وَاعْتَصِمُوا

Чигунагийи анжоми омодагийи низомий ба унвони ек вожиби шаръий дар жавомеъи мухталифи мовжуд.

(6- қисмат)  

 Еки аз мушкилотики дар рохи хижрат пеш меояд ин астки бисёри аз озодийхойики сафар, ниёзманди он аст, бидуни доштани поспорт ва виза, мумкин нест ва ин ду танхо бо гузарондани амри сарбозий ижборий ба даст меоянд. Баробарин мусалмони мухожир дар ин замон хатто агар аз дорул куфри шадид ба дорул куфри мулойим ва аз доруз зулми шадид ба доруз зулми андак нез биравад…… пас у аз фасоди бузургтар ба фасоди кучактар мунтақил мешавад ва ин барояш хейр аст аммо касби ин хейр хам боз бо гузарондани доврони сарбозий муяссар аст…..

Ин ( амр), воқеияти астки дар назар доштан ва муроъоти он, ба хенгоми дархости хижрат аз мардум ё содир кардани хукм бар онон дар сурати имтиноъ аз хижрат, илзомий аст. Бар ин асос парвардигоримон дар мовриди мустазъафон мефармояд:

‏« إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ لاَ یَسْتَطِیعُونَ حِیلَةً وَلاَ یَهْتَدُونَ سَبِیلاً ‏ ‏ فَأُوْلَئِکَ عَسَى اللّهُ أَن یَعْفُوَ عَنْهُمْ وَکَانَ اللّهُ عَفُوّاً غَفُوراً »  (نساء/ ۹۸ و ۹۹)
эй банда худо бар ту осон астки ба мардум бигуйи хижрат кардан бар шумо вожиб аст! Аммо агар ба ту гуфта шавад: чигуна, ва кей ва кужо…..сариъан худро аз посухи кулли ин суъолот ожиз меёби…. ва хусусан агар ин суъолот дар хусуси миллионхо нафар аз мардум бошад!! Фақихона ва олимона нестки ин масала, ба сурати мутлақ баён гардад, бидуни инки осор ва натоижи он ва имкони тахаққуқ ва мезони воқеъияти он ва муваффақиятиш бо мақосиди оммайи шариати осонгир, дар назар гирифта шавад.!! [۶]”

Хамин шахс дар мовриди ахли суннати сокин дар хукумати шиъа мазхаби Эрон нез фатвохойи содир карда астки дар посух ба истифтойи баъзи аз жавонони курдки мехоханд ба жойи сарбозий рафтан, сарбози муаллим бишаванд ва боисти дўврайи се моха омузиши низомийро тей кунанд, мегуяд: “ ин дўврайи омузиший иншааллох мушкили надорад, хусусанки дар он, хидмат ба мардум нез вужуд ба ин шартки кори мухолифи ақидайи онон сурат нагирад.”

Бидуни шак бо онки хар шахси метавонад куллиёти дар мовриди жавомеъи мухталиф баён кунад аммо бо ин вужуди дарк “ вазъи мовжуд” ва “ шароити хосси “ он жавомеъ аз жониби “ уламойики ба авзоъи дохилийи он макон огохтар хастанд” бехтар аз соирин сурат мепазирад. Тўвзихи инки масалайи рафтан ба сарбозий ( ё ба қовли мардум ижборий) еки аз масоили роижий астки зехни тамоми жавонони хукумати шиъа мазхаби Эрон ва бахусус ахли суннатро ба худ машғул карда аст. Қаблан ба мезони ахамияти омузишхойи низомий ва табдили “ тахаддиёт” ба “ фурсат” сухбат рафта буд. Холо хукумати шиъа мазхаби Эрон тасмим гирифта астки ин омузишхоро ба сурати ижборий ба тамоми сокинони кишвари худ бидуни дар назар гирифтани забон ва мазхаб ва хатто дин ироя дихад. Оё ин барои ахли суннат ек” тахдид” аст ё “фурсат”?

Дар хукумати шиъа мазхаби Эрон шахси мукрах ( мажбур шуда) чи шиъа ё сунний, мутмаъин аст ва яқин дорадки агар аз анжоми сарбозий худдорий кунад, тамоми тахдидот ва махрумиятхойи ижтимоий ва иқтисодий ва хувияти алайхи у амалий ва ояндайики қарор аст ба атрофиёниш бошад табох мешавад ва чунончи авоқиби чанин тахдидоти дар хаққи шахс ( зиндоний ва салби хувияти  ва махрумият аз имконоти ижтимоий ва иқтисодий ва поспортий ва ……) қобили тахаммул бошанд аммо мафосидики ба сурати умум домангири жомеъайи ахли суннат мегардад ғейри қобили тахаммул буда ва пештарин садамотро бар пейкарайи он ворид мекунад.

Ва нуктайи дигар инки шахси мукрах ( мажбур шуда) хаққи интихоби дигари надорад ва бештар аз ончики ба он мажбур шударо анжом намедихад. Мукрих ( мажбур кунанда) нез то ба хол собит карда астки дар ин кори ижборий бештар аз ончики то ба хол барои шиъа қарор дода барои ек сунний қарор надода аст ва комилан қодир ба ижройи тахдиди худ дар баробари шахси хатокор буда ва шахси мукрах ( мажбур шуда) қодир ба дафъи тахдид нест хатто бавасилайи фарор. Чун дар доирайи хукми он зиндагий мекунад ва қодир ба рафтан ба макони хориж аз доирайи нуфузи он намебошад[۷].

(идома дорад………)

Чигунагийи анжоми омодагийи низомий ба унвони ек вожиби шаръий дар жавомеъи мухталифи мовжуд.

(5- қисмат)

Дар ин сурат хатто пушидани либоси махсуси жунуди тоғут ва сукунат дар марокизи маскуний куффор ва хузур дар марокизи идорий ва хадамотийи онхо ба сурати дилбахох ва ихтиёрий нез журм аст, чун шахс бо анжоми чанин аъмоли на танхо ба тоғут куфр наварзида балки бо қарор гирифтан дар сафи онхо ва зиёд кардани теъдоди онхо, ба тоғут ёри нез расонда аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

من تکثّر سواد قوم فهو منهم.

Хар каси теъдоди афроди қовмиро афзойиш дихад хукми у ба монанди хукми онхост.

من تشبه بقوم فهو منهم.

Хар каси худро ба қовми шабих кунад, хукми у ба монанди онхост.

Илова бар он харгуна таъаххуди ба ёри расондани куффор ва мушрикин бар алайхи муслимин, хар чанд таъаххуд кунанда дар таъаххуди худ содиқ набошад, боз журми бузурги дар хадди куфр аст. Аллох мутаол дар ин замина чанин мусалмонони мужримиро ба мужаррад додани чанин таъаххуди “ бародарони куффор” маърифий намуда ва мефармоянд:

: أَلَمْ تَر إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ) حشر/ ۱۲)  

Дар тамоми ин маворид зарурат аз мавонеъи куфр махсуб намегардад, балки икрох монеъи куфр астки он хам дар шароити ин инсонхойи мухтор вужуд надошт.

Бо дар назар гирифтани чанин “ хатароти” ва жихати расидан ба чанон “ хадафи”, уламои минбари тўвхид ва жиход бо таъйиди дигар уламо чун Абу Мухаммад мақдисий ва Абу Қатода фаластиний ва ғейрих фатовойи Абу Басир тортусий дар мовриди духул ба артеш ва дигар органхойи низомий кишвархойи кофари хорижий ва тавоғитро ироя додки дар ин замина мегуяд: “ бо итминони комил мегуемки хар каси ба артеши чанин хукуматхойи, аз руйи ихтиёр ва ба нияти итоат аз тамоми авомири онон аз жумла жанг ва мубориза бо ислом ва муслимин, мулхақ шавад, ин кори у куфр аст ва чанин шахси монанди худишон кофар ба хисоб меояд. Ва аммо кор дар полиси рохнамоий ва ронандагий : агар итминон доштки кориш аз вазифа мувозибат аз абур ва мурур тажовуз нахохад кард ва мужиби феъли хароми нахохад шуд ва сабаби ёри додани куффор алайхи муслимин нахохад буд, умид доремки дар ин кор иншааллох мушкили набошад чироки шуғли полиси рохнамоий ва ронандагий, мужиби хифзи саломати умуми мардум аст. »” ^[۵]”

Дар мовриди хукуматхойики тоғутхо ва муттахидини куффори секуляри хорижий бар онхо мусаллат мебошанд боз мебинем диққати назархойи дар ин замина сурат гирифта ва мутаносиб бо “ вазъи мовжуд” ва “ шароити хосси” он жавомеъ “ рохкорхойи” аз жониби “уламойики ба авзойи дохилий он макон огохтар хастанд” ироя гашта аст. Минжумла Абу Умар боғдодий рохимахуллох бо онки дар куфр ва иртидоди сарони хизби исломий ихвонуш шаётин шак надошт аммо куфри сарони ингуна ахзобро мусталзими куфри кулли афроди низомий мунтасиб ба онхо аъом аз сарбозон ё афроди муайян намедонист ва мавонеъи қоил будки иддайи аз уламо еки аз ин мавонеъро икрох дониста ва гуфтанд: “ бисёри аз афродики ба хидмати сарбозий бурда мешаванд, мукрах бивқувва буда ва онхо аз ин нийрухо ва арбобони онхо безор хастанд. Агар мухайяр бошанд ба онхо пейванданд ва икрох, монеъи аз мавонеъи такфир аст.

Агар гуфта шавад: инхо мукрах нестанд зеро метавонанд хижрат карда ва аз султайи тоғут хориж шаванд ва ……пас узри барои онон, вужуд надорад, мегуем: шакки нест хар шахси, жихати дури аз икрохи тавоғит, тавоноийи хижрат ё ёфтани макони амн барои худро дошта бошад, жихати фарор аз мукрах шудан, хижрат бар у вожиб мегардад……аммо хақиқатан агар мо ин хижрат карданро бар миллионхо нафар таъмим дихем ва онхоро мулзам ба ин кор гардонем, ва хар каси хижрат накардро кофар , ба хисоб биёварем, амри содайи нест!

(идома дорад……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(117- қисм)  

Сон- саноқсиз ақидавий- рухий ва рафторий ва хатто атроф мухитга оид фасодлардан ташқари, агар мусулмонлар мана бу шаръий қаттиққўлликлардан фойдаланишмаса, аллохга ибодат қилинадиган маконлар хам чорва хайвонларидан хам пастроқ бўлган мана бу кимсалар томонидан нобуд қилиб ташланади, европада мушрик ва секуляристларнинг қудратни қўлга киритиши йўлида биринчи бўлиб нобуд бўлган маконлар черковлар ва синагогалар бўлди. Мана бу хам ғазабдан аллохни шариатидаги қонунларга мувофиқ равишда фойдаланиш керак бўлган зарурий нарсалардан бири хисобланади, бу ерда ғазаб бир эхтиёж ва зарурий нарса сифатида ўзини кўрсатади.

 أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ *‏ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ کَثِیراً وَلَیَنصُرَنَّاللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ‏(حج/39-40)

Хужумга учраётган зотларга мазлум бўлганлари сабабли (жанг қилиш) изни берилди. Албатта аллох уларни ғолиб қилишга қодирдир. ** Улар ўз диёрларидан фақатгина “бизнинг парвардигоримиз (ягона) аллохдир”, деганлари учун нохақ қувилган зотлардир. Агар аллох одамларнинг айримларини айримлари билан дафъ қилиб турмас экан, шубхасиз аллохни номи кўп зикр қилинадиган (рохибларнинг) узлатгохлари, (насронийларнинг) бутхоналари, (яхудийларнинг) ибодатхоналари ва (мусулмонларнинг) масжидлари вайрон қилинган бўлур эди. Албатта аллох ўзига ( яъни динига) ёрдам берадиган зотларни ғолиб қилур. Шубхасиз, аллох кучли,қудратлидир.

Ха, кўриб турганимиздек, аллохни шариатидаги қонунлар томонидан бошқариладиган мана бу ғазаб, бутун жахон учун аллохни эхсони ва лутфи хисобланади,

 وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ .

Бутун жахондагиларга аллохнинг лутфи ва фазли бўлмиш мана бу ғазабдан фойдаланиш бўйича зарурий нарсалардан яна бири, аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилган бу ғазабни мусулмонларнинг орасидаги кофир ва мунофиқларнинг сифатларига дучор бўлиб қолган ва баъзи бир жиноятларни қилиб қўяётган ва устиларида аллохнинг худудлари татбиқ қилиниши керак бўлган  жиноятчилар томонга қаратишдан иборат. Чунки бу хадлар аллохнинг шариатидаги қонунлар томонидан ижро қилиниши керак деб дастур берилган хадлардан хисобланади, бу хадлар ижтимоъий тартибга боғлиқ бўлиб, тартибсизликлар вужудга келмаслиги ва зулм қилинмаслиги ва

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ»

хам сахих шаклига кўра мусулмонларнинг жамиятида пиёда қилиниши ва

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ»

учун шароит мухайё бўлиши  учун хам қонунларни риоят қилинади. Энди агар бир киши огохона ва ўзини ихтиёри билан аллохни шариатидаги қонунларни оёқ-ости қиладиган бўлса, аллох томонидан танзим қилинган ғазабга кўра муносабат билдирилиши керак.

Шахс мусулмон биродарининг қонини нохақ тўкмаслик кераклигини ёки аёлини калтакламаслик кераклигини ё жосуслик қилмаслиги кераклигини ёки биродарига куфр,иртидод, ўғирлик  тухматини  қилмаслик кераклигини ёки шахар кўчаларида катта тезлик билан машина хайдамаслик ва ……………кераклигини   жуда яхши билади, аммо у буларни қилаверади.

Ёки бир болага ёниб турган иситиш асбобига, иссиқ чойга, ховузга бормасликни айтсанг хам, индамасдан билганини қилаверса; ёки бошини машинани ойнасидан ташқарига чиқарса ёки уйни томига чиқиб уни қирғоғига келса ёки етти ёшга етканида намоз ўқимаса? Мана бу ерда шариат рухсат берган нисбатга кўра етадиган зарарларни ва содир бўладиган ёмон ходисаларни олдини қаттиққўллик,ғазаб билан олдини олса бўладими? Мана бу қаттиққўллик,ғазаб шахсларнинг жисмий ва рухий  саломатлигини сақлаш учун бир нав олдини олиш хисобланади; масалан қасосга ўхшайди, у бир мусулмоннинг бошқа бир мусулмонга нисбатан ғазабини,қаттиққўлигини энг юқори чўққиси  бўлади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

  وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ یَاْ أُولِیْ الأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (بقره/179)

Сизлар учун қасосда хаёт бор, эй ахли донишлар!

Бу ерда мана бу зарар ва фасодларни олдини олиш учун ғазабдан,қаттиққўлликдан фойдаланишга эхтиёж бор, одатда нақд суратда жарима тўлаш ва зиндон, узоқ муддатга махбус бўлиш ва бошқалар кўринишида бўлади, хатто сургун ва ўлим жазолари хам қўлланиши мумкин. Очиқ-ойдин кўриниб турганидек, қаттиққўлликни ижро қилмасдан туриб хукмронлик қилишни ўзи  жамиятни фойдасига ишламайди. Шу сабабли хам сиз инсонларнинг тарихида мутлақо қаттиққўлликдан холи бўлган жамиятни тасаввур хам қила олмайсиз.

Бундай холатда ғазабдан,қаттиққўлликдан фойдаланиш жисм ва жонни – бу нарса инсон ва хайвонни ўртасида муштарак хисобланади-  хифз қилишдан ташқари, динига бериладиган нусрат орқали (хатто агар бу динлар ўзгартирилган динлар бўлса хам,масалан ибодатгохларни, ибодат қилинадиган жойлар, масжидлар каби)  ва аллохни шариатидаги қонунларга, аллохни бандаларига  нусрат бериш – бир зарурат, эхтиёж  сифатида ўзини кўрсатади; аллох таоло аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилиш ва аллохнинг ситам кўрган бандаларига ёрдам бериш йўлида ғазабдан фойдаланмайдиган кишиларга қарата мархамат қиладики: 

 وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً (نساء/75) ‏

 (Эй мўъминлар), сизларга нима бўлдики, аллох йўлида ва “парвардигоро, бизни эгалари золим бўлган бу шахардан озод қил ва бизга ўз хузурингдан бир дўст бергин,бизга ўз хузурингдан ёрдамчи қилгин”, деяётган эркаклар,аёллар хамда болалардан иборат бўлган бечоралар(ни озод қилиш) йўлида жанг қилмаяпсизлар?!

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(117- قیسم)

سان – سَناقسِیز عَقِیدَه وِی- رُوحِی وَ رَفتارِی وَ حَتَّی اَطراف مُهِیطگه آئِد فَسادلَردَن تَشقَه رِی، اَگر مُسُلمانلَر مَنَه بُو شَرعِی قَتتِیق قوُللِیکلَردَن فایدَه لَه نِیشمَسَه، اَلله گه عِبادَت قِیلِینَه دِیگن مَکانلَرهَم چاروَه حَیوانلَرِیدَن هَم پَستراق بوُلگن مَنَه بُو کِیمسَه لَر تامانِیدَن نابوُد قِیلِیب تَشلَه نَه دِی،یِیوراپَه دَه مُشرِک وَ سِکوُلارِیستلَرنِینگ قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیشِی یوُلِیدَه بِیرِینچیِ بوُلِیب نابوُد بوُلگن مَکانلَر چِیرکاولَر وَ سِینَه گا گه لَر بوُل دِی. مَنَه بُو هَم غَضَبدَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُوافِق رَوِیشدَه  فایدَه لَه نِیش کِیرَک بوُلگن ضَرُورِی نَرسَه لَردَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی، بُو یِیردَه غَضَب بِیر اِیختِیاج وَ ضَرُورِی نَرسَه صِیفَتِیدَه اوُزِینِی کوُرسَه تَه دِی.

 أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ *‏ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ کَثِیراً وَلَیَنصُرَنَّاللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ‏(حج/39-40) هُجُومگه اوُچرَه یاتگن ذاتلَرگه مَظلوُم بوُلگنلَرِی سَبَبلِی ( جَنگ قِیلِیش) عِذنِی بِیرِیلدِی. اَلبَتَّه اَلله اوُلَرنِی غالِب قِیلِیشگه قادِردِیر. ** اوُلَر اوُز دِیارلَرِیدَن فَقَطگِینَه “بِیزنِینگ پَروَردِیگارِیمِیز ( یَگانَه) اَلله دِیر”، دِیگنلَرِی اوُچُون ناحَق قوُوِیلگن ذاتلَردِیر. اَگر اَلله آدَملَرنِینگ اَیرِیملَرِینِی اَیرِیملَرِی بِیلَن دَفع قِیلِیب توُرمَس اِیکَن، شُبهَه سِیز اَلله نِی نامِی کوُپ ذِکر قِیلِینَه دِیگن ( راهِبلَرنِینگ) اوُزلَتگاهلَرِی، ( نَصرانِیلَرنِینگ) بوُتخانَه لَرِی، ( یَهُودِیلَرنِینگ) عِبادَتخانَه لَرِی وَ (مُسُلمانلَرنِینگ) مَسجِدلَرِی وَیران قِیلِینگن بوُلوُر اِیدِی. اَلبَتَّه اَلله اوُزِیگه ( یَعنِی دِینِیگه) یاردَم بِیرَه دِیگن ذاتلَرنِی غالِب قِیلوُر. شُبهَه سِیز، اَلله کوُچلِی، قُدرَتلِیدِیر.

حَه،کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر تامانِیدَن باشقَه رِیلَه دِیگن مَنَه بُو غَضَب،بوُتوُن جَهان اوُچُون اَلله نِی اِحسانِی وَ لُطفِی حِسابلَه نَه دِی،  وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ . بوُتوُن جَهاندَگِیلَرگه اَلله نِینگ لُطفِی وَ فَضلِی بوُلمِیش مَنَه بُو غَضَبدَن فایدَه لَه نِیش بوُیِیچَه ضَرُورِی نَرسَه لَردَن یَنَه بِیرِی، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باشقَه رِیلگن بُو غَضَبنِی مُسُلمانلَرنِینگ آرَه سِیدَگِی کافِر وَ مُنافِقلَرنِینگ صِیفَتلَرِیگه دُوچار بُولِیب قالگن وَ بَعضِی بِیر جِنایَتلَرنِی قِیلِیب قوُیَه یاتگن وَ اوُستِیلَرِیدَه اَلله نِینگ حُدوُدلَرِی تَطبِیق قِیلِینِیشِی کِیرَک بُولگن جِنایَتچِیلَر تامانگه قَرَتِیشدَن عِبارَت. چوُنکِی بُو حَدلَر اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر تامانِیدَن اِجرا قِیلِینِیشِی کِیرَک دِیب دَستوُر بِیرِیلگن حَدلَردَن حِسابلَه نَه دِی،بوُ حَدلَر اِجتِمائِی تَرتِیبگه باغلِیق بوُلِیب، تَرتِیبسِیزلِیکلَر وُجُودگه کِیلمَسلِیگِی وَ ظُلم قِیلِینمَسلِیگِی وَ «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ» هَم صَحِیح شَکلِیگه کوُرَه مُسُلمانلَرنِینگ جَمِیعیَتِیدَه پِیادَه قِیلِینِیشِی  وَ «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» اوُچُون شَرائِط مُهَیّا بوُلِیشِی اوُچُون هَم قانوُنلَرنِی رِعایَت قِیلِینَه دِی. اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی آگاهانَه  وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی آیاق- آستِی قِیلَه دِیگن بُولسَه، اَلله  تامانِیدَن تَنظِیم قِیلِینگن غَضَبگه کوُرَه مُناسَبَت بِیلدِیرِیلِیشِی کِیرَک.

شَخص مُسُلمان بِرادَرِینِینگ قانِینِی ناحَق توُکمَسلِیک کِیرَکلِیگِینِی یاکِی عَیالِینِی کَلتَکلَه مَسلِیک کِیرَکلِیگِینِی یا جاسوُسلِیک قِیلمَسلِیک کِیرَکلِیگِینِی یاکِی بِرادَرِیگه کُفر،اِرتِداد،اوُغِیرلِیک توُحمَتِینِی قِیلمَسلِیک کِیرَکلِیگِینِی یاکِی شَهَر کوُچَه لَرِیدَه کَتتَه تِیزلِیک بِیلَن مَشِینَه حَیدَه مَسلِیک وَ ……….کِیرَکلِیگِینِی جوُدَه یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا اوُ بوُلَرنِی قِیلَه وِیرَه دِی.

یاکِی بِیر بالَه گه یانِیب توُرگن اِیسِیتِیش اَسبابِیگه، اِیسسِیق چایگه، حاوُوضگه بارمَسلِیکنِی اَیتسَنگ هَم، اِیندَه مَسدَن بِیلگه نِینِی قِیلَه وِیرسَه؛ یاکِی باشِینِی مَشِینَه نِی آینَه سِیدَن تَشقَه رِیگه چِیقَرسَه یاکِی اوُینِی تامِیگه چِیقِیب اوُنِی قِیرغاغِیگه کِیلسَه یاکِی 7 یاشگه یِیتکَه نِیدَه نَماز اوُقِیمَسَه؟ مَنَه بُو یِیردَه شَرِیعَت رُحصَت بِیرگن نِسبَتگه کوُرَه یِیتَه دِیگن ضَرَرلَرنِی وَ صادِر بوُلَه دِیگن یامان حادِیثَه لَرنِی آلدِینِی قَتتِیق قوُللِیک،غَضَب بِیلَن آلدِینِی آلسَه بوُلَه دِیمِی؟ مَنَه بُو قَتتِیق قوُللِیک،غَضَب شَخصلَرنِینگ جِسمِی وَ رُوحِی سَلامَتلِیگِینِی سَقلَش اوُچُون بِیر نَوع آلدِینِی آلِیش حِسابلَه نَه دِی؛ مَثَلاً قَصاصگه اوُحشَیدِی، اوُ بِیر مُسُلماننِینگ باشقَه بِیر مُسُلمانگه نِسبَتاً غَضَبِینِی،قَتتِیق قوُللِیگِینِی اِینگ یوُقارِی چوُققِیسِی بوُلَه دِی، اَلله تَعالَی بُو حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ یَاْ أُولِیْ الأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (بقره/179) سِیزلَر اوُچُون قَصاصدَه حَیات بار، اِی اَهلِی دانِیشلَر!

بُو یِیردَه مَنَه بُو ضَرَر وَ فَسادلَرنِی آلدِینِی آلِیش اوُچُون غَضَبدَن،قَتتِیق قوُللِیکدَن فایدَه لَه نِیشگه اِیختِیاج بار، عادَتدَه نَقد صُورَتدَه جَرِیمَه توُلَش وَ زِندان،اوُزاق مُددَتگه مَحبُوس بوُلِیش وَ باشقَه لَر کوُرِینِیشِیدَه بوُلَه دِی، حَتَّی سوُرگوُن وَ اوُلِیم جَزالَرِینِی هَم قوُل لَه نِیشِی موُمکِین. آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب تُورگه نِیدِیک، قَتتِیق قوُللِیکنِی اِجرا قِیلمَسدَن توُرِیب حُکمرانلِیک قِیلِیشنِی اوُزِی جَمِیعیَتنِی فایدَه سِیگه اِیشلَه مَیدِی. شُو سَبَبلِی هَم سِیز اِنسانلَرنِینگ تَرِیخِیدَه مُطلَقا قَتتِیق قوُللِیکدَن حالِی بوُلگن جَمِیعیَتنِی تَصَوُّر هَم قِیلَه آلمَیسِیز.

بوُندَی حالَتدَه غَضَبدَن،قَتتِیق قوُللِیکدَن فایدَه لَه نِیش جِسم وَ جاننِی – بُو نَرسَه اِنسان وَ حَیواننِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک حِسابلَه نَه دِی – حِفظ قِیلِیشدَن تَشقَه رِی، دِینِیگه بِیرِیلَه دِیگن نُصرَت آرقَه لِی ( حَتَّی اَگر بُو دِینلَر اوُزگرتِیرِیلگن دِینلَر بُولسَه هَم، مَثَلاً عِبادَتگاهلَرنِی، عِبادَت قِیلِینَه دِیگن جایلَر، مَسجِدلَر کَبِی) وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه، اَلله نِی بَندَه لَرِیگه نُصرَت بِیرِیش – بِیر ضَرُورَت، اِیختِیاج صِیفَتِیدَه اوُزِینِی کوُرسَه تَه دِی؛ اَلله تَعالَی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِیش وَ اَلله نِینگ سِیتَم کوُرگن بَندَه لَرِیگه یاردَم بِیرِیش یوُلِیدَه غَضَبدَن فایدَه لَنمَیدِیگن کِیشِیلَرگه قَرَتَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  

وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً (نساء/75) ( اِی مُؤمِنلَر)، سِیزلَرگه نِیمَه بوُلدِیکِی، اَلله یوُلِیدَه وَ “پَروَردِیگارا، بِیزنِی اِیگه لَرِی ظالِم بوُلگن بوُ شَهَردَن آزاد قِیل وَ بِیزگه اوُز حُضوُرِینگدَن بِیر دوُست بِیرگِین، بِیزگه اوُز حُضوُرِینگدَن یاردَمچِی قِیلگِین”، دِییَه یاتگن اِیرکَکلَر، عَیاللَر هَمدَه بالَه لَردَن عِبارَت بوُلگن بِیچارَه لَر(نِی آزاد قِیلِیش) یوُلِیدَه جَنگ قِیلمَه یَپسِیزلَر؟!

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(117- قسمت)

علاوه بر مفاسد بی شمار عقیدتی – روانی و رفتاری و حتی محیط زیستی، اگر مسلمین از این خشونت شرعی استفاده نکنند مکانهایی که عبادت الله درآن می شود توسط همینهائی که کمتر از حیوانات 4 پا هستند نابود می شوند، همچنانکه در همین اروپا اولین مکانهائی که به دلیل قدرت گیری مشرکین و سکولاریستها نابود شدند همین کلیساها و صوامع بودند. این هم یکی دیگر از ضروریاتی است که باید از خشم طبق قانون شریعت الله استفاده بشود، و خشم به عنوان یک نیاز و ضرورت خودش را نشان می دهد .

أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ *‏ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ کَثِیراً وَلَیَنصُرَنَّاللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ‏(حج/39-40)اصلاً اگر خداوند بعضی از مردم را به وسیله بعضی دفع نکند دیرهای (راهبان) و کلیساهای (نصرانی ها) و کنشتهای (یهودیان)، و مسجدهای (مسلمانان) که در آنها خدا بسیار یاد می‌شود، تخریب و ویران می‌گردد.  و به طور مسلم خدا یاری می‌دهد کسانی را که (با دفاع ازدین اسلام و مکانهای عبادی) او را یاری دهند . خداوند نیرومند و چیره است.

بله، این خشم مهار شده توسط قانون شریعت الله احسان و لطف الله بر جهانیان است وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ .

یکی دیگر از ضرورتهای به کار گیری این خشمی که فضل و لطف الله بر جهانیان است، متوجه کردن این خشم مهار شده با قانون شریعت الله به سمت مجرمین داخل مسلمین است که به صفتی از صفات کفار و منافقین آلوده شده اند و دچار جرمهائی می شوند که باید حدود الله رویشان تطبیق بشود . چون حدودی هستند که قانون شریعت الله دستور داده که باید اجرا بشوند، و مربوط به نظم اجتماعی و رعایت قوانین می شوند تا هرج و مرجی به وجود نیاید، و ظلمی صورت نگیرد و «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ» به شکل صحیحش در جامعه ی مسلمین پیاده بشود و زمینه های «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» تأمین بشود. حالا اگر کسی آگاهانه و به میل خودش قوانین شریعت الله را زیر پا بگذارد لازم است و باید با خشونت تنظیم شده توسط الله با آن برخورد بشود .

شخص می داند و یقین داردکه نباید خون برادر مسلمانش را به ناحق بریزد، یا نباید زنش را زیر مشت و لگد بگیرد، یا نباید جاسوسی کند، یا نباید به برادرش تهمت کفر و ارتداد و دزدی و قتل و غیره بزند، یا نباید با سرعت بالا در کوچه های شهر یا روستا رانندگی کند و…. اما اینکار ها را انجام می دهد.

یا به بچه می گویی نزدیک آتش یا بخاری یا چای داغ یا استخر آب نرود، اما همینطوری سرش را می اندازد پائین و می رود؛ یا سرش را از پنجره ی ماشین بیرون نیاورد یا روی لبه ی پشت بام نرود، یا به سن 7 سالگی رسید باید نمازش را بخواند و غیره؟ در اینجا باید به نسبتی که شرع لازم دانسته با خشونت مانع اتفاقات ناگوار و صدمات شد؟ این خشونت نوعی پیش گیری و محافظت از سلامتی جسمی و روحی افراد است؛ مثل قصاص که انتهای خشونت یک مسلمان نسبت به یک مسلمان است که الله تعالی در موردش می فرماید: وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ یَاْ أُولِیْ الأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (بقره/179) ای صاحبان خرد! برای شما در قصاص، حیات و زندگی است باشد که تقوا پیشه کنید .‏

  در اینجا لازم است برای جلوگیری از این ضررها و مفاسد مشابه، خشونت به کارگرفته بشود، که معمولا از جریمه ی نقدی تا زندان و حبسهای طولانی مدت وغیره شروع می شود، تا به تبعید و اعدام هم کشیده می شود. واضح است حکومت کردن بدون اجراى خشونتى كه به نفع جامعه باشد، امكان ندارد. برای همین است شما نمی توانید جامعه ای را در تاریخ انسانها تصور کنید که در آن مطلقاً عارى از خشونت باشد.

در این صورت به کارگیری خشم علاوه بر حفظ جسم و جان – که مشترک بین حیوان و انسان است -در یاری الله – از طریق نصرت دینش(حتی اگر تحریف شده هم باشد مثل محافظت از صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ ) و نصرت قانون شریعت الله و بندگان الله – به عنوان یک ضرورت و نیاز خودش را نشان می دهد؛ و الله تعالی به کسانی که از خشم در راه تطبیق قانون شریعت الله و یاری بندگان ستمدیده ی الله استفاده نمی کنند می فرماید: وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً (نساء/75) ‏ چرا باید در راه خدا و (نجات) مردان و زنان و کودکان درمانده و بیچاره‌ای نجنگید که می‌گویند: پروردگارا! ما را از این شهر و دیاری که ساکنان آن ستمکارندخارج ساز، و از جانب خود سرپرست و حمایتگری برای ما پدید آور، و از سوی خود یاوری برایمان قرار بده.

(ادامه دارد…….)

Чигунагийи анжоми омодагийи низомий ба унвони ек вожиби шаръий дар жавомеъи мухталифи мовжуд.

(4- қисмат)

Барои шикаст додани ин сиёсатхойи шайтоний бар хар мусалмон зарурий астки хар фурсатики тамрин кардан барояш мухайё мешавадро ғанимат шуморд ва лозим астки барои он сайъ ва кушиш намояд. Худованди мутаол мефармояд:

«وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُورًا» (اسراء/ ۱۹)

Ва хар касики ( дунёйи жовдонайи) охиратро бихохад ва барои ( фарочанг овардани ) он, талоши сазовори онро аз худ нишон дихад, дар холики мўъмин бошад, ин чанин касони, талошишон бесипос ( ва беажр) намемонад. Пас тарки талош ва сайъ дар ин моврид, ба ин маъно хохад будки омода кардани абзор барои жиход тарк шуда аст. Ва ин аз сифоти мунофиқин аст хамонтурики худованди мутаол мефармояд:

«وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ»  (التوبه/ ۴۶)

Замоники ба ин мархала мерасем “ вазъи мовжуд” роххойи мухталифиро бар мо “ тахмил” намуда аст, дар сарзамини дархойи жиход ва қитол бар куффори секуляри хорижий ва муртаддини махаллий боз аст ва махдудияти дар ин замина барои сокинини он вужуд надорад ва мулхақ шудан ба он нез барои касоники қасди хижрат ба ин сарзаминхоро доранд мақдур мебошад. Барои ин даста нез боз дархойи хейр ва баракат боз шуда аст. Аммо дар сарзаминхойи мусалмоннишиники фоқиди ин имконот буда ва ё инки дар дорул куфр ё хатто дорул харб мебошад  чигуна метавон ба хифзи иймон ва бовархойи динийи худ ба ин омузишхо ва муқаддамоти жиход даст ёфт? Ба дигар сухани мо замоники дар холатхойи мухталиф қарор мегирем намозро ба унвони ек вожиби айний мутаносиб бо он холат бар по медорем аммо таркиш намекунем; холо чигуна метавон дар бисёри аз сарзаминхо ин “ махдудият” ро ба “ фурсат” табдил намуд?

Шакки нестки хар қовл ё амалики огохона ва аз руйи ихтиёр ва озодийи амал ва бидуни вужуди монеъи мўътабари аз жониби муслимин содир гардадки дар он нусрати куфр ва ширк) минжумла қавонини секуляристий) ва куффор ва мушрикин ( секуляристхо, муртаддин, яхуд ва насоро) бар алайхи муслимин сурат гирад еки аз навоқиси ислом ба шумор меравадки бо асли куфр ба тоғут дар тазод мебошад.

Шакки хам вужуд надорадки низомиён ва нийрухойи амниятий касони хастандки бо ёри ва таъйиди хукуматхо аркони хукми онхо тасбит карда ва қавонини секуляристий ва ғейри шаръийро бо зури аслаха бар мардум тахмил намуда ва муслимини мужохидро ба далили пардохтан ба амри даъват ва жиход дар рохи татбиқи қонуни шариати аллох асир, зиндоний, шиканжа ва ба қатл мерасонанд. Бар ин асос хукми чанин ашхоши хамчун арбобони хатокор, золим ва тоғутишон мебошад. Аллох мутаол дар ин замина мефармояд:

إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ( قصص/ ۸(

Хамоно фиръавн ва хомон ва сарбозони онхо хатокор буданд.

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (قصص/ ۴۰(

Пас фиръавн ва сарбозонишро фуру гирифтем ва ононро дар дарё афкондем бинигарки фаржоми кори ситамкорон чигуна буд.

وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ (نساء/ ۷۶(

Ва касоники кофар шуданд дар рохи тоғут межанганд.

(идома дорад…….)

Чигунагийи анжоми омодагийи низомий ба унвони ек вожиби шаръий дар жавомеъи мухталифи мовжуд.

(3- қисмат)

Дар шархи ин хадис имоми Нававий гуфта аст: “ Ин тўвбихи шадид дар мовриди фаромуши тирандозий баъди аз ёдгирийи он, дар мовриди каси астки ин корро ёд мегирад сипас бидуни узр онро тарк мекунадки, ин холат ба шиддат мовриди карохат қарор гирифта аст.” Ин ваъийд дар хаққи каси астки тирандозийро ёд мегирад сипас бар намудани он мувозибат намекунад то инки онро фаромуш мекунад пас холи касики аслан онро намеомузад, бояд чигуна бошад?!

Пас ин мовриди комилан жиддий аст ва шўхи ва мазохий дар он нест. Бар хар мусалмон вожиб аст то ба андозайи хаддиақал мумкин аз тамриноти низомий жихати омодаги барои қитол бархурдор бошад,хатто агар қитол дар рохи аллох тавассути ек нафар нез сурат пазирад боз машруъ аст. Худованди мутаол мефармояд:

« فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلا نَفْسَكَ وَحَرِّضْ الْمُؤْمِنِينَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَاللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنكِيلا»  (نساء/ ۸۴ )

Бар ин асос росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба ёдгирийи фунуни низомий( асб саворий тирандозий ва шино) ба фарзандон нез дастури акид доданд.

Замоники амри вожиб ва зарурий менамуд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам касониро жихати фарогирийи он амр менамуд ва дар ин омузиш дин ва маслак ёд диханда нодида гирифта мешуд чунончи дар жомеъи Термизий аз Зайд ибни Собит нақл мекунад:” Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маро фармон додки забони сарёнийро ёд бигирам”. Ва имоми Шофеъий нез аз инки илми пизишкий назди насоро махсур гашта нигарон буданд ва муслиминро тарғиб мекардандки онро аз онхо биёмузанд ва худ мустақил гарданд.

Дар ин сурат омузиши низомий ба далили ахамиятики аз лахози “ вожиби айний” будан дар “вазъи мовжуд” дорад ва ба далили инки муқаддима астки танхо тавассути он ек вожиб анжом мегирад ва аз мафосид ва мушкилоти адида жиловгирий менамояд, пардохтан ба он бо хифзи арзишхойи исломий худ ва бидуни дар назар гирифтани бовархо ва дини омузиш диханда, вожиб мебошад. [۴]”

Омузиш дидан ва тамрин кардан дар замони қадим барои хаммайи мусалмонон муяссар ва осон буд ва он хам ба далили сода будани силохи жангий аз лахози каммият ва кейфият буд, аммо хамрох бо пазириши аслаха, он хам бо кашфи борут, ва зухури силоххойи кушанда ва сангин, хокимони золим аз тарси инки мардум ононро мовриди мухосиба қарор диханд, хамл кардани силох ва тамрин бар он ба гурухи муайяни аз мардумки бо онон валоъ ва дусти доштанд  ва артеш номида мешуданд, мухсур намуданд. Ва пейваста боқий мардум аз он махрум буданд.

Балки илова бар он мардум дар бештари овқот мақхури ин иқлияти мусаллах буданд ва барои инки мурдуми ин мақхур будан хақиқийки шомили холишон шуда астро ихсос накунанд хокимони золим онхоро ғарқи тамоми ончизи намудандки онхоро аз ин амр ғофил созад; аз кешмекеш кардан бар луқмайи айш ва тижорат гирифта то машғулияти бар лахв ва лаъаб ва мусиқий ва саргармий, ва аз мусобиқот ва рафтан ба бошгоххойи варзиший то найрангхойи расонахойи жамъий ва ахзоб ва интихобот ва рафтан ба мажлис ва даргирихойи лафзий ақидатий ва дигар равишхойи шайтонийки барои найранг ва гул задани мардум мадди назаришон буд.

Дар ин шароити жадидки собиқайи торихий надорад чи бояд кард? Агар татбиқ ва амалий намудани ек вожиби шаръий ( мисли вузуъ) ва фарзи айн ( мисли намоз) аз коноли табиияш сурат нагирифт бояд ба тарки вожиб ва фарзи айн иқдом намуд ё ба рохкори жадиди панох жуст?

(идома дорад……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(116- қисм)

Мана бу залиллик мусулмонлар яна қайтадан жиход  ва аслаха билан динларига қайтмагунларича давом этади, чунки кофирлар махсусан секуляр кофирлар биринчи бўлиб мусулмонларни динларининг тўрт мафхумидан махрум қилишади ва мусулмонлар қуролли жанг ва жиход билан динларининг тўрт мафхумини ўзларига қайтармас эканлар ва динларидан узоқлашиб унга қайтмас эканлар, мана бу залиллик давом этаверади:

  إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ،وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ،وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ.

Сизлар ийъна муомаласини қилган ( бу шундай бир муомалаки, киши бир матони бошқа бир кишидан юқори бахога сотиб олади ва қарздор бўлганлиги сабаб шу матони ўша кишини ўзига сотади) ва  молни думини ушлаган ва дехқончилик билан хурсанд бўлган ва аллох йўлидаги жиходни тарк қилган пайтингизда, аллох сизларни устингизга залилликни, пастликни хукмрон қилиб қўяди ва уни сизлардан то динингизга қайтмагунингизча  узоқлаштирмайди.

Бошқа бир хадисда эса шаръий қуролли жангни тарк қилиш ва жиходдаги қаттиққўлликни кўрсатмаслик ва мунофиқларни сафига қўшилиш жумлалари  келтирилган:

 “مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ

Ва хатто жиходни тарк қилиш ёки мана шу қаттиққўлликни,ғазабни шаръий йўл билан харж қилишни истаётган бир мужохидни таъминламаслик ё бир мужохидни оиласини шаръий йўл билан сақлаб турмаслик хам, шахсга бирданига тушадиган чақмоқ,бало, қаттиқ ва халок қилувчи  мусибатлар қиёмат бўлишидан олдин  нозил бўлишига сабаб бўлади: 

مَنْ لَمْ يَغْزُ،أَوْ يُجَهِّزْ غَازِيًا،أَوْ يَخْلُفْ غَازِيًا فِي أَهْلِهِ بِخَيْرٍ، أَصَابَهُ اللَّهُ بِقَارِعَةٍ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ .

Аллох таоло мана шу азоб хақида мархамат қилади:

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمْ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنْ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلا قَلِيلٌ *إِلا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(توبة/38-39(

Эй мўъминлар, сизларга нима бўлдики, аллох йўлида (жиходга) чиқинглар, дейилса, ўз ерингизга ( яъни юртингизга) ёпишиб олдингиз?! Охират (неъматлари)дан юз ўгириб, хаёти дунё (лаззатлари) га рози бўлурмисиз?! Охират олдида бу дунё матоси жуда оз нарса- ку?! Охират олдида бу дунё матоси жуда оз нарса-ку?! ** Агар жиходга чиқмасангизлар, ( аллох) сизларни аламли азоб билан азоблар ва ўрнингизга бошқа бир қавмни келтирур. Сизлар эса у зотга бирон зиён етказа олмайсизлар. Аллох хамма нарсага қодирдир.

Яъни аллохни шариатидаги қонунларга мувофиқ бўлган қаттиққўлликни, ғазабни тарк қилиш аллохни ва ўзимизни душманларимизни қаршисидаги залилликка тан бериш ва бу дунёдаги, қиёматдаги азобни сотиб олиш ва мунофиқларни,секулярзадаларни сафига қўшилиш ва хатто ўзимизни нобуд қилиш  билан баробардур, худди шу нарсаларга мусулмонлар асрлардан буён то  хозирги кунгача  хам  гирифтор бўлиб юришибди.

Мана  энди бир мўъмин мусулмондан қуйидагиларни сўраса хам бўлади: кофирларнинг махсусан секуляр кофирларнинг мажбурий қаттиққўлликларидан иборат бўлган мусулмонларга қарши доимий жанг қилишларига қарши ва турли-хил вахшийлик билан мусулмонларнинг диёрларини нобуд қилиш йўлида, ўзларини қонунларини ва хукуматларини қабул қилдириш учун  қилаётган қирғинларига қарши нима қилиш керак? Нималарни таклиф қилган бўлардингиз? Ё андалусга ўхшаш   ва  ўтган бир,икки аср олдинги кофирларнинг қонунларини махсусан секуляр қонунларни бизларни устимизга мажбурлаб юкланса ва ана ўшанча фақирликлар,амниятсизликлар бошимизга келса хам  қўл қовуштириб ўтираверамизми? Ва ташқи босқинчи кофирларни ва махаллий секуляр муртадларни  қулига айланиб зиллатга, секуляризм динини қонунларига  таслим бўламизми? Иззатни фақатгина аллохга ва росулига ва мўъминларга хос деб биладиган ислом динидан нимани кутамиз?

  وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ(منافقون/8)

Холбуки, куч-қудрат аллохники, унинг пайғамбариники ва мўъминларникидир. лекин мунофиқлар (буни) билмаслар.

Ха, аллох таоло шаръий дифоъдан ташқари шариат қонунларига мувофиқ бўлган  озод қилувчи қуролли жангга ва қаттиққўлликка рухсат берган ва бу борада керакли интизомни вужудга келтирган, бу хақида  душманшуносий дарсимизда ишора қилиб ўтганмиз. Яъни кофирларга қарши қилинадиган қаттиққўллик,ғазаб  хам ўзига яраша интизомга эга.

Агар мусулмонлар аллох уларга фойдаланиш учун берган қаттиққўлликдан, ғазабдан фойдаланишмаса ва жиноятчиларни,кофирларни дафъ қилишмаса, шубхасиз чорва хайвонларидан хам пастроқ бўлган мана шу кимсаларни қўли билан бутун ер юзини фасод эгаллаб олади, лекин аллох таоло жахондагиларга нисбатан лутф-мархамат қилган  ва мусулмонларни ихтиёрига қаттиққўлликни,ғазабни бериб қўйган, мана шу қаттиққўллик ва ғазаб ер юзида фасодни тарқалиб кетишига тўсиқ бўлади:

  وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏(بقره/251)

Агар аллох одамларнинг айримларини айримлари билан дафъ қилиб турмас экан, шубхасиз, ер фасодга дучор бўлади. лекин аллох барча оламлар устида фазлу карам сохибидир.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(116- قیسم)

مَنَه بُو زَلِیللِیک مُسُلمانلَر یَنَه قَیتَه دَن جِهاد وَ اَسلَحَه بِیلَن دِینلَرِیگه قَیتمَه گوُنلَرِیچَه دَوام اِیتَه دِی، چوُنکِی کافِرلَر مَخصُوصاً سِکوُلار کافِرلَر بِیرِینچِی بوُلِیب مُسُلمانلَرنِی دِینلَرِینِینگ توُرت مَفهُومِیدَن مَحرُوم قِیلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَر قوُراللِی جَنگ وَ جِهاد بِیلَن دِینلَرِینِینگ توُرت مَفهُومِینِی اوُزلَرِیگه قَیتَرمَس اِیکَنلَر وَ دِینلَرِیدَن اوُزاقلَه شِیب اوُنگه قَیتمَس اِیکَنلَر، مَنَه بُو زَلِیللِیک دَوام اِیتَه وِیرَه دِی: إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ،وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ،وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ. سِیزلَر عِینَه مُعامَلَه سِینِی قِیلگن ( بُو شوُندَی بِیر مُعامَلَه کِی، کِیشِی بِیر مَتانِی باشقَه بِیر کِیشِیلَردَن یوُقارِی بَهاگه ساتِیب آلَه دِی وَ قَرضدار بوُلگنلِیگِی سَبَب شوُ مَتانِی اوُشَه کِیشِینِی اوُزِیگه ساتَه دِی) وَ مالنِی دُومِینِی اوُشلَه گن وَ دِهقانچِیلِیک بِیلَن حُورسَند بوُلگن وَ اَلله نِی یوُلِیدَگِی جِهادنِی تَرک قِیلگن پَیتِینگِیزدَه، اَلله سِیزلَرنِی اوُستِینگِیزگه زَلِیللِیکنِی،پَستلِیکنِی حُکمران قِیلِیب قوُیَه دِی وَ اوُنِی سِیزلَردَن تا دِینِینگِیزگه قَیتمَه گوُنِینگِیزچَه اوُزاقلَشتِیرمَیدِی. ^[1]

باشقَه بِیر حَدِیثدَه اِیسَه شَرعِی قوُراللِی جَنگنِی تَرک قِیلِیش وَ جِهاددَگِی قَتتِیق قوُللِیکنِی کوُرسَتمَسلِیک وَ مُنافِقلَرنِی صَفِیگه قوُشِیلِیش جُملَه لَرِی کِیلتِیرِیلگن: “مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ^[2] وَ حَتَّی جِهادنِی تَرک قِیلِیش یاکِی مَنَه شوُ قَتتِیق قوُللِیکنِی، غَضَبنِی شَرعِی یُول بِیلَن حَرج قِیلِیشنِی اِیستَه یاتگن بِیر مُجاهِدنِی تَعمِینلَه مَسلِیک یا بِیر مُجاهِدنِی عائِلَه سِینِی شَرعِی یُول بِیلَن سَقلَب توُرمَسلِیک هَم، شَخصگه بِیردَه نِیگه توُشَه دِیگن چَقماق، بَلا، قَتتِیق وَ هَلاک قِیلوُچِی مُصِیبَتلَر قِیامَت بوُلِیشِیدَن آلدِین نازِیل بوُلِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِی: مَنْ لَمْ يَغْزُ،أَوْ يُجَهِّزْ غَازِيًا،أَوْ يَخْلُفْ غَازِيًا فِي أَهْلِهِ بِخَيْرٍ، أَصَابَهُ اللَّهُ بِقَارِعَةٍ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ . ^[3]

اَلله تَعالَی مَنَه شُو عَذاب حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِی:   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمْ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنْ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلا قَلِيلٌ *إِلا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(توبة/38-39( اِی مُؤمِنلَر،سِیزلَرگه نِیمَه بوُلدِیکِی، اَلله یوُلِیدَه (جِهادگه) چِیقِینگلَر، دِییِیلسَه، اوُز یِیرِینگِیزگه ( یَعنِی یوُرتِینگِیزگه) یاپِیشِیب آلدِینگِیز؟! آخِیرَت ( نِعمَتلَرِی)دَن یوُز اوُگِیرِیب، حَیاتِی دُنیا (لَذذَتلَرِی)گه راضِی بوُلوُرمِیسِیز؟! آخِیرَت آلدِیدَه بُو دُنیا مَتاسِی جوُدَه آز نَرسَه – کوُ؟! ** اَگر جِهادگه چِیقمَه سَنگِیزلَر، ( اَلله) سِیزلَرنِی اَلَملِی عَذاب بِیلَن عَذابلَر وَ اوُرنِینگِیزگه باشقَه بِیر قَومنِی کِیلتِیرُور. سِیزلَر اِیسَه اوُ ذاتگه بِیران زِیان یِیتکَه زَه آلمَیسِیزلَر. اَلله هَمَّه نَرسَه گه قادِردِیر.

یَعنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُوافِق بوُلگن قَتتِیق قوُللِیکنِی، غَضَبنِی تَرک قِیلِیش اَلله نِی وَ اوُزِیمِیزنِی دُشمَنلَرِیمِیزنِی قَرشِیسِیدَگِی زَلِیللِیککَه تَن بِیرِیش وَ بسو دُنیادَگِی، قِیامَتدَگِی عَذابنِی ساتِیب آلِیش وَ مُنافِقلَرنِی، سِکوُلارزَدَه لَرنِی صَفِیگه قوُشِیلِیش وَ حَتَّی اوُزِیمِیزنِی نابوُد قِیلِیش بِیلَن بَرابَردوُر، حوُددِی شوُ نَرسَه لَرگه مُسُلمانلَر عَصرلَردَن بوُیان تا حاضِرگِی کوُنگه چَه هَم گِیرِیفتار بوُلِیب یوُرِیشِیبدِی.

مَنَه اِیندِی بِیر مُؤمِن مُسُلماندَن قوُیِیدَگِیلَرنِی سوُرَه سَه هَم بوُلَه دِی: کافِرلَرنِینگ مَخصُوصاً سِکوُلار کافِرلَرنِینگ مَجبُورِی قَتتِیق قوُللِیکلَرِیدَن عِبارَت بوُلگن مُسُلمانلَرگه قَرشِی دائِمِی جَنگ قِیلِیشلَرِیگه قَرشِی وَ توُرلِی – هِیل وَحشِیلِیک بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ دِیارلَرِینِی نابوُد قِیلِیش یُولِیدَه، اوُزلَرِینِی قانوُنلَرِینِی وَ حُکوُمَتلَرِینِی قَبوُل قِیلدِیرِیش اوُچُون قِیلَه یاتگن قِیرغِینلَرِیگه قَرشِی نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ نِیمَه لَرنِی تَکلِیف قِیلگن بوُلَردِینگِیز؟ یا اَندَلوُسگه اوُحشَش وَ اوُتگن بِیر، اِیککِی عَصر آلدِینگِی کافِرلَرنِینگ قانوُنلَرِینِی مَخصُوصاً سِکوُلار قانوُنلَرنِی بِیزلَرنِی اوُستِیمِیزگه مَجبوُرلَب یوُکلَنسَه وَ اَنَه اوُشَنچَه فَقِیرلِیکلَر، اَمنِیَتسِیزلِیکلَر باشِیمِیزگه کِیلسَه هَم قوُل قاووُشتِیرِیب اوُتِیرَه وِیرَه مِیزمِی؟ وَ تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی وَ مَحَلِّی سِکوُلار مُرتَدلَرنِی قوُلِیگه اَیلَه نِیب زِللَتگه، سِکوُلارِیزم دِینِینِی قانوُنلَرِیگه تَسلِیم بُولَه مِیزمِی؟ عِززَتنِی فَقَطگِینَه اَلله گه وَ رَسُولِیگه وَ مُؤمِنلَرگه خاص دِیب بِیلَه دِیگن اِسلام دِینِیدَن نِیمَه نِی کوُتَه مِیز؟    وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّالْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ(منافقون/8) حالبُوکِی، کوُچ- قُدرَت اَلله نِیکِی، اوُنِینگ پَیغَمبَرِینِیکِی وَ مُؤمِنلَرنِیکِیدِیر. لِیکِن مُنافِقلَر ( بوُنِی) بِیلمَسلَر.

حَه، اَلله تَعالَی شَرعِی دِفاعدَن تَشقَه رِی شَرِیعَت قانوُنلَرِیگه مُوافِق بوُلگن آزاد قِیلوُچِی قوُراللِی جَنگگه وَ قَتتِیق قوُللِیککَه رُحصَت بِیرگن وَ بُو بارَه دَه کِیرَکلِی اِنتِظامنِی وُجُودگه کِیلتِیرگن، بُو حَقِیدَه دُشمَنشوُناسِی دَرسِیمِیزدَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتگنمِیز. یَعنِی کافِرلَرگه قَرشِی قِیلِینَه دِیگن قَتتِیق قوُللِیک، غَضَب هَم اوُزِیگه یَرَشَه اِنتِظامگه اِیگه.

اَگر مُسُلمانلَر اَلله اوُلَرگه فایدَه لَه نِیش اوُچُون بِیرگن قَتتِیق قوُللِیکدَن، غَضَبدَن فایدَه لَه نِیشمَسَه وَ جِنایَتچِیلَرنِی، کافِرلَرنِی دَفع قِیلِیشمَسَه، شُبهَه سِیز چاروَه حَیوانلَرِیدَن هَم پَستراق بوُلگن مَنَه شُو کِیمسَه لَرنِی قوُلِی بِیلَن بوُتوُن یِیر یوُزِینِی فَساد اِیگللَب آلَه دِی، لِیکِن اَلله تَعالَی جَهاندَگِیلَرگه نِسبَتاً لُطف – مَرحَمَت قِیلگن وَ مُسُلمانلَرنِی اِیختِیارِیگه قَتتِیق قوُللِیکنِی، غَضَبنِی بِیرِیب قوُیگن، مَنَه شُو قَتتِیق قوُللِیک وَ غَضَب یِیر یوُزِیدَه فَسادنِی تَرقَه لِیب کِیتِیشِیگه توُسِیق بوُلَه دِی: وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏(بقره/251) اَگر اَلله آدَملَرنِینگ اَیرِیملَرِینِی اَیرِیملَرِی بِیلَن دَفع قِیلِیب توُرمَس اِیکَن، شُبهَه سِیز، یِیر فَسادگه دوُچار بوُلَه دِی. لِیکِن اَلله بَرچَه عالَملَر اوُستِیدَه فَضلوُ کَرَم صاحِیبِیدوُر.

(دوامی بار…….)

---

[1] روى أبو داود (3462)صححه الألباني في صحيح أبي داود .

[2]مسلم: الإمارة (1910) , والنسائي: الجهاد (3097) , وأبو داود: الجهاد (2502)

[3] روى أبو داود (2503) حسنه الألباني في صحيح أبي داود .

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(116- قسمت)

این ذلیلی ادامه دارد تا زمانی که مسلمین دوباره با جهاد و اسلحه به دینشان بر گردند، چون کفار و بخصوص کفار سکولار اولین کاری که می کنند مسلمین را از آن 4 مفهوم دینشان تهی می کنند، و تا زمانی که مسلمین با جنگ مسلحانه و جهاد آن 4 مفهوم دین را به خودشان بر نگردانند از دینشان فاصله گرفته اند و به دینشان برنگشته اند، و این ذلیلی بر آنها ادامه دارد:إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ،وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ،وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ.[1]آن‌گاه كه شما معامله عينه كرديد[اين معامله به اين صورت است كه فردي ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كالايي را به قیمت بالائی از فردي مي‌خرد و به دلایلی مثل بدهکار بودن جنس را به قیمت پائین تری به همان شخص مي‌فروشد] و دم گاو را گرفتيد وبه كشاورزي خوشنود شديد و جهاد در راه الله را ترك كرديد، الله ذلت و پستي را بر شما چيره می کند و آن را از شما دور نخواهد كرد تا وقتي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كه به دين‌تان برگرديد .

در حدیث دیگری هم هست ترک جنگ مسلحانه ی شرعی،و خرج نکردن نهایت خشونت در جهاد، وارد شدن به صف منافقین است: “مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ[2] و حتی ترک جهاد و یا مجهز نکردن یک مجاهدی که می خواهد این خشم را در مسیر شرعیش خرج کند یا نگهداری نکردن شرعی از خانواده ی یک مجاهد، باعث نزول قارعه و بلاو مصیبت سخت و مهلک و ناگهانی بر شخص می شود قبل از عذاب قیامت: مَنْ لَمْ يَغْزُ،أَوْ يُجَهِّزْ غَازِيًا،أَوْ يَخْلُفْ غَازِيًا فِي أَهْلِهِ بِخَيْرٍ، أَصَابَهُ اللَّهُ بِقَارِعَةٍ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ . [3]

که الله تعالی در مورد همین عذاب می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمْ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنْ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلا قَلِيلٌ *إِلا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(توبة/38-39(ای مؤمنان! «مَا لَکُمْ»: چه چیزتان شده است‌؟ چه خبرتان است‌؟ چرا شما؟ چرا هنگامی که به شما گفته می‌شود: (برای جهاد) در راه خدا حرکت کنید، سستی می‌کنید و دل به دنیا می‌دهید؟ آیا به زندگی این جهان به جای زندگی آن جهان خوشنودید؟ تمتّع و کالای این جهان در برابر تمتّع و کالای آن جهان، چیز کمی بیش نیست .‏اگر برای جهاد بیرون نروید، خداوند شما را (در دنیا با استیلاء دشمنان و بلاهای ناگهانی و غیره و در آخرت با آتش سوزان ) عذاب دردناکی می‌دهد و (شما را نابود می‌کند و) قومی را جایگزینتان می‌سازد که جدای از شمایند و هیچ زیانی به خدا نمی‌رسانید و خدا بر هر چیزی توانا است.

یعنی ترک خشونت طبق قانون شریعت الله مساوی است با تن دادن به ذلیلی در برابر دشمنان الله و دشمنان خودمان، و پذیرش و خرید عذاب در دنیا و قیامت،و داخل شدن به صف منافقین و سکولار زده ها ، و حتی نابود شدن خودمان، همین چیزی که قرنهاست مسلمین درآن گرفتار شده اند و الان هم هستند.

الان می شود از یک مسلمان مومن پرسید:در برابر خشونت تحمیلی کفار و بخصوص خشونت تحمیلی کفار سکولار که همیشه با مسلمین می جنگند و مرتکب انواع کشت و کشتارهای وحشیانه و نابودی سرزمینهای مسلمین می شوند تا حکومت و قوانین خودشان را بر مسلمین تحمیل کنند چه باید کرد؟ تکلیف چیست؟ دست روی دست بگذاریم تا مثل اندلس یا همین یکی دو قرن گذشته قوانین کفار و بخصوص قوانین سکولار بر ما تحمیل بشود، و اینهمه فقر و نا امنی بر ما تحمیل بشود، و تسلیم ذلت و بردگی کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار محلی و قوانین دین سکولاریسم بشویم؟ از دین اسلامی که عزت را تنها مخصوص الله و رسولش و مومنین دانسته چه انتظاری می رود؟ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّالْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ(منافقون/8) عزّت و قدرت از آن خدا و فرستاده او و مؤمنان است، ولیکن منافقان نمی‌دانند .‏

بله، الله تعالی علاوه بر دفاع مشروع، جنگ مسلحانه ی آزادیبخش را طبق قانون شریعتش، و خشونت را طبق قانون خودش بر علیه کفار اجازه داده است، و تنظیماتی به وجود آورده است که در درس دشمن شناسی به آن اشاره کردیم. یعنی خرج کردن خشونت در برابرکفار هم تنظیماتی دارد.

اگر مسلمین از خشونتی که الله به آنها داده استفاده نکنند و مجرمین و کفار را دفع نکنند، بدون شک توسط همینهائی که کمتر از حیوانات 4 پا هستند فساد تمام زمین را می گیرد، اما الله تعالی نسبت به جهانیان لطف و احسان دارد و ابزاری چون خشونت را در اختیارمسلمین قرار داده است که با این خشونت مانع فاسد شدن زمین بشوند :وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏(بقره/251) و اگر خداوند برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نکند ، فساد زمین را فرا می‌گیرد، ولی خداوند نسبت به جهانیان لطف و احسان دارد .‏

(ادامه دارد…….)

---

[1] روى أبو داود (3462)صححه الألباني في صحيح أبي داود .

[2]مسلم: الإمارة (1910) , والنسائي: الجهاد (3097) , وأبو داود: الجهاد (2502)

[3] روى أبو داود (2503) حسنه الألباني في صحيح أبي داود .