دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

(3-қисм)  

Имоми Шофеъий рохимахуллох уммунда айтадики:

 “مِمَّا یعْقِلُهُ الْمُسْلِمُونَ وَ یجْتَمِعُونَ عَلَیهِ أَنَّ الْحَلَالَ فِي دَارِ الْإِسْلَامِ حَلَالٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ وَ الْحَرَامَ فِي بِلَادِ الْإِسْلَامِ حَرَامٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ “.[1]

Мусулмонлар ақл билан қўлга киритган  ва унга ижмоъ қилган нарса шуки: дорул исломда халол бўлган нарса дорул куфрда хам халол бўлади ва дорул исломда харом бўлган нарса куфр диёрида хам харом бўлади.

Ерни дорул ислом ва дорул куфрга тақсим бўлиши барча исломий мазхаблар иттифоқ қилган нарсадир ва хеч ким унда ихтилоф қилмайди, аммо имоми Шофеъий рохимахуллох айтадики ер ягона дар хисобланади^[2],илгари хам айтилганидек, у кишини манзури шуки, мусулмон шахс ер юзини қаерида бўлишидан қатъий назар аллохни шариатидаги ахкомларни лозим тутиши,махкам ушлаши керак, дорул исломда бўладими ё дорул куфрда бўладими фарқи йўқ, шу асосга кўра мусулмон учун худудлар ерни хамма қисмида вожиб бўлади, аммо ханафия мазхабидагиларни бир дастасини эътиқод қилишича, мусулмонларни устида хадларни ижро қилишлик дорул харбда вожиб бўлмайди.

-Бошқа бир ўрин шуки, унга бир неча марта ишора қилиниши керак: “дар” ва диёрга берилган хукмни унда сокин бўлган одамларга алоқаси йўқ. Яъни бир макон дорул ислом бўлиши мумкин, аммо хайбарга ўхшаб ёки хиндга ўхшаб ундаги аксар сокин бўлган ахоли кофир бўлиши мумкин, ёки фатхдан олдинги макка ва хабашага ўхшаш дорул куфр бўлиши ва ундаги сокин одамларни орасида мусулмонлар хам яшашлари мумкин. Соддароқ тил билан айтганда масалан: бир кўп қаватли бинони мусулмонларга тегишли десанг,ундаги сокин бўлган одамларни хаммаси мусулмон бўлишлари шарт эмас, ёки мана бу бино кофирларга тегишли дейилган пайтда ундаги яшовчи одамларни хаммаси хам кофир бўлишлари шарт эмас, бинони эгаси мусулмондан кофирга ё кофирдан мусулмонга  ўзгарадиган бўлса, ундаги яшаётган одамлар хам исломдан куфрга ё куфрдан исломга томон ўзгариб қолишмайди. Мана бу бинони эгаси мусулмондан кофирга ёки кофирдан мусулмонга ўзгариб қолишини, ундаги яшовчи одамларга хеч қандай алоқаси йўқ.

 Ханафий мазхаби:

Мухаммад ибни Хасан Шайбоний рохимахуллох айтадики: бир диёрда мусулмонларни хукми ижро бўлиши билан у ер дорул исломга айланади, агар у ерда ғайри мусулмонларни хукми жорий бўладиган бўлса, демак бу ер дорул харб бўлади.  [3]

Косоний рохимахуллох айтадики: бир диёрда куфр ахкомлари ошкор бўлиши билан бу диёр дорул куфр хисобланади. Шунга қарамасдан ханафий мазхабидаги кўп фуқахолар дорул исломни  дорул куфрга   айланиши учун уч шартни қўйишган: [4]

1-У ерда куфр қонунлари ва ахкомлари хоким бўлиши керак.

2-Хар томондан дорул куфрга боғланган бўлиши керак.

3-У ердаги мусулмонлар ва ахли зимма ўзини аввалги хавфсиз холатида бўлмаса.

Ибни Обидин ханафий рохимахуллох, имоми Абу Ханифа рохимахуллохни мана бу борадаги назарини баён қилиб айтадики: дорул ислом қуйидаги шартлар билан: куфр ахкомларини ижросини шухрати, ислом ахкомларини ижросига монеълик қилиниши, дорул куфрга уланган бўлиши ва ундаги сокин одамларни иртидоди орқали дорул куфрга айланади; дархақиқат имоми Ханафий рохимахуллохни мазхабидаги мана бу дастадаги уламолар уч шарт мавжуд бўлган холатдагина, минтақани дорул исломдан дорул куфрга айланади,деб хисоблайди.  [5]

(давоми бор……)

ادامه خواندن Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

(3-قیسم)

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اوُمّ دَه اَیتَدِیکِی:  “مِمَّا یعْقِلُهُ الْمُسْلِمُونَ وَ یجْتَمِعُونَ عَلَیهِ أَنَّ الْحَلَالَ فِي دَارِ الْإِسْلَامِ حَلَالٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ وَ الْحَرَامَ فِي بِلَادِ الْإِسْلَامِ حَرَامٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ “.[1]  مُسُلمانلَر عَقل بِیلَن قوُلگه کِیریتگن وَ اوُنگه اِجماع قِیلگن نَرسَه شوُکِی: دارُ الاِسلامدَه حَلال بُولگن نَرسَه دارُ الکُفردَه هَم حَلال بوُلَدِی وَ دارُ الاِسلامدَه حَرام بُولگن نَرسَه کُفر دِیارِیدَه هَم حَرام بوُلَدِی.

یِیرنِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفرگه تَقسِیم بُولِیشِی بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَر اِتِّفاق قِیلگن نَرسَه دِیر وَ هِیچ کِیم اوُندَه اِیختِلاف قِیلمَیدِی، اَمّا اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی یِیر یَگانَه دار حِسابلَنَدِی، اِیلگرِی هَم اَیتِیلگنِیدِیک، اوُ کِیشِینِی مَنضُورِی شوُکِی، مُسُلمان شَخص یِیر یوُزِینِی قَیِیرِیدَه بُولِیشِیدَن قَطعِی نَظَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی اَحکاملَرنِی لازِم توُتِیشِی، مَحکَم اوُشلَشِی کِیرَک، دارُ الاِسلامدَه بوُلمَیدِی یا دارُ الکُفردَه بُولَدِیمِی فَرقِی یُوق، شوُ اَساسگه کوُرَه مُسُلمان اوُچُون حوُدوُدلَر یِیرنِی هَمَّه قِیسمِیدَه واجِب بُولَدِی،اَمّا حَنَفِیَه مَذهَبِیدَگِیلَرنِی بِیر دَستَه سِینِی اِعتِقاد قِیلِیشِیچَه، مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حَدلَرنِی اِجرا قِیلِیشلِیک دارُ الحَربدَه واجِب بُولمَیدِی.

• باشقَه بِیر اوُرِین شُوکِی، اوُنگه بِیر نِیچَه مَرتَه اِیشارَه قِیلِینِیشِی کِیرَک: “دار” وَ دِیارگه بِیرِیلگن حُکمنِی اوُندَه ساکِن بُولگن آدَملَرگه عَلاقَه سِی یُوق.

 یَعنِی بِیر مَکاندَه دارُ الاِسلام بُولِیشِی مُومکِین، اَمّا حَیبَرگه اوُحشَب یاکِی هِندگه اوُحشَب اوُندَگِی اَکثَر ساکِن بُولگن اَهالِی کافِر بُولِیشِی مُومکِین، یاکِی فَتحدَن آلدِینگِی مَکَّه وَ حَبَشَه گه اوُشَش دارُ الکُفر بوُلِیشِی وَ اوُندَگِی ساکِن آدَملَرنِی آرَسِیدَه مُسُلمانلَر هَم یَشَشلَرِی مُومکِین. ساددَه راق تِیل بِیلَن اَیتگندَه مَثَلاً: بِیر کوُپ قَوَتلِی بِینانِی مُسُلمانلَرگه تِیگِیشلِی دِیسَنگ، اوُندَگِی ساکِن بُولگن آدَملَرنِی هَمَّه سِی مُسُلمان بوُلِیشِی شَرط اِیمَس، یاکِی مَنَه بُو بِینا کافِرلَرگه تِیگِیشلِی دِییِیلگن پَیتدَه اوُندَگِی یَشاوچِی آدَملَرنِی هَمَّه سِی هَم کافِر بوُلِیشلَرِی شَرط اِیمَس، بِینانِی اِیگه سِی مُسُلماندَن کافِرگه یا کافِردَن مُسُلمانگه اوُزگَرَدِیگن بُولسَه، اوُندَگِی یَشیاتگن آدَملَر هَم اِسلامدَن کُفرگه یا کُفردَن اِسلامگه تامان اوُزگرِیب قالِیشمَیدِی. مَنَه بُو بِینانِی اِیگه سِی مُسُلماندَن کافِرگه یاکِی کافِردَن مُسُلمانگه اوُزگرِیب قالِیشِینِی، اوُندَگِی یَشاوچِی آدَملَرگه هِیچ قَندَی عَلاقَه سِی یُوق.

حَنَفِی مَذهَبِی:

مُحَمَّد اِبنِ حَسَن شَیبانِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: بِیر دِیاردَه مُسُلمانلَرنِی حُکمِی اِجرا بوُلِیشِی بِیلَن اوُ یِیر  دارُ الاِسلامگه اَیلَنَدِی، اَگر اوُ یِیردَه غَیرِی مُسُلمانلَرنِی حُکمِی جارِی بُولَدِیگن بُولسَه، دِیمَک بُو یِیر دارُ الحَرب بُولَدِی.     [2]

کاسانِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: بِیر دِیاردَه کُفر اَحکاملَرِی آشکار بُولِیشِی بِیلَن بُو دِیار دارُ الکُفر حِسابلَنَدِی. شوُنگه قَرَمَسدَن حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی کوُپ فُقَهالَر دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی اوُچُون اوُچ شَرطنِی قوُیِیشگن : [3]

اوُ یِیردَه کُفر قانوُنلَرِی وَ اَحکاملَرِی حاکِم بُولِیشِی کِیرَک.

هَر تاماندَن دارُ الکُفرگه باغلَنگن بُولِیشِی کِیرَک.

اوُ یِیردَگِی مُسُلمانلَر وَ اَهلِی زِمَّه اوُزِینِی اَوَّلگِی حَوفسِیز حالَتِیدَه بُولمَسَه.

اِبنِ عابِیدِین حَنَفِی رَحِمَهُ الله، اِمامِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله نِی مَنَه بُو بارَدَگِی نَظَرِینِی بَیان قِیلِیب اَیتَدِیکِی: دارُ الاِسلام قوُیِیدَگِی شَرطلَر بِیلَن: کُفر اَحکاملَرِینِی اِجراسِینِی شُهرَتِی، اِسلام اَحکاملَرِینِی اِجراسِیگه مانِعلِیک قِیلِینِیشِی، دارُ الکُفرگه اوُلَنگن بُولِیشِی وَ اوُندَگِی ساکِن آدَملَرنِی اِرتِدادِی آرقَلِی دارُ الکُفرگه اَیلَنَدِی؛  دَرحَقِیقَت اِمامِی حَنَفِی رَحِمَهُ الله نِی مَذهَبِیدَگِی مَنَه بُو دَستَه دَگِی اوُلامالَر اوُچ شَرط مَوجُود بوُلگن حالَتدَگِینَه، مِنطَقَه نِی دارُ الاِسلامدَن دارُ الکُفرگه اَیلَنَدِی، دِیب حِسابلَیدِی.  [4]

(دوامی بار……..)

ادامه خواندن دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

(3-قسمت)

امام شافعی رحمه الله در الام می گوید: “مِمَّا یعْقِلُهُ الْمُسْلِمُونَ وَ یجْتَمِعُونَ عَلَیهِ أَنَّ الْحَلَالَ فِي دَارِ الْإِسْلَامِ حَلَالٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ وَ الْحَرَامَ فِي بِلَادِ الْإِسْلَامِ حَرَامٌ فِي بِلَادِ الْکفْرِ “.[1] آنچه که مسلمین با تعقل به آن رسیده اند و بر آن اجماع کرده اند اینکه: آنچه که در دارالاسلام حلال باشد در دارالکفر هم حلال است و آنچه در سرزمین اسلام حرام باشد در سرزمین کفر هم حرام است.

روشن است که در هر صورت تقسیم زمین به دارالاسلام و دارالکفر نزد تمام مذاهب اسلامی متفق علیه است و کسی در آن اختلافی ندارد^[2] اما اینکه امام شافعی رحمه الله می گوید که زمین دار واحدی است علاوه بر آنچه که قبلاً عرض کردیم منظورش این است که مسلمان در هر کجای زمین باشد باید ملتزم و پایبند به رعایت احکام شریعت الله باشد چه در دارالاسلام باشد و چه در دارالکفر و بر همین مبنا حدود بر مسلمان نیز در سراسر زمین واجب می گردد، اما دسته هائی از حنفیه بر این باورند که اقامه ی حدود بر مسلمان در دارالحرب واجب نیست.

• مورد دیگری که لازم است برای چندمین بار به آن اشاره شود اینکه: حکمی که بر «دار» و سرزمین داده می شود ربطی به ساکنین ندارد .

یعنی ممکن است مکانی دارالاسلام باشد اما مثل خیبر تمام ساکنین آن  و یا مثل هند اکثریت ساکنین آن کافر باشند، یا سرزمینی مثل مکه قبل از فتح و حبشه دارالکفر باشد اما در میان ساکنین آن مسلمانان هم زندگی کنند.  به زبانی ساده ترو به عنوان مثال:  زمانی که می گوئی که این ساختمان و آپارتمان متعلق به مسلمین است قرار نیست حتماً تمام ساکنین آن مسلمان باشند یا زمانی که گفته می شود این منزل و آپارتمان متعلق به کفار است قرار نیست که تمام ساکنین آنهم کافر باشند، و با تغییر مالکیت این ساختمان از مسلمانی به کافری یا از کافری به مسلمانی ساکنان آنهم از اسلام به کفر یا از کفر به اسلام تغییر نمی کنند. و این تغییر مالکیت از مسلمانی به کافری یا از کافری به مسلمانی هیچ ربطی به ساکنین این دار و سرزمین و منزل ندارد.

مذهب حنفی :

محمد بن حسن شيبانی رحمه الله می گويد: سرزمين بااجراء حکم مسلمانان درآنجا به دارالإسلام تبديل میشود و اگر حکم غير مسلمين جاری شود پس اين سرزمين دارالحرب میشود.[3]

کاسانی رحمه الله می گوید: سرزمين دارالکفرمی شود با آشکارشدن احکام كفردرآنجا.[4] با این وجود بسیاری از فقها در مذهب حنفی جهت تبدیل شدن دارالاسلام  به دارالکفر سه شرط گذاشته اند:

1. احکام و قوانین کفر بر آن حاکم شوند.
2. از هر جهت به دارالکفر متصل شود.
3. در آن مسلمان و اهل ذمی دارای همان امنیت اولش نباشد.

ابن عابدین حنفی رحمه الله، نظر امام ابوحنیفه رحمه الله را در این  مورد بیان می کند و می گوید: دارالاسلام با شروطی چون: شهرت اجرای احکام کفر، ممانعت از اجرای احکام اسلام، اتصال به دارالکفر و ارتداد ساکنین، به دارالکفر تبدیل می شود ؛ [5] در واقع این دسته از علمای موجود در مذهب امام حنفیه رحمه الله فقط در صورت  وجود سه شرط مذکور، منطقه ای از دارالاسلام را دارالکفر می دانند.

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

(2-қисм)  

Дорул ислом ториъ дорул куфрга ёки шиъаларни сўзи бўйича дорул харб бўлган дорул куфрга хам айланиши мумкинми?

Бахсни бошлашдан ва исломий фуқахоларни турли-хил раъйларини кўриб чиқишдан олдин бир неча нуқтага ишора қилмоқчиман:

 1-Бир мусулмонни кофирга ўзгариши борасидаги хукм, яъни бир мусулмонни такфир қилишлик; мана бу мусулмонни такфир қилиш бўйича шаръий қоидаларни комил суратда риоя қилиниши керак, мусулмон шахс аслий  “тўрт филтердан” (1- жиноятни исбот қилиш,2- жиноятни аллох ва росули томонидан тасдиқланиши, 3- такфирни шартлари,4- такфирни монеъликлари) ўтказилиши лозим; ва шунингдек бу шахс “ишонч” билан фосид деб ташхис берилиши керак, шубхага чанг солиш орқали уни иртидод хукмидан оқлайдиган шубха хам бўлмаслиги лозим, ва шахс 1- огох холида, 2- қасддан, 3- ўзини ихтиёри,хохши билан мукаффарага дучор бўлган бўлиши керак, мана шу пайтда бир шахсни исломдан куфрга ўзгаргани хақида хукм чиқарилади ; шу тартибда бир диёрни,дарни исломдан куфрга томон ўзгаргани борасида хам аслий “бир филтерни” риоя қилиниши керак, қуръон ва сахих суннатда ва сахобаларни ва барча исломий мазхабларни раъйларида, дорул исломни дорул куфрдан ажратиб ташхис бериладиган меъёр,ўлчов “қонун ва хукм” бўлган.

Мана бу холатда инсон ва диёрлар ўзгариши мумкин, улар куфрдан ислом томонга хам ўзгара олади ва хам исломдан куфр томонга хам ўзгаради, шунингдек уламолар айтишадики: мана шу суратда инсон ва диёр ўзгариб турадиган нарса, улар куфрдан исломга қараб хам ва исломдан куфрга томон хам ўзгара олади, шунингдек уламолар айтишадики: агар бир ерни “куфр диёри” ё “ислом ва иймон диёри” ё “дору силм” ё “дору тоах” ё “дору маъсиях” ё “дорул мўъминин” ё “дорул фасиқин” дейилган бўлса, бу  ориза сифатлари  ( доим ва хамиша сақланиб қолмайдиган сифатлар) хисобланади ва у лозима сифатлардандир! Мана бу холатда, шубхасиз бу сифат ( бир диёр учун) бошқа бир сифатга кўчиб ўтади( ўзгаради), худди шунга ўхшаш бир киши куфрдан иймонга,илмга сари ўзгаради ва шунингдек буни  акси хам бўлади.   .[1]

Аммо мусулмон киши хақида хам ва “дар” ,диёр хақида хам шуни билишимиз лозимки, улар “ишонч” билан олдин мусулмон бўлишган ва шак,гумон, эхтимол билан икковини исломдан чиқариб бўлмайди,чунки:

 أنّ الثّابتَ بِيَقينٍ لا يزولُ بالشّكِّ والاحتمالِ .

-Яна бир бошқа бир ўрин шуки: диёр эмас балки ундаги сокин бўлганлар химояланган. Маъсум мусулмонларни қони,моли, обрўси,номуси маъсум ва харомдир, улар қаерда бўлишидан қатъий назар дорул исломда бўладими ё дорул куфрда бўладими, фарқи йўқ.

Имоми Шофеъий рохимахуллох уммунда айтадики:

  “فأمّا المسلمُ فحرامُ الدّمِ حيثُ كان “.

“мусулмон қаерда бўлишидан қатъий назар қони харомдир”, айтадики:

“وَ إِنَّمَا یحْرُمُ الدَّمُ بِالْإِیمَانِ کانَ الْمُؤْمِنُ فِي دَارِ حَرْبٍ أَوْ دَارِ إسْلَامٍ “.[2]

“Албатта қон иймон келтириш билан харом бўлади,мана бу мўъмин дорул исломда бўладими ё дорул куфрдами,фарқи йўқ.”

Мана бу исломий назар дорул куфрларда сокин бўлиб олган ва алжазоирдаги  аёлларни, хатто гўдакларни,болаларни қонини уларни оталари,эрлари қилган жиноят сабабли халол қилиб олишган  тахминан ярим девона,мувозанатсиз,номутаъодил бекорчи муфтиларни назарини баробарида бутунлай қарама-қаршидир.[3]

-Бошқа бир ўрин шуки: ислом жахонидаги фуқахолар жумхури шунга иттифоқ қилишганки, аллох шариат қилиб берган нарсалар  бўйича дорул ислом билан дорул куфрни ўртасида фарқ йўқ, аллох таоло бандаларига харом қилган ё вожиб қилган нарсалар дарни,диёрни ўзгариши билан хукм ўзгариб қолмайди ва мусулмон дорул куфрда бўладими ё дорул исломда бўладими харом ва халол “дар”,диёрни ўзгариши билан ўзгармайди. Дорул исломда халол ё харом  бўлган нарса, дорул куфрда хам халол ва харом бўйича қолади.

(давоми бор…….)

ادامه خواندن Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

(2-قیسم)

دارُ الاِسلام طارِئ دارُ الکُفرگه یاکِی شِیعَه لَرنِی سوُزِی بُویِیچَه دارُ الحَرب بُولگن دارُ الکُفرگه هَم اَیلَنِیشِی مُومکِینمِی؟

بَحثنِی باشلَشدَن وَ اِسلامِی فُقَهالَرنِی توُرلِی- هِیل رَعیلَرِینِی کوُرِیب چِیقِیشدَن آلدِین بِیر نِیچَه نوُقطَه گه اِیشارَه قِیلماقچِیمَن:

1. بِیر مُسُلماننِی کافِرگه اوُزگَرِیشِی بارَسِیدَگِی حُکم، یَعنِی بِیر مُسُلماننِی تَکفِیر قِیلِیشلِیک؛ مَنَه بُو مُسُلماننِی تَکفِیر قِیلِیش بُویِیچَه شَرعِی قائِدَه لَرنِی کامِل صُورَتدَه رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، مُسُلمان شَخص اَصلِی “توُرت فِیلتِیردَن” ( 1- جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش، 2- جِنایَتنِی اَلله وَ رَسُولِی تامانِیدَن تَصدِیقلَنِیشِی، 3- تَکفِیرنِی شَرطلَرِی، 4- تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِی) اوُتکَزِیلِیشِی لازِم؛ وَ شوُنِینگدِیک بُو شَخص “اِیشانچ” بِیلَن فاسِد دِیب تَشخِیص بِیرِیلِیشِی کِیرَک، شُبهَه گه چَنگ سالِیش آرقَلِی اوُنِی اِرتِداد حُکمِیدَن آقلَیدِیگن شُبهَه هَم بُولمَسلِیگِی لازِم، وَ شَخص 1- آگاه حالِیدَه،2- قَصددَن، 3- اوُزِینِی اِیختِیارِی، هاحشِی بِیلَن مُکَفَّرَه گه دوُچار بوُلگن بوُلِیشِی کِیرَک، مَنَه شوُ پَیتدَه بِیر شَخصنِی اِسلامدَن کُفرگه اوُزگرگنِی حَقِیدَه حُکم چِیقَرِیلَدِی؛ شوُ تَرتِیبدَه بِیر دِیارنِی،دارنِی اِسلامدَن کُفرگه تامان اوُزگرِیشِی بارَسِیدَه هَم اَصلِی “بِیر فِیلتِیرنِی” رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتدَه وَ صَحابَه لَرنِی بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِیدَه، دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفردَن اَجرَتِیب تَشخِیص بِیرِیلَدِیگن مِعیار،اوُلچاو “قانوُن وَ حُکم” بُولگن.

مَنَه بُو حالَتدَه اِنسان  وَ دِیارلَر اوُزگرِیشِی مُومکِین، اوُلَر کُفردَن اِسلام تامانگه هَم اوُزگرَه آلَدِی وَ هَم اِسلامدَن کُفر تامانگه هَم اوُزگرَدِی، شوُنِینگدِیک اوُلامالَر اَیتِیشَدِیکِی: مَنَه شوُ صُورَتدَه اِنسان وَ دِیار اوُزگرِیب توُرَدِیگن نَرسَه، اوُلَر کُفردَن اِسلامگه قَرَب هَم وَ اِسلامدَن کُفرگه تامان هَم اوُزگرَه آلَدِی، شوُنِینگدِیک اوُلامالَر اَیتِیشَدِیکِی: اَگر بِیر یِیرنِی “کُفر دِیارِی” یا ” اِسلام وَ اِیمان دِیارِی” یا ” دارُ سِلم” یا “دارُ طاعَه” یا  “دارُ مَعصِیَه” یا “دارُ مُؤمِنِین” یا  “دارُ فاسِیقِین” دِییِیلگن بُولسَه، بُو عارِضَه صِیفَتلَرِی (دائِم وَ هَمِیشَه سَقلَنِیب قالمَیدِیگن صِیفَتلَر) حِسابلَنَدِی وَ اوُ لازِیمَه صِیفَتلَردَندِیر! مَنَه بُوحالَتدَه، شُبهَه سِیز بُو صِیفَت ( بِیر دِیار اوُچُون) باشقَه بِیر صِیفَتگه کوُچِیب اوُتَدِی ( اوُزگرَدِی)، حُوددِی شوُنگه اوُحشَش بِیر کِیشِی کُفردَن اِیمانگه، عِلمگه سَرِی اوُزگرَدِی وَ شوُنِینگدِیک بوُنِی عَکسِی هَم بوُلَدِی.    [1]

اَمّا مُسُلمان کِیشِی حَقِیدَه هَم وَ “دار”، دِیار حَقِیدَه هَم شُونِی بِیلِیشِیمِیز لازِمکِی، اوُلَر “اِیشانچ” بِیلَن آلدِین مُسُلمان بوُلِیشگن وَ شَک، گوُمان، اِیحتِمال بِیلَن اِیککاوِینِی چِیقَرِیب بوُلمَیدِی، چوُنکِی:   أنّ الثّابتَ بِيَقينٍ لا يزولُ بالشّكِّ والاحتمالِ .

• یَنَه  باشقَه بِیر اوُرِین شوُکِی: دِیار اِیمَس بَلکِی اوُندَگِی ساکِن بوُلگنلَر حِمایَه لَنگن. مَعصُوم مُسُلمانلَرنِی قانِی، مالِی، آبرُوسِی، ناموُسِی مَعصُوم وَ حَرامدِیر، اوُلَر قَیِیردَه بُولِیشِیدَن قَطعِی نَظَر دارُ الاِسلامدَه بُولَدِیمِی یا دارُ الکُفردَه بُولَدِیمِی، فَرقِی یوُق.

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اوُمُّوندَه اَیتَدِیکِی:   “فأمّا المسلمُ فحرامُ الدّمِ حيثُ كان ” “مُسُلمان قَیِیردَه بوُلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر قانِی حَرَامدِیر”، اَیتَدِیکِی:  “وَ إِنَّمَا یحْرُمُ الدَّمُ بِالْإِیمَانِ کانَ الْمُؤْمِنُ فِي دَارِ حَرْبٍ أَوْ دَارِ إسْلَامٍ “.[2]  “اَلبَتَّه قان اِیمان کِیلتِیرّیش بِیلَن حَرام بُولَدِی، مَنَه بُو مُؤمِن دارُ الاِسلامدَه بوُلمَیدِیمِی یا دارُ الکُفردَمِی فَرقِی یُوق.”

مَنَه بُو اِسلامِی نَظَر دارُ الکُفرلَردَه ساکِن بُولِیب آلگن وَ اَلجَزائِردَگِی عَیاللَرنِی، حَتّی گوُدَکلَرنِی، بالَه لَرنِی قانِینِی، اوُلَرنِی آتَه لَرِی، اِیرلَرِی قِیلگن جِنایَت سَبَبلِی حَلال قِیلِیب آلِیشگن تَحمِیناً یَرِیم دِیوانَه، مُواظَنَتسِیز، نامُتَعادِل بِیکارچِی مُفتِیلَرنِی نَظَرِینِی بَرابَرِیدَه بوُتوُنلَی قَرَمَه – قَرشِیدِیر. [3]

• باشقَه بِیر اوُرِین شوُکِی: اِسلام جَهانِیدَگِی فُقَهالَر جوُمهُورِی شوُنگه اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، اَلله شَرِیعَت قِیلِیب بِیرگن نَرسَه لَر بُویِیچَه دارُ الاِسلام بِیلَن دارُ الکُفرنِی اوُرتَسِیدَه فَرق یُوق، اَلله تَعالَی بَندَه لَرِیگه حَرام قِیلگن یا واجِب قِیلگن نَرسَه لَر دارنِی، دِیارنِی اوُزگرِیشِی بِیلَن حُکم اوُزگرِیب قالمَیدِی وَ مُسُلمان دارُ الکُفردَه بُولَدِیمِی یا دارُ الاِسلامدَه بُولَدِیمِی حَرام وَ حَلال “دار”، دِیارنِی اوُزگرِیشِی بِیلَن اوُزگرمَیدِی. دارُ الاِسلامدَه حَرام یا حَلال بوُلگن نَرسَه ، دارُ الکُفردَه هَم حَلال وَ حَرام بُویِیچَه قالَدِی.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

(2-قسمت)      

آیا دارالاسلام تبدیل به دارالکفر طارئ یا به قول شیعیان تبدیل به دارالکفری که دارالحرب هم هست می شود؟

لازم است قبل از ورود به بحث و بررسی آراء مختلف فقهای اسلامی به چند نکته اشاره کنم :

1. حکم بر تغییر یک مسلمان به کافر بودن، یعنی تکفیر یک مسلمان؛ که باید در تکفیر این مسلمان ظوابط شرعی کاملاً رعایت شوند، و شخص مسلمان از «4 فیلتر»اصلی(1- اثبات جرم 2- تائید جرم توسط الله و رسولش صلی الله علیه وسلم 3- شروط تکفیر 4- موانع تکفیر) عبور داده شود؛ و چنانچه این شخص به «یقین» فاسد تشخیص داده شد، و شبهه ای وجود نداشت که با چنگ زدن به آن شبهه او را از حکم ارتداد تبرئه کرد، و شخص 1- آگاهانه 2- عمداً 3- به میل خودش و اختیاری دچار مکفره هائی شده بود، آن وقت است که حکم به تغییر یک شخص از اسلام به کفر داده می شود؛ به همین ترتیب برای تغییر یک دار و سرزمین از اسلام به کفر هم باید «1فیلتر» اصلی رعایت شود که در قرآن و سنت صحیح و آراء صحابه و تمام مذاهب اسلامی مناط و معیار و ملاک تشخیص دارالاسلام و دارالکفر از همدیگر بوده است و آنهم «قانون و حکم» است.

در این صورت انسان و سرزمین قابل تغییر هستند هم می توانند از کفر به اسلام تغییر کنند هم از اسلام به کفر  همچنانکه علماء گفته اند که: اينکه زمينی «سرزمين كفر» یا«سرزمين إسلام يا إيمان» یا «دار سلم » یا« دار طاعة » يا «دار معصیت» يا « دارالمومنين» یا «دارالفاسقين» بوده باشد از اوصاف عارضه (اوصافی كه ماندگار هميشگی نيستند) هستند و نه از (اوصاف) لازمه ! در این صورت، بدون شک اين وصف (برای سرزمين ) به وصفی ديگر منتقل می گردد (تغيير می كند)، همچنانکه مردی خودش از كفر به ايمان و علم  (وصفش) می رود(تغيير می كند) و همچنين برعکس اين قضيه.[1]

اما چه در مورد فرد مسلمان و چه در مورد «دار» و سرزمین باید بدانیم که اینها به «یقین» قبلاً مسلمان بوده اند و با شک و گمان و احتمال نمی توان حکم بر خروج از اسلام این دو داد چون: أنّ الثّابتَ بِيَقينٍ لا يزولُ بالشّكِّ والاحتمالِ .

• مورد دیگر اینکه: ساکنین دارای عصمت هستند نه سرزمین . خون و مال و عرض و آبرو و ناموس مسلمان معصوم و حرام است هر کجا که باشد و فرقی ندارد در دارالاسلام باشد یا در دارالکفر.

امام شافعی رحمه الله در الام می گوید: “فأمّا المسلمُ فحرامُ الدّمِ حيثُ كان “. مسلمان خونش حرام است هر کجا که باشد  و می گوید: “وَ إِنَّمَا یحْرُمُ الدَّمُ بِالْإِیمَانِ کانَ الْمُؤْمِنُ فِي دَارِ حَرْبٍ أَوْ دَارِ إسْلَامٍ “.[2]  و به راستی که خون با ایمان آوردن حرام می شود و فرق ندارد این مومن در دارالحرب باشد یا دارالاسلام .

این نگرش اسلامی کاملاً در برابر نگرش مفتی های مفت گوی و نامیزان و نامتعادل و تقریباً نمیه دیوانه ی ساکن در دارالکفرهاست که خون زنان و حتی کودکان و اطفال مسلمان در الجزائر و… را به جرمی که پدران یا شوهران اینها مرتکب شده اند حلال کردند.[3]

• مورد دیگر اینکه: جمهور فقهای جهان اسلام متفق القول هستند که  در آنچه که الله تعالی به عنوان شرع قرار داده فرقی بین دارالاسلام و دارالکفر وجود ندارد، و تمام آنچه که الله تعالی حرام کرده یا بر بندگانش واجب کرده با اختلاف دار و سرزمین حکم  فرق نمی کند و مسلمان چه در دارالکفر باشد و چه در دارالاسلام حرام و حلالها با تغییر «دار» و سرزمین تغییر نمی کنند. هر آنچه در دارالاسلام حلال یا حرام باشد در دارالکفر هم حلال یا حرام هستند.

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

(1-қисм)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух / 10 бўлим: (дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши(1))

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мадинадаги яхудий кофирлари,мушриклари билан тузган ва дустури мадина ё сахифатун набий ё паймони мадина номлари билан машхур бўлган  паймонлари, ва ахсоъни мажуслари,нижронни насронийлари билан тузган паймонлари ва қурайш кофирлари,яхудий кофирлар ва бошқаларга қарши қилган жанглари шуни кўрсатадики, дорул куфрлар икки хил бўлади ё дорул исломга қарши жанг,қирғин қиладиган дорул куфрлар ёки дорул ислом билан ахд,паймон ва тинчликка асосланган дорул куфрлардир.

Ибни Аббос розиаллоху анхума секуляристлар ( ёки араб тили билан айтганда мушриклар) хақида ривоят қиладики:

  كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ:

“мушриклар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва мўъминларни қаршисида икки хил ўринга эга бўлишган:

كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،

мушрикларни бир дастаси ахли жанг бўлишган бўлиб пайғамбар улар билан жанг қилган ва улар хам пайғамбар билан жанг қилишган

ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]

яна бир даста мушриклар ахд ахли бўлишган эди, пайғамбар улар билан жанг қилмади ва улар хам пайғамбар билан жанг қилишмаган.”

Имоми Шофеъий рохимахуллох хам дорул исломни зикр қилгандан сўнг,кофирларни диёрини ё дорул куфрни “дорул харбга” ва “дорул ахд ва сулхга” тақсим қилган. Ибни Қоййим ханбалий рохимахуллох хам дорул куфрни икки дастага тақсим қилади ва айтадики: ^[2]

«الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3].

кофирлар ё ахли жанг ёки ахли ахд бўлишади.

Демак “дорул куфр” икки қисмга тақсим бўлади:

Дорул харб ( жанг диёрлари): дорул ислом билан ахд ва омонликка эга бўлмаган дорул куфр. Албатта бу диёр дорул ислом билан жанг қилаётган бўлиши шарт эмас, дорул ислом билан ахд ва омонликка, зиммага эга бўлмаслигини ўзи уни дорул харб бўлишига кифоя қилади, мусулмонлар қачон хохласалар уларга қарши жанг қила олишади.  ^[4]

Дорул ахд ( ахли ахд ва паймон диёри): дорул ислом билан жанг қилмаслик борасида паймонга эга бўлган дорул куфрдир. Мана бу паймон узоқ муддатли бўлиши хам мумкин ёки мушрик,секуляр “бани замра” билан тузилган  паймонга ўхшаш доимий бўлиши хам мумкин:^[5]

مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^[6]

“денгизда садаф бўлгунига қадар” , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу дастадаги кофирлар хақида мархамат қиладиларки:

 مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7]

Муъохид шахсни ( мусулмонлар билан ахд ва паймон тузган кофирни) ўлдирган кишига жаннатни хиди хам етиб келмайди.  Агарчи жаннатни хидини 40 йиллик масофадан хидлашни иложи бордир. “

Албатта уламоларни бошқа бир дастаси куфр хокимиятини янги ё қадимги бўлиш эътибори билан дорул куфрларни иккита дастага тақсим қилишган:

1-Аслий дорул куфрлар: хеч қачон дорул ислом бўлмаган диёрлар.

2-Ториъ дорул куфрлар: бир замонда дорул ислом бўлган , сўнгра кофирлар эгаллаб олганлиги сабабли, ошкор “олтиталик кофирлар” дан бирини ахкомлари  ( 1- аллазина хаду 2- собеин,3- насоро,4- мажус,5- аллазина ашроку ( мушриклар ё бугунги тил билан айтганда секуляристлар 6- муртаддин) жорий бўлган ва яна қайтадан дорул куфрга айланган.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Дорул куфрларни навлари ва дорул исломни дорул куфрга айланиши.

دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

(1-قیسم)

بِسمِ الله وَالحَمدُلِله، اَمّا بَعدَ: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمُةُ الله وَ بَرکاتُه / 10 بُولِیم: ( دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی (1))

رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِینگ  مَدِینَه دَگِی یَهُودِی کافِرلَرِی، مُشرِکلَرِی بِیلَن توُزگن وَ دَستوُرِی مَدِینَه یا صَحِیفَةُ النَّبِی یا پَیمانِی مَدِینَه ناملَرِی بِیلَن مَشهُور بُولگن پَیمانلَرِی وَ اَحساءنِی مَجُوسلَرِی، نِجراننِی نَصرانِیلَرِی بِیلَن توُزگن پَیمانلَرِی وَ قُرَیش کافِرلَرِی، یَهُودِی کافِرلَر  باشقَه لَرگه قَرشِی قِیلگن جَنگلَرِی شوُنِی کوُرسَتَدِیکِی، دارُ الکُفرلَر اِیککِی هِیل بُولَدِی  یا دارُ الاِسلامگه قَرشِی جَنگ، قِیرغِین قِیلَدِیگن دارُ الکُفرلَر یاکِی دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد، پَیمان وَ تِینچلِیککَه اَساسلَنگن دارُ الکُفرلَردِیر.

اِبنِ عَبّاس رَضِیَ اَلله عَنهُما سِکوُلارِیستلَر ( یاکِی عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر) حَقِیدَه رِوایَت قِیلَدِیکِی:   كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ: “مُشرِکلَر رَسُول الله صلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم وَ مُؤمِنلَرنِی قَرشِیسِیدَه اِیککِی هِیل اوُرِینگه اِیگه بوُلِیشگن:  كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،  مُشرِکلَرنِی بِیر دَستَه سِی اَهلِی جَنگ بوُلِیشگن بُولِیب پَیغَمبَرلَر اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلگن وَ اوُلَر هَم پَیغَمبَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشگن   ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]  یَنَه بِیر دَستَه مُشرِکلَر عَهد اَهلِی بوُلِیشگن اِیدِی، پَیغَمبَر اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلمَدِی وَ اوُلَر هَم پَیغَمبَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشمَگن.”

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله هَم دارُ الاِسلامنِی ذِکر قِیلگندَن سُونگ، کافِرلَرنِی دِیارِینِی یا دارُ الکُفرنِی “دارُ الحَربگه” وَ “دارُ العَهد وَ صُلحگه” تَقسِیم قِیلگن. اِبنِ قایِّیم حَنبَلِی رَحِمَهُ الله هَم دارُالکُفرنِی اِیککِی دَستَه گه تَقسِیم قِیلَدِی وَ اَیتَدِیکِی:  ^[2] «الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3]. کافِرلَر یا اَهلِی جَنگ یاکِی اَهلِی عَهد بُولِیشَدِی.

دِیمَک “دارُ الکُفر” اِیککِی قِیسمگه تَقسِیم بُولَدِی:

دارُ الحَرب (جَنگ دِیارلَرِی): دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد وَ آمانلِیککَه اِیگه بوُلمَگن دارُالکُفر. اَلبَتَّه بُو دِیار دارُ الاِسلام بِیلَن جَنگ قِیلَیاتگن بوُلِیشِی شَرط اِیمَس، دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد وَ آمانلِیککَه، زِمَّه گه اِیگه بوُلمَسلِیگِینِی اوُزِی اوُنِی دارُ الحَرب بوُلِیشِیگه کِفایَه قِیلَدِی، مُسُلمانلَرنِی قَچان هاحلَسَه لَر اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلَه آلِیشَدِی. ^[4]

دارُ العَهد (اَهلِی عَهد وَ پَیمان دِیارِی) : دارُ الاِسلام بِیلَن جَنگ قِیلمَسلِیک بارَسِیدَه پَیمانگه اِیگه بُولگن دارُ الکُفردِیر. مَنَه بُو پَیمان اوُزاق مُدَّتلِی بوُلِیشِی هَم موُمکِین یاکِی مُشرِک ،سِکوُلار “بَنِی ضَمرَه” بِیلَن توُزِیلگن پَیمانگه اوُحشَش دائِمِی بوُلِیشِی هَم مُومکِین : ^[5]  مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^[6] “دِینگِیزدَه صَدَف بوُلگنِیگه قَدَر”، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّم مَنَه بُو دَستوُردَگِی کافِرلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7]  مُعاهِد شَخصنِی ( مُسُلمانلَر بِیلَن عَهد وَ پَیمان توُزگن کافِرنِی) اوُلدِیرگن کِیشِیگه جَنَّتنِی حِیدِی هَم یِیتِیب کِیلمَیدِی. اَگرچِی جَنَّتنِی حِیدِینِی 40  یِیللِیک مَسافَه دَن حِیدلَشنِی عِلاجِی باردِیر.”

اَلبَتَّه اوُلامالَرنِی باشقَه بِیر دَستَه سِی کُفر حاکِمِیَتِینِی یَنگِی یا قَدِیمگِی بوُلِیش اِعتِبارِی بِیلَن دارُ الکُفرلَرنِی اِیککِیتَه دَستَه گه تَقسِیم قِیلِیشگن:

1. اَصلِی دارُ الکُفرلَر: هِیچ قَچان دارُ الاِسلام بُولمَگن دِیارلَر.
2. طارِئ دارُ الکُفرلَر: بِیر زَماندَه دارُ الاِسلام بُولگن، سوُنگرَه کافِرلَر اِیگللَب آلگنلِیگِی سَبَبلِی، آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَر” دَن بِیرِینِی اَحکاملَرِی [یَعنِی: 1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مُشرِکِین یا بُوگوُنگِی تِیل بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلارِیستلَر) وَ 6- مُرتَدِّین] جارِی بُولگن وَ یَنَه قَیتَه دَن دارُ الکُفرگه اَیلَنگن.

(دوامی بار……)

ادامه خواندن دارُ الکُفرلَرنِی نَوعلَرِی وَ دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفرگه اَیلَنِیشِی.

انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

(1-قسمت)

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 10 : [انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر (1)]

رسول الله صلی الله علیه وسلم با پیمانی که در مدینه با کفار یهودی و مشرک بست که به دُستورُ المَدینة، یا صحیفة النبی یا پیمان مدینه مشهور است و با پیمانهائی که با مجوس الاحساء و نصرانی های نجران بست و با جنگهائی که با کفار مشرک قریش و کفار یهودی و غیره انجام داد نشان داد که دارالکفر دو گونه است یا دارالکفری است که با دارالاسلام سر جنگ و کشت و کشتار دارد یا دارالکفری است که با دارالاسلام  وارد عهد و پیمان و زندگی مسالمت آمیزی شده است.

ابن عباس رضی الله عنهما در مورد سکولاریستها (یا به زبان عربی مشرکین) روایت می کند که : كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ: «مشرکین، دو موضع در قبال نبی صلی الله علیه وسلم و مومنین داشتند:  كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،[دسته‌ای] مشرکان اهل جنگ بودند که پیامبر با آنها جنگید و آنها با پیامبر جنگیدند ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]و [دسته‌ای] مشرکین اهل عهد بودند که پیامبر با آنها نجنگید و آنها نیز با پیامبر نجنگیدند»

امام شافعی رحمه الله نیز بعد از ذکر دارالاسلام، سرزمین کفار یا دارالکفر را به «دارالحرب» و «دارالعهدِ و الصلح» تقسیم می کند.^[2]  ابن قیم حنبلی رحمه الله نیز دارالکفر را به دو دسته تقسیم می کند و می گوید: «الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3]. کفار یا اهل جنگ هستند یا اهل عهد .

پس «دارالکفر» به دو بخش تقسیم می شود:

1- دار الحرب(سرزمین جنگ): دارُ الكفری که با دارالاسلام عهد و امانی ندارد. البته شرط نیست که با دارالاسلام در حال جنگ باشد همین که عهد و امان و ذمه ای با دارالاسلام ندارد کفایت می کند که دارالحرب باشد، و مسلمین هر وقت خواستند می توانند با آنها وارد جنگ شوند.^[4]

2-  دار العهد(سرزمین اهل عهد و پیمان): دارُ الكفری است که با دارالاسلام پیمانی مبنی بر ترک جنگ وجود دارد.^[5] این پیمان هم ممکن است مدت دار باشد یا مثل پیمان با «بَنِی ضَمْرَهَ» ی مشرک و سکولار همیشگی باشد : مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^[6] «تا در دریا صدفی هست»  و رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد این دسته از کفار معاهد فرموده است:  مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7] «هرکس، فرد معاهدی (کافری که با مسلمانان، عهد و پیمان بسته است) را بکشد، بوی بهشت به مشامش نمیرسد. هرچند که بوی بهشت از مسافت چهل سال راه، به مشام می رسد».

البته دسته ای دیگر از علماء به نسبت قدیم یا جدید بودن حاکمیت کفر در سرزمینی، دارالکفرها را به دو دسته ی عمده  تقسیم کرده اند:

1-   دار الکفر اصلی : سرزمینی  که هیچ گاه دار الإسلام نبوده است.

2-   دار الکفر طارئ: سرزمینی که زمانی دار الإسلام بوده، سپس با تسلط کفار، احکام یکی از «کفار6گانه» ی آشکار [یعنی: 1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین یا به زبان امروزین سکولاریستها) و 6- مرتدین] بر آن جاری شده باشد و دوباره تبدیل شده باشد به دارالکفر.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن انواع دارالکفر و تبدیل دارالاسلام به دارالکفر

Дорул исломдаги рахбарият.

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / 7 бўлим

(матлабни комил матни)  

Қуйидаги оятларга асосан:

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ (انفال/72)

Албатта, иймон келтирган, хижрат қилган ва молу жонлари билан аллох йўлида курашган зотлар,

الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ (توبه/20)

Иймон келтирган,хижрат қилган ва аллох йўлида молу жонлари билан курашган зотларнинг аллох наздидаги даражалари жуда улуғдир ва ўшалар (бахт-саодатга) эришувчидирлар.

Мана бу заминадаги оятлар ва сахих суннатдаги хадисларда иймон асосидан “аллазина аману” ва хижратни асосидан “хажару” сўнг “дорул исломдаги фуқароликни учинчи асоси” жамиятдаги рахбариятга итоат қилишдир, жиход ва хукуматни бошқа ишлари вохид рахбариятни қўл остида бажарилади.

Мана бу мухим замина бўйича аллох таоло мусулмонларни орасидаги мўъминларга хитоб қилиб мархамат қиладики:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ. ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا (نساء/59)

Эй мўъминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган (яъни мусулмон) хокимларга бўйинсунингиз! Бордию бирон нарса хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарига қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.

Диққат қилинглар,нихоятда содда ва осон тушуниб олса бўлади, жамиятни рахбари мўъминлардан бири бўлиши ва қуръон ,суннат асосида хукм қилиши ва агар бирон ўринда ихтилофга дуч келишса, уни хал қилиш учун қуръон ва суннатга мурожаъат қилишлари керак бўлади.

Мана бу оятни очиқ-ойдин бизларга баён қилишича,дорул исломга рахбарлик қилишга лойиқ бўлган кишиларни учта белгиси бор:

1-Рахбар мусулмонларни орасидаги мўъминлардан бўлиши лозим.

2-Бу рахбар фақат қуръон ва суннатга асосан хукм қилиши керак.

3-Бу рахбар барча иқтисодий,ижтимоъий ва …..мушкилотларни хал қилиш бўйича хукм чиқаришни қуръон ва сахих суннатга топшириши керак, қуръон ва суннат мана бу мушкилотларни хал қилиш йўлларини унга  кўрсатади.

Шундай экан ғайри мўъмин дорул исломни рахбариятини бажара олмайди; рахбар сифатида танланган мўъмин хам қуръон ва суннатдан бошқа нарса билан хукм қила олмайди

« إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ » (یوسف/68)

ўртада вужудга келган ихтилофлар пайтида хам қуръон ва суннатдан бошқа нарсага мурожаъат қила олмайди,чунки

«  وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِن شَیْءٍ فَحُکْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبِّی عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ» (شوری/10)

(Эй Мухаммад, мўъминларга айтинг): “сизлар (бу хаёти дунёда кофирлар билан) ихтилоф қилган хар бир нарсанинг хукми (қиёмат кунида) аллохга (қайтарилур ва у зот ким хақ, ким нохақ эканлигини ажратиб берур). Мана шу аллох парвардигоримдир. Ўзига суяндим ва ўзига илтижо қилурман.”

Демак уч шарт ( мўъмин бўлишлик + хукм қилиш ва аллохни шариатидаги қонунлар асосида хокимият юргизиш + фақат қуръон ва суннат асосида хукм чиқариш) бир-биридан жудо бўла олмайди, кимки мана бу шартлардан бирини жудо қилса, уни бу иши қабул қилинмайди, чунки бу аллох таоло рахбарият учун қўйган шартларни бузишга киради.

ادامه خواندن Дорул исломдаги рахбарият.