وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(110- қисм)

Аллох таоло ахли китоб хақида мархамат қилган пайтида:

 الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِیقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ (بقره/146)

Биз китоб ато этган кимсалар (яхудий ва насронийлар) уни (Мухаммад пайғамбарни) ўз фарзандларини таниган каби танийдилар. ( яъни ўзларини илохий китобларида у хақида ўқиганлар), ва албатта улардан бир гурухи билганлари холда хақиқатни беркитадилар.

Бир киши ўзини фарзанди эканини яхши билган холида, бу мени фарзандим эмас дейиши учун, у қанчалик ўжар ва хаққа қарши жанг қилувчи  бўлиши керак, фақатгина мутакаббир ва ўжар кимса бунчалик фосид ва золим бўлиши мумкин ва у ўзини хаққа таслим бўлишдан кўра юқорироқда деб билади, у ўзини аллох таоло жўнатган хақдан кўра олийроқда деб хисоблайди.

Огохона ўзларини ўжарлик, қайсарлик,хақдан қочишлик, хақга қарши жанг қилишлик каби мана бундай хатарли сифатларда кофирларга ўхшатган биродарларимиз, тезроқ мана бу булғанишлардан қутулишни фикрида бўлишлари керак, бўлмасам уларни бошига мана бу ёмон манбаънинг рухий ва рафторий самараси,натижалари келади, ўжарлик ва қайсарликдан келиб чиққан мана бу булғанишлар, онгли ва мақсадли,харакатланувчи вахдатнинг энг буюк тўсиқларидан бири  хисобланади. Мисол тариқасида айтилса:

-Бир киши ислом дини секуляризм динининг аслий рақиби эканини ва мана бу секуляристлар мусулмонлар динларини тўрт мафхумидан қўлларини тортмагунларича,уларни муртад қилмагунларича   мусулмонлар  билан хамиша жанг қилишларини жуда яхши билади, лекин у ўзини ихтиёри билан секуляристларни ва уларнинг демократиясини химоя қилади ва ошкора мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини нишонга олади.

-Бир киши ахли қибланинг 1,2,3,4 чи  сонли душманлари қайси эканини яхши билади, аммо фалончи қавмни  ё фалончи мазхабни ёмон кўргани,нафратлангани сабабли ўзини ихтиёри билан мана бу шаръий душманшуносийни ва душманларни даражаларга ажратишни бузиб ташлайди ва хатто баъзи ўринларда биринчи ва иккинчи ва учинчи сонли душманни фойдасига ошкора ахли қибла бўлган мусулмонларга қарши рухий ё қуролли  жангга киради, бу нарсани бизлар хозирги кунда сурияни, афғонистонни ва сумалини мисолида  кўриб турибмиз.

-Бир киши агар бир шахсни ё ахли қибладан бўлган гурухни исломдан чиқаришни ва уларни такфир қилишни хохласа, уларни жиноятни исбот қилиш бўйича тўрт филтердан ўтказиши ва уни аллох,росули томонидан тақдиқланиши, такфирни шартларидан ва такфирни монеъликларидан ўтказиши ва агар жиноятчи деб ташхис берилса, бу вақтдагина  уларни муртад деб номлаб уларни устида муртадларни ахкомларини ижро қилиши мумкинлигини  жуда хам яхши билади, аммо қасддан ва огохона мана бу мархалаларни хеч қайси бирини бажармайди ва осонлик билан ўзига мухолиф бўлган бошқа ахли қиблани такфир қилиш орқали катта жиноятга дучор бўлади ва ошкора мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида тўсиқни вужудга келтиради.

-Бир киши яхудийларни,насороларни, мажусийларни, собеинларни хукми мушриклардан фарқ қилишини ва мушриклар ё секуляристлар бошқа нарса эканини,бошқалар эса улардан фарқли  эканини  яхши билади ва аллох таоло яхудийларни, насороларни,мажусийлар, собеинларни мушриклар жумласидан хисобламаганлигини хам жуда яхши билади, аммо бизларнинг мана бу биродарларимиз аллохни хукмини ошкора бир четга суриб қўйиб, баъзи наждий уламоларнинг ва оли саъудни салтанат уламоларининг хато раъйларини истинод қилган холда, осонлик билан ахли қиблани мушриклар жумласидан деб санайди ва осонлик билан мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида тўсиқни, монеъни вужудга келтиради.

-Бир киши онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатни хифз қилиш ва тафарруқдан пархез қилиш ва бутун жахон кофирларининг,махаллий муртадларнинг улкан қудратини қаршисида мусулмонларнинг улкан қудратини вужудга келтириш учун нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ва исломий изтирорий бадал хукумат ва мужохидларнинг шўровий мажлисидан ташкил топган уч абзоргина мавжуд эканини яхши билади, аммо у ўзини ихтиёри билан ўжарлик қилади ва фалончи тафсирга ё мазхабга мухолиф бўлгани ёки ўрин, мақом  талашгани сабабли мусулмонларнинг буюк қудратидан четлашади ва хато йўлдан кетади.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(110- قیسم)

اَلله تَعالَی اَهلِی کِتاب حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن پَیتِیدَه:  الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِیقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ (بقره/146) بِیز کِتاب عَطا اِیتگن کِیمسَه لَر (یَهوُدِی وَ نَصرانِیلَر) اوُنِی (مُحَمَّد پَیغَمبَرنِی) اوُز فَرزَندلَرِینِی تَنِیگن کَبِی تَنِیدِیلَر. ( یَعنِی اوُزلَرِینِی اِلاهِی کِتابلَرِیدَه اوُ حَقِیدَه اوُقِیگنلَر)، وَ اَلبَتَّه اوُلَردَن بِیر گوُرُوهِی بِیلگنلَرِی حالدَه حَقِیقَتنِی بِیرکِیتَه دِیلَر.

بِیر کِیشِی اوُزِینِی فَرزَندِی اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلگن حالِیدَه، بُو مِینِی فَرزَندِیم اِیمَس دِییِیشِی اوُچُون، اوُ قَنچَه لِیک اوُجَر وَ حَققَه قَرشِی جَنگ قِیلوُچِی بوُلِیشِی کِیرَک، فَقَطگِینَه مُتَکَبِّر وَ اوُجَر کِیمسَه بوُنچَه لِیک فاسِد وَ ظالِم بوُلِیشِی موُمکِین وَ اوُ اوُزِینِی حَققَه تَسلِیم بوُلِیشدَن کوُرَه یوُقارِیراقدَه دِیب بِیلَه دِی، اوُ اوُزِینِی اَلله تَعالَی جوُنَتگن حَقدَن کوُرَه عالِیراقدَه دِیب حِسابلَیدِی.

آگاهانَه اوُزلَرِینِی اوُجَرلِیک،قَیصَرلِیک، حَقدَن قاچِیشلِیک، حَقگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشلِیک کَبِی مَنَه بوُندَی خَطَرلِی صِیفَتلَردَه کافِرلَرگه اوُحشَتگن بِرادَرلَرِیمِیز،تِیزراق مَنَه بُو بوُلغَه نِیشلَردَن قوُتوُلِیشنِی فِکرِیدَه بُولِیشلَرِی کِیرَک، بوُلمَسَم اوُلَرنِی باشِیگه مَنَه بوُ یامان مَنبَعنِینگ رُوحِی وَ رَفتارِی ثَمَرَه سِی، نَتِیجَه لَرِی کِیلَه دِی، اوُجَرلِیک وَ قَیصَرلِیکدَن کِیلِیب چِیققَن مَنَه بُو بوُلغَه نِیشلَر،آنگلِی وَ مَقصَدلِی حَرَکَتلَه نُوچِی وَحدَتنِینگ اِینگ بوُیُوک توُسِیقلَرِیدَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی. مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتِیلسَه:

• بِیر کِیشِی اِسلام دِینِی سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ اَصلِی رَقِیبِی اِیکَه نِینِی وَ مَنَه بُو سِکوُلارِیستلَر مُسُلمانلَر دِینلَرِینِی توُرت مَفهُومِیدَن قوُللَرِینِی تارتمَه گوُنلَرِیچَه، اوُلَرنِی مُرتَد قِیلمَه گوُنلَرِیچَه مُسُلمانلَر بِیلَن هَمِیشَه جَنگ قِیلِیشلَرِینِی جوُدَه یَحشِی بِیلَه دِی، لِیکِن اوُ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن سِکوُلارِیستلَرنِی وَ اوُلَرنِینگ دِیماکرَه تِیَه سِینِی حِمایَه قِیلَه دِی وَ آشکارَه مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِینِی نِشانگه آلَه دِی.

• بِیر کِیشِی اَهلِی قِبلَه نِینگ 1-2-3-4 چِی سانلِی دُشمَنلَرِی قَیسِی اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا فَلانچِی قَومنِی یا فَلانچِی مَذهَبنِی یامان کوُرگه نِی، نَفرَتلَنگه نِی سَبَبلِی اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن مَنَه بوُ شَرعِی دُشمَنشوُناسِینِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشنِی بوُزِیب تَشلَیدِی وَ حَتَّی بَعضِی اوُرِینلَردَه بِیرِینچِی وَ اِیککِینچِی وَ اوُچِینچِی سانلِی دُشمَننِی فایدَه سِیگه آشکارَه اَهلِی قِبلَه بوُلگن مُسُلمانلَرگه قَرشِی رُوحِی یا قوُراللِی جَنگگه کِیرَه دِی، بُو نَرسَه نِی بِیزلَر حاضِرگِی کوُندَه سوُرِیَه نِی، اَفغانِستاننِی وَ سُومالِینِی مِثالِیدَه کوُرِیب توُرِیبمِیز.

• بِیر کِیشِی اَگر بِیر شَخصنِی یا اَهلِی قِبلَه دَن بوُلگن گوُرُوهنِی اِسلامدَن چِیقَه رِیشنِی وَ اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشنِی هاحلَسَه، اوُلَرنِی جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش بوُیِیچَه توُرت فِیلتِیردَن اوُتکَه زِیشِی وَ اوُنِی اَلله،رَسُولِی تامانِیدَن تَصدِیقلَه نِیشِی، تَکفِیرنِی شَرطلَرِیدَن وَ تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِیدَن اوُتکَه زِیشِی وَ اَگر جِنایَتچِی دِیب تَشخِیص بِیرِیلسَه، بُو وَقتدَگِینَه اوُلَرنِی مُرتَد دِیب ناملَب اوُلَرنِی اوُستِیدَه مُرتَدلَرنِی اَحکاملَرِینِی اِجرا قِیلِیشِی موُمکِینلِیگِینِی جوُدَه هَم یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا قَصددَن وَ آگاهانَه مَنَه بُو مَرحَلَه لَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِینِی بَجَرمَیدِی وَ آسانلِیک بِیلَن اوُزِیگه مُخالِف بُولگن باشقَه اَهلِی قِبلَه نِی تَکفِیر قِیلِیش آرقَه لِی کَتتَه جِنایَتگه دوُچار بوُلَه دِی وَ آشکارَه مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِینِی قَرشِیسِیدَه توُسِیقنِی وُجُودگه کِیلتِیرَه دِی.

• بِیر کِیشِی یَهوُدِیلَرنِی، نَصارالَرنِی، مَجُوسِیلَرنِی، صابِیئِنلَرنِی حُکمِی مُشرِکلَردَن فَرق قِیلِیشِینِی وَ مُشرِکلَر یا سِکوُلارِیستلَر باشقَه نَرسَه اِیکَه نِینِی، باشقَه لَر اِیسَه اوُلَردَن فَرقلِی اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه دِی وَ اَلله تَعالَی یَهوُدِیلَرنِی، نَصارالَرنِی،مَجُوسِیلَر، صابِیئِنلَرنِی مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن حِسابلَه مَه گنلِیگِینِی هَم جوُدَه یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز اَلله نِی حُکمِینِی آشکارَه بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیب، بَعضِی نَجدِی اوُلَمالَرنِینگ وَ آلِ سَعُودنِی سَلطَنَت اوُلَمالَرِینِینگ خَطا رَعیلَرِینِی اِستِناد قِیلگن حالدَه،آسانلِیک بِیلَن اَهلِی قِبلَه نِی مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن دِیب سَنَیدِی وَ آسانلِیک بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِینِی قَرشِیسِیدَه توُسِیقنِی،مانِعنِی وُجُودگه کِیلتِیرَه دِی.

• بِیر کِیشِی آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی حِفظ قِیلِیش وَ تَفَرُّقدَن پَرهِیز قِیلِیش وَ بوُتُون جَهان کافِرلَرِینِینگ، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ اوُلکَن قُدرَتِینِی قَرشِیسِیدَه مُسُلمانلَرنِینگ اوُلکَن قُدرَتِینِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش اوُچُون نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت  وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت وَ مُجاهِدلَرنِینگ شوُراوِی مَجلِیسِیدَن تَشکِیل تاپگن اوُچ اَبزارگِینَه مَوجُود اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه دِی،اَمّا اوُ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اوُجَرلِیک قِیلَه دِی وَ فَلانچِی تَفسِیرگه یا مَذهَبگه مُخالِف بوُلگه نِی یاکِی اوُرِین، مَقام تَلَشگه نِی سَبَبلِی مُسُلمانلَرنِینگ بُویُوک قُدرَتِیدَن چِیتلَه شَه دِی وَ خَطا یوُلدَن کِیتَه دِی.

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(110- قسمت)

زمانی که الله تعالی در مورد اهل کتاب می فرماید :الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِیقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ (بقره/146)‏آنان که بدیشان کتاب (آسمانی) داده‌ایم، او را (محمّد و پیغمبر خاتم را، خوب) می‌شناسند، بدان گونه که پسران خود را می‌شناسند، و برخی از آنان بی‌گمان حق را پنهان می‌دارند، در حالی که می‌دانند. یعنی کسی می تواند این قدر لجباز و حق ستیز بشود که – بدون در نظر گرفتن خوب و بد و بدون در نظر گرفتن عواقب و سود و زیان-  بگوید این فرزند من فرزندم نیست، در حالی که فرزندش است و خودش هم به این یقین دارد. تنها یک مکتبرِ لجباز می تواند اینقدر فاسد و ظالم باشد و خودش را بالاتر از آنی بداند که تسلیم حق بشود، و خودش را بالاتر از حقی بداند که الله تعالی فرستاده است.

برادران ما که آگاهانه در این صفت خطرناک لجبازی، لجاجت، حق گریزی و حق ستیزی خودشان را شبیه کفار کرده اند باید زود در فکر خلاص شدن ازاین آلودگی باشند، و گرنه باید منتظر ثمرات و سایر نتایج و آلودگی های روانی ورفتاری این منبع شر هم باشند که،  این آلودگی های ناشی از لجاجت و لجبازی یکی از عظیم ترین موانع وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی است . به عنوان مثال:

• کسی می داند و یقین دارد که سکولاریسم هم دینی است که رقیب اصلی دین اسلام است، و این سکولاریستها همیشه با مسلمین می جنگند تا مسلمین دست از 4 مفهوم اصلی دین اسلام بردارند و مرتدشان کنند، اما به میل خودش از سکولاریستها و دمکراسی آنها حمایت می کند و آشکارا وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین را نشانه می رود.
• کسی می داند و یقین دارد که دشمنان شماره 1و2و3و4 اهل قبله کدامها هستند اما چون از فلان قوم یا مذهب بدشان می آید و تنفر دارد، به میل خودش، این دشمن شناسی شرعی و درجه بندی دشمنان را به هم ریزد، و حتی در مواردی به نفع دشمنان شماره 1و2و3 آشکار بر علیه مسلمان اهل قبله وارد جنگ روانی یا مسلحانه می شود چیزی که ما هم اکنون هم در سوریه و افغانستان و صومالی و غیره می بینیم.
• کسی می داند و یقین دارد که هر شخص یا گروه اهل قبله ای را که می خواهند از اسلام خارجشان کنند و تکفیرشان کنند باید آنها را از 4 فیلتر مهم اثبات جرم، تأئید آن توسط الله و رسولش، شروط تکفیر و موانع تکفیر عبور بدهند و اگر مجرم تشخیص داده شدند آنوقت می تواند آنها را مرتد بنامد و احکام مرتدین را رویشان اجرا کند، اما عمدا و آگاهانه هیچ کدام از این مراحل را انجام نمی دهند و به راحتی با تکفیر سایر اهل قبله ی مخالف خودشان به راحتی دچار جرم بزرگی می شوند، و آشکارا در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین مانع درست می کنند.
• کسی می داند و یقین دارد که حکم یهود و نصارا و مجوس و صابئین با مشرکین فرق دارد، مشرکین یا سکولاریستهای چیزی هستند و بقیه چیز دیگری، و این هم می دانند و یقین دارند که الله تعالی یهود و نصارا و مجوس و صابئین را جزء مشرکین حساب نکرده است، اما این برادران ما به میل خودشان آشکارا حکم الله را می گذارند کنار و با استناد به رای اشتباه بعضی از علمای نجد و علمای درباری آل سعود به راحتی اهل قبله را جزو مشرکین می دانند، و به همین راحتی در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین سد و مانع درست می کنند.
• کسی می داند و یقین دارد که تنها 3 ابزارِ حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و حکومت بدیل اضطراری اسلامی و مجلس شورای مجاهدین برای حفظ و نگهداری از وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی و پرهیز از تفرق، و به وجود آوردن قدرت عمده ی مسلمین در برابر قدرت عمده ی کفار جهانی و مرتدین محلی وجود دارد، اما به میل خودش لجاجت به خرج می دهد و به دلیل مخالفت با فلان تفسیر یا مذهب یا حب جاه و مقام از قدرت بزرگ مسلمین فاصله می گیرد و مسیر اشتباه را می رود.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(67- қисмат)

Ин ек тарафи қазия астки номашруъ ва нопасанд будани намойиши куштахо бар бозмондагони жомеъайи куффорро нишон медихад холо чи расид ба намойиши чигунагийи куштани усаройи онхо дар майдонхойи жанг. Алъон биравем суроғи жомеъайи муслимин. Аллох таоло ба сирохат мефармояд:

: هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ یُحِبُّونَکُمْ (آل عمران/119)

Хон! ( эй мўъминон!) ин шумойидки ононро ( ба хотири қовм ва хеш ё дусти ва….) дуст медорид, ва ишон шуморо дуст намедоранд.

Бар хамин мабнойи дусти мостки каси чун Умар бин Хаттоб розиаллоху анху сифориш мекунадки усаройи жангки аз қурайш гирифтанд хар каси қовм ва хешхойи худишро бикушад на дигарон, ва бар асоси хамин мабнойи дусти астки каси чун Абдуллох фарзанди Абдуллох бин Аби Убай ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сифориш мекунадки агар қасди куштани падаришро дорад ижоза бидихадки худиш ин корро бикунад на ек мусалмони дигар. Чун мумкин аст ба хотири шиддати дустиш нисбат ба падариш кинайи ек мусалмонро ба дил бигирад ва дар нихоят дастиш ба хуни хамон мусалмон олуда бишавад ва ек мусалмонро ба хотири ек кофар бикушад ва интури қиёмати худишро аз даст бидихад.

Хуб холо шумоки дар жилови дурбинхойи филмбардорий хазорон нафар мисли Абдуллох ибни Убайро жилови чашми хамсар ва фарзанд ва хохар ва бародар ва соири хувишони мусалмони онхо ба фажиътарин шевайи мумкин мекушид чи шифойи барои судури инхо вужуд дорад? Чиро ин бахш аз муслиминро ба кулли нодида мегирид? Ва кина нисбат ба худитонро дар дилишон мекорид? Ва ғейри мустақим онхоро ба жанг бо худитон ва хатто ба пейвастан ба душман хул медихид?

Дар инжури намойишхо на шифойи барои ин даста аз муслимин вужуд дорад ва на паёми хуби барои жомеъа куффор дарбар дорад ва чехрайи берахм аз муслиминро ба онхо нишон медихадки ба сирохат тавассути росулуллох саллаллоху алайхий васаллам нахий шуда аст ва бар ин боварамки кори астки мафосиди он бештар аз манофеъиш аст ва бархалофи суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст.

لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً ‏(احزاب/21)

Сармашқ ва улгуйи зебойи дар пайғамбари худо барои шумо аст. Барои касоники( доройи се вижагий бошанд:) умид ба худо дошта, ва жуёйи қиёмат бошанд, ва худойиро ( бо пейравийи аз қавониниш дар тамоми марохили зиндагий) бисёр ёд кунанд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар тамоми гуфторхо ва аъмолимон улгуйи мост на дигарон. Дигароники анжом ва намойиши ин аъмолро танхо ба усаройи куффор махдуд накарданд балки усаройи ахзоб ва гуруххойи исломийи мухолифишон хам аз ин намойишхо ва сенориохо дар амон нестанд.

Дарсхойи муқаддамотимонро дар инжо хотима медихем ва аз аллох таоло мехохем:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(66- қисмат)

1. Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. Агар ба суфийхо гуфта шавад мушрик ва мушрикин чи ироди дорад? Холо шумо чиро инро ба шодий муслимин гира мезанид? Шумо худитон қаблан аз лафзи мушрикини ахли китоб истефода кардаид.

Қаблан дар мовриди мушрик ё секуляр ва мушрикин ё секуляристхо ва тафовути онхо бо жомеъайи куффори яхудиён ва насронийхо ва мажус ва собеин дар қуръон ва суннати сахих ва тафовути хукми мушрикин ва секуляристхо бо соири куффор ба андозайи кофий сухбат шуда ва лозим ба такрор нест. Замоники аллох таоло жомеъайи куффори яхудиён ва насронийхо ва мажус ва собеинро бо лафзи мушрик ва мушрикин мовриди хитоб қарор надода аст ва онхоро машмули хукми мушрикин  ё секуляристхо қарор надода аст дигар ахли қибларо жузви мушрикин қарор додан новъи зулми ошкор ва ироди бузурги астки намешавад онро нодида гирифт.

Аммо инки чиро инро ба шодийи муслимин гира мезанем? Чун гира хурда аст. Еки ба шумо бигуяд шумо сил дорид ё вабо дорид ё ийдиз дорид дар холики надорид чи хисси ба шумо даст медихад? Читури мешавид? Ин танхо дар мовриди дунё ва равиши бархурд ва танзими равобити мардум дар дунёст, холо ек инсони номутаодил ва номезоний бадтар аз инро мегуяд: ба шумо мегуяд муртад дар холики нестид. Ба шумо мегуяд мушрик дар холики нестид. Ба шумо мегуяд ахли бидъат дар холики нестид.

Дар инжо ғейри аз танзими равобити мардум дар дунё хукми қиёматитон хам содир мекунанд ва ба шумо мегуянд дар дунё ва қиёмат интури хастид…..оё то сархадди жунун асабоний намешавид? Инхо мухаррибини шодийки хеч мухаррибини бисёри аз арзишхойи қонуни шариати аллох хам хастанд.

Дар мовриди қисмати охари суъолитон хам бояд арз кунамки ёрони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба унвони мисол солхо ба қасам хурдани ба ғейри аллох одат карда буданд…….  аммо боз ба сурати оддий ва ғейри иродий баъди аз ислом хам боз аз ин алфоз истефода мекарданд. Чора чи буд? Мисли хийли аз мохоки дучори иштибохоти дар гуфторимон ё коримон мешавем зуд бигу: ла илахо иллаллох.

Холо амсоли моки дар бисёри аз манотиқ насли аввали героиш ба салафияти жиходий ба хисоб меоем ва солхост бо адабиёти “ наждият” рушд кардаем ва ба тақлиди аз баъзи аз уламойи наждий ба хамма гуфтем мушрик ва мушрикин ва …….холо агар баъди аз бозгашт ба манжажи сахихи исломий боз ба сурати ғейри иродий ва ба сурати одат ва хатто иштибох ин каламотро дар жойи номуносибиш ба кор бурдем ва баъдан ислох кардем чи ишколи дорад? Магар мо аз сахоба бехтар хастем ё худойи накарда маъсум хастемки иштибох ва хато надошта бошем?

• Ассаламу алайкум ахи. Магар сарбуридани усаройи куффор боиси шифойи судури мўъминин намешавад? Пас чиро шумо ба намойиши он мухолиф хастид?

Бародари геромий куштан ва хатто чигунайи куштани усаройи жанги, бо намойиш ва нишон додани тасвирийи равиш ва марохил ва чигунагийи куштани онхо, ва хатто бо нишон додани лошайи куштахойи душман “ дар майдонхойи жанг” ба атрофиён фарқ дорад.

Муслимин лозим аст ва бояд марзхойи бейни қотиъият ва мудоро ва нармиш астро ёд бигиранд ва хар кудомро дар жойи худиш ба кор бигиранд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар айни шиддати бархурд ва қотиъият бо душманон жойгоххойи тараххум ва мехрабоний ва гузашт ва утуфат ва мудоро ва нармишро дар жойи худиш фаромуш намекард. Замони фатхи Хайбар ва исорати Сафия духтари Хуяй бин Ахтоб яхудий ва духтар аммуйиш, Билол розиаллоху анхуки ононро аз дохили қалъахо берун овард ва онхоро аз кинори бастагони кушта шуда  онхо убур дод. Заники хамрохи Сафия буд фарёд кашид ва бар сурати худ зад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз иқдоми Билол розиаллоху анху норохат шуд ва бу у фармуд: магар рахмат аз дили ту берун рафта аст? [1]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин иқдом ва инкори намойиши чанон сахнахойи вахшатноки ба бозмондагон,дунёйи жадидиро дар дили хазорон нафар мисли Сафия кошт, ва дидем ба махзи ирояйи ислом бар Сафия ишон исломро пазирофт ва шуд уммул мўъминин Сафия розиаллоху анхо.

(идома дорад……..)

---

[1]. دلائل النبوه، احمد بن حسین بیهقی (م 458)؛ ج 4، ص 232.بیروت، دارالکتب العلمیة، 1405 ق.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (109- қисм)  

Хар қандай холатда ўжарлик қуръонда лажжу лафзи билан келган, аллох таоло мархамат қилган сўзга ўхшайди:

 «لَّلَجُّوا فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (مومنون/75)،

ёки мархамат қиладики:

 «بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ» (ملک/21)

лекин худди шу маънони берадиган бошқа калималар хам бор, масалан: оёқ тираб олиш, Нух қавми хақида мархамат қиладики: 

«وَأصَرُّوُا وَاستَكبَروُا»

яна бир бошқа калима қайсарлик. Қайсарлик хам қуръонда бир неча бор келтирилган:

 وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ(هود/59).

Парвардигорларининг оятларини инкор қилган, унинг пайғамбарларига исён қилган ва барча қайсар,золимлар амру фармонига бўйинсунган од қабиласи- ана ўшалардир.

أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ  (ق/ 24)

(Шундан кейин дўзах ходимларидан икки фариштага айтилур):  барча (хаққа қаршилик қилгувчи) қайсар,яхшиликни маън қилгувчини жаханнамга ташланглар!

كَلَّا إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (مدثر/16)

Йўқ, (унинг таъмаси бехудадир)! Чунки у бизнинг оятларимизга қайсарлик қилгувчидир.

Очиқ-ойдин кўриниб турганидек ўжарлик,қайсарлик ва ботилга оёқ тираб туриб олишлик, мусулмонларни эмас  балки кофирларни сифатларидан хисобланади. Шуни хам  яхши билишимиз керакки, жахолат сабабли қилинган гунохлар кечирилади, одамни гунохига ўхшаш, аммо ўжарлик сабабидан қилинган  гунох эса кечирилмайди, худди шайтонни такаббури ва нажодпарастлиги каби .

 Ўжар инсон хам – шайтонга ўхшаб- хақ ва ботил ё яхши ва ёмон ё зиён ва фойда билан иши йўқ. Шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики:

«سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ»

нима учун? Чунки уларга хақни баён қилсанг ёки уларга хар қанча насихат қилсанг, улар айтишадики:

«سَمِعْنا وَ عَصَيْنا»

яъни”эшитдик ва осий бўлдик” , яхудийлар хам саййидимиз Мусога айтган эдиларки:

«وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آیَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِینَ» (اعراف/132)

Улар (Мусога): “бизларни сехрлаш учун қандай оят-мўъжиза келтирсанг хам биз сенга харгиз иймон келтиргувчи эмасмиз”, деганларидан кейин устларига тўфон (сел), чигиртка, бит, бақа ва қон (балоларини) очиқ  оят-мўъжизалар қилиб юбордик. Қачонки уларнинг устига бу азоб тушгач: “эй Мусо, сенга берган ваъдаси хаққи –хурмати, парвардигорингга дуо қил.

Шу сабабли аллох таоло бу дунёда мана буларни уларга жўнатди. Улар қиёматда хам ёмон вазиятга эга бўладилар:

 «سَوَاء عَلَیْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِیصٍ ‏» (ابراهیم/21)

(Энди эса) дод- вой қиламизми, сабр- қаноат қиламизми, биз учун баробардир – хеч қандай нажот йўқдир”.

Мутакаббир ва ўжар инсон хар қандай бадбахтликларга лойиқ. Чунки такаббур ва ўжарлик, инсоннинг барча бадбахтликларини манбаъси,булоғи хисобланади, такаббур ва ўжарлик бор бўлган жойда сулх ва осойиш йўқолишидан ташқари; тафарруқ, бошқаларни масхара қилиш, ғайри шаръий қасос олишлар, қуролли ё рухий  жанг ва низолар ёки ўтган ота-боболарни ва хозирги замондаги миллатларни  нотўғри суннатларига тобеъ бўлиш, бундан бошқа юзлаб касалликларга сабаб бўлади. Энди бу ерда шахсни устида аммаротум биссуъ нафси хоким бўлади.

Ўжарлик доимий бўлган пайтида аллох таоло  қуръонда айтадики: “зар хум” ташлаб қўй.

  «فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ» (توبه/95)

Улардан юз ўгиринглар. Ёки кофирларнинг мана бу сифатига дучор бўлган мунофиқ ва секулярзадаларга қарата мархамат қиладики:

 « فَإِن جَآؤُوکَ فَاحْکُم بَیْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن یَضُرُّوکَ شَیْئاً »)مائده/ 42)

Бас, агар сизга келсалар (хохласангиз), ўрталарида хакамлик қилинг, (хохласангиз) улардан юз ўгиринг. Агар улардан юз ўгирсангиз, зинхор сизга бирон зарар етказа олмаслар.

Мана бу холатда ўжарлик нафақат нафсни халок қилади,балки уни  ташқи ва ижтимоъий таъсирлари хам бор, у  жамиятга ва мухитга таъсир қилади ва жамиятни булғайди. Бундай шахслар ички мувозанатга эга бўлишмайди ва шахсий,оилавий, ижтимоъий ишларда хам инқирозга юз тутишади, агар биз баъзи биродарларимизга мувозанатсиз ва меъзонсиз деган бўлсак, улардаги баъзи ақидавий ва рафторий хақиқатларни баён қилганмиз холос. Албатта  мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни аксарини жохиллиги,уларнинг ўжарлар билан йўлдош бўлишига омил бўлган.

Яна қайтариб айтаман, мана бу хатарли, ўжарлик сифати мусулмонларни эмас ,балки кофирларникидур, бу сифат худди тафарруққа ўхшаб мусулмонларники эмас кофирларники,

   (وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ).

Энди агар бу билан мусулмонлар булғанган бўлсалар, улар мана бу хос сифатда ўзларини кофирларга ўхшатибдилар ва бу хос сифатда кофирлар каби  бўлишибди.

عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»

Бир қавмга ўзини ўхшатишлик,либос кийишда ва бошига салла  ўрашда,соқол қўйишда ва шунга ўхшаган бошқа ўринларда эмас, балки мана бунга ўхшаш ўринларга айтилган, бошқа ўринларда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан бошқа мусулмон ё ғайри мусулмон арабларни ўртасида фарқ бўлган эмас. Агар бир бегона одам сахобаларни хузурига янги келган бўлса, айтар эдики: росулуллох сизларни қайси бирингиз бўласиз?

(давоми бор……….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(109- قیسم)

هَر قَندَی حالَتدَه اوُجَرلِیک قُرآندَه لَجُّو لَفظِی بِیلَن کِیلگن، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگن سوُزگه اوُحشَیدِی:   «لَّلَجُّوا فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (مومنون/75)، یاکِی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  «بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ» (ملک/21)  لِیکِن حوُددِی شوُ مَعنانِی بِیرَه دِیگن باشقَه کَلِیمَه لَر هَم بار،مَثَلاً : آیاق تِیرَب آلِیش، نوُح قَومِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  «وَأصَرُّوُا وَاستَكبَروُا» یَنَه بِیر باشقَه کَلِیمَه قَیصَرلِیک. قَیصَرلِیک هَم قُرآندَه بِیر نِیچَه بار کِیلتِیرِیلگن:

–  وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ(هود/59). پَروَردِیگارلَرِینِینگ آیَتلَرِینِی اِنکار قِیلگن، اوُنِینگ پَیغَمبَرلَرِیگه عِصیان قِیلگن وَ بَرچَه قَیصَر، ظالِملَر اَمرُو فَرمانِیگه بوُیِینسوُنگن عاد قَبِیلَه سِی – اَنَه اوُشَه لَردِیر.

– أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ  (ق/ 24) ( شوُندَن کِییِین دوُزَخ خادِملَرِیدَن اِیککِی فَرِیشتَه گه اَیتِیلوُر): بَرچَه ( حَقگه قَرشِیلِیک قِیلگوُچِی) قَیصَر، یَحشِیلِیکنِی مَنع قِیلگوُچِینِی جَهَنَّمگه تَشلَنگلَر!

– كَلَّا إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (مدثر/16) یوُق، ( اوُنِینگ طَعمَه سِی بِیهُودَه دِیر)! چوُنکِی اوُ بِیزنِینگ آیَتلَرِیمِیزگه قَیصَرلِیک قِیلگوُچِیدِیر.

آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک اوُجَرلِیک،قَیصَرلِیک وَ باطِلگه آیاق تِیرَب توُرِیب آلِیشلِیک، مُسُلمانلَرنِی اِیمَس بَلکِی کافِرلَرنِی صِیفَتلَرِیدَن حِسابلَه نَه دِی. شوُنِی هَم یَحشِی بِیلِیشِیمِیز کِیرَککِی، جَهالَت سَبَبلِی قِیلِینگن گوُناهلَر کِیچِیرِیلَه دِی، آدَمنِی گوُناهِیگه اوُحشَش، اَمّا اوُجَرلِیک سَبَبِیدَن قِیلِینگن گوُناه اِیسَه کِیچِیرِیلمَیدِی، حوُددِی شَیطاننِی تَکَبُّرِی وَ نَجادپَرَستلِیگِی کَبِی.

اوُجَر اِنسان هَم – شَیطانگه اوُحشَب – حَق وَ باطِل یا یَحشِی وَ یامان یا زِیان وَ فایدَه بِیلَن اِیشِی یوُق. شوُ سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   «سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْلَا يُؤْمِنُونَ» نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی اوُلَرگه حَقنِی بَیان قِیلسَنگ یاکِی اوُلَرگه هَر قَنچَه نَصِیحَت قِیلسَنگ، اوُلَر اَیتِیشَه دِیکِی:  «سَمِعْنا وَ عَصَيْنا» یَعنِی “اِیشِیتدِیک وَ عاصِی بوُلدِیک”، یَهُودِیلَر هَم سَیِّدِیمِیز مُوسَی گه اَیتگن اِیدِیلَرکِی:  «وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آیَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِینَ» (اعراف/132) اوُلَر (مُوسَی گه): “بِیزلَرنِی سِحرلَش اوُچُون قَندَی آیَت – مُعجِیزَه  کِیلتِیرسَنگ هَم بِیز سِینگه هَرگِیز اِیمان کِیلتِیرگوُچِی اِیمَسمِیز”، دِیگنلَرِیدَن کِییِین اوُستلَرِیگه توُفان (سِیل)، چِیگِیرتکَه، بِیت، بَقَه وَ قان (بَلالَرِینِی) آچِیق آیَت – مُعجِیزَه لَر قِیلِیب یوُباردِیک. قَچانکِی اوُلَرنِینگ اوُستِیگه بُو عَذاب توُشگچ: “اِی مُوسَی، سِینگه بِیرگن وَعدَه سِی حَققِی – حوُرمَتِی، پَروَردِیگارِینگگه دُعا قِیل.

شُو سَبَبلِی اَلله تَعالی بُو دُنیادَه مَنَه بوُلَرنِی اوُلَرگه جوُنَتدِی. اوُلَر قِیامَتدَه هَم یامان وَضِیعیَتگه اِیگه بوُلَه دِیلَر:  «سَوَاء عَلَیْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِیصٍ ‏» (ابراهیم/21) ( اِیندِی اِیسَه) داد- وای قِیلَه مِیزمِی، صَبر- قَناعَت قِیلَه مِیزمِی، بِیز اوُچُون بَرابَردِیر- هِیچ قَندَی نَجات یوُقدِیر”.

مُتَکَبِّر وَ اوُجَر اِنسان هَر قَندَی بَدبَختلِیکلَرگه لایِیق. چوُنکِی تَکَبُّر وَ اوُجَرلِیک،اِنساننِینگ بَرچَه بَدبَختلِیکلَرِینِی مَنبَعسِی، بوُلاغِی حِسابلَه نَه دِی، تَکَبُّر وَ اوُجَرلِیک بار بوُلگن جایدَه صُلح وَ آسایِیش یوُقالِیشِیدَن تَشقَه رِی: تَفَرُّق،باشقَه لَرنِی مَسخَرَه قِیلِیش، غَیرِی شَرعِی قَصاص آلِیشلَر،قوُراللِی یا رُوحِی جَنگ وَ نِزالَر یاکِی اوُتگن آتَه – بابالَرنِی وَ حاضِرگِی زَماندَگِی مِللَتلَرنِی ناتوُغرِی سُنَّتلَرِیگه تابِع بوُلِیش، بوُندَن باشقَه یوُزلَب  کَسَللِیکلَرگه  سَبَب بوُلَه دِی. اِیندِی بوُ یِیردَه شَخصنِی اوُستِیدَه  أَمَّارَةٌ بِالسُّوءِنَفسِی حاکِم بوُلَه دِی.

اوُجَرلِیک دائِمِی بوُلگن پَیتِیدَه اَلله تَعالَی قُرآندَه اَیتَه دِیکِی: «ذرهُم»، تَشلَب قوُی. «فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ» (توبه/95) اوُلَردَن یوُز اوُگِیرِینگلَر. یاکِی کافِرلَرنِینگ مَنَه بُو صِیفَتِیگه دوُچار بوُلگن مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرگه قَرَتَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  « فَإِن جَآؤُوکَ فَاحْکُم بَیْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن یَضُرُّوکَ شَیْئاً »)مائده/ 42) بَس، اَگر سِیزگه کِیلسَه لَر(هاحلَه سَنگِیز)، اوُرتَه لَرِیدَه حَکَملِیک قِیلِینگ،(هاحلَه سَنگِیز) اوُلَردَن یُوز اوُگِیرِینگ. اَگر اوُلَردَن یوُز اوُگِیرسَنگِیز، زِنهار سِیزگه بِیران ضَرَر یِیتکَه زَه آلمَسلَر.

مَنَه بُو حالَتدَه اوُجَرلِیک نَه فَقَط نَفسنِی هَلاک قِیلَه دِی، بَلکِی اوُنِی تَشقِی وَ اِجتِمائِی تَأثِیرلَرِی هَم بار، اوُ جَمِیعیَتگه وَ مُهِیط گه تَأثِیر قِیلَه دِی وَ جَمِیعیَتنِی بوُلغَیدِی. بوُندَی شَخصلَر اِیچکِی مُواظَنَتگه اِیگه بوُلِیشمَیدِی وَ شَخصِی،عائِلَه وِی،اِجتِمائِی اِیشلَردَه هَم اِنقِراضگه یوُز توُتِیشَه دِی، اَگر بِیز بَعضِی بِرادَرلَرِیمِیزگه  مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز دِیگن بوُلسَک، اوُلَردَگِی بَعضِی عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی حَقِیقَتلَرنِی بَیان قِیلگنمِیز خالاص. اَلبَتَّه مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز  وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِی اَکثَرِینِی جاهِللِیگِی اوُلَرنِینگ اوُجَرلَر بِیلَن یوُلداش بوُلِیشِیگه عامِل بوُلگن.

یَنَه قَیتَه رِیب اَیتَه مَن، مَنَه بُو خَطَرلِی، اوُجَرلِیک صِیفَتِی مُسُلمانلَرنِی اِیمَس،بَلکِی کافِرلَرنِیکِیدوُر، بُو صِیفَت حوُددِی تَفَرُّققَه اوُحشَب مُسُلمانلَرنِیکِی اِیمَس کافِرلَرنِیکِی، (وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ). اِیندِی اَگر بوُ بِیلَن مُسُلمانلَر بوُلغَنگن بوُلسَه لَر، اوُلَر مَنَه بُو خاص صِیفَتدَه اوُزلَرِینِی کافِرلَرگه اوُحشَه تِیبدِیلَر وَ بُو خاص صِیفَتدَه کافِرلَر کَبِی بوُلِیشِیبدِی. عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»^[1] بِیر قَومگه  اوُزِینِی اوُحشَه تِیشلِیک، لِباس کِییِیشدَه وَ باشِیگه سَللَه اوُرَشدَه، ساقال قوُیِیشدَه وَ شوُنگه اوُحشَه گن باشقَه اوُرِینلَردَه اِیمَس، بَلکِی مَنَه بوُنگه اوُحشَش اوُرِینلَرگه اَیتِیلگن، باشقَه اوُرِینلَردَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم بِیلَن باشقَه مُسُلمان یا غَیرِی مُسُلمان عَرَبلَرنِی اوُرتَه سِیدَه فَرق بوُلگن اِیمَس. اَگر بِیر بِیگانَه آدَم صَحابَه لَرنِی حُضوُرِیگه یَنگِی کِیلگن بوُلسَه، اَیتَر اِیدِیکِی: رَسُول الله  سِیزلَرنِی قَیسِی بِیرِینگِیز بُولَه سِیز؟

(دوامی بار…….)

---

[1]رواه أبو داود

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(109- قسمت)

در هر صورت لجاجت در قرآن به لفظ لَجُّو آمده است، مثل اين كه الله تعالی می فرماید: «لَّلَجُّوا فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (مومنون/75)، یا می فرماید: «بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ» (ملک/21) اما كلمات ديگری هم هستند كه همين معني را دارند مثل:اصرار، در مورد قوم نوح مي فرماید:«وَأصَرُّوُا وَاستَكبَروُا» كلمه ی ديگر عنيد است. عنيد هم چندين بار در قرآن به كار رفته از جمله:

• وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ(هود/59). و اين [قوم] عاد بود كه آيات پروردگارشان را انكار كردند و فرستادگانش را نافرمانى نمودند و به دنبال فرمان هر زورگوى ستيزه ‏جوى رفتند.
• أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ [به آن دو فرشته خطاب مى‏شود] هر كافر سرسختى را در جهنم فرو افكنيد (ق/ 24)
• كَلَّا إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (مدثر/16) ولى نه چون اودر برابر آيات ما عنید بود.

واضح و روشن است که صفت لجبازی و عنیدی و اصرار بر باطل از صفات کفاراست نه مسلمین. این هم می دانیم گناهي كه از روي جهالت باشد بخشيده مي شود مثل گناه آدم، اما گناهي كه از روي لجاجت باشد بخشيده نمي شود مثل گناه نژاد گرائی و تکبرشيطان.

انسان لجباز- مثل شیطان- كاري به حق و باطل، خوب و بد، سود و زيان و غیره ندارد. برای همین است که الله تعالی می فرماید:«سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ»چرا؟ چون وقتي حق را به آنها مي گويي يا هر چه آن ها را نصیحت کنی آنها مي گويند:«سَمِعْنا وَ عَصَيْنا» شنیدیم، ولی نافرمانی کردیم يهودي ها به سیدنا موسی مي گفتند:«وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آیَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِینَ» (اعراف/132)گفتند: هر اندازه برای ما معجزه بیاوری(و هر نوعی از معجزات بنمائی ) تا ما را بدان جادو کنی، ما به تو ایمان نمی‌آوریم . برای همين خداوند برايشان طوفان – ملخ- شپش –قورباغه وخون فرستاد به هر چه دست مي زند خون مي شد. خداوند در دنيا اينها را برایشان فرستاد. در قيامت هم وضع ناگواری دارند: «سَوَاء عَلَیْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِیصٍ ‏» (ابراهیم/21) برايمان يكسان است كه داد وبيداد كنيم يا صبر كنيم  راه نجات و گریزی برای ما نیست .‏

آدم متکبرِ لجباز لياقت همه نوع بدبختي رادارد. چون تکبر و لجبازی منبع و سرچشمه ی همه بدبختیهای انسان است، و هر جا تکبر ولجبازی هست علاوه بر از بین رفتن صلح و آرامش؛تفرق، تمسخر ديگران، انتقام گیری غیر شرعی، جنگ و درگیری مسلحانه یا روانی یا هر دو باهم،  چشم وهم چشمی، تبعیت غلط از سنتهای گذشتگان و ملتهای معاصر دیگر و صدها بیماری دیگر هم هست . در اینجا دیگرأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ بر شخص حاکم می شود.

وقتي لجبازي دائمي شده است خداوند در قرآن مي گويد: «ذرهُم»، رهايشان كن. «فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ» (توبه/95) پس از آنان روى گردان بشوید. یا در مورد منافقین و سکولار زده هائی که به این صفت کفار آلوده شده اند می فرماید:« فَإِن جَآؤُوکَ فَاحْکُم بَیْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن یَضُرُّوکَ شَیْئاً »)مائده/ 42) اگر ایشان نزد تو آمدند (و داوری از تو خواستند) در میانشان داوری کن یا از ایشان روی بگردان و (کاری به داوری آنان نداشته باش) اگر از آنان روی بگردانی ، هیچ زیانی نمی‌توانند به تو برسانند.

در این صورت لجاجت نه تنها نفس را تباه مي كند، بلكه آثار بیرونی و اجتماعی هم دارد و به مجتمع و محیط هم سرايت می کند، و مجتمع راهم آلوده می کند . چنين اشخاصي تعادل دروني ندارند و در امور شخصي، خانوادگي و اجتماعيشان در بحران به سر مي برند، اگربه بعضی از برادرانمان می گوییم نامتعال و نامیزان در واقع بخشی از واقعیتهای عقیدتی و رفتاری آنها را بیان کرده ایم. هر چند که اکثریت این برادران نامیزان و نامتعادل ما عامل جهل آنها را به هم مسیر شدن با لجوجا کشانده است.

برای چندمین بار عرض می کنم که این صفت خطرناک لجبازی مال کفاراست نه مال مسلمین، این صفت مثل تفرق مال کفاراست نه مال مسلمین(وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ). حالا اگر مسلمین به آن آلوده شدند، در این صفت خاص خودشان را شبیه کفار کرده اند و در این صفت خاص مثل کفار شده اند.عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»[1] تشبه به قوم در این  گونه موارد است نه در لباس پوشیدن و عمامه سر کردن و ریش گذاشتن و سایر موارد اینچنینی که فرقی میان رسول الله صلی الله علیه وسلم با سایر اعراب مسلمان و غیر مسلمان وجود نداشت. و اگرغریبه ای وارد جمعی می شد و رسول الله صلی الله علیه وسلم در آن جمع حضور داشت می گفت: رسول الله کدام یکی از شما هستند؟

(ادامه دارد…….)

---

[1]رواه أبو داود

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(65- қисмат)

Чиро бояд мушрикин ва секуляристхо ба унвони душманони аслиймонки шаб ва руз доранд бо мо межанганд ва аслан стротежик ва забони гуфтагушон хам танхо жанг ва қитол астро рахо кунем:

 « وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا. (بقره/217)»

Ва бичасбем ба яхуд ва насоройики “ хам акнун ва дар вазъи мовжуд” бо инхамма фирқа хеч кудомишон ек кишвар бар асоси ақоиди насроният ё яхудият надоранд. Ин секуляристхо хастандки аз фирқахойи аз насроният ва яхудият ва хазорон мусалмонзодайи ханафий ва шофеъий ва шиъа ва моликий ва ханбалий ва салафий ва ғейрих ба унвони ек абзор истефода мекунанд ва доранд бо хаминхо бар алайхи мужохидин ва ахли қибла межанганд. Магар намебинид?

Мебинид аммо дорид бо адабиёти уламойи қуруни 11 то 15 насроний ва уламойи он дўврайи ислом ва жангхойи салибий сухбат мекунид на бо адабиёти алъон. Шумо моли алъон нести ва алъонро дарк намекунид ва ба дарди алъон намехурид, моли қуруни гузашта хастид. Шумо мехохид бо адабиётики хосси насронийхо он хам дар жангхойи салибий буда ба жанг бо мушрикин ё секуляристхо биравид. Ва ривоятхойики дар мовриди насронийхо хастро бар мушрикин татбиқ бидихид. Ин яъни адами шинохти мафохим ва адами шинохти вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи муслимин.

1. Шумо то чи хадди фишорхойи иқтисодийро дар ин хукуматхойи ба истелох бадили исломитон тахаммул мекунид? Магар намебинид кишвархойики ба назари шумо кофар хастанд дар чи рифохи зиндагий мекунанд? Магар фақр аз бейн рафтан шодий намешавад ва сирват боиси ба вужуд омадани шодий нест?

То хадди шаъби Аби Толибки муслимини садрил ислом барои хифзи ақоид ва бовархойишон тахаммул кардан мо хам иншааллох тахаммул хохем кард.

Мо мебинемки бар асари чаповули соири сарзаминхо, куффори секуляри жахоний чигуна зиндагий мекунанд? Инро хамма мебинем ва ин бартари нест. Дар мовриди қисмати севум суъолитон хам бояд арз кунамки мо мувофиқи фақр ва гурснагий нестем балки аз бейн рафтани фақр ва гурснагий ва аз бейн рафтани тарс ва ноамний ва овардани сирий ва амниятро муқаддамоти лозим ибодоти комили аллох барои аксарияти қотиъи инсонхо медонем.

.« فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» (قریش/1-4)

Умар ибни Хаттоб хенгоми волий кардани ибни Ос, аз у пурсид: агар дузди пешит омад чи мекуни? Гуфт дастишро қатъ мекунам. Гуфт: ман хам агар гурснайи пешам биёд, дасти туро қатъ мекунам!

Мо харгиз ва тахти хеч шароити фақрро таъйид накарда ва намекунем.

الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُکُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ‏(بقره/268)

Шайтон шуморо ваъда фақр ва тахидасти медихад ва ба анжоми гунох шуморо дастур медихад, ва ле худованд ба шумо ваъда омурзиши хувиш ва фузуни ( неъмат) медихад. Ва худованд( фазл ва мархаматиш) васиъ ( ва аз хамма чиз) огох аст.

Аммо чанин холати изтирорий, мо шодийхойи кучак ва гузароро ба рохати фидойи шодийхойи бузург ва мондагор мекунем, агар гир кунем қатъан оники бехтар аст интихобиш мекунем, ва дар вазъи мовжуд баъди аз иймон хеч чизи болотар аз хифзи хукуматхойи бадили изтирорийи исломий вужуд надорадки мўъмининро ба шодийи мовриди пасанди аллох наздик кунад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(64- қисмат)

1. Шумо чиро ба баъзи аз муслиминики дучори ғулув шуданд мегуйид нима девона?

Ғейри аз ин, номезон ва номутаодил хам гуфтам. Аъмоли онхостки онхоро шабихи девонахо карда аст: Суфён бин Уяйна гуфта аст: аз фитнайи донишманди олуда ба гунох ва зохиди нодон бипархезид чун хар ду девонавор амал мекунанд ва хар каси дар мафосиди уммати ислом диққат намояд асари ин ду девонаро дар он хохад дид.

• Ассаламу алайкум. Ибни Усаймин мегуядки рақсидани занхо ба шевайи ғарбийхо ташобехи ба онхост ва харом аст……

Бале ишон хамчун ханобила ва ахноф бар ин боварандки рақс дар асл макрух аст; ва мегуяд: аммо агар бар шева ва сабки рақси занони ғарбий ва тақлид аз занони кофар бошад, дар онсурат харом хохад шуд. Бадалили фармудайи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам:

«مَن تشبه بقوم فهو منهم».  [1]

Қаблан хидматитон арз кардамки масалайи ташобехи ба куффор рафтан ба сафи онхо аз назари ақидатий ё физикий аст, на инки агар фалоний фалон либосики Абу Жахл мепушидро пушид дигар хукмиш мисли онхо мешавад. Ё агар шумо алъон мисли курдхо пойкубий кардид дигар шумо хам мешавид ек курд ва ек шофеъий ё агар рақси ханжари туркаманхоро анжом додид шумо мешавид ханафий ва ё агар фалон мошини куффорро тўлид кардид ва савор шудид шумо хам мисли онхо мешавид……

Хабашийхо дар хузури росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сабки худишон мерақсиданд, яъни ин сабк танхо мухтасси муслимини онхо набуд балки мухтасси хабашийхойи будки алъон хам аксари онхо ғейри муслимин хастанд. Рақс ек фан ва урф аст ва фунун ва урф хам то замоники мухолифи шариати аллох набошанд монеъи надорад ва мухим нест шумо онхоро аз кудом қовм гирифтид.

• Шумо магар намебинидки алъон масихийхо жангхойи салибийро бар алайхи муслимин ба рох андохтанд? Чигуна мо аз пирузийи ек насроний бар мажус ё дигарон хушхол шавем? Жанги мо алъон жанги бо куффори яхудий ва масихий аст. Жангхойи салибий аст.

Аввалан ассаламу алайкум ва рохматуллох. Сониян алъон жанг бейни мажус ва насроният вужуд надорад, моли асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буд, ва ин дигарон хам мушрикин ё секуляристхо ва муртаддин ва собеин хастандки лозим аст ба онхо ишора бишавад. То инжо ин душманшиносий ва даражабандийи душманонро аллох таоло баъди аз намоз ва қабли аз омузиши соири ахком ба муслимин ёд дода аст. Далилиш хам мушаххас астки қаблан хидматитон арз кардем.

Аммо, алъон пеш аз ду миллиярд насроний бо наздик ба 40 хазор фирқа вужуд дорад оё хамма дар холи жанги мусаллахона бо ислом хастанд? Ё 16 миллион яхудий вужуд дорадки нисфишон дар шахрхойи шарқ ва ғарб зиндагий мекунанд онхо хам дар холи жанги мусаллахонайи бо ман ва шумо хастанд? Бисёри аз ин афрод аслан хеч қудрати надоранд ва хатто аз дин ва шариати худишон хам сардар намеоваранд чиро бояд фикр кунем тамоми инхо дар жанги мусаллахона ва тўвтиъа бар алайхи мо хастанд дар холики қудрат ва рахбарияти дар ихтиёри инхо нест?

(идома дорад……..)

---

[1]لقاء الباب المفتوح ” (س 1085).