وَاعْتَصِمُوا

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (2- قسمت)

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در مورد چنین اشخاصی می فرماید:

• مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ[1] «هرکسی بدون علم در مورد قرآن نظر بدهد جایش را در دوزخ مهیا سازد.»
• مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ [2]«كسى كه با رأى شخصى خويش دربارة قرآن سخن بگويد، جايگاه او در آتش است.» حتی رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:  مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَأَصَابَ فَقَدْ أَخْطَأَ[3] هرکس (بدون علم) در مورد قرآن نظر بدهد، اگر چه نظرش درست باشد باز هم دچار خطا شده است.

بر این اساس ابن کثیر می گوید تفسیر قرآن تنها با رای و نظر شخصی حرام است.[4] پس در تفسیر قرآن هم باید مسائل قابل تفسیر و تأویل را باز از کانال رسول الله صلی الله علیه وسلم به الله تعالی برسانی و متصل کنی. اگر نتوانستی به این شکل سخنت را به الله تعالی متصل کنی باید بدانی که به رسول الله صلی الله علیه وسلم دروغ بسته ای، چون می گوئی الله تعالی چنین گفته در حالی که رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین چیزی از سوی الله نیاورده و می گوئی رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین گفته در حالی که چنین حدیثی وجود ندارد و به این شکل جایگاه خودت را در آتش جهنم آماده کرده ای چون رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: مَن كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ[5] هر کس به طور عمد بر من دروغ ببندد، باید جایگاه خود را در آتش دوزخ آماده سازد.

این در مورد مسائلی که می گوئی الله تعالی چنین گفت و رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین گفت؛ زمانی که از منبع سخنت مطئن شدی آنوقت به دستور : «بَلِّغُوا عَنِّی وَ لَو آیَةً»[6]:از من به دیگران برسانید اگر چه یک آیه باشد، بدون ابراز رای شخصی عمل می کنی. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مَقَالَتِي فَوَعَاهَا وَحَفِظَهَا وَبَلَّغَهَا فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ^[7] خداوند ‏فردی را شاد و شادمان کند که سخنی از من شنیده و حفظ کرده و همانطور که شنیده است آنرا بیان کند. چه بسا حامل فقهی که سخن را به فقیه تر از خود منتقل سازند.

در امور اجتهاد پذیر هم باز باید دقت کنی که این مسائل نیاز به علم کافی و جامع دارند و در مورد سخنانی که بر زبان می رانی مورد پرسش قرار می گیری و در برابر سخنانت مسئول هستی. به همین دلیل اهل علم در چیزی که کاملاً به آن علم دارند صحبت می کنند  و در اموری که نمی دانند سکوت می کنند. در مدینه و در عصر تابعین (یعنی عصر فرزندان صحابه و شاگردان صحابه رضی الله تعالی عنهم اجمعین) در مورد طلاق سوال شد و در تمام مدینه با اینهمه بزرگوار و عالم، تنها یک نفر در این زمینه فتوا داد و آنهم سعید بن مسیب رحمه الله بود.

(ادامه دارد…….)

---

[1] سنن ترمذی / عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[2] جامع الترمذی 3205-2950 /  جامع البيان، محمد بن جرير طبرى، دار المعرفة، بيروت، 1409ق، ج 1، ص 27. / وعن سعيد بن جبير عن ابن عباس عن النبي صلى الله عليه وسلم قال (مَن قالَ في القُرآنِ برَأيِه أو بِمَا لا يَعلَمُ فَلْيَتَبَوّأ مَقعَدَه مِنَ النّار) رواه النسائي.

[3] سنن ترمذی 2952./ عَنْ جُنْدَبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَأَصَابَ فَقَدْ أَخْطَأَ / رواه الترمذي والطبراني والبيهقي في الشعب. وَ كذلك حَدِيثِ (مَنْ أَفْتَى بِغَيْرِ عِلْمٍ لَعَنَتْهُ مَلائِكَةُ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ) رَوَاهُ ابْنُ عَسَاكِرَ.

[4] وقال ابن كثيرٍ في تفسيره: “فأمَّا تفسير القرآن بمجرد الرأي فحرام لما رواه محمد بن جرير رحمه الله – بسنده- عن سعيد بن جبير عن ابن عباس عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: ((من قال في القرآن برأيه أو بما لا يعلم فليتبوأ مقعده من النار))، وهكذا أخرجه الترمذي والنسائي من طرق عن سفيان الثوري به ورواه أبو داود”.

[5] بخاری 1291 (6197)، ومسلم (2134) الترمذي (2659)، وابن ماجه (30)، وأحمد (3847)

[6] بخاری3461

[7] الترمذي (2658) / وأبو يعلى في ((المعجم)) (219)، /والطبراني في ((المعجم الأوسط)) (5179)./ ابن ماجه 2498[D1]

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(1-қисм)

Қуръон ва суннатга тегишли ишларда агар бирор нарса айтадиган бўлсанг хар қайси тарафдан бўлса хам, ўзингни иймонингга ва қиёматингга ахамият берадиган бўлсанг, сўзингни аллох ва росулига етказиб олиб боришинг керак: имоми Ахмад ибни Ханбалдан нихоятда зебо бир ўхшатиш ривоят қилинган бўлиб у киши айтадики: қиёмат куни мени занжир билан боғланган холда олиб келишади ва аллох таоло мана бу сўзларингни қаердан келтирдинг ва баён қилдинг?- деб сўрайди. Шунда мен эй роббим, Вакиъ ибни Жаррохул Хофизи куфий уни менга айтди, дейман; мана бу ерда мени ўз холимга қўйиб Вакиъ ибни Жаррох куфийни қўлини боғлаб олиб келишади ва аллох таоло сўрайдики, мана бу сўзларингни қаердан келтирдинг? Шунда Вакиъ ибни Жаррох айтадики, уни Мансур ибни Мўътамиддан олдим; бу ерда Вакиъни қўйиб Мансурни қўлини боғлаб олиб келишади ва аллох таоло сен мана бу сўзларни қаердан олдинг ва баён қилдинг?-деб сўрайди. Мансур айтадики: уни Иброхим Нахъийдан олдим; бу ерда Мансурни қўйиб Иброхимни занжир билан боғланган холда олиб келишади, аллох таоло ундан мана бу сўзларингни қаердан олдинг ва баён қилдинг?-деб сўрайди. Иброхим айтадики, уни Асвад ва Язид ибни Асваддан олдим; бу мархалада хам Иброхимни қўйиб Асвад ва Язид ибни Асвадни занжирланган холда олиб келишади ва аллох таоло сизлар мана бу сўзларни қаердан олиб келдинглар ва қаердан нақл қилдинглар?-дейди. Уларни иккови айтадики, бизлар уни Масъуд ва ибни Аббосдан олдик; мана бу мархалада хам уларни икковини қўйиб ибни Аббос ва ибни Масъудни занжир билан олиб келишади ва аллох таоло ундан мана бу сўзларингни қаердан олдинг ва қаердан нақл қилдинг?-деб сўрайди. У айтадики: пайғамбарингдан ва у Жибрилдан ва у хам сени ўзиндан олган эй роббим.    [1]

Демак росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан нақл қилинган нарсалар қуръондан бўладими ё сахих суннатдан бўладими, мана бу манбаълардан  огох бўлган холда илм бўйича баён қилиниши керак, бизлар диёрларни “дорул ислом” ва “дорул куфр” деб номлашлик ва мана бу икки “дар”ни орасидаги ўзаро алоқалар борасидаги хоким бўлган усуллар хақидаги  қуръон ва сахих суннатни  ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобаларини раъйларини ва барча исломий мазхабларни раъйларини келтирдик ва хар қандай мусулмон ташхис бериш ва муомала қилиш равиши бўйича  мана бу қоидалардан ташқари меъёрни таъйин қила олмайди.

  Албатта баъзи бир кишилар дорул исломга ва дорул куфрга хос бўлган ўринларга  хамда уларни истакларига,дидларига,мақсадларига тўғри келмайдиган бошқа ўринларга эътироз билдириш орқали аввал асхобларни, аиммаларни, турли-хил исломий мазхабларни ўзларини жойлашган даражагача пастга тушуришга харакат қилишади ва улар асхоблар хам инсон бўлишган,бизлар хам уларга ўхшаган инсонлармиз,дейишгач ва  ўзларини “амалда” имоми Ханифа, Жаъфари Содиқ, Шофеъий ва бошқалардан юқорига қўйиб олишгач, асхобларни ва турли-хил исломий мазхабларни раъйларини бир четга суриб қўйишга харакат қилишади ва ўзларининг ноқис ақллари,тушунчалари билан қуръон ва суннатни таъвил ва тафсир қилишади, албатта мана бу ахли таъвилни бир дастаси “амалда” суннатни хам бир четга суриб қўйишади ва ўзларининг раъйларига кўра  ва ўзларининг ноқис истакларига,тушунчаларига асосан қуръонни таъвил қилишади.

Шуни айтиб ўтиш лозимки, бугунги кунда росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг асхобларини раъйларига ва барча исломий мазхабларни раъйига хилоф равишда “дорул ислом” ва “дорул куфр” хақида баён қилинаётган шахсий ва гурухий таъвилларни хаммаси хукумат қудратини касб қилмоқчи бўлаётган кимсалар томонидан келтирилади, улар бугунги кундаги дорул исломга хоким бўлиб турган хукумат қудрати билан рақобат хамда рухий хатто қуролли жанг қилишмоқчи бўлишади.

Мана бу даста оятларни, хадисларни, асхобларни райъларини, барча исломий мазхабларни раъйларини кўрмасликка олишади ва ўзларини нотўғри тушунчалари билан тафарруқ ижод қилишга ва дорул исломга қарши жангларни йўлга қўйишга ва дорул куфрларда сокин бўлиб яшашни асослашга ёпишиб олишади, ва нихоят охирида  дорул исломда ўзлари учун ёки кофирлар учун хукумат қудратини касб қилиш бўйича рақобат  қилишдан бошқа мақсадлари бўлмайди. Хозирги пайтда улар эга бўлиб турган қудратни бир улуши хар қандай мезонда бўлса хам, чунки улар хозирда мусулмонларни ўртасида вужудга келган ахзоб бўлганликлари сабабли, бугунги дорул исломдаги хокимиятни ўрнига албатта бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий секуляр муртадлар эгаллашларини ва “дорул ислом” албатта “дорул куфр”га айланишини  яхши билишади, шу сабабли хам улар мана бу секуляристик хукуматни системасидаги сиёсий ўйиндаги ўзларини улушларини хохлашади.

……Мана бу мавжудотлар мунофиқлар тўдаси бўлиб ўзларини душманчилигини мана шундай кўрсатишади. Аммо мўъминларни орасида хам шундай кишилар пайдо бўлишадики, улар ўзларини мунофиқлар тўдасини касаллигига мубтало қилиб олишган ва Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху мана бундай фасодлар хақида мўъминларни огохлантириб айтадики:

       ” إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ رَجُلَيْن‏:‏ رَجُلٌ يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ عَلَى غَيْرِ تَأْوِيلِهِ وَرَجُلٌ يُنَافِسُ الْمُلْكَ عَلَى أَخِيهِ “.[2]

Мен сизларни устингизда икки хил эркак кишилардан қўрқаман: қуръонни ўзини таъвилидан бошқача қилиб таъвил қиладиган кимсалар ва мулк,хокимият учун биродари билан рақобат қиладиган мусобақа берадиган кишилар.

(давоми бор…….)

---

[1] قال احمد یجاء به یوم القیامه و قد غللت، فیقال لی یا احمد فاین قلت هذا المساله، فأقول یا رب حدثنی بها الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی فیفک احمد و یجاء الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی مغلوله … منصور بن معتمد …. ابراهیم نخعی …. اسود و یزید عن ابن مسعود …. ابن عباس و ابن مسعود … عن نبیک عن جبرائیل عنک یارب .

[2] جامع بيان العلم وفضله، لابن عبد البر  (2/237) شماره 2364/

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(1-قیسم)  

قُرآن وَ سُنَّتگه تِیگِیشلِی اِیشلَردَه اَگر بِیرار نَرسَه اَیتَه دِیگن بُولسَنگ هَر قَیسِی طَرَفدَن بُولسَه هَم، اوُزِینگنِی اِیمانِینگگه وَ قِیامَتِینگگه اَهَمِیَت بِیرَدِیگن بُولسَنگ، سوُزِینگنِی اَلله وَ رَسُولِیگه یِیتکَزِیب آلِیب بارِیشِینگ کِیرَک: اِمامِی اَحمَد اِبنِ حَنبَلدَن نِهایَتدَه زِیبا بِیر اوُحشَه تِیش رِوایَت قِیلِینگن بُولِیب اوُ کِیشِی اَیتَدِیکِی: قِیامَت کوُنِی مِینِی زَنجِیر بِیلَن باغلَنگن حالدَه آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی مَنَه بُو سوُزلَرِینگنِی قَیِیردَن کِیلتِیردِینگ وَ بَیان قِیلدِینگ؟- دِیب سُورَیدِی. شوُندَه مِین اِی راببِیم، وَکِیع اِبنِ جَرّاحُ الحَفِیظ کوُفِی اوُنِی مِینگه اَیتَدِی، دِییمَن؛ مَنَه بُو یِیردَه مِینِی اوُز حالِیمگه قوُیِیب وَکِیع اِبنِ جَرّاحُ الکوُفِینِی قوُلِینِی باغلَب آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی سوُرَیدِیکِی، مَنَه بُو سوُزلَرِینگنِی قَیِیردَن کِیلتِیردِینگ؟ شوُندَه وَکِیع اِبنِ جَرّاح اَیتَدِیکِی، اوُنِی مَنصُور اِبنِ مُعتَمِددَن آلدِیم؛ بُو یِیردَه وَکِیعنِی قوُیِیب مَنصُورنِی قوُلِینِی باغلَب آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی سِین مَنَه بُو سوُزلَرنِی قَیِیردَن آلدِینگ وَ بَیان قِیلدِینگ؟- دِیب سُورَیدِی. مَنصُور اَیتَدِیکِی: اوُنِی اِبراهِیم نَهعِی دَن آلدِیم؛ بُو یِیردَه مَنصُورنِی قوُیِیب اِبراهِیمنِی زَنجِیر بِیلَن باغلَنگن حالدَه آلِیب کِیلِیشَدِی، اَلله تَعالَی اوُندَن مَنَه بُو سوُزلَرِینگنِی قَیِیردَن آلدِینگ وَ بَیان قِیلدِینگ؟- دِیب سُورَیدِی. اِبراهِیم اَیتَدِیکِی، اوُنِی اَسوَد وَ یَزِید اِبنِ اَسوَددَن آلدِیم؛ بُو مَرحَلَه دَه هَم اِبراهِیمنِی قوُیِیب اَسوَد وَ یَزِید  اِبنِ اَسوَدنِی زَنجِیرلَنگن حالدَه آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی سِیزلَر مَنَه بُو سوُزلَرنِی قَیِیردَن آلِیب کِیلدِینگلَر وَ قَیِیردَن نَقل قِیلدِینگلَر؟ – دِییدِی. اوُلَرنِی اِیککاوِی اَیتَدِیکِی، بِیزلَر اوُنِی مَسعُود وَ اِبنِ عَبّاسدَن آلدِیک؛ مَنَه بُو مَرحَلَه دَه هَم اوُلَرنِی اِیککاوِینِی قوُیِیب اِبنِ عَبّاس وَاِبنِ مَسعُودنِی زَنجِیر بِیلَن آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی اوُندَن مَنَه بُو سُوزلَرِینگنِی قَیِیردَن آلدِینگ وَ قَیِیردَن نَقل قِیلدِینگ؟ – دِیب سُورَیدِی. اوُ اَیتَدِیکِی: پَیغَمبَرِینگدَن وَ اوُ جِبرِیلدَن وَ اوُ هَم سِینِی اوُزِینگدَن آلگن اِی راببِیم.    [1]

دِیمَک رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمدَن نَقل قِیلِینگن نَرسَه لَر قُرآندَن بوُلَدِیمِی یا صَحِیح سُنَّتدَن بوُلَدِیمِی، مَنَه بُو مَنبَعلَردَن آگاه بُولگن حالدَه عِلم بُویِیچَه بَیان قِیلِینِیشِی کِیرَک، بِیزلَر دِیارلَرنِی “دارُ الاِسلام” وَ “دارُ الکُفر” دِیب ناملَشلِیک وَ مَنَه بُو اِیککِی “دار” نِی آرَسِیدَگِی اوُزَرا عَلاقَه لَر بارَسِیدَگِی حاکِم بُولگن اوُصُوللَر حَقِیدَگِی قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتنِی وَ رَسُول الله صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی صَحابَه لَرِینِی رَعیلَرِینِی وَ بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِینِی کِیلتِیردِیک وَ هَر قَندَی مُسُلمان تَشخِیص بِیرِیش وَ مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی بُویِیچَه مَنَه بُو قائِدَه لَردَن تَشقَرِی مِعیارنِی تَعیِین قِیلَه آلمَیدِی.

اَلبَتَّه بَعضِی بِیر کِیشِیلَر دارُ الاِسلامگه وَ دارُ الکُفرگه خاص بوُلگن اوُرِینلَرگه هَمدَه اوُلَرنِی اِیستَکلَرِیگه، دِیدلَرِیگه، مَقصَدلَرِیگه توُغرِی کِیلمَیدِیگن باشقَه اوُرِینلَرگه اِعتِراض بِیلدِیرِیش آرقَلِی اَوَّل اَصحابلَرنِی، اَئِمَّه لَرنِی ،توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِی اوُزلَرِینِی جایلَشگن دَرَجَه گچَه پَستگه توُشوُرِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی وَ اوُلَرنِی اَصحابلَر هَم اِنسان بُولِیشگن، بِیزلَر هَم اوُلَرگه اوُحشَگن اِنسانلَرمِیز، دِییِیشگچ وَ اوُزلَرِینِی “عَمَلدَه” اِمامِی اَبُو حَنِیفَه ، جَعفَر الصّادِق، شافِیعِی وَ باشقَه لَردَن یوُقارِیگه قوُیِیب آلِیشگچ، اَصحابلَرنِی وَ توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِینِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی ناقِص عَقللَرِی، توُشُونچَه لَرِی بِیلَن قُرآن وَ سُنَّتنِی تَعوِیل وَ تَفسِیر قِیلِیشَدِی، اَلبَتَّه مَنَه بُو اَهلِی تَعوِیلنِی بِیر دَستَه سِی “عَمَلدَه” سُنَّتنِی هَم بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی رَعیلَرِیگه کوُرَه وَ اوُزلَرِینِینگ ناقِص اِیستَکلَرِیگه، توُشوُنچَه لَرِیگه اَساساً قُرآننِی تَعوِیل قِیلِیشَدِی.

شوُنِی اَیتِیب اوُتِیش لازِمکِی، بوُگوُنگِی کوُندَه رَسُول الله صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اَصحابلَرِینِی رَعیلَرِیگه وَ بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِیگه خِلاف رَوِیشدَه “دارُ الاِسلام” وَ “دارُ الکُفر” حَقِیدَه بَیان قِیلِینَیاتگن شَخصِی وَ گوُرُوهِی تَعوِیللَرنِی هَمَّه سِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلماقچِی بوُلَیاتگن کِیمسَه لَر تامانِیدَن کِیلتِیرِیلَدِی، اوُلَر بوُگوُنگِی کوُندَگِی دارُ الاِسلامگه حاکِم بُولِیب توُرگن حُکوُمَت قُدرَتِی بِیلَن رَقابَت هَمدَه رُوحِی حَتَّی قوُراللِی جَنگ قِیلِیشماقچِی بوُلِیشَدِی.

مَنَه بُو دَستَه آیَتلَرنِی، حَدِیثلَرنِی، اَصحابلَرنِی رَعیلَرِینِی، بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِینِی کوُرمَسلِیککَه آلِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی ناتوُغرِی توُشوُنچَه لَرِی بِیلَن تَفَرُّق اِیجاد قِیلِیشگه وَ دارُ الاِسلامگه قَرشِی جَنگلَرنِی یوُلگه قوُیِیشگه وَ دارُ الکُفرلَردَه ساکِن بوُلِیب یَشَشنِی اَساسلَشگه یاپِیشِیب آلِیشَدِی وَ نِهایَت آخِیرِیدَه دارُ الاِسلامدَه  اوُزلَرِی اوُچُون یاکِی کافِرلَر اوُچُون حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلِیش بُویِیچَه رَقابَت قِیلِیشدَن باشقَه مَقصَدلَرِی بوُلمَیدِی. حاضِرگِی پَیتدَه اوُلَر اِیگه بوُلِیب توُرگن قُدرَتنِی بِیر اوُلوُشِی هَر قَندَی مِعزاندَه بُولسَه هَم، چوُنکِی اوُلَر حاضِردَه مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه وُجُودگه کِیلگن اَحزاب بُولگنلِیکلَرِی سَبَبلِی، بوُگوُنگِی دارُ الاِسلامدَگِی حاکِیمِیَتنِی اوُرنِیگه اَلبَتَّه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مَحَلِّی سِکوُلار مُرتَدلَر اِیگللَشلَرِینِی وَ “دارُ الاِسلام” اَلبَتَّه “دارُ الکُفرگه” اَیلَنِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشَدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَر مَنَه بُو سِکوُلارِیستِیک حُکوُمَتنِی سِیستِیمَه سِیدَگِی سِیاسِی اوُیِیندَگِی اوُزلَرِینِی اوُلوُشلَرِینِی هاحلَشَه دِی.

………مَنَه بُو مَوجُوداتلَر مُنافِقلَر توُدَه سِی بوُلِیب اوُزلَرِینِی دُشمَنچِیلِیگِینِی مَنَه شوُندَی کوُرسَه تِیشَدِی. اَمّا مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه هَم شوُندَی کِیشِیلَر پَیدا بوُلِیشَدِیکِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِی کَسَللِیگِیگه مُبتَلا قِیلِیب آلِیشگن  وَ عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ اَلله عَنهُ مَنَه بُوندَی فَسادلَر حَقِیدَه مُؤمِنلَرنِی آگاهلَنتِیرِیب اَیتَدِیکِی:         ” إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ رَجُلَيْن‏:‏ رَجُلٌ يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ عَلَى غَيْرِ تَأْوِيلِهِ وَرَجُلٌ يُنَافِسُ الْمُلْكَ عَلَى أَخِيهِ “.[2]  مِین سِیزلَرنِی اوُستِینگِیزدَه اِیککِی هِیل اِیرکَک کِیشِیلَردَن قوُرقَه مَن: قُرآننِی اوُزِینِی تَعوِیلِیدَن باشقَه چَه قِیلِیب تَعوِیل قِیلَدِیگن کِیمسَه لَر وَ مُلک، حاکِمِیَت اوُچُون بِرادَرِی بِیلَن رَقابَت قِیلَدِیگن مُسابَقَه بِیرَه دِیگن کِیشِیلَر.

(دوامی بار…….)

---

[1] قال احمد یجاء به یوم القیامه و قد غللت، فیقال لی یا احمد فاین قلت هذا المساله، فأقول یا رب حدثنی بها الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی فیفک احمد و یجاء الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی مغلوله … منصور بن معتمد …. ابراهیم نخعی …. اسود و یزید عن ابن مسعود …. ابن عباس و ابن مسعود … عن نبیک عن جبرائیل عنک یارب .

[2] جامع بيان العلم وفضله، لابن عبد البر  (2/237) شماره 2364/

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (1-قسمت)

در امور متعلق به قرآن و سنت اگر چیزی گفتی باید به هر نحوی که شده سخنت را به الله و رسولش صلی الله علیه وسلم  برسانی اگر به ایمان و قیامت خودت اهمیت می دهی: تمثیلی زیبا از امام احمد بن حنبل رحمه الله روایت است که گفت : روز قیامت در حالی که من را با زنجیر بسته اند می آورند و الله تعالی می پرسد این سخن را از کجا آوردی و بیانش کردی؟ می گویم یا رب الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی آن را به من گفت؛ در اینجا من را رها می کنند و الوکیع بن الجراح الکوفی را دست بسته می آورند و الله تعالی می پرسد این سخن را از کجا آوردی؟ الوکیع بن الجراح می گوید آن را از منصور بن معتمد گرفتم؛ در اینجا الوکیع را رها می کنند و منصور را دست بسته می آورند و الله تعالی می پرسد تو این سخن را از کجا آوردی و بیانش کردی؟ منصور می گوید آن را از ابراهیم نخعی گرفتم؛ در اینجا باز منصور را رها می کنند و ابراهیم را با غل و زنجیر می آورند و الله تعالی می پرسد این سخن را از کجا آوردی و نقل کردی؟ ابراهیم می گوید آن را از اسود و  يَزيد بن الأسْود گرفته ام؛ در این مرحله هم باز ابراهیم را رها می کنند و اسود و يَزيد بن الأسْود را با غل و زنجیر می آورند و الله تعالی می پرسد شما این سخن را از کجا آورده اید و نقلش کرده اید؟ این دو می گویند ما آن را از ابن مسعود و ابن عباس گرفته ایم؛ در این مرحله نیز باز این دو را رها می کنند و ابن عباس و ابن مسعود را با غل و زنجیر می آورند و الله تعالی می پرسد شما این سخن را از کجا گرفته اید و نقل کرده اید؟ می گویند: از پیامبرت و او هم از جبرئیل و او هم از خودت یا رب.[1]

پس هر چه از رسول الله صلی الله علیه وسلم صادر شده است، چه قرآن و چه سنت صحیح باید از روی علم و آگاهیِ به این منابع بیان شود، و ما با استناد به قرآن و سنت صحیح و آراء اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم و آراء تمام مذاهب اسلامی در مورد «دارالاسلام» و «دارالکفر» نامیدن سرزمینی و اصول حاکم بر روابط بین این دو «دار» صحبت کردیم و هیچ مسلمانی نمی تواند خارج از این قواعد معیاری برای شناسائی و روش برخورد تولید کند.

البته عده ای سعی می کنند جهت به چالش کشاندن این مورد خاص دارالاسلام و دارالکفر و سایر مواردی که با ذوق و سلیقه و مذاق و اهداف آنها سازگارنیستند ابتدا اصحاب و ائمه و مذاهب مختلف اسلامی را تا حد خود پائین بیاورند و بعد از اینکه گفتند اصحاب انسانهائی هستند و ما هم انسانهائی مثل آنها و خود را در «عمل» بالاتر از حنفی و جعفر صادق و شافعی و غیره قرار دادند سعی می کنند آراء اصحاب و مذاهب مختلف اسلامی را کنار بزنند و با عقل و برداشت نافص خودشان به تأویل و تفسیر قرآن و سنت بپردازند، البته دسته ای از این اهل تأویل «عملاً» سنت را هم کنار می زنند و به رای خود و بر اساس خواسته ها و برداشتهای ناقص خود قرآن را تأویل می کنند.

لازم است بدانید امروزه این تاویلات فردی و گروهی که بر خلاف رای اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم و برخلاف رای تمام مذاهب اسلامی در مورد «دارالاسلام» و «دارالکفر» بیان می شوند تماماً از سوی کسانی است که در پی کسب قدرت حکومتی هستند، و می خواهند با قدرت حکومتی حاکم بر دارالاسلام کنونی وارد رقابت و حتی جنگی روانی و گاه مسلحانه شوند.

 این دسته تمام آیات و احادیث و آراء صحابه و آراء تمام مذاهب اسلامی را نادیده می گیرند و به برداشت غلط خودشان جهت ایجاد تفرق و تحمیل جنگ بر دارالاسلام و توجیه سکونت در دارالکفرها می چسبند، و در نهایت هدفی غیر از رقابت جهت کسب قدرت حکومتی در دارالاسلام برای خود یا برای کفار ندارند . الان این سهمی  که از قدرت دریافت می کنند به هر میزان که باشد، چون امروزه احزابی در میان مسلمین تولید شده اند که می دانند جایگزین حاکمیت کنونی بر دارالاسلام قطعاً کفار سکولار جهانی و مرتدین سکولار محلی خواهند بود و قطعاً «دارالاسلام» تبدیل به «دارالکفر» خواهد شد به همین دلیل سهم خودشان را تنها بازی سیاسی در این سیستم حکومتی سکولاریستی می خواهند. این موجودات همان دارودسته ی منافقینی هستند که دشمنی خود را اینگونه نشان می دهند. اما باز در میان مومنین هم کسانی پیدا می شوند که به این بیماری دارودسته ی منافقین خود را آلوده کرده اند و   عمر بن خطاب  رضي الله عنه در مورد چنین مفسده ای به مومنین هشدار داده و می گوید: ” إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ رَجُلَيْن‏:‏ رَجُلٌ يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ عَلَى غَيْرِ تَأْوِيلِهِ وَرَجُلٌ يُنَافِسُ الْمُلْكَ عَلَى أَخِيهِ “.[2] به درستی که من از دو نوع مرد بر شما می ترسم: مردی که قرآن را غیر از تأویلی که دارد تأویل می کند و مردی که به خاطر ملک و حاکمیت با برادرش رقابت می کند و مسابقه می دهد.

(ادامه دارد……)

---

[1] قال احمد یجاء به یوم القیامه و قد غللت، فیقال لی یا احمد فاین قلت هذا المساله، فأقول یا رب حدثنی بها الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی فیفک احمد و یجاء الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی مغلوله … منصور بن معتمد …. ابراهیم نخعی …. اسود و یزید عن ابن مسعود …. ابن عباس و ابن مسعود … عن نبیک عن جبرائیل عنک یارب .

[2] جامع بيان العلم وفضله، لابن عبد البر  (2/237) شماره 2364/[D1]

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(17- қисмат)

Кишвархойи кунуний сарзаминхойи мусалмон нишин шахрхойи  ек кишвар хастанд ба номи дорул исломки куффори секуляр ва ишғолгари жахоний онхоро тика тика карда ва даст нишондахойи ро бар аксари ин шахрхойи дорул ислом рахбар ва хоким кардандки хазорон нафар аз дорудастайи мунофиқин хам бо зохири исломий дўври бари онхо мечарханд ва ба тахдир ва басижи муслимин дар ростойи ахдофи тоғутхо машғуланд. Хам акнун ба жойи ек дорул ислом , сарзаминхойи муслимин хули хўши 60 кишвар ва даххо тикайи дигар дар дорул куфрхо тақсим шуда аст, ин воқеият вужуд дорад ва дорем мебинем аммо машруъ  нест ва бояд ин вазъ аваз шавад.

Агар муслимин бори дигар ин кишвархойи мутафарриқ ва тика тикахойи жудо шударо ба шахрхойи дар дохили дорул исломи вохид табдил кунанд аз лахози сокинон чизи шабихи алъони хитой ва хинд ва аз лахози масохат хам феълан чизи шабихи шўравий мешавад, оё муслимин шойистагийи бозгардондан ва даст ёфтан ба чанин воқеияти ва тажрубайи аз даст рафтайиро надоранд? Чигуна астки чанин орзуйи метавонад барои мушрикини будоий ва коммунист тахаққуқ пейдо кунад аммо барои муслимин бояд хиёл  ва таваххум бошад?

Бидуни шак теъдод дар рахбарият, вахдати муслимин ва вахдати хокимияти исломий ва вахдати дорул исломро мовриди тахдид қарор медихад ва вахдати дорул ислом ва муслиминро ба хиёлот ва таваххум табдил мекунад ва ин вазифайи ғурабо астки бо пархез аз тамоми фирқахо ва ахзоб ва гуруххо

  « فَاعْتَزِلْ تِلكَ الفِرَقَ كُلَّهَا»^[1]

Бо михварияти қудрати низомийи хукуматий еки аз ” се абзори” бартар пули бейни иттиход ва вахдати исломийи мўъминин ва ” дорул ислом” дуруст кунанд, ин пул бояд дуруст шавад хатто агар бо устухонхойи миллионхо нафар мисли мо сохта шавад.

Борхо ва борхо жавомеъи мухталифи муслимин тажрубахойи сиёсийи фошил ва расвоийи хизбхо ва гуруххойи мутафарриқро дар даст ёбий ба вахдат дар торихи худ сабт карда ва дар холи такрори ин тажрубахойи расвогаронайи дорудастайи мунофиқин ва гуруххойи ахли тафарруқ хастанд. Дар шикли калони он фақат кофий аст ба корикотурхойи тахти унвони ” созмони хамкорийи исломий” нигох кунид ё ба дастхойики тахти исмхойи бемасмойи  “иттиходия жахоний уламойи мусалмон” ва хазорон хизб ва даст ва гурухи мовжуд дар сарзаминхойи мусалмон нишин нигох куни то бидоники инхо дар холи бози бо манхаж ва ақида ва шуъури муслимин ва абзорхойи тадовуми тафарруқ миёни муслимин хастанд ва бас.

Ислом дини астки ба аллохи вохид ва довлати вохид дар чорчуби жуғрофиёийи вохид дар замин, ва дар ва сарзамини вохид тахти унвони дорул ислом даъват медихадки дар он башарият табдил ба уммати вохид тахти унвони уммати исломий мешавад.

Нуктайи дар мовриди рахбарият ба фикрам расид ин астки дар бидъат хукуматхойи бадили изтирорийи исломийки қарнхост ба жойи суннати хилафату ала минхажин нубувват вужуд доштанд: рахбари хукумати бадили изтирорийи исломий мумкин аст инсони мисли Умар ибни Абдулазиз ва одил бошад ё инсони фожир мисли Маъмун ва Мўътасим аббосий бошадки доройи мазхаби мўътазилий будан ва дўврони михнатро бар амсоли имоми Ахмад ибни Ханбал ва хазорон мусалмони дигар тахмил карданд ва хазорон олимро ба қатл расонданд ва …….. аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

    إِنَّ اللَّهَ لَيُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الفَاجِرِ ^[2]

Бадурустики аллох ин динро бо марди бадкор ёрий мекунад.

Дар ин сурат мо интизор надорем рахбарони хукуматхойи бадили изтирорийи исломий хам мазхаби мо бошанд ё хаммагий дар сатх бошанд, ё доройи сифоти бошандки мухтасси намояндайи шўройи улил амри муслимин дар дорул исломи вохиди тамоми муслимини жахон астки ба унвони имом ва рахбари хилафату ала минхажин нубувват  интихоб шуда аст.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

---

[1] البخاري (7084) مسلم (1847) أبو داود (4244) ابن ماجه (3979) أحمد (23282).

[2] أخرجه البخاري (6606)، ومسلم (111) سنن دارمی ۲۵۱۷ 

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 

[D1]

Рахбарият дар дорул ислом.

(16- қисмат)

Бар ин асос астки Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху хам ба ду хокимияти хилофати исломий дар Куфа ва шохигарийи Муовия дар Шом рози намешавад ва бо Муовия вориди жанг мешавад ва Хасан ибни Али розиаллоху анхума хам боз рози ба ду хокимият намешавад ва ба далоилики зикр шуд куллан рахбариятро ба Муовия медихад. Имоми Нававий ва имоми Харамайн Жавиний, Қуртубий, Қози Абдулжаббор ( аз мўътазила) ва дигарон нез хамин дидгохро ба унвони иттифоқ бейни уламои мазохиби исломий оварданд ва ибни Хазм ( зохирий мазхаб) дар мовриди иттифоқи жумхури мазохиби исломий мегуяд: дуруст нест дар замони вохид дар тамоми дунё ду имом бар муслимин хокимият дошта бошанд, на бо хам  ва на жудо аз хам , на дар ек макон ва на дар ду макон.  ^[1]
Имом Шавконий хам мегуяд:рахбарият ва имомати муслимин танхо ба ек нафар ихтисос дорад ва чунончи каси баъди аз он иддаойи дошта бошад ва шуруъ ба даргирий кунад агар тўвба накунад кушта мешавад. Аммо агар дар ек замони вохид ба ду нафар байъат дода шавад бар ахли хал вал ақд ( шўройи улил амр) вожиб астки рахбариятро ба еки аз онхо вогузор кунадки барои рахбарияти муслимин ислохтар ва шойистатар аст.   .^[2]

Бидуни шак вахдати исломий танхо бо хукумати вохид ва дорул исломи вохид ва рахбари вохид, дар замини воқеъ пиёда мешавад; ва ғейри аз ин тамоман таваххум аст ва шуор. Хазорон китоб ва миллионхо жаласа суханроний ва хутоба ва панд ва андурз хам барои ижоди вахдат, арзиш ва жойгохи ек дорул исломро надорадки бо қудрати хукуматий ва находхойи хукуматийи он намоди ин вахдат мешавад, ва бо қудрати хукуматий аз ширки тафарруқ жиловгирий мекунад. Магар маслахати вужуд дорадки бо тафарруқ ва теъдод дар  рахбарият ва тика тика шудани дорул ислом тахаққуқ пейдо кунад?

Барои мо сийрайи умавийхо ва аббосийхо ва усмонийхо ва садхо хукумати кучак ва бузурги бадили изтирорийи исломий баъди аз хилафату ала минхажин нубувват далили қобили эътимоди барои ижтиход ва истинбот нест.

Дорул куфр вужуд дорад ва мо ба он муътариф хастем, аммо ин далил бар машруъ будани он нест, балки бояд талош кардки онро аз бейн бурд, иртидод ба дини секуляризм ва соири мафосиди ахлоқий ва жинсийки секуляристхо бар ақоид ва жомеъайи мо тазриқ карданд  вужуд дорад аммо эътироф ба вужуди ин мафосид далил бар машруъияти онхо нест.

(идома дорад……..)

---

[1] مراتب الإجماع لابن حزم (ص: 144). واتفقوا أنه لا يجوز أن يكون على المسلمين في وقت واحد في جميع الدنيا إمامان، لا متفقان ولا مفترقان، ولا في مكانين ولا في مكان واحد) .

[2] السيل الجرار المتدفق على حدائق الأزهار4/512