وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(115- қисм)

Ха, шунингдек юмшоқлик ва “линта лахум” ва исломий биродарлик системасини барқарор қилиш,

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»

ва мўъминларни баробарида тавозеъли бўлиш

 «وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ»

ва хатто мўъминларни баробарида залилликни кўрсатиш

«أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ»

Буларни хаммаси  бир эхтиёждур, худди шу шева билан жиноятчи мусулмонларни қаршисида ғазабдан фойдаланиш ва жиноятчиларни  устида худудларни ижро қилиш борасида  мехрибон бўлмаслик хам бир эхтиёж хисобланади, масалан аллох таоло мархамат қиладики:

 الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (نور/2)

Зинокор аёл ва зинокор эркак- улардан хар бирини юз даррадан уринглар. Агар сизлар аллохга ва охират кунига иймон келтиргувчи бўлсангизлар аллохнинг (бу) хукмида (яъни зинокорларни дарралашда) сизларни уларга нисбатан рахм-шафқат (туйғулари) тутмасин! Уларнинг азобланишига бир тоифа мўъминлар гувох бўлсинлар!

Мана бу шарт жуда хам хатарли, шу сабабли мусулмон жиноятчиларни устида худудларни ижро қилиш пайтида, хатто Усома ибни Зайд розиаллоху анхумага ўхшаб шафоат ва ўртачилик хам қила олмайди, агар бундай хатога йўл қўйган бўлса, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг кескин жавобларига рўбарў бўлади:

 أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟!،

Аллохнинг худуди ва қароридаги хадни ижро қилишни баробарида ўртачилик ва шафоат қиласанми?

ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ، أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا.

Аллохга қасамки, агар Мухаммадни қизи Фотима ўғрилик қилса,албатта қўлини кесардим.

Шу шева билан жиноятчи мусулмонларни баробарида хад ижро қилинганда  ғазабни ишлатишлик ва мехрибон бўлмаслик, жамиятдаги бир эхтиёж ва шариат дастури бўлиб, у тўғридан – тўғри аллохга ва қиёмат кунига  бўлган иймонга  боғлиқдур, энди кофирларни баробарида амр қилинган

  «أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ»،

ғазабни ишлатишлик ва кофирларнинг зўравонлиги,қўполлигини қаршисида муносабат билдириш – махсусан секуляр кофирлар ва муртадларни қаршисида- бир зарурат ва эхтиёждур.

Чунки аллох таоло чорва хайвонларидан хам пастроқ бўлган инсонлар хақида гапирган, бундай инсонлар бошқа инсонларнинг амниятини,фаровонлигини ва аллох учун ибодатларини хам хатарга солиши мумкин. Худудларни ижро қилишлик, жиход ва қувватни,аслахани тайёрлаб қўйишлик аллохни шариатидаги қонунларни бир қисми ва мана бундай жинояткор инсонларни, хамда жиноятчи мусулмонларни зарбаларига монеълик қилувчи омил  сифатида ишлатилади, чунки мехрибонлик,келишув ва ақл билан сухбатлашишлик уларга таъсир қилмайди, фақат ушлаб қолувчи қонунлар,қўполлик ва аслахани тилигина уларни олдини олади холос. 

 وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِکَ کَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/179)‏

Биз жин ва инсдан кўпларини жаханнам учун яратганимиз мухаққақдир. Уларнинг диллари бору англай олмайдилар, кўзлари бору кўра олмайдилар, қулоқлари бору эшитмайдилар. Улар (беақл, бефахмликда) чорва хайвонларидан хам баттардирлар. Ана ўшалар ғафлатда қолган кимсалардир.

Аллох таоло, мана бундай инсонларни баробарида ғазабни бир ушлаб қолувчи ва хидоят қилувчи омил сифатида амр қиладики, қўлингиздан  келганича харбий қудратни тайёрланглар :

 وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)

(Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу қувватни тафсирида мархамат қиладиларки:

 اَلا اِنَّالقُوَّةَ الرَّميُ،اَلا اِنَّ القُوَّةَالرَّميُ.

Огох бўлингиз! “қувват” у ўқ отишдир, огох бўлингиз! “қувват” у ўқ отишдир.

Бу ердаги мавзу мана бу қувватни ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларига исломий ақидани мажбурлаб юклаш борасида фойдаланишдан иборат дегани эмас. Жойи қалбда бўлган ақидани мажбурлаб секуляристлар ва мушриклардан бошқаларга юклаб бўлмайди, нима учун секуляристларга? Чунки аввало улар ўзларини ўз қўллари билан аллохни шариатидаги қонунларни бир четга суриб қўйиш орқали, аллох таоло у хақида мархамат қилган бир инсоний қадр-қийматга  эга бўлишдан кўра беарзишроқ қилиб қўйишган.

«وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»،

Бундан ташқари уларни ўзлари хам – узоқ ўтмишдан тортиб то қиёмат кунигача – хамиша аслахани кучи билан секуляризм динини ва хукуматини ва секуляристик қонунларни ва секуляризм динига итоат қилишни бизларга мажбурлаб юклаб келишяпти, улар мана бу мархалага  етмагунларича бизлар билан жанг қилишади, яъни қуролли жанг олиб боришади:

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا.

Демак улар ўзларини хукуматини,динини, қонунларини мажбурлаб юклагунларича  фақат аслахани зўри билан бизларга гапиришади, бизлар хам улар билан  секуляристларни ўзини тили билан гаплашамиз ва секуляристлар бошқа кофирларга хилоф равишда ё аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлишлари керак ё бўлмасам ўлишлари керак, улар учун учинчи йўлни ўзи йўқ, бошқа кофирлар учун эса учинчи йўл мавжуд.

Энди агар хар қандай мусулмон қавми мана қаттиққўлликни ва душманларни қўрқитишни ва жиходни тарк қилар экан, шубхасиз чорва хайвонларидан баттар бўлган мана бу инсонларни қўлида залил бўлади, улар аслаха,қудрат,зулм, фасод ва аллохни шариатидаги қонунларни нобуд қилиш ва шариатгар мусулмонларни қиришдан бошқа нарсани тушунишмайди. Абу Бакр Сиддиқ ўзини хутбасида айтишича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган эдилар:

” مَا تَرَكَ قَوْمٌ الْجِهَادَ، إِلَّا ذَلُّوا” یا ” إِلا عَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ ” ،

Бу жуда хам табиий нарса, мусулмонлар аслахани,эъдодни ва жиходни тарк қилишлари сабабли залилликка ва азобга дучор бўлишади. Энг камида мушрик ва секуляристлар ўлакса қушларига ўхшаб мусулмонлар билан жанг қилишади, улар кичкина бир фурсатни қўлга киритишлари билан аслаха ва зўравонлик йўли орқали мусулмонларни бошига қўлларидан келган хар қандай залилликни ва азобни келтиришади, биз хозирда кўриб турган нарса шу, энди яхуд,насоро, муртадлар ва бошқа  кофирларни жанглари хақида гапирмаса хам бўлади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(115- قیسم)

حَه، شوُنِینگدِیک یوُمشاقلِیک وَ «لِنتَ لَهُمْ» وَ اِسلامِی بِرادَرلِیک سِیستِیمَه سِینِی بَرقَرار قِیلِیش، «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» وَ مُؤمِنلَرنِی بَرابَرِیدَه تَواضِیعلِی بوُلِیش  «وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ»  وَ حَتَّی مُؤمِنلَرنِی بَرابَرِیدَه زَلِیللِیکنِی کوُرسَه تِیش «أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ» بُولَرنِی هَمَّه سِی بِیر اِیختِیاجدوُر، حوُددِی شوُ شِیوَه بِیلَن جِنایَتچِی مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیدَه غَضَبدَن فایدَه لَه نِیش وَ جِنایَتچِیلَرنِی اوُستِیدَه حُدوُدلَرنِی اِجرا قِیلِیش بارَه سِیدَه  مِهرِیبان بوُلمَسلِیک هَم بِیر اِیختِیاج حِسابلَه نَه دِی، مَثَلاً اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (نور/2)  زِناکار عَیال وَ زِناکار اِیرکَک – اوُلَردَن هَر بِیرِینِی یوُز  دَررَه دَن اوُرِینگلَر. اَگر سِیزلَر اَلله گه وَ آخِیرَت کوُنِیگه اِیمان کِیلتِیرگوُچِی بوُلسَنگِیزلَر  اَلله نِینگ ( بُو) حُکمِیدَه ( یَعنِی زِناکارلَرنِی دَررَه لَشدَه) سِیزلَرنِی اوُلَرگه نِسبَتاً رَحم – شَوقَت (توُیغوُلَرِی) توُتمَه سِین! اوُلَرنِینگ عَذابلَه نِیشِیگه بِیر طائِفَه مُؤمِنلَر گوُواه بوُلسِینلَر!

مَنَه بُو شَرط جوُدَه هَم خَطَرلِی، شوُ سَبَبلِی مُسُلمان جِنایَتچِیلَرنِی اوُستِیدَه حُدوُدلَرنِی اِجرا قِیلِیش پَیتِیدَه، حَتَّی اُسامَه اِبنِ زَید رَضِیَ الله عَنهُما گه اوُحشَب شَفاعَت وَ اُورتَه چِیلِیک هَم قِیلَه آلمَیدِی، اَگر بوُندَی خَطاگه یوُل قوُیگن بوُلسَه، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ کِیسکِین جَوابلَرِیگه رُوبَرُو بوُلَه دِی:  أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟!، اَلله نِینگ حُدوُدِی وَ قَرارِیدَگِی حَدنِی اِجرا قِیلِیشنِی بَرابَرِیدَه اوُرتَه چِیلِیک وَ شَفاعَت قِیلَه سَنمِی؟  ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ، أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا. ^[1] اَلله گه قَسَمکِی، اَگر مُحَمَّدنِی قِیزِی فاطِیمَه اوُغرِیلِیک قِیلسَه، اَلبَتَّه قوُلِینِی کِیسَردِیم.

شُو شِیوَه بِیلَن جِنایَتچِی مُسُلمانلَرنِی بَرابَرِیدَه حَد اِجرا قِیلِینگندَه غَضَبنِی اِیشلَه تِیشلِیک وَ مِهرِیبان بوُلمَسلِیک، جَمِیعیَتدَگِی بِیر اِیختِیاج وَ شَرِیعَت دَستوُرِی بُولِیب، اوُ توُغرِیدَن – توُغرِی اَلله گه  وَ قِیامَت کوُنِیگه بوُلگن اِیمانگه باغلِیقدوُر، اِیندِی کافِرلَرنِی بَرابَرِیدَه اَمر قِیلِینگن  «أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ»، غَضَبنِی اِیشلَه تِیشلِیک وَ کافِرلَرنِینگ زُورَوانلِیگِی، قوُپاللِیگِینِی قَرشِیسِیدَه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش – مَخصُوصاً سِکوُلار کافِرلَر وَ مُرتَدلَرنِی قَرشِیسِیدَه – بِیر ضَرُورَت وَ اِیختِیاجدوُر.

چوُنکِی اَلله تَعالَی چاروَه حَیوانلَرِیدَن هَم پَستراق بوُلگن اِنسانلَر حَقِیدَه گه پِیرگن، بوُندَی اِنسانلَر باشقَه اِنسانلَرنِینگ اَمنِیَتِینِی،فَراوانلِیگِینِی وَ اَلله اوُچُون عِبادَتلَرِینِی هَم خَطَرگه سالِیشِی موُمکِین. حُدوُدلَرنِی اِجرا قِیلِیشلِیک، جِهاد وَ قُوَّتنِی،اَسلَحَه نِی تَیّارلَب قوُیِیشلِیک اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر قِیسمِی وَ مَنَه بوُندَی جِنایَتکار اِنسانلَرنِی، هَمدَه جِنایَتچِی مُسُلمانلَرنِی ضَربَه لَرِیگه مانِعلِیک قِیلوُچِی عامِل صِیفَتِیدَه اِیشلَه تِیلَه دِی، چوُنکِی مِهرِبانلِیک، کِیلِیشوُ وَعَقل بِیلَن صُحبَتلَه شِیشلِیک اوُلَرگه تَأثِیر قِیلمَیدِی،فَقَط اوُشلَب قالوُچِی قانوُنلَر، قوُپاللِیک وَ اَسلَحَه نِی تِیلِیگِینَه اوُلَرنِی آلدِینِی آلَه دِی خالاص.

 وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِکَ کَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/176)‏  بِیز جِین وَ اِنسدَن کوُپلَرِینِی جَهَنَّم اوُچُون یَرَه تگه نِیمِیز مُحَقَقدِیر. اوُلَرنِینگ دِیللَرِی بارُو اَنگلَی آلمَیدِیلَر، کوُزلَرِی بارُو کوُرَه آلمَیدِیلَر، قوُلاقلَرِی بارُو اِیشِیتمَیدِیلَر. اوُلَر ( بِی عَقل، بِی فَهملِیکدَه) چاروَه حَیوانلَرِیدَن هَم بَتتَردِیرلَر. اَنَه اوُشَه لَر غَفلَتدَه قالگن کِیمسَه لَردِیر.

اَلله تَعالَی، مَنَه بوُندَی اِنسانلَرنِی بَرابَرِیدَه غَضَبنِی بِیر اوُشلَب قالوُچِی وَ هِدایَت قِیلوُچِی عامِل صِیفَتِیدَه اَمر قِیلَه دِیکِی، قوُلِینگِیزدَن کِیلگه نِیچَه حَربِی قُدرَتنِی تَیّارلَنگلَر:   وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)  ( اِی مُؤمِنلَر)، اوُلَر اوُچُون اِمکانِینگِیز بارِیچَه کوُچ وَ اِیگرلَنگن آتلَرنِی تَیّارلَب قوُیِینگِیزکِی، بُو بِیلَن اَلله نِینگ وَ اوُزلَرِینگِیزنِینگ دُشمَنلَرِینگِیزنِی هَمدَه اوُلَردَن تَشقَه رِی سِیزلَر بِیلمَیدِیگن – اَلله بِیلَه دِیگن باشقَه بِیراولَرنِی هَم قوُرقوُوگه سالوُرسِیزلَر.  رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَنَه بُو قُوَّتنِی تَفسِیرِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:  اَلا اِنَّالقُوَّةَ الرَّميُ،اَلا اِنَّ القُوَّةَالرَّميُ. آگاه بوُلِینگِیز! “قُوَّت” وَ اوُق آتِیشدِیر، آگاه بوُلِینگِیز! “قُوَّت” اوُ اوُق آتِیشدِیر.

بُو یِیردَگِی مَوضُوع بوُ قُوَّتنِی اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِیگه اِسلامِی عَقِیدَه نِی مَجبُورلَب یوُکلَش بارَه سِیدَه فایدَه لَه نِیشدَن عِبارَت دِیگه نِی اِیمَس. جایِی قَلبدَه بوُلگن عَقِیدَه نِی مَجبُورلَب سِکوُلارِیستلَر وَ مُشرِکلَردَن باشقَه لَرگه یوُکلَب بوُلمَیدِی، نِیمَه اوُچُون سِکوُلارِیستلَرگه؟ چوُنکِی اَوَّلا اوُلَر اوُزلَرِینِی اوُز قوُللَرِی بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیش آرقَه لِی، اَلله تَعالَی اوُ حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن بِیر اِنسانِی قَدر- قِیمَتگه اِیگه بوُلِیشدَن کوُرَه بِی اَرزِیشراق قِیلِیب قوُیِیشگن.

بُو یِیردَگِی مَوضوُع مَنَه بُو قُوَّتنِی اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِیگه اِسلامِی عَقِیدَه نِی مَجبُورلَب یوُکلَش بارَه سِیدَه فایدَه لَه نِیشدَن عِبارَت دِیگه نِی اِیمَس. جایِی قَلبدَه بوُلگن عَقِیدَه نِی مَجبُورلَب سِکوُلارِیستلَر وَ مُشرِکلَردَن باشقَه لَرگه یوُکلَب بوُلمَیدِی، نِیمَه اوُچُون سِکوُلارِیستلَرگه؟ چوُنکِی اَوَّلا اوُلَر اوُزلَرِینِی اوُز قوُللَرِی بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیش آرقَه لِی، اَلله تَعالَی اوُ حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن بِیر اِنسانِی قَدر- قِیمَتگه اِیگه بوُلِیشدَن کوُرَه  بِی اَرزِیشراق قِیلِیب قوُیِیشگن. «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»، بوُندَن تَشقَه رِی اوُلَرنِی اوُزلَرِی هَم – اوُزاق اوُتمِیشدَن تارتِیب تا قِیامَت کوُنِیگه چَه – هَمِیشَه اَسلَحَه نِی کوُچِی بِیلَن سِکوُلارِیزم دِینِینِی وَ حُکوُمَتِینِی وَ سِکوُلارِیستِیک  قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیزم دِینِیگه اِطاعَت قِیلِیشنِی بِیزلَرگه مَجبُورلَب یوُکلَب کِیلِیشیَپتِی، اوُلَر مَنَه بُو مَرحَلَه گه یِیتمَه گوُنلَرِیچَه بِیزلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشَه دِی، یَعنِی قوُراللِی جَنگ آلِیب بارِیشَه دِی:  وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا.  دِیمَک اوُلَر اوُزلَرِینِی حُکوُمَتِینِی ، دِینِینِی، قانوُنلَرِینِی مَجبُورلَب یوُکلَه گوُنلَرِیچَه فَقَط اَسلَحَه نِی زوُرِی بِیلَن بِیزلَرگه گه پِیرِیشَه دِی، بِیزلَر هَم اوُلَر بِیلَن سِکوُلارِیستلَرنِی اوُزِینِی تِیلِی بِیلَن گپلَه شَه مِیز وَ سِکوُلارِیستلَر باشقَه کافِرلَرگه خِلاف رَوِیشدَه یا اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَسلِیم بوُلِیشلَرِی کِیرَک یا بوُلمَسَم اوُلِیشلَرِی کِیرَک، اوُلَر اوُچُون اوُچِینچِی یوُلنِی اوُزِی یوُق، باشقَه کافِرلَر اوُچُون اِیسَه اوُچِینچِی یوُل مَوجُود.

اِیندِی اَگر هَر قَندَی مُسُلمان قَومِی مَنَه بُو قَتتِیق قوُللِیکنِی وَ دُشمَنلَرنِی قوُرقِیتِیشنِی وَ جِهادنِی تَرک قِیلَر اِیکَن، شُبهَه سِیز چاروَه حَیوانلَرِیدَن بَتتَر بوُلگن مَنَه  بُو اِنسانلَرنِی قوُلِیدَه زَلِیل بوُلَه دِی، اوُلَر اَسلَحَه، قُدرَت،ظُلم، فَساد وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی نابوُد قِیلِیش وَ شَرِیعَتگر مُسُلمانلَرنِی قِیرِیشدَن باشقَه نَرسَه نِی توُشوُنِیشمَیدِی. اَبُو بَکر صِیددِیق اوُزِینِی خُطبَه سِیدَه اَیتِیشِیچَه، رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَر:  ” مَا تَرَكَ قَوْمٌ الْجِهَادَ، إِلَّا ذَلُّوا” یا ” إِلا عَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ ” ^[2]، بُو جُودَه هَم طَبِیعِی نَرسَه، مُسُلمانلَر اَسلَحَه نِی، اِعدادنِی وَ جِهادنِی تَرک قِیلِیشلَرِی سَبَبلِی زَلِیللِیککَه وَ عَذابگه دوُچار بوُلِیشَه دِی. اِینگ کَمِیدَه مُشرِک وَ سِکوُلارِیستلَر اوُلَکسَه قوُشلَرگه اوُحشَب مُسُلمانلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشَه دِی، اوُلَر کِیچکِینَه بِیر فُرصَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیشلَرِی بِیلَن اَسلَحَه وَ زُورَوانلِیک یوُلِی آرقَه لِی مُسُلمانلَرنِی باشِیگه قوُللَرِیدَن کِیلگن هَر قَندَی زَلِیللِیکنِی وَ عَذابنِی کِیلتِیرِیشَه دِی، بِیز حاضِردَه کوُرِیب توُرگن نَرسَه شُو، اِیندِی یَهُود،نَصارا، مُرتَدلَر وَ باشقَه کافِرلَرنِی جَنگلَرِی حَقِیدَه گه پِیرمَسَه هَم بوُلَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]رواه البخاري (3475) ، ومسلم (1688) .. 

[2] الراوي: أبو بكر الصديق المحدث: الألباني – المصدر: صحيح الترغيب – الصفحة أو الرقم: 1392

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(115- قسمت)

بله همچنانکه نرمی و «لِنتَ لَهُمْ» و برقراری سیستم برادری اسلامی«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» و نشان دادن تواضع در برابر مومنین «وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ» و حتی نشان دادن ذلیلی در برابر مومنین «أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ» یک نیازاست، به همان شیوه در برابر مسلمین مجرم هم مصرف خشم و نداشتن مهربانی در اجرای حدود بر این مجرمین یک  نیازاست، به عنوان مثال الله تعالی می فرماید:الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (نور/2)هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید و در (اجرا قوانین( دین خدا رأفت (و رحمت) نسبت بدیشان نداشته باشید، اگر به الله روز قیامت ایمان دارید، و باید گروهی از مؤمنان بر شکنجه ایشان حاضر باشند.‏

این شرط خیلی خطرناکی است، برای همین کسی در اجرای این حدود الله بر مجرمین مسلمان حتی نمی تواند مثل اسامه بن زید رضی الله عنهما شفاعت و وساطتی هم بکند،و اگر دچار چنین اشتباهی هم بشود با جواب کوبنده ی رسول الله صلی الله علیه وسلم مواجه می شود که: أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟!،(آیا در برابر اجرای حدی از حدود و مقررات الله وساطت و شفاعت می کنی؟) ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ، أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا. [1]و سوگندبه الله که اگرفاطمه دخترمحمد دزدی می  کرد حتماً دستش را قطع میکردم.

به این شیوه مصرف خشم و نداشتن مهربانی در برابر مسلمین مجرمی که حد باید بر آنها اجرا بشود یک نیاز جامعه و یک دستور شریعت است که مستقیما به ایمان به الله و روز قیامت گره خورده است، حالا در برابر کفاری که امر شده «أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ»، مصرف خشم، و واکنش در برابر خشونت افسار گیسخته ی کفار- و بخصوص کفار سکولار و مرتدین- یک ضرورت و یک نیازاست.

چون الله تعالی از انساهایی صحبت می کند که از چهارپاها هم پائین ترند که ممکن است رفاه و امنیت انسانهای دیگرو عبادت برای الله را به خطر بیندازند. اجرای حدود و جهاد وتهیه ی قوه و اسلحه، به عنوان بخشی از قانون شریعت الله و عاملی بازدارنده برای پرهیزِ از صدمات اینطور انسانهای تبهکار و مسلمین مجرمی آمده است که، مهربانی و مدارا وبا بصیرت صحبت کردن روی آنها تأثیر ندارد، و تنها قوانین بازدارنده و زبان خشونت و اسلحه می تواند جلویشان را بگیرد. وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِکَ کَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/176)‏ ما بسیاری از جنّیان و آدمیان را آفریده وپراکنده کرده‌ایم که سرانجام آنان دوزخ و اقامت در آن است. آنان دلهائی دارند که بدانها نمی‌فهمند، و چشمهائی دارند که بدانها نمی‌بینند، و گوشهائی دارند که بدانها نمی‌شنوند. اینان مثل چهارپایانند و بلکه سرگردان ترند. اینان واقعاً بی‌خبرهستند.‏

الله تعالی، به عنوان یک عامل بازدارنده و هدایت کننده ی خشم در برابر چنین انسانهائی امر می کند تا آنجایی که می توانیم قدرت نظامی تهیه کنیم:وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60) برای (مبارزه با) آنان تا آنجا که می‌توانید نیروی (نظامی) و (از جمله) اسبهای ورزیده آماده سازید، تا به وسیله ی آن  شمنِ خدا و دشمن خویش را بترسانید، و کسان دیگری جز آنان را نیز بترسانید که اینها را نمی‌شناسید و خدا آنان را می‌شناسد. رسول الله صلی الله علیه وسلم در تفسیر این قُوَّة هم می فرماید:اَلا اِنَّالقُوَّةَ الرَّميُ،اَلا اِنَّ القُوَّةَالرَّميُ. آگاه باشيد! «قوّة» همان تيراندازي است، آگاه باشيد! «قوّة» همان تيراندازي است.

در اینجا به کارگیری این قُوَّة برای تحمیل عقیده ی اسلامی بر کفار اهل کتاب و شبهه اهل کتاب نیست. عقیده را که جایش در قلب است نمی توان با اجبار بر کسی غیر از سکولاریستها و مشرکین تحمیلش کرد، چرا بر سکولاریستها؟ چون اولا اینان خودشان با دست خودشان با دور ریختن قوانین شریعت الله خودشان را بی ارزش تر از آنی کرده اند که صاحب ارزش یک انسانی باشند که الله تعالی در موردش فرموده «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»، علاوه بر آن آنها هم – از گذشته های دور تاروز قیامت – همیشه با زور اسلحه دین سکولاریسم و حکومت و قانون سکولاریستی و اطاعت از دین سکولاریسم را بر ما تحمیل می کنند،و تا به این مرحله نرسیدند با ما قتال می کنند، جنگ مسلحانه می کنند: وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا. پس آنها تنها با زور اسلحه با ما صحبت می کنند تا زمانی که حکومت و دین و قوانین خودشان را بر ما تحمیل کنند، ما هم دقیقا با همین زبان باسکولاریستها وارد گفتگو می شویم و سکولاریستها برخلاف سایر کفار یا باید تسلیم قوانین شریعت الله بشوند یا بمیرند و راه سومی برایشان وجود ندارد، در حالی که برای سایر کفار وجود دارد.

حالا اگرهر قوم مسلمانی این خشونت و ترساندن دشمنان و جهاد را ترک کند بدون شک ذلیل دست همین انسانهای کمتر از 4پایی می شود که هیچ چیزی غیر از اسلحه و زور و ظلم و فساد و نابود کردن قانون شریعت الله و کشتار مسلمین شریعت گرا حالیشان نیست. ابوبکر صدیق در خطبه اش می گوید من از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرماید:” مَا تَرَكَ قَوْمٌ الْجِهَادَ، إِلَّا ذَلُّوا” یا ” إِلا عَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ ” [2]، طبیعی است که مسلمین به محض رها کردن اسلحه و اعداد و جهاد دچار ذلیلی و عذاب می شوند . حداقل اش این است که مشرکین و سکولاریستها مثل لاشخور همیشه در حال جنگ با مسلمین اند و به محض پیدا کردن کوچکترین فرصتی هر چه از ذلیلی و عذاب از دستشان بر بیاید از طریق اسلحه و زور بر سر مسلمین در می آورند، چیزی که الان هم شاهدش هستیم،حالا جنگ کفار یهود و نصارا و مرتدین وغیره بماند.

(ادامه دارد…….)

---

[1]رواه البخاري (3475) ، ومسلم (1688) .. 

[2] الراوي: أبو بكر الصديق المحدث: الألباني – المصدر: صحيح الترغيب – الصفحة أو الرقم: 1392

Чигунагийи анжоми омодагийи низомий ба унвони ек вожиби шаръий дар жавомеъи мухталифи мовжуд.

(2- қисмат)

Ибни Таймия боз мегуянд:

“ودين الإسلام: أن يكون السيف تابعا للكتاب، فإذا أظهر العلم بالكتاب والسنة وكان السيف تابعا لذلك كان أمر الإسلام قائما” 

Яъни: ва дини ислом ба ин шева астки: шамшир бояд ба хамрох ва тобеъи китоб ( қуръон) бошад, агар илм бо қуръон ва суннат ошкор гардид ва шамшир нез хамрох ва дунболару ин ду буд, дар ин сурат амуд ва сутуни дин по бар жо мемонад.

. فقوام الدين بكتاب يهدي و سيف ينصر وكفى بربك هاديا ونصيرا .

Аллох таоло мефармояд:

وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ  وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ (انفال/۶۰)

Дар тафсири ин оя, Уқба ибни Омир аз пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам шанида астки бар руйи минбар баъди аз қироати ин оя се бор фармуд:

:” ….أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ”

Огох бошидки барости манзур аз ( қувва), тирандози аст. Ин тафсир аз жониби росулуллох хотам саллаллоху алайхи васаллам дар хақиқат нусси аст дар баробари касоники хиёл мекунанд мо умри Нух дорем ва ибтидо бояд даххо сол ва балки қарнхо ба омодагихойи илмий, иқтисодий, тарбият ва тазкия даруний бипардозем ва душманон аз илм ва дониш ва тарбият ва моли мо ба тарс ва вахшат биёфтанд ва ба мо хамла накунанд ва ……албатта вақоъийи Андалус ва соири сарзаминхойи мусалмоннишин воқеияти ин таваххуми талхро ба намойиш [۳] гузошта аст.

Аз хадис ба дурусти ровшан астки қувватики худованди мутаол барои омода сохтани он амр мекунад нийру ва қудрати моддий астки шомили силоххойи мухталифи тирандозий ва чигунагийи ба коргирий ва тамрин намудан бар руйи он аст. Хулоса  матлаб ин астки ахамияти тамриноти низомий аз онжо пейдостки еки аз суратхойи омодагий барои жиход аст ва жиход, рохи рахоийи мусалмонон аз хашм ва ғазаби парвардигори мутаол ва рохи халос шудани аз зиндагийи зиллат бор ва пасти астки имруз бисёри дар он ба сар мебаранд.

Тамрини низомий бар хар мусалмони мукаллафики доройи узри шаръий набошад вожиб аст; чироки ин тамрин, муқаддамайи аз муқаддамоти жиход ба шумор меравад. Ва дар замони мо жиход бар хаммайи мусалмонон фарзи айн аст. Замоники жиход фарзи айн шавад, тарк ва рахо намудани он аз жумлайи гунохони кабира мешавад он хам бадалили ваъийд ва тахдиди шадиди астки дар моврид вужуд дорад. Балки аз жумлайи хафт мухликоти астки хадиси набавий ба он ишора дорад. Аз инжо пейдостки тамриноти низомий ба далили инки лозима омодагий барои жиход фи сабилиллах аст, вожиб ва зарурий аст. Он жиходики хар он мумкин аст бар мусалмон вожиб ва фарз гардад; ва ончи вожиб жуз василайи он, вожиб анжом намегардад, нез вожиб аст.

Шайх Санъоний дар шархи хадиси Уқба ибни Омир мегуяд: фойдайики дар хадиси вужуд дорад ин астки қувва дар оя ба тирандозий тафсир шуда аст чироки дар асри набавий тирандозий мутаъориф, ва шомили силоххойи мухталифи тирандозий будки алайхи мушрикин ва ёғиён ба кор мерафт. Хамчунин аз ин хадис тамрин намудани тирандозий истинбот мешавад чироки омодаги хамрох аст бо одат намудан,зеро агар каси тирандозий балад набошад мухайё кунандайи қудрат ва нийру барои жиход номида намешавад. Худованди мутаол мефармояд:

«وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ»( التوبه/ ۴۶)

Худованди мутаол тарки омода кардани абзор ва васоили жиход( ва аз жумлайи он тамринот) ро аз сифоти мунофиқин қарор дода аст. Ва ин чизи астки сиғайи амр дар ояйи

«وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ»

амри вужуби аст ва он хам ба хотири мазаммати астки бар таркиш вужуд дорад,ро таъйид ва бар он сихха мегузорад. Ва ин масала нез аз гуфтори пайғамбар саллаллоху алайхи васалламки фармуд:

: «مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ نَفْسَهُ بِالغَزْوِ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنَ النِفَاقٍ»

“касики бимирад дар холики жиход накарда аст ва нияти жиход нез нанамуда бар шуъбайи аз нифоқ мурда аст”. Возих ва ровшан мешавад. Ва гуфтори ишонки фармуда аст:

«مَنْ عَلِمَ الرَّمْيَ ثُمَّ تَرَكَهُ فَلَيْسَ مِنَّا أَوْ قَدْ عَصَى»

“ Аз равиш ва суннати мо дур аст ва ё гунохкор аст онки тирандозий биёмузад сипас онро тарк кунад”.

(идома дорад……..)

Чигунагийи анжоми омодагийи низомий ба унвони ек вожиби шаръий дар жавомеъи мухталифи мовжуд.

(1-қисмат)

Бисмиллахир рохманир рохим.

Аммо  баъад:

Замоники аллох мутаол амр фармудки:

«قُلْ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعاً» (اعراف/ ۱۵۸)  

Бигу: ман фристодайи худо ба суйи жумлагийи шумо хастам. Қатъан ин стротежик мужиби вокуниши хашн аз жониби душманони қонуни шариати аллох хохад гардидки аллох таоло мефармояд:

.. وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ ..  (بقره / ۲۱۷  )

(мушрикони ғейри ахли китоб=  секуляристхо) пейваста бо шумо хоханд жангид то агар битавонанд шуморо аз ойинитон баргардонанд. Ва дар баробари ин жанг ва куштори доимийи мушрикин, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

:  لایزال طائفه من امتی یقاتلون علی الحق ظاهرین علی الناس …

Дар тамоми ин оёт ва аходис аз каламайи қитол истефода шуда аст то рохро бар харгуна таъвили фосиди бибандад. Бар ин асос дар миёни муслимин замоники аз жиход сухбат мешуд манзур бакор гирифтани нихояти саъй ва талош дар қитол ва жанг бо куффор ва тоғиён будки аз тариқи мол ва нафс ва таблиғ сурат мегирифт.

Имоми Ахмад ва Насоий ривоят кардандки: Анас розиаллоху анху гуфт: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт: “ мушриконро жиход кунид бо мол ва нафс ва забонхойитон”.

Дар сахихайн омадаки: “ росулуллох саллаллоху алайхи васаллам суъол шуд: чи амали бехтарин аст? Гуфт: иймон овардан ба худо ва росулиш- гуфта шуд сипас чи чизи? Гуфт: жиход дар рохи худо – гуфта шуд сипас чи чизи? Гуфт: хажжи мақбул.”

 Дар сахихайн омадаки: “ росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт: дуст доштамки дар рохи худо жиход кунам ва сипас кушта шавам ва дубора жиход кунам ва дубора кушта шавам ва дубора жиход кунам ва дубора кушта шавам”.

Бар хамин асос аллох таоло сирохатан мефармояд:

:« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ »

ки жиход бар шумо фарз гашта ( кутиба) ба маънойи фарз гашта аст хамчунонки хамин лафз барои вожиб шудани руза

« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ »

руза бар шумо фарз гашта ва қисос

« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى »

қисос бар шумо фарз гашта ва хатто намоз

« إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا » 

бакор рафта аст.

Жобир ибни Абдуллох дар тафсири ояйи:

: لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ. (الحدید/۲۵)

Бо еки аз дастхояш қуръон ( мусхаф)ро бардошта ва дасти дигариш нез шамшири ( сайф) дошт ва мефармуд:

: أمَرَنا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن نَضرب بهذا من عَدِلَ عن هذا .

Яъни пайғамбари худо ( саллаллоху алайхи васаллам) ба мо дастур дода астки бо ин шамшир гардани касониро бизанемки аз ин қуръон сарпичи намоянд  . [۱].

Ибни Таймия мегуяд:

: فالمقصود من إرسال الرسول وإنزال الكتب أن یقوم الناس بالقسط فی حقوق الله، و حقوق خلقه.

Яъни хадаф аз фристодани пайғамбарон ва нозил кардани китоб ин астки мардум жихати барпо доштани адолат ва додгари дар хуқуқи аллох ва хуқуқи бандагони аллох ба по хезанд. ^[۲]

(идома дорад…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(114- қисм)

Бу ла илаха ( тоғутга куфр келтириш) ва иллаллох ( аллохга иймон келтириш) маъноларининг қисқача изохи бўлиб, жохилият қонунларига ва уларнинг ғайри шаръий қонунларига эргашувчиларга нисбатан қандайдир кина,нафрат ва зўравонлик кўрсатилган. Яна хам соддароқ тил билан айтганда худди шу ла илаха ( тоғутга куфр келтиришлик); шундай ақидани,фикрни, назарни бизларга етказадики, унда мана бу дастадаги жиноятчи инсонларни яхши кўрмаслик ва аллохни шариатидаги қонунлар асосида уларни салбий бахолаш хосил бўлади. Албатта бизлар қандай қилиб уларга куфр келтириб, уларни қонунларини қабул қилмасак, буни баробарида улар хам бизларни бир мўъмин сифатида  ва бизларни шариатимиздаги қонунларни хам  қабул қилишмайди.

Худди шу “адоват ва буғз” яъни  душманчилик ва кина ўз-ўзидан хар  икки томон тарафидан зўравонликни манбаъсига,булоғига айланади. Олдин хам айтиб ўтганимиздек, секуляристлар рухий ва совуқ жангдан ташқари, ўзларининг зўравонликларини хамиша то қиёмат кунигача қуролли жанг суратида кўрсатишади ва бу жангни мусулмонларга мажбурлаб юклашади.  

وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا.

Демак мусулмон ва кофир  инсондаги ғазабни борлиги хам, худди очликка, чанқоққа ва бошқа эхтиёжларга ўхшаган нарса. Очиқ-ойдин кўриниб турганидек аллох таоло мана бу ғазаб кучини инсонларга хаётни бир эхтиёжи сифатида берган, ва аллох таоло инсонларга берган мана бу нарса агар шариат қонунлари  йўлида сарфланса, хеч қачон бу ёмон иш бўлмайди. Аммо баъзи кишилар нима учун аллох таоло Мана бу ғазаб кучини инсонларга берган ,деб сўраши мумкин? Ёки мана бу ғазаб кучини хаётда фойдали, таъсирли бир куч сифатида фойдаланса бўладими? Аллох икки далилга кўра инсонни вужудига  ғазаб кучини жойлаштирган:

1-Биринчиси, инсон ўзининг шаръий жисмоний ва нафсоний истакларини дифоъ қилиши учун берилган. Масалан у ўзини ғазаби сабабли илон уни чақишига рухсат бермайди, ёки бир ит унга хамла қилишига ёки бир киши унга жарохат етказишига ёки бир киши уни манзилини ёқиб юборишига ё манзилидаги деразани ойналарини синдиришига ё машинасини балонини тешиб кетишига ё боласини азият қилишига ё аёлини хақорат қилишига рухсат бермайди.

2-Ғазабни мавжудлигига яна бир далиллардан бири шуки, бу ғазабни шариат мақсадларини рўёбга чиқариш ва шариат қонунларидаги арзишларни татбиқ қилиш йўлида, аллохни шариатидаги қонуннинг душманларига қарши фойдаланишдан иборат.

Бу ерда аниқ бўлган нарса, ғазаб ички бир куч-қувват бўлиб инсонни жисмини,ақидаларини, манфаъатларини, арзишларини, керакли нарсаларини дифоъ қилиш яратилган, шахс мана бу ғазабни воситасида уни жисмига,арзишларига тахдид соладиган нарсаларни қаршисида хужум қилувчига,хамла қилувчига айланади.

Очиқ-ойдин кўриниб турганидек,дифоъ ва хатто хамла инсонни хаётидаги зарурий нарсалардан бири саналади, бундан ташқари у инсон ва хайвонотни ўртасидаги муштарак соғлом ғариза хам хисобланади. Хайвонотлар учун аллох таоло собит бир дастурни берган, улар хам географик шароитларга муносиб равишда ва эхтиёжларига кўра мавжуд вазиятга таслим бўлишади ва мажбуран ундан фойдаланишади, аммо аллох таоло инсонга ихтиёр сифатини берган,мушаххас ва муайян қонунлар ва дастурлар билан мана бу “ғазабни”- хаётдаги  очликка,чанқоққа,шодликка ва жинсий эхтиёларга ўхшаш  бошқа зарурий нарсаларидек- хаётнинг зарурий бир нарсаси сифатида уни хидоят қилади ва  мана бу ғазабни қандай қилиб бошқариш ва хидоят қилиш бўйича инсонларга дастур беради.

 Албатта қуръонда “қўполлик” деган калима мавжуд эмас, аммо буни ўрнига худди шу маънони англатадиган “ғилзатун” ва “шиддатун”га ўхшаган

 сўзлар бор, уларнинг хар иккови хам қўполликни синонимлари хисобланади. “Ғилзатун” сўзи хам яъни: қўполлик, шиддат, қаттиққўллик,берахмлик маъносида бўлиб юмшоқлик,риққатни муқобилида ишлайди. Аллох таоло мархамат қиладики:   

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ وَلْیَجِدُواْ فِیکُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ (توبه/123)

Эй мўъминлар, ёнларингиздаги кофирларга қарши жанг қилинглар ва улар сизлардаги куч- қувватни кўрсинлар! Билингларки, албатта аллох тақводорлар билан биргадир. 

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ‏(توبه/73)

Эй пайғамбар, кофир ва мунофиқларга қарши курашинг ва уларга қаттиққўл бўлинг. Уларнинг жойлари жаханнамдир. нақадар ёмон оқибат бу!

Бу ерда мунофиқларга ва секулярзадаларга нисбатан  қўполлик ва шиддат, кўпроқ рухий ва равоний ва совуқ жанг кўринишида бўлади, аммо ахли китобни кофирларга нисбатан маълум мархалаларда хамма томонлама бўлиши мумкин, яъни хам совуқ жанг ва хам иссиқ жанг, баъзи мархалаларда эса рухий ва юмшоқ жанг бўлиши хам мумкин, аммо барча холатларда мушрикларга ва кофир секуляристларга,муртадларга қарши жанглар хам юмшоқ жанг ва хам иссиқ жанг  ва хам хамма томонлама жанг олиб борилади.

“Шиддат” яъни: қаттиққўллик, салобат,қахр  бўлиб юмшоқлик,рахмни муқобилида ишлатилади. мана бу холатда “қўполлик”ни маъноси: шиддат,қаттиқлик, дағалликдур, у юмшоқликни муқобилида ишлатилади, мана бу қахрда  рахм мавжуд эмас. 

«مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ…» (فتح/29)

Мухаммад аллохнинг пайғамбаридир. У билан бирга бўлган (мўъмин)лар кофирларга қахрли,ўз ораларида (мўъминлар билан) эса рахм- шафқатлидирлар.

Ха,улар мўъминларни қаршисида:

  «فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ» (آل‏عمران/ 159)

(Эй Мухаммад), аллох томонидан бўлган бир мархамат сабабли уларга (сахобаларингизга) юмшоқ сўзли бўлдингиз. Агар қўпол, қаттиқ дил бўлганингизда эди, албатта атрофингиздан тарқалиб кетган бўлар эдилар.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(114- قیسم)

بُو لا اِلَهَ (طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیش) وَ اِلّا الله ( اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیش) مَعنالَرِینِینگ قِیسقَه چَه اِیضاحِی بوُلِیب، جاهِلِیَت قانوُنلَرِیگه وَ اوُلَرنِینگ غَیرِی شَرعِی قانوُنلَرِیگه اِیرگه شوُچِیلَرگه نِسبَتاً قَندَیدِیر کِینَه، نَفرَت وَ زُورَوانلِیک کوُرسَه تِیلگن. یَنَه هَم ساددَه راق تِیل بِیلَن اَیتگندَه حوُددِی شوُ لا اِلَهَ ( طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشلِیک)؛ شوُندَی عَقِیدَه نِی،فِکرنِی، نَظَرنِی بِیزلَرگه یِیتکَه زَه دِیکِی، اوُندَه مَنَه بُو دَستَه دَگِی جِنایَتچِی اِنسانلَرنِی یَحشِی کوُرمَسلِیک وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه اوُلَرنِی سَلبِی بَهالَش حاصِل بوُلَه دِی. اَلبَتَّه بِیزلَر قَندَی قِیلِیب اوُلَرگه کُفر کِیلتِیرِیب، اوُلَرنِی قانوُنلَرِینِی قَبوُل قِیلمَه سَک، بوُنِی بَرابَرِیدَه اوُلَر هَم بِیزلَرنِی بِیر مُؤمِن صِیفَتِیدَه وَ بِیزلَرنِی شَرِیعَتِیمِیزدَگِی قانوُنلَرنِی هَم قَبوُل قِیلِیشمَیدِی.

حوُددِی شوُ “عَداوَت وَ بوُغض” یَعنِی دُشمَنچِیلِیک وَ کِینَه اوُز- اوُزِیدَن هَر اِیککِی تامان طَرَفِیدَن زُورَوانلِیکنِی مَنبَعسِیگه، بوُلاغِیگه اَیلَه نَه دِی. آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، سِکوُلارِیستلَر رُوحِی وَ ساوُوق جَنگدَن تَشقَه رِی، اوُزلَرِینِینگ زُورَوانلِیکلَرِینِی هَمِیشَه تا قِیامَت کوُنِیگه چَه قوُراللِی جَنگ صوُرَتِیدَه کوُرسَه تِیشَه دِی. بُو جَنگنِی مُسُلمانلَرگه مَجبُورلَب یوُکلَشَه دِی. وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْإِنِ اسْتَطَاعُوا.

دِیمَک مُسُلمان وَ کافِر اِنساندَگِی غَضَبنِی بارلِیگِی هَم،حوُددِی آچلِیککَه، چَنقاققَه وَ باشقَه اِیختِیاجلَرگه اوُحشَه گن نَرسَه. آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک اَلله تَعالَی مَنَه بُو غَضَب کوُچِینِی اِنسانلَرگه حَیاتنِی  بِیر اِیختِیاجِی صِیفَتِیدَه بِیرگن وَ اَلله تَعالَی اِنسانلَرگه بِیرگن مَنَه بُو نَرسَه اَگر شَرِیعَت قانوُنلَرِی یوُلِیدَه صَرفلَنسَه، هِیچ قَچان بُو یامان اِیش بوُلمَیدِی.  اَمّا بَعضِی کِیشِیلَر نِیمَه اوُچُون اَلله تَعالَی مَنَه بُو غَضَبنِی کوُچِینِی اِنسانلَرگه بِیرگن، دِیب سوُرَه شِی موُمکِین؟ یاکِی مَنَه بُو غَضَب کوُچِینِی حَیاتدَه فایدَه لِی، تَأثِیرلِی بِیر کوُچ صِیفَتِیدَه فایدَه لَنسَه بوُلَه دِیمِی؟ اَلله اِیککِی دَلِیلگه کوُرَه اِنساننِی وُجُودِیگه غَضَب کوُچِینِی جایلَشتِیرگن:

1- بِیرِینچِیسِی،اِنسان اوُزِینِینگ شَرعِی جِسمانِی وَ نَفسانِی اِیستَکلَرِینِی دِفاع قِیلِیشِی اوُچُون بِیرِیلگن. مَثَلاً اوُ اوُزِینِی غَضَبِی سَبَبلِی اِیلان اوُنِی چَه قِیشِیگه رُحصَت بِیرمَیدِی، یاکِی بِیر اِیت اوُنگه حَملَه قِیلِیشِیگه یاکِی بِیر کِیشِی اوُنگه جَراحَت یِیتکَه زِیلِیشِیگه یاکِی بِیر کِیشِی اوُنِی مَنزِیلِینِی یاقِیب یُوبارِیشِیگه یا مَنزِیلِیدَگِی دِیرَزَه نِی آینَه لَرِینِی سِیندِیرِیشِیگه یا مَشِینَه سِینِی بَلانِینِی تِیشِیب کِیتِیشِیگه یا بالَه سِینِی اَذِیَت قِیلِیشِیگه یا عَیالِینِی حَقارَت قِیلِیشِیگه رُحصَت بِیرمَیدِی.

2- غَضَبنِی مَوجُودلِیگِی گه یَنَه بِیر دَلِیللَردَن بِیرِی شوُکِی، بُو غَضَبنِی شَرِیعَت مَقصَدلَرِینِی رُویابگه چِیقَه رِیش وَ شَرِیعَت قانوُنلَرِیدَگِی اَرزِیشلَرنِی تَطبِیق قِیلِیش یوُلِیدَه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِینگ دُشمَنلَرِیگه قَرشِی فایدَه لَه نِیشدَن عِبارَت.

بُو یِیردَه اَنِیق بوُلگن نَرسَه، غَضَب اِیچکِی بِیر کوُچ – قُوَّت بوُلِیب اِنساننِی جِسمِینِی،عَقِیدَه لَرِینِی، مَنفَعَتلَرِینِی،اَرزِیشلَرِینِی،کِیرَکلِی نَرسَه لَرِینِی دِفاع قِیلِیش یَرَه تِیلگن، شَخص مَنَه بُو غَضَبنِی واسِیطَه سِیدَه اوُنِی جِسمِیگه، اَرزِیشلَرِیگه تَحدِید سالَه دِیگن نَرسَه لَرنِی قَرشِیسِیدَه هُجوُم قِیلوُچِیگه، حَملَه قِیلوُچِیگه اَیلَه نَه دِی.

آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، دِفاع وَ حَتَّی حَملَه اِنساننِی حَیاتِیدَگِی ضَرُورِی نَرسَه لَردَن بِیرِی سَنَلَه دِی، بوُندَن تَشقَه رِی اوُ اِنسان وَ حَیواناتنِی اوُرتَه سِیدَگِی مُشتَرَک ساغلام غَرِیزَه هَم حِسابلَه نَه دِی. حَیواناتلَر اوُچُون اَلله تَعالَی ثابِت بِیر دَستوُرنِی بِیرگن، اوُلَر هَم گِییاگرَه فِیک شَرائِطلَرگه مُناسِب رَوِیشدَه وَ اِیختِیاجلَرِیگه کوُرَه مَوجُود وَضِیعیَتگه تَسلِیم بوُلِیشَه دِی وَ مَجبُوراً اوُندَن فایدَه لَه نِیشَه دِی، اَمّا اَلله تَعالَی اِنسانگه اِیختِیار صِیفَتِینِی بِیرگن، مُشَخَّص وَ مُعَیَّن قانوُنلَر وَ دَستوُرلَر بِیلَن مَنَه بوُ “غَضَبنِی” – حَیاتدَگِی آچلِیککَه، چَنقاققَه، شادلِیککَه وَ جِنسِی اِیختِیاجلَرگه اوُحشَش باشقَه ضَرُورِی نَرسَه لَرِیدِیک – حَیاتنِینگ ضَرُورِی بِیر نَرسَه سِی صِیفَتِیدَه اوُنِی هِدایَت قِیلَه دِی وَ بُو غَضَبنِی قَندَی قِیلِیب باشقَه رِیش وَ هِدایَت قِیلِیش بُویِیچَه اِنسانلَرگه دَستوُر بِیرَه دِی.

اَلبَتَّه قُرآندَه “قوُپاللِیک” دِیگن کَلِیمَه مَوجُود اِیمَس،اَمّا بوُنِی اوُرنِیگه حوُددِی شُو مَعنانِی اَنگلَه تَه دِیگن  «غِلظَت» وَ «شِدَّت» گه اوُحشَه گن سوُزلَر بار، اوُلَرنِینگ هَر اِیککاوِی هَم قوُپاللِیکنِی سِینانِیملَرِی حِسابلَه نَه دِی. «غِلظَت» سوُزِی هَم یَعنِی: قاپاللِیک، شِددَت، قَتتِیق قوُللِیک، بِی رَحملِیک مَعناسِیدَه بوُلِیب یوُمشاقلِیک، رِققَتنِی مُقابِیلِیدَه اِیشلَیدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:

– یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ وَلْیَجِدُواْ فِیکُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ (توبه/123) اِی مُؤمِنلَر،یانلَرِینگِیزدَگِی کافِرلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِینگلَر وَ اوُلَر سِیزلَردَگِی کوُچ – قُوَّتنِی کوُرسِینلَر! بِیلِینگلَرکِی، اَلبَتَّه اَلله تَقوادارلَر بِیلَن بِیرگه دِیر.    

– یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ‏(توبه/73) اِی پَیغَمبَر، کافِر وَ مُنافِقلَرگه قَرشِی کوُرَه شِینگ وَ اوُلَرگه قَتتِیق قوُل بوُلِینگ. اوُلَرنِینگ جایلَرِی جَهَنَّمدِیر. نَقَدَر یامان جای بُو!

بُو یِیردَه مُنافِقلَرگه وَ سِکوُلارزَدَه لَرگه نِسبَتاً قوُپاللِیک وَ شِددَت، کوُپراق رُوحِی وَ رَوانِی وَ ساوُوق جَنگ کوُرِینِیشِیدَه بوُلَه دِی، اَمّا اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرگه نِسبَتاً مَعلوُم مَرحَلَه لَردَه هَمَّه تامانلَمَه بوُلِیشِی موُمکِین، یَعنِی هَم ساوُوق جَنگ وَ هَم اِیسسِیق جَنگ، بَعضِی مَرحَلَه لَردَه اِیسَه رُوحِی وَ یوُمشاق جَنگ بوُلِیشِی هَم موُمکِین، اَمّا بَرچَه حالَتلَردَه مُشرِکلَرگه َو کافِر سِکوُلارِیستلَرگه، مُرتَدلَرگه قَرشِی جَنگلَر هَم یوُمشاق جَنگ وَ هَم اِیسسِیق جَنگ وَ هَم هَمَّه تامانلَمَه جَنگ آلِیب بارِیلَه دِی.

“شِددَت” یَعنِی: قَتتِیق قوُللِیک، صَلابَت، قَهر بوُلِیب یوُمشاقلِیک، رَحمنِی مُقابِیلِیدَه اِیشلَه تِیلَه دِی. مَنَه بُو حالَتدَه “قوُپاللِیک” نِی مَعناسِی: شِددَت، قَتتِیقلِیک، دَغللِیکدوُر، اوُ یوُمشاقلِیکنِی مُقابِیلِیدَه اِیشلَه تِیلَه دِی، مَنَه بُو قَهردَه رَحم مَوجُود اِیمَس.  «مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ…» (فتح/29)  مُحَمَّد اَلله نِینگ پَیغَمبَرِیدِیر. اوُ بِیلَن بِیرگه بوُلگن (مُؤمِن) لَر کافِرلَرگه قَهرلِی، اوُز آرَه لَرِیدَه (مُؤمِنلَر بِیلَن) اِیسَه رَحم – شَوقَتلِیدِیرلَر.

حَه، اوُلَر مُؤمِنلَرنِی قَرشِیسِیدَه:   «فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ» (آل‏عمران/ 159) ( اِی مُحَمَّد)، اَلله تامانِیدَن بوُلگن بِیر مَرحَمَت سَبَبلِی اوُلَرگه (صَحابَه لَرِینگِیزگه) یوُمشاق سوُزلِی بوُلدِینگِیز. اَگر قوُپال، قَتتِیق دِیل بوُلگه نِینگِیزدَه اِیدِی، اَلبَتَّه اَطرافِینگِیزدَن تَرقَه لِیب کِیتگن بوُلَر اِیدِیلَر.

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(114- قسمت)

این توضیحی مختصر در مورد مفاد لا اله (کفر به طاغوت) و الا الله (ایمان به الله) است که به صراحت به نوعی بغض و کینه و خشونت در برابر مریدان قوانین جاهلیت و قوانین غیر شرعی آنها اشاره دارد. به زبان ساده تر، همین لا اله (کفر به طاغوت)؛ عقیده، فکر و نگرشی را به ما می دهد که درآن، باعث دوست نداشتن این دسته از انسانهای مجرم، و ارزيابي منفي از آنها براساس قانون شریعت الله می شود. البته چه طوری ما به آنها کفر داریم و خودشان و قوانینشان را قبول نداریم، دربرابر آنها هم، نه ما را به عنوان یک مومن شریعت گرا قبول دارند و نه قوانین شریعت ما را.

همین «الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ» دشمنی و کینه، خود به خود منبع و سرچشمه ی خشونت توسط طرفین می شود. عرض کردیم که سکولاریستها علاوه بر جنگ روانی و سرد این خشونت خودشان را،همیشه تا روز قیامت، به صورت جنگ مسلحانه نشان می دهند و بر مسلمین تحمیلش می کنند.وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا.

پس وجود خشم در انسان مسلمان و کافر چیزی است مثل گرسنگی و تشنگی و سایر نیازها. روشن است که این نیروی خشم را الله تعالی به عنوان یک نیاز زندگی به انسانها داده است، و چيزي كه الله تعالی به انسان داده است اگر در مسیر قانون شریعتش خرج بشود هرگز بد نيست.اما ممکن است باز کسانی باشند بپرسند که چرا الله تعالینیروی خشم و غضب را به انسان داده است؟ آیا نیروی خشم را می شود به عنوان نیروی مؤثر و مفید، در زندگی مورداستفاده قرار داد؟ الله به دو دلیل نیروی خشم رادر وجود انسان قرار داده است:

1- یکی اینکه تا انسان از خواسته هاي فیزیکی و نفسانی شرعیش دفاع كند. مثلا با خشمش اجازه ندهد یک مار او را نیش بزند، یا یک سگ به او حمله کند، یا کسی زخمیش کند، یا کسی خانه اش را آتش بزند، یا ماشینش را پنچر کند، یا شیشه ی خانه اش را بشکند، یا بچه اش را بزند، یا به زنش توهین کند و غیره.

2- دلیل دیگری وجود خشم این است که این خشم در راستايِ تحققِ اهدافِ شريعت و تطبيق ارزشهايِ قانون شریعت، در برابر دشمنان قانون شریعت الله به كار گرفته بشود .

مشخص است در اینجا، خشم یک نیروی درونی است که برای دفاع از جسم انسان، عقایدش،منافعش، ارزشهاش و بایدهاش خلق شده است، که شخص با این خشم، سعی می کند از هر چیزی که جسم و ارزشهایش راتهدید می کند، حالت تهاجمی و حمله به خودش بگیرد.

واضح است که دفاع و حتی حمله، یکی از ضروریات زندگی انسان و حتی غریزه ی مشترک بین انسانها و حیوانات سالم است. در حیوانات، الله تعالی یک برنامه ی ثابتی را به آنها داده است و آنهاهم متناسب با شرایط جغرافیائی و نیازهایشان تسلیم وضع موجود می شوند و اجبارا به کارش می گیرند، اما الله تعالی با اختیاری که به انسانها داده است، با قوانین و برنامه هائی مشخص و معین، این«خشونت» به عنوان یک ضرورت زندگی – مثل سایر ضرورتهای زندگی مثل گرسنگی و تشنگی و شادی ونیازهائی جنسی وغیره – را هدایت می کند، و به انسانها برنامه می دهد که چه طوری این خشم را مدیریت و هدایت کنند.

البته، درقرآن واژه ی «خشونت» وجود ندارد، اما به جایش کلماتی وجود دارند که همین معنی را می رسانند مثل «غلظت» و «شدّت» که هردو مترادف با خشونت هستند. واژه «غلظت» یعنی: خشونت، شدّت، درشتى و تندخويى که در مقابل رقّت و نرمی به كار میرود. الله تعالی می فرماید:

• یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ وَلْیَجِدُواْ فِیکُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ (توبه/123)ای مؤمنان! با کافرانی بجنگید که به شما نزدیکترند،(همچنانکه الان سکولاریستهای کافرجهانی و مرتد محلی نزدیکترین کفار به ما هستند که گاه در سر سفره ها و خانواده ها و محله و روستا و شهرمان هم وجود دارند) و باید که از شما شدّت وحدّت (وجرأت و شهامت و تندخوئی) ببینند. و بدانید که الله با پرهیزگاران است.‏
• یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ‏(توبه/73) ای پیغمبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر(وخشن باش)وجایگاهشان دوزخ است و چه سرنوشت بدی و چه جایگاه زشتی است!‏

در اینجا خشونت و شدتِ با منافقین و سکولارزده ها بیشتر روحی و روانی و جنگ سرد است، اما با کفارِاهل کتاب ممکن است در مراحلی همه جانبه باشد، هم جنگ سردهم گرم، و درمراحلی تنها جنگ روانی و نرم باشد، اما در تمام حالات جنگ با مشرکین و سکولاریستهای کافر و مرتدین، هم جنگ نرم است هم گرم و همه جانبه ست .

«شدّت» هم یعنی: غلظت، صلابت و سختى، و در مقابل رقّت و رُحَمَاء به کار می رود. در این صورت واژه «خشونت» به معنی : شدّت، درشتى و درشتخويى است که در مقابل نرمى[1] قرار می گیرد، آنهم خشونتی که در آن رحم نیست. «مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ…» (فتح/29) محمد فرستاده خدا است، و کسانی که با او هستند در برابر کافران تند و خشن وسرسخت، و نسبت به یکدیگر مهربان و دلسوزند .بله، در برابر مومنین: «فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ» (آل‏عمران/ 159)از پرتو رحمت الهی است که تو با آنان نرمش نمودی. و اگر درشتخوی و سنگ‌دل بودی از پیرامون تو پراکنده می‌شدند .

(ادامه دارد……)

---

[1]  لسان العرب . فرهنگ معين، فرهنگ عميد.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(113- қисм)

Бу ердаги ажабланадиган ва афсусланадиган нуқта шуки, зохирда мужохид бўлган мусулмонларнинг бир дастаси хам худди шу йўлдан юришади ва бу шахслар хам мана бу сифатда ўзларини мунофиқларга ва кофирларга ўхшатиб олишади. Мана шу тарзда бу шахслар ошкора ўзларини ўжарликлари билан мусулмонларнинг онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатига зарба уришади ва уни қарама- қаршисига жойлашиб олишади ва мусулмонларнинг залил бўлиши,тафарруқ учун сабабларни мухайё қилишади, уч шаръий абзорни канали орқали муттахид холда мусулмонларнинг вохид мақсади сари харакат қилинишига харгиз рози бўлишмайди.

Фақатгина уларни ўзлари ўзлари учун бир иш қилишлари мумкин бўлган ва кофирларни,мунофиқларни мана бу хуник сифатларидан фақат уларнинг  ўзлари ўзларини  нажот беришлари мумкин бўлган  мана бу ўжар шахсларга,мужохидларга қуйидаги аллохнинг каломини етказаман, у зот мархамат қиладики: 

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَوَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * ‏وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ(حشر/18-19)

Эй мўъминлар, аллохдан қўрқинглар ва (хар бир) жон эрта (қиёмат куни) учун нимани ( яъни қандай эзгу амални) тақдим этганига қарасин! Аллохдан қўрқинглар! Албатта аллох қилаётган амалларингиздан хабардордир. Сизлар аллохни унутиб қўйган ( яъни у зотнинг амр- фармонларига итоат этмаган), бас, (шундан кейин аллох) уларни ўзларини хам унуттириб қўйган ( яъни ўзларига охиратда фойда берадиган амаллар қилишдан юз ўгиртириб қўйган) кимсалар каби бўлмангиз! ана ўшалар фосиқ – итоатсиз кимсалардир!

Сизлар ўзингизнинг ла илаха ва куфр ба тоғутга эга бўлган биродарларингиз ва опа-сингилларингизга, иллаллохни ва аллохга иймон келтиришни эълон қилиш орқали аллохнинг шариатидаги қонунларнинг хаммасини баробарида “эшитдик ва итоат этдик” стротегиясига эргашишингизни эълон қилгансиз ва хар куни мажбурий холда бир неча бор “ийяка наъбуду ва ийяка настаъин”га ахд берасиз ва аллох таолодан мана бу ишлар ва ахдни баробарида сизни “сиротол мустақим”га хидоят қилишини сўрайсиз, у зотдан саргардон бўлган ва ғазаб қилинган  кимсаларни йўлига эмас, балки уларга неъмат берилган “сиротоллазина анъамта алайхим”ни йўлини сўрайсиз.

Уларга неъмат берилган кишилар қуйидагилар:

 وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَوَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفيقاً .

Улар аллох ва росулига итоат қилишади ва шубхасиз улар ўжар ва

 «لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ»

бўлган кимсалардан эмаслар. Ўжарлик ва такаббур мўъминларни эмас, ғазаб қилинган (кофирларни) саргардонларни,золлинларни,мунофиқларни ва секулярзадаларни сифатларидан хисобланади. Бир ўзингизга келиб мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида тўсиқ ва монеъ бўлиб олманглар.

“ Ғазабни шаръий равиш билан контрол ва бошқара олмаслик, хидоят қила олмаслик” хам онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни монеъликларидан хисобланади. 

 Аллох таоло мархамат қиладики:

 قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ (ممتحنه/4)

Сизлар учун Иброхим ва у билан бирга бўлган кишиларда (уларнинг кофирларга қилган муносабатларида) гўзал намуна бордир. Эслангиз, улар ўз қавмларига : “дархақиқат бизлар сизлардан ва сизлар аллохни қўйиб ибодат қилаётган бутларингиздан безормиз. Бизлар сизлар (ишониб,ибодат қилаётган бут- санамлар)ни инкор этдик. Токи, сизлар ёлғиз аллохга иймон келтиргунларингизча сизлар билан бизнинг ўртамизда мангу адоват ва ёмон кўриш зохирдир”, дедилар.

Чунки шахсни ўзидан бароат қилишлик ўз-ўзидан уни ақидаларидан хам бароат қилинишига сабаб  бўлади. Аммо кўриб турганимиздек, баъзи бир кишилар муқобил тарафнинг ақидаларидан бароат қилади,лекин амалда ўша шахснинг,гурухнинг, жамоатнинг,хукуматнинг ўзидан бароат қилмайди,балки улар билан бирга бўлади, мана бу ахли қиблани фариб бериш бўйича мунофиқ ва секулярзадаларнинг яна бир равишларидан биридур. Биз сизларни қабул қилмаймиз ва сизларга кофир бўламиз, сизлар ягона аллохга иймон келтирмагунингизча ва уни якка ўзига ибодат қилмагунингизча, сиз билан бизларни ўртамизда доимий душманчилик, кина вужудга келган.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(113- قیسم)

بُو یِیردَگِی عَجَبلَه نَه دِیگن وَ اَفسُوسلَه نَه دِیگن نوُقطَه شوُکِی، ظاهِردَه مُجاهِد بوُلگن مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی هَم حوُددِی شوُ یوُلدَن یُورِیشَه دِی. بُو شَخصلَر هَم مَنَه بُو صِیفَتدَه اوُزلَرِینِی مُنافِقلَرگه وَ کافِرلَرگه اوُحشَه تِیب آلِیشَه دِی. مَنَه شوُ طَرزدَه بُو شَخصلَر آشکارَه اوُزلَرِینِینگ اوُجَرلِیکلَرِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نُوچِی وَحدَتِیگه ضَربَه اوُرِیشَه دِی وَ اوُنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیگه جایلَه شِیب آلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ زَلِیل بوُلِیشِی،تَفَرُّق اوُچُون سَبَبلَرنِی مُهَیّا قِیلِیشَه دِی، اوُچ شَرعِی اَبزارنِی کَنَلِی آرقَه لِی مُتَّحِد حالدَه مُسُلمانلَرنِینگ واحِد مَقصَدِی سَرِی حَرَکَت قِیلِینِیشِیگه هَرگِیز راضِی بوُلِیشمَیدِی.

فَقَطگِینَه اوُلَرنِی اوُزلَرِی اوُزلَرِی اوُچُون بِیر اِیش قِیلِیشلَرِی موُمکِین بوُلگن وَ کافِرلَرنِی، مُنافِقلَرنِی مَنَه بُو حوُنِیک صِیفَتلَرِیدَن فَقَط اوُلَرنِینگ  اوُزلَرِی  اوُزلَرِینِی نَجات بِیرِیشلَرِی موُمکِین بوُلگن مَنَه بُو اوُجَر شَخصلَرگه، مُجاهِدلَرگه قوُیِیدَگِی اَلله نِینگ کَلامِینِی یِیتکَه زَه مَن، اوُ ذات مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَوَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * ‏وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ(حشر/18-19) اِی مُؤمِنلَر، اَلله دَن قوُرقِینگلَر وَ (هَر بِیر) جان اِیرتَه ( قِیامَت کوُنِی) اوُچُون نِیمَه ( یَعنِی قَندَی اِیزگوُ عَمَلنِی) تَقدِیم اِیتگه نِیگه قَرَسِین! اَلله دَن قوُرقِینگلَر! اَلبَتَّه اَلله قِیلَه یاتگن عَمَللَرِینگِیزدَن خَبَرداردِیر. سِیزلَر اَلله نِی اوُنوُتِیب قوُیگن ( یَعنِی اوُ ذاتنِینگ اَمر- فَرمانلَرِیگه اِطاعَت اِیتمَه گن)، بَس، ( شوُندَن کِییِین اَلله) اوُلَرنِی اوُزلَرِینِی هَم اوُنوُتتِیرِیب قوُیگن ( یَعنِی اوُزلَرِیگه آخِیرَتدَه فایدَه بِیرَه دِیگن عَمَللَرنِی قِیلِیشدَن یوُز اوُگِیرتِیرِیب قوُیگن) کِیمسَه لَر کَبِی بوُلمَنگِیز! اَنَه اوُشَه لَر فاسِق – اِطاعَتسِیز کِیمسَه لَردِیر!

سِیزلَر اوُزِینگِیزنِینگ لا اِلَهَ وَ کُفر با طاغوُتگه اِیگه بوُلگن بِرادَرلَرِینگِیز وَ آپَه – سِینگِیللَرِینگِیزگه، اِلّا الله نِی وَ اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیشنِی اِعلان قِیلِیش آرقَه لِی اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِینگ هَمَّه سِینِی بَرابَرِیدَه “اِیشِیتدِیک وَ اِطاعَت اِیتدِیک” ستراتِیگِیَه سِیگه اِیرگه شِیشِینگِیزنِی اِعلان قِیلگنسِیز وَ هَر کوُنِی مَجبُورِی حالدَه بِیر نِیچَه بار «ایاک نعبد و ایاک نستعین» گه عَهد بِیرَه سِیز وَ اَلله تَعالَی دَن مَنَه بُو اِیشلَر وَ عَهدنِی بَرابَرِیدَه سِیزنِی «صراط المستقیم» گه هِدایَت قِیلِیشِینِی سوُرَیسِیز، اوُ ذاتدَن سَرگردان بوُلگن وَ غَضَب قِیلِینگن کِیمسَه لَرنِی یوُلِیگه اِیمَس، بَلکِی اوُلَرگه نِعمَت بِیرِیلگن «صراط الذین انعمت علیهم» نِی یوُلِینِی سوُرَیسِیز.

اوُلَرگه نِعمَت بِیرِیلگن کِیشِیلَر قوُیِیدَگِیلَر:  وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَوَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفيقاً .اوُلَر اَلله وَ رَسُولِیگه اِطاعَت قِیلِیشَه دِی وَ شُبهَه سِیز اوُلَر اوُجَر وَ «لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ» بوُلگنکِیمسَه لَردَن اِیمَسلَر. اوُجَرلِیک وَ تَکَبُّر مُؤمِنلَرنِی اِیمَس، غَضَب قِیلِینگن ( کافِرلَرنِی) سَرگردانلَرنِی، ظاللِینلَرنِی، مُنافِقلَرنِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی صِیفَتلَرِیدَن حِسابلَه نَه دِی. بِیر اوُزِینگِیزگه کِیلِیب مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِینِی قَرشِیسِیدَه توُسِیق  وَ مانِع بوُلِیب آلمَنگلَر.

“غَضَبنِی شَرعِی رَوِیش بِیلَن کَنترال وَ باشقَه رَه آلمَسلِیک، هِدایَت قِیلَه آلمَسلِیک” هَم آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی مانِعلِیکلَرِیدَن حِسابلَه نَه دِی.  ^[1]

 اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ (ممتحنه/4) سِیزلَر اوُچُون اِبراهِیم وَ اوُ بِیلَن بِیرگه بوُلگن کِیشِیلَردَه (اوُلَرنِینگ کافِرلَرگه قِیلگن مُناسَبَتلَرِیدَه) گوُزَل نَمُونَه باردِیر. اِیسلَنگِیز، اوُلَر اوُز قَوملَرِیگه: “دَرحَقِیقَت بِیزلَر سِیزلَردَن وَ سِیزلَر اَلله نِی قوُیِیب عِبادَت قِیلَه یاتگن بوُتلَرِینگِیزدَن بِیزارمِیز. بِیزلَر سِیزلَر (اِیشانِیب، عِبادَت قِیلَه یاتگن بوُت – سَنَملَر)نِی اِنکار اِیتدِیک. تاکِی، سِیزلَر یالغِیز اَلله گه اِیمان کِیلتِیرگوُنلَرِینگِیزچَه سِیزلَر بِیلَن بِیزنِینگ اوُرتَه مِیزدَه مَنگوُ عَداوَت وَ یامان کوُرِیش ظاهِردِیر”، دِیدِیلَر.

چوُنکِی شَخصنِی اوُزِیدَن بَرائَت قِیلِیشلِیک اوُز- اوُزِیدَن اوُنِی عَقِیدَه لَرِیدَن هَم بَرائَت قِیلِینِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِی. اَمّا کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک، بَعضِی بِیر کِیشِیلَر مُقابِیل طَرَفنِینگ عَقِیدَه لَرِیدَن بَرائَت قِیلَه دِی، لِیکِن عَمَلدَه اوُشَه شَخصنِینگ، گُورُوهنِینگ، جَماعَتنِینگ، حُکوُمَتنِینگ اوُزِیدَن بَرائَت قِیلمَیدِی، بَلکِی اوُلَر بِیلَن بِیرگه بوُلَه دِی، مَنَه بُو اَهلِی قِبلَه نِی فَرِیب بِیرِیش بُویِیچَه مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ یَنَه بِیر رَوِیشلَرِیدَن بِیرِیدوُر. بِیز سِیزلَرنِی قَبوُل قِیلمَیمِیز وَ سِیزلَرگه کافِر بوُلَه مِیز، سِیزلَر یَگانَه اَلله گه اِیمان کِیلتِیرمَه گوُنِینگِیزچَه وَ اوُنِی یَککَه اوُزِیگه عِبادَت قِیلمَه گوُنِینگِیزچَه، سِیزلَر بِیلَن بِیزلَرنِینگ اوُرتَه مِیزدَه دائِمِی دُشمَنچِیلِیک،کِینَه وُجُودگه کِیلگن.

(دوامی بار…….)

---

[1] این مانع و آفت وارداتی هم از  صفات کفار و منافقین است .