خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

( 3- قسمت)

یعنی در میان انسانها کفار و بخصوص کفار پنهان داخلی و کفار سکولاری وجود دارند همچنانکه الله تعالی می فرماید: وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَىٰ وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا…(انعام/111) و (حتی) اگر ملائک را بر آن‌ها نازل می‌کردیم، و مردگان با آن‌ها سخن می‌گفتند، و همه چیز را در برابرشان گردهم می‌آوردیم؛ وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ (حِجْرِ/14) و اگر دربی از آسمان به روی آن‌ها بگشاییم که پیوسته در آن بالا روند. وَإِنْ يَرَوْا كِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا (طور/44) واگر نگاه کنند که قطعه‌ای از آسمان فرو می‌افتد؛ وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ (انعام/7) و اگر مکتوبی، در کاغذ را بر تو نازل میکردیم و آنها آن را به دستهایشان لمس می کردند” هرگز مومن به دین اسلام نمی شوند مگر الله تعالی بخواهد؛ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ.

زمانی که کفار پنهان داخلی یا منافقین و «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» خودشان را عاقلتر و باهوش تر و آگاهتر و روشنفکرتر و حکیمتر از مومنین صدر اسلام مثل رسول الله صلی الله علیه وسلم و آنهمه اصحاب می دانستند و این مومنین را سفیه و احمق می دانستند یعنی هرگز راضی نمی شوند مثل آنها ایمان بیاورند: «وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)، و هنگامی که بدانان گفته شود ایمان بیاورید همان گونه که مردم ایمان آورده اند، می گویند آیا همانند بیخردان ایمان بیاوریم؟ آگاه باشید! ایشان بیخردانند ولیکن نمیدانند.

یا زمانی که کفار سکولار در مورد شریعت پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم می گویند: إِنْ هَذَا إِلاَّ أَسَاطِیرُ الأَوَّلِینَ ‏(انعام/25) اینها جز افسانه‌های پیشینیان و خرافات و اباطیل چیز دیگری نیست؛ آیا چنین موجودات سکولاری هرگز به این شریعت خاتم ایمان خواهند آورد؟ اینها در کنار کفار پنهان داخلی و سکولار زده های محلی تا زمانی که چنین نگرشی به پیام رسول الله صلی الله علیه وسلم دارند هرگز جزو مومنین نخواهند شد و هرگز از مجریان قانون شریعت الله راضی نخواهند بود.

 پس درخواستهای به ظاهر اصلاحگرایانه اما در واقع تخریبی آنها از مومنین و بخصوص از دارالاسلام تنها بهانه و ابزارهائی هستند در جنگ روانی آنها برای: باطل نشان دادن حق و قوانین شریعت الله به پیروانشان و مومنین ضعیف الایمان و سکولارزده های میان مسلمین و ایجاد فساد و تباهی در زمین. وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِی الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (بقره/11) هنگامی که بدیشان گفته شود: در زمین فساد و تباهی نکنید . گویند : ما اصلاحگرانی بیش نیستیم .‏ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَکِن لاَّ یَشْعُرُونَ ‏(بقره/12)آگاه باشید! اینها بدون شک و گمان فسادکنندگان و تباهی‌پیشگان هستند اما(به دلیل بیمار دلی به فسادی که به آن مشغول هستند) پی نمی‌برند.‏

امام شافعی رحمه الله که استاد امام احمد بن حنبل مروزی است[1] در مورد سه شخصی که تمام اهل علم وامدار و ریزه خوار آنها هستند در مورد یکی از آنها گفته است: همه مردم  در تفسیر وامدار و ریزه خوار مقاتل بن سلیمان هستند.[2] حالا امام مقاتل بن سلیمان بلخی رحمه الله که بین سالهای 78ش تا 88ش در شهر بلخ از شهرهای خراسان قدیم و افغانستان کنونی متولد شده است می گوید: آنها (کفار از جمله سکولاریستها) هرگز به آنچه که محمد صلی الله علیه و سلم آورده است ایمان نمی آورند حتی اگر تمام درخواست هایشان را برآورده ساخت. [3]

الله تعالی در مورد کفار اهل کتاب که غیر از شهر نزدیک به یک هزار نفری واتیکان، هم اکنون صاحب هیچ قدرت حکومتی در روی زمین نیستند می فرماید: وَلَن تَرْضَى عَنکَ الْیَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بقره/120) یهودیان و نصرانی ها هرگز از تو خوشنود نخواهند شد، مگر این که از ملت ایشان پیروی کنی؛ و الله تعالی در مورد سکولاریستها (= مشرکین= احزاب) نیز می فرماید: وَلاَ یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىَ یَرُدُّوکُمْ عَن دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ (بقره/217) (سکولاریستها (= مشرکین= احزاب)) پیوسته و همیشه با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند.

(ادامه دارد…..)


[1] امام احمد بن حنبل رحمه الله نیز که از پدر و مادری اهل مرو خراسان در سال 164 هجری به دنیا آمده است.

[2] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۲، ص۳۳۰، شماره۶۴۲. / الناس کلهم عیال علی مقاتل بن سلیمان فی التفسیر

[3] تفسیر مقاتل جلد 2 صفحه 259

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

( 2- қисм)

Шундай экан ўзларини дорул исломдан жуда қилиб олган ошкор мунофиқларни таклифи мушаххас, хатто улар худди зирор масжидига ўхшаш ошкор бўлганликларига энг кам аломатларни кўрсатишса хам уларни шариатдаги таклифлари  аниқ бўлади. Мунофиқлар тўдасини хавфсизлиги ўзларини мусулмонларни жамиятидан ажрамаган  ва мусулмонлар ўртасида махфий қилиб туришган бўлса  сақлаб турилади ва улар дорул исломни хукуматини турли-хил органларида масъулларни либосларини кийиб олиб ёки масжидларни минбаридан туриб ёки ахборот воситаларида дорул исломни байроғи остида ўзларини фасодларини ,бузғунчиликларини давом эттира олишади……хақиқий хатар ўзларини мўъминларни жамоати билан бир хил қилиб олган пинхон тўда томонидан келади.

Бизлар рухий жанглар ва ахборот воситаларини бўлимидаги фасодчиларни орасида,либирал қатламга қўшимча равишда муллолар ва мутахажжир мавлавийларни табақасига дуч келамиз, улар хос бир мазхабни либоси остида бошқа мазхаблар ва исломий тафсирларга огох холда,қасддан ва ўзларини ихтиёрлари билан ёлғон тўқиш ва шаръий манбаъларни кесиб олиш, кўз юмиб ўтиб кетса бўладиган фиқхга оид майда ихтилофларни катта қилиб кўрсатиш,тафарруқни ва ички жангларни вужудга келтириш орқали, мусулмонларни ўртасидаги иттиходга ва вужудга келган хавфсизликка зарба уришмоқчи, дорул исломни душманларининг  бешинчи устуни  сифатида таблиғий озуқаларни, хатто хоинларни,қурбонликларни ишлаб чиқаришади.

Абу Мухаммад Жавиний мана буларга қараганда анча паст даражадаги жиноятларни қилишган ички фасодчиларни тўдаси хақида ривоят қилиб айтадики: исломда бидъат ишлаб чиқарувчилар ва ёлғон гапирувчилар ва хадис ясовчилар,мулхидин  яъни динсизлардан кўра бадтарроқдир, чунки мулхидинлар қасддан ташқаридан туриб динни фасод қилишни  исташади , мана булар эса ичкаридан туриб худди шу ишни қилишади, бундай кимсалар ўзимизнинг  махаллийлардан бўлиб ичкаридан фасод қилишни кетидан юришади, мулхидинлар эса ташқаридан уларни мухосара қилиб туришади, аммо мана бу фасодчилар қалъани дарвозаларини уларга очиб беришади, шундай бўлгач бу кимсалар ислом учун кофирлардан хам кўра бадтарроқдирлар.” [1]

Мана бу фақат мўъминларни ўзига аён бўлган хақиқат эмас,балки ўзларини миллати учун – тўғрими ё ғалатми- мубораза қилган кофирлар хам айтишганки: агар мамлакатингни озод қилишни хохласанг қуролингга ўнта ўқни жойла, уни тўққизтаси хоинлар,одам фурушлар  учун,танхо бир донаси душманингга кифоя қилади.

Мусулмонларни орасидаги хоинлар дарвоқеъ мунофиқлар бўлиб, улар секуляристик ақидалар,ишончлар билан ички пинхон душман сифатида ибодатларни баъзи қисматларида мусулмонларни қилганини такрорлашади, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

 «… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)

“…….Улар душмандирлар. Бас, улардан эхтиёт бўлинг!”

Мана бу кимсалар ички пинхон кофирлар бўлиб, хатто росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уларни чиройли,жозибали,шаръий   сўзларидан таъажжуб қилардилар:

 «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»

(Эй Мухаммад) одамлар орасида шундай кимсалар борки, унинг гапирган гапи хаёти дунёда сизга қизиқ туюлади.

«وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)

“Хамда ораларингизда уларга қулоқ солгувчилар хам (топилган) бўлур эди. “

Энди бизлар ташхис бера олмайдиган мана бу ички пинхон кофирлар, қалбларида касаллиги бор иймони заъиф мусулмонлар дастасини исломийга ўхшаган  турли-хил макр ва хийлалар билан ўзларини атрофларига жамлаб олишади ва ўзларини ботини касал мусулмонлар орасида пинхон қилишади ва натижада ўзларини бузғунчилик ишларини,рухий жангларини мана бу касалланган мусулмонларни канали орқали ривожлантиришади ва мана бу алданган кишилардан хоинларни,қурбонликларни вужудга келтиришади. Мусулмонлар жамиятидаги барча хиёнатлар мана шу мунофиқлар тўдаси томонидан уюштирилади, улар керакли холатда ташқи душманнинг  бешинчи устуни хукмини бажаради.

Аллох таоло мархамат қиладики:

  وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)،

Ўшанда мунофиқлар ва дилларида мараз бўлган ( яъни эътиқодлари заъиф бўлган) кимсалар: “аллох ва унинг пайғамбари бизларга фақат ёлғон ваъда қилган эканлар”,дея бошладилар.

Мана бу сўзлар бугунги кундаги мунофиқлар тўдасининг дорул ислом рахбарлари хақида айтаётган сўзларни худди ўзидир; бундай суратда бу дунёда мунофиқлар тўдаси икки гурухдан иборатдир:

«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

мана буларни хаммаси дунёда

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

бўлган кишиларни жумласидан хисобланади ва буларни орасидаги андак мунофиқлар ё ички пинхон кофирлар бу дунёда ана ўша аксарият мусулмонларни жумласига киради; кофирларга бу дунёда эргашганлар,уларни муридлари,йўлдошлари хам аслий кофирларни жумласига киради.

 إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (بقره/6)

«خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ » (بقره/7)

Мана бу муридлар,эргашувчиларнинг танхо иймон келтиришларигина уларни аслий кофирлардан жудо қила олади.

Шуни яхши билишимиз лозимки, аллох таоло мана бу даста инсонлар хақида сухбат қилиб айтадики, агар уларни барча истак-хохишлари амалга оширилса хам, мана бу шахслар аллохни шариатидаги хабарларни қабул қилишмайди,

« وَلَوْ جَاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (یونس/97)

Гарчи уларга барча оят-мўъжизалар келса-да то аламли азобни кўрмагунларича иймон келтирмайдилар.(давоми бор……


[1] الصارم المسلول على شاتم الرسول (2/328 – 339)

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

(2- قیسم)

شوُندَی اِیکَن اوُزلَرِینِی دارُ الاِسلامدَن جوُدا قِیلِیب آلگن آشکار مُنافِقلَرنِی تَکلِیفِی مُشَخَّص، حَتَّی اوُلَر حُوددِی ضِرار مَسجِیدِیگه اوُحشَش آشکار بُولگنلِیکلَرِیگه اِینگ کَم عَلامَتلَرنِی کوُرسَتِیشسَه هَم اوُلَرنِی خَوفسِیزلِیگِی اوُزلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعَتِیدَن اَجرَمَگن وَ مُسُلمانلَر اوُرتَسِیدَه مَحفِی قِیلِیب توُرِیشگن بوُلسَه سَقلَب توُرِیلَدِی وَ اوُلَر دارُ الاِسلامنِی حُکوُمَتِینِی توُرلِی- هِیل آرگنلَرِیدَه مَسئُوللَرِنِی لِباسلَرِینِی کِییِیب آلِیب یاکِی مَسجِدلَرنِی مِنبَرِیدَن توُرِیب یاکِی اَخبارات واسِیطَه لَرِیدَه دارُ الاِسلامنِی بَیراغِی آستِیدَه اوُزلَرِینِی فَسادلَرِینِی، بوُزغوُنچِیلِیکلَرِینِی دَوام اِیتتِیرَه آلِیشَدِی…….حَقِیقِی خَطَر اوُزلَرِینِی مُؤمِنلَرنِی جَماعَتِی بِیلَن بِیرهِیل قِیلِیب آلگن پِینهان تُودَه تامانِیدَن کِیلَدِی.

بِیزلَر رُوحِی جَنگلَر وَ اَخبارات واسِیطَه لَرِینِی بُولِیمِیدَگِی فَسادچِیلَرنِی آرَسِیدَه، لِبِیرَل قَتلَمگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه مُلّالَر وَ مُتَحَجِّر مَولَوِیلَرنِی طَبَقَه سِیگه دُوچ کِیلَمِیز، اوُلَر خاص بِیر مَذهَبنِی لِباسِی آستِیدَه باشقَه مَذهَبلَر وَ اِسلامِی تَفسِیرلَرگه آگاه حالدَه، قَصددَن وَ اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن یالغان توُقِیش وَ شَرعِی مَنبَع لَرنِی کِیسِیب آلِیش، کوُز یُومِیب اوُتِیب کِیتسَه بوُلَدِیگن فِقه گه آئِد مَیدَه اِیختِلافلَرنِی کَتتَه قِیلِیب کوُرسَتِیش، تَفَرُّقنِی وَ اِیچکِی جَنگلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش آرقَلِی، مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَگِی اِتِّحادگه  وَ وُجُودگه کِیلگن خَوفسِیزلِیککَه ضَربَه اوُرِیشماقچِی، دارُ الاِسلامنِی دُشمَنلَرِینِینگ بِیشِینچِی اوُستُونِی صِیفَتِیدَه تَبلِیغِی آذوُقَه لَرنِی، حَتّی خائِنلَرنِی، قُربانلِیکلَرنِی اِیشلَب چِیقَرِیشَدِی.

اَبُو مُحَمد جَوِینِی مَنَه بُولَرگه قَرَگندَه اَنچَه پَست دَرَجَه دَگِی جِنایَتلَرنِی قِیلِیشگن اِیچکِی فَسادچِیلَرنِی تُودَه سِی حَقِیدَه رِوایَت قِیلِیب اَیتَدِیکِی: اِسلامدَه بِدعَت اِیشلَب چِیقَرُوچِیلَر وَ یالغان گپِیرُوچِیلَر وَ حَدِیث یَساوچِیلَر، مُلحِدِین یَعنِی دِینسِیزلَردَن کوُرَه بَدتَرراقدِیر، چوُنکِی مُلحِدِینلَر قَصددَن تَشقَرِیدَن توُرِیب دِیننِی فَساد قِیلِیشنِی اِیستَشَدِی، مَنَه بُولَر اِیسَه اِیچکَرِیدَن توُرِیب حوُددِی شوُ اِیشنِی قِیلِیشَدِی، بُوندَی کِیمسَه لَر اوُزِیمِیزنِینگ مَحَلِّیلَردَن بوُلِیب اِیچکَرِیدَن فَساد قِیلِیشنِی کِیتِیدَن یوُرِیشَدِی، مُلحِدِینلَر اِیسَه تَشقَرِیدَن اوُلَرنِی مُخاصَرَه قِیلِیب توُرِیشَدِی، اَمّا مَنَه بُو فَسادچِیلَر قَلعَه نِی دَروازَه لَرِینِی اوُلَرگه آچِیب بِیرِیشَدِی، شوُندَی بوُلگچ بُو کِیمسَه لَر اِسلام اوُچُون کافِرلَردَن هَم کوُرَه بَدتَرراقدِیرلَر.” [1]

مَنَه بُو فَقَط مؤُمِنلَرنِی اوُزِیگه عَیان بوُلگن حَقِیقَت اِیمَس، بَلکِی اوُزلَرِینِی مِللَتِی اوُچُون – توُغرِیمِی یا غَلَطمِی – مُبارَزَه قِیلگن کافِرلَر هَم اَیتِیشگنکِی: اَگر مَملَکِتینگنِی آزاد قِیلِیشنِی هاحلَسَنگ قوُرالِینگگه اوُنتَه اوُقنِی جایلَه، اوُنِی توُققِیزتَه سِی خائِنلَر، آدَم فُرُوشلَر اوُچُون، تَنها بِیر دانَه سِی دُشمَنِینگگه کِفایَه قِیلَدِی.

مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی خائِنلَر دَرواقِع مُنافِقلَر بوُلِیب، اوُلَر سِکوُلارِیستِیک عَقِیدَه لَر، اِیشانچلَر بِیلَن اِیچکِی پِینهان دُشمَن صِیفَتِیدَه عِبادَتلَرنِی بَعضِی قِسمَتلَرِیدَه مُسُلمانلَرنِی قِیلگنِینِی تَکرارلَشَدِی، اَلله تَعالی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

«… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)   “……..اوُلَر دُشمَندِیرلَر. بَس، اوُلَردَن اِیختِیاط بوُلِینگ!”

مَنَه بُو کِیمسَه لَر اِیچکِی پِینهان کافِرلَر بُولِیب، حَتّی رَسُول الله صلی الله علیه وسلم هَم اوُلَرنِی چِیرایلِی، جازِیبَه لِی، شَرعِی سوُزلَرِیدَن تَعَجُّب قِیلَردِیلَر:   «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»

(اِی مُحَمَّد) آدَملَر آرَسِیدَه شوُندَی کِیمسَه لَر بارکِی، اوُنِینگ گپِیرگن گَپِی حَیاتِی دُنیادَه سِیزگه قِیزِیق تُویُولَدِی.   «وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)  “هَمدَه آرَلَرِینگِیزدَه اوُلَرگه قوُلاق سالگوُچِیلَر هَم (تاپیلگن) بُولوُر اِیدِی.”

اِیندِی بِیزلَر تَشخِیص بِیرَه آلمَیدِیگن مَنَه بُو اِیچکِی پِینهان کافِرلَر، قَلبلَرِیدَه کَسَلِی بار اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمان دَستَه سِینِی اِسلامِیگه اوُحشَگن توُرلِی- هِیل مَکر وَ خِیلَه لَر بِیلَن اوُزلَرِینِی اَطرافلَرِیگه جَمعلَب آلِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی باطِنِی کَسَل مُسُلمانلَر آرَسِیدَه پِینهان قِیلِیشَدِی وَ نَتِیجَه دَه اوُزلَرِینِی بوُزغوُنچِیلِیک اِیشلَرِینِی، رُوحِی جَنگلَرِینِی مَنَه بُو کَسَللَنگن مُسُلمانلَرنِی کَنَلِی آرقَلِی رِواجلَنتِیرِیشَدِی وَ مَنَه بُو اَلدَنگن کِیشِیلَردَن خائِنلَرنِی، قُربانلِیکلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَدِی. مُسُلمانلَر جَمِیعَتِیدَگِی بَرچَه خِیانَتلَر مَنَه شُو مُنافِقلَر تُودَه سِی تامانِیدَن اوُیُوشتِیرِیلَدِی، اوُلَر کِیرَکلِی حالَتدَه تَشقِی دُشمَننِینگ بِیشِینچِی اوُستوُنِی حُکمِینِی بَجَرَدِی.

اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:     وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)،  اوُشَندَه مُنافِقلَر وَ دِیللَرِیدَه مَرَض بوُلگن ( یَعنِی اِعتِقادلَرِی ضَیِعف بوُلگن) کِیمسَه لَر: ” اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِی بِیزلَرگه فَقَط یالغان وَعدَه قِیلگن اِیکَنلَر”، دِییَه باشلَدِیلَر.

مَنَه بُو سوُزلَر بوُگوُنگِی کوُندَگِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِینگ دارُ الاِسلام رَهبَرلَرِی حَقِیدَه اَیتَیاتگن سُوزلَرنِی حُوددِی اوُزِیدِیر؛ بوُندَی صُورَتدَه بُو دُنیادَه مُنافِقلَر توُدَه سِی اِیککِی گوُرُوهدَن عِبارَتدِیر:

«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» مَنَه بُولَرنِی هَمَّه سِی دُنیادَه  «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» بُولگن کِیشِیلَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَنَدِی وَ بوُلَرنِی آرَسِیدَگِی اَندَک مُنافِقلَر یا اِیچکِی پِینهان کافِرلَر بُو دُنیادَه اَنَه اوُشَه اَکثَرِیَت مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیگه کِیرَدِی؛ کافِرلَرگه بُو دُنیادَه اِیرگشگنلَر، اوُلَرنِی مُرِیدلَرِی، یوُلداشلَرِی هَم اَصلِی کافِرلَرنِی جُملَه سِیگه کِیرَدِی. 

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (بقره/6)

«خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ » (بقره/7)

مَنَه بُو مُرِیدلَر، اِیرگشُوچِیلَرنِینگ تَنها اِیمان کِیلتِیرِیشلَرِیگِینَه اوُلَرنِی اَصلِی کافِرلَردَن جُودا قِیلَه آلَدِی.

شوُنِی یَحشِی بِیلِیشِیمِیز لازِمکِی، اَلله تَعالی مَنَه بُو دَستَه اِنسانلَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیب اَیتَدِیکِی، اَگر اوُلَرنِی بَرچَه  اِیستَک – هاحِیشلَرِی عَمَلگه آشِیرِیلسَه هَم، مَنَه بُو شَخصلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی خَبَرلَرنِی قَبوُل قِیلِیشمَیدِی،  « وَلَوْ جَاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (یونس/97)  گرچِی اوُلَرگه بَرچَه آیَت- مُعجِیزَه لَر کِیلسَه- دَه اَلَملِی عَذابنِی کوُرمَگوُنلَرِیچَه اِیمان کِیلتِیرمَیدِیلَر.

(دوامی بار……)


[1] الصارم المسلول على شاتم الرسول (2/328 – 339)

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

  • 2-قسمت)

پس تکلیف منافقین جدا شده از دارالاسلام که خود را آشکار کرده اند مشخص است، حتی زمانی هم که مرتکب کمترین علائم آشکار شدن یعنی تشکیل مرکزی مثل ضرار در دارالاسلام می شوند باز تکلیف آنها در شریعت مشخص است و مصونیت دارودسته ی منافقین تا زمانی است که خودشان را از جامعه ی مسلمین جدا نکرده باشند و در میان مسلمین خودشان را مخفی کرده باشند، با این وجود خطر واقعی از سوی همین دارودسته ی منافقینی است که صف خود را جدا نکرده و در ارگانهای مختلف حکومتی دارالاسلام نفوذ کرده و لباس مسئولان را پوشیده و یا در منابر مساجد و دستگاههای رسانه ای و تبلیغی به مفاسد و تخریبات خود تحت پرچم دارالاسلام ادامه می دهند…. خطر واقعی از سوی این نفوذی های پنهان است که خود را همرنگ جماعت مومنین کرده اند.

ما در میان همین مفسدینِ بخش جنگ روانی و رسانه، علاوه بر قشر لیبرال، با طبقه ای از مُلاها و مولوی های متحجری برخورد می کنیم که در لباس دفاع از مذهبی خاص و حمله به سایر مذاهب و تفاسیر اسلامی، آگاهانه، عمداً و به میل خودشان و آشکارا سعی می کنند با دروغسازی و قیچی کاری در منابع شرعی با دامن زدن و بزرگ نمائی اختلافات ریز و قابل چشم پوشی فقهی، و ایجاد تفرق و جنگ داخلی، به اتحاد میان مسلمین و امنیت به وجود آمده صدمه بزنند و به عنوان ستون پنجم برای دشمنان دارالاسلام خوراک تبلیغاتی و حتی خائن و قربانی تولید کنند.

أبومحمدالجويني در مورد دسته هائی از مفسدین داخلی که جرمی بسیار پائینتر از اینها مرتکب شده اند روایت می کند که: مبتدعین در اسلام و دروغ گویان و حدیث سازان از ملحدین بدترند، چون ملحدین از خارج قصد فاسد کردن دین را دارند و اینها از داخل چنین اقدامی را انجام می دهند، اینها مانند خودی های سرزمینی هستند که از داخل سعی در فاسد کردنش دارند و ملحدین مانند کسانی هستند که از خارج آنها را محاصره کرده اند، اما این مفسدین داخلی درهای قلعه را بر رویشان باز می کنند، پس اینها برای اسلام بدتر از کفار هستند. “[1]

این واقعیتی نیست که تنها مومنین به آن پی برده باشند بلکه کفاری که برای ملتشان- به درست یا غلط – مبارزه کرده اند گفته اند: اگر خواستی سرزمینت را آزاد کنی ده گلوله در تفنگت بگذار، که نُه گلوله برای خائنین و آدم فروشان و تنها یک گلوله برای دشمنت کافیست.

خائنین داخلیِ میانِ مسلمین در واقع منافقینی هستند که با عقاید و باورهای سکولاریستی، به عنوان یک دشمنِ پنهانِ داخلی، ادای مسلمین را در پاره ای عبادات در می آورند که الله تعالی در موردشان می فرماید: «… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4) «…ایشان دشمن اند؛ از آن ها حذر داشته باش و مواظب و هوشیار باش…».. اینها کفار پنهان داخلی هستند که حتی رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز از سخنان زیبا و سنجیده و شرعی آنها تعجب می کرد: «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …» و در میان مسلمین نیز کسانی هستند که حرف های این ها را گوش می دهند و از ایشان حرف شنوی دارند: «وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)؛ حالا این کفار پنهان داخلی که برای ما قابل تشخیص نیستند دسته هائی از مسلمین ضعیف الایمانی که در قلبهایشان بیماری وجود دارد را با انواع مکر و حیله های شبه اسلامی دور خود جمع کرده اند و در میان این بیماردلانِ مسلمان، خودشان را مخفی کرده اند و جنگ روانی و سایر تخریبات خود را از کانال این مسلمین بیمار دل به پیش می برند و از این فریب خورده ها خائن و قربانی تولید می کنند. بلا استثناء در جامعه ی مسلمین تمام خیانتهای به دارالاسلام نیز از سوی این دارودسته ی منافقین صورت می گیرد که در صورت نیاز حکم ستون پنجم را برای دشمنان خارجی دارند.

الله تعالی می فرماید: وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)، ‏و (به ياد آوريد) زمانی را كه منافقان و آنان كه در دل هايشان بيماری (نفاق) بود می‌گفتند: خدا و پيغمبرش جز وعده‌های دروغين به ما نداده‌اند. این دقیقاً همان سخنانی است که امروزه دارودسته ی منافقین در مورد رهبران دارالاسلام می گویند؛ در این صورت مجموعه ی دارودسته ی منافقین در دنیا دو گروه هستند:«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» و در دنیا همه جزو «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» محسوب می شوند و این اقلیت منافقین که کفار پنهان داخلی هستند در دنیا جزو همان اکثریت و جزو مسلمین حساب می شوند نه برعکس؛ در حالی که در دنیا تمام مریدان و هم مسیران و مقلدینِ کفار جزو همان کفاراصلیِ: إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (بقره/6) محسوب می شوند که «خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ » (بقره/7) و تنها ایمان آوردن این مریدان و مقلدین است که این مریدان را از این کفار اصلی جدا می کند.

لازم است بدانیم که الله تعالی در مورد دسته ای از انسانها صحبت می کند که اگر تمام خواسته های آنها نیز برآورده شود باز این اشخاص پیام شریعت الله را قبول نخواهند کرد « وَلَوْ جَاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (یونس/97) هرچند که همه‌ی دلائل روشن به سراغ آنان بیاید، تا زمانی که عذاب دردناک را مشاهده کنند.

(ادامه دارد…..)


[1] الصارم المسلول على شاتم الرسول (2/328 – 339)

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

( 1- қисм)

Бисмиллах валхамдулиллах; аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бугунги кунда афғонистон дорул исломи хақида афғон шумул,аёлларни хуқуқи унвони остидаги бутун жахон секуляр кофирлари томонидан қилинаётган талабларга гувох бўлиб турибмиз, хатто саййид Қутбни сўзи билан айтганда “катта шайтон” ёки Усома бин Лодинни сўзи билан айтганда эса “илонни боши” бўлмиш,хамда  афғонистонда ва бошқа исломий минтақаларда  энг ифлос жиноятларни қилган америка хам ўзига хизмат қилганларни рўйхатини беришга журъат қилган, ва бу иш орқали у уларнинг  исломий иморатни хокимиятида ишга  жойлашишларини талаб қилган. Натога аъзо бўлган давлатлар хам шундай ахмоқона талабларни қилишган, хатто хоинлар ва мунофиқларни тўдаси ёки ички секулярзадалар хам ўзлари учун шартлар таъйин қилишган. Хозирги пайтгача уч марта катта хиёнатларни қилган хон фартут хирот ва  ўзини динига,миллатига,тупроғига бир неча марта хиёнат қилган  хоинни болалари ғулом оталари билан бирга шуларни жумласидандир, уларни барчаси ўтган 20 йил орасида америка,нато босқинчиларини ёнида туриб, уларга қарши хеч қандай қаршилик қилмаган холда юришди, хозирги кунда эса шу кимсалар  дорул исломга қарши  иморатни чегарасидан ташқарида  туриб мажозий фазода “бағоват жибхасини” ташкил қилишган; мана бу расво бўлган хоинлар инқилобга қарши бўлганларни сафида туриб ички пинхон мунофиқлар тўдасини қўзғалон қилишга даъват қилишяпти. Улар миллатни орасидан қочиб ошкор бўлган қисматдир, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱)

Албатта биз сизни уларга қарши оёқлантирурмиз, сўнгра улар (мадинада) сиз билан бирга тура олмай қолурлар, магар лаънатга  дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос). (у пайтда) улар қаерда топилсалар ушланурлар ва ўлдириб ташланурлар. (Бу) илгари ўтган зотлар хақидаги аллохнинг йўли-қонунидир. Аллохнинг йўлини эса харгиз ўзгартира олмассиз.

Албатта дорул исломдан жудо бўлган мунофиқларни устида мана бу равишни фақат росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзлари ижро қилганлар холос ,деб тасаввур қилмаслигимиз керак,балки бу ўтган қавмларда хам бўлган суннатдир,

 «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Инсон яратилгандан буён бу ошкор мунофиқлар хақидаги суннат бўлиб, қиёмат кунигача хам мавжуддир, бу содиқ мўъминлар томонидан ижро қилиниши керак, аллох таоло мархамат қиладики:

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»

Худони суннатида хеч қандай ўзгариш мавжуд эмас.

Имоми ибни Хазм рохимахуллох айтадики: агар бир киши ўзини ихтиёри билан мажбур бўлмаган холда дорул куфрга ё дорул харбга кирса ва у ерда туриб мусулмонларни ихтиёридаги маконларни ахолисига қарши душманчилик қилса, у мана бу иши билан муртад бўлади ва диндан чиқади, агар у мусулмонларни қўлига тушадиган бўлса, муртадларни ахкомлари уни устида ижро бўлади, уни ўлдиришга ва молини халол бўлишига, аёли билан никохини ботил бўлишига ўхшаш муртадларга хос ахкомлар. Мана бу очиқ хукмлар дорул исломни чегарасидан ташқарида дорул куфрларда дорул исломни қаршисига таблиғ бўйича фаолият олиб бораётган ёки харбий фаолиятлар қилаётган ошкор мунофиқларга тегишлидир. Агарчи улар баъзи бир исломий шиорларни авом халқни алдаш ва дили бемор мусулмонларни мудирият қилиш учун бажариб юришган бўлса хам, бу амалларини  уларга фойдаси бўлмайди.[1]

 «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12)

Аллох таоло дорул исломдан жудо бўлган  мана бу ошкор бўлган мунофиқлар хақида мархамат қиладики:

 وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89)

Улар ўзлари кофир бўлганлари каби сизлар хам кофир бўлиб, улар билан баробар бўлиб қолишларингизни истайдилар. Бас, сизлар то аллох йўлида хижрат қилмагунларича уларни дўст тутманглар! Агар юз ўгирсалар, уларни топган жойингизда тутиб ўлдирингиз ва улардан на бир дўст ва на бир ёрдамчи олмангиз!

(давоми бор…..)


[1] المحلی: ج 13 ص 138-139 / ” من لحق بدار الکفر والحرب مختارا محاربا لمن یلیه من المسلمین فهو بهذا الفعل مرتد له أحکام المرتد کلها من وجوب القتل علیه متی قدر علیه ، ومن إباحة ماله، وانفساخ نکاحه وغیر ذلك”.

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

(1 – قیسم)

 بسم الله والحمد لله؛ امّا بعد: السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

بُوگوُنگِی کوُندَه اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی حَقِیدَه اَفغان شُمُول، عَیاللَرنِی حُقوُقِی عُنوانِی آستِیدَگِی بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی تامانِیدَن قِیلِینَیاتگن طَلَبلَرگه گوُواه بوُلِیب توُرِیبمِیز، حَتّی سَیِّید قُطبنِی سوُزِی بِیلَن اَیتگندَه “کَتتَه شَیطان” یاکِی اُسامَه بِن لادِیننِی سوُزِی بِیلَن اَیتگندَه اِیسَه ” اِیلاننِی باشِی” بوُلمِیش، هَمدَه اَفغانِستاندَه وَ باشقَه اِسلامِی مِنطَقَه لَردَه اِینگ اِفلاس جِنایَتلَرنِی قِیلگن اَمِیرِکَه هَم اوُزِیگه حِذمَت قِیلگنلَرنِی رُویخَطِینِی بِیرِیشگه جُرعَت قِیلگن وَ بُو اِیش آرقَلِی اوُ اوُلَرنِینگ اِسلامِی اِمارَتنِی حاکِمِیَتِیدَه اِیشگه جایلَشِیشلَرِینِی طَلَب قِیلگن. نَتاگه اَعضا بُولگن دَولَتلَر هَم شوُندَی اَخماقانَه طَلَبلَرنِی قِیلِیشگن، حَتّی خائِنلَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی یاکِی اِیچکِی سِکوُلارزَدَه لَر هَم اوُزلَرِی اوُچُون شَرطلَر تَعیِین قِیلِیشگن. حاضِرگِی پَیتگچَه اوُچ مَرتَه کَتتَه خِیانَتلَرنِی قِیلگن خان فَرتوُت حِرات وَ اوُزِینِی دِینِیگه، مِللَتِیگه، توُپراغِیگه بِیر نِیچَه مَرتَه خِیانَت قِیلگن خائِننِی بالَه لَرِی غُلام آتَه لَرِی بِیلَن بِیرگه شوُلَرنِی جُملَه سِیدَندِیر، اوُلَرنِی بَرچَه سِی اوُتگن 20 یِیل آرَسِیدَه اَمِیرِکَه، نَتا باسقِینچِیلَرِینِی یانِیدَه توُرِیب، اوُلَرگه قَرشِی هِیچ قَندَی قَرشِیلِیک قِیلمَگن حالدَه یُورِیشَدِی، حاضِرگِی کوُندَه اِیسَه شوُ کِیمسَه لَر دارُ الاِسلامگه قَرشِی اِمارَتنِی چِیگرَه سِیدَن تَشقَرِیدَه توُرِیب مَجازِی فَضادَه “بَغاوَت جِبهَه سِینِی” تَشکِیل قِیلِیشگن؛ مَنَه بُو رَسوا بُولگن خائِنلَر اِنقِلابگه قَرشِی بُولگنلَرنِی صَفِیدَه توُرِیب اِیچکِی پِینهان مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی قوُزغَلان قِیلِیشگه دَعوَت قِیلِیشیَپتِی. اوُلَر مِللَتنِی آرَسِیدَن قاچِیب آشکار بُولگن قِسمَتدِیر، اَلله تَعالی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱)

اَلبَتَّه بِیز سِیزنِی اوُلَرگه قَرشِی آیاقلَنتِیرُورمِیز، سوُنگرَه اوُلَر (مَدِینَه دَه) سِیز بِیلَن بِیرگه توُرَه آلمَی قالوُرلَر، مَگر لَعنَتگه دوُچار بوُلگن حاللَرِیدَه آزگِینَه ( وَقت توُرَه آلوُرلَر حالاص). (اوُ پَیتدَه) اوُلَر قَیِیردَه تاپِیلسَه لَر اوُشلَنوُرلَر وَ اوُلدِیرِیب  تَشلَنوُرلَر. (بوُ) اِیلگرِی اوُتگن ذاتلَر حَقِیدَگِی اَلله یوُلِی- قانوُنِیدِیر. اَلله نِینگ یوُلِینِی اِیسَه هَرگِیز اوُزگرتِیرَه آلمَسسِیز.

اَلبَتَّه دارُ الاِسلامدَن جُودا بوُلگن مُنافِقلَرنِی اوُستِیدَه مَنَه بُو رَوِیشنِی فَقَط رَسُول اَلله صَلی الله علیه وسلمنِی اوُزلَرِی اِجرا قِیلگنلَر حالاص، دِیب تَصَوُّر قِیلمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، بَلکِی بُو اوُتگن قَوملَردَه هَم بُولگن سُنَّتدِیر،  «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»  اِنسان یَرَتِیلگندَن بُویان بُو آشکار مُنافِقلَر حَقِیدَگِی سُنَّت بوُلِیب، قِیامَت کوُنِیگچَه هَم مَوجُوددِیر، بُو صادِق مُؤمِنلَر تامانِیدَن اِجرا قِیلِینِیشِی کِیرَک، اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»  خُدانِی سُنَّتِیدَه هِیچ قَندَی اوُزگرِیش مَوجُود اِیمَس.

اِمامِی اِبن حَزم رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اَگر بِیر کِیشِی اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن مَجبُور بوُلمَگن حالدَه دارُ الکُفرگه یا دارُ الحَربگه کِیرسَه وَ اوُ یِیردَه توُرِیب مُسُلمانلَرنِی اِیختِیارِیدَگِی مَکانلَرنِی اَهالِیسِیگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلسَه، اوُ مَنَه بُو اِیشِی بِیلَن مُرتَد بُولَدِی وَ دِیندَن چِیقَدِی، اَگر اوُ مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه توُشَدِیگن بوُلسَه، مُرتَدلَرنِی اَحکاملَرِی اوُنِی اوُستِیدَه اِجرا بُولَدِی، اوُنِی اوُلدِیرِیشگه وَ مالِینِی حَلال بوُلِیشِیگه، عَیالِی بِیلَن نِکاحِینِی باطِل بوُلِیشِیگه اوُحشَش مُرتَدلَرگه خاص اَحکاملَر. مَنَه بُو آچِیق حُکملَر دارُ الاِسلامنِی چِیگرَه سِیدَن تَشقَرِیدَه دارُ الکُفرلَردَه دارُ الاِسلامنِی قَرشِیسِیگه تَبلِیغ بُویِیچَه فَعالِیَت آلِیب بارَیاتگن یاکِی حَربِی فَعالِیَتلَر قِیلَیاتگن آشکار مُنافِقلَرگه تِیگِیشلِیدِیر. اَگرچِی اوُلَر بَعضِی بِیر اِسلامِی شُعارلَرنِی عَوام حَلقنِی اَلدَش وَ دِیلِی بِیمار مُسُلمانلَرنِی مُدِیرِیَت قِیلِیش اوُچُون بَجَرِیب یُورِیشگن بُولسَه هَم، بُو عَمَللَرِینِی اوُلَرگه فایدَه سِی بوُلمَیدِی.[1]   «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12)

اَلله تَعالی دارُ الاِسلامدَن جُودا بُولگن مَنَه بُو آشکار بُولگن مُنافِقلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: 

وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89)

اوُلَر اوُزلَرِی کافِر بوُلگنلَرِی کَبِی سِیزلَر هَم کافِر بوُلِیب، اوُلَر بِیلَن بَرابَر بوُلِیب قالِیشلَرِینگِیزنِی اِیستَیدِیلَر. بَس، سِیزلَر تا اَلله یوُلِیدَه هِجرَت قِیلمُگوُنلَرِیچَه اوُلَرنِی دُوست توُتمَنگلَر! اَگر یُوز اوُگِیرسَلَر، اوُلَرنِی تاپگن جایِینگِیزدَه توُتِیب اوُلدِیرِینگِیز وَ اوُلَردَن نَه بِیر دوُست وَ نَه بِیر یاردَمچِی آلمَنگِیز!

(دوامی بار……)


[1] المحلی: ج 13 ص 138-139 / ” من لحق بدار الکفر والحرب مختارا محاربا لمن یلیه من المسلمین فهو بهذا الفعل مرتد له أحکام المرتد کلها من وجوب القتل علیه متی قدر علیه ، ومن إباحة ماله، وانفساخ نکاحه وغیر ذلك”.

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

پیاده شده از سخنرانی تصویری: شیخ المجاهد ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

  • قسمت)

بسم الله، و الحمد لله؛ اما بعد: اسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

 امروزه در مورد دارالاسلام افغانستان ما شاهد درخواستهائی از جانب کفار سکولار جهانی تحت عنوان افغان شمول، حقوق زنان و شعارهائی از این دست هستیم که حتی «شیطان بزرگ» به قول سید قطب و «سرافعی» به قول اسامه بن لادن، یعنی آمریکایی که کثیفترین جنایات را در افغانستان و سایر سرزمینهای اسلامی مرتکب شده است به خودش جرئت داده است لیستی از مزدورانش را ارائه دهد که حاکمیت امارت اسلامی این مزدوران را در دولت انقلابی خودش جاسازی کند و کشورهای عضو ناتو نیز باز چنین گستاخی هائی کرده اند وحتی خائنین فراری و دارودسته ی منافقین یا سکولار زده های داخلی نیز به خودشان جرئت داده اند که برای خود شرط و شروطی تعیین کنند مثل این خان فرتوت هرات که تا کنون ۳ بار مرتکب خیانت بزرگ شده و آن غلام بچه های خائن نیز به همراه پدرانشان چندین بار مرتکب خیانت به دین و ملت و خاک خود شده اند و همگی در نزدیکترین خیانت خود مدت ۲۰ سال در کنار اشغالگران آمریکایی و ناتو بوده و بدون آنکه در برابر این اشغالگران جنایتکار مقاومتی نشان دهند و جنگی انجام دهند هم اکنون  در برابر دارالاسلام  «جبهه ی بغاوت» را در فضای مجازی و خارج از مرزهای دارالاسلام تشکیل داده اند؛ خائنین رسوا شده ای که در سختترین دوران گذار هر حاکمیت انقلابی، در صف ضدانقلابها قرار گرفته و دارودسته ی منافقین داخلی را به شورش و خرابکاری دعوت می کنند.

 اینها بخش آشکار شده و فراری منافقین میان این ملت هستند که الله تعالی در موردشان می فرماید:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱) نفرین شدگان و رانده شدگان هستند، هر کجا یافته شوند، گرفته خواهند شد و پیاپی به قتل خواهند رسید؛ البته نباید چنین تصور کنیم که فقط رسول الله صلی الله علیه و سلم این روش را در مورد این منافقین جدا شده از دارالاسلام اجرا کرده بلکه «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ» این سنّت، در مورد پیشینیان هم بوده، سنت الله از زمان خلقت تاکنون در مورد این منافقین آشکار شده است، تا روز قیامت این سنت وجود دارد و باید توسط مومنین صادق اجرا شود و الله تعالی می فرماید:«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» و در سنّت خدا هیچ دگرگونی وجود ندارد.

امام ابن حزم رحمه الله مي گوید: هر كسي كه بدون اجبار و با اختيار خود  وارد دارالكفر و دارالحرب گردد و از آنجا با ساكنان مكانی دشمنی بورزد كه در اختيار مسلمين است، در اين صورت با اين كارش مرتد می شود و از دين خارج مي گردد و هر زمانی كه به چنگ مسلمين افتاد  تمام احكام مرتدين شاملش می شود، مثل كشتنش و حلال بودن مالش و باطل شدن نكاح با همسرش و ديگر احكام مختص مرتدين. [1] این حکم واضح تمام منافقین آشکار شده ای است که از دارالکفرها و خارج از مرزهای دارالاسلام بر علیه دارالاسلام فعالیت تبلیغی یا نظامی می کنند هر چند پاره ای از شعائر اسلامی را نیز برای عوام فریبی و مدیریت و بسیج  مسلمین بیمار دل «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12) انجام دهند. 

الله تعالی به صراحت در مورد این منافقین آشکار شده و جدا شده از دارالاسلام می فرماید: وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89) آنان دوست می‌دارند که شما کافر شوید همان گونه که خود کافر شده‌اند و (در کفر با ایشان) مساوی شوید . پس در این صورت یارانی از ایشان نگیرید (و آنان را از خود ندانید) تا آن گاه که در راه خدا هجرت می‌کنند (و ایمان آوردن خود را با هجرت به دارالاسلام ثابت می‌ کنند). ولی اگر از این کار سر باز زدند آنان را هر کجا یافتید بگیرید و اسیر کنید، و بکشید، و از میان ایشان سرپرست و پشتیبانی انتخاب نکنید.

(ادامه دارد…..)


[1] المحلی: ج 13 ص 138-139 / ” من لحق بدار الکفر والحرب مختارا محاربا لمن یلیه من المسلمین فهو بهذا الفعل مرتد له أحکام المرتد کلها من وجوب القتل علیه متی قدر علیه ، ومن إباحة ماله، وانفساخ نکاحه وغیر ذلك”.

Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

Бисмиллахир рохманир рохим

(матлабни комил матни)

Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Умуман олганда хайрли ишларни, яхшиликларни савоби ўлганларга етади,деймиз, имоми Муслим Нишопурий хам Абдуллох ибни Муборакдан ривоят қилишича, мусулмонларни ўртасида ўлганларга хайрли ишларни,яхшиликларни савоби етиши борасида мухолиф назар мавжуд эмас, муғнида ибни Қуддомадан нақл қилинишича: Ахмад ибни Ханбал айтадики: хар қандай қилинган яхши амални савоби ўлганларга етиб боради, яъни яхшилиги бор ишларни барчасини савоби ўлганларга етади, агар киши ана ўша қилаётган ишида яхшилик йўқ,деб эътиқод қилса бундай бўлмайди. Масалан агар хаж қилишда ё садақа беришда ё рўза тутишда ва қуръон ўқишда ва …….яхшилик йўқ,деса.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам айтадики:

 فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]

Агар сизларни бирортангиз масжидга бориб аллохни китобидан икки оятни таълим олса ё тиловат қилса, мана бу у учун икки туядан яхшироқдир. Уч оят уч туядан,тўрт оят тўрт туядан яхшироқдир, оятни сони қанча бўлса туялар хам шунча кўпайиб боради.

Бу ерда ўқилган оятни савоби назарда тутилган, шахс аллох таолодан уни савобини мусулмон отасига ё онасига ёки мусулмонлардан ўзи яхши кўрган кишиларга хадя беришни хохлайди.Имоми Нававийни устози  ибни Салох шахрузийни айтишича, қуръонни ўқиётган шахс: эй аллох ўқиган қуръонимни савобини фалон шахсни рухига етказгин,дейишлиги зарур бўлади.  

 اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مثلاً)َ أُمَّهَاتِنَا و …

Шахс қуръонни манзилида ё масжидда ё ишхонасида ўқийди ва уни тиловатини савобини хадя бера олади,аммо аксар уламолар қабрни устида қуръон ўқишни макрух дейишган.

Буни баробарида баъзи уламолар имоми Абу Ханифа ва  имоми Молик ва имоми Ахмад ва жуда кўп шофеъий мазхабдагиларга хилоф равишда қуйидаги оятларга истинод қилган холда:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم/٣٩)

Инсон учун фақат ўзи қилган харакатгина бўлур (яъни ўзгаларнинг қилган амалларидан унга бирон фойда етмас)!

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилган хадислари:

 إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلا مِنْ ثَلاثٍ: مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ .[2]

“Инсон ўлгандан сўнг уни амал кесилади,магар уч нарса қолади: садақайи жория, бошқалар ундан фойдаланадиган амал ва уни хаққига дуо қиладиган солих фарзанд.”

Мана бу келтирилган нарсаларни хужжат қилган холда улар савобни ўлган кишига етмайди,дейишади, аммо шофеъийларни жуда кўп уламолари имоми Абу Ханифа ва имоми Ахмад ва бошқалар мана бу улуғ кишиларга жавоб сифатида айтишганки:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»

Мана бу оят хақдир ва хар бир киши ўзи захмат чеккан нарсани эгаси бўлади,

« لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ» (بقره/ 134)

Уларнинг қилган амаллари ўзлари учун,сизларнинг қилган амалларингиз ўзларингиз учундир.

Аммо бу дегани сиз ўзингиз захмат чеккан хосилдан ота-онангизга ё яхши кўрган кишиларингизга хадя бера олмайсиз,деган маънода эмас. Сиз уларга бераётган нарса уларнинг захматини хосили бўлмаслиги мумкин,аммо буни уларга беришни мушкили хам йўқ. Муғни мухтожда келтирилишича, Абдуллох ибни Умар розиаллоху анхума росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан сўнг, у кишини ўрнига умрани адо қилган, пайғамбаримиз унга бу ишни қилишни васият қилган эмас эдилар. Албатта бу замина бўйича мисоллар жуда кўп топилади. Масалан: [3]

-Аллох таоло бошқаларни дуоси сабабли шахсларга манфаъат етказади, аслини олганда мана бу манфаъатлар уларни қўл мехнатларини самараси эмас.

ادامه خواندن Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

 بِسم الله الرحمن الرحیم

اَمّا بَعَد: اَلسلام علیکم و رحمة الله و براکاته.

(مطلبنی کامل متنی)

عُمُوماً آلگندَه خَیرلِی اِیشلَرنِی، یَحشِیلِیکلَرنِی ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتَدِی، دِییمِیز، اِمامِی مُسلِم نِشاپُورِی هَم عَبدُالله اِبن مُبارَکدَن رِوایَت قِیلِیشِیچَه، مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه اوُلگنلَرگه خَیرلِی اِیشلَرنِی، یَحشِیلِیکلَرنِی ثَوابِی یِیتِیشِی بارَسِیدَه مُخالِف نَظَر مَوجُود اِیمَس، مُغنِیدَه اِبنِ قُدّامَه دَن نَقل قِیلِینِیشِیچَه: اَحمَد اِبنِ حَنبَل اَیتَدِیکِی: هَر قَندَی قِیلِینگن یَحشِی عَمَلنِی ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتِیب بارَدِی، یَعنِی یَحشِیلِیگِی بار اِیشلَرنِی بَرچَه سِینِی  ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتَدِی، اَگر کِیشِی اَنَه اوُشَه قِیلَیاتگن اِیشِیدَه یَحشِیلِیک یُوق، دِیب اِعتِقاد قِیلسَه بوُندَی بوُلمَیدِی. مَثَلاً اَگر حَج قِیلِیشدَه یا صَدَقَه بِیرِیشدَه یا رُوزَه توُتِیشدَه وَ قُرآن اوُقِیشدَه وَ …….یَحشِیلِیک یُوق، دِیسَه.

رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلم اَیتَدِیکِی:

فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]

اَگر سِیزلَرنِی بِیرارتَنگِیز مَسجِدگه بارِیب اَلله نِی کِتابِیدَن اِیککِی آیَتنِی تَعلِیم آلسَه یا تِلاوَت قِیلسَه، مَنَه بُو اوُ اوُچُون اِیککِی تُویَه دَن یَحشِیراقدِیر. اوُچ آیَت اوُچ تُویَه دَن، توُرت آیَت توُرت تُویَه دَن یَحشِیراقدِیر، آیَتنِی سانِی قَنچَه بوُلسَه توُیَه لَر هَم شوُنچَه کوُپَیِیب بارَدِی.

بُو یِیردَه اوُقِیلگن آیَتنِی ثَوابِی نَظَردَه توُتِیلگن، شَخص اَلله تَعالی دَن اوُنِی ثَوابِینِی مُسُلمان آتَه سِیگه یا آنَه سِیگه یاکِی مُسُلمانلَردَن اوُزِی یَحشِی کوُرگن کِیشِیلَرگه هَدیَه بِیرِیشنِی هاحلَیدِی. اِمامِی نَوَوِینِی اوُستازِی اِبنِ صَلاح شَهرُوزِینِی اَیتِیشِیچَه، قُرآننِی اوُقِییاتگن شَخص: اِی اَلله اوُقِیگن قُرآنِیمنِی ثَوابِینِی فَلان شَخصنِی رُوحِیگه یِیتکَزگِین، دِییِیشلِیگِی ضَرُور بُولَدِی.   اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مَثَلاً)َ أُمَّهَاتِنَا وَ …  شَخص قُرآننِی مَنزِیلِیدَه یا مَسجِددَه یا اِیشخانَه سِیدَه اوُقِیدِی وَ اوُنِی تِلاوَتِینِی ثَوابِینِی هَدیَه بِیرَه آلَدِی، اَمّا اَکثَر اوُلامالَر قَبرنِی اوُستِیدَه قُرآن اوُقِیشنِی مَکرُوه دِییِیشگن.

ادامه خواندن اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

آیا ثواب قرآن خواندن به مردگان ما می رسد؟

آیا ثواب قرآن خواندن به مردگان ما می رسد؟

بسم الله و الحمد لله

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

(متن کامل مطلب)

زمانی که می گوئیم به صورت مطلق ثواب خیر و خیرات به مرده می رسد و امام مسلم نیشابوری هم از عبدالله بن مبارک روایت می کند که در رسیدن ثواب خیر و خیرات به مرده رای مخالفی در میان مسلمین وجود ندارد و در  مغنی از ابن  قدامه نقل شده است‌: احمد  بن  حنبل‌گفته  است‌: هرگونه عمل  خیری  به  مرده  می‌رسد، این سخن به این معنی است که هر چیزی که در آن خیری وجود دارد به مرده می رسد مگر اینکه شخص معتقد باشد در انجام فلان کار خیری وجود ندارد . مثلاً بگوید در دعا کردن یا حج رفتن یا صدقه دادن یا روزه گرفتن و قرآن خواندن و … خیری وجود ندارد.

 رسول الله صلی الله علیه و سلم می فرماید : فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]بدانید که اگر یکی از شما به مسجد برود و دو آیه از کتاب خدا بیاموزد یا تلاوت نماید، برایش از دو شتر بهتر است. و سه آیه از سه شتر، چهار آیه از چهار شتر، و هر تعداد آیه از همان اندازه شتر، بهتر است»

در اینجا ثوابی برای خواندن این آیات در نظر گرفته شده است و این شخص از الله تعالی می خواهد  که این ثواب را به پدر مسلمان یا مادرمسلمان یا کسانی از مسلمین که دوستشان دارد هدیه بدهد. ابن صلاح شهرزوری استاد امام نووی گفته که ضروری است که قاری قرآن بگوید خداوندا ثواب تلاوت را به روح آن شخصی که قران برای او خوانده ام برسان . اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مثلاً)َ أُمَّهَاتِنَا و …

شخص می تواند قرآن را در منزلش یا در مسجد یا سرکار و غیره بخواند و ثواب تلاوتش را هدیه دهد اما اکثر علماء خواندن قرآن در سر قبر را مکروه دانسته اند.

در برابر، عده ای از علماء بر خلاف امام ابوحنیفه، و امام مالک و امام احمد و بسیاری از شافعی مذهبها با استناد به آیاتی چون:

  • «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم/٣٩) و اینکه برای هر انسان پاداش و بهره‌ای نیست جز آنچه خود برای آن تلاش نموده است».
  • و حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم که می فرماید : إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلا مِنْ ثَلاثٍ: مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ .[2] «وقتی که انسان می‌میرد عملش قطع می‌شود مگر از سه چیز: صدقه جاریه، علمی که مورد استفاده دیگران قرار می‌گیرد، و ولد صالحی که برای او دعا می‌کند».

بر این باورند که غیر از این موارد سایر ثوابها به مرده نمی رسد اما بسیاری از علمای شافعی به همراه امام ابوحنیفه و امام احمد و غیره در پاسخ به این دسته از بزرگواران گفته اند:

  1. آیه ی «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» حق است و هر کسی صاحب آنچیزی است که برایش زحمت کشیده « لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ» (بقره/ 134) دستاورد آنان برای آنان و دستاورد شما برای شماست؛ اما به این معنی نیست که شما نمی توانید از حاصل زحمات خودت به پدر یا مادرت یا کسانی که دوستشان داری هدیه بدهی . اینی که شما به آنها می دهی ممکن است حاصل دسترنج آنها نباشد اما دادن آن به آنها اشکالی ندارد. در مغنی المحتاج آمده است که عبدالله بن عمر رضی الله عنهما به جای رسول صلی الله علیه وسلم بعد از وفات رسول الله صلی الله علیه وسلم، عمره به جای اورده است، بدون انکه پیامبر به آن وصیت کرده باشد.[3]  البته در این زمینه مثال زیاد است. مثلاً
  2. الله تعالی به دعای دیگران به اشخاص سود می رساند در حالی که این سود رساندن ثمره ی کار خودشان نیست.
  3. رسول الله صلی الله علیه وسلم و شهداء و … شفاعت می کنند و به دیگران سود می رسانند در حالی که این سود رساندن ثمره ی کار آن افراد نیست که به آنها خیر رسیده.
  4. ملائکه برای کسانی از اهل زمین دعای خیر و استغفار می کنند و به اهل زمین خیر می رسانند در حالی که این سود رسیدن ثمره ی کار خود اهل زمین نیست.
  5. فرزندان و اطرافیان بهشتی اهل بهشت دربهشت ارتقاء مکان می گیرند در حالی که به خاطر عمل خودشان نیست.
  6. فرزندان به خاطر پدر صالحشان به آنها خیری می رسد (وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا) (کهف/82) و این خیر رسیدن به خاطر سعی و کوشش خودشان نیست بلکه به خاطر خوبی و صالح بودن پدرشان بوده است .
  7. به دنبال این فرزندان بخشی از کسب و حاصل والدین هستند. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: إِنَّ أَطْيَبَ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَإِنَّ وَلَدَهُ مِنْ كَسْبِهِ.

در این صورت اتفاق ائمه ی اسلامی خیرالقرون بر این است که دعا کردن و خیر و خیرات برای مرده ی مسلمان می رسد، این شخص کافر مشرکی مثل عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم است که : مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (مسد/٢) دارائی و آنچه به دست آورده است، سودی بدو نمی‌رساند.

یعنی باید دقت کنیم که برای هر 6 دسته از کفار آشکار یعنی : 1- الَّذِينَ هَادُوا / یهودی ها 2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا/ مشرکین (حج/ 17)  و 6- « مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»/ مرتدین و همچنین برای کفار پنهان داخلی یا منافقین «إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»(توبه/80) هیچ چیزی نمی رسد حتی دعا.

الله تعالی می فرماید : مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَن یَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُواْ أُوْلِی قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ‏(توبه/113) پیغمبر و مؤمنان را نسزد که برای سکولاریستها ( یا به زبان عربی برای مشرکان) طلب آمرزش کنند، هرچند که خویشاوند باشند، هنگامی که برای آنان روشن شود که (با کفر و شرک از دنیا رفته‌اند ، و) مشرکان اهل دوزخند.

حالا اگر کسی از روی بی خبری برای چنین افرادی دعا کرد به محض آنکه مثل ابراهیم متوجه شد کار اشتباهی مرتکب شده است باید از چنین سکولاریستها یا به زبان عربی از چنین مشرکینی برائت و بیزاری جوید و دیگر دعا نکند : «وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ » (توبه/114) طلب آمرزش ابراهیم برای پدرش، به خاطر وعده‌ای بود که بدو داده بود، ولی هنگامی که برای او روشن شد که پدرش دشمن خدا است، از او برائت و بیزاری جست.

پس آن دسته از اقوام و نزدیکان و حتی مُلایانی که برای سکولاریستهای مرده دعا کرده اند باید مثل ابراهیم دست از این اشتباه خود بکشند و به مسیر صحیح اسلام یعنی برائت از این سکولاریستها برگردند هر چند مثل ابراهیم این سکولار پدر آنها باشند حالا چه رسد به عمو و دائی و … بیگانه ها .

اما این در حالی است که در مورد دعای مومنین برای مومنین آمده است : وَالَّذِینَ جَاءُوا مِن بَعدِهِم یَقُولُونَ رَبَّنَا اغفِرلَنَا وَلإِخوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالإیمَانِ وَلاَتَجعَل فِی قُلُوبِنَا غِلاً لِلّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إنَّکَ رَؤُفٌ رَّحِیم (حشر: 10) «و کسانی که پس از مهاجرین و انصار می‌آیند می‌‌گویند: پروردگارا، ما را و برداران ما را که در ایمان آوردن بر ما پیشی گرفته‌اند، بیامرز و کینه‌ای نسبت به مؤمنان در دلهایمان جای مده، پروردگارا تو دارای رأفت و رحمت فراوانی هستی».

رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز می فرماید : دَعْوةُ المرءِ المُسْلِمِ لأَخيهِ بِظَهْرِ الغَيْبِ مُسْتَجَابةٌ، عِنْد رأْسِهِ ملَكٌ مُوكَّلٌ كلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بخيرٍ قَال المَلَكُ المُوكَّلُ بِهِ: آمِينَ، ولَكَ بمِثْلٍ . [4]«دعای انسان مسلمان برای برادرش در غیاب او مستجاب می‌گردد، (چون) در کنار سرش فرشته‌ای مأمور شده، که هر وقت برای برادرش دعای خیر کند می‌گوید، آمین و مانند همین دعا برای توباشد».

پس هر چیزی را در جای خودش قرار دهیم . این قانون شریعت الله است؛ و بدانیم که عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت کرده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است :« إنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ بهذا الكِتَابِ أَقْوَامًا، وَيَضَعُ به آخَرِينَ»[5]خداوند به وسیله این کتاب (قرآن) مردمانی را بالا می برد و عده ی دیگر را بدان پست می کند. چون این قرآن دو کارکرد دارد : وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82) ما آیاتی از قرآن را فرو می‌فرستیم که مایه شفاء و بهبودی و رحمت مؤمنان است، ولی بر ستمگران جز زیان نمی‌افزاید.‏

پس اولاً کسی انتظار نداشته باشد با روشن شدن شریعت الله به دشمنان شریعت الله خیری برسد و کسی هم انتظار نداشته باشد ما با این سکولاریستها یا به زبان عربی با این مشرکینی که الله تعالی آنها را پست و بی ارزش و حتی نجس نامیده «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » (توبه/28) مثل مسلمین برخورد کنیم: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*  مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ‏(قلم/35-36) آیا مسلمین را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم‌؟!‏  شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!‏

شما نیز با مسلمین و مجرمین به یکسان برخورد نکنید و طبق دستور و فرمان الله عمل کنید.

پس :

در همان ابتدا زمان که الله تعالی در مورد دارودسته ی منافقین که نماز هم می خواندند، روزه می گرفتند، حج می رفتند، زکات می دادند و حتی گاهگاهی جهاد می رفتند می فرماید: وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ ۖ (توبه/84) هرگاه یکی از آنان مُرد اصلاً بر او نماز مخوان و بر سر گورش نایست.‏

هرگز بر سر قبر کسانی که با عقاید سکولاریستی و سکولار یا به زبان عربی مشرک مرده اند نروید، برایشان نماز میت نخوانید، برایشان دعای خیر نکنید، حتی اگر پدر سیدنا ابراهیم علیه السلام یا ابولهب عموی رسول الله صلی الله علیه وسلم باشند.

ممکن است عده ای بگویند فلان شخص سکولار یا به زبان عربی فلان شخص مشرک دارای صفات و کارهای خوبی هم بوده است اما این را بدانید که الله تعالی پس از آنکه از نعمت هدایت بر پیامبرانی چون و اسماعیل، الیَسَع، یونس، و لوط  و بر پدران و فرزندان و برادرانشان و برتری دادن آنان بر عالمیان صحبت می کند می فرماید: وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ [أنعام/ 88]  اگر ( این چنین شایستگانی – چه رسد به دیگران‌ – ) شرک می‌ورزیدند، هر آنچه می‌کردند هدر می‌رفت.‏

 و حتی به رسول الله صلی الله علیه وسلم  می فرماید: وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (زمر/65) به تو و به یکایک پیغمبران پیش از تو وحی شده است که اگر شرک‌ورزی کردارت (باطل و بی‌پاداش می‌گردد و) هیچ و نابود می‌شود، و از زیانکاران خواهی بود .‏

این حال و وضع این بزرگواران است حالا چه رسد به سکولاریستهای بومی ما که اکثریت مطلق آنها انسانهائی بی بندوبار و منحرف و فاسد اخلاقی و رفتاری هستند که  دچار بهتان و گناه بزرگ شریک قرار دادن برای الله تعالی در حاکمیت و قانون و اطاعت کردن و مجازات و پاداش شده اند«وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَظِیماً» و الله تعالی هرگز اینها را نمی بخشد. اینها اگر با همین عقاید بمیرند اهل آتش جهنم هستند و الله تعالی بهشت را بر آنها حرام کرده است « فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ» (مائده/72)

  این احکام در مورد فرزندانی است که از مرتدین سکولار متولد شده اند و هم اکنون سکولارند و حکم کفار اصلی و مشرکین را دارند نه مرتدین .

اگر این سکولاریستهای محلی ما 1- آگاهانه 2- عمداً 3- به میل و اختیار خودشان  تنها یک قانون سکولاریستی را جایگزین قانون شریعت الله کردند – چه رسد به اینکه کل قانون شریعت الله تعالی در هزاران مورد اجرائی و اداری حکومتی و خانوادگی و اقتصادی و آموزشی و غیره را جایگزین قانون شریعت الله کنند – و با این وضعیت مردند هرگز بر سر قبر آنها حاضر نشوید و اگر قدرتی داشتید آنها را در قبرستان مسلمین دفن نکنید و برایشان سنگ مزار هم قرار ندهید و مثل یک حیوان مرده آنها را چال کنید.  چنانچه ما در منطقه ی خودمان بیساران غیر مسلمین را اینگونه چال می کردیم و اسم بێکێله (بی سنگ مزار) برای همه شناخته شده است .

لازم است بار دیگر مثل صدها حکم و سنت دیگر، این سنت زیبای نیاکان مسلمانمان و این جنگ روانی بر دشمنان قانون شریعت الله را دوباره زنده کنیم که دستور شریعت الله تعالی هم هست. اما عادتاً و همیشه زنده کردن این قانون و سنت قطعاً بدون مشکل نخواهد بود، و بدون شک از سوی کفار سکولار و بخصوص دارودسته ی منافقین زخم زبانها و اذیتهای زیادی را باید تحمل کنیم. پس از کفار و دارودسته ی منافقین به ظاهر مسلمان اطاعت نکنید و سخن الله تعالی را اطاعت کنیم که می فرماید: «وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا» (احزاب/۴۸)، و از کفار و منافقین پیروی نکن و آزارشان را رها کن و بر خداوند توکل کن و کافی است که وکیل خداوند باشد.

اگر در مسیر صحیح امت و جماعت و وحدت اسلامی قرار گرفتیم دلمان را به این وعده ی الله تعالی خوش کنیم که می فرماید : وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ ‏* وعده ما راجع به بندگان فرستاده ما قبلاً ( در لوح محفوظ ) ثبت و ضبط گشته است .‏ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ ‏* و آن این که ایشان قطعاً یاری می‌گردند.‏ وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ *(صافت/171-173) و ارتش ما حتماً پیروز می‌شوند.‏

وَاللهُ حَسْبِي، وَنِعْمَ الْمُعِينُ. [6]


[1] مسلم / حديث رقم 3083 – من كتاب – مُبْتَدَأُ فَضَائِلِ الْقُرْآنِ

[2] مسلم 1631

[3] مغنی المحتاج جلد3 ص 70 .

[4] مسلم 7105

[5] رواه مسلم 817

[6] پیاده شده از سخنرانی تصویری شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله