وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(82- қисм)

Бошқа бир дастадаги мусулмонлар борки босқинчи навкарларни хийла-найрангларига  алданишган. Масалан хозир жуда кўпчилик сайёф, абдуллатиф мадхалий( ироқнинг курдистонидаги) оли саъудни хоин муфтилари ва шуларга ўхшаш бошқа хоин муфтиларга ўхшаган, хокимларни ва американи,натони ва бошқа босқинчиларни, тоғутларни ихтиёридаги  уламойи суъ варрувайбиза ва динфуруш хоинларни таблиғотлари сабабли уларни таъсирига тушиб қолишган, уларни таблиғотлари боис бизларни хавориж деб билишади, ёки жуда кўпчилик бизларни муртад ёки кўплари бизларни муздур,сотқин ё динни, одамларни, аиммани  душмани ва бугунох кишиларни қирғинига ва мусулмонларни диёрларини нобуд бўлишига ва бундан бошқа анча –мунча жиноятларга сабабчи деб билишади.

Дархақиқат бизларни рўбарўйимиздаги кишилар бизларнинг алданган  биродарларимиз ва опа-сингилларимиз бўлишади, уларга ёлғон айтишган, улар хавориж,муртад, сотқин, ажнабий, динни ва миллатни, аиммаларни  душмани , аёлларга ва болаларга, эркак кишиларга хам рахм қилмайдиган ва мусулмон аёлларини канизликка оладиган, хамда мусулмон аёлларни олди-сотди бозорида  пуллайдиган ва гўдакларни қатли ом қиладиган  вахший, жинояткорга қарши жанг қиляпмиз,деб ўйлашади. Аслида улар бизларга қарши жанг қилишмаяпти,балки умуман мавжуд бўлмаган хаёлларидаги бир мавжудот билан жанг қилишяпти. Агар шундай мавжудот  мавжуд бўлган тақдирда бизлар хам албатта  улар билан бирга жанг қиламиз. Бизларни қайси биримиз мана бу жиноятларга  ва бундай жиноятчиларга рози бўлади?

Муртадни аёлини ўлдириш ё ўлдирмаслик борасида хам икки хил назар мавжуд:

Исломий фирқаларни ва мазхабларни аксари шунга эътиқод қилишадики, агар бир аёл муртад бўладиган бўлса ва сўз,амал билан ишончга кўра шубхасиз холатда ўзини мусулмонларни жамиятидан жудо қилса ва тавба қилмаса, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган нарсалари умумий ва қамраб олувчи бўлганлиги боис:

 “مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ”،

ўлдирилиши керак, мана бу асосга кўра аёл ва эркакни орасида ридда хаддини ижро қилиш бўйича фарқ мавжуд эмас. Агар баъзи бир ўринларда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аёлларни ўлдиришдан қайтарган бўлсалар, бу аслий кофир аёлларнинг кўпини заифликлари сабабли эди. Чунки мана шу заифлик сабабли ўша замонларда улар жангларда хозир бўлишмас эди. Яъни уларни қўлида қилич бўлмаган, жангларда хам иштирок этишмасди, улардаги мана шу заифлик ва жангларда иштирок этмасликлари боис, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аслий кофир аёлларни ўлдиришдан нахий қилган эдилар.

 Мана бу борада аёл киши хам эркакларни хукмига шомил бўлишади

 ” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ “

аёл киши билан эркак кишининг иртидод хукумида фарқ бўлмайди, бу борада жуда кўп ривоятлар мавжуд, масалан:

 -Жобир розиаллоху анхудан ва уммул мўъминин Оиша розиаллоху анходан турли-хил шеваларга кўра ривоят қилинган, бир аёл муртад бўлади, унга иккинчи марта мусулмон бўлишликни, тавба қилишни ва исломга қайтишни   таклиф қилинади, аммо инкор қилади, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  дастурларига биноан ўлдирилади:

  «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

-Ёки қуйидагича келтирилган:

«أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت».

-Оиша розиаллоху анхо мархамат қилганларки:

«ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».

-Бундан ташқари, Хафса уммул мўъминин розиаллоху анхо хам ўзини қўли билан бир сехргар аёлни ўлдиради.

-Абу Довуд ва Насоий хам сахих санад билан Аббос розиаллоху анхудан ривоят қиладики, бир кўзи ожиз мусулмон кишининг аёли росулуллох саллалоху алайхи васалламни хақорат қиларди  ва бу киши уни  бир неча марта огохлантиради , ( яъни мана бу ишни қилмасликни тайинлайди, чунки у замонда хеч ким бундай гунохни қилмасди ва бундай жиноятни хукми ўлим эканини хамма биларди, исломий хукумат хаммага агар бирор ким бундай жиноятни қиладиган бўлса уни устида хукмни ижро қилишга рухсат берган эди, бу хукмни кимлар ижро қилиши борасида олдин айтиб ўтилган.) аммо  бу аёл хақорат қилишда давом этади , эркак киши уни  бир неча марта огохлантиради  ва ундан тавба қилишини  сўрайди, аммо аёл барибир ўзини жиноятида давом этади. Бу  бу киши кечаси аёлини ўлдиради. Мана бу хабар росулуллох саллаллоху алайхи васалламга етиб борган пайтида, у киши одамларни жамладилар ва мархамат қилдиларки: мен сизларни гувох қилиб айтаманки мана бу аёлни қони бекорга хадар бўлиб кетди

«ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».

-Холид ибни Валид росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўкиб хақорат қилган аёлни ўлдиради.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маккани фатхи пайтида хам икки аёлни ўлдиришга хукм содир қиладилар, улар ахли қиблага қарши рухий жанг олиб боришар таблиғ қилишар эди.  Маккани секуляристлари мусулмонларга қарши йўлга қўйган жангда мана бу аёллар рухий жанглар бўлимида фаолият кўрсатишарди. Бани  Абдулмутталибни канизи сора мана буларни бири бўлган, у олдин муртад бўлган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр қилдиларки, улар хатто  каъбани пардасига осилиб олган тақдирларида  хам ўлдириши керак.

-Умму Қирфа номли мусулмон бўлган аёл кофир бўлади. Абу Бакр розиаллоху анху ундан тавба қилишини сўрайди ва тавба қилгин,дейди, аммо бу аёл тавба қилмайди ва Абу Бакр розиаллоху анху уни иртидоди сабабли ўлдиради. 

Мана шундай истинод қилса бўладиган  ўринлар мавжуд .Мана бу холатда муртад аёлни жазоси хам муртад эркакни жазосини айни ўзидир, чунки аёл билан эркакни риддасини асари,зарарларида фарқ йўқ. Албатта, фатхул борийдаги Муоз розиаллоху анхудан келтирилган хасан хадис бошқа бир далил бўлиши мумкин, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уни яманга жўнатаётган пайтларида мархамат қилган эдиларки:

“أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”.

Агар исломдаги киши муртад бўлса уни яна қайтадан исломга қайтишга даъват қил, агар қабул қилмаса уни бўйнига ур ва хар қандай аёл киши исломдан қайтиб муртад бўлса, яна қайтадан уни исломга қайтишга даъват қил, агар қайтмаса уни хам бўйнига ур.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(82- قیسم)

باشقَه بِیر دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر بارکِی باسقِینچِی نَوکَرلَرنِی خِیلَه – نَیرَنگلَرِیگه اَلدَه نِیشگن. مَثَلاً حاضِر جوُدَه کوُپچِیلِیک سَیّاف، عَبدُالَّطِیف مَدخَلِی (عِراقنِینگ کوُردِستانِیدَگِی) آلِ سَعُودنِی خائِن مُفتِیلَرِی وَ شُولَرگه اوُحشَش باشقَه خائِن مُفتِیلَرگه اوُحشَه گن،حاکِملَرنِی وَ اَمِیرِکَه نِی، نَتانِی وَ باشقَه باسقِینچِیلَرنِی، طاغوُتلَرنِی اِیختِیارِیدَگِی اوُلَمایِی سُوء  وَ الرُّوَیبِضَه وَ دِینفُرُوش خائِنلَرنِی تَبلِیغاتلَرِی سَبَبلِی اوُلَرنِی تَأثِیرِیگه توُشِیب قالِیشگن، اوُلَرنِی تَبلِیغاتلَرِی بائِث بِیزلَرنِی خَوارِج دِیب بِیلِیشَه دِی، یاکِی جوُدَه کوُپچِیلِیک بِیزلَرنِی مُرتَد یاکِی کوُپلَرِی بِیزلَرنِی مُزدوُر، ساتقِین یا دِیننِی، آدَملَرنِی، اَئِمَّه نِی دُشمَنِی وَ بِیگوُناه کِیشِیلَرنِی قِیرغِینِیگه وَ مُسُلمانلَرنِی دِیارلَرِینِی نابوُد بوُلِیشِیگه وَ بوُندَن باشقَه اَنچَه – موُنچَه جِنایَتلَرگه سَبَبچِی دِیب بِیلِیشَه دِی.

دَرحَقِیقَت بِیزلَرنِی رُوبَرُویِیمِیزدَگِی کِیشِیلَر بِیزلَرنِینگ اَلدَنگن بِرادَرلَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگِیزللَرِیمِیز بوُلِیشَه دِی، اوُلَرگه یالغان اَیتِیشگن، اوُلَر خَوارِج، مُرتَد، ساتقِین، اَجنَه بِی، دِیننِی وَ مِللَتنِی، اَئِمَّه لَرنِی دُشمَنِی، عَیاللَرگه وَ بالَه لَرگه، اِیرکَک کِیشِیلَرگه هَم رَحم قِیلمَیدِیگن وَ مُسُلمان عَیاللَرنِی کَنِیزلِیککَه آلَه دِیگن، هَمدَه مُسُلمان عَیاللَرنِی آلدِی- ساتدِی بازارِیدَه پوُللَیدِیگن وَ گوُدَکلَرنِی قَتلِی عام قِیلَه دِیگن وَحشِی، جِنایَتکارگه قَرشِی جَنگ قِیلیَپمِیز، دِیب اوُیلَه شَه دِی. اَصلِیدَه  اوُلَر بِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلمَه یَپتِی، بَلکِی عُمُوماً مَوجُود بوُلمَه گن خَیاللَرِیدَگِی بِیر مَوجُودات بِیلَن جَنگ قِیلِیشیَپتِی. اَگر شوُندَی مَوجُودات مَوجُود بوُلگن تَقدِیردَه بِیزلَر هَم اَلبَتَّه اوُلَر بِیلَن بِیرگه جَنگ قِیلَه مِیز. بِیزلَرنِی قَیسِی بِیرِیمِیز مَنَه بُو جِنایَتلَرگه وَ بوُندَی جِنایَتچِیلَرگه راضِی بوُلَه دِی؟

مُرتَدنِی عَیالِینِی اوُلدِیرِیش یا اوُلدِیرمَسلِیک بارَه سِیدَه هَم اِیککِی هِیل نَظَر مَوجُود:

اِسلامِی فِرقَه لَرنِی وَ مَذهَبلَرنِی اَکثَرِی شوُنگه اِعتِقاد قِیلِیشَه دِیکِی، اَگر بِیر عَیال مُرتَد بوُلَه دِیگن بُولسَه وَ سُوز، عَمَل بِیلَن اِیشانچگه کوُرَه شُبهَه سِیز حالَتدَه اوُزِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن جُودا قِیلسَه وَ تَوبَه قِیلمَسَه، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگن نَرسَه لَرِی عُمُومِی وَ قَمرَب آلوُچِی بوُلگنلِیگِی بائِث:  “مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ”، اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک، مَنَه بوُ اَساسگه کوُرَه عَیال وَ اِیرکَکنِی آرَه سِیدَه رِیددَه حَددِینِی اِجرا قِیلِیش بوُیِیچَه فَرق مَوجُود اِیمَس. اَگر بَعضِی بِیر اوُرِینلَردَه رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیشدَن قَیتَرگن بوُلسَه لَر، بُو اَصلِی کافِر عَیاللَرنِینگ کوُپِینِی ضَعِیفلِیکلَرِی سَبَبلِی اِیدِی. چوُنکِی مَنَه شوُ ضَعِیفلِیک سَبَبلِی اوُشَه زَمانلَردَه اوُلَر جَنگلَردَه حاضِر بوُلِیشمَس اِیدِی. یَعنِی اوُلَرنِی قوُلِیدَه قِیلِیچ بُولمَه گن، جَنگلَردَه هَم اِیشتِراک اِیتِیشمَسدِی، اوُلَردَگِی مَنَه شوُ ضَعِیفلِیک وَ جَنگلَردَه اِیشتِراک اِیتمَسلِیکلَرِی بائِث رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَصلِی کافِر عَیاللَرنِی اوُلدِیرِیشدَن نَهِی قِیلگن اِیدِیلَر.

مَنَه بُو بارَه دَه عَیال کِیشِی هَم اِیرکَکلَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی ” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ “عَیال کِیشِی بِیلَن اِیرکَک کِیشِینِی اِرتِداد حُکمِیدَه فَرق بوُلمَیدِی، بُو بارَه دَه جوُدَه کُوپ رِوایَتلَر مَوجُود،مَثَلاً:

• جابِر رَضِیَ الله عَنهُ دَن وَ اوُمَّ المُؤمِنِین عایِشَه رَضِیَ الله عَنها دَن توُرلِی- هِیل شِیوَه لَرگه کوُرَه رِوایَت قِیلِینگن، بِیر عَیال مُرتَد بوُلَه دِی، اوُنگه اِیککِینچِی مَرتَه مُسُلمان بوُلِیشلِیکنِی، تَوبَه قِیلِیشنِی وَ اِسلامگه قَیتِیشنِی تَکلِیف قِیلِینَه دِی، اَمّا اِنکار قِیلَه دِی، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ دَستوُرلَرِیگه بِنائاً اوُلدِیرِیلَه دِی:     «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

• یاکِی قوُیِیدَگِیچَه کِیلتِیرِیلگن: «أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت»..[1]
• عایشه رَضِیَ الله عَنها مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  «ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».
•  بوُندَن تَشقَرِی، حَفصَه اوُمُّ المُؤمِنِین رَضِیَ الله عَنها هَم اوُزِینِی قوُلِی بِیلَن بِیر سِحرگر عَیالنِی اوُلدِیرَه دِی. 
• اَبُو داوُد وَ نَسائِی هَم صَحِیح سَنَد بِیلَن عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلَه دِیکِی، بِیر کوُزِی عاجِیز مُسُلمان کِیشِینِینگ عَیالِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی حَقارَت قِیلَردِی وَ بوُ کِیشِی اوُنِی بِیر نِیچَه مَرتَه آگاهلَنتِیرَه دِی، ( یَعنِی مَنَه بُو اِیشنِی قِیلمَسلِیکنِی تَأیِینلَیدِی، جوُنکِی اوُ زَماندَه هِیچ کِیم بوُندَی گوُناهنِی قِیلمَسدِی وَ بوُندَی جِنایَتنِی حُکمِی اوُلِیم اِیکَه نِینِی هَمَّه بِیلَردِی، اِسلامِی حُکوُمَت هَمَّه گه اَگر بِیرار کِیم بوُندَی جِنایَتنِی قِیلَه دِیگن بُولسَه اوُنِی اوُستِیدَه حُکمنِی اِجرا قِیلِیشگه رُحصَت بِیرگن اِیدِی، بُو حُکمنِی کِیملَر اِجرا قِیلِیشِی بارَه سِیدَه آلدِین اَیتِیب اوُتِیلگن.) اَمّا بُو عَیال حَقارَت قِیلِیشدَه دَوام اِیتَه دِی، اِیرکَک کِیشِی اوُنِی بِیر نِیچَه مَرتَه آگاهلَنتِیرَه دِی وَ اوُندَن تَوبَه قِیلِیشِینِی سوُرَیدِی، اَمّا عَیال بَرِیبِیر اوُزِینِی جِنایَتِیدَه دَوام اِیتَه دِی. بُو کِیشِی کِیچَه سِی عَیالِینِی اوُلدِیرَه دِی. مَنَه بُو خَبَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه یِیتِیب بارگن پَیتِیدَه، اوُ کِیشِی آدَملَرنِی جَملَیدِیلَر وَ مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: مِین سِیزلَرنِی گوُواه قِیلِیب اَیتَه مَنکِی مَنَه بُو عَیالنِی قانِی بِیکارگه هَدَر بوُلِیب کِیتدِی، «ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».
• خالِد اِبنِ وَلِید رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سوُکِیب حَقارَت قِیلگن عَیالنِی اوُلدِیرَه دِی.
• رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَککَه نِی فَتحِی پَیتِیدَه هَم اِیککِی عَیالنِی اوُلدِیرِیشگه حُکم صادِر قِیلَه دِیلَر،اوُلَر اَهلِی قِبلَه گه قَرشِی رُوحِی جَنگ آلِیب بارِیشَر تَبلِیغ قِیلِیشَر اِیدِی. مَککَه نِی سِکوُلارِیستلَرِی مُسُلمانلَرگه قَرشِی قوُیگن جَنگدَه مَنَه بُو عَیاللَر رُوحِی جَنگلَر بوُلِیمِیدَه فَعالِیَت کوُرسَه تِیشَردِی. بَنِی عَبدُالمُطَّلِبنِی کَنِیزِی سارَه مَنَه بوُلَرنِی بِیرِی بوُلگن، اوُ آلدِین مُرتَد بوُلگن اِیدِی. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَمر قِیلَه دِیلَرکِی،اوُلَر حَتَّی کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن تَقدِیرلَرِیدَه هَم اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک.
• اوُمُّ القِرفَه ناملِی مُسُلمان بوُلگن عَیال کافِر بُولَه دِی. اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ اوُندَن تَوبَه قِیلِیشِینِی سوُرَیدِی وَ تَوبَه قِیلگِین دِییدِی، اَمّا بُو عَیال تَوبَه قِیلمَیدِی وَ اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ اوُنِی اِرتِدادِی سَبَبلِی اوُلدِیرَه دِی.

مَنَه شوُندَی اِستِناد قِیلسَه بوُلَه دِیگن اوُرِینلَر مَوجُود. مَنَه بُو حالَتدَه مُرتَد عَیالنِی جَزاسِی هَم مُرتَد اِیرکَکنِی جَزاسِینِی عَینِی اوُزِیدِیر،چوُنکِی عَیال بِیلَن اِیرکَکنِی رِددَه سِینِی اَثَرِی، ضَرَرلَرِیدَه فَرق یوُق. اَلبَتَّه، فَتحُ البارِیدَگِی مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُدَن کِیلتِیرِیلگن حَسَن حَدِیث باشقَه بِیر دَلِیل بُولِیشِی موُمکِین، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اوُنِی یَمَنگه جوُنَه تَه یاتگن پَیتلَرِیدَه مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَرکِی:   “أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”. [2] اَگر اِسلامدَگِی کِیشِی مُرتَد بُولسَه اوُنِی یَنَه قَیتَه دَن اِسلامگه قَیتِیشگه دَعوَت قِیل، اَگر قَبوُل قِیلمَسَه اوُنِی بوُینِیگه اوُر وَ هَر قَندَی عَیال کِیشِی اِسلامدَن قَیتِیب مُرتَد بوُلسَه، یَنَه قَیتَه دَن اوُنِی اِسلامگه قَیتِیشگه دَعوَت قِیل، اَگر قَیتمَه سَه اوُنِی هَم بوُینِیگه اوُر.

(دوامی بار…….)

---

[1]– أخرجه الدارقطني 3 – 118- 119، والبيهقي في السنن الكبرى 8 – 203 والإسناد ضعيف، انظر إرواء الغليل 8 – 125، حديث رقم:2472

[2]– فتح الباري في شرح صحيح البخاري، ج 12، ص 284

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(82- قسمت)

دسته ی دیگر مسلمینی هستند که فریب نوکران اشغالگران را خورده اند. مثلاً الان خیلی ها به دلیل تبلیغات علمای سوء و الرویبضه و دین فروشان خائن مانند سیاف، عبداللطیف مدخلی (در کردستان عراق)، مفتی خائن آل سعود و امثال مفتی های خائن دیگری که در اختیار حکام، آمریکا، ناتو، دیگر اشغالگران و طاغوت ها قرار گرفته اند، به دلیل تبلیغات این ها، ما را خوارج می دانند یا خیلی ها ما را مرتد می دانند یا خیلی ها ما را مزدور می دانند یا دشمن دین، مردم، ائمه و عامل کشتار بی گناهان و نابودی سرزمین مسلمین و دیگر جرم های اینچنینی می دانند.

در واقع، کسانی که روبروی ما هستند برادران و خواهران جاهل ما هستند که فریب خورده اند و به آن ها دروغ گفته اند و خیال می کنند با کسی می جنگند که خوارج، مرتد، مزدور اجنبی، دشمن دین و ملت و ائمه است، وحشی و جنایتکاری است که به زن، مرد و بچه هم رحم نمی کند، زنان مسلمین را کنیز می گیرد، زنان مسلمین را خرید و فروش می کند، کودکان را قتل عام می کنند و سایر چیزهائی که همه ی ما شنیده ایم. این ها در واقع، با ما نمی جنگند بلکه، با یک موجود خیالی می جنگند که اصلاً وجود ندارد و اگر وجود هم داشته باشد ما هم با آن می جنگیم. کدام یک از ما با این جرم ها و مجرمین موافق است؟

در مورد کشتن یا نکشن زن مرتد هم باز دو دیدگاه وجود دارد:

اکثریت فرق و مذاهب اسلامی بر این باورند که اگر زنی مرتد شود و با قول یا عملی به یقین و بدون شک از جامعه ی مسلمین خودش را جدا کرده و توبه  نکند، به دليل فراگير و عام  بودن فرموده ی رسول الله صلی الله عليه وسلم كه:”مَنبدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ“، كشته می شود، بر این اساس فرقی بین زن و مرد در اجرای حد رِده وجود ندارد. اگر در مواردی هم می بینیم که رسول الله صلی الله عليه وسلم از كشتن زنان نهی کرده، در مورد برخی از زنان كفار اصلی است که به دلیل ضعفشان است. چون به دلیل همین ضعف، در آن زمان توانائی حضور در جنگها را نداشتند. یعنی این ها شمشیر به دست نبودند، در جنگ ها شرکت نمی کردند، و به دلیل همین ضعفشان و عدم شرکت در جنگ ها رسول الله صلی الله عليه وسلم نهی کرده از کشتن این زنان کافر اصلی.

در این زمینه که زنان مانند مردان مشمول همان حکم می شوند ” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ ” حکم ارتداد زن و مرد فرق نمی کند، روایتهای مختلفی هم وجود دارد مثلاً:

• از جابر رضی الله عنه و ام المؤمنین عایشه رضی الله عنها به شیوه های مختلفی روایت شده که زنی مرتد شده و چون دوباره به او سفارش می شود مسلمان شود، توبه کند و به اسلام برگردد اما، اینکار را نمی کند به دستور رسول الله صلی الله علیه وسلم به قتل می رسد: «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

یا: «أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت».[1]

• وعایشه رضی الله عنها فرموده:«ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».
• علاوه بر این، حفصه ام المؤمنين رضی الله عنها با دست خودش يك زن ساحره را به قتل رساند.
• ابوداود و نسائی هم با سندی صحيح از ابن عباسرضی الله عنه روايت کرده اند كه مسلمان نابينا زنی داشت كه به رسول الله صلی الله عليه وسلم فحش می داد و اين مرد چندین بار به او تذکر داده بود (که این کار را نکند چون همه می دانستند در آن زمان کسی چنین جرمی مرتکب شود حکم آن مرگ است حکومت اسلامی هم این اجازه را به همه داده بود که اگر کسی چنین کاری را انجام داد می تواند و اجازه دارد که حکم را اجرا کند،قبلاً عرض کردیم که چه کسی می تواند این حکم را اجرا نماید.) این زن فحش می داد و مرد چندین بار به او تذکر داده و از او درخواست توبه کرده بود اما، زن همچنان به جرم خود ادامه می داد. این مرد شب هنگام زنش را به قتل رساند. زمانی كه خبر به رسول الله صلي الله عليه وسلم رسيد مردم را جمع کرد و فرمود: من شما را شاهد می گیرم که خون آن زن هدر رفته است «ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».
• خالد بن ولید هم زنی که به رسول الله صلی الله علیه وسلم فحش و ناسزاگوئی کرده بود را به قتل رساند.
• رسول الله صلی الله عليه وسلم در هنگام فتح مكه دستور قتل دو زن را صادر نمود كه عليه اهل قبله جنگ روانی و تبليغی می کردند.در جنگی که سکولاریست های مکه علیه مسلمانان به راه انداخته بودند این ها در بخش جنگ روانی آن فعالیت داشتند. ساره از کنیزان بنی عبدالمطلب یکی از اینها بود که قبلاً مرتد شده بود. رسول الله صلی الله عليه وسلم امر کرد حتی اگر خودشان را به پرده ی کعبه هم آویزان کرده باشند باز باید کشته شوند.
• زنی به نام أُم قِرفَة که مسلمان بود کافر شد. ابوبکر رضی الله عنه از او درخواست توبه کرد و گفت توبه کند اما، آن زن توبه نکرد و ابوبکر رضی الله عنه او را به دلیل ارتداد کشت. 

مواردی این گونه هستند که می توان به آن ها استناد کرد. در این صورت، مجازات زن مرتد شده دقیقاً مثل مرد مرتد است، چون آثار و ضررهای رِده ی زن و مرد فرقی با هم ندارد. البته، حدیث حسن معاذ رضی الله عنه در فتح الباری می تواند دلیل دیگری باشد که رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام ارسال او به یمن فرمود: “أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”.[2]اگر مردی از اسلام مرتد شد او را دوباره دعوت کن که برگردد به اسلام وگرنه گردن او را بزن و هر زنی هم که از اسلام مرتد شد، دوباره او را دعوت کن که به اسلام برگردد و اگر برنگشت گردن او را هم بزن.

(ادامه دارد…….)

---

[1]– أخرجه الدارقطني 3 – 118- 119، والبيهقي في السنن الكبرى 8 – 203 والإسناد ضعيف، انظر إرواء الغليل 8 – 125، حديث رقم:2472

[2]– فتح الباري في شرح صحيح البخاري، ج 12، ص 284

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(15-қисмат)

Қуръони карим хитоб ва ахли китоб мефармояд :

«‏قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّانَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَانُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَايَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (آل عمران/64)،

Бигу: эй ахли китоб ! Биёйид ба суйи сухани додгиронайики миёни мо ва шумо муштарак аст ( ва хамма онро бар забон меронем ,биёйид бидон амал кунем , ва он инки ) жуз худованд ягонаро напарастем , ва чизиро шарики у қарор надихем , ва бархи аз мо бархи дигарро ,ба жойи худованд ягона ,ба худойи напазирад .Пас харгох ( аз ин даъват ) сарбар тофтанд ва қабул накарданд ,бигуйид : гувох бошидки мо мусалмон хастем.

Қуръон матолиби дарборайи яхудийхо ва насронийхойики дар он замон буданд дорадки агар онхо ба хотамул анбиё иймон биёваранд дорои ду ажр хоханд шуд.Оддий хам хаст ,бояд хам дорои ду ажр бошанд ,барои инки онхо дар ибтидо ва дар он вақт ,вазифа ва таклифишон хамин буд ; масалан саййидино Ийсо алайхиссалом иймон оварданд чун иймонишон иймони сахих буда ажри доштанд .Баъадки пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам зухур мекунад ва ба ийшон иймон меоваранд ин иймон дувумишон барои онхо ажри санавий ижод мекунад .Қуръон мефармояд :

: «الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ مِن قَبْلِهِ هُم بِهِ یُؤْمِنُونَ *وَإِذَا یُتْلَى عَلَیْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّنَا إِنَّا کُنَّا مِن قَبْلِهِ مُسْلِمِینَ‏*أُوْلَئِکَ یُؤْتَوْنَ أَجْرَهُم مَّرَّتَیْنِ بِمَا صَبَرُوا وَیَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ» ‏(قصص/52-53-54)،

Касоники пеш аз нузули қуръон ,бароишон китоб фристодаем ба қуръон иймон оварданд .Хенгомики ( қуръон ) бар онон хонда мешавад мегуянд : бидон бовар дорем ,чироки он хақ буда ва аз суйи парвардигоримон нозил шуда аст.Мо пеш аз нузули қуръон хам мусалмон будаем.

Онон касониандки ду бор ажр ва подошишон дода мешавад ,ба сабаби инки ( дар рохи иймон азият ва озорхо диданд ва ) шакибойи карданд , ва бадихоро бо никихо аз миён бармедоранд ва аз ончи бадишон аъто кардаем харж мекунанд ва мебахшанд.

Бале,маншаъи тамоми шариатхойи осмонийро бо вужуди тахрифотики дар бовархо ва китобхоишон рах дода еки аст,он хам худост ; ва динишон хам еки , он хам ислом аст; ва исми хаммайи онхо хам еки буда ва он хам мусалмон аст.

Инхо шариатхойи ва шохахойи аз дини ислом будандки бо вуруди ақоиди дини секуляризм дучори тахриф шуданд ,аммо ришайи онхо хамон ислом аст, ва пайғамбар хотам саллаллоху алайхи васаллам бидуни инки ба ботили иқрор кунад ё мувофиқати худро бо ақоиди кофари эълом намояд ,ба таъкид бар нуқоти муштарак ва ёфтани рохи халли жихати масолихи худопарастон ,ба дунболи рохи жихати хамзисти мусолиматомиз бо инхо тахти хокимияти ислом мегардад.

Дар дарси чохорум ишора кардаемки ” ла илаха иллаллох ” ё хамон куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ,лафз ва нуқтаи муштарак тамоми муслимин дар кулли торихи башарият будаки аз коноли охарин фристода ба хамрохи шариати хосси хамон пайғамбар руйи он сухбат шуда ва ровшан ва таждид шуда аст .Ахли китоб дар замони пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба ин калама талаффуз мекарданд ,аммо зери бори охарин шариатики ин нуқтаи муштаракро ровшан ва таждид мекард немерафтанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(14- қисмат)

Бале ,ба орзухойи мо нест. Дар ин оя ба тури ом гуфта шудаки хар кас кори бад кунад ба сазойи илохи худ хохад расид ,дигар фарқ намекунад ахли китоб бошад ва ё мусалмон .Бузургтарин кори бадки худо аз он нахи карда ва гуфтаки онро намебахшад ширк аст,яъни еки аз сифати мушрикин ; ва қатъан аллох онро ба андозайики дар назар гирифта азоб медихад ва уро намебахшад.Ин еки аз суннатхойи аллох аст ва дар хаммайи замонхо ва барои хаммайи миллатхо собит аст :

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً» (احزاب/62)

Ва дар суннати худо дигаргуни намебини .

Тафарруқ ,хам еки дигар аз хамин вижагихо ва сифати мушрикин астки хам акнун муслимин ба он гирифтор хастанд ва аллох таоло амр мекунадки :

«وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/30-31-32)،

Ва аз замрайи мушрикон нагардид аз он касоники дини худишонро тика-тика ва бахш –бахш карданд ва ба дастахо ва гуруххойи гуногун тақсим шуданд.Хар хизб ва гурухи хам аз равиш ва ойиники дорад хурсанд ва хушхол аст.

Дар инжо дар бисёри аз маворид ошкоро мебинем хам куффори ахли китоб ва хам муслимин ба сифоти аз сифоти мушрикин олуда шуданд ,аммо наметавон ба сарф доштани ин сифот онхоро дар дастайи мушрикини нажас қарор дод.

Аллохи мутаол миёни куффори мушрик ва секулярики ба қавонини ижроий хеч ек аз шариатхойи осмоний мўътақид нест ва куффорики ба еки аз шариатхойи тахриф шуда ва олудайи ислом мўътақиданд , аммо аз неъмати иймон ба нубувват ва шариати пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам махрум хастанд ,миёнишон тафовути бисёр бузурги дар дунё қарор дода аст.Нигох  ба онхо мутафовут аст ва равиши сухбат кардан ва адабиёт бо онхо хам мутафовут аст.

Бо онки аллохи мутаол куффори ахли китобро мовриди осибшиносий қарор медихад ва корхойи ширки ва тоғути мообонайи онхоро чун тоғут қарор додани хамдигар ,тахрифи китоби осмонийи худ ,додани вижагихойи аллохи мутаол ба махлуқот ,лажожат ва душмани бо пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам баъди аз шинохти ва тамоми сифати ғейрихро мовриди никухиш ва мазаммат қарор медихад ; аммо онхоро хеч вақт жузви мушрикин ва секуляристхо қарор намедихад ва хатто онхоро дар радифи секуляристхо хам қарор намедихад ; ва нишон медихадки пейравони шариатхойи осмоний ба хар нисбати ба дини секуляризм ва барномахойи он наздик шуданд ,ба хамон нисбат аз дин ва шариати аллох махрум ва дур шуданд,аммо дар хар сурат машмули ахкоми мушрикин ва секуляристхо намешаванд .

Бо ин вужуд ,бархалофи мушрикин ва секуляристхойи палид ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъди аз даъвати ин гурух ба охарин шариати  дини ислом ,агар онхо ин шариатро намепазирофтанд , ва дар зимни бо мусалмонони вориди жанг намешуданд ,бар асоси фармони илохий ба гирифтани ” жизъя ” аз ин гурух иктифо мекунад , ва инхо метавонистанд ба сурати худмухтор дар маконхойи марбут ба худ ва бар асоси ақоиди ширк олуди хосси худ зиндаги кунанд .

Хамин амалкарди мутафовут бо мушрикин ва ахли китоб ,ин суъолро матрах мекардки ” ахли китоб ” чи касони хастанд ? Бо мурожаъа ба ояйи 14 сурайи хажки ,дар он мардум ба се гурух мўъминин ,ахли китоб ва мушрикин тақсим шуданд ,то андозайи посухи ин суъол ровшан мешавад.

Худованди мутаол мефамояд:

: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)

Касоники иймон оварданд ва  ононки яхудий шуданд ,соибийхо ,носоро ,мажус ва касоники ширк варзиданд ,худо дар рузи ростохез миёнишон фарқ мегузорад ва аз хам жудойишон мекунад.

Тибқи мазмуни ин оя ,яхудийхо ,насронийхо ,соибин ва мажусхо на жузви мўъминин ва на жузви мушрикин ,балки ахли китоб ( ё шибхи ахли китоб ) махсуб мешаванд ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез нишон медихадки пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам бо ин чохор гурух ,тибқи ахкоми ахли китоб бархурд мекарданд , ва агар исломро намепазирофтанд онхоро ба пардохти ” жизъя ” махкум мекарданд.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(34) اجاز راکړئ چې په ګډه مخکې لاړ شو او ځواب په ګډه ومومو: موږ پوهېږو چې د وروستي رسول له راتګ وروسته او د قرآن د نزول وروسته، ټول غیر مسلمانان موږ دوی د کافرانو په ټولنه کې حسابوو. اوس که یو کافر د اهلِ کتاب ، یا یو منتصب په اهلِ کتاب کافر ، یا یو مشرک کافر ؛ د رسول الله صلی الله علیه وسلم راتګ او د قرآن نازول د هغوی لپاره د حجت اقامه ګڼل کېږي،او د تکفیر د شرایطو، د تکفیر د موانعو او نورو مرحلو پرته، موږ هغوی په هماغه ډله کې شاملوو چې کفاران پکې دي، هغوی کافر ګڼو او ورته د «د کفارو ټولنه» وایو.قرآن وايي چې کافران جاهل ناپوه دي او جهالت ناپوهۍ لري، خو د هغوی ناپوهۍ دې ته مانع نه ده چې موږ هغوی ته «کافر» ونه ووایو.کله چې پر دې کسانو د «کافر» کلمه تطبیق کوو، د عالمانو او مقلدینو تر منځ هېڅ توپیر نشته. ټول د کفارو په یوې ټولنې کې شامل دي چې دوی پخپله ځانونه له هغې سره پېژني. او په اصطلاح ورته د کفر ټولنه یا د کافرو ټولنه وایو. مثلاً یو وايي «زه نصراني یم»، یا یو وايي «زه یهودی یم»، یا یو وايي «زه سکولار یم»؛ په دې حالت کې، موږ هم د دوی عالمان او هم مقلدین د هماغې ډلې کفارو په ټولګه کې شمېرؤ—هغه ډلې چې دوی پخپله پرې شهادت ورکړی «شَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ»—او موږ هم د دوی د خپل اعتراف پر بنسټ، د هېچا لپاره هېڅ عذر نه منو. ځکه چې موږ په مطلق ډول نه پوهېږو چې د دغو کسانو په منځ کې اصلي کافر څوک دی او چا یې مقلدین او پلویان دي، او همدارنګه نه پوهېږو چې څوک به هېڅکله ایمان ونه مني او څوک کېدای شي وروسته ایمان راوړي. نو، د دوی د خپل شهادت «شَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ» پر بنسټ، موږ هم د دوی لپاره هېڅ عذر قائل نه یو. دا چې ولې کفارو ته عذر نه شته او د أهلِ فتره ځای په دنیا او قیامت کې څنګه دی، موږ په «عذر د جهل» په کتاب کې په تفصیل سره بحث کړی دی؛ هغه دوستان چې د نورې مطالعې هیلمن دي، کولای شي دې کتاب ته مراجعه وکړي. خو هغه څوک چې په عمومي «مجمل» او «کلی» ډول یې اسلام منلی وي او د مسلمانانو په دایره کې داخل شوی وي، خو د ځینو سببونو له امله د اسلام سره اړوند هره موضوع کې تېروتنې کوي، داسې مسلمان ځانګړي امتیازات لري، او که جرم یې په دریم او څلورم پړاو کې ثابت شي، نو باید د تکفیر شروط او موانع د دغه کس په اړه په دقت سره رعایت شي. او باید د رسول الله صلی الله علیه وسلم په طریقه ورته د نبوي حجت اقامه وشي، یعني صحیح دلیل باید په څرګنده، روښانه او بې له کوم شک یا ابهام ورته ورسیږي.مهمه خبره دا ده چې دلیل او حجت باید په هغه ژبه ورته ورسول شي چې هغه پرې پوهېږي او تشخیص کولی شي چې ته څه وایې. اوس، دا هم مهمه ده چې دا دلیل او حجت کله ورته رسېږي؛ کېدای شي یو څوک چې یوه تېروتنه وکړه، سمدستي یې تېروتنه د رسول الله صلی الله علیه وسلم له لوري یا د اسلامي حکومت له اړوندو ادارو څخه روښانه او اصلاح شي،او کېدای شي د اسلامي حکومت، د هغه تابع ادارو او د رباني عالمانو د نشتوالي له امله، دا دلیل ډېر ناوخته ورته ورسېږي، یا آن هم کېدای شي چې داسې یو مسلمان د همدې تېروتنو او خطاوو سره مړ شي؛ خو بیا هم دا کس مسلمان ګڼل کېږي.که څه هم چې د هغه خطا هر ډول او هر قدر لویه وي، بیا هم هغه مسلمان ګڼل کېږي.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(13-қисмат)

Ин даста аз куффор бо онки дучори шуракойи шуданд ,аммо аллохи мутаол тахти унвони яхуд ,насоро ,мажус ва соибий аз онхо ёд мекунад на тахти унвони мушрикин ( ё секуляристхо ) .Ин нуқтайи аст бисёр хассос ва зарурийки иддаи аз муслимин дар дипламосий худ бо жахони хориж ё онро дар назар намегиранд , ё ба шевайи ошуфта ва олуда онро баён мекунанд ба нахвики боиси олудагихойи рафтори бо дигарон хам мешавад.

Аллохи мутаол хамчунонки инхоро дар каломиш аз мушрикини нажас дар дунё ва қиёмат фарқ гузошта , дар ахкомишон хам фарқ гузошта ва ахкомишон ексон нестанд , ва барои хар кофари ек хукми барои дунёишон таъйин карда аст.

Куффори ахли китобики аллохи мутаол зикр карда журмхойи бузург чун ширк муртакиб шуданд ва қавонини шариати аллохро пушонданд . Аллохи мутаол қонун ва барономайи холис ва комилиро барои зиндаги зохирий ва маънавий инсонхо фристодаки ниёзи ба дасткори башар ,махлут кардани он бо қавонини дини секуляризм ва тағйир додан надорад . Чун ,агар чизи ба қонуни шариати аллох изофа шавад ё чизи аз он кам шавад хосият ва коркарди аслий худишро аз даст медихад , ва ба чизи дигари табдил мешавадки бо асли он фарқ дорад . Барои хамин аллохи мутаол амр мекунадки қонун ва дини аллох хақ аст ва қавонини дигар ботил ва набояд ин дуро бо хам махлут кард , ва амр мекунадки :

«وَلاَتَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ»(بقره/42)،

Ва хақро бо ботил қотиъ накунид , ва хақро пинхон накунид ва холи онки медонид.

Бале ,хаммаи мо медонемки махлут кардани хақ бо ботил боиси китмон ва пушондани хақ мешавад ,ва чизи тўлид мешавадки боис мешавад қонуни шариати аллох ақаб бимонад ва чизи жадид жойи он биёяд ва шарики мешавад  барои бахши аз қонуни шариати аллох . Аллохи мутаол шарик кардани хар чизи бо ончики мухтасси холиқ хастро зулми бузурги маърифий карда ва мефармояд :

: «لَاتُشْرِکْ بِاللَّهِ اِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ!…» (لقمان/13)،

( чизи ва касиро ) шарики худо макун ,воқеан ширк ситами бузурги аст.

Аллохи мутаол ба унвони ек хукми собит дар мовриди касоники муртакиби ин зулми бузурги мешаванд эълом мекунадки :

اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَی اِثْمًا عَظِیمًا (نساء/48)،

Бегумон ва бидуни шак худованд ( харгиз )ширк ба худро намебахшад , ва ле гунохони жуз онро аз хар касики худ бихохад мебахшад ва харки барои худо шарики қоил гардад,гунохи бузургиро муртакиб шуда  аст.

اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِیدًا (نساء/116)،

Бегумон худованд ширк варзидан ба худро  ( аз каси ) намебахшад ва балки пойинтар аз онро аз хар касики бихохад ( ва хийли аз хақ парт шуда аст ).

Ширк ,журми астки худованд харгиз онро намебахшад , дар ин дигар набояд шак кард . Хамчунин ,шакки надоремки куффори чун яхуд ,насоро ,мажус ва соибин дучори ширк шуданд ; инро хам наметавон инкор кард . Аммо бо ин вужуд ,аллохи мутаол харгиз дар каломиш ин куффорро мушрик ( секуляр ) наномида аст.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам онхоро мушрик ( секуляр ) наномида ва харгиз онхоро дар дунё машмули ахкоми мушрикини нажас ва секуляристхойи палид қарор надода аст.

Бале ,мумкин аст таажжуб кунид ! Барои шумохоки дар фазойи дигар нафас кашида ,ва бо айнаки дигари ба махлуқоти аллох нигох кардаид ,жойи таажжуб ва суъоли дорадки барои чи аллохи мутаол онхоро мушрик ва мушрикин хитоб қарор надода ва илова бар он ахкоми мутафовут бо мушрикинро бароишон вазъ карда аст ?!

Аллохи мутаол мефармояд :

: «لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَلاَيَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَلاَ نَصِيراً» (نساء/123)،

На ба орзухойи шумо ва на ба орзухойи ахли китоб аст . Хар касики кори бади бикунад дар баробари он кейфар дода мешавад , ва касиро жуз худо ёри ва ёвари худ нахохад ёфт.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(12- қисмат)

• 3-  Зердастхо ва тарафдорон аз аллох мехохандки ду баробар ба рахбаронишон азоб бичашонад .Чун онхоро омили гумрохийи худ медонистанд .

. «…قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِکلٍّ ضِعْفٌ وَلکِن لَّاتَعلَمُونَ»(انعام/38)،

Парвардигор ! инон моро гумрох карданд пас оташи ононро чандин баробар кун . (парвардигор хитоб бадишон ) мегуяд : азоби хар ек аз шумо ( пейравон ,рахбарон ,зердастон ,болодастон ва тарафдорон ба сабаби куфр ва зилол ва тақлиди куркурона аз хамдигар ) чандин баробар аст ,ва ле ба иллати азоби сахти худ ,андозаи азоби дигаронро намедонид.

Мовриди тамасхара аллох қарор мегиранд .  -4 

.«وَیوْمَ یقُولُ نادُوا شُرَکائِی الَّذینَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْیسْتَجیبُوا لَهُمْ»(کهف/52)،

Рузи худованд мефармояд : шариконироки барои ман гумон мебурдид садо бизанид ( то ба кўмаки шумо биштобанд ).Онон шарикхойиро садо мезананд ва онхо ба нидойи инхо посух намедиханд то чи расид ба инки ба кўмакишон биштобанд ва миёнишон махлака ва душмани ва адоват рох мендозем.

Инхо чохор тасвири будки ман овардам ,тасовири вахшатноки дигари дар қуръон астки метавонид мурожаъа кунид .Бале қасам мехурандки мушрик нестанд ,баъадки диданд қасамхойи дуруғишон фойдайи надорад шуруъ мекунанд ба дашном додан ,фош додан ва лаънат кардани хамдигар , ва баъад тарафдорон ва пейравон аз аллох мухоханд ду баробар азоб ба рахбаронишон бичашанд , ва дар нихоят онхоро масхара мекунанд ва мегуянд холо бигуйид хамон касонироки барои аллох дар қонунгузори ва ахкомиш шарик карда будид биёбанд ва шуморо нажот диханд.

Бале ,бигуянд секуляристхойи имрузинки касони чун Томас Эквинос ,Рожер Бикен ,Донти , Питрарак ,Мокиёвили ,Мвантини ,Франсис Бекан ,Рана Декорт ,Жон Лак ,Дарвин ,Огуст Кент ,Нюбох ,Карл Маркс ,Фравид ,Жан Пул Сартер ва …….ро ба унвони худоёни қонунгузор ва шарики аллох дар қонунгузори қарор доданд ба додишон бирасанд. Албатта ,секуляристхойи нажас ва палиди махаллий мо бояд аз пейравони инхо шогирдони хамин худоёни бузургишон новчахойи инхо чун қози Мухаммад ,Қосимлу , Ужалон ,Мухтадий ,Борзоний ,Толибоний ва дигарон бихохандки ба додишон бирасанд ,чун аксари инхо қонунгузорони аслироки ба жойи аллох бароишон қонун тарошиданд намешносанд ,фақат хамин новчахоишонро мешносандки қавонини онхоро ба забони махаллий ба онхо гуфтанд ва қавонини онхоро буми ва махаллий карданд.

Мушрикини нажас ва секуляристхойи палид  касони хастандки

«أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ».

Онон ба суйи оташи(  дўзах ) даъват мекунанд .Барои хамин астки бояд аз онхо бароат ва безори ва кинорагири шавад ва ба онхо зан дода нашавад ва мутаносиб бо қудрати хукумати муслимин бояд бо онхо вориди жанги мусаллахона шуд.

Жомеъайи куффор ахли китоб .

Ба дунболи мушрикин ва секуляристхойи кофарки аллохи мутаол онхоро нажас маърифий мекунад ,дастахоайи дигар аз ахли китоб хастандки ба сифат бахшхойи аз вижагихойи мушрикин ва секуляристхо олуда шуданд .

Истелохи ахли китоб , 31 бор дар қуръон омада ва дар бисёри аз мавориди дар муқобили ” мушрикон ” зикр шуданд, ва дар мавориди бисёри бо фарқ гузоштан ва тамойизи ошкор миёни онхо ,ахкоми ин ду гурухро аз хам тафкик карда аст.Дар оёти аввалики дар мовриди тамойизи онхо бо мушрикин зикр кардаем ва оёти мушобих метавонем ин тамойиз ва фарқро мушохада кунем .Ба унвони мисол ,ин жудойи ва тафкикро ба ровшани метавон дар оёти аввали сураи Тўвба дид.Чун ,пас аз онки худованд дар 28 ояйи аввали ин сура ба баёни ахкоми мушрикони нажас ва секуляристхойи палид дар марохили аз қудратгири довлат ва хукумати исломий ишора мекунад ,ба дунболи он хукми вижайи ахли китобро баён мекунадки тамойизи асосий миёни ин ду хукми вужуд дорад .Дар хамин сура ба рохати метавонид ин тамойизро бибинид.

Жомеъайи куффор ахли китоб ,муслимини будандки ба хар мезонки ба дини секуляризм наздик шуданд ва ба ахком ва қавонини он такия карданд ,ба хамон андоза қавонини аз шариати аллохро пинхон карда ва қавонини жадидро жойгузини он намуданд ,то инки кор ба жойи расидки иддаи аз онхо дар дини секуляризм холис шуданд  ва бо жудо кардани саффи худ аз ахли китоб , ” мушрик ” ( секуляр ) шуданд . Аммо ,аксарияти онхо махлути аз шариати осмоний ва дини секуляризмро пазирофтанд ва бо пушондани қавонини шариати аллох ,ва бо иймон ба тоғутхойи ,еки ё чандто аз вижагихойи хосси аллохро пушонданд , ва жузви куффор ( яъни пушонандагони қонуни шариати аллох ) қарор гирифтанд .

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(81- қисм)

Бошқа бир гурух уламоларни фикрича, агар мунофиқ ва секулярзадалардан бири уни ислом доирасидан чиқариб юборган жинояти учун бир марта тавба қилса, уни тавбаси қабул қилинади ва уни жохиллигига узр келтирилади ва агар мусулмон киши хам мана шундай оғир жиноятни қилган бўлса, уч кун зиндонга ташланиб унга тавба қилиши учун фурсат берилади ва уни шубхаси бартараф қилинади, агар тавба қилса уни қўйиб юборилади ва ундан тавбасини қабул қилинади, аммо агар яна огох холида узрсиз мана шу жиноятни такрорласа, уни тавбаси қабул қилинмайди ва муртадларга ўхшаб унга муғаллиза ва шиддатли муомала қилинади. Шунинг учун “лан” сўзи келтирилган.

Имоми Молик  қуйидаги хадисни изохида 

 “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Муваттоъда келтирганки: уни маъноси шуки, исломдан чиққан ва исломдан бошқа зинодиқа ва унга ўхшаган фирқаларга қўшилган хар бир киши, агарда мусулмонларни қўлига тушиб қолса ўлдирилади ва улардан тавба қилишни сўралмайди. Чунки уларни тавбасини тушуниб бўлмайди. Яъни асирликка тушишидан олдин уни рост айтаётганини шояд тушунса бўлади ва иймонини қабул қилинади, аммо қуролли жангдан сўнг асирликка тушган бўлса, уни қилаётган тавбасини далили нима эканини хеч ким тушунмайди, тушуниб бўлмайди, мусулмонларнинг  амири,қўмондонини ташхисига биноан ўлдирилади.

12 имомлик шиъалар хам хилма-хил ривоятларни келтириб шу нарсага эътиқод қилишадики, муртад бўлган мусулмонзода ( истелох бўйича фитрий бўлса, муртад бўлган мусулмонзодага фитрий дейилади) агар шундай мусулмон муртад бўлса, хоким ундан тавба қилишни сўрашга муваззаф эмас, ундан албатта тавба қилишини сўраши лозим ва шунда уни ўлдириш мумкин бўлади,дея олмайсан, мана бундай муртад агар тавба қилса уни тавбаси қабул қилинмайди ва у ўлдирилиши керак.

Мана бу, сафларини мусулмонларни сафидан жудо қилган ва мусулмонларнинг  жамиятидан бутунлай жудо бўлган кишиларга муомала қилишнинг  равиши бўлади. Энди агар  мусулмонларни орасидаги кишилар, мунофиқлар ва секулярзадаларга хос бўлган жиноятларни қиладиган бўлишса ва мана бу жиноятлар уларни ислом доирасидан чиқишларига боис бўлса ва кофир бўлишса ,лекин тавба қилишмаса ва ўзларини жиноятларини давом эттиришса; улар мусулмонларни жамиятидан физикий ва жисмонан жудо бўлишмаган бўлишса хам, аммо ақидавий жихатдан ўзларини мусулмонларни жамиятидан чиқариб олишган бўлади. Агар мана бу даста тўртталик филтердан ва тўртталик мархаладан ўтказилса ва мана бу шахс яна жиноятчи ва фосид деб ташхис берилса, аллох уларга азоб беради , энди бу қиёматда бўлиши хам мумкин ёки шу дунёда мусулмонлар томонидан берилиши хам мумкин. 

«نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ».

Хар қандай холатда, тавба масаласи бўйича муртадларни жибхасидаги мухолиф мусулмонларни мухим масаласига  нихоятда диққат билан эътибор берилиши керак, иншааллох келажакда у хақида янада кўпроқ изох берамиз. Мана бундай иртидод хукми берилган шахсларни учратган пайтимизда ёки асирга тушиб қолганларида уларнинг муртад эмасликлари борасидаги хақиқат бизларга очиқ-ошкор бўлса; бу вақтда уларга нисбатан худди иртидод жиноятига дучор бўлган мухолиф мусулмон сифатида муносабатда бўламиз ва тавбасини қабул қиламиз ва уни муртадларни сафидан жудо қиламиз. Чунки уни муртадларни хукмига шомил қилмаймиз, хатто агар бизларга қарши жанг қилган  мухолиф мусулмон бўлган тақдирда хам.

Мана булар икки дастадурлар: биринчи даста ташқи босқинчи секулярлар ва уларни махаллий навкарлари  билан мубораза қилиш бўйича, бизларга мухолиф ижтиходга, таъвилга эгадирлар ва мана шу нарса уларнинг биз билан мухолиф бўлишларига ,хамда хохламаган холатда  ташқи босқинчи кофирларни,уларни навкарларини жибхасига тушиб қолишларига  сабаб бўлган, аммо улар олиб бораётган жангларни самараси, бизларни хар иккимизнинг  душманимизни фойдасига хизмат қилади. Иккимизни ўртамиздаги жанг икки мўъминни ўртасидаги жанг бўлиб, энди хақ ё  бу тарафда бўлиши хам мумкин ёки иккинчи  томонда бўлиши хам мумкин.  Хар қандай холатда, улар ўзларини таъвилотларида хато қилишган ва бу ерда хар икки мўъмин бир-бири билан жанг қилган, аммо жанг шундай бир шевадаки, тарафларни бири ўзи истамаган холда ташқи босқинчи кофирларни жибхасига ўтиб қолади ва уни самараси хам душманни фойдасига бўлади ва шарри эса  уларни ўзларига мусулмонларга қайтади ва зохирда мусулмонларни муштарак душмани билан бирга бир жибхада мухолиф мусулмон гурухга эса  қарши бўлиб қолади.(давоми бор……..

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(81- قیسم)

باشقَه بِیر گوُرُوه اوُلَمالَرنِی فِکرِیچَه، اَگر مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَردَن بِیرِی اوُنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَه رِیب یُوبارگن جِنایَتِی اوُچُون بِیر مَرتَه تَوبَه قِیلسَه، اوُنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَه دِی وَ اوُنِی جاهِللِیگِیگه عُذر کِیلتِیرِیلَه دِی وَ اَگر مُسُلمان کِیشِی هَم مَنَه شوُندَی آغِیر جِنایَتنِی قِیلگن بوُلسَه، اوُچ کوُن زِندانگه تَشلَه نِیب اوُنگه تَوبَه قِیلِیشِی اوُچُون فُرصَت بِیرِیلَه دِی وَ اوُنِی شُبهَه سِی بَرتَرَف قِیلِینَه دِی، اَگر تَوبَه قِیلسَه اوُنِی قوُیِیب یوُبارِیلَه دِی وَ اوُندَن تَوبَه سِینِی قَبوُل قِیلِینَه دِی، اَمّا اَگر یَنَه آگاه حالِیدَه عُذرسِیز مَنَه شُو جِنایَتنِی تَکرارلَه سَه، اوُنِی تَوبَه سِی قَبُول قِیلِینمَیدِی وَ مُرتَدلَرگه اوُحشَب اوُنگه مُغَلِّظَه  وَ شِددَتلِی مُعامَلَه قِیلِینَه دِی. شوُنِینگ اوُچُون “لَن ” سوُزِی کِیلتِیرِیلگن.

اِمامِی مالِک قوُیِیدَگِی حَدِیثنِی اِیضاحِیدَه  “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ” ^[1] مُوَطّادَه کِیلتِیرگنکِی: اوُنِی مَعناسِی شوُکِی،اِسلامدَن چِیققَن وَ اِسلامدَن باشقَه زَنادِیقَه وَ اوُنگه اوُحشَگن فِرقَه لَرگه قوُشِیلگن هَر بِیر کِیشِی، اَگردَه مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه توُشِیب قالسَه اوُلدِیرِیلَه دِی وَ اوُلَردَن تَوبَه قِیلِیشنِی سوُرَلمَیدِی. چُونکِی اوُلَرنِی تَوبَه سِینِی توُشُونِیب بوُلمَیدِی. یَعنِی اَسِیرلِیککَه توُشِیشِیدَن آلدِین اوُنِی راست اَیتَه یاتگه نِینِی شایَد توُشوُنسَه بوُلَه دِی وَ اِیمانِینِی قَبوُل قِیلِینَه دِی، اَمّا قوُراللِی جَنگدَن سوُنگ اَسِیرلِیککَه توُشگن بوُلسَه، اوُنِی قِیلَه یاتگن تَوبَه سِینِی دَلِیلِی نِیمَه اِیکَه نِینِی هِیچ کِیم توُشوُنمَیدِی، توُشوُنِیب بوُلمَیدِی، مُسُلمانلَرنِینگ اَمِیریی،قوُماندانِینِی تَشخِیصِیگه کوُرَه اوُلدِیرِیلَه دِی.

12 اِماملِیک شِیعَه لَر هَم هِیلمَه – هِیل رِوایَتلَرنِی کِیلتِیرِیب شُو نَرسَه گه اِعتِقاد قِیلِیشَه دِیکِی، مُرتَد بُولگن مُسُلمانزادَه ( اِصطِلاح بُویِیچَه فِطرِی بُولسَه، مُرتَد بوُلگن مُسُلمانزادَه گه فِطرِی دِییِیلَه دِی) اَگر شوُندَی مُسُلمان مُرتَد بوُلسَه، حاکِم اوُندَن تَوبَه قِیلِیشنِی سوُرَشگه مُوَظَّف اِیمَس، اوُندَن اَلبَتَّه تَوبَه قِیلِیشِینِی سُورَه شِی لازِم وَ شوُندَه اوُنِی اوُلدِیرِیش مُومکِین بُولَه دِی، دِییَه آلمَیسَن، مَنَه بوُندَی مُرتَد اَگر تَوبَه قِیلسَه اوُنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ اوُ اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک.

مَنَه بُو، صَفلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی صَفِیدَن جُودا قِیلگن وَ مُسُلمانلَرنِینگ جَمِیعیَتِیدَن بوُتوُنلَی جُودا بُولگن کِیشِیلَرگه مُعامَلَه قِیلِیشنِینگ رَوِیشِی بوُلَه دِی. اِیندِی اَگر مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی کِیشِیلَر، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگه خاص بوُلگن جِنایَتلَرنِی قِیلَه دِیگن بوُلِیشسَه وَ مَنَه بُو جِنایَتلَر اوُلَرنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقِیشلَرِیگه بائِث بوُلسَه وَ کافِر بوُلِیشسَه لِیکِن تَوبَه قِیلِیشمَسَه وَ اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشسَه ؛ اوُلَر مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن فِیزِیکِی وَ جِسماناً جُودا بوُلِیشمَه گن بوُلِیشسَه هَم، اَمّا عَقِیدَه وِی جِهَتدَن اوُزلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن چِیقَه رِیب آلِیشگن بوُلَه دِی. اَگر مَنَه بُو دَستَه توُرتتَه لِیک فِیلتِیردَن وَ توُرتتَه لِیک مَرحَلَه دَن اوُتکَه زِیلسَه وَ مَنَه بوُ شَخص یَنَه جِنایَتچِی وَ فاسِد دِیب تَشخِیص بِیرِیلسَه، اَلله اوُلَرگه عَذاب بِیرَه دِی، اِیندِی بُو قِیامَتدَه بُولِیشِی هَم موُمکِین یاکِی شوُ دُنیادَه مُسُلمانلَر تامانِیدَن بِیرِیلِیشِی هَم موُمکِین.  «نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ».

هَر قَندَی حالَتدَه، تَوبَه مَسَلَه سِی بُویِیچَه مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَگِی مُخالِف مُسُلمانلَرنِی مُهِم مَسَلَه سِیگه نِهایَتدَه دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِیلِیشِی کِیرَک، اِنشاءَلله کِیلَه جَکدَه اوُ حَقِیدَه یَنَدَه کوُپراق اِیضاح بِیرَه مِیز. مَنَه بوُندَی اِرتِداد حُکمِی بِیرِیلگن شَخصلَرنِی اوُچرَتگن پَیتِیمِیزدَه یاکِی اَسِیرگه توُشِیب قالگنلَرِیدَه اوُلَرنِینگ مُرتَد اِیمَسلِیکلَرِی بارَه سِیدَگِی حَقِیقَت بِیزلَرگه آچِیق – آشکار بوُلسَه؛ بُو وَقتدَه اوُلَرگه نِسبَتاً حوُددِی اِرتِداد جِنایَتِیگه دوُچار بُولگن مُخالِف مُسُلمان صِیفَتِیدَه مُناسَبَتدَه بوُلَه مِیز وَ تَوبَه سِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز وَ اوُنِی مُرتَدلَرنِی صَفِیدَن جوُدا قِیلَه مِیز. چوُنکِی اوُنِی مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه شامِل قِیلمَیمِیز، حَتَّی اَگر بِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن مُخالِف مُسُلمان بوُلگن تَقدِیردَه هَم.

مَنَه بُولَر اِیککِی دَستَه دوُرلَر: بِیرِینچِی دَستَه تَشقِی باسقِینچِی سِکوُلارلَر وَ اوُلَرنِی مَحَلِّی نَوکَرلَرِی بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیش بوُیِیچَه، بِیزلَرگه مُخالِف اِجتِهادگه، تَعوِیلگه اِیگه دِیرلَر وَ مَنَه شوُ نَرسَه اوُلَرنِینگ بِیز بِیلَن مُخالِف بوُلِیشلَرِیگه،هَمدَه هاحلَه مَگن حالَتدَه تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی، اوُلَرنِی نَوکَرلَرِینِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالِیشلَرِیگه سَبَب بوُلگن، اَمّا اوُلَر آلِیب بارَه یاتگن جَنگلَرنِی ثَمَرَه سِی بِیزلَرنِی هَر اِیککِیمِیزنِینگ دُشمَنِیمِیزنِی فایدَه سِیگه حِذمَت قِیلَه دِی. اِیککِیمِیزنِی اوُرتَه مِیزدَگِی جَنگ اِیککِی مُؤمِننِی اوُرتَه سِیدَگِی جَنگ بوُلِیب، اِیندِی حَق یا بُو طَرَفدَه بوُلِیشِی هَم موُمکِین یاکِی اِیککِینچِی تاماندَه بوُلِیشِی هَم مُومکِین. هَر قَندَی حالَتدَه، اوُلَر اوُزلَرِینِی تَعوِیلاتلَرِیدَه خَطا قِیلِیشگن وَ بُو یِیردَه هَر اِیککِی مُؤمِن بِیر- بِیرِی بِیلَن جَنگ قِیلگن، اَمّا جَنگ شوُندَی بِیر شِیوَه دَکِی، طَرَفلَرنِی بِیرِی اوُزِی اِیستَه مَه گن حالدَه تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب قالَه دِی وَ اوُلَرنِی ثَمَرَه سِی هَم دُشمَننِی فایدَه سِیگه بوُلَه دِی وَ شَررِی اِیسَه اوُلَرنِی اوُزلَرِیگه مُسُلمانلَرگه قَیتَه دِی وَ ظاهِردَه مُسُلمانلَرنِی مُشتَرَک دُشمَنِی بِیلَن بِیرگه بِیر جِبهَه دَه مُخالِف مُسُلمان گوُرُوهگه اِیسَه قَرشِی بوُلِیب قالَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]– رواه البخاری