وَ هِدایَتنِی عامِلِی بوُلَه دِی وَ اَنَه بُو قانوُنلَرگَه اِیرگَه شِیشلِیک بوُلمِیش “اَلله نِی ذِکرِی” هَم اُبُودِیَتنِی وَ بَندَه لِیکنِی پایَه سِی حِسابلَه نَه دِی وَ بَندَه بِیلَن خالِقنِی اوُرتَه سِیدَگِی عَلاقَه نِی هَمَّه وَقت وَ حالَتلَردَه کوُرسَه تِیب توُرَه دِی:   قُلْ إِنَّ صَلاَتِی وَنُسُکِی وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ‏(انعام/162) ایتینگ (ای محمّد): “اَلبَتَّه، نَمازِیم، عِبادَتلَرِیم، حَیاتُو مَماتِیم بوُتوُن عالَملَرنِینگ پَروَردِیگارِی بوُلمِیش اَلله اوُچُوندِیر.

مَنَه بُو حَیات وَ اوُلِیمنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه اَساسلَش بوُلِیب، اوُنگَه ” اَلله نِی ذِکرِی” دِییِیلَه دِی، مُنافِقلَر وَ اِیمانِی ضَعِیف کِیشِیلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه کَمراق پایبَند بوُلگَنلِیکلَرِی سَبَبلِی، اوُلَر اَلله نِی ذِکرِینِی کَم قِیلِیشَه دِی، دِییِیلَه دِی وَ شَیطان اوُستِیلَرِیدَه حُکمران بوُلِیب آلگَن کِیمسَه لَر هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُندَن یا اَلله نِی ذِکرِیدَن غافِل بوُلِیشَه دِی،شوُ سَبَبلِی هَم قَلبلَرنِی آرامِیش تاپِیشِی اوُچُون تَنها یوُل وَ مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه تابِع بوُلِیش وَ اِسلام دِینِینِینگ توُرت مَفهُوم وَ مَضمُونِیگَه کامِل وَ خالِص پایبَند بوُلِیشدَن عِبارَت وَ بُو نَرسَه لَر شادلِیک کِیلتِیرَه دِی،   فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا وَ اَلله تَعالَی قِیسقَه صُورَتدَه ” اَلله نِی ذِکرِینِی” قالِیبِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِی:  الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ‏(رعد/28) اوُلَر اِیمان کِیلتِیرگَن وَ قَلبلَرِی اَلله نِی ذِکر قِیلِیش- اِیسلَش بِیلَن آرام آلَه دِیگَن ذاتلَردِیر. آگاه بوُلِینگِیزکِیم، اَلله نِی ذِکر قِیلِیش بِیلَن قَلبلَر آرام آلوُر.  الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ ‏ (رعد/29) اِیمان کِیلتِیرِیب، یَحشِی عَمَللَر قِیلگَن ذاتلَر اوُچُون حوُشنوُدلِیک وَ گوُزَل عاقِبَت- جَنَّت باردِیر.

آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک، دائِمِی اَلله نِی اِیسلَش وَ ذِکر قِیلِیش یَعنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه اِیرگَه شِیش وَ شُکر قِیلِیش وَ حَیاتنِی بَرچَه حالَتلَرِیدَه اَلله نِی بوُیرُوقلَرِیدَن باش تارتمَسلِیک، مَنَه بُولَرگَه بوُتوُن حَیات بوُیِیچَه اَلله بِیلَن هَمِیشَه پایبَند بوُلِیش وَ عَلاقَه دَه بوُلِیش دِییِیلَه دِی. سِین اَلله بِیلَن شوُ طَرزدَه عَلاقَه باغلَه گَن پَیتِینگدَه اَلله تَعالَی هَم سِینِی تَشلَب قوُیمَیدِی،بَلکِی هَمِیشَه سِین بِیلَن بِیرگَه بوُلَه دِی:    فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ ‏(بقره/152) بَس، مِینِی اِیسلَنگِیز، مِین هَم سِیزلَرنِی اِیسلَیمَن وَ مِینگَه شُکر قِیلِینگِیز وَ مِینِی اِنکار قِیلمَنگِیز!

اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه تابِع بوُلِیش، یَعنِی قَلب سَلامَتلِیگِیگَه وَ آرامِیشنِی قوُلگَه کِیرِیتِیشگَه وَ قَلب خاطِرجَملِیگِیگَه، هِدایَتگَه وَ توُغرِی حَیات یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلِیشگَه قَدَم قوُیِیش دِیمَکدِیر. مَنَه بُو مَعرَوضَه وَ رَحمَتنِی اَلله تَعالَی اوُزگَرتِیرِیب بوُلمَیدِیگَن صُورَتدَه اِنسانلَرگَه هَدیَه قِیلِیب بِیرگَن. ( بُو نَرسَه هَر اِیککِی تاماندَن قِیلِینَه دِیگَن مَوَدَّهگَه اوُحشَه مَیدِی) آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک، اَلله گَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه اِیمان کِیلتِیرِیشلِیک هِدایَت وَ شِفا وَ قَلب سَلامَتلِیگِی وَ اوُنِی کِیتِیدَن عَمَل وَ رَفتارلَرنِی اِصلاح بوُلِیشِی بِیلَن بَرابَردوُر، «وَمَن یُؤْمِن بِاللَّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ »‏(تغابن/ 11) (بِیران کِیمسَه گَه) بِیران مُصِیبَت یِیتمَس، مَگَر اَلله نِینگ عِذنِی- اِرادَه سِی بِیلَنگِینَه (یِیتوُر). کِیم اَلله گَه اِیمان کِیلتِیرسَه، اوُ ذات اوُنِینگ قَلبِینِی (توُغرِی یوُلگَه) هِدایَت قِیلوُر. اَلله بَرچَه نَرسَه نِی بِیلگوُچِیدِیر.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(4- قسمت)

حالا زمانی که بدن انسان مثل سایر حیوانات همچون یک غریزه نیاز به مواد غذایی سالم دارد، روح و روان انسان هم به تغذیه ی سالم نیاز دارد. حالا اگر خوردن نیازاست، اگر آشامیدن نیازاست و اگر مسائل جنسی و نفس کشیدن نیاز جسم انسانند، شادی هم به عنوان یکی از نیازهای فطری، یکی از نیازهای روح انسان است. اگر انسان را از این نیازهای فطری و غریزی محروم کنی به ناچار آن را از راه های دیگری به دست می آورد حتی اگر به قیمت تهدید امنیت دیگران و حتی خودش هم تمام بشود.  

 البته اساس جهان هستي و پديده‏هاي آن هم به گونه ای آفریده شده اند که باعث به وجود آمدن  شادی در انسان می شوند. بهار زیبا، گل های رنگارنگ، آبشار و جنگل های مسرت بخش، دریای پهناور، کوهها و چشمه های دلفریب، دیدار نزدیکان، ازدواج و تشکیل زندگی خانوادگی، بچه دار شدن، شغل مناسب، درآمد مناسب، پیروزی بر دشمنان قانون شریعت الله و … کلاً شادی آور و مسرت بخش هستند. اگرخوب دقت کنید باز می بینیم که نعمتهای بهشت هم شادی آور و مسرت بخش هستند .

با نگاهی عمیق به زندگی در دین اسلام هم متوجه می شویم که همه ی ابعاد احکام و قوانین آن هم دارای حرکت و نشاط است. نماز، دشمن شناسی و درجه بندی دشمنان و مشارکت در تحولات منطقه ای و جهانی، جهاد فی سبیل الله، تأکید بر صله ی رحم، یادگیری سوارکاری و تیراندازی و شنا و غیره نمونه هایی از جلوه های شادی در دین اسلام هستند، برای همین است زندگی و سیره ی بزرگان و پیروان قانون شریعت الله هم بر حرکت و نشاط استوار بوده است، و در حالات هیچ یک از رهروان راستین صدر اسلام و حتی قرنها پس از آن، افسردگی و ناامیدی دیده نمی شود، بلکه آزادگی و تحرک و آزاد سازی دیگر انسانهاست از بند طاغوتها و امید راستین به وعده های الله تعالی که بر اساس قانون شریعت الله انجام می شود: یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْکُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِّمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ ‏*  قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ» (يونس/ 57-58)

ای مردمان! از سوی پروردگارتان برای شما اندرزی (برای اداره ی زندگی) و درمانی برای چیزهائی که در سینه‌ها استآمده است و هدایت(با قانون شریعتش) و رحمت ( به صورت یکجانبه و بلاعوض از طرف الله) برای مؤمنان است. ‏بگو: به فضل و رحمت خدا – به همین ( نه چیز دیگری) – باید مردمان شادمان شوند. این بهتر از چیزهائی است که (از دنیا) گرد می‌آورند.‏

الله تعالی واضح و آشکارا می فرماید که قوانین شریعتش که نازل کرده تنها درمان بیماریهای قلبی و عامل هدایتی است که باعث شادی انسانها می شود، و تبعیت از این قوانینش می شود«ذکر الله» که پایه ی عبودیت و بندگی است، و ارتباط بنده با خالق را در تمام اوقات و حالات نشان می دهد و می شود : قُلْ إِنَّ صَلاَتِی وَنُسُکِی وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ‏(انعام/162) بگو: نماز و عبادت و زیستن و مردن من از آن خدا است که پروردگار جهانیان است .

 این اختصاص دادن زندگی و مرگ بر اساس قانون شریعت الله به آن می گویند «ذکر الله»، که به منافقین و انسانهای ضعیف الایمان – به دلیل پایبندی کمترشان به قانون شریعت الله– میگویند: ذکر الله را کمتر می کنند، و شیطان هم بر کسانی مسلط می شود که از قانون شریعت الله یا ذکر الله غافل می شوند، برای  همین است تنها راه آرامش قلبها و مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ تبعیت از قانون شریعت الله و پایبند شدن کامل و خالص به مفاهیم 4 گانه ی دین اسلام است که با خودش شادی می آورد فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا و الله تعالی به صورت انحصاری در قالب «ذکر الله» می فرماید:

الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ‏(رعد/28) آن کسانی که ایمان می‌آورند و دلهایشان با یاد خدا سکون و آرامش پیدا می‌کند. آگاه باشید ! دلها با یاد خدا آرام می‌گیرند .‏ الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ ‏ (رعد/29) آن کسانی که ایمان می‌آورند و کارهای شایسته می‌کنند، خوشا به حال ایشان یا بهشت برای ایشان، و چه جایگاه زیبائی دارند !‏

واضح است، مستمر یاد کردن و ذکر الله یعنی  تبعیت از قانون شریعت الله و شکر گزار بودن و نافرمانی نکردن از الله در تمام حالات زندگی، و این یعنی پیوند و ارتباط همیشگی با الله در تمام زندگی. زمانی که این طوری با الله تعالی ارتباط برقرار کردی الله تعالی هم رهایت نمی کند بلکه همیشه با تو است : فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ ‏(بقره/152) پس مرا یاد کنید ( با طاعت و عبادت و دوری از معاصی، به دل و زبان وعمل) تا من نیز شما را یاد کنم ( با اعطاء ثواب و گشایش ابواب سعادت و خیرات و ادامه پیروزی و قدرت و نعمت) و از من سپاسگزاری کنید و از من ناسپاسی مکنید.

تبعیت از قوانین شریعت الله یعنی قدم گذاشتن در سلامت قلبی و کسب آرامش و اطمینان قلبی، و هدایت و حرکت در مسیر صحیح زندگی . این موعظه و رحمتی است که الله تعالی به صورت بلاعوض به انسانها هدیه داده است (مثل موده نیست که دو جانبه باشه) روشن است که ایمان به الله و قانون شریعت الله مساوی است با هدایت و شفا و سلامت قلب و به دنبال آن اصلاح اعمال و رفتارها «وَمَن یُؤْمِن بِاللَّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ »‏(تغابن/ 11) و هر کس که به خدا ایمان داشته باشد، خدا دل او را رهنمود می‌گرداند، و خداوند از هر چیزی کاملاً آگاه است .‏

(ادامه دارد…….)

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(4-қисмат)

Дар инжо аллох таоло нафармуда “рахбарони  куффор” балки  фармуда рахбарони  “куфр” “аимматул куфр” ва дар инжо  аллох таоло ” куфр” ро  дар баробари охарин паёмиш яъни ” ислом” қарор дода  аст.  Муслимин хам барои номгузорийи сарзамини  тахти  хокимияти ” куфр” ки тавассути  чанин рахбарони кофари идора мешавад ” дарул куфр” ро аз миёни онхамма унвоники дар каломи аллох  ва росулиш  ва сахоба  вужуд дорад  интихоб карданд; ва аз  миёни онхамма истелохики дар мовриди сарзамини тахти хокимияти ” ислом” ба кор рафта мафхуми “дорул ислом” ро интихоб карданд; хар чанд дар мавориди дидемки хам ” дорул мужахидин” омада хам ” дорул муслимин” ва хам ” дорул фосиқин” ва хам дарус суннах” ва ғейрих омада аммо каламайи ” ислом метавонад танаввуъ дар васфи сарзамини муслимин ва хар ончи дар тўвсифи сарзамини мутаъаллиқ ба охарин шариати аллох таоло астро дар худиш жо дихад, ва каламайи ” куфр” хам боз ба далили вусъатики дорад метавонад тўвсифотики дар мовриди сарзамини куффор омада астро дар худ жо дихад.

Дар ин сурат агар дар ин оёт ва ривоёти ” мутавотири маънавий” хар кудом аз истелохот истефода шавад боз метавонад хаққи матлабро дар жудо кардани сарзамини тахти хокимияти ” қавонини шариати аллох” ва мўъминин ва сарзамини тахти хокимияти ” куфр” ва куффор бирасонад. Хатто агар ин истелохот ва номгузорийхо дар оёти қуръон ва суннати сахих ва суханони сахоба хам вужуд надошт боз ахкомики қонуни шариати аллох барои сарзаминхойи исломий ва сарзаминхойи куффор вазъ карда аст мужиб мешудки сарзаминхойи тахти хокимияти хар ек ба исми  номгузорий шаванд.

Албатта ин номгузорийи сарзаминхо танхо мухтасси ислом нест балки ба торих ва вазъи мовжуд хам нигох куни боз мутаважжих мешавики сарзаминхо бар асоси ақоидики доранд тақсим мешаванд. Масалан мегуфтанд блоки шарқки доройи ақоиди социалистий ва чап буд ё мегуфтанд блоки ғарбки доройи ақоиди секуляр ва либирал буржуайи ва сармоядорий аст. Ё дар замони жанги сард миёни секуляристхо  ва хатто солхо пас аз он мегуфтанд:

-Жахони аввал: кишвархойи секуляр блоки санъатий ва демократик бо таъсири хуза амрико.

-Жахони дувум: иттиходияхойи социализм- коммунизм чин ва шўравий ва ……..

-Жахони севум хам бақия жахон будандки бо хеч ек аз ин ду блок созгорий надоштанд. Ба унвони мисол оли саъуд бо вужуди онхамма сирват ва истефода аз техноложик ва ….. боз жузви жахони севум махсуб мешавад. Чиро? Чун фарханги умумийи мардум суннати исломий аст ва хануз жомеъа секуляр нашуда аст. Қатар хам дар бейни кишвархойи жахон болотарин шохиси тўвсиъа ва болотарин даромадхойи саронаро дорад аммо боз жузви жахони севум аст. Чиро? Чун фарханги умумий ва жомеъа хануз секуляр нашуда аст.

-Жахони чохорум хам ба сурх пустони бумийи амрико ва амсолихим гуфта мешуд.

Ё коммунистхо бар асоси тафсирхойи иқтисодийи худ жавомеъи мухталифи башарийро ба 1. Камунхойи аввалия 2. Бардадорий 3. Фиодолизм 4. Сармоядорий 5. Социализм ва коммунизм тақсим мекунанд.

Ё секуляристхо дар тақсимбандийи дигари мегуянд: хукуматхойи теокросий ва хукуматхойи демокросий.

Теокросий ( аз юноний: ” тиос” – худо ва ” кротус” – тавоноий ва қудрат) яъни хокимияти қонуни аллох бар мардум ; ва хукуматхойи демокрот ва демокрасий хам яъни қудрат ва хокимияти қонуни мардум бар мардум ба жойи қудрат ва хокимияти қонуни аллох бар мардум.

Ё дар тақсим бандийи дигари мегуянд: кишвархойи секуляр ё кишвархойи исломий.

Пас ин амр оддий астки : еки кишвархоро бар асоси тўвсиъа фархангий ё бар асоси тўвсиъа иқтисодий, ё бар асоси қудрати низомий ё бар асоси ақоиди хоким бар кишвархо ё бар асоси нажод ва ғейрих тақсим кунад, мухим ин астки дар ислом омилики ба инсонхо хувият мебахшад ислом аст ва марзи миёни умматхо аз нигохи ислом, марзхойи ақидатий аст.

Замоники аллох таоло ба касоники тахти хокимияти куффори секуляр ва мушрик қарор гирифта ва тавоноийи амал кардан ба қавонини шариати аллохро пейдо намекунанд ва мажбур мешаванд тобеъи қонуни секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) шаванд мефармояд:

 أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا (نساء/97)

Ватан ва дар ва сарзамини мўъминин онжойи астки қонуни шариати аллох дар он пиёда мешавад. Дар ин сурат ислом ватани ек мўъмин аст, ислом хонувода ва қовм ва табори ек мўъмин аст, ва ин ислом астки ба мўъмин хувият мебахшад.

(идома дорад……..)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(3- қисм)

Бу ерда ота-она болаларга нима яхши ва нима ёмон эканини ўргатади, улардан сўнг спутник каналлари,ахборот воситалари, мактаблар, мадрасалар,дўстлар, хукуматлар ва жамиятга хоким бўлган қонунлар бугунги кунда боғча давридан бошлаб то ўлгунича нима яхши ва нима ёмон эканини таъйин қилади,шундай қилиб, аллох  таоло бу болага аллохнинг шариатидаги қонунини ва хидоятни топиш учун берган бу ишора, ота- оналар ва спутник каналлари ва бошқа нарсалар томонидан  аллохни шариатидаги қонунига хилоф равишда қадриятларни, қонунларни таништириш орқали, шахсни  аллохнинг назарида яхши бўлмаган яхшиликларга йўллайди ва аллохни назарида ёмон бўлмаган ёмонликларга уни хидоят қилади. Мана шу шаклда шахснинг соғлом фитратига зарба урилади ва ёзилмаган тоза вараққа бола хато бўлган нарсаларни ёза бошлайди. Шу ерда биз ота- она болани бузди ёки ота- она спутник каналлари ва бошқа нарсалар болани бузиши учун шароитни яратиб берди,дея оламиз.

Мана бу фитрий ишлар уруғларга ўхшаб аллох хохлаган шаклда ўсиши учун  муносиб тупроққа ва муносиб хавога,мухитга, хидоятга, парваришга эхтиёжи бор, бу ишлар аввал бошида парваришга мухтож бўлмайди, аммо босиб ўтиладиган йўл давомида ва ўзини замонида аллохни шариатидаги қонунлар ва қадриятлар асосида  эътиборга,парваришга мухтож бўлади.

Рост гапиришга мойиллик ва ёлғондан нафратланиш хаммани вужудида бор, ёки омонатдор бўлишга мойиллик ва хиёнатдан нафратланиш хам хаммада мавжуд ёки турмуш қуришга мойиллик ва оила ташкил қилиш, ёлғиз яшашни ёмон кўриш хам хаммада бор, бойликка мойиллик ва фақирликдан нафратланиш хам хаммада бор, хаммани вужудида фитрий суратдаги бундан бошқа жуда кўп ўринлар мавжуд, аммо мана бу ўринларни хар бири ўзини мархаласида ва ўзини замонида болага таълим берилиши лозим, чунки у бу ерда  мана бу яхшиликларни қандай қўлга киритишни тўғри йўлини ўрганади? Сут эмадиган  болага ростгўйликни ва ёлғондан пархез қилишни таълим берилмайди, чунки бу мойилликни мана бу ёшда хидоят қилиб бошқариб бўлмайди, лекин бундан юқорироқдаги ёшда буни имкони бор, ёки бошланғич синфдаги болага турмуш қуриш ва оила ташкил қилишни таълим берилмайди, чунки мана бу нарсаларга мойиллик бундан юқорироқдаги ёшда ўзини кўрсатади ва ўша ёшда хидоят қилиниши ва таълим берилиши керак, бундан бошқа фитрий ишлар хам худди шу тартибда бўлади.

Тайёргарликлар шахс тушган шароитга,замонга муносиб суратда бўлиши лозим  ва шахснинг  ана ўша замондаги  тайёргарликларга ва таълимга ва қонунга эхтиёжи пайдо бўлади. Энди агар таълимлар ва қонунлар аллох таолоники бўлса, шахс яхшилик ва салохият йўлида бўлади ва агар мана бу тайёргарликлар ва таълимлар ва қонунлар аллохни шариатидаги қонунга хилоф бўладиган бўлса, шахс фасодланиш ва фитрий ишларини хам фасод бўлиши йўлида тушиб қолади. Аллох таоло қуйидагича мархамат қилади:

 فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ‏(روم/30)

Бас, (эй Мухаммад), ўзингизни доимо тўғри бўлган динда (исломда) тутинг! Аллох инсонларни яратган табиий хилқатни сақлангиз! Аллохнинг яратилиши ўзгартирилмас. Энг тўғри дин мана шудир. Лекин кўп одамлар билмаслар.

Мана бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турганидек фитрий ишларни аллох таоло яратган ва аллохнинг хилқатида хеч қандай ўзгаришга йўл йўқдир.

Ўзгариш яъни  бир нарсани бошқа бир нарсага ўзгартирилишини англатади. Масалан чўп ёнишни асарида кўмирга айланади, бу нарса ўзгаришдан фарқ қилади. Масалан агар  худди шу чўпни бўлакларга бўлиб курси  ё хонтахта ясаб уни ўзгартирилган бўлса хам, унга барибир чўп дейилади, уни мохияти ўзгармаган ва у бошқа бир нарсага айланиб қолмаган, энди худди шунга ўхшаш мана бу фитрий ишлар хам бошқа бир нарсага айланиб қолмайди, аммо улар ўзгариши мумкин, хатто агар бу ишлар аллохни шариатидаги қонунларни қарама- қаршисига туриб қолган тақдирда хам, улар ўзини кўрсатади ва шахсда аллохни шариатидаги қонунларга мойилликни вужудга келтиради. Мусулмонлар ғайри мусулмонларда хам мана бу мойилликларни тарғиб қилиб қўзғатишади. Буни натижасида кофирларни жамиятидаги жуда кўп одамлар мусулмон бўлишади, аммо халок қилувчи такаббур касаллигига дучор бўлган кофирларни дастаси ўзларини қайсарликлари,хасадгўйликлари туфайли инкор қилишади ва аллохни шариатидаги қонунни қабул қилишмайди, лекин улар аллохни шариатидаги қонун сахих эканини жуда хам яхши билишади:

    وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ(نمل/14)

Ва ўзлари аниқ билган холларида зулм ва кибр қилиб, у (мўъжизаларни) инкор этдилар. Энди (эй Мухаммад), у бузғунчи кимсаларнинг оқибати қандай бўлганини кўринг.

Мана бу холатда фитрий ишлар инсоннинг энг афзал рухий истаклари бўлиб қолади ва мавжудотдаги моддий ва жисмий истаклар каби ғаризий ишларни  харгиз йўқ қилиб бўлмайди. Албатта ғаризий ва фитрий ишлар бир-биридан фарқ қилади, агар бир киши келиб инсонни  фитрий ишларини хисобга олмаган холда фақат  ғаризий ишларини  назарда тутадиган бўлса, у ошкора инсонни бошқа хайвонот билан баробар қилиб қўйган бўлади. Шу сабабли хам кўриб турганимиздек секуляристлар хайвонларни устида рафторий ва рухий ишларни имтихон қилишган пайтида, бу имтихонни натижасини инсонларни устига хам умумийлаштиришади ва инсон хам шулар каби бўлади дейди, мана бу нарса ошкор хийла ва саргардонлик бўлиб секуляризм дини буларни  инсонни хайвонлаштириш ва уни фитрий эхтиёжларини ғаризий эхтиёжлар воситасида контрол қилиш учун  вужудга келтирган.

Ғаризий ишлар инсон учун хам ва бошқа мавжудот  учун хам бир эхтиёж бўлгани каби, очиқ- ойдин кўриниб турганидек барча фитрий ишлар хам  инсон учун бир эхтиёж хисобланади. Шунга ўхшаш шодлик ва бахт хам  шахсларнинг хаётига жуда кўп таъсири бўлгани туфайли, инсоннинг энг мухим рухий эхтиёжи сифатида, барча инсонлар учун башариятнинг асосий зарурати ва эхтиёжи хисобланади, шодлик дард тортиш ва севиш, ташвиш, ғам ва андух……… каби очиқ -ойдин нарса ва инсон хаётининг одатий ва табиий ходисасидур, бу дунёда шодликка эхтиёжи бўлмайдиган хеч ким топилмайди.

(давоми бор……….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(3- قیسم)

 بُو یِیردَه آتَه – آنَه بالَه لَرگَه نِیمَه یَحشِی وَ نِیمَه یامان اِیکَه نِینِی اوُرگَه تَه دِی، اوُلَردَن سُونگ سپُوتنِیک کَنَللَرِی،اَخبارات واسِیطَه لَرِی، مَکتَبلَر، مَدرَسَه لَر، دوُستلَر، حُکوُمَتلَر وَ جَمِیعیَتگَه حاکِم بوُلگَن قانوُنلَر بوُگوُنگِی کوُندَه باغچَه دَورِیدَن باشلَب تا اوُلگوُنِیچَه نِیمَه یَحشِی وَ نِیمَه یامان اِیکَه نِینِی تَعیِین قِیلَه دِی، شوُندَی قِیلِیب، اَلله تَعالَی بوُ بالَه گَه اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنِینِی وَ هِدایَت تاپِیش اوُچُون بِیرگَن بُو اِیشارَه، آتَه – آنَه لَر وَ سپوُتنِیک کَنَللَرِی وَ باشقَه نَرسَه لَر تامانِیدَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنِیگَه خِلاف رَوِیشدَه قَدرِیَتلَرنِی، قانوُنلَرنِی تَنِیشتِیرِیش آرقَه لِی، شَخصنِی اَلله نِی نَظَرِیدَه یَحشِی بوُلمَه گَن یَحشِیلِیکلَرگَه یوُللَیدِی وَ اَلله نِی نَظَرِیدَه یامان بوُلمَه گَن یامانلِیکلَرگَه اوُنِی هِدایَت قِیلَه دِی. مَنَه شوُ شَکلدَه شَخصنِینگ ساغلام فِطرَتِیگَه ضَربَه اوُرِیلَه دِی وَ یازِیلمَه گَن تازَه وَرَققَه بالَه خَطا بوُلگَن نَرسَه لَرنِی یازَه باشلَیدِی. شُو یِیردَه بِیز آتَه – آنَه بالَه نِی بوُزَدِی یاکِی آتَه – آنَه سپُوتنِیک کَنَللَرِی وَ باشقَه نَرسَه لَر بالَه نِی بوُزِیشِی اوُچُون شَرائِط یَرَه تِیب بِیرَدِی، دِییَه آلَه مِیز.

مَنَه بُو فِطرِی اِیشلَر اوُرُوغلَرگَه اوُحشَب اَلله هاحلَه گَن شَکلدَه اوُسِیشِی اوُچُون مُناسِب توُپراقگَه وَ مُناسِب هَواگَه، ،مُهِیطگَه ،هِدایَتگَه،پَروَه رِیشگَه اِیختِیاجِی بار، بوُ اِیشلَر اَوَّل باشِیدَه پَروَه رِیشگَه موُختاج بوُلمَیدِی،اَمّا باسِیب اوُتِیلَه دِیگَن یوُل دَوامِیدَه وَ اوُزِینِی زَمانِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر وَ قَدرِیَتلَر اَساسِیدَه اِعتِبارگَه،پَروَه رِیشگَه موُختاج بوُلَه دِی.

راست گَه پِیرِیشگَه مایِیللِیک وَ یالغاندَن نَفرَتلَه نِیش هَمَّه نِی وُجوُدِیدَه بار، یاکِی آمانَتدار بوُلِیشگَه مایِیللِیک وَ خِیانَتدَن نَفرَتلَه نِیش هَم هَمَّه دَه مَوجُود یاکِی توُرمُوش قوُرِیشگَه مایِیللِیک وَ عائِلَه تَشکِیل قِیلِیش،یالغِیز یَشَشنِی یامان کوُرِیش هَم هَمَّه دَه بار، هَمَّه نِی وُجُودِیدَه فِطرِی صُورَتدَگِی بوُندَن باشقَه جُودَه کوُپ اوُرِینلَر مَوجُود، اَمّا مَنَه بوُ اوُرِینلَرنِی هَر بِیرِی اوُزِینِی مَرحَلَه سِیدَه وَ اوُزِینِی زَمانِیدَه بالَه گَه تَعلِیم بِیرِیلِیشِی لازِم، چوُنکِی اوُ بُو یِیردَه مَنَه بُو یَحشِیلِیکلَرنِی قَندَی قوُلگَه کِیرِیتِیشنِی توُغرِی یوُلِینِی اوُرگَه نَه دِی؟ سوُت اِیمَه دِیگَن بالَه گَه راستگوُیلِیکنِی وَ یالغاندَن پَرهِیز قِیلِیشنِی تَعلِیم بِیرِیلمَیدِی، جوُنکِی بُو مایِیللِیکنِی مَنَه بُو یاشدَه هِدایَت قِیلِیب باشقَه رِیب بوُلمَیدِی، لِیکِن بوُندَن یوُقارِیراقدَگِی یاشدَه بوُنِی اِمکانِی بار، یاکِی باشلَنغِیچ صِینفدَگِی بالَه گَه توُرمُوش قوُرِیش وَ عائِلَه تَشکِیل قِیلِیشنِی تَعلِیم بِیرِیلمَیدِی، چوُنکِی مَنَه بُو نَرسَه لَرگَه مایِیللِیک بوُندَن یوُقارِیراقدَگِی یاشدَه اوُزِینِی کوُرسَه تَه دِی وَ اوُشَه یاشدَه هِدایَت قِیلِینِیشِی وَ تَعلِیم بِیرِیلِیشِی کِیرَک،بوُندَن باشقَه فِطرِی اِیشلَر هَم حوُددِی شوُ تَرتِیبدَه بوُلَه دِی. 

تَیّارگَرلِیکلَر شَخص توُشگَن شَرائِطگَه،زَمانگَه مُناسِب صُورَتدَه بوُلِیشِی لازِم وَ شَخصنِینگ اَنَه اوُشَه زَماندَگِی تَیّارگَرلِیکلَرگَه وَ تَعلِیمگَه وَ قانوُنگَه اِیختِیاجِی پَیدا بوُلَه دِی. اِیندِی اَگَر تَعلِیملَر وَ قانوُنلَر اَلله تَعالَی نِیکِی بوُلسَه، شَخص یَحشِیلِیک وَ صَلاحِیَت یوُلِیدَه بوُلَه دِی وَ اَگَر مَنَه بُو تَیّارگَرلِیکلَر وَ تَعلِیملَر وَ قانوُنلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه خِلاف بوُلَه دِیگَن بوُلسَه، شَخص فَسادلَه نِیش وَ فِطرِی اِیشلَرِینِی هَم فَساد بوُلِیشِی یوُلِیگَه  توُشِیب قالَه دِی. اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلَه دِی:  فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ‏(روم/30) بَس، (اِی مُحَمَّد)، اوُزِینگِیزنِی دائِما توُغرِی بوُلگَن دِیندَه (اِسلامدَه) توُتِینگ! اَلله اِنسانلَرنِی یَرَتگَن طَبِیعِی خِلقَتنِی سَقلَنگِیز! اَلله نِینگ یَرَه تِیلِیشِی اوُزگَرتِیرِیلمَس. اِینگ توُغرِی دِین مَنَه شوُدِیر. لِیکِن کوُپ آدَملَر بِیلمَسلَر.

مَنَه بُو یِیردَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک فِطرِی اِیشلَرنِی اَلله تَعالَی یَرَتگَن وَ اَلله نِینگ خِلقَتِیدَه هِیچ قَندَی اوُزگَه رِیشگَه یوُل یوُقدِیر. اوُزگَه رِیش یَعنِی بِیر نَرسَه نِی باشقَه بِیر نَرسَه گَه اوُزگَرتِیرِیلِیشِینِی اَنگلَه تَه دِی. مَثَلاً چوُپ یانِیشنِی اَثَرِیدَه کوُمِیرگَه اَیلَه نَه دِی،بوُ نَرسَه اوُزگَه رِیشدَن فَرق قِیلَه دِی. مَثَلاً اَگَر حوُددِی شوُ چوُپنِی بوُلَکلَرگَه بوُلِیب کوُرسِی یا خانتَحتَه یَسَب اوُنِی اوُزگَرتِیرِیلگَن بوُلسَه هَم، اوُنگَه بَرِیبِیر چُوپ دِییِیلَه دِی. اوُنِی ماهِیَتِی اوُزگَرمَه گَن وَ اوُ باشقَه نَرسَه گَه اَیلَه نِیب قالمَه گَن، اِیندِی حوُددِی شوُنگَه اوُحشَش مَنَه بُو فِطرِی اِیشلَر هَم باشقَه بِیر نَرسَه گَه اَیلَه نِیب قالمَیدِی، اَمّا اوُلَر اوُزگَه رِیشِی موُمکِین، حَتَّی اَگَر بُو اِیشلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیگَه توُرِیب قالگَن تَقدِیردَه هَم، اوُلَر اوُزِینِی کوُرسَه تَه دِی وَ شَخصدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه مایِیللِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرَه دِی. مُسُلمانلَر غَیرِی مُسُلمانلَردَه هَم مَنَه بُو مایِیللِیکلَرنِی تَرغِیب قِیلِیب قوُزغَه تِیشَه دِی. بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه کافِرلَرنِی جَمِیعیَتِیدَگِی جوُدَه کوُپ آدَملَر مُسُلمان بوُلِیشَه دِی، اَمّا  هَلاک قِیلوُچِی تَکَبُّر کَسَللِیگِیگَه دوُچار بوُلگَن کافِرلَرنِی دَستَه سِی اوُزلَرِینِی قَیصَرلِیکلَرِی،حَسَدگوُیلِیکلَرِی توُفَیلِی اِنکار قِیلِیشَه دِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِی قَبُول قِیلِیشمَیدِی، لِیکِن اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُن صَحِیح اِیکَه نِینِی جوُدَه هَم یَحشِی بِیلِیشَه دِی:      وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ(نمل/14)  وَ اوُزلَرِی اَنِیق بِیلگَن حاللَرِیدَه ظُلم وَ کِبر قِیلِیب، اوُ (مُؤجِیزَه لَرنِی) اِنکار اِیتدِیلَر. اِیندِی ( اِی مُحَمَّد)، اوُ بوُزغوُنچِی کِیمسَه لَرنِینگ عاقِبَتِی قَندَی بوُلگَه نِینِی کوُرِینگ.

مَنَه بُو حالَتدَه فِطرِی اِیشلَر اِنساننِینگ اِینگ اَفضَل رُوحِی اِیستَکلَرِی بوُلِیب قالَه دِی وَ مَوجُوداتدَگِی ماددِی وَ جِسمِی اِیستَکلَر کَبِی غَرِیضِی اِیشلَرنِی هَرگِیز یوُق قِیلِیب بوُلمَیدِی. اَلبَتَّه غَرِیضِی وَ فِطرِی اِیشلَر بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی، اَگَر بِیر کِیشِی کِیلِیب اِنساننِی فِطرِی اِیشلَرِینِی حِسابگَه آلمَه گَن حالدَه فَقَط غَرِیضِی اِیشلَرِینِی نَظَردَه توُتَه دِیگَن بوُلسَه، اوُ آشکارَه اِنساننِی باشقَه حَیوانات بِیلَن بَرابَر قِیلِیب قوُیگَن بوُلَه دِی. شوُ سَبَبلِی هَم کوُرِیب توُرگَه نِیمِیزدِیک سِکوُلارِیستلَر حَیوانلَرنِی اوُستِیدَه رَفتارِی وَ رُوحِی اِیشلَرنِی اِمتِحان قِیلِیشگَن پَیتِیدَه، بُو اِمتِحاننِی نَتِیجَه سِینِی اِنسانلَرنِی اوُستِیگَه هَم عُمُومِیلَشتِیرِیشَه دِی وَ اِنسان هَم شوُلَر کَبِی بوُلَه دِی دِییدِی، مَنَه بُو نَرسَه آشکار خِیلَه  وَ سَرگَردانلِیک بوُلِیب سِکوُلارِیزم دِینِی بوُلَرنِی اِنساننِی حَیوانلَشتِیرِیش وَ اوُنِی فِطرِی اِیختِیاجلَرِینِی غَرِیضِی اِیختِیاجلَر واسِیطَه سِیدَه کانترال قِیلِیش اوُچُون وُجُودگَه کِیلتِیرگَن.

غَرِیضِی اِیشلَر اِنسان اوُچُون هَم وَ باشقَه مَوجُودات اوُچُون هَم بِیر اِیختِیاج بوُلگَه نِی کَبِی،آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک بَرچَه فِطرِی اِیشلَر هَم اِنسان اوُچُون بِیر اِیختِیاج حِسابلَه نَه دِی. شوُنگَه اوُحشَش شادلِیک وَ بَخت هَم شَخصلَرنِینگ حَیاتِیگَه جوُدَه کوُپ تَأثِیرِی بوُلگَه نِی توُفَیلِی، اِنساننِینگ  مُهِم رُوحِی اِیختِیاجِی صِیفَتِیدَه، بَرچَه اِنسانلَر اوُچُون بَشَرِیَتنِینگ اَساسِی ضَرُورَتِی وَ اِیختِیاجِی حِسابلَه نَه دِی، شادلِیک دَرد تارتِیش وَ سِیوِیش،تَشوِیش، غَم – اَندوُه ………کَبِی آچِیق- آیدِین نَرسَه وَ اِنسان حَیاتِینِینگ عادَتِی وَ طَبِیعِی حادِیثَه سِیدوُر، بُو دُنیادَه شادلِیککَه اِیختِیاجِی بوُلمَیدِیگَن هِیچ کِیم تاپِیلمَیدِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(3-قسمت)  
در اینجا والدین هستند که به بچه ها یاد می دهند چه خوب است و چه بد است، بعد ماهواره ها و رسانه ها و مدارس و دوستان و حکومتها و قوانین حاکم بر جامعه هستند که امروزه برای این بچه از مهد کودک تا زمان مرگ تعیین می کنند چه خوب است و چه بد است، به این شیوه این سرنخی که الله تعالی به این بچه برای پیدا کردن راه قانون شریعت الله و هدایت به او داده شده است، توسط والدین و ماهواره ها و سایر امور می توانند با معرفی ارزشها و باید ها و قوانینی بر خلاف قانون شریعت الله، خوبی هائی را به شخص معرفی کنند که در نظر الله خوب نیستند، و بدهائی را به شخص معرفی کنند که در نظر الله بد نیستند، و به این شکل به فطرت سالم این شخص صدمه می زنند، و در کاغذ نانوشته و پاک بچه چیزهائی را می نویسند که غلط هستند. در اینجاست که می گوییم والدین بچه را فاسد کردند و یا والدین زمینه را فراهم کردند که ماهواره ها و سایر امور بچه را فاسد کنند.

این امور فطری مثل دانه ها و بذرهائی هستند که نیاز به زمین مناسب و شرایط جوی و محیطی مناسب و هدایت و مراقبت مناسبی دارند تا به آن شکلی که الله خواسته رشد کنند، این امور در ابتداء نیازی به رسیدگی ندارند، اما در ادامه ی راه، و در زمان خودش، محتاج توجه و پرورش بر اساس ارزشها و قوانین شریعت الله هستند .

گرایش به راستگوئی و تنفر از دروغگوئی در همه وجود دارد، یا گرایش به امانتداری و تنفر از خیانت در همه هست، یا گرایش به ازدواج وتشکیل خانواده و تنفر از تجرد در همه هست، گرایش به ثروت و تنفر از فقر در همه هست، و موارد زیاد دیگری هم هستند که به صورت فطری در همه هست، اما هر کدام از این موارد باید در مرحله ی خودش و در زمان خودش به بچه آموزش داده بشود که مسیر درست رسیدن به این خوبی ها کدام است؟، به یک بچه ی شیرخواره آموزش راستگوئی و پرهیز از دروغگوئی داده نمی شود، چون این میل و گرایش در این سن هدایت و مدیریت نمی شود اما در سن بالاتر چرا می شود، یا به بچه دبستانی نمی آیند در مورد ازدواج و تشکیل خانواده آموزش بدهند، چون این میل و گرایش در سن بالاتری خودش را نشان می دهد و باید درآن سن هدایت و آموزش داده شود، امور فطری دیگرهم به همین شیوه هستند.

 آماده سازی ها باید متناسب با زمانی باشد که شخص در آن قرار گرفته است، و شخص درآن زمان به چنین آماده سازیها و آموزشها و قوانینی نیاز پیدا می کند . حالا اگر آموزشها و قوانین مال الله تعالی باشند شخص در مسیر خیر و صلاح حرکت می کند، و اگر این آماده سازیها و آموزشها و قوانین بر خلاف قانون شریعت الله باشند شخص در مسیر فاسد شدن و فاسد کردن امور فطریش پیش می رود.
  زمانی که الله تعالی می فرماید: فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ‏(روم/30) در اینجا واضح است که امور فطری را الله تعالی خلق کرده است و هيچ گونه تبديلي در آفرينش الله راه ندارد،

 تبدیل یعنی مثلا چیزی به چیز دیگری عوض بشود. مثلا  چوب بر اثر سوختن تبدیل می شود به زغال، و این با تغییر فرق دارد . مثلا همین چوب اگرتکه تکه هم بشود یا به صندلی و میز و تخته هم تغییر کند باز به آن می گویند چوب و ماهیتش عوض نشده است و تبدیل به چیز دیگری نشده است، حالا این امور فطری هم «تبدیل» نمی شوند اما ممکن است «تغییر» کنند، و حتی این امور اگر در برابر قانون شریعت الله قرار بگیرند باز خودشان را نشان می دهند، و میل  و گرایش به قانون شریعت الله را در شخص به وجود می آورند . مسلمین این میل و گرایش را در غیر مسلمین  تشویق و تحریک می کنند . عده ی زیادی از افراد جامعه ی کفار مسلمان می شوند اما آن دسته از کفار که دچار بیماری مهلک تکبر شده اند با لجبازی و حسادتی که دارند دچار جحود می شوند و قانون شریعت الله را قبول نمی کنند در حالی که می دانند این قانون شریعت الله صحیح است :وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ(نمل/14) ستمگرانه و مستکبرانه معجزات را انکار کردند، هر چند که در دل بدانها یقین و اطمینان داشتند. نگاه کن سرانجام و سرنوشت تبهکاران و مفسدین چگونه شد؟ 

در این صورت امور فطری خواسته های روحی برتر انسان هستند، و مثل امور غریزی که خواسته های جسمی و مادی موجودات هستند هرگز از بین نمی روند. البته امور غریزی و فطری با هم فرقهائی دارند، واگر کسی بیاید و بدون در نظر گرفتن امور فطری تنها امور غریزی را در نظر بگیرد آشکارا انسان را با دیگر حیوانات مساوی قرار داده است. برای همین است می بینیم زمانی که سکولاریستها آزمایشی در زمینه ی امور رفتاری و روانی را بر روی حیوانات انجام می دهند نتیجه اش را بر انسانها هم تعمیم می دهند و می گویند انسان هم همین طوری است، این حیله و سرگردانی آشکاری است که دین سکولاریسم در راستای حیوانی کردن انسانها و کنترل کردن نیازهای فطری توسط نیازهای غریزی تولید کرده است .

اما همچنانکه امور غریزی برای انسانها و سایر موجودات یک نیازاست، واضح و روشن است که تمام امور فطری هم برای انسان یک نیاز هستند. شادی و نشاط هم به عنوان یکی از مهم ترین نیازهای روحی انسان به دلیل تأثیرات زیادی که روی زندگی افراد دارد به اتفاق تمام انسان ها يك ضرورت و نياز اساسی بشریت است، شادي مثل درد كشيدن، عشق ورزيدن، نگرانی و اندوه و… از امور بديهي و جزء پديده‌هاي رايج و فطری زندگي بشر است، كسي را نمی شود در دنیا پیدا کرد که ادعا کند نیازی به شادی ندارد .

(ادامه دارد……..)

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3-қисмат)

-Бухорий хам аз Абу Хурайра дар достони хижратиш меоварадки гуфт:

 لَمَّا قَدِمْتُ علَى النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ قُلتُ في الطَّرِيقِ: يَا لَيْلَةً مِن طُولِهَا وعَنَائِهَا… علَى أنَّهَا مِن دَارَةِ الكُفْرِ نَجَّتِ ^[1]

Чи шаби тулоний ва пурмашаққатиро ( пушти сар гузоштам). Аммо шукри худороки аз диёри куфр, нажот ёфтам.

-Умар ибни Хаттоб хам артеширо ба фармондехийи Салма ибни Қайс равона мекунад ва мегуяд:

 ادْعُوهُمْ إِلَى الإِسْلامِ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَاخْتَارُوا دَارَهُمْ فَعَلَيْهِمْ فِي أَمْوَالِهِمُ الزَّكَاةُ…^[2]

Онхоро ба суйи  ислом даъват кун агар мусалмон шуданд ва сарзамини худишонро баргузиданд ва хижрат накарданд дар ин сурат бояд закоти амволи худро бидиханд…….( чун дар хар сурат сарзамини онхо жузъи аз дарул ислом аст ва қавонини исломий бояд дар  он ижро шавад ва бахши аз дарул ислом аст ва мусалмон метавонад дар ин бимонад ва бахши аз дарул куфр нестки мусалмон мажбур бошад аз он хижрат кунад ба сарзаминхойи исломий.)

-Ибни Аббос нез мегуядки Умар ибни Хаттоб мехост суханониро дар айёми хаж бигуяд аммо Абдуррохман ибни Авф бар ин бовар будки ин суханон бояд дар жамъи шўройи сахоба гуфта шавад на дар фазойи умумий мисли хаж ба хамин далил ба Умар ибни Хаттоб гуфт: ё амирал мўъминин ин корро накун, чироки акнун мавсуми хаж аст, авоми мардум дар инжо жамъ шуданд ва аз нигохи ман бехтар ин астки фурсат ва мухлат  бидихи то ба Мадина бирасемки

«فإنَّها دارُ الهِجْرَةِ والسُّنَّةِ»^[3]

Онжо сарзамини хижрат ва суннат аст.

Дар номайи Холид ибни Валид ба ахли Хийра омада аст: барои онхо қарор додамки: пейравоники тавони кор кардан надоранд ва ё касоники дучори беморий шуданд ё касики сирватманд буда ва баъад фақир шуда ва хамкишони у ба вай садақа медиханд жизъя надиханд ва алова бар он байтул моли муслимин худиш ва аёлишро тахти кафолат ва химоятхойи молий қарор дод

«ما أقام  بدارِ الهِجْرَةِ ودارالإسلام»

то замоники дар дарул хижрат ва дарул ислом иқомат дорад, аммо

« فإن خرجوا إلى غير دار الهِجْرَةِ ودار الإسلام، فليس على المسلمين النّفقةُ على عيالهم» ^[4]

Агар ба сарзамини ғейри аз дарул хижрат ва дарул ислом куч кардан нафақайи иёли онхо бар муслимин нест.

Абдуллох ибни Умар мегуядки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз инки бо қуръон ба сарзамини душман ворид шави нахий карда аст:

” أنَّ رَسولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ نَهَى أنْ يُسَافَرَ بالقُرْآنِ إلى أرْضِ العَدُوِّ. “.^[5]

Дар  достони  уммул  мўъминин Оиша розиаллоху анхо дар  мовриди жорияйи  мухожирики  мовриди иттихом  қарор гирифта  буд  омада аст:

 وَيَوْمَ الْوِشَاحِ مِنْ أَعَاجِيبِ رَبِّنَا …. أَلاَ إِنَّهُ مِنْ بَلْدَةِ الْكُفْرِ أَنْجَانِى^[6]

Рузи  гум шудани он зуюри  қирмиз, аз  шигуфтихойи парвардигори мо  буд.  Ва ле шукрки  моро аз  диёри куфр,  нажот дод.  Балдатил куфр хамон дарул куфр аст чунончи ибни  Хажар дар  шархиш оварда  астки: ва дар фазли хижрат аз дарул  куфр вужуд дорад. ^[7]

Хамчунонки дидем дар ин суханони асхоби  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  боз мебинемки исми ”  дорул  хижрат” ва ”  дорус суннат”  ва “дорул ислом”  ва  “дорул фосиқин” ва ” доруш ширк”  ва “арзул адув”  ва  “балдатул куфр” омада аст ва ин  номгузорийхо аз замони  росулуллох  саллаллоху алайхи васаллам ва сахоба  вужуд дошта аст, ва наметавон гуфт  ин тақсимоти сохта ва пардохтайи ижтиходи  мазохиби маъруф ба ахли суннат ё хатто шиъаёни 12 имомий ва  зайдийхо  ва  хавориж ва зохирийхо  ва …….буда аст.

Нуктайи  ба  зехнам расидки барои иддайи жойи  суъол шуда астки:  чиро муслимин дар миёни ин чанд истелох  хаммагий ду истелох “дорул  куфр”  ва ” дорул ислом” ро интихоб карданд? Аллох таоло мефармояд:

 وَإِن نَّکَثُواْ أَیْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُواْ فِی دِینِکُمْ فَقَاتِلُواْ أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لاَ أَیْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنتَهُونَ ‏(توبه/12)

Ва агар пеймонхойики бастандро шикастанд,  ва дини шуморо мовриди таъна қарор доданд, бо имомон ва сардастагони  куфр бижангид, чироки пеймонхойи  ишон камтарин  арзиши   надорад. Шояд даст бардоранд.

(идома дорад………)

---

[1] رواه البخاري 2530 (4393). قال ابن منظور (والدارة: لغة في الدار) (لسان العرب) 4/ 298،

[2] رواه أبو يوسف في ( الخراج ) ، ص 210 .

[3] أخرجه البخاري في مناقب الأنصار ، باب مقدم النبي وأصحابه المدينة : 7/7/264 . البخاري (6830). 3928 / 3745

[4] أبو يوسف في ( الخراج ) ، ص 155 156 ، وانظر ( الأموال ) لأبي عبيد ، ص 98 ، (مجموعة الوثائق السياسية) د محمد حميد الله ، ص 381 .

[5] امام بخاري رحمه الله تحت (باب كراهية السفر بالمصاحف إلى أرض العدو) 2990 وامام مسلم  تحت (باب النهي أن يسافر بالمصحف إلى أرض الكفار إذا خيف وقوعه بأيديهم)

[6] بخاري (حديث 439)

[7] (فتح الباري) 1/ 535.