وَاعْتَصِمُوا

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(81- قسمت)

عده ای دیگر از علماء بر این باورند که اگر یکی از این منافقین و سکولارزده ها برای جرمی که او را از دایره ی اسلام خارج می کند یک بار توبه کرد، توبه اش قبول می شود و برایش عذر به جهل آورده می شود، و اگر مسلمانی هم باز مرتکب چنین جرم سنگینی شد به مدت سه روز در زندان به او فرصت داده می شود که توبه کند و شبهه اش برطرف شود، اگر توبه کرد می رود دنبال کارش و از او قبول می شود، اما اگر باز آگاهانه و بدون عذری همین جرم را تکرار کرد دیگر، توبه از او قبول نمی شود و مثل مرتدین مغلظه و شدید با او برخورد می شود. برای همین حرف «لَن» آمده است.

امام مالک در توضیح حدیث: “مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”^[1] در موطا آورده است: معنای آن اين است كه هر كسی كه از اسلام خارج شد به غير اسلام مثل زنادقه و مشابهين شان گروید، چنين افرادی اگر به دست مسلمانان افتادند كشته می شوند و از آنها درخواست توبه نمی شود.چون، توبه ی آنها فهميده نمی شود. یعنی، قبل از اسارت می فهميم كه شايد راست بگويد و ايمانش پذيرفته می شود اما در هنگامی كه پس از جنگ مسلحانه اسير شده باشد كسی نمی فهمد اين توبه ی او به چه دليلی است و فهميده نمی شود و بايد طبق تشخيص امير و فرمانده ی مسلمین به قتل برسد.

شیعیان 12 امامی هم با روایتهای مختلفی که می آورند بر این باروند که مسلمان زاده ای که مرتد شود (به اصطلاح فطری باشد، به مسلمان زاده ای که مرتد شود فطری می گویند) اگر چنین مسلمانی مرتد شودحاکم موظف به استتابه نیست، نمی توانی بگویی که حتماً از او استتابه بگیرد و مجاز به قتل اوست، و چنین مرتدی اگر توبه کند توبه‌ی او قبول نیست و باید کشته شود.

این روش برخورد با کسانی است که صفشان از صف مسلمین جدا شده و کلاً از جامعه ی مسلمین جدا شده اند. حالا، اگرافرادی از میان مسلمین هم باشند که همان جرمهای مختص منافقین و سکولارزده ها را مرتکب شوند و این جرمها باعث شود این ها از دایره ی اسلام خارج شده و کافر شوند و باز توبه نکنند و به جرم خودشان ادامه دهند؛ این ها هم با آنکه از جامعه ی مسلمین به صورت فیزیکی و جسمی جدا نشده اند اما، به صورت عقیدتی خودشان را از جامعه ی مسلمین خارج کرده اند. گفتیم اگر این دسته را از فیلترهای چهارگانه و مراحل چهارگانه گذراندیم و باز هم این شخص مجرم و فاسد تشخیص داده شد، الله این ها را عذاب می دهد حالا در قیامت باشد یا در دنیا توسط مسلمین «نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ». 

در هر صورت، در مسأله ی توبه باید به مسأله ی بسیار مهم مسلمین مخالفی که در جبهه ی مرتدین قرار گرفته اند دقت شود که إن شاءالله در آینده آن را بیشتر توضیح می دهیم. ما به چنین اشخاصی حکم ارتداد حکمی دادیم اما زمانی که با این شخص مواجه شدیم، یا زمانی که اسیر شد و متوجه شدیم که حقیقتاً مرتد نیست و حقیقتش برایمان روشن شد؛ آنوقت مثل یک مسلمون مخالف و متهم به جرم ارتداد با او برخورد می شود که ابتدا باید عذرهایی که دارد رفع شوند و به دنبال آن اگر در مسأله ای با ما مخالف بود همچون یک مخالف با او برخورد می کنیم و توبه اش رامی پذیریم و او را از صف مرتدین جدا می کنیم. چون او را مشمول حکم مرتدین نمی نماییم حتی، اگر مسلمان مخالفی هم باشد که با ما بجنگد.

این ها دو دسته اند: دسته ای که در مبارزه با اشغالگران سکولار خارجی و نوکران محلی آن ها تأویل و اجتهادی مخالف با ما دارند و همین باعث ایجاد درگیری آن ها با ما شده و ناخواسته در جبهه ی کفار اشغالگر خارجی و نوکرانشان قرار گرفته اند و ثمره ی جنگهایشان علیه ما و به نفع دشمنان هر دوی ماست. جنگ آن ها با ما جنگی است که بین دو مؤمن صورت می گیرد، حالا یا حق با این طرف است یا با آن هاست. در هر صورت، این ها در تأویلات خود اشتباه کرده اند و در اینجا دو مؤمن با هم جنگیده اند اما، جنگ به شیوه ای است که ناخواسته یکی از طرفین در جبهه ی کفار اشغالگر خارجی قرار می گیرد و ثمراتش برای آن هاست و شرش هم به خودشان و به مسلمین برمی گردد و ظاهراً با دشمنان مشترک مسلمین در یک جبهه هستند برعلیه گروه مخالف.

(ادامه دارد…..)

---

[1]– رواه البخاری

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(33)

شک نشته، لکه څرنګه چې ځینې مسلمانان د منافقینو په ناروغۍ اخته کېږي، او اسلام د همدې آلوده شویو مسلمانانو له امله منافقین د مسلمانانو له ډلې شمېرې.په همدې ډول، ځینې مسلمانان کېدای شي د ځینو عواملو له امله داسې وینا یا عمل ترسره کړي چې د کفارو ځانګړتیا وي؛ نو په دې حالت کې څه باید وشي؟ په همدې توګه، ځینې مسلمانان کېدای شي د ځینو سببونو له امله داسې خبرې یا عمل وکړي چې یوازې د کفارو ځانګړنه وي؛ نو په داسې حالت کې باید څه وشي؟

موږ پوهېږو چې هر مسلمان، کله چې د تکلیف سن ته ورسېږي او شرعي مکلف شي، باید خپل عقیدې په تدریجي ډول او د تحقیق له لارې زده کړي او پرمختګ وکړي. دا پرمختګ چې له ناپوهۍ څخه تر پوهاوي، او له جهالت څخه تر اسلام رسېږي، نه شي کېدای چې ارثي یا تقلیدي وي.
ځکه که چېرې دا عقیده ارثي وای، نو بیا به هېڅ حرکت او بدلون نه وای، او انسان به دا عقیده لکه د قد، د پوستکي رنګ او نورو نژادي ځانګړنو غوندې له مور په نس کې له ځان سره دنیا ته راوړي.

خو موږ ټول پوهېږو چې دا ډول نه ده. له همدې امله، د ډېرو علماوو په اند د ارتداد او بیرته ګرځېدو خبره یوازې د هغه چا په اړه مطرح کېږي چې مخکې حرکت کړی وي، اسلام یې په تحقیقي ډول منلی وي، نه دا چې په تقلیدي او ارثي بڼه مسلمان شوی وي.
ځکه موږ ټول پوهېږو چې ډېر مسلمانان خپل اسلام په ارثي او تقلیدي بڼه ترلاسه کړی، او ډېر ځله داسې څه ورته د اسلام په نامه ورزده شوي وي چې اصلاً اسلام نه دي.
دا خو یو داسې ګډوډ ترکیب دی، چې اسلام پکې له سلګونو خرافاتو سره مخلوط شوی دی. اوس نو پوښتنه دا ده: آیا باید دا ناروغان او بې‌وزله خلک ووژل شي؟ د مرګ حکم پرې صادر شي او تکفیر شی او کافر وګڼل شي؟ که نه، باید د درملنې لپاره روغتونونه، او د فقر او بېچارګۍ د له منځه وړلو لارې ولټول شي؟

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(11- қисмат)

Ин шиддати амал ба хотири ин астки хадафи барномайи ислом риша кан кардани мушрикин ва секуляристхо аз руйи курайи замин мебошад ,хамчунонки онхо хам хадафишон риша кан кардани қонуни шариати аллох аз руйи замин аст,онхам бо иттико ба қудрати аслаха .Аллохи мутаол дар мовриди инхо ва сиёсат ва равиши бархурди муслимин бо инхо мегуяд истиротежийи куллий онхо ин астки :

:«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا» (بقره/217)،

Дар инжо, секуляристхойи нажас пейваста бо мо межанганд то мо даст аз он чохор маъни ва мафхуми дин бикашемки дар дарси аввал ба он ишора кардем , ва тобеъ қонун ва барномайи онхо шавемки бо қудрати аслаха бар мо тахмил мекунанд . Ислом хам бо қудрати аслаха бо онхо межангад ва онхоро бейни жанг ё тарки динишон мухтор мекунад . Хамчунонки вақти мо вориди сарзаминхойи онхо шавем онхо бейни қавонини шариати аллох ва қавонини худишон моро мухтор мекунанд.

Барои секуляристхойи нажас хеч озодий вужуд надорад .Дар холики соири куффори яхудий ,насроний ,мажус ва соибий тахти шароити метавонанд бо хифзи ақоидишон ,аз озодийи ақидатий ва амалий ба бовархоишон бархурдор шаванд .Секуляризм дар нигохи ислом дини астки шойистаги хеч гуна эхтиромиро надорад ,балки инхитот ,хурофа ,инхороф ,душмани сарихи қавонини аллох ва ек беморий астки ,ба хар хол ва ба хар қиймати бояд мутаносиб бо мезони қудрати муслимин ришакан шавад.

Аммо ,ин шиддат ва хушунат ба ин мафхум нестки рохи бозгашт ба руйи секуляристхойи нажас баста шуда бошад ,балки дар хар хол ва дар хар лахза бихоханд метавонанд жихати худишонро тағйир диханд ва мусалмон шаванд .

.«فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ»

Ва дар ин сурат ,бо соири мусалмонон камтарин тафовути надоранд .Хийли аз ин секуляристхо инсонхойи жохил ва нафахми хастандки хеч чизи аз асли ислом намедонанд ва мумкин аст тамоми амалишон муттаки ва махдуд ба шоеот ва рафторхойи мунхарифин аст.Барои хамин аллохи мутаол мефармояд :

«وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِکينَ اسْتَجارَکَ فَأَجِرْهُ حَتَّي يَسْمَعَ کَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لايَعْلَمُونَ» (توبه/6)،

Агар еки аз мушрикин аз ту дархости панохандаги кард ба у панох дихи то сухани худоро бишнавад .Пас аз поёни муддати тахқиқ ,уро ба жойгохи амн ва амониш бирасон . Ба хотири онки онхо қовми беиттило ва ноогоханд.

«ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لايَعْلَمُونَ».

Ин бахши аз ахкоми мушрикини нажас ва секуляристхойи палид дар дунё буд. Дар қиёмат хам вазъишон бисёр фажиътар аз дунёст , ва ончи интизоришонро мекашад бисёр вахшатноктар аз он астки дар дунё битавон онро тасаввур кард. Чи рахбаришон ва чи пейравонишон ,онхойики бо куфр мурданд ва зери дастонишон .Тасвири аз филми вахшатноки онхо дар қиёматро бароитон баён мекунем :

1 – Инхо ибтидо дар қиёмат хам қасам мехурандки мо мушрик набудем .

«وَ یوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمیعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذینَ أَشْرَکوا أَینَ شُرَکاؤُکمُ الَّذینَ کنْتُمْ تَزْعُمُونَ* ثُمَّ لَمْتَکنْ فِتْنَتُهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا وَاللَّهِ رَبِّنا ما کنَّا مُشْرِکین» (انعام/22-23)،

Он рузики хаммайи ононро жамъ мекунем ва сипас ба касоники ширк варзиданд мегуем : шариконики гумон мекардид гужоянд ?! Сипас ,оқибати куфри онон чизи жуз ин нестки мегуянд : ба худовандики парвардигори мо сўгандки мо мушрик набудаем !

Хамин алъон хам секуляристхойи палид қасам мехурандки мушрик нестанд ,холо чи расид ба қиёмат .

2 – Шуруъ мекунанд ба фош додан ва лаъан кардани хамдигар .

.«یوْمَ الْقِیامَةِ یکفُرُ بَعْضُکمْ بِبَعْضٍ وَ یلْعَنُ بَعْضُکمْ بَعْضاً»(عنکبوت/25)،

Дар рузи қиёмат бархи аз шумо аз бархи дигари безори межуйид ва баъзи аз шумо баъзи дигарро нефрин мекунид , ва билахара жойгохитон оташи дўзах хохад буд ва хеч ёри ва ёвари нахохид дошт.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(10- қисмат)

Тоғутхо ва секуляристхойи нажас ,масожид ва муллохойи динфурушро еки аз бузургтарин конолхойи жанги равоний худи алайхи муслимин интихоб карданд ,инхо мехоханд корхойи халоф ва хиёнатхо ва жиноятхойи худишонро дар хаққи муслимин аз коноли хамин муслимин фариб хурда ,масожид ва муллохойи динфуруш тўвжих кунанд.Ва ё худишонро тахти ановини шахривандий ва хам ватаний ва ……..жузви муслимин хисоб кунанд ва бо онхо қотиъ шаванд ва фосилахоро аз бейн бибаранд , ва дар нихоят бо еки кардани муслимини фариб хурда бо худ дар миёни муслимин тафриқа ижод кунанд ва фариб хурдахоро алайхи муслимини содиқ ба кор гиранд .Масожиди ибодий еки аз бехтарин конолхо барои аз бейн бурдани фосилахост ва аллохи мутаол ба ин далоил ва далоили дигар ижоза намедихад инхо бо хузури худ ,ё кўмакхойи моддий худ ,масожидро обод кунанд ва бо муслимин махлут шаванд ,ва фосилахоро аз бейн бибаранд . Ин махлут шудани секуляристхойи палид ,мухолифи асл бароат аз мушрикин аст. Ворид шудани нажосат ба бадани шумо жисми шуморо хароб мекунад ,ворид шудани нажосати инхо ба ақоиди шумо ,иймони шуморо хароб мекунад ва иймони хаммаро хадаф қарор медиханд. Ба хамин далил астки инхо хақ надоранд ба марокизи ибодий муслимин наздик шаванд ва дохили масожид шаванд ва онхоро таъмир кунанд .Ва онхоро обод кунанд чи бо хузуришон ва чи бо кўмакхойи моддий ва ……..

Эй мусалмон ! Ту набояд бо ин мушрикини нажас қотиъ шави , агар тавон ва қудратишро дори набояд ижоза бидихи секуляристхойи палид хам бо ту қотиъ шаванд ,ва гарна мушрикини нажас ва секуляристхо ба умиди инки баъзи аз қавонини шариати аллохро ба хотири онхо тарк куни  ва бо онхо хаммасир ва хамоханг шави ,мунтазир ва хохони кучактарин нармиш ва созиши ту хастанд ,то билофосила онхо хам ба ту созиш кунанд .Аллохи мутаол мефармояд:

: «وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ» ‏(قلم/9)،

Инхо дуст медорандки нармиш ва созиш нишон дихи ,то онон хам нармиш ва созиш кунанд.

Бародарон ва хохарони гиромий ! Диққат кунид ,мо дар мовриди куффори яхуд ,насоро ,мажус ва соибин сухбат намекунем ,мо дорем дар мовриди еки аз махлуқоти аллох сухбат мекунемки худи аллох дар қуръон онхоро нажас номида аст.Аллохи мутаол дар хеч жойи қуръон куффори яхуд ,насоро ва мажус ва соибинро нажас наномида ;аммо секуляристохоро нажас номида аст.Яъни ин мушрикин ва секуляристхоро аллох дар хадди хук ,хайвони мурдор ,чирк ноши аз захм ,идрор ,мадфуъ ,истифроғ ,пас мондайи хўроки саг ва хук ва соири нажосот қарор дода аст.Холо ,кудом инсони оқили худишро бо чанин нажосати олуда мекунад  ва  ё ижоза медихад чанин нажосати ба у наздик шавад ва ё хатто ба чанин нажосати такия мекунад ?

Набояд ижоза дод чанин нажосати ба муслимин бирасад ,балки бояд рохи барои пок кардан ва дурандохтани нажосат пейдо кард. Аллохи мутаол ба хамрохи ин авомил боздоранда жихати жудо кардан ва тасфияйи сафхо , дар мархалайи аз сейри такомили қудратгирий хукумати исломий , дар мовриди ин гурухи нажаски қаблан пеймони бо онхо баста нашуда ва тамоми роххойи даъват хам тей шуданд , дар охарин мархала ,хукми нахоий худро содир мекунад ва баён мекунад ва онхоро бейни марг ё пазириши дини ислом мухтор мекунад ва мефармояд :

  :«فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ»(توبه/5)

Хенгомики моххойи харом поён гирифт ,мушриконро хар гужо биёбид бикушид ва бигирид ва мухосара кунид ва дар хаммайи камингоххойи барои онхо бинишинид . Агар тўвба карданд ва намоз хонданд ва закот доданд ,рохро бар онон боз бигузорид .Бугумон худованд дорои мағфирати фаровон ва рахмати густарда аст.

Дар ин оя ,чохор дастур дар мовриди мушрикин ва секуляристхойи нажас дида мешавад : 1- бастани роххо , 2 – мухосара кардан , 3 –асир кардан , ва 4- куштан ; мумкин аст дар шароити замоний ва маконий хосси хаммаи ин чохор мовридро анжом дод , ё бо дар назар гирифтани шароити мухитий ,замони ва макони ва ашхоси мовриди назар ,еки аз ин чохор мовриди муносиб ташхис дода шуда ва амалий шавад .Агар танхо бо асорат ва мухосара кардан ва бастани роххо бар секуляристхо инхо дар фишори кофий қарор мегиданд ,аз ин рох бояд ворид шуд , ва агар чорайи жуз қатл нубуд куштани онхо мужоз мешавад.(идома дорад……

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(80- қисм)

12 имомлик шиъаларни фиқхий манбаъларидан бўлган фиқхул худуд ват таъзирот хам гувохлик берадики:

«اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»،

Ўтган ва хозирги  даврлардаги шиъа ва суннийларни уламолари ва фуқахолари шунга ижмоъ қилишганки, исломдан чиққан киши муртад бўлади ва ўлдирилади.

Муртадларни аёллари, муртадларни фарзандларига хос ахкомлар ва муртадларнинг  тавбаси.

Ўтган ўринларга хилоф равишда ахли қибла мана бу борада хилма- хил кўз-қарашларга эгадир.

Имоми Нававий рохимахуллох муслимни шархида айтадики: ” муртадни ўлдирилиши борасида мусулмонлар ижмоъ ва иттифоқга эгадурлар, аммо ўлдирилишдан олдин ундан тавба қилишни сўраш вожибми ё мустахабми ва ёки нималар бўйича тавба қилиш сўралиши ва нималар бўйича тавба қилиш сўралмаслиги ва  ким уни устидаги шаръий жазосини ижро қилиши ёки аёл киши хам эркак кишига ўхшаб ўлдирилиши борасида ихтилофга эгадирлар. Абу Ханифа, Хасан ва Қатодадан бошқа уламоларни барчасини наздида аёл киши хам эркак кишидек ўлдирилади ; лекин Абу Ханифа айтадики: аёл киши ўлдирилмайди, фақат зиндонга ташланади, Хасан ва Қатода хам Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхудан келтирилган ривоят бўйича айтишадики, аёл киши ўлдирилмайди, балки каниз, қул қилиб олинади.” 

Мана булар ахли қибланинг хилма –хил кўз-қарашлари ироя берилган ўринлар бўлади , фақатгина шўро ўзини вохид ижмоъсини канали орқали охирги раъйини  – мусулмонларни рахбари ва амири мана шу шўрони намояндаси бўлади – ироя беради ва ўзини охирги раъйини содир қилади.

 Ихтилофли ўринлардан бири, муртадларга ва муртадларни фарзандларига тавба масаласида қандай муносабатда бўлиш ва муртад бўлган аёлларга  нисбатан қандай жазолаш борасидадир. Муртадни тавбаси хақида бир даста қуйидаги назарга эга:

Даъватдан ва бошқа олдини олувчи ишлардан сўнг охирги мархала сифатида қўлланган жангни орасида ( яъни ислом ахли билан муртадларни орасидаги жангда) хар қандай муртад асир тушса ва унинг муртадларни жибхасига тушиб қолган мухолиф мусулмон эмас,балки  муртад эканлиги ташхис берилса, уни тавбаси қабул қилинмайди ва фақат ўлим уни кутади:

 «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)،

Албатта иймон келтирганларидан кейин кофир бўлган, сўнгра куфрлари янада зиёда бўлган кимсаларнинг қилган тавбалари харгиз қабул қилинмайди. Ана ўшалар хақ йўлдан тойилгувчилардир.

Мана бу ерда хам “лан” сўзи келтирилган: яъни харгиз ва хар қандай шароитда. Аллох таоло саййидимиз Мусо алайхиссаломни талабига қандай жавоб беради:

«قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»،

“Парвардигорим, менга (жамолингни) кўрсатгин. Сенга бир қарай”,деди. ( аллох) айтди: “сен мени (бу дунёда) харгиз кўролмайсан.”

Мана бу холатда, шунингдек мана бу дунёда аллохни хар қандай шароитда кўриб бўлмайди, мана шу равишга кўра,  бундай холатда асир тушган ва муртадларни жибхасида  юрган мухолиф мусулмон эмас, балки хақиқатда муртад, деб ташхис берилган муртадни тавбаси харгиз ва хар қандай шароитда қабул қилинмайди.

Мана бу муртад мунофиқлар ва секулярзадаларни тўдасида бўлган пайтида хам, мусулмонларга ана ўшанча дардларни тоттирган, у иртидодидан сўнг хам фурсатга эга эди, аммо тавба қилмаган, энди эса жанг пайтида қўлга тушиб асир бўлган ва муртадларни жибхасидаги мухолиф мусулмон эмас, балки хеч қандай шак-шубхасиз муртад  экани ташхис берилган; у ўзини нажоти учун хеч қандай йўл қолдиргани йўқ.

Мана бу ўша ёлғончи, риёкор, хиёнатчи, хийлагар, қасамхўр кимса бўлиб, у мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасини орасида бўлган пайтида хам уни картаси бошқа хуник сифатларга тўла бўлган, биз бу сифатларни хаммасига ишора қилдик ва ўқидик ва энди эса уни қўли мусулмонларни қонига хам беланган ва амалда душманларни сафидан жой олган ва уларнинг мусулмонларни ўлдириш жиноятида шерик бўлган, у энди хар қандай шароитда ўзини хаётини давом эттириш учун хеч қандай йўлни қолдиргани йўқ. У иштирок этган жангда мусулмонлар ўлдирилган, мусулмонлар ўлган ва у мусулмон шахсни ўлими бўйича жиноятга шерик хисобланади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(80- قیسم)

12 اِماملِیک شِیعَه لَرنِی فِقهِی مَنبَعلَرِیدَن بُولگن فِقهُ الحُدُود وَالتَّعزِیرات هَم گوُواهلِیک بِیرَه دِیکِی: «اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»، اوُتگن وَ حاضِرگِی دَورلَردَگِی شِیعَه وَ سُنِّیلَرنِی اوُلَمالَرِی وَ فُقَهالَرِی شُونگه اِجماع قِیلِیشگنکِی، اِسلامدَن چِیققَن کِیشِی مُرتَد بوُلَه دِی وَ اوُلدِیرِیلَه دِی. [1]

مُرتَدلَرنِی عَیاللَرِی، مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِیگه خاص اَحکاملَر وَ مُرتَدلَرنِینگ تَوبَه سِی.

اوُتگن اوُرِینلَرگه خِلاف رَوِیشدَه اَهلِی قِبلَه مَنَه بُو بارَه دَه هِیلمَه – هِیل کوُز- قَرَشلَرگه اِیگه دِیر.

اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله [2] مُسلِمنِی شَرحِیدَه اَیتَه دِیکِی: “مُرتَدنِی اوُلدِیرِیلِیشِی بارَه سِیدَه مُسُلمانلَر اِجماع وَ اِتِّفاقگه اِیگه دوُرلَر، اَمّا اوُلدِیرِیلِیشدَن آلدِین اوُندَن تَوبَه قِیلِیشنِی سوُرَش واجِبمِی یا مُستَحَبمِی وَ یاکِی نِیمَه لَر بُویِیچَه تَوبَه قِیلِیش سوُرَه لِیشِی وَ نِیمَه لَر بُویِیچَه تَوبَه قِیلِیش سوُرَلمَسلِیگِی وَ کِیم اوُنِی اوُستِیدَگِی شَرعِی جَزاسِینِی اِجرا قِیلِیشِی یاکِی عَیال کِیشِی هَم اِیرکَک کِیشِیگه اوُحشَب اوُلدِیرِیلِیشِی بارَه سِیدَه اِیختِلافگه اِیگه دوُرلَر. اَبُو حَنِیفَه، حَسَن وَ قَتادَه دَن باشقَه اوُلَمالَرنِی بَرچَه سِینِی نَزدِیدَه عَیال کِیشِی هَم اِیرکَک کِیشِیدِیک اوُلدِیرِیلَه دِی؛ لِیکِن اَبُو حَنِیفَه اَیتَه دِیکِی: عَیال کِیشِی اوُلدِیرِیلمَیدِی، فَقَط زِندانگه تَشلَه نَه دِی، حَسَن وَ قَتادَه هَم عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ دَن کِیلتِیرِیلگن رِوایَت بُویِیچَه اَیتِیشَه دِیکِی، عَیال کِیشِی اوُلدِیرِیلمَیدِی، بَلکِی کَنِیز، قوُل قِیلِیب آلِینَه دِی.” 

مَنَه بوُلَر اَهلِی قِبلَه نِینگ هِیلمَه – هِیل کوُز- قَرَشلَرِی اِرایَه بِیرِیلگن اوُرِینلَر بوُلَه دِی، فَقَطگِینَه شوُرا اوُزِینِی واحِد اِجماعسِینِی کَنَلِی آرقَه لِی آخِیرگِی رَعینِی – مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی وَ اَمِیرِی مَنَه شوُ شوُرانِی نَمایَندَه سِی بوُلَه دِی – اِرایَه بِیرَه دِی وَ اوُزِینِی آخِیرگِی رَعیِینِی صادِر قِیلَه دِی.

اَیختِلافلِی اوُرِینلَردَن بِیرِی، مُرتَدلَرگه وَ مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِیگه تَوبَه مَسَلَه سِیدَه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش وَ مُرتَد بوُلگن عَیاللَرگه نِسبَتاً قَندَی جَزالَش بارَه سِیدَه دِیر. مُرتَدنِی تَوبَه سِی حَقِیدَه بِیر دَستَه قوُیِیدَگِی نَظَرگه اِیگه:

 دَعوَتدَن وَ باشقَه آلدِینِی آلوُچِی اِیشلَردَن سُونگ آخِیرگِی مَرحَلَه صِیفَتِیدَه قوُللَنگن جَنگنِی آرَه سِیدَه ( یَعنِی اِسلام اَهلِی بِیلَن مُرتَدلَرنِی آرَه سِیدَگِی جَنگدَه) هَر قَندَی مُرتَد اَسِیر توُشسَه وَ اوُنِینگ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالگن مُخالِف مُسُلمان اِیمَس،بَلکِی مُرتَد اِیکَنلِیگِی تَشخِیص بِیرِیلسَه، اوُنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ فَقَط اوُلِیم اوُنِی کوُتَه دِی:   «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)، )  اَلبَتَّه اِیمان کِیلتِیرگنلَرِیدَن کِییِین کافِر بوُلگنلَر، سوُنگرَه کُفرلَرِی یَنَدَه زِیادَه بوُلگن کِیمسَه لَرنِینگ قِیلگن تَوبَه لَرِی هَرگِیز قَبوُل قِیلِینمَیدِی. اَنَه اوُشَه لَر حَق یُولدَن تایِیلگوُچِیلَردیِر.

مَنَه بُو یِیردَه هَم “لَن” سوُزِی کِیلتِیرِیلگن: یَعنِی هَرگِیز وَ هَر قَندَی شَرائِطدَه. اَلله تَعالَی سَیِّیدِیمِیز مُوسَی عَلَیهِ السَّلامنِی طَلَبِیگه قَندَی جَواب بِیرَه دِی:  «قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»، “پَروَردِیگارِیم، مِینگه (جَمالِینگنِی) کوُرسَتگِین. سِینگه بِیر قَرَی،” دِیدِی. (اَلله) اَیتدِی: “سِین مِینِی ( بُو دُنیادَه) هَرگِیز کوُرالمَیسَن.”

مَنَه بُو حالَتدَه، شوُنِینگدِیک مَنَه بُو دُنیادَه اِلَه هَر قَندَی شَرائِطدَه کوُرِیب بوُلمَیدِی، مَنَه شُو رَوِیشگه کوُرَه، بوُندَی حالَتدَه اَسِیر توُشگن وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه یوُرگن مُخالِف مُسُلمان اِیمَس، بَلکِی حَقِیقَتدَه مُرتَد، دِیب تَشخِیص بِیرِیلگن مُرتَدنِی تَوبَه سِی هَرگِیز وَ هَر قَندَی شَرائِطدَه قَبُول قِیلِینمَیدِی.

مَنَه بُو مَرتَد مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی تُودَه سِیدَه بوُلگن پَیتِیدَه هَم، مُسُلمانلَرگه اَنَه اوُشَنچَه دَردلَرنِی تاتتِیرگن، اوُ اِرتِدادِیدَن سُونگ هَم فُرصَتگه اِیگه اِیدِی، اَمّا تَوبَه قِیلمَه گن، اِیندِی اِیسَه جَنگ پَیتِیدَه قوُلگه توُشِیب اَسِیر بوُلگن وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَگِی مُخالِف مُسُلمان اِیمَس، بَلکِی هِیچ قَندَی شَک – شُبهَه سِیز مُرتَد اِیکَه نِی تَشخِیص بِیرِیلگن؛ اوُ اوُزِینِی نَجاتِی اوُچُون هِیچ قَندَی یُول قالدِیرگه نِی یُوق.

مَنَه بُو یالغانچِی،رِیاکار، خِیانَتچِی، خِیلَه گر، قَسَمخوُر کِیمسَه بوُلِیب، اوُ مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِی آرَه سِیدَه بوُلگن پَیتِیدَه هَم اوُنِی کَرتَه سِی باشقَه حوُنِیک صِیفَتلَرگه توُلَه بوُلگن، بِیز بُو صِیفَتلَرنِی هَمَّه سِیگه اِیشارَه قِیلدِیک وَ اوُقِیدِیک وَ اِیندِی اِیسَه اوُنِی قوُلِی مُسُلمانلَرنِی قانِیگه هَم بِیلَنگن وَ عَمَلدَه دُشمَنلَرنِی صَفِیدَن جای آلگن وَ اوُلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرِیش جِنایَتِیدَه شِیرِیک بوُلگن، اوُ اِیندِی هَر قَندَی شَرائِطدَه اوُزِینِی حَیاتِینِی دَوام اِیتتِیرِیش اوُچُون هِیچ قَندَی یوُلنِی قالدِیرگه نِی یوُق. اوُ اِیشتِراک اِیتگن جَنگدَه مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرِیلگن، مُسُلمانلَر اوُلگن وَ اوُ مُسُلمان شَخصنِی اوُلِیمِی بُویِیچَه جِنایَتگه شِیرِیک حِسابلَه نَدِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]-عبدالکریم الموسوی الاردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات، قم، جامعة المفيد، 1385 ش، ص 836

[2] که اخیراً توسط عده ای از برادران نامیزان و نامتعادلِ مسلمانِ ما تکفیر شده بود

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(80- قسمت)

فقه الحدود و التعزيرات، از منابع فقهی شیعیان 12 امامی هم گواهی می دهد که:«اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»، علماء و فقهای سنی و شیعه ی گذشته و معاصر اجماع دارند كسی كه از اسلام خارج شود مرتد است و واجب القتل.[1]

این ها احکام دنیوی مرتدین هستند که فِرق کنونی اهل قبله همگی اختلافی در آن ها ندارند. 

 احکام ویژه ی زنان مرتد ، کودکان مرتدین و توبه ی مرتدین

برخلاف موارد گذشته، اهل قبله دیدگاههای مختلفی در این زمینه ها دارند. 

امام نووی رحمه الله[2] در شرح مسلم می گوید: ” مسلمين متفق و اجماع دارند مبنی بر اينكه مرتد بايد كشته شود، اما در اينكه قبل از كشتن آنها واجب است كه از آنها درخواست توبه شود يا مستحب، و در اينكه در چه چيزی از آنها درخواست توبه می شود و در چه چيزی از آنها درخواست توبه نمی شود و اينكه چه كسی بايد اين سزای شرعی را بر آنها اجرا كند و يا اينكه آيا زن هم مانند مرد واجب است كشته شود اختلاف دارند. نزد تمام علماء غير از ابوحنيفه، حسن و قتاده، زن هم بايد مانند مرد كشته شود؛ اما ابوحنيفه مي گويد زن كشته نمی شود و تنها زندانی می گردد و حسن و قتاده هم با روايتی كه از علی بن ابی طالب رضی الله عنه آورده اند می گويند كه زن كشته نمی شود بلكه، به صورت كنيز و برده درمی آيد.” 

این ها از جمله مواردی هستند که اهل قبله در مورد آن ها دیدگاههای مختلفی را ارائه داده اند و تنها شوراست که می تواند رأی آخر را از کانال اجماع واحد خود، رهبر و امیر مسلمین، که نماینده ی همین شوراست، ارائه دهد و رأی آخر را صادر کند.

یکی از موارد مورد اختلاف در چگونگی برخورد با مرتدین به مسأله ی توبه و فرزندان مرتدین و چگونگی مجازات زنانی برمی گردد که مرتد شده اند. در مورد توبه ی مرتد، دسته ای بر این باورند که:

در اثنای جنگی که به عنوان آخرین مرحله و بعد از دعوت و سایر اقدامات پیشگیرانه صورت گرفته است(جنگ بین اهل اسلام و مرتدین) چنانچه، هر یک از مرتدین اسیر شوند و تشخیص داده شود که مرتد است نه مسلمان مخالفی که در جبهه ی مرتدین قرار گرفته، دیگر از چنین مرتدهایی که تشخیص داده شده مرتد هستند توبه پذیرفته نمی شود و تنها مرگ در انتظارشان است:‏ «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)، کسانی که بعد از ایمانشان کافر می‌شوند و آن گاه بر کفر می‌افزایند (و در این راه اصرار می‌ورزند و توبه نمی کنند) هیچ گاه توبه ی آنان قبول نمی‌شود  و آنان به حقیقت گمراه اند.‏

 در اینجا حرف «لَّن» آمده: یعنی هرگز و تحت هیچ شرایطی. چگونه الله تعالی در جواب درخواست سیدنا موسی علیه السلام می فرماید: «قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»، گفت: پروردگارا! به من نشان بده تا تو را ببینم. گفت: هرگز و تحت هیچ شرایطی مرا نمی‌بینی .

در این صورت، همچنانکه هرگز و تحت هیچ شرایطی نمی توان در این دنیا الله را دید به همان شیوه، هرگز و تحت هیچ شرایطی مرتدی که اینگونه اسیر شده و تشخیص داده شده که حقیقتاً مرتد است نه مسلمان مخالفی که در جبهه ی مرتدین قرار گرفته، توبه ی چنین مرتدی از او پذیرفته نمی شود.

 این مرتد در زمانی که جزو دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها بود آنهمه درد به مسلمین چشانده، بعد از ارتداد هم فرصت داشته و توبه نکرده و حالا که در ضمن جنگ گیر افتاده و مشخص هم شده که مسلمان مخالفی در جبهه ی مرتدین نبوده بلکه، مرتدی بوده که شکی در مرتد بودن وی نیست؛ دیگر راه نجاتی برای خودش نگذاشته است.

این همان دروغگویِ ریاکارِ غدارِ حیله گرِ قسم خورِ دغل بازی است که کارنامه اش در دورانی که جزو دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها بود مملو از صفات ناپسند دیگری می باشد، که قبلاً به همه ی این ها اشاره کردیم و خواندیم و حالا که دستش هم به خون مسلمین آلوده شده و یا عملاً در صف دشمنان قرار گرفته و شریک جرم آن ها در کشتار مسلمین بوده، دیگر تحت هیچ شرایطی هیچ راهی برای حق حیات خودش باقی نگذاشته است.او در جنگی شرکت کرده که در آن جنگ مسلمین به قتل رسیده اند، مسلمین کشته شده اند و شریک جرم قتل شخص مسلمان است.

(ادامه دارد……)

---

[1]-عبدالکریم الموسوی الاردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات، قم، جامعة المفيد، 1385 ش، ص 836

[2] که اخیراً توسط عده ای از برادران نامیزان و نامتعادلِ مسلمانِ ما تکفیر شده بود

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(32)

که حکومت اسلامي وي او داسې امنیت تأمین کړي چې یو شخص وکولای شي پرته له وېرې خپل مسیر ته دوام ورکړي، او ډاډه وي چې که تېروتنه وکړي، نو داسې کسان شته چې په دلسوزۍ سره به ورسره مرسته کوي او هیڅکله به هغته توهین نه کوي،
او د لارې په دوام کې ورسره مرسته کوي، او د هغه تېروتنه په ښودلو سره هغه هڅوي او تشوقوی،ټولنه ورځ تر بلې پرمختګ کوي، او ورځ تر بلې په دې ټولنه کې زیات ثابت قدمه مؤمنین رامنځته کېږي.
خو که داسې فضا موجود نه وي او مسلمانان د خپلو غلطی او تېروتنو له امله تکفیر شي (یعنې په حقیقت کې ووژل شي)، نو بیا ویره پر انسان غالبېږي او د مخکې تګ جرئت نه کوي.ځکه چې هغه وېرېږي چې د تېروتنې له امله یې وژني. له همدې امله اسلام او عقیده له تحقیقي او علمي حالت څخه ارثي او تقليدي اسلام ته بدل کېږي، او جاهليت هېڅکله له منځه نه ځي، ولې؟ ځکه چې شک او ګمان حاکم دی نه یقین: «إِنَّ الظَّنَّ لَا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئًا». هغه څه چې د سلګونو کلونو راهیسې په مسلمانو سیمو کې یې شاهد یو.
اوس تاسو ووایاست، څوک دي چې د دې حالت سره راضي دي او له داسې حالت څخه ملاتړ کوي؟ او د دې حالت دوام د چا په ګټه دی؟ همدا اوس دوه قشره دي چې د دې وضعیت د ساتلو لپاره هڅه کوي، او کوښښ کوي چې دا حالت همداسې پاتې شي؛ خواسته یا ناخواسته په خوښه یا ناخوښه.

یوه ډله طاغوتونه، طاغوتي حکومتونه، فاسد علما، منافقان او سکولر زده کسان دي چې په داسې سیستمونو کې لکه خطرناک میکروبونه خپل ژوند ته دوام ورکوي،
او هر ډول هڅه، توحیدي علم او بیداري د خپل ځان په زیان ګڼي، او د ډول ډول رواني او تبلیغاتي جګړو په پیلولو، د مختلفو شبهاتو په خپرولو، او د هر رنګه ګواښونو په ایجادولو سره یې مخه نیسي — هغه هم څه ډول ګواښونه:
“د بند، شکنجې، تبعید او حتی اعدام ګواښونه هڅه کوي چې له دې جهالت او موجوده حالت څخه ساتنه وکړي، او څوک جرات ونه لري چې له دې حالت ځان وباسي.
ځان ته د وتلو او اعتراض جرأت ور نه‌کړي، او د «نه» ویلو جرأت هم و نه‌لري.
بله ډله هم داسې مسلمانان دي چې ناخوښه ډول د دې موجود حالت ساتنه کوي.
دغه ډله مسلمانان که څه هم د موجوده وضعیت د بدلولو او د مسلمانانو د ویښولو هڅې کوي، خو ځکه چې د شرعي بیدارۍ لارې چارې نه پېژني، نو پر ناپوهه اهل قبله خلکو باندې بې‌مورد سختي، تاوتریخوالی او تندی ښيي.
خو هغوی بیا داسې فضا رامنځته کړې چې یو وار بیا ویره پر مسلمانانو حاکمه شوې، او څوک جرأت نه‌شي کولای چې د دوی د توندې ژبې له تېغه څخه یو ګام هم مخکې لاړ شي.ځکه چې دغه زموږ دوستان سمدستي تکفیر ته لاس اچوي، او عملاً د دوی د وژلو، بلکې د دوی د مړو نیکونو د وژلو فتوی هم ورکوي. په حقیقت کې، د دواړو ډلو ـ یعنې د طاغوت د ډلې او د هغو جاهلو مخالفینو چې د طاغوت پر ضد دي ـ پايله په دې برخه کې د مسلمانانو لپاره یوه ده.
د وېرې او وحشت رامنځته کول، د مخکې تګ او د هغو مسلمانانو د ویښېدو مخنیوی چې د طاغوتونو تر بند لاندې دي، او همداسې – که څه هم ناڅاپي او ناپوهانه، خو یو له بله سره همغږي – هره ډله په خپل ډول د مسلمانانو د جهالت نه علم ته د تګ په لاره کې خنډ ګرځي، او اجازه نه ورکوي چې مسلمانان خپلې عقیدې په یقین سره ترلاسه کړي، بلکې هغوی د شک، ګومان او تقلید خواته کشوي.

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(9-қисмат)

Холо замоники ,амр ба бароат ва безори муслимин аз мушрикин ва секуляристхойи нажас мешавад ,аллохи мутаол издивожи мусалмонон бо занон ва духтарони онхоро хам мамнуъ мекунад .Ин табиий аст,замоники амр мешавад аз гурух ва дастайи бароат ва кинорагири кун ,ва агар ба онхо такия куни вориди оташи жаханнам мешави ,ин бароат ва кинорагири аз аввалин мужтамаъи яъни хонувода шуруъ мешавад ва ба соири находхойи ижтимоий кашида мешавад. Издивож ,ташкили аввалин находи жомеъа аст.

Аллохи мутаол бо онки ижозайи  издивож бо куффор ахли китобро медихад аммо дар баробар ,бо қотиъийят дастур медихадки :

:«وَلَاتَنْکِحُوا الْمُشْرِکَاتِ حَتَّى یُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْکُمْ وَلَا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکِینَ حَتَّى یُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکٍ وَلَوْ أَعْجَبَکُمْ أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللَّهُ یَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَیُبَیِّنُ آیَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ»(بقره/221)،

Ва бо занони мушрик то иймон наёваранд издивож накунид ,ва бегумон канизи мўъмини аз зани ( озоди ) мушрики бехтар аст ,агарчи (зебоий ё сирват ё мовқеийяти у ) шуморо ба шигуфти андохта бошад ( ва дилбохтаи у буда бошид ) ва ( занон ва духтарони худро ) ба издивожи мардони мушрик дар наёварид ,модомики иймон наёваранд . Ва бегумон ,ғуломи мўъмини аз марди мушрики бехтар аст агарчи ( зебоий ё сирват ё мовқеийяти у ) шуморо ба шигуфти андохта бошад .Онон ба суйи оташ (дўзах ) даъват мекунанд ва худо ба суйи бехишт ва омурзиш ба фармони худ ва тўвфиқи хувиш даъват мекунад ва худо оёти худро барои мардум ровшан месозад то инки ( рохи салох ва саодати хувишро бишносанд ва ) ёдовар шаванд.

Ин ояйи қуръон ва ин дастури қуръон аст. Аллохи мутаол ба сирохат эълом мекунадки наметавон бо зани секуляр издивож кард, ва на ба марди секуляр зан дод . Ин паём хатарнок ва такон дихандайи барои мусалмонони астки бо секуляристхо равобити заношуйи барқарор мекунанд ва духтари секулярро вориди хонайи худишон мекунанд ва ё наузу биллах духтари худишонро ба дасти марди секуляри кофар ё хатто секуляри муртади меспоранд.

Секуляристхо ба суйи жаханнам даъват мекунанд ва наметавон аз духтари секулярики вориди хонайи худитон кардаид интизор дошта бошид тибқи шариати аллох бо шумо бархурд кунад , ва мухити исломий барои шумо ва фарзандонитон ва барои атрофиёни шумо фарохам кунад ; ва ё марди секуляри асбоби хидояти духтари шумо ба суйи бехиштро фарохам кунад .Балки баракс мешавад ,чун зан тобеъи қонуни мард мешавад ,ин марди секуляр духтари шуморо ба самт ва суйи жаханнам хидоят мекунад .

. «أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ».

Онон ба суйи оташи жаханнам даъват мекунанд .Ин ек бахш аз дастуроти аллох дар мовриди секуляристхост.

Ба хамрохи бароат ва кинорагири ва адами барқарори васлати заношуий муслимин бо мушрикин ва секуляристхойи нажас ва палид,аллохи мутаол амр мекунадки ин мушрикин нажас хақ надоранд масожид ва маконхойи ибодий муслиминро обод кунанд.Чи бо хузуришон дар масожид бошад, чи бо таъмир кардан ва расидаги ба масожид . Ва мефармояд :

:«مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَن يَعْمُرُواْ مَسَاجِدَ الله شَاهِدِينَ عَلَى أَنفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَفِي النَّارِ هُمْ خَالِدُونَ‏» (توبه/17)،

Мушриконики ба куфри худиш гувохи медиханд хақ надоранд масожиди худоро обод кунанд .Онон аъмолишон хадар ва табох аст ва жовдона дар оташи дўзах мондагор хастанд .

Буру аз хар секуляристики дуст дори бипурс бибин намегуядки аллох ва қавонин ва дастуротиш хаққи дахолат дар зиндаги дунёвий моро надоранд ? бибин намегуядки қонуни дини секуялризм бояд ба жойи қонуни аллох дар жомеъа пиёда шавад ?бибин бехит намегуядки қонуни сохтаги инсонхо бехтар аз қонуни аллох хастанд ва садхо далил ва гувохи бар куфри худишон намедиханд ? Мунофиқини дохили муслимин хам хаминро мегуянд хар чанд журъати гуфтани онро надорандки ба сирохат онро баён кунанд .Аммо натижа ва самарайи инхо хам бо секуляристхойи ошкор еки аст.

Бо тамоми ин ахвол мебинемки дар жанги равоний ва жихати фариби муслимин ,хамин рахбарони секуляр ва тарафдорони секуляр онхо дар масожид хузур пейдо мекунанд ,ва гох муфтихойи динфуруш ва хоин хам дар куноришон ба саф истода ва бароишон дуойи хейр хам мекунанд , ва ин ғейри аз хузури динфурушони хоин дар ахзоби секуляр ва конолхойи мохворайи секуляристхойи палид аст.Инхо ба куффори секуляри хорижий хам жихати фариби муслимин улгу доданд ва хатто кор ба жойи расидаки ғейри аз тоғутхойи секуляр сарзаминхойи мусалмоннишин ,раис жумхури нажаси Амрико ,Русия ва Фаранса ва ………..хам дар масожиди муслимин хузур пейдо мекунанд ва аз ин конол муслиминро фариб медиханд.Хузури ин секуляристхойи нажас дар масожид боиси вуруди нажосат ба масожид мешавад .Магар ғейри аз ин аст ? Магар аллохи мутаол ба сирохат онхоро нажас наномида аст?Холо кудом фирқа ва мазхаби исломий ижоза додаки нажосат вориди масожиди аллох шавад?

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий /дарси панжум .Душманшиносийи шаръий ( 2) Ахкоми куллий марбут ба мушрикин ( секуляристхо ),ахли китоб ва шибхи ахли китоб

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(8-қисмат)

Мушаххас астки бароат ва безори аз мушрикин ва секуляристхо ба унвони ек гурух ва хизби мушаххас ,ба далили мажмуъайи бовархойи ғалати онхостки хаммайи ин бовархо даст ба даст хам дода ,ва чанин гурухи ва мажмуайиро тўлид карданд. Аммо дар хар сурат ,замоники аллохи мутаол  аз забони усвайи тўвхиди Иброхим алайхиссалом баён мекунадки :

«إِنّا بُرَءآؤاْ مّنْكُمْ وَمِمّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ»(ممتحنه/4)،

Мо аз шумо ва аз чизхойики ба ғейри аз худованд мепарастид барри ва безорем ; аллохи мутаол бароат аз мушрикин яъни секуляристхоро бар бароат аз бовархоишон муқаддам карда ,ва бароат аз мушрикин  ва секуляристхоро мухимтар аз бароат аз бовархоишон дониста аст. Чун бисёр дида шудаки шахс аз ақоид ва бовархойи фосид ва зидди исломий мушрикин ва секуляристхо изхори бароат ва безори мекунад аммо ,аз мушрикин ва секуляристхо бароат ва безори намекунад .Барои хамин астки дида мешавад касони худишонро ахли ислом  медонанд , ва аз ақоиди секуляристхо ва мушрикин хам эъломи бароат мекунанд аммо аз худи секуляристхо ва ахзоби онхо бароат ва безори намекунанд . Дар холики асл ва асоси дастур ва оя ,ибтидо ба бароат аз мушрикин ва секуляристхо ва кинорагири ва безори аз онхо дастур медихад.

Бале ,ибтидо :

Бояд аз кишвархойи кофари секуляр ва мушрики чун Амрико ,Туркия ,Герман ,Фаранса ва …….бароат ва кинорагири куни .

Бояд аз ахзоби кофари секуляр ва мушрики чун хизби коргарони Ужалон ,демократхо ,кумалахо ,порти ва екити ва ……эъломи бароат ва безори куни ва аз онхо кинорагири куни.

Бояд аз ашхоси кофар секуляри чун Маркс ,Ленин ,Қосимлу ,Мухтадий ,Ужалон ,Борзоний ,Отатурк ва соири секуляристхойики мешноси эъломи бароат куни ва аз онхо кинорагири куни .

Касоники ин чанин аз куффор ва бахусус секуляристхо эъломи бароат накунанд ва ё бадтар аз он ба онон такия кунанд бидуни кучактарин шакки машмули оя ва хукм :

:«وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ» (هود/113)

Мешаванд ва оташи жаханнам натижа ва самараи хатми ин такия кардан хохад буд.

Албатта ин нуқтаро хам бояд ёдовар шавемки ,дар мархалайи даъват ва қабли аз ташхиси марохили хос тавассути рахбариятки , он хам тавассути рахбарият ташхис дода мешавад ( чун замони Иброхим алайхиссалом ва ё қабли аз ташкили дорул ислом ва вожиб шудани хижрати мусалмонон ) мо масалайи ба номи тард кардани куффор надорем балки ,танзимот ва адами такия кардан вужуд дорад ; чун ин дин бояд ба онхо бирасад.

Бароат ба хамрохи кинорагири аз секуляристхо дар марохили аз даъват ва мубориза амри мешавадки ба жо овардани амруллох аст яъни вожиби астки дастур дода шуда ; ва замоники аз худи секуляристхо бароат ва кинорагири куни ,худ ба худ ба бароат ва кинорагири аз бовархойи секуляристхо хам хатм мешавад. Замоники аллох матаол дар қуръон мефармояд :

«وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ»(مريم/48)،

(эй мушрикин ) ва аз шумо ва аз ончи ба жуз худо мепарастид кинорагири ва дури мекунам . Дар инжо хам бароат ва кинорагири аз секуляристо муқаддам бар кинорагири аз бовархоишон оварда шуда аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез ба сурати возих ва ровшан аз иқомати муслимин дар бейни мушрикин хенгомики тавони хижрат дошта бошанд манъ карда ва мефармояд :

: «أنا بريءٌ مِن كُلِّ مُسلِمٍ يُقيمُ بَينَ أظهُرِ المُشرِكينَ

Ман аз хар мусалмоники бейни мушрикин иқомат мегузинад ,бари ва безорам .

Бароат аз мушрикин ва секуляристхо бахши аз куфр ба тоғут ва қисмати аз тўвхидро шомил мешавадки дар он ижтиходи вужуд надорад .Касики дар ин заминаки ,ижтиход ва таъвил ва ……..дар он барои хеч каси жоиз нест ,даст ба ижтиход бизанад ва хато бикунад назди уламо ба унвони шахси муонид шинохта шуда ва ба нияти хейр ё шарри у таважжух намешавад .Хақ ,дар инжо еки аст ва касони чун имоми Шуконий мужтахидики дар ин замина ба хато рафта рохати кофар медонад .

(идома дорад…..)