Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(21- қисмат)

5-Ассаламу алайкум. Чигуна ек яхудий ё ек масихий ё хатто ек мусалмон, мушрик мешавад?

Ба хамон шевайики шахс, дузд мешавад. Шахс медонад дузди чист ва хукмиш хам чист ва саранжомиш хам чист? Баъад ба мейли худ иқдом ба дузди мекунад ва мешавад дузд, ё вориди ек гурухи дузд мешавад ва ба у мегуянд дузд, хар чандки дузди хам накунад. Мисли хийли аз бачча мусалмонхоики аз замони ташкили аввалин хизби секуляр дар миёни курдхо ба фармони сталин ва тавассути мусайламаи каззоби курдхо қози Мухаммад, вориди хизбхойи демократ, кумала, фадоий, ранжбарон, рохи коргар, портий, екитий, хизби коргарони ужалон ва ғейрих шуданд. Тамоми инхо худишон бархурдишон гувохи медихандки секуляр хастанд ва қавонини дини секуляр ва секуляризмро барои идораи зиндаги дунёвишон бехтар медонанд. Хуб, замоники инхо ба худишон гувохи медиханд дигар ниёзи ба исботи шумо надорадки хатто бо онхо жарру бахс кунид.

«شَاهِدِينَ عَلَى أَنفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ».

Худишон ба куфри худишон гувохи медиханд. Ба махзи инки гуфт секуляристам, дигар тамом аст. Вориди хизб ва гурухи онхо шуда ва саффи худишро аз ахли китоб, шибхи ахли китоб ва муслимин жудо карда аст.

6-Ба назари ман агар хамма ба шуори кордори нек, пандори нек ва гуфтори нек пойбанд бошанд инсонхо дар саодат зиндагий мекунанд ва жанги хам дуруст намешавад. Назари шумо чист?

Кордори нек, пандори нек ва гуфтори нек харфи куллий хамма аст. Аммо инки чи чизи хуб ва чи чизи бад аст, чи чизи ислох, ва чи чизи фасод аст ва …… мумкин аст хамма бо хам ихтилоф пейдо кунанд. Арзишхо ва зидди арзишхо ва боядхо ва набоядхо , хубхо ва бадхо ва ……бо хам фарқ доранд. Онхо мегуянд муслимин боиси фасод ва вайрони мешаванд, муслимин мегуянд куффор боис мешаванд фасод ва вайрони ба бор биёяд; куффор мегуянд ислохгаранд, муслимин хам хаминро мегуянд; ва куффор мегуянд на бобо онхо дуруғ мегуянд  муслимин мегуянд на шумо дуруғ мегуйид ва бояд мушаххас шавад чи хуб ва чи бад аст? Аллохи мутаол чизиро хуб медонад, куффори секуляр чун фиръавн ва атрофиёниш ва секуляристхои кунуний чизи дигариро хуб медонанд ва хамонки аллох мегуядро фасод медонанд.

«وَقَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِ فِرْعَونَ أَتَذَرُ مُوسَى وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ»(اعراف/127)، 

Ашрофи қовми фиръавн ( ба у) гуфтанд: оё Мусо ва пейравони уро озод ва рахо месози то дар сарзамини ( Миср озодона) ба фасод бипардозанд ва ту ва маъбудони туро рахо кунанд? Мусоро каси медонистандки дорад дар замин фасод мекунад.

На фақат секуляристхойи палиди асри фиръавн, пайғамбарро ривож дихандайи фасод медонистанд балки қабл ва пас аз он дар асри пайғамбар хотам ва хатто замони хозир хам дини аллох ва қонуни шариати аллохро боиси ижоди фасод медонистанд. Онро таваххуш медонанд. Холо мухим ин астки мушаххас мешавад фасод чист? Таваххуш чист? Чи чизи фасод ва чи чизи хуб аст?

Ба унвони мисол таважжух кунид: ахиран еки аз нашриёти жахоний социалистхо жумлаи аз моркс ба унвони еки аз худоёни секуляри социалистихойи чун кумалахо, хизби коргарони ужалон, екитихо ва ғейрихро мунташир карда будки алъон ёдам омад хидматитон бигуям. Дар сушилист. Побликишен омада будки моркс мегуяд:

Socialist publication: We can ‘change the world’ through abortion and gay ‘marriage’

    Яъни корл моркс мегуяд: мо метавонем ба василаи сиқти жанин ва хамжинсбози жахонро тағйир дихем. Биё, ин хам еки аз арзиш барои онхо. Ин ек хуб барои онхо. Онхо инро хуб ва арзиш медонанд.

  Аллохи мутаол мегуяд: ин аъмол бад хастанд, амали қовми лут бад аст, хамжинсбози бад аст, аммо секуляристхо мегуянд хуб аст; аллохи мутаол мегуяд издивож бо махоримики қаблан бейни зардуштихо буд ва акнун дар миёни секуляристхо ва дар жохойи мисли Суейд қонуний шуда бад аст, секуляристхо мегуянд хуб аст. Ва садхо қонуни дигарки аллох мегуяд хуб аст аммо секуляристхо мегуянд бад аст, ё аллох мегуяд бад аст аммо секуляристхо мегуяд хуб аст. Холо, ба назари шумо харфи кудом екиро қабул кунем? Харфи аллохро ё харфи секуляристхо ва мушрикини нажасро? Мушкил ва жавоби аслий суъоли шумо хаминжост. Ва жавоби аслий суъоли шумо хам хамин жостки харфи аллохро қабул кунем ё харфи секуляристхо ва мушрикини нажасро? Кудом еки рост мегуянд? Дар таъйини хуб ва бад кудом еки рост мегуянд?

(идома  дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(20- қисмат)

Инхоро ба истизъоф кашонданд ва чорайи бароишон нагузоштанд.Барои хамин астки аллохи мутаол бо истисноан қарор додани бахши аз инхоки наметавонанд хижрат кунанд ва рохи чорайи надоранд ва наметавонанд рохи чорайи барои хижрат кардан ва дур шудан аз чанин мужтамиъи пейдо кунанд ,дар мовриди бақияйи инхоки довталабона ва бо мейли худишон онжо монданд дар мовриди онхо мефармояд :

: «إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِکَةُ ظَالِمِی أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِیمَ کُنتُمْ قَالُواْ کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا فَأُوْلَئِکَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِیراً» (نساء/97)،

Бегумон касоники фариштагон ( барои қабзи рух) ба суроғишон мераванд ва ( мебинандки ба сабаби мондан бо мушрикин дар куфристон, ва хижрат накардан) бар худ ситам карданд, бадишон мегуянд: кужо будаид( ки бетуша мурдаид ва бадбахт шудаид? Узрхохон) гуянд : мо бечорахо ва мустазъафин дар сарзамини ( куфр) будаем ( ва чанонки бояд ба анжоми дастурот ва қавонини шариати аллох нарасидем, фариштагон бадишон) мегуянд: магар замини худо васиъ набуд то дар он куч кунид? Жойгохи онон дўзах аст, ва чи бад жойгохи ва чи бад саранжоми !!!

Вужуди ин махдудиятхо ва хислатхойи фосиди мушрикин ва секуляристхойи нажас астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам макони хижрати муслиминро, манотиқи арабнишин атрофи худишки секуляр буданд интихоб намекунад, балки онхоро ба манотиқи тахти хокимияти насоро мефристад.  

4-Ман дар осори солхойи қабли шумо дадамки мушрикинро ба мушрикини ахли китоб, ғейри ахли китоб ва шибхи ахли китоб тақсим кардаид. Назаритон дар ин замини чист? Агар имкониш хаст далилишро баён кунид.

Назари надорам. Иштибохи махз аст ва худитонки мебинид мухолифи сарихи қуръон ва суннати сахих росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст. Ин иштибохи астки бисёри аз фуқахои гузашта карданд ва аз онхо ба мо би ирс расида ва аксарияти қотиъ босаводхои диний имруз хам меросдори ин иштибох хастанд ва кори хам ба фирқа ва мазхаби хосси надорад. Худ интиқодий ва нақдпазирийи мо ижоза намедихадки аз иштибохоти худимон дифоъ кунем. Бале иштибох аст иштибохи махз аст.

Аммо далилиш чист? Чун инсонем. Фармудаид далилиш чист? Чун инсонем. Аммо ижози бидихид аллохи мутаол жавоби бехтар ва ровшантариро ба мо бидихад. Аллохи мутаол мефармояд:

«أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا»(نساء/82)

Диққат кунид! Оё дарбораи қуръон ба сурати риз баёнона намеандишид ва агар аз суйи ғейри худо омада буд дар он таноқизот ва ихтилофоти фаровони пейдо мекарданд. Пас, хар чи аз тарафи ғейри худо бошад дар он ихтилоф ва иштибох хаст.

Дар ин замина ёдам омад дуст дорам гуфтаи аз Язид ибни Хотам рохимахуллохро барои шумо бигуямки бемуносибат ба вазъи мовжуди ахли китоб ва муслимин нест. Ахли китобики аксари амокини ибодий онхо дар европо табдил ба марокизи фасод ва марокизи бебанд ва бори шуда ё хатто хийли аз онхо хам тавассути муслимин харидори шуданд. Ин банда худо мегуяд: харгиз аз хеч чизи хамчун шахси натарсидамки ба вай ситам кунам дар холики бидонам хеч ёригари ба жуз аллохи мутаол надорад, пас бигуйид: “ хасбуналлох”, аллох бейни ман ва ту хохад буд.

Бародарон ва хохарони геромий! Хам акнун тамоми ахли китоб ва шибхи ахли китоб хамчун муслимин дар баробари жиноёт ва диктотори дини секуляризм ғейри аз аллох касиро надоранд. Буру нигох кун. Дуруст аст аз дур чизхойи дигари мебинид. Биравид европоро нигох кунид вазъи мовжуди ин бечорахоро нигох кунидки чи мекашанд аз дасти дунёйи секуляр ва вазиати вахими ин ахли китобро нигох кунид пас зулм накунид чи ба ахли китоб, чи шибхи ахли китоб ва чи бародарони мусалмонитон. [1]

(идома дорад…….)


[1] تا مشمول رحمت الله تعالی قرار بگریم که می فرماید : وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ¤

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ (اعراف/156-157) و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است، پس آن را برای کسانی که تقوا پیشه می‌سازند و زکات می‌دهند و آنان که به آیات ما ایمان می‌آورند مقرر می‌داریم .همان‌هایی که از این فرستاده‌ی پیامبر درس ناخوانده پیروی می‌کنند  . پس رحمتش را به هر کس که شروط آن را فراهم آورد می‌بخشد.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(83- қисм)

Албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам турли-хил ўринларда келтирган ва умумий холатдаги яъни эркак ва аёлни ўртасида фарқи бўлмаган бошқа ривоятлар хам мавжуд,масалан:

 «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»،

уч холатда мусулмонни қонини тўкиш халол бўлади, биринчиси мусулмон бўлгандан сўнг кофир бўлса, муртад бўлса; турмуш қургандан сўнг зино қилса ва нохақдан бир жонни ўлдирса қасос қилинади.

Аёлларни ўлдирмасликка хам ривоятлар келтирилган, улар аслий кофирлар билан бўлган жангларга  тегишли бўлиб, уни далили аёлларни заифликлари ва жангда иштирок эта олмасликлари эди. Мана бу ривоят шундай бир пайтда содир бўладики, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  жангда бир аёлни ўлдирилганини  кўриб мархамат қиладилар:   

“مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”،

Яъни мана бу аёл жангчи эмасди, жангчи бўлмаган ёки жангни таблиғий бўлимида иштирок этмаган аёлни ўлдирмаслик керак. Яъни жангда иштирок этмаган қурол билан жанг қилмаган аёлни ўлдирмаслик керак.

 مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ،

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бундай сўзни айтишларига сабаб шу эдики, аёл кишини ўлдиришдан нахий қилишларига сабаб уни бу жангда иштирок этмаганлиги бўлган.

Хозирги даврда эса секуляр давлатларни лашкарида қуролланган секуляр кофир аёллар мавжуд, мана бу холат бўйича қандай хукм чиқарилади? Американи, сехюнистлар режимини, канадани ва аксарият давлатларни лашкарида аёллар мавжуд, бу вазиятда қандай муносабат билдирилади? Улар  курдистон секуляр муртадларини орасида хам мавжуд кўриб турибмиз-ку, хозир уларни хукми нима бўлади? Улар мусулмонларга қарши таблиғотларда хам иштирок этишади, бу хақида нима деса бўлади? Уларни эркаклар билан фарқлари нимада? Хеч нарсада фарқи йўқ, уларни хукми хам мана шу эркаклар билан бир хил бўлади.

Аёллар хам эркаклардек жангда иштирок этишади ва қўлларига аслаха олишган, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам айтганларидек эмасда:

  مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ،

Масалан ўзини уйида ўтирган ва жангга алоқаси бўлмаган аслий кофир аёллар; тўғрими, улар ўлдирилмаслиги керак; аммо аксар  секуляр давлатларда қўлларига аслаха олган ва рухий жанглар бўлимида иштирок этаётган  аёлларни хукми нима бўлади? Уларни хукми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам макка фатхида мархамат қилган канизларга ўхшаш бўлади: агар улар каъбани пардасига осилиб олган бўлсалар хам уларни ўлдиринглар. Демак, бугунги кунда мусулмонларга қарши жангларни рухий ва харбий  бўлимида иштирок этаётган аёлларни эркаклардан фарқи йўқ.

 Иртидод хам худудлар жумласидан бўлган жиноят бўлиб, барча жиноятларга, худудларга ўхшайди, балки у бошқа жиноятлардан кўра баттарроқдир. Эркак ва аёлни, ўғрини, қотилни, маст қилувчи ичимликлар ичувчиларни, зинокорни ва бошқани ўртасида фарқ бўлмагандан сўнг мана бу ўринда хам фарқ бўлмайди. Иртидод жинояти мана булардан кўра баттарроқ хисобланади.

Имоми Шофеъий мухолифларни раъйига мухолифат қилиш  ва муртад аёл киши хам эркак кишидек ўлдирилишини исботи бўйича, икки шубхага ишора қилади яъни мана бу икки шубхага жавоб тариқасида ўзини раъйини баён қилади. Биринчи шубхага ибни Аббос розиаллоху анхудан келтирилган ривоятни келтириб айтади:

    «لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه»

Аёллар агар исломдан қайтиб  кетишса, ўлдирилмайди, балки зиндонга ташланади, исломга даъват қилиниб унга мажбур қилинади. Имоми Шофеъий рохимахуллох мана бу ривоятга шундай жавоб бериб мархамат қиладики: муртад аёлни ўлдирилмайди,деган назарни тарафдори бўлган кишилар бу ривоятни мени хузуримда қироат қилишди ва мен мана бу мажлисда хозир бўлган  огох  кишилар гурухидан бу хадис хақида савол қилиб сўрадим, уларни хаммаси мана бу ривоят сахих эмас ва унга эътимод қилиб бўлмайди,дейишди.

Иккинчи шубха қиёсдир. Муртад аёллар ўлдирилмайди, деяётган кишилар, уларни ахли харб бўлган кофир аёлларга муқояса қилганлар, зеро пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ахли харбни аёлларини ўлдиришдан нахий қилганлар. Исломда хеч қандай ўтмишга эга бўлмаган аёлларни ўлдиришдан нахий қилингандан сўнг, исломда ўтмишга эга бўлган муртад аёлларни ўлдириш аввалги йўлга кўра мумкин бўлмайди, мана бу қиёсни номи увлавият қиёси дейилади.  Имоми Шофеъий рохимахуллох мана бу шубхага шундай жавоб беради: агар мана бу қиёсга истинод қилиб бўлганда, бу қари кишиларга, пулга сотилганларга,рохибларга хам шомил бўлиши керак эди. Бундан ташқари агар бизни далилимиз “қиёс” бўладиган бўлса,демак муртад аёлни зиндонга ташлашга далил бўлолмайди,зеро жангчи аёл зиндонга ташланмайди, балки қул қилиб олинади. Демак, мана бу хужжатга асосан,

 «مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ».

Бу ерда аёл киши билан эркак кишини ўртасида фарқ қўйилмайди. Имоми Шофеъий мана бу шева билан икки шубхага жавоб беради.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(83- قیسم)

اَلبَتَّه رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم توُرلِی- هِیل اوُرِینلَردَه کِیلتِیرِیلگن وَ عُمُومِی حالَتدَگِی یَعنِی اِیرکَک وَ عَیالنِی اوُرتَه سِیدَه فَرقِی بوُلمَه گن باشقَه رِوایَتلَر هَم مَوجُود، مَثَلاً:  «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»، اوُچ حالَتدَه مُسُلماننِی قانِینِی توُکِیش حَلال بوُلَه دِی، بِیرِینچِیسِی مُسُلمان بوُلگندَن سوُنگ کافِر بوُلسَه، مُرتَد بوُلسَه؛ توُرمُوش قوُرگندَن سوُنگ زِنا قِیلسَه وَ ناحَقدَن بِیر جاننِی اوُلدِیرسَه قَصاص آلِینَه دِی.

عَیاللَرنِی اوُلدِیرمَسلِیککَه هَم رِوایَتلَر کِیلتِیرِیلگن، اوُلَر اَصلِی کافِرلَر بِیلَن بوُلگن جَنگلَرگه تِیگِیشلِی بوُلِیب، اوُنِی دَلِیلِی عَیاللَرنِی ضَعِیفلِیکلَرِی وَ جَنگدَه اِیشتِراک اِیتَه آلمَسلِیکلَرِی اِیدِی. مَنَه بوُ رِوایَت شوُندَی بِیر پَیتدَه صادِر بوُلَه دِیکِی، رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم جَنگدَه بِیر عَیالنِی اوُلدِیرِیلگه نِینِی کوُرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر: “مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”، [1] یَعنِی بُو عَیال جَنگچِی اِیمَسدِی،جَنگچِی بوُلمَه گن یاکِی جَنگنِی تَبلِیغِی بوُلِیمِیدَه اِیشتِراک اِیتمَه گن عَیالنِی اوُلدِیرمَسلِیک کِیرَک. یَعنِی جَنگدَه اِیشتِراک اِیتمَه گن قوُرال بِیلَن جَنگ قِیلمَه گن عَیالنِی اوُلدِیرمَسلِیک کِیرَک.  مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، رسول الله صلی الله علیه وسلم بُوندَی سوُزنِی اَیتِیشلَرِیگه سَبَب شوُ اِیدِیکِی، عَیال کِیشِینِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلِیشلَرِیگه سَبَب اوُنِی بُو جَنگدَه اِیشتِراک اِیتمَه گنلِیگِی بوُلگن.

حاضِرگِی دَوردَه اِیسَه سِکوُلار دَولَتلَرنِی لَشکَرِیدَه قوُراللَنگن سِکوُلار کافِر عَیاللَر مَوجُود، مَنَه بُو حالَت بُویِیچَه قَندَی حُکم چِیقَه رِیلَه دِی؟ اَمِیرِکَه نِی ، صِیهیُونِیستلَر رِجِیمِینِی، کَنَدَه نِی وَ اَکثَرِیَت دَولَتلَرنِی لَشکَرِیدَه عَیاللَر مَوجُود، بُو وَضِیعیَتدَه قَندَی مُناسَبَت بِیلدِیرِیلَه دِی؟  اوُلَر کوُردِستان سِکوُلار مُرتَدلَرِینیی آرَه سِیدَه هَم مَوجُود کوُرِیب توُرِیبمِیز- کُو، حاضِر اوُلَرنِی حُکمِی نِیمَه بوُلَه دِی؟ اوُلَر مُسُلمانلَرگه قَرشِی تَبلِیغاتلَردَه هَم اِیشتِراک اِیتِیشَه دِی، بُو حَقِیدَه نِیمَه دِیسَه بوُلَه دِی؟ اوُلَرنِی اِیرکَکلَر بِیلَن فَرقلَرِی نِیمَه دَه؟ هِیچ نَرسَه دَه فَرقِی یُوق، اوُلَرنِی حُکمِی هَم مَنَه شُو اِیرکَکلَر بِیلَن بِیر هِیل بُولَه دِی.

عَیاللَر هَم اِیرکَکلَردِیک جَنگدَه اِیشتِراک اِیتِیشَه دِی وَ قوُللَرِیگه اَسلَحَه آلِیشگن،رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَیتگنلَرِیدِیک اِیمَسدَه:   مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، مَثَلاً اوُزِینِی اوُیِیدَه اوُتِیرگن وَ جَنگگه عَلاقَه سِی بوُلمَه گن کافِر عَیاللَر؛ توُغرِیمِی،اوُلَر اوُلدِیرِیلمَسلِیگِی کِیرَک؛ اَمّا اَکثَر سِکوُلار دَولَتلَردَه قوُللَرِیگه اَسلَحَه آلگن وَ روُحِی جَنگلَر بوُلِیمِیدَه اِیشتِراک اِیتَه یاتگن عَیاللَرنِی حُکمِی نِیمَه بوُلَه دِی؟ اوُلَرنِی حُکمِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَککَه فَتحِیدَه مَرحَمَت قِیلگن کَنِیزلَرگه اوُحشَش بوُلَه دِی: اَگر اوُلَر کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن بوُلسَه لَر هَم اوُلَرنِی اوُلدِیرِینگلَر. دِیمَک، بوُگوُنگِی کوُندَه مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگلَرنِی رُوحِی وَ حَربِی بوُلِیمِیدَه اِیشتِراک اِیتَه یاتگن عَیاللَرنِی اِیرکَکلَردَن فَرقِی یُوق.

اِرتِداد هم حُدوُدلَر جُملَه سِیدَن بوُلگن جِنایَت بُولِیب، بَرچَه جِنایَتلَرگه، حُدوُدلَرگه اوُحشَیدِی،بَلکِی اوُ باشقَه جِنایَتلَردَن کوُرَه بَتتَرراقدِیر. اِیرکَک وَ عَیالنِی، اوُغرِینِی، قاتِیلنِی، مَست قِیلوُچِی اِیچِیملِیکلَر اِیچُووچِیلَرنِی،زِناکارنِی وَ باشقَه نِی اوُرتَه سِیدَه فَرق بوُلمَه گندَن سُونگ مَنَه بُو اوُرِیندَه هَم فَرق بوُلمَیدِی. اِرتِداد جِنایَتِی مَنَه بوُلَردَن کوُرَه بَتتَرراق حِسابلَه نَه دِی.

اِمامِی شافِیعِی مُخالِفلَرنِی رَعیِیگه مُخالِفَت قِیلِیش وَ مُرتَد عَیال کِیشِی هَم اِیرکَک کِیشِیدِیک اوُلدِیرِیلِیشِینِی اِثباتِی بُویِیچَه، اِیککِی شُبهَه گه اِیشارَه قِیلَه دِی یَعنِی مَنَه بُو اِیککِی شُبهَه گه جَواب طَرِیقَه سِیدَه اوُزِینِی رَعیِینِی بَیان قِیلَه دِی. بِیرِینچِی شُبهَه گه اِبنِ عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ دَن کِیلتِیرِیلگن رِوایَتنِی کِیلتِیرِیب اَیتَه دِی:       «لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه» [2] عَیاللَر اَگر اِسلامدَن قَیتِیب کِیتِیشسَه، اوُلدِیرِیلمَیدِی، بَلکِی زِندانگه تَشلَه نَه دِی، اِسلامگه دَعوَت قِیلِینِیب اوُنگ مَجبُور قِیلِینَه دِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو رِوایَتگه شوُندَی جَواب بِیرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: مُرتَد عَیالنِی اوُلدِیرِیلمَیدِی، دِیگن نَظَرنِی طَرَفدارِی بوُلگن کِیشِیلَر بُو رِوایَتنِی مِینِی حُضُورِیمدَه قِرائَت قِیلِیشدِی وَ مِین مَنَه بوُ مَجلِیسدَه حاضِر بوُلگن آگاه کِیشِیلَر گوُرُوهِیدَن بُو حَدِیث حَقِیدَه سَوال قِیلِیب سُورَه دِیم، اوُلَرنِی هَمَّه سِی مَنَه بُو رِوایَت صَحِیح اِیمَس وَ اوُنگه اِعتِماد قِیلِیب بوُلمَیدِی، دِییِیشدِی.

اِیککِینچِی شُبهَه قِیاسدِیر. مُرتَد عَیاللَر اوُلدِیرِیلمَیدِی، دِییَه یاتگن کِیشِیلَر، اوُلَرنِی اَهلِی حَرب بوُلگن کافِر عَیاللَرگه مُقایَسَه قِیلگنلَر، زِیرا پَیغَمبَر صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَهلِی حِربنِی عَیاللَرِینِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلگنلَر. اِسلامدَه هِیچ قَندَی اوُتمِیشگه اِیگه بوُلمَه گن عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلِینگندَن سُونگ، اِسلامدَه اوُتمِیشگه اِیگه بوُلگن مُرتَد عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیش اَوَّلگِی یوُلگه کوُرَه موُمکِین بوُلمَیدِی، مَنَه بوُ قِیاسنِی نامِی اُولَه وِیَت قِیاسِی دِییِیلَه دِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو شُبهَه گه شوُندَی جَواب بِیرَه دِی: اَگر مَنَه بوُ قِیاسگه اِستِناد قِیلِیب بوُلگندَه، بُو قَرِی کِیشِیلَرگه، پوُلگه ساتِیلگنلَرگه، راهِبلَرگه هَم شامِل بوُلِیشِی کِیرَک اِیدِی. بوُندَن تَشقَرِی اَگر بِیزنِی دَلِیلِیمِیز “قِیاس” بُولَه دِیگن بُولسَه، دِیمَک مُرتَد عَیالنِی زِندانگه تَشلَشگه دَلِیل بوُلالمَیدِی، زِیرا جَنگچِی عَیال زِندانگه تَشلَنمَیدِی، بَلکِی قوُل قِیلِیب آلِینَه دِی. دِیمَک، مَنَه بُو حُجَّتگه اَساساً،  «مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ».  بُو یِیردَه عَیال کِیشِی بِیلَن اِیرکَک کِیشِینِی اوُرتَه سِیدَه فَرق قوُیِیلمَیدِی. [3]  اِمامِی شافِیعِی مَنَه بوُ شِیوَه بِیلَن اِیککِی شُبهَه گه جَواب بِیرَه دِی.

(دوامی بار……)


[1]– صححه الألباني في صحيح أبي داود (ح2669)

[2] جزیری، عبدالرحمن، الفقه علی المذاهب الاربعه، ج 5، ص 426. (الشافعیه و المالکیه و الحنابله قالوا ان المرأة المرتدة حکمها حکم المرتد من الرجال فیجب ان یستتاب قبل قتلها ثلاثه ایام و یعرض علیها الاسلام لان دمها کان محترماً بالاسلام و ربما عرضت لها شبهه من فاسق فیسعی فی ازالتها).

[3]– شافعی، ابی عبدالله محمد ادریس، الام، ج 6، ص 181

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(83- قسمت)

البته روایت دیگری هم هست که رسول الله صلی الله علیه وسلم در موارد مختلفی می آورد و حالت عمومیت دارد و فرقی میان زن و مرد قرار نداده است که می فرماید: «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»، در سه حالت ریختن خون مسلمان حلال می شود یکی این که بعد از ایمان کافر شود، مرتد شود؛ و بعد از این که متأهل شد زنا کند، و به غیر حق نفسی را به قتل برساند و قصاص شود.

روایت هایی که در نهی از کشتن زنان آورده اند، این ها مربوط به جنگ با کفار اصلی است که به دلیل ضعف و عدم مشارکت آن هادر جنگهاست. همین روایت نهی رسول الله صلی الله علیه وسلم هم زمانی صادر شد که در جنگ، زنی را دید که کشته شده بود و فرمود:”مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”[1]، یعنی این زن که جنگنجو نبود و نباید زنی که جنگجو نیست و از لحاظ تبلیغی در جنگ شرکت ندارد کشته شود. یعنی زنی که در قتال نیست، جنگجو نیست نباید کشته شود. مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، یعنی علت این که رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین حرفی را زده این است که زنی که کشته شده، علت این که نهی شده کشته شوند این است که در جنگ شرکتی ندارند.

هم اکنون که زنان مسلح کفار سکولار در ارتشهای کشورهای سکولار حضور دارند در این صورت چطور؟ در ارتش آمریکا، رژیم صهیونیستی، کانادا و در اکثر کشورها این زنان وجود دارند، الان چه؟ در میان مرتدین سکولار کردستان هم وجود دارند مگر نمی بینیم، الان حکم چیست؟ در تبلیغات علیه مسلمین هم شرکت می کنند، این چطور؟ فرق این ها با مردان در چیست؟ در هیچ چیزی و حکم همه مثل هم است.

زنان هم مانند مردان در جنگ شرکت دارند و اسلحه به دست گرفته اند و اینگونه نیستند که رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت :مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ، مثلاً زنی کفار اصلی است در منزلش نشسته و کاری به جنگیدن ندارد؛ خوب درست است، نباید کشته شود؛ اما این ها چه که در اکثر کشورهای سکولار دنیا اسلحه به دست هستند یا در جنگ روانی شرکت می کنند مانند کنیزانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم در فتح مکه فرمود: آن ها را بکشید حتی اگر خودشان را به پرده ی کعبه آویزان کرده باشند. پس،هم اکنون زنان سکولار در جنگ روانی که علیه مسلمین راه می افتد و هم در جنگ نظامی فرقی با مردان ندارند.

ارتداد هم جرم است و جزو حدود، مثل تمام جرمها و حدودها و بلکه، بدتر از سایر جرمها نیز می باشد. زمانی که بین زن و مرد، دزد، قاتل، مصرف کننده ی مست کننده ها، زناکار و غیره فرقی نیست در این مورد هم تفاوتی وجود ندارد. جرم ارتداد که بدتر از آن هاست.

امام شافعی در مخالفت با رأی مخالفین و اثبات اینکه زن مرتد هم مثل مرد مرتد کشته می شود، به دو شبهه در این زمینه هم اشاره می کند یعنی در جواب این دو شبهه آرای خودش را هم بیان می کند. شبهه ی اول روایتی از ابن عباس است رضی الله عنه که می‌گوید: «لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه»[2]زنان اگر از اسلام برگردند کشته نمی‌شوند بلکه حبس می‌گردند، دعوت به اسلام شده و بر آن مجبور می‌شوند. امام شافعی رحمه الله این روایت را اینگونه پاسخ می دهد و می فرماید: برخی از طرفداران این نظر که زن مرتد کشته نمی‌شود این روایت را پیش من قرائت کردند و من ‌از گروهی از آگاهان به حدیث که در جلسه حضور داشتند از این روایت سؤال کردم، همه گفتند روایت غیرصحیح است و راوی آن مورد اعتماد نیست.
شبهه ی دوم قیاس است. کسانی که می‌گویند زنان مرتد کشته نمی‌شوند آنان را به زنان کفار اهل حرب مقایسه کرده‌اند، زیرا پیامبر کشتن زنان اهل حرب را نهی فرموده ‌است. وقتی کشتن زنانی که هیچ سابقه‌ای در اسلام ندارند جایز نباشد، قتل زنان مرتدی که سابقه در اسلام دارند به طریق اولی جایز نیست و نام این قیاس، قیاس اولویت است. امام شافعی رحمه الله این شبهه را اینگونه جواب می دهد: اگر به این قیاس بتوان استناد کرد باید شامل پیرمردان، مزدبگیران و راهبان نیز شود زیرا از قتل آنان نیز در دارالحرب نهی شده است. مضافاً اینکه اگر دلیل ما «قیاس» باشد پس، دلیلی بر زندانی نمودن زن مرتد نیست زیرا زن حربی زندانی نمی‌شود بلکه به بندگی درمی‌آید. پس بر اساس این نص «مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ». تفاوتی بین زن و مرد قائل نمی‌شود.[3] .امام شافعی به این شیوه به دو شبهه پاسخ می دهد.

(ادامه دارد……)


[1]– صححه الألباني في صحيح أبي داود (ح2669)

[2] جزیری، عبدالرحمن، الفقه علی المذاهب الاربعه، ج 5، ص 426. (الشافعیه و المالکیه و الحنابله قالوا ان المرأة المرتدة حکمها حکم المرتد من الرجال فیجب ان یستتاب قبل قتلها ثلاثه ایام و یعرض علیها الاسلام لان دمها کان محترماً بالاسلام و ربما عرضت لها شبهه من فاسق فیسعی فی ازالتها).

[3]– شافعی، ابی عبدالله محمد ادریس، الام، ج 6، ص 181

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(19- қисмат)

3-Агар дини секуляризм то ин андоза хашин аст пас инхамма мусалмон чигуна дар Европо ва Амрико ва Австралия зиндагий мекунанд .Магар мумкин аст каси дар панохи душманиш зиндагий кунад ?

Агар хотиритон бошад дар дарси аввалимон арз кардамки секуляристхо чи диниро аз мо мехоханд ? Замоники аллох мефармояд : онхо бо шумо жанги мусаллахона мекунанд то инки шуморо аз динитон баргардонанд :

:«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»

Манзур ин астки то замони бо шумо межангандки шумо даст аз чохор мафхуми дин бикашид.Яъни бигуйид :

1 – мо қудрати хукумати намехохем .

2 – қонун ва шариати аллохро намехохем .

3 – итоат кардан бар асоси қонуни шариати аллохро намехохем.

4 – мужозот кардан ва подош додан бар асоси қонуни шариати аллохро хам намехохем .

Замоники аз ин чохор маъни ва мафхуми дин даст кашидид онхо дигар кори бо шумо надоранд .Хар мусалмони хамки вориди хар ек аз ин кишвархо мешавад мутааххид мегардад ва хатто дар мавориди қасам мехурадки ба қонуни секуляристи он кишвар пойбанд бошад ва ба ин шарт пазирофта мешавад.Ек  мусалмон дар хеч ек аз кишвархойики ном бурдид ва соири кишвархойи секуляр хақ надорад ва аслан журъати онро надорадки қонуниро бар халофи қонуни дини секуляризм ижро кунад.

Дини секуляризм дар ин кишвархойи секуляр ,ба нисбатхойи мухталиф, тамоми қавонини шариати аллохки марбут ба зиндаги дунёвий муслимин мешавад ва бо дини секуляризм мухолиф астро мусодара карда ,қавонини шариати аллохро мусодара карда аст . Ва ба сирохат мегуянд сахми худо дар зиндагийи инсонхо танхо дар гушайи масжид ,калисо ва маобид ва ………….аст.Ба сирохат мегуянд – наузу биллах –  аллох ва дини аллох хақ надорад дар зиндаги ижтимоий ,иқтисодий ,идораий жомеъа ,хонуводаги ва соири умури зиндаги дунёвий мо дахолат кунад , инхо хаққи дини секуляризм аст.Ба сирохат мегуянд хар чики ба дини секуляризм марбут мешавад дигар худованд хеч хаққи надорад дар онхо дахолат кунад ,аммо дини секуляризм хақ дорад дар хар чики марбут ба худо мешавад дахолат кунад ва хатто сохиби сахм шавад ва шарики худо гардад,хар чандки ин сахим шудан ва широкат ба маъни лағв кардан ва нодуруст донистан умури бошадки худо онхоро дуст ва халол дониста ё ин сахим шудан широкат ба маъни халол кардан ва дуруст донистан корхойи бошадки  худованд онхоро дуруст  ва харом дониста аст.

Онхойики шумо исм бурдид муомала карданд ,ин хамма имтиёз доданд ва таслими тамоми ин зиллатхо шуданд ва худишонро бо дини секуляризм хамоханг ва татбиқ доданд то тавонистанд онжо зиндаги кунанд .Холо иддаи ба хукми изтирор ба чанин зиллати тан доданд ва иддаи хам довталабона худишонро залил карданд .

Мусалмон мегуяд :

:«قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ».

Ва қарор аст  хар чи марбут ба зиндаги ва маргиш мешавад тибқи қонуни шариати аллох бошад ва хар руз дар намозиш тааххуд медихадки :

«إِیَّاکَ نَعْبُدُ»

Аммо ,дини секуляризм ибтидо уро бо зури аслаха ва қудрати хукумати залил ва фурумоя ва паст мекунад ва уро дар хадди худиш пойин меоварад баъад уро мажбур мекунадки аз қонуни дини секуляризм ба жойи қонуни дини аллох итоат кунад.

«فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوه»

Фиръавн қовми хувишро фурумоя ва залил ва паст боровард ва онхо хам аз у фармонбурдори ва пейравий карданд .Ин пурусайи астки тамоми мушрикин ва секуляристхойи дунё тей карданд ва танхо тахти чанин шароити астки каси метавонад тахти хокимияти секуляристхо зиндаги кунад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(18- қисмат)

Ба назар мерасад хикмати инки ислом миёни мушрикин ,ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар хамзисти тафовут қоил шуда ин астки мушрикро тахаммул намекунад ; аммо ахли китоб ва хатто мушобихини онро тахаммул мекунад ; мушрикро мажбур ба тарки ақида мекунад , ва ле ахли китоб ва мушобихини онро мажбур ба тарки ақида намекунад ,хамин астки мушрикин ва секуляристхойи нажас ба далили дурандохтани комил қавонин ва ахкоми шариати аллох ва часпидан ба қавонин ва барномахойи дини секуляризм ,боби нажотро барои абад ба руйи худ бастанд ,ва дар шароити хастандки худро аз харгуна тараххум ва бахшиш барои хамиша махрум карданд ; ва ле ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар шароити хастандки имкони хидоят ва ростгори онхо вужуд дорад . Чун инхо дар хар сурат ба сурати ижмолий ва куллий мўътақид ба қавонини содира аз тарафи аллох хастанд , ва танхо мушкилишон дар пазириши ин қавонин аз коноли охарин фристодайи аллох астки умид меравад ба сурати тадрижий битавонанд бар мавонеъи жахли худ пируз шаванд ва охарин шариати аллохро нез бипазиранд.

Ин куллийёти буд дар мовриди ахкоми дунёвий ин се гурух аз куффорки , нақши асосий дар дипламосий ва равобити муслимин бо онхо дорад.

Хуб холо мерасем ба суъолот :

1 – Салом .Секуляризм бо вужуди тамоми ишколотики барояш гуфтид аммо озодий ва эхтиром ба хуқуқи мухолифинро дорад .Магар ғейри аз ин аст?

Дини секуляризм ек истибдод ва диктаторийи ақидатий астки дар сурати касби қудрат ва иттико ба зури аслаха харгиз ғойри худишро қабул накарда ва намекунад .Дар тули торихи башарият хам ё жойи инхо дар жомеъа буда ё жойи ахли тўвхидки ,ё мусалмон шуданд мисли қовми Юнус алайхиссалом , ё онхо муслиминро нубуд карданд мисли асхобил ухдуд ва даххо пайғамбари дигар , ё инки аллох ба василайи зилзила ,тўфон ва раъад ва барқ ва соири азобхо онхоро аз бейн бурда ё инки тавассути муслимин онхоро пок карда аст. Қоидайи гуфтимони бейни дини секуляризм бо дини ислом танхо аслаха буда :

: «وَلَايَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا» (بقره/217).

Дини секуляризм дар тули торих бо зури аслаха хамиша саъй кардаки қавонини шариати аллохро ба бахонахойи мухталиф дар зиндаги ижтимоий инсонхо ба хошия биронад ва дар нихоят онро хазф кунад .Барои дини секуляризм ва тамоми ахзоби мухталифи он ( чун либирализм ,коммунизм ,социал демокрасий ,нацианал социализм ва ғейрих ) хуқуқи башар яъни хуқуқ барои секуляристхо ва бас .Башар яъни секуляристхо ва хар касики мухолифи секуляристхо набошад жузви башар аст,ғейри дигар хуқуқи надорад чун онхоро амалан башар намедонанд.

2Ин эхтиром ба хуқуқи мухолифин аст? Мухолифи дини секуляризм ғейри аз дини ислом ва шариатхойи мухталифи он дар торих чи каси буда аст? Бигуйид мухолифи дини секуляризм хамин секуляризмики шумо исм бурдид ғейри аз дини ислом ва шариатхойи мухталифи он дар тули торих ки буда?

Ғейри аз ин чи мухолифи дошта аст? Чи эхтироми барои одоб ва русум ,қавонин ва барномахойи сиёсий ,ижтимоий ,иқтисодий ,фархангий ,хонуводагий ва соири қавонини исломийки марбут ба зиндаги дунёвий муслимин аст ва мухолиф бо дини секуляризм қоил шуда аст? Кудом эхтиром ба ин қавонин ва барномахойики мухолифи дини секуляризм буда гузошта аст?

Бештар аз 28 сол аст дар Канада ,муслимин аз коноли қавонини хамин кишвари Канада саъй доранд танхо ек додгохи махсуси хонувода дошта бошандки бар асоси қавонини шариати аллох масоили хонуводаги рузи худишонро хал ва фасл кунанд .Аммо харгиз ба онхо ижоза надоданд ,аммо дархости издивожи хамжинсбозон бо хам , ва дархости издивож бо хайвонот дар кишвархойи секуляр ,камтар аз чанд мох мовриди пазириш қарор мегирад ва панохи қонун ва қудрати хукуматий хар каси метавонад ба ин амали нангин иқдом кунад ва каси чун падар ва модар ,бародар ва ғейрих хам наметавонанд монеъи он шаванд чун қонун ва хукумат бо он аст.Шумо аз ин амали хукуматхойи секуляр  ва қонуни хуқуқий башар онхо чи мефахмид ?

1 – Ё ин қавонини хуқуқи башарий секуляристхо ,муслиминро башар хисоб намекунад.

2 – Ё инки муслимин сохиби хеч хуқуқи нестандки мухолифи дини секуляризм бошад.

Ин диктатори ва таваххуш аст .Шумо инро озодий медонид ? Ин озодий ба мухолиф аст ё диктатори ва таваххуш ? Хамин ек ду руз пеш будки Омондо Спелман аз бозрасони вижайи омузиши довлати биритония эълом кард духтарони мухажжаба дар мадориси ибтидоий ин кишвар дарборайи либосхойи худ мовриди тахқиқ ва бозжуйи қарор мегиранд .Бозжуйи ба хотири чи ? Ба хотири новъи пушиши духтарони хурдсоли мусалмон .Ин дар холи астки занхо ва мардхо ба сурати лахт ва урён метавонанд дар тамоми жавомеъи Европо ,Амрико ва Австралия ва ғейрих зохир шаванд.

Ин бархурди дини секуляризм бо чанин масоили бисёр ризи муслимин аст ,холо чи бирасад ба масоили асосийки марбут бошад ба тахким

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ»

Ва ё

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ»

Ва ё тахким

«إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعینُ».

дини секуляризм бо тамоми мазохиби чап ва либирали он ,имтихони худишро пас дода ва муслимин бояд дар баробари онки ,аз тарафи мунофиқини дохилий хам химоят мешавад, ба самти вахдат ва екпорчаги ба пеш бираванд ва даст аз тафрақа ва жанги мазхабий бардоранд.Дини секуляризм душмани муштарак ва хашн тамоми шариатхойи осмоний ва тамоми мазохиби мовжуд дар ислом буда ва хаст

(идома дорад)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(35)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(35)

دقت او پاملرنه وکړئ دوستانو، د رسول الله صلی الله علیه وسلم د عصر مسلمانان هم د دین له عمومي اصولو په منلو او تسلیمېدو سره په تدریجي ډول د عقیدې او احکامو جزئیاتو سره آشنا کېدل، حتی په دې برخه کې هم دوی ځینې لویې تېروتنې کولې چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم لخوا او وروسته د اسلامي حکومت او د هغه د واکمن شورا له خوا اصلاح کېدې.

نو، په عقیده او نورو مواردو کې د خطا او تېروتنې شتون تر هغه وخته پورې چې شخص ته څرګند، معلوم او بشپړ روښانه نه وي، یوه ناڅاري مسئله ده.
یعنې په هره موضوع کې مسلمان ممکن تېروتنه او انحراف وکړي، په ځانګړې توګه په عقیده کې چې تقليدي نه دی، بلکې شخص باید خپله څېړنه وکړي او په تحقیقي توګه هغته ورسېږي.
نو، دا چې تصور وکړو چې رسول الله صلی الله علیه وسلم هر څوک چې مسلمان کیدل به سمدستي به يې کښېناول او د عقیدې ټولې ژورې زده کړې به ورته ورکولې، دا یوه ناسم تصور دی. بلکه، صحابه په تدریجي ډول دې پوهاوي ته رسيدل، حتی که هغه په هره برخه کې وې.
په دې صورت کې، په ټولو عباداتي چارو کې د مسلمان د ناپوهۍ “عذر به جهل” عذر شته، چې په دې کې د عقیدې، توحید او شرک مسایل هم شامل دي.
او یا د فقهی احکامو په ثابتو مسایلو کې هم دا خبره صدق کوي، او د مسلمان لپاره تېروتنه او ناپوهۍ بیا هم تېروتنه او ناپوهۍ ده، چې لوی او کوچنی توپیر نه کوي.

یو بل ټکی چې باید سلګونه ځله تکرار شي تر څو د کلتور برخه وګرځي او ورته پاملرنه وشي، دا دی چې د شک او شبهې پر بنیاد څوک کافر نه ګڼل کېږي او حد پرې نه لګېږي، هغه څوک چې د هغه مسلمان والی په یقین سره ثابت شوی وي، یعنې ته باوري چې دغه شخص مسلمان دی؛
په دې صورت سره، ته نشې کولای د شک، شبهې او احتمال پر بنسټ د هغه د مسلمانۍ نوم واخلي او هغه د کفارو له ډلې وشمېرې.«مَن دخلَ في الإسلام بيَقين فلا يُخرَج مِنه إلا بيقين» یا «مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ». یعنې یوازې په دلیل او یقین سره ته کولای شې یو څوک له اسلامه وباسې؛ یقین ډېر مهم دی. همدارنګه لکه څنګه چې د دلیل او یقین پر اساس کافر اسلام ته داخلېږي او مسلمان کېږي، دغه خبره هم د دلیل او یقین له مخې ثابتېږي.

ته باید د یو مسلمان د اسلام له دایرې څخه د ویستلو لپاره لومړی دلیل او یقین ولرې، او بیا د دغه یقین په اساس هغه وباسې،او د دې لپاره چې یو کافر هم د اسلام د دایرې ته داخل کړې، بیا هم باید دلیل او یقین ولرې.
دا تېروتنه ده چې ډېر دوستان کوي، لومړی چا ته وايي کافر دی، بيا د دې لپاره دليل لټوي چې ولې کافر دی.دا تېروتنه ده چې لومړی یو کافر ته ووایې مسلمان دی، بیا د دې لپاره دلیل ولټوې،یا یو مسلمان ته ووایې کافر دی، بیا د دې لپاره دلیل ولټوې.
د مسلمان تکفیر کول یعنی د مسلمان وژنه.«إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ يَا كَافِرُ فهو کقتله».
آیا دا معقول ده چې لومړی د شک، شبهې او احتمال پر اساس یو مسلمان ووژنې، بیا د دې لپاره دلیل ولټوې چې آیا هغه کس چې مې وژلی واقعاً ګناهکار وه که نه؟ آیا هغه مستحق د قتل او اعدام وه که نه؟ دا کار د یو نورماله انسان نه دی.

د یو نورماله انسان کار دا دی چې لومړی دلایل او شواهد وڅېړي،او د جرم د یقيني ثبوت وروسته، حکم تثبیت کړي او بیا حکم صادر کړي،او په وروستي پړاو کې باید د حکم د تطبیق لپاره د تطبیق اړوند څانګو ته مراجعه وکړي.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(17-қисмат)

Ба хар хол ,ахли китоб хадди васати муслимин ва мушрикин қарор доранд . Аз он жихатки пейрави дини осмоний хастанд , бо муслимин шабохати доранд ва аз жихатики иймони онхо омихта ба хурофот ва матолиби беасоси дини секуляризм аст ; шабихи мушриконанд .Бо доро будани ин сифат ва вижагихо на мусалмон номида шуданд ва на мушрик ва мушрикин .

Лизо ,дар суратики хозир шаванд ба унвони ек иқлийяти солими мазхабий бо мусалмонон зиндаги хуби дошта бошанд ,бо шароити ” зимма “, метавонанд чанин пеймони бо муслимин дошта бошанд. Аллохи мутаол ба унвони хам масирони мунхарифи муслимин ,жихати ислох ба онхо фурсат медихад ва бо мадоро бо онон бархурд мекунад ; ба гунаики ба онхо ижоза медихад бо пардохти жизъя ,ба сурати озодона дар кишвари исломий зиндаги кунанд ва бар шариати мунхарифи худ нез боқи бимонанд.

Жомеъайи куффор шибхи ахли китоб .

Ба дунболи ин даста аз куффор  мо ба дастайи севуми тахти унвони куффори шибхи ахли китоб ишора кардем.Дар жахон ,илова бар шариати пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам ,фақат ду шариати осмоний вужуд дорандки ба тури мусаллам ва иттифоқи оройи уламойи исломий ,ахли китобанд :  “яхуд ” ва “насоро ” .Аллохи мутаол ба ахли китоб будани пейравони ин ду шариат ишора карда ,мефармояд :

«أَنْ تَقُولُوا إِنَّمَا أُنْزِلَ الْكِتَابُ عَلَى طَائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَا وَإِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِينَ‏» (انعام/156)،

( онро фуру фристодаем ) то нагуйид китоб танхо ба ду гурух пеш аз мо фуру фристода шуда аст, ва аз бахс ва барраси онхо бехабар будаем.

Пас ,дарбораи яхуд ва насоро ба ровшани аз оёт бармеоядки доройи ” китоб “анд ;чироки аллохи мутаол китоби хар кудом ( таврот ва инжил ) ро ном мебурд ; ва ле дар мовриди мажус ба сирохат наметавон аз оёт истефода кардки дорои ахли китоб буда бошанд ; чун фақат ек бор дар қуръон ин вожа ба ижмол ба кор рафта аст ; ва ле хамин қадар мушаххас астки дар дастаи ” мушрикин ва мўъминин ” нестанд; чироки мушрикинро дар ояи :

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَ الصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)،

Жудо оварда ва “мажус ” дар кинори яхуд ва насоро матрах шуда ва метавон унвони ” шибхи ахли китоб ” ро барои чанин мавориди ба кор бурд ва ахкоми ахли китобро бар онхо ижро кард.

“шибхи ахли китоб ” касони хастандки дар осмоний будани онхо ,баъсати пайғамбари илохий ва ирсолий китоби осмоний барои онхо тардид вужуд дорад ,аммо чун пейравони онхо хамон масири ахли китобро рафтанд ,онхо хам машмули хамон ахкоми ахли китоб мешаванд .Яъни мажус  ё ” магуш ” ё ” магов ” ё ” магусия ” ё ” моғ ” ки хамон масири ахли китобро рафта машмули хукми ахли китоб мешавад ва зартуштихо хамки шабохатхойи бо мажус доранд шабихи мажус махсуб шуда ва машмули ахкоми ахли китоб шуданд .Мажусики худиш дар порайи маворид шибхи ахли китоб ба хисоб омада ва хам акнун пейрави аз он боқи намонда аст.Аммо росули хотас саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди онхо мефармояд :

:«سَنّوافی المجوس سُنَّةَ اَهلِ الكِتاب فی الجزیة»،[1]

Тибқи равиши ахли китоб бо мажус дар масалайи жизъя бархурд кунид.

Иддаи аз уламо нез ,касони аз наводгони муртаддини чун язидийхо ,исмоилийхо ва ғейрихроки хамон масири инхирофий ахли китоб ва шибхи ахли китобро той карда ва ба болойи онхо гирифтор шудандро жузви куффори шибхи ахли китоб  ба хисоб меоваранд.

Дар ин сурат ,ғейри аз муртаддин ва мушрикини нажас ва секуляристхойи палид ,метавон хаммайи фирақро машмули қонуни жизъя кард , ва бо вужуди бароат аз ширкийёт ва куфрийёти онхо ,аммо машмули қавонини бароат ва кинорагирики мухтасси мушрикин аст намешаванд.

(идома дорад…….)


[1]– احمد بن حنبل، الموطا،ج 1، ص 278؛ نیز: نوری حسین محدث طبرسی، مستدرک الوسائل، انتشارات مدرسه ال بیت لاحیاء التراث، ج11، ص 101

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(16-қисмат)

Замоники пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам  Муоз розиаллоху анхуро барои даъвати ахли китоб ба суйи Яман фристод ба у гуфтки : қабли аз хар чиз онхоро ба суйи шаходати ” ла илаха иллаллох “даъват кунад ; ва баъди аз он дар мовриди шариати жадид ва ахкоми он хамчунин ; намоз ,закот ,рузайи мохи рамазон ва ғейрих сухбат кунад .Яъни ба у мегуяд аввал ” ла илаха иллаллох “роки нуқтаи муштараки хамма аст ба онхо бигуядки мо бо хам муштаракем ва баъад мухтавойи дохили ” ла илаха иллаллох ” роки аз тариқи охарин пайғамбар омада онхоро ба ишон бигуяд мисли намоз ,закот ,руза ва ғейрих . Ва аллохи мутаол ахли китобро нез бар асоси хамин нуқоти муштарак даъват мекунад ва мефармояд :

«قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَايَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (آل عمران/64).

Ахли китоб ” ла илаха иллаллох” ро бар забон меронданд ,аммо хозир набуданд охарин шариати аллохроки мафохим ва мухтавиёти хамин ” ла илаха иллалллох ” ро бо шариати жадиди аллохки аз коноли пайғамбари жадиди худ онро тўвзих медихад ва онро ровшан мекунад бипазиранд, ва нисбат ба ин пайғамбари жадид ва шариати у кофар шуданд .”ла илаха иллаллох ” ро бояд аз коноли охарин фристода гирифт ,чун  танхо охарин фристода астки чигунаги куфр ба тоғут ва иймон ба аллохро бо шариат ва фароизи жадиди он ровшан мекунад.Бо вужуди ин ва бо вужуди тамоми ширкийёт ва куфрийётики доштанд аллохи мутаол инхоро мушрик ном намебарад ,ва ахкоми мушрикинро бар онхо татбиқ намедихад ,балки онхоро машмули ахкоми хосси худишон мекунад масалан :

1 – онхоро нажас намедонад дар холики секуляристхо ва мушрикинро нажас ва палид маърифий мекунад.

2 – аз онхо эъломи бароат ва кинорагири намешавад хар чандки даъват бар безори ва кинорагири аз ширкийёт ва куфрийёти онхо мешавад .Аз худишон эъломи бароат ва кинорагири намешавад дар холики аз мушрикин ва секуляристхо эъломи кинорагири хаст.

3 – таом ва издивож бо ахли китобро халол медонад . Мо метавонем таоми онхоро бухурем ва бо ахли китоб иждивож кунем забхи дасти ахли китобро метавонем бухурем ва бо занони покдамони ишон издивож кунем . Аллох таоло дар сураи Моида мефармояд :

«الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُوَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَمُسَافِحِينَ وَلَا مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ»(مائده/5)،

Имруз ( бо нузули ин оя ) барои шумо хаммайи чизхойи покиза халол шуд , ва ( забоих ва ) хўроки ахли китоб барои шумо халол аст ва хўроки шумо барои онон халол аст. Ва ( издивож бо ) занони покдомани мўъмин ва занони покдамони ахли китоб пеши шумо халол аст, харгохки мехрияйи ононро бипардозид ва қасди издивож дошта бошид ва манзуритон зинокори ё интихоби дуст набошад . Хар касики инкор кунад ончироки бояд бидон иймон дошта бошад аъмоли у ботил ва бефойда мегардад ва дар охират аз замрайи зиёнкорон хохад буд. Ин хам ек мовриди дигарки мухтасси ахли китоб аст.

Бар асоси ахд ва пеймонхойи ахли китоб метавонанд зиндаги мусолиматомизи дошта бошанд ва мисли мушрикини нажас ва секуляристхойи палид бейни жанг  ё қабули ислом дар мангана қарор намегиранд .Балки инхо метавонанд бидуни тарки ақоиди худ дар дорул ислом ба сурати худмухтор зиндаги кунанд ва маболиғи ба унвони жизъя мепардозанд ( ва гох банобари масолихи мумкин аст ин маблағ хам гирифта нашавад).

 Вожаи “жизъя ” ки аз моддайи  “жазо ” аст, жазойи хифзи амнийят ва истефодайи мажжоний аз имконоти дорул ислом ва худмухтори дохилий астки ба онхо аъто шудаки дар панохи чанин амнийят ва худмухтори метавонанд бо хифзи ақоиди худ аз системи идори ,иқтисодий ,омузиший ва фанхангийи хосси худишон бахраманд шаванд . Ва мусалмонон – рахбари муслимин – мутааххид мешаванд каси музохими онхо нашавад ; албатта ба шартики мухолифат бо шароити ақди зимма ,накунанд .Албатта инро бидонем чандин баробари инро тамоми тоғутхо аз панохандахо ва хатто шахривандони худ тахти унвони молиёт ва …….мегиранд .

(идома дорад…….)