نویسنده: admin

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(98- қисм)

Ёки бўлмасам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хотибнинг сўзлари рост ё ёлғон эканини қандай қилиб фахмлаганлар? Унинг рост ва ёлғон сўзларини қандай ташхис берганлар? Далиллар ва гувохлар орқали ташхис берганлар. Ёки сизни ота-онангиз, турмуш ўртоғингиз,опа-синглингиз, ака-укаларингиз,атрофингиздаги яқинларингиз сизни яхши кўришларини қандай фахмлаган эдилар? Ёки бир мусулмоннинг секуляр кофирлардан бароат қилганини қандай қилиб фахмлаган эдилар, бўлиб хам мухаббат ва ғазабни жойи қалбда-ку?  Бир мусулмоннинг секуляр кофирлардан бароат қилганлигини фахмлашга қодир эмасмиз, чунки мухаббат ва ғазабни ўрни қалбдадир. Мана бу ва бунга ўхшаган инсонларни ботинларига,қасдларига тегишли бўлган ўринларни фақат далиллар ва гувохлар воситасида ташхис берса бўлади.

  Ёки масалан бир шахс айтадики, мен сени аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишни истагида бўлганлигинг учун яхши кўраман, аммо буни баробарида аллохни ва сени ошкор душманинг бўлган секуляр кофир муртад гурухлар билан дўстлик эълон қилади ва уларга нисбатан бошлиқ, хоким сифатида қарайди ва бир кун келиб мана бу кимсалар хоким бўлишларини орзу қилади. Мана бундай тарзда уларни ёлғон айтаётганликларини билиб оласан. Яъни хам сен билан ва хам сени душманинг билан дўст бўлиши мумкинми? Бўлиб хам мана булар хақида аллох таоло кимки булар билан дўст бўлса уларни жумласидан бўлади,деб мархамат қилган. Мана бу гувохларни воситасида бу шахснинг ёлғон айтаётганини фахмлаб оласан, уни қилаётган дўстлик иддаъолари хам ёлғон эканини, хамда бу секуляр кофирларга ёки у дўстлигини эълон қилган кофирларга ўхшаш бир душман эканини  билиб оласан. Мана бу шахсни қилган амали иддаъоларига мувофиқ келмайди,шу сабабли у ёлғон айтяпти,деймиз.  Бир вақтни ўзида хам шайтонни ва хам аллохни ўзингга бошлиқ қилиб олишингни имкони йўқ. Хам аллохни дўстлари билан ва хам шайтонни дўстлари билан дўстлик эълон қилиш мумкин эмас.

Мана бу ва бунга ўхшаш ўринларда, шахсларни  тўғри ё нотўғри,ғалат  ниятини,қасдини ташхис бериш учун меъёр, ошкор ва зохирий далиллар ва хужжатлар бўлади. Мана шу далиллар,мустанадотлар шахснинг қасдини,ниятини ошкор қилиб беради.  

Бизлар олдинги дарсларимизда ишора қилиб ўтган барча мунофиқлар ва секулярзадаларни мусулмонларни жумласидан деб биламиз, улар хар қандай далилга кўра маълум масофани мусулмонлар билан бирга босиб ўтишган, энди улар мана шунча масофани босиб ўтишгандан сўнг,яна қайтадан ошкора ортга қайтишади ва ошкор,муртад кофирларни сафидан жой олишади, бизлар мана буларни хаммасига иртидод хукмини берамиз ва улар хукмий муртад бўлишган ,деймиз, аммо агар бир гурух мусулмонлар хеч қандай ўзгаришсиз, яъни ақидаларида ўзгариш бўлмаган холда уларни найрангларига алданишган бўлсалар ва уларни сафларига ўтиб олишган бўлсачи?  Бу ерда уларга биринчи бўлиб очиладиган эшик тавба эшигидир.

Аввал хам айтиб ўтганимиздек, кофирлар харгиз иймон келтиришмайди,

  «إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»

аммо уларни муридлари иймон келтиришади. Шу сабабли хам, биз уларни устида хукмий иртидод хукмини содир қилган муртадларга улар яна қайтадан исломга қайтишлари учун барча сабабларни мухайё қиламиз ва уларни тавба қилишга тарғиб қиламиз, ёки агар бир мусулмон баъзи бир далилларга кўра тил ё амал билан кофирларни жибхасига ўтиб қолган бўлса, Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаб, уларнинг исломдаги ўтмишларини ва келтирган далилларини назарга олган холда, уларнинг қасдларини,ниятларини, мақсадларини амалларидан билиб оламиз ва уларнинг исломга қайтишлари учун йўлни текислаб чиқамиз, уларни юзига барча йўлларни ёпиб қўймаймиз.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(98- قیسم)

یاکِی بوُلمَه سَم رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم خاطِبنِینگ سوُزلَرِی راست یا یالغان اِیکَه نِینِی قَندَی قِیلِیب فَهملَه گنلَر؟ اوُنِینگ راست وَ یالغان سوُزلَرِینِی قَندَی تَشخِیص بِیرگنلَر؟ دَلِیللَر وَ گوُواهلَر آرقَه لِی تَشخِیص بِیرگنلَر. یاکِی سِیزنِی آتَه – آنَه نگِیز، توُرمُوش اوُرتاغِینگِیز، آپَه – سِینگلِینگِیز، اَکَه – اوُکَه لَرِینگِیز، اَطرافِینگِیزدَگِی یَقِینلَرِینگِیز سِیزنِی یَحشِی کوُرِیشلَرِینِی قَندَی فَهملَه گن اِیدِیلَر؟ یاکِی بِیر مُسُلماننِینگ سِکوُلار کافِرلَردَن بَرائَت قِیلگه نِینِی قَندَی قِیلِیب فَهملَه گن اِیدِیلَر، بوُلِیب هَم مُحَبَّت وَ غَضَبنِی جایِی قَلبدَه – کوُ؟ بِیر مُسُلماننِینگ سِکوُلار کافِرلَردَن بَرائَت قِیلگنلِیگِینِی فَهملَشگه قادِر اِیمَسمِیز، چوُنکِی مُحَبَّت وَ غَضَبنِی اوُرنِی قَلبدَه دِیر. مَنَه بُو وَ بوُنگه اوُحشَه گن اِنسانلَرنِی باطِنلَرِیگه، قَصدلَرِیگه تِیگِیشلِی بوُلگن اوُرِینلَرنِی فَقَط دَلِیللَر وَ گوُواهلَر واسِیطَه سِیدَه تَشخِیص بِیرسَه بوُلَه دِی.

یاکِی مَثَلاً بِیر شَخص اَیتَه دِیکِی، مِین سِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِیشنِی اِیستَه گِیدَه بوُلگنلِیگِینگ اوُچُون یَحشِی کوُرَه مَن، اَمّا بوُنِی بَرابَرِیدَه اَلله نِی وَ سِینِی آشکار دُشمَنِینگ بوُلگن سِکوُلار کافِر مُرتَد گوُرُوهلَر بِیلَن دوُستلِیک اِعلان قِیلَه دِی وَ اوُلَرگه نِسبَتاً باشلِیق، حاکِم صِیفَتِیدَه قَرَیدِی وَ بِیر کُون کِیلِیب مَنَه بُو کِیمسَه لَر حاکِم بوُلِیشلَرِینِی آرزُو قِیلَه دِی. مَنَه بوُندَی طَرزدَه اوُلَرنِی یالغان اَیتَه یاتگنلِیکلَرِینِی بِیلِیب آلَه سَن. یَعنِی هَم سِین بِیلَن وَ هَم سِینِی دُشمَنِینگ بِیلَن دوُست بوُلِیشِی موُمکِینمِی؟ بوُلِیب هَم مَنَه بوُلَر حَقِیدَه اَلله تَعالَی کِیمکِی بوُلَر بِیلَن دوُست بوُلسَه اوُلَرنِی جُملَه سِیدَن بوُلَه دِی، دِیب مَرحَمَت قِیلگن. مَنَه بُو گوُواهلَرنِی واسِیطَه سِیدَه بُو شَخصنِینگ یالغان اَیتَه یاتگه نِینِی فَهملَب آلَه سَن، اوُنِی قِیلَه یاتگن دوُستلِیک اِدَّعالَرِی هَم یالغان اِیکَه نِینِی هَمدَه بُو سِکوُلار کافِرلَرگه یاکِی اوُ دوُستلِیگِینِی اِعلان قِیلگن کافِرلَرگه اوُحشَش بِیر دُشمَن اِیکَه نِینِی بِیلِیب آلَه سَن. مَنَه بُو شَخصنِی قِیلگن عَمَلِی اِدَّعالَرِیگه مُوافِق کِیلمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُ یالغان اَیتیَپتِی، دِییمِیز. بِیر وَقتنِی اوُزِیدَه هَم شَیطاننِی وَ هَم اَلله نِی اوُزِینگگه باشلِیق قِیلِیب آلِیشِینگنِی اِمکانِی یُوق. هَم اَلله نِی دوُستلَرِی بِیلَن وَ هَم شَیطاننِی دوُستلَرِی بِیلَن دوُستلِیک اِعلان قِیلِیش موُمکِین اِیمَس.

 مَنَه بُو وَ بوُنگه اوُحشَش اوُرِینلَردَه، شَخصلَرنِی توُغرِی یا ناتوُغرِی، غَلَط نِیَتِینِی، قَصدِینِی تَشخِیص بِیرِیش اوُچُون مِعیار، آشکار وَ ظاهِرِی دَلِیللَر وَ حُجَّتلَر بوُلَه دِی. مَنَه شوُ دَلِیللَر، مُستَنَداتلَر شَخصنِینگ قَصدِینِی، نِیَتِینِی آشکار قِیلِیب بِیرَه دِی.

بِیزلَر آلدِینگِی دَرسلَرِیمِیزدَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتگن بَرچَه مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب بِیلَه مِیز، اوُلَر هَر قَندَی دَلِیلگه کوُرَه مُعلوُم مَسافَه نِی مُسُلمانلَر بِیلَن بِیرگه باسِیب اوُتِیشگن، اِیندِی اوُلَر مَنَه شوُنچَه مَسافَه نِی باسِیب اوُتِیشگندَن سوُنگ، یَنَه قَیتَه دَن آشکارَه آرتگه قَیتِیشَه دِی وَ آشکار، مُرتَد کافِرلَرنِی صَفِیدَن جای آلِیشَه دِی، بِیزلَر مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِیگه اِرتِداد حُکمِینِی بِیرَه مِیز وَ اوُلَر حُکمِی مُرتَد بوُلِیشگن دِییمِیز، اَمّا اَگر بِیر گوُرُوه مُسُلمانلَر هِیچ قَندَی اوُزگه رِیشسِیز یَعنِی عَقِیدَه لَرِیدَه اوُزگه رِیش بوُلمَه گن حالدَه اوُلَرنِی نَیرَنگلَرِیگه اَلدَه نِیشگن بوُلسَه لَر وَ اوُلَرنِی صَفلَرِیگه اوُتِیب آلِیشگن بوُلسَه چِی؟ بُو یِیردَه اوُلَرگه بِیرِینچِی بوُلِیب آچِیلَه دِیگن اِیشِیک تَوبَه اِیشِیگِیدِیر.

اَوَّل هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، کافِرلَر هَرگِیز اِیمان کِیلتِیرِیشمَیدِی،    «إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون» اَمّا اوُلَرنِی مُرِیدلَرِی اِیمان کِیلتِیرِیشَه دِی. شُو سَبَبلِی هَم، بِیز اوُلَرنِی اوُستِیدَه حُکمِی اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلگن مُرتَدلَرگه اوُلَر یَنَه قَیتَه دَن اِسلامگه قَیتِیشلَرِی اوُچُون بَرچَه سَبَبلَرنِی مُهَیّا قِیلَه مِیز وَ اوُلَرنِی تَوبَه  قِیلِیشگه تَرغِیب قِیلَه مِیز، یاکِی اَگر بِیر مُسُلمان بَعضِی بِیر دَلِیللَرگه کوُرَه تِیل یا عَمَل بِیلَن کافِرلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب قالگن بوُلسَه، خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَب، اوُلَرنِینگ اِسلامدَگِی اوُتمِیشلَرِینِی وَ کِیلتِیرگن دَلِیللَرِینِی نَظَرگه آلگن حالدَه، اوُلَرنِینگ قَصدلَرِینِی، نِیَتلَرِینِی،مَقصَدلَرِینِی عَمَللَرِیدَن بِیلِیب آلَه مِیز وَ اوُلَرنِینگ اِسلامگه قَیتِیشلَرِی اوُچُون یوُلنِی تِیکِیسلَب چِیقَه مِیز، اوُلَرنِی یوُزِیگه بَرچَه یوُللَرنِی یاپِیب قوُیمَیمِیز.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(98- قسمت)

یا چگونه رسول الله صلی الله علیه وسلم فهمید حاطب در صحبتهایش راست می گفت یا دروغ می گفت؟ راست و دروغ صحبت هایش را چگونه تشخیص داد؟ از روی قرائن و شواهد. یا چگونه می فهمید مادر، پدر، همسرتان یا خواهر، برادر و اطرافیانتان شما را دوست دارند؟ یا چگونه می فهمید که یک مسلمان از کفار سکولار برائت کرده در حالی که جای حب و بغض در قلب است؟ نمی توانیم بفهمیم که این مسلمان چگونه از کفار سکولار برائت کرده، جای حب و بغض در قلب است. تمام این موارد و موارد مشابه را که به قصد و درون انسانها برمی گردد این ها را فقط از طریق قرائن و شواهد ظاهری می توان تشخیص داد.

یا مثلاً شخصی می گوید من تو را که خواهان تطبیق قانون شریعت الله هستی دوست دارم اما در برابر با گروههای سکولار و کافر مرتد که دشمن آشکار الله و تو هستند باز اعلام ولاء می کند و آن ها را مثل سرپرست و صاحب امر نگاه می کند و آرزو می کند که یک روزی این ها بیایند و حاکم شوند. اینگونه می فهمی که این دروغ می گوید. مگر ممکن است با تو هم دوست باشد و با دشمن تو هم اعلام ولاء کند؟ آن هم دشمنی که الله گفته هر که با این ها ولاء داشته باشد مثل این هاست. با این شواهد می فهمی که این شخص به تو دروغ می گوید و ادعای دوستی اش هم دروغ است و این هم دشمنی است مثل کفار سکولار یا مثل هر کافری که با او اعلام ولاء کرده است. ما می گوییم این عمل این شخص با ادعایی که کرده جور در نمی آید و دروغ می گوید.غیر ممکن است که هم شیطان را به عنوان سرپرست خودت انتخاب کنی هم الله را. هم با دوستان الله اعلام ولاء بکنی و هم با دوستان شیطان.

در اینگونه مواقع و موارد مشابه، معیار برای تشخیص قصد و نیت درست یا غلط افراد قرائن و دلایل ظاهری و آشکار است. همین دلایل و مستندات اهرمی هستند که قصد و نیت شخص را آشکار و علنی می کنند.

ما تمام منافقین و سکولارزده هائی که در درس قبلی به آن ها اشاره کردیم را جزو مسلمین می دانیم، این ها به هر دلیلی مسافتی را با مسلمین به جلو آمده اند، حالا که اینهمه مسافت به جلو آمده اند دوباره آشکارا برمی گردند و در صف کفار آشکار و مرتد می شوند، ما به همه ی این ها حکم ارتداد می دهیم و می گوییم حکماً مرتد هستند، اما اگر باز عده ای از مسلمین بدون تغییر، بدون این که عقیده ی آن ها تغییری پیدا کرده باشد فریب این ها را خورده باشند و در صف این ها قرار گرفته باشند چه؟ در اینجا اولین دری که برای بازگشت این افراد باز می شود درِ توبه است.

قبلاً عرض کردیم که کفار هرگز ایمان نمی آورند،«إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»اما، مریدانشان ایمان می آورند. به همین دلیل، تمام اسبابها را فراهم می کنیم که این مرتدینی که حکم ارتداد حکمی آن ها را صادر کردیم آن ها را دوباره به اسلام برگردانیم و آن ها را به توبه تشویق کنیم، و یا اگر مسلمانی به دلایلی با زبان یا عملاً در جبهه ی کفار قرار گرفته باشد، باز هم باید مثل حاطب رضی الله عنه، با در نظر گرفتن سوابق آن ها در اسلام و دلایلی که می آورند، به قصد و نیت و هدف آن ها از این عملشان پی ببریم، و راه را برای برگشتشان به اسلام باز و هموار کنیم نه اینکه تمام راهها را بر رویشان ببندیم.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(52- қисмат)

54 – риёкор хастанд :

«يُرَاءُونَ النَّاسَ» (نساء/142)،

Инхо жилови чишми мардум тури худишонро пархезгор ,худотарс ,обид ,мухлис ,мутадаййин ,солих ,озодийхох ,зулм сатиз ва ғейрих нишон медиханд то ба ахдофи худ бирасанд.

Дар мажолис хам адойи одамхойи мударрин ва ибодатпеша ва одамхойи хубро дар меоваранд ; гуфтем инхо ба тип ва зохири худишон хам мерасанд ,хушзабон хастанд ва зебо сухан мегуянд ,қатъан аз шариат хам харф мезананд барои хамин дар мажолис хам адойи одамхойи мудерн ,пешрафта ,обид ва ибодатпешаро дар меоваранд,адойи онхоро дар меоваранд .Аммо замоники ба халват мераванд ва чишми мардумро дур мебинанд ,бидуни тарс аз аллох ,хаммаи ин филмбози карданхо ва нақшбози карданхоро кинор мегузоранд ва худишон мешаванд , ва баракси тамоми ончи назди дигарон анжом доданд анжом медиханд.

Тамоми аъмоли инхо ба хотири тарс аз мардум ,жалби таважжухи мардум ва расидан ба ахдофи дунёвий чун риёсат ,мол ва ғейрих аст, ва дар воқеъ ба парастиши мардум мепардозанд на аллох . Ба хамин далил ,агар диққат карда бошид хийли аз инхо фарзандони фосиди доранд чун мебинад падариш берун аз хона чигуна рафтор мекунад ва дохили хона читур аст . Аксари инхо фосид хастанд ,аксари бачча муллохо ,бачча суфихо ,салафихо ,ихвонихо ,мусалмонхо ва ………….кори ба хеч табақа надорамки адойи манхажи худишон ва адойи рохи худишонро дар меоваранд ва бейни мардум тури хастанд дохили хона тури дигари хастанд ,аксаран адамхойи фосид ва мунхарифи хастанд. Аксаран касони хамки дар гуруххойи мунхарифи секуляр хузур доштанд ва хатто маносиби калидиро хам бар ухда гирифтанд баччахои хамин табақаи риёкор будандки дар миёни мардум тури худишонро мудерн ,олим ,ибодатпеша ,обид ва ………..нишон медоданд вақти меомаданд хона тури дигари бархурд мекарданд . Бо ин кор боиси инхирофи атрофиёни онхо шуд ва аввалин заработро ба фарзандон ва хонуводаи худишон заданд.

55 – дар айни риёкори бо касолат бо сусти ва бехоли намоз мехўнанд ва бисёр кам ба соири ибодат ва зикри аллох мепардозанд :

«إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا» (نساء/۱۴۲)،

Яъни инхо ба хамрохи пайғамбар ва соири муслимин намоз мехонанд аммо бо бемейли ва бехоли . Ва дар жойи дигари мефармояд :

«وَلاَ يَذْكُرُونَ اللّهَ إِلاَّ قَلِيلاً» (نساء/142)

Ва худоро  камтар ёд мекунанд ва жуз андаки ба ибодати у намепардозанд.

Дар ин оя аллохи мутаол нафармудандки ёди худо намекунанд балки ,фармудаки бо бехоли ,касолат ва бемейли ёди худованд мекунанд . Нагуфтаки худоро ёд намекунанд ва ба ибодати у намепардозанд . Балки ибодат мекунанд аммо кам ёди худо мекунанд ” илла қолила ” . Аммо , мо хам акнун шохиди тейфи васиъи аз хамин секулярзадахо хастемки ба далили набуди қудрати хукумати ва набуди қудрати ижтимоий ва мардуми муслимин на бо нашот ва на бо бехоли ва сусти хам намоз намехонанд ,ба ибодати аллох намепардозанд ва хамон қолилро хам анжом намедиханд . Ин дақиқан ба далили набуди қудрат миёни муслимин ,дар миёни хонуводахо , дар миёни мужтатамаъ ,дар миёни махалла ,русто ва шахр ва жомеъа заиф аст ва қудрати надорад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(51- қисмат)

Мунофиқин ва секулярзадахо замоники аз дастуроти рахбарият сарпичи мекунанд дар воқеъ худишонро дар фитна андохтанд . Чун замоники ошуб,тафарруқ ,харж ва марж ,беназми ва ишғол шудани сарзаминхойи муслимин тавассути куффор ба вужуд меояд ва амният ва оромиши муслимин аз бейн меравад танхо муслимин садама намебинанд ; балки хаммаи сокинин садама мебинанд чи куффори ошкори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ва чи дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо. Дар ин маъни ,бар хам задан назми умумий жомеъа ва садама задан ба амнияти умумий баробари мекунад бо зилзилаки агар биёяд танхо бадхоро аз бейн намебарад балки , хамма садама мебинанд . Пас ,инхо қаблан худишонро фитна андохтанд ва дар фитна суқут карданд ва боиси салби оромиш ва амнияти худишон шуданд ва қасд доранд хамин мусибат ва балохоро ба дигарон хам мунтақил кунанд.

51 – фарибкор хастанд :

«يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ» (بقره/۹)،

Яъни пушти сари дуруғгуйи ва ғейрих қасди фариб ва худъа доранд ва қасд доранд  бо ин фариб додан ек тарх ва фитнаи дигариро ба натижа бирасонанд.

52 – ахли такаббур ва ғурур ва худбузургбини хастанд :

«وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ» (منافقون/5)،

Чун бо онон гуфта шавадки ( бо он хамма жиноётики карданд ва хислатхоики доштанд ,худишонро бузургтар олимтар аз дигарон медонистанд,муслиминро сафих ва ахмақ медонистанд ва ин хислатхоро дар худишон доштанд бо ин вужуд чун ба онхо гуфта шавад биёйид ) то пайғамбари худо бароитон омурзиш бихохад ,сархойи худро ( аз руйи ғурур ва такаббур ва ба унвони истехзо ) тикон медиханд ва ононро хохи дид мустакбирона руй мегардонанд ва мераванд.

53 – аллохи мутаол дар мисоли зебоий нишон медихадки зиндаги мунофиқин ва секулярзадахо дар талотум ва саргардони ва адами итминон мегузорад ,аллох таоло мефармояд :

«مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَّا يُبْصِرُونَصُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ* أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ ۚ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ* يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ ۖ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُم مَّشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (بقره/۱۷-۲۰)،

Достони инон ,хамонанди достони каси астки оташиро бо кушиши фаровони ровшан карда ( то худ ва хамрохониш аз он истефода кунанд ) ва онгохки оташ дўвру бари уро ровшан мегардонад ,парвардигор оташи ононро хомуш ва нобуд менамояд , ва ишонро дар анбухи аз торикихо рахо месозад,ба гунаики чишмонишон ( чизи ) намебинад. ( Онон хамчун ) карон ва лолон ва куронанд ва ( ба суйи хақ ва хақиқат ) рохи бозгашт надоранд. Ё гуйи достони онон хамчун достони каси астки ба борони туфанда ва зиёди гирифтор омада бошандки аз осмон фуру резад , ва дар он ,анбухи торикихо ва раъад ва барқ буда бошад ва аз бими марг ,ангушти худро дар гушхоишон фуру баранд то аз садои соиқа дар амон бимонанд . ( намедонандки ) худо аз хар суйи дўври кофаронро фаро гирифта аст ( ва хар вақт ва хар жо бихохад нобудишон менамояд ).Чанон астки гуйи соиқаи осмон мехохад ( нури ) чишмонишонро барбояд . Хар гохки ( пеши пойи ишонро ) ровшан  мекунад ,ба пеш мераванд . Ва чун ( мухити атрофи ) ишон торик шавад ,баржойи худ мемонанд . Ва агар худо мехост гуш ва чашми ишонро аз миён мебурд . Чун худо бар хамр чизи тавоно аст.Ин мисол ва тамсили аст дар мовриди зиндаги пур аз талотум ,саргардони ва адами  итминони мунофиқин ва секулярзадахоки аллохи мутаол дар сураи бақара ба он ишора карда аст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Секулярзадахо аз хамон замони пейдоиш бо жанги равоний ва эъломи валоъ бо куффори ошкор ва иртикоби анвоъи хиёнатхо ва ғейрих боиси изтироб ва иғтишош дар амнияти равоний ва хатто зохирий муслимин буданд , ва оромиш ва амниятро дар масоили аз муслимин салб карданд , ва хамиша дар холи садама задан ба назми ижтимоий муслимин буданд ва барои муслимин бухронхойи мухталифиро ба вужуд оварданд.

Инхо мисли тўфон ва зилзилаки ба нахви назм ,амният ва оромишро аз мардум мегиранд бо иқдомоти худишон ва ханжоршиканихойики мекунанд боис мешаванд ба оромиш ва амнияти муслимин садама ворид шуда ва назми ижтимоий муслимин дучори изтироб ва хатто харж ва марж ,беназми ва бухрон шавад. Мунофиқин ва секулярзадахо бо шинохтики аз даруни муслимин доранд омили бисёри аз ихтилофот ,ошубхо ва хатто даргирихойи миёни муслимин хастанд.

Нуқтаи дигар инки ,аллох таоло харгуна тахаллуф аз дастуроти рахбари хукумати исломий амири исломий ва надоштани самъ ва тоатро боиси ижоди фитна ва дар воқеъ,бархам задани назми ижтимоий муслимин ,аз бейн бурдани оромиш ва амнияти муслимин ,бурузи мушкилот ва болоё ва мусибатхойи дигар медонадки аз ин сарпичи ба вужуд меоянд:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ* وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنکُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ» (انفال/24-25)،

Эй мўъминон ! фармони худоро бипазирид , ва дастури пайғамбари уро қабул кунид хенгомики шуморо ба чизи даъват кунадки ба шумо зиндагийи ( моддий ,маънавий ,дунёвий ва ухравий ) мебахшад – жиход астки ба инсон зиндаги мебахшад –  ва бидонидки  худованд миёни инсон ва дили у жодойи меандозад ( ва метавонад инсонро аз расидан ба хостахо ва орзухойи дил боздорад ва уро бимиронад  ва нагузорад умри тулоний дошта бошадки мухимтарин орзуйи дили хар инсони аст ) ва бидонидки хамагон дар пешгохи худойи субхон гирд оварда мешавид ( ва ба хисоб ва китобитон расидаги мегардид ). Хувиштанро аз бало ва мусибати ба дур доридки танхо домангири касони намегардадки ситам мекунанд ( балки агар жилови ситамкорон гирифта нашавад ,хушик ва тар ба гунохи онон месузад ) ва бидонидки худованд дорои кейфари сахт ва мужозоти шадид аст . Бале ,архамур рохимин аст аммо шадидул иқоб хам хаст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(49- қисмат)

48 – тарсу хастанд :

«یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ» (منافقون/4)،

Хар фарёдиро бар зидди худ мепандоранд ва хар овозиро ба забони хувиш ! Онон душмананд ва аз ишон бархазар бош .

Ин секулярзадахо на шужоати ошкор кардани шахсияти воқеий ва хақиқий худишонро доранд то дар сафи секуляристхо ва мушрикини ошкор қарор бигиранд ,на ирода ва тасмими лозимро барои ислохи худишонро доранд. Барои хамин ,бо онки дар жанг ва рударру шудан бисёр тарсу ва беарзиш хастанд ,бештар аз ровшангари ва ироайи андишахойи мухолифин тарс ва харрос доранд ,ва агар дорои қудрати низомий хам бошанд боз аз хар садои мухолифи вахшат ва харрос доранд ва онро барои худишон хатар медонанд ва саъй мекунанд жилови онро бигиранд.

Далили аслий ин тарс ва вахшат хам ,бепояги ва мутазалзил будан бовархоишон ,ва корномаи сиёх ва хиёнат олуди онхост, ва хамиша аз ин нигарон хастандки мохияти воқеий онхо барои мардум ровшан шавад . Барои хамин ,бо онки иддаойи озодий баён ,ровшанфикрий ва ислохгари доранд аммо ,ба шиддат аз садо ва раъйи мухолиф метарсанд ва ижоза намедиханд огохихо ба мардум бирасад ва фовран ба жанги равоний ,шойеа парокани ва дуруғпардози саъй дар хунсо кардани раъйи мухилифини худ доранд.

Инхо мумкин аст зураки дар зохир шодоб ва хушхол худишонро нишон диханд ,аммо ин нақшбози кардан пеши дигарон аст ; ва дар хақиқат нигарони ,афсурдаги ,изтироб ,вахшат ва харрос аз ояндаи мубхам бар зиндагишон соя андохта , ва хар лахза мунтазири ек ходисаи ногувор барои худишон хастанд. Ба хамин далил ,хар сухани ва харакати мухолифро новъи ихонат ва тўвтиъа алайхи худишон медонанд .Фақат кофий аст нақди сода кунид то шохиди берун рехтани ошғолхойи аз дарунишон бошидки туро мутаажжиб мекунад.Холати суъзон ва бадбини вахшатноки саробари рухи онхоро фарогирифта аст.

49 – дар эътойи кўмакхойи молий ба муслимин хасис хастанд :

«وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ» (توبه/67)، 

Ва ( аз базл ва бахшиш дар рохи хейр ) даст мекашанд. Аммо ,мумкин аст барои расидан ба ағрози шуми худишон ва кўмак ба куффори ошкор амволи фаровониро харж кунанд ва ё барои риёкори ,худнамои ва шухратталаби мехмонихойи бо харжхойи сангин хам бигиранд , ё сафархойи пурхарж  тартиб диханд ,ё хатто дар рохи масжидсозики хамма мебинанд ва боиси шухратиш ба мўъмин будан мешавад пул хам харж кунанд . Аммо ба сахти ва икрох маблағи ночизиро , ба нисбат сирватиш , дар рохи аллох кўмак мекунад.

50 – фитнагар ва фитнасоз хастанд ва дар фитна офтоданд :

«لَقَدِ ابْتَغَوُاْ الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُواْ لَکَ الأُمُورَ حَتَّى جَاء الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللّهِ وَهُمْ کَارِهُونَ» ‏(توبه/48)،

( ин гурухи мунофиқон ) пеш аз ин хам ба фитнагари ва ижоди фасод ( дар миёни шумо ) пардохтанд ва ( дар жанги ухуд ва дигар маворид ) бар зидди шахси пайғамбар ( ва бархи аз мўъминон ва худ ойини ислом тўвтиъа чиданд ва ) нақшахо кашиданд ва ройзанихо намуданд ва найрангхо варзиданд ( барои инки жилови исломро бигиранд ва корро бар ту табох кунанд ) то замоники – алорағми хости ( мунофиқон ва ба кури чашми ишон ) – ёри худо фаро расид ва ойини ислом ошкор ва пируз гардад .

Фитна ,бо онки дар қуръон ва ривоёт дар маъонийи мухталиф чун озмойиш ,азоб ,шиканжа ,бало ,ошуб ,сахти ,ширк ,боздоштан аз дин ва ……….ба кор рафта ; аммо дар инжо бештар ба маънойи ихтилоф ,харж ва марж ,ошуб талаби ,ихтилол дар назм ва амнияти ижтимоий муслимин ва салби оромиш аз худ ва дигарон ишора дорад . Дар ин сурат ,хар чизики боис шавад оромиш ва амният аз худи шахс ва жомеъа салб шавад ба унвони фитна аз он ёд мегардад.

Бо ин нигариш ,метавон гуфтки зиндон ,шиканжа ,азоб ,жанг ва шуриш ва балохойи табиийки худованд  онро бар асоси аъмоли инсон мефристад ,ширк ва куфр хамки боис мешаванд оромиш ва амнияти инсон дар дунё ва хатто дар охират хам аз инсон гирифта шавад ,фитна хастанд .Зулм ва дури аз адолат хамки боиси салби оромиш ва амният аз дигарон ва жомеъа мешавад тахти унвони фитна аз он ёд шуда аст.

(идома дорад…..)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(50)

ابن تیمیه رحمه‌الله هم وایي: د خوارجو بدعت د دوی د قرآن ناسم فهم له امله و، هغوی د مخالفت قصد نه درلود، خو له قرآن نه یې داسې څه برداشت کاوه چې قرآن پرې دلالت نه کاوه، او دوی به ګمان کاوه چې دا برداشت یې د هغو خلکو تکفیر ته لاره پرانیزي چې ګناه یې کړې وي.

ابن تیمیه رحمه‌الله هم وایي: د خوارجو بدعت د دوی د قرآن د ناسم فهم له امله و، هغوی د قرآن د مخالفت اراده نه لرله، خو له قرآن نه به یې داسې څه استنباط کاوه چې قرآن پرې دلالت نه کاوه، او ګمان یې کاوه چې دا مفهوم د هغو خلکو تکفیر ته لاره هواروي چې ګناهونه کوي.
“تاسو ولیدل چې ابن تیمیه رحمه الله د خوارج په اړه وايي چې د دوی کړنې د قرآن د ناسمو پوهېدو نښې وې، او دوی قصداً د قرآن مخالفت یا دښمني نه درلوده، بلکې هغه څه يې درک کول چې دوی يې سم ګڼل.”
په خپل دغه فهم سره، هغه څوک چې په دې ګناه کې اخته شوی وي، کافر شوی دی. د دوی تأویل همداسې وو، استناد یې په آیتونو او روایتونو همداسې وو.
دا ځکه چې د دوی د غلطو تأویلاتو له کبله، هېڅ څوک هغوی تکفیر کړي نه دي.

ښه اوس، په هغه لومړیو وختونو کې د اسلام د صدر دورې، هماغه وخت چې اسلامي حکومت شتون درلود، دغه انحرافي جریانونه په همدې حد پاتې کېدل او نه شوای کولی چې د غالب جریان بڼه خپل کړي.
خو کله چې اسلامي حکومت د رسول الله صلی الله علیه وسلم په طریقه له منځه لاړ، او کله چې د اولی الامر شورا چې یوازینی د وحدت مرجع وه، له منځه ولاړه
او نور هیڅ مرجع نه وو چې مسلمانان یې مراجعه وکړي او هر څوک خپل ځان حق نه ګڼي، بلکې هغه مرجع د اجماع په اساس وروستی پرېکړه صادروله.
کله چې دا مرجع له منځه لاړه، نو د ناسم اختلاف رامنځته کېدل، او ورپسې د فرقو جوړېدل او مذهبي تعصب، یوه نه‌بېلېدونکې واقیعت ګرځېدلې ده.ټول د تاریخ په اوږدو کې د دې شاهدان یو، او دا څرګند حقیقت هېڅوک نه شي سترګی پټولای.
ټولې مذهبي جوړې، فرقه جوړونې او ډله جوړونې د هماغه اصلي مرجع د له منځه تلو له امله دي، او د هغې واحدې امت له ړنګېدو څخه چې د شورا له لارې رامنځته شوې وه او یو واحد اجماع یې وړاندې کاوه.
دا ټول ځکه رامنځته شوي، او تر هغه وخته چې دا مرجع بېرته راژوندی نه شي، د مذهب جوړونې، فرقه پالنې، بېلابېلو ډلو او بېلابېلو اجتهادونو شتون چې د مختلفو تأویلاتو پر بنسټ رامنځته شوي، یو نه‌جلا کېدونکی حقیقت دی، او هېڅوک ترې فرار نه شي کولی؛ لکه څنګه چې دا ټول په تاریخ کې هم موجود وو.
کله چې مسلمانان له داسې یوې مصیبت سره مخ شول او خپل اسلامي حکومت یې له لاسه ورکړ، همدا انحرافي جریانونه په ډېرو ټولنو کې په اوتومات ډول د حاکم جریان په توګه راڅرګند شول او په مذهبونو بدل شول. سربېره پر دې، منافقینو او سکولارزدهو اغېزمنو کسانو هم د فرقو جوړولو ته مخه کړه او یو شمېر مسلمانان یې خپل د شاوخوا راټول کړل.
په تېر کې هغوی بېلابېل فرقي جوړې کړې، او نن ورځ هم همدغه سکولار اغېزمن کسان د تفسیرونو او مختلفو ګوندونو تر نامه لاندې همدغې فرقې جوړونې او د یو شمېر مسلمانانو د راټولولو کار ته دوام ورکوي. اوس هغوی خپل ځان ته د “حزب” نوم ورکړی دی.
په همدومره اسانۍ، او یواځې د اسلامي حکومت او شورا د له منځه تلو له امله، د رښتینو او دروغجنو اجتهادونو او تأویلاتو بازار له څو پېړیو راهیسې تر نن پورې په ډېرو اسلامي سیمو او مسلمان مېشتو هېوادونو کې تود او فعال پاتې شوی دی. دلته نور اختلاف حاکم نه ده، بلکې تفرقه رامنځته شوې دي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(97- қисм)

Демак, мушаххас бўлдики, хукм содир бўлган замонда, истисно ва нодир ўринлар хисобга олинмайди ва хукм танилган,ошкор ва маъруф бўлган  аксариятга нисбатан содир бўлади ва мана шу хукмга амал қилинади. Холати мажхул истиснолар хам ахволлари мушаххас бўлган пайтида ўзига хос хукмларга шомил бўлишади.

Хотиб ибни Балтаъа розиаллоху анху яхши мисол бўлади. Ўтган дарсларимизда хам ишора қилганимиздек, мана бу хурматли сахоба Умар розиаллоху анху уни такфир қилишгача борадиган ишни қилиб қўяди, Умар розиаллоху анху уни устида кофир хукмини чиқаради  ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бу хукмга эътироз билдирмайдилар ва мана бу содир қилган хукминг хато демайдилар,балки бу хақида тахқиқ қилишни,текширишни лозим деб биладилар ва мана бу тахқиқотларни натижасида мушаххас бўладики, Хотиб розиаллоху анху иртидодни қасд қилган эмасди, яъни мақсади муртад бўлиш бўлган эмас, балки таъвил қилган ва мана бундай шахс бу узрлари билан бирга такфир қилинган бўлса хам; аммо мана бу хукмий иртидод бўлган эди ва энди хақиқат равшан ва мушаххас бўлгач уни муртад эмаслиги маълум бўлгач, уни устидаги иртидод хукми ундан олиб ташланади.

 Мана бу ерда Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни шошилган деб айта  оламиз, баъзи бир уламоларни  айтишича, шошилган ва мана бу шахсни устидаги иртидод хукми хато бўлган. Аммо умумий қоидага қараган пайтимизда шуни кўрамизки, уни устида  хукмий иртидодни берганлигини кўрамиз, бу орада биз  кутдик ва текширувларни натижасида у кишини хақиқий  муртад эмаслиги ва бу хукм хукмий иртидод экани ва муртадларни орасида роиж бўлган ишни қилганлиги  мушаххас бўлди.  Хукмий иртидод ва хақиқий иртидод мана шундай мушаххас бўлади ва бу мусулмонларни нажоти учун бир абзордир.

 Бу худди қотиллик қилган ва қотиллик жинояти бўйича қўлга олинган кишига ўхшайди, яъни шахс ошкора қотиллик қилгандан ва бу жиноят бўйича қўлга олингандан сўнг, мана бу шахс қотил ва ундан қасос олиниши керак ,дейилади, аммо келтирилган далил ва хужжатлар шуни кўрсатадики, мана бу шахс ўлдиришни қасд қилмаган ,балки бу жиноятни ўзи истамаган холда қилиб қўйган экан. Демак, уни устидаги қотиллик жинояти олиб ташланади ва  масалан дия беради. Мана бу мархалани ташхис бериш хам мутахассисларга ва алохида қозиларга тегишли иш бўлиб, хар қандай одам бу ишни бажаришга қодир эмас.

Мана бу савол жуда кўпчиликни ўйлантириши мумкин, энди мана бу кишиларни қалбидаги уларни қасдини,ниятини қандай қилиб фахмлай оламиз?  Далиллар ва гувохларга қаралади. Бўлмасам инсонларни қалбида нима бўлаётганини аллохдан бошқа хеч ким билмайди ва бизлар фақат кўриб турганимиз  зохирига,далилларга ва гувохларга қараб мана бу шахсларни қасдини била оламиз, албатта хатога дучор бўлишимиз эхтимоли хам мавжуд. Яъни жиноятчи шахс келтирадиган далиллари билан бизларни алдаши хам мумкин, аммо биз барибир зохирга,далилларга кўра хукм чиқарамиз ва фақатгина бу  ердаги далиллар бизларга шахснинг қотилликни қасддан қилганми ё қасддан бўлмаганини кўрсатади.

 Бир шахс бошқа бир шахсни оёғига ўқ отади, аммо у мана шу жарохат сабабли яллиғланиб вафот топади ва бошқа бир шахс қасддан ўқни олдинги шахсни бошига отиб ўлдиради. Уларни хар иккиси бизларни қасдимиз ўлдириш эмасди,дейди. Мана буларни қайси бири рост айтганини сен қаердан фахмлайсан?  Уларни қайси бирининг  қилган иддаъоси тўғри ва қайсинисики  ёлғон эканини қаердан биласан? Гувохлар ва далилларга асосан фахмлайсан.

 Ёки икки нафар бир-бири билан хазиллашади ва уларни бири иккинчисини сувга итариб юборади,натижада сувда бўғилиб ўлади, бошқа бир киши эса бир нафарни бошини сувга тиқиб олиб ўлгунича ушлаб туради. Мана буларни хар иккиси ўлдиришни қасд қилмаганликларини иддаъо қилишади. Сен уларнинг  қайси бири рост айяпти ва қайсиниси  ёлғон айтаётганини қаердан  биласан? Албатта далиллар ва гувохлар орқали.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(97- قیسم)

دِیمَک، مُشَخَّص بوُلدِیکِی، حُکم صادِر بوُلگن زَماندَه، اِستِثنا وَ نادِر اوُرِینلَر حِسابگه آلِینمَیدِی وَ حُکم تَنِیلگن،آشکار وَ مَعرُوف بوُلگن اَکثَرِیَتگه نِسبَتاً صادِر بوُلَه دِی وَ مَنَه شوُ حُکمگه عَمَل قِیلِینَه دِی. حالَتِی مَجهُول اِستِثنالَر هَم اَحواللَرِی مُشَخَّص بُولگن پَیتِیدَه اوُزِیگه خاص حُکملَرگه شامِل بوُلِیشَه دِی.

خاطِب اِبنِ بَلتَعَه رَضِیَ الله عَنهُ یَحشِی مِثال بُولَه دِی. اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه هَم اِیشارَه قِیلگه نِیمِیزدِیک، مَنَه بُو حُرمَتلِی صَحابَه عُمَر رَضِی الله عَنهُ اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشگه چَه بارَه دِیگن اِیشنِی قِیلِیب قوُیَه دِی، عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ اوُنِی اوُستِیدَه کافِر حُکمِینِی چِیقَه رَه دِی وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم بُو حُکمگه اِعتِراض بِیلدِیرمَیدِیلَر وَ مَنَه بُو صادِر قِیلگن حُکمِینگ خَطا دِیمَیدِیلَر، بَلکِی بُو حَقِیدَه تَحقِیق قِیلِیشنِی، تِیکشِیرِیشنِی لازِم دِیب بِیلَه دِیلَر وَ مَنَه بُو تَحقِیقاتلَرنِی نَتِیجَه سِیدَه مُشَخَّص بُولَه دِیکِی،خاطِب رَضِیَ لله عَنهُ یَحشِی مِثال بُولَه آلَه دِی. اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه هَم اِیشارَه قِیلگه نِیمِیزدِیک، مَنَه بُو حُرمَتلِی صَحابَه عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ  اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشگه چَه بارَه دِیگن اِیشنِی قِیلِیب قوُیَه دِی، عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ اوُنِی اوُستِیدَه کافِر حُکمِینِی چِیقَه رَه دِی وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم بُو حُکمگه اِعتِراض بِیلدِیرمَیدِیلَر وَ مَنَه بُو صادِر قِیلگن حُکمِینگ خَطا دِیمَه دِیلَر، بَلکِی بُو حَقِیدَه تَحقِیق قِیلِیشنِی، تِیکشِیرِیشنِی لازِم دِیب بِیلَه دِیلَر وَ مَنَه بُو تَحقِیقاتلَرنِی نَتِیجَه سِیدَه مُشَخَّص بوُلَه دِیکِی، خاطِب رَضِیَ لله عَنهُ اِرتِدادنِی قَصد قِیلگن اِیمَسدِی، یَعنِی مَقصَدِی مُرتَد بوُلِیش بوُلگن اِیمَس، بَلکِی تَعوِیل قِیلگن وَ مَنَه بوُندَی شَخص بوُ عُذرلَرِی بِیلَن بِیرگه تَکفِیر قِیلِینگن بُولسَه هَم؛ اَمّا مَنَه بُو حُکمِی اِرتِداد بوُلگن اِیدِی وَ اِیندِی حَقِیقَت رَوشَن وَ مُشَخَّص بُولگچ اوُنِی مُرتَد اِیمَسلِیگِی مَعلوُم بوُلگچ، اوُنِی اوُستِیدَگِی اِرتِداد حُکمِی اوُندَن آلِیب تَشلَه نَه دِی.

مَنَه بُو یِیردَه عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ نِی شاشِیلگن دِیب اَیتَه آلَه مِیز، بَعضِی بِیر اوُلَمالَرنِی اَیتِیشِیچَه، شاشِیلگن وَ مَنَه بُو شَخصنِی اوُستِیدَگِی اِرتِداد حُکمِی خَطا بوُلگن. اَمّا عُمُومِی قائِدَه گه قَرَه گن پَیتِیمِیزدَه شوُنِی کوُرَه مِیزکِی، اوُنِی اوُستِیدَه حُکمِی اِرتِدادنِی بِیرگنلِیگِینِی کوُرَه مِیز، بُو آرَه دَه بِیز کوُتدِیک وَ تِیکشِیرُولَرنِی نَتِیجَه سِیدَه اوُ کِیشِینِی حَقِیقِی مُرتَد اِیمَسلِیگِی وَ بُو حُکم حُکمِی اِرتِداد اِیکَه نِی وَ مُرتَدلَرنِی آرَه سِیدَه رائِج بوُلگن اِیشنِی قِیلگنلِیگِی مُشَخَّص بوُلدِی. حُکمِی اِرتِداد وَ حَقِیقِی اِرتِداد مَنَه شوُندَی مُشَخَّص بوُلَه دِی وَ بُو مُسُلمانلَرنِی نَجاتِی اوُچُون بِیر اَبزاردِیر.

بُو حوُددِی قاتِللِیک قِیلگن وَ قاتِللِیک جِنایَتِی بُویِیچَه قوُلگه آلِینگن کِیشِیگه اوُحشَیدِی، یَعنِی شَخص آشکارَه قاتِللِیک قِیلگندَن وَ بُو جِنایَت بُویِیچَه قوُلگه آلِینگندَن سوُنگ، مَنَه بُو شَخص قاتِل وَ اوُندَن قَصاص آلِینِیشِی کِیرَک، دِییِیلَه دِی، اَمّا کِیلتِیرِیلگن دَلِیل وَ حُجَّتلَر شُونِی کوُرسَتَه دِیکِی، مَنَه بُو شَخص اوُلدِیرِیشنِی قَصد قِیلمَه گن، بَلکِی بُو جِنایَتنِی اوُزِی اِیستَه مَه گن حالدَه قِیلِیب قوُیگن اِیکَن. دِیمَک، اوُنِی اوُستِیدَگِی قاتِللِیک جِنایَتِی آلِیب تَشلَه نَه دِی وَ مَثَلاً دِییَه بِیرِیلَه دِی. مَنَه بُو مَرحَلَه نِی تَشخِیص بِیرِیش هَم مُتَخَصِّصلَرگه وَ اَلاهِیدَه قاضِیلَرگه تِیگِیشلِی اِیش بوُلِیب، هَر قَندَی آدَم بُو اِیشنِی بَجَه رِیشگه قادِر اِیمَس.

مَنَه بُو سَوال جُودَه کوُپچِیلِیکنِی اوُیلَنتِیرِیشِی موُمکِین، اِیندِی مَنَه بُو کِیشِیلَرنِی قَلبِیدَگِی اوُلَرنِی قَصدِینِی، نِیَتِینِی قَندَی قِیلِیب فَهملَی آلَه مِیز؟ دَلِیللَر وَ گوُواهلَرگه قَرَه لَه دِی. بُولمَه سَم اِنسانلَرنِی قَلبِیدَه نِیمَه بوُلَه یاتگه نِینِی اَلله دَن باشقَه هِیچ کِیم بِیلمَیدِی وَ بِیزلَر فَقَط کوُرِیب توُرگه نِیمِیز ظاهِرِیگه، دَلِیللَرگه وَ گوُواهلَرگه قَرَب مَنَه بوُ شَخصلَرنِی قَصدِینِی بِیلَه آلَه مِیز،اَلبَتَّه خَطاگه دوُچار بوُلِیشِیمِیز اِیحتِمالِی هَم مَوجُود. یَعنِی جِنایَتچِی شَخص کِیلتِیرَه دِیگن دَلِیللَرِی بِیلَن بِیزلَرنِی اَلدَه شِی هَم موُمکِین، اَمّا بِیز بَرِیبِیر ظاهِرگه،دَلِیللَرگه کوُرَه حُکم چِیقَه رَه مِیز وَ فَقَطگِینَه بُو یِیردَگِی دَلِیللَر بِیزلَرگه شَخصنِینگ قاتِللِیکنِی قَصد قِیلگنمِی یا قَصددَن بوُلمَه گه نِینِی  کوُرسَه تَه دِی.

بِیر شَخص باشقَه بِیر شَخصنِی آیاغِیگه اوُق آتَه دِی، اَمّا اوُ مَنَه شوُ جَراحَت سَبَبلِی یَللِیغلَه نِیب وَفات تاپَه دِی وَ باشقَه بِیر شَخص قَصددَن اوُقنِی آلدِینگِی شَخصنِی باشِیگه آتِیب آوُلدِیرَه دِی. اوُلَرنِی هَر اِیککِیسِی بِیزلَرنِی قَصدِیمِیز اوُلدِیرِیش اِیمَسدِی، دِییدِی. مَنَه بوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی راست اَیتگه نِینِی سِین قَیِیردَن فَهملَیسَن؟ اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِینِینگ قِیلگن اِدَّعاسِی توُغرِی وَ قَیسِینِیسِیکِی یالغان اِیکَه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ گوُواهلَر وَ دَلِیللَرگه اَساساً فَهملَیسَن.

 یاکِی اِیککِی نَفَر بِیر- بِیرِی بِیلَن هَزِیللَه شَه دِی وَ اوُلَرنِی بِیرِی اِیککِینچِیسِینِی سوُوگه اِیتَه رِیب یوُبارَه دِی، نَتِیجَه دَه سوُودَه بوُغِیلِیب اوُلَه دِی، باشقَه بِیر کِیشِی اِیسَه بِیر نَفَرنِی باشِینِی سوُوگه تِیقِیب آلِیب اوُلگوُنِیچَه اوُشلَب توُرَه دِی. مَنَه بوُلَرنِی هَر اِیککِیسِی اوُلدِیرِیشنِی قَصد قِیلمَه گنلِیکلَرِینِی اِدَّعا قِیلِیشَه دِی. سِین اوُلَرنِینگ قَیسِی بِیرِی راست اَیتیَپتِی وَ قَیسِینِیسِی یالغان اَیتَه یاتگَه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ اَلبَتَّه دَلِیللَر وَ گوُواهلَر آرقَه لِی.

(دوامی بار……)