نویسنده: admin

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(125- قسمت)

• خشم سرکوب شده یا گندیده:

1. خشم گندیده هم يعني خشمی که سرکوب شده، و فاقد قدرت انتقام و شجاعت است، و شخص در برابر خودش، عقايدش، باورهایش، ارزش هایش و ناموس خودش و ديگران بي تفاوت و بي غيرت می شود. مثل همین سلفی های فاسد درباری آل سعود یا اخوان المفسدین – شاخه ی انحرافی جریان اخوان الملسمین- .  یکی از بزرگان ما می گوید : كسي كه غيرت ندارد خيري در او نيست.

 چنین شخصی بیماری است که کلکسیونی از بیماریهای روانی مثل کینه ی نابجا، انتقام جوئی نابجا،حسد، اضطراب، غیبت کردن، عیب جوئی از دیگران، جاسوسی کردن از دیگران، فاش کردن اسرار دیگران، خود آزاری  وغیره را در خودش جا داده و باعث صدمه زدن به خودش و اطرافیانش هم می شود. علاوه بر این سركوب كلي خشم آثار منفي جسماني هم در پي دارد و شخص را مستعد انواع بيماري هاي جسمي  هم مي کند مثلاً باعث ترشح مواد قندي توسط كبد می شود كه باعث تشنج جسمي هم می شود.

البته خواهران و برادران گرامی باید دقت داشته باشند که این خشم گندیده و کلا مضر ممکن است برای عده ای با یکی از روشهای کنترل و مدیریت خشم و صفاتی از صفات مومنین شبیه باشد، اما ایندو تفاوت اساسی با هم دارند. یکی مدیریتی است در عین قدرت و توانائی که به آن می گویند تواضع انتخاب خوبتر به جای خوب، و دیگری سرکوبی است در عین بی غیرتی و ضعف که به آن می گویند ذلیلی و خفت.

الله تعالی زمانی که در قرآن صفت هاي مؤمنين را بيان مي كند يكي از ويژگي هاي آن ها را قدرت غلبه بر خشم معرفي مي كند:

– الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. (آل عمران/134) کسانی كه در فراخى و تنگى انفاق مى كنند و خشم خود را فرو مى ‏برند و از مردم در مى‏ گذرند و خداوند نیكوكاران را دوست دارد.

– وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَا لْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَاغَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (شوری/37) وکسانی اند که از گناهان بزرگ، و اعمال بسیار زشت و ناپسند پرهیز می کنن، و هنگامی که خشمناک می‌گردند می‌بخشند.‏

فرو بردن خشم يا الْكَاظِمِ الْغَيْظَ و بخشش، سلامت رواني و جسمي شخص را در پي دارد، و از عواقب مشكل سازِ ابراز خشم نابجا جلوگيري مي كند، و حتی خشم بجا را هم از حسن به احسن ارتقاء می دهد. یعنی اگر بر شخص خشم گرفته بشود خوب است و کسی انجامش بدهد کار بدی نکرده است، اما اگر انجامش ندهد بهتر است و بین خوب و خوبتر آنی که خوبتر است را انتخاب کرده است . مثلا کسی قتلی مرتکب شده، اگر قصاص بشود حقش است، و خوب است، اما اگرکسی به دلایلی شرعی گذشت کرد کار خوبتر را انجام داده است . که این هم ثمرات خاص خودش را دارد و کلا با خشم گندیده و سرکوب خشم متفاوت است: مثلا :

• شخص الْكَاظِمِ الْغَيْظَ با جايگزيني منافعي كه الله وعده داده است، برای اینکه الله هم اورا ببخشد و به او پاداش و مزدش را بدهد كينه اي از طرف مقابل در دلش باقي نمی ماند و با جلب رضایت الله راههای نفوذ شیطان را می بندد؛ اما خشم گندیده و سركوب خشم، كينه را بيشتر مي كند و به شيوه ی دیگری آن را بروز می دهد و درها را برای تحرکات شیطان باز می کند.
• عرض کردیم كنترل خشم توسط شخص الْكَاظِمِ الْغَيْظَ علامت تواضع است كه درموقعيت قدرت انجام می شود، و باعث قدرتمند کردن اراده و اعتماد به نفس خود شخص می شود، ونشانه ی ضعف در برابر مقابل نيست می تواند قصاص کند اما نمی کند؛ اما سركوب خشم هميشه به دليل ضعف و ترس انجام می شود، و احساس حقارت و بي ارادگي و تثبيت احساس حقارت و ذليلي رابه وجود می آورد.
• برای شخص الْكَاظِمِ الْغَيْظَی که خشمش را کنترل و مدیریت می کند انتقامي وجود ندارد و با عفو و گذشت همراه است الْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ؛ اما سركوب خشم، با رفتارها ي انتقام جويانه و انفعالي- تهاجمي همراه است، چون جنبه ي تراكم پيدا كرده و بعد ها با شدت بيشتري تخليه می شود.

(ادامه دارد……..)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(5- қисмат)

Ба хамин далил астки аллох таоло хитоб ба ин тўлид кунандахо ва содир кунандахойи дуруғ мефармояд:

وَلاَ تَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏(بقره/42)

Ва хақро бо ботил наёмизид, ва хақро пинхон накунид, ва холи онки медонид.

Пас ин даста аз тўлид кунандагони дуруғ, огохона ва амдан ва ба мейли худишон хақ ва ботилру чанон муздурона ва дақиқ бо хам қотиъ мекунанки аллох таоло гувохий медаки бо ин коришун боиси пинхон шудани хақ мешаванд, ва ончи сахми масраф кунандахойи ин дуруғхост танхо ва танхо ботил ва дуруғ, хар чанд бо хақ хам қотиъ шуда.

Пас инхо мутахассисини хастандки:

: یُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ (مائده/41)

Онхо суханониро аз мафхуми аслияш тахриф мекунанд.

Ва аллох таоло гувохий додаки дар ин коришонки пинхон кардани хақ аст муваффақ мешаванд.

Инхо бо ин тўлидотишон дар радифи бадтарин золимхо қарор мегирандки хаммайи золимини дигарки дастишон ба хуни хазорон инсони атрофи худиш олуда шуда пойинтар аз инхо хастанд.

‏ فَمَنِ افْتَرَىَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ‏ (آل عمران/94)

Банобарин касоники баъди аз ин ба худо дуруғ банданд инон ситамкоранд.

Ва дар жойи дигари мефармояд:

:  وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ‏( أنعام/ 21)

Чи каси ситамкортар ва золимтар аз каси астки бар худо дуруғ мебандад ё оёт ва қавонини уро такзиб менамояд? Мусалламан золимин ростгор намешаванд.

Инхо аз хар золим золимтаранд чун ин тўлид кунандагони дуруғ илова бар онки огохона ва амдан ва  ба мейли худишон иймони ек шахс ё ек наслро аз бейн мебаранд балки мумкин аст ба иймони миллионхо инсон дар қуруни баъди аз худишон хам садама базананд. Оё инхо золимтаранд ё фиръавн ва Абу Жахл ва Абу Лахаб ва Хисрав Парвез ва даххо золими дигарки жиноётишон танхо ба насли худишон махдуд шуд ва мухимтар онки қурбониёни Абу Жахлхо ва Абу Лахабхо ва ғейрих дар масири хақ кушта мешаванд хатто агар асхоби ухдуд бошанд, аммо қурбониёни ин тўлид кунандагони дуруғ дар масири ботил мемиранд. Оё жиноёти болотар аз ин вужуд дорадки хам дунёро аз шахс бигиранд хам қиёматишро?

Пас золимтар аз инхо вужуд надорад. Инхо манбаъи аслийи шар дар тули торихи башарият буданд аз пулис дар миёни насронийхо бигир то хазорон хоини дигарики дар кутуб хондаем ё хамин алъон мебинем.

Фақат кофие ба бунёнгузорони мазохиби мухталифи дини секуляризм дар миёни худимонки бо шуорхойи шибхи исломий ва қотиъ кардани хақ ва ботил даххо хизб ва гурух сохтанд нигохи бияндозем. Бо онки мумкин аст аксари рахбарони бунёнгузор чун Отатурк, Мухаммад Али Жанох, Ризо шох пахлавий, Қози Мухаммад,шахй Иззиддин ва даххо муртадди дигар мурда бошанд аммо асароти тахрибийи онхо хануз баъди аз маргишон побаржост.

Чи каси  ба дуруғгуён дарс медиханд?

Аллох таоло мефармояд:

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ ‏( شعراء/ 221)

Оё ба шумо хабар бидихам шаётин бар чи каси нозил мешаванд( ва илқоъи васваса мекунанд?)

‏ تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ‏‏( شعراء/ 222)

Бар касони нозил мегардандки каззоб ва бас гунохкор бошанд.

« أَفَّاكٍ »

Яъни уники бадтарин дуруғхоро дар миёни мардум тўлид мекуна, ва манбаъи аслийи тўлиди дуруғхо мешаки дигарон жохилона ё огохона ин дуруғхоро боз нашр мекунанд. Аффак тўлид кунанда аст ва дигарон тўвзиъ кунандайи жохил ё огох.

(идома дорад………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(124- қисм)

Ўткан дарсларимизда айтиб ўтканимизга кўра, имомни вужудга келтирадиган каналлар ва абзорлар қайсилар хисобланади? Мана бу имом қайси каналлар орқали вужудга келади? Имомни вужудга келиши учун фақат ва фақат учта канал мавжуд: 1- нубувват манхажига асосланган хилофат, 2- исломий изтирорий бадал хукумат, 3- мужохидларнинг вохид шўро мажлиси, мана буларни бирортаси мавжуд бўлмаган диёрларда мусулмонлар учун хеч қандай амният мавжуд эмас, магарам бу мусулмонлар ислом динини тўрт мафхумидан қўлларини  тортсалар  амниятга эга бўлишади.

Энди агар мана бу алданган биродарларимиздан қуйидагича савол сўраладиган бўлса: эхтиёж ва зарурат вақтида сизларни бутун жахон секуляр кофирларидан ва махаллий муртадлардан химоя қиладиган қалқон қайси? Америка ва муртадлар толибонни исломий ва изтирорий бадал хукуматига хамла қилган пайтида сизларни қирғин бўлишингизга нима монеълик қилди ва сизлар қаердан панох топдингиз? Сизни ужалонни ишчилар хизбидаги сотқинлари – курдларнинг хозирги замондаги мусайламайи каззоби –  томонидан қирғин  қилинишингизга нима тўсқинлик қилди? Ёки демократ ахзобларни ва кумалаларни ва борзонийларни ва толибонийларни ва эронни курдистонидаги бошқаларнинг кушхоналарини қайтиб келишларига нима сабаб бўлди? Сизни айтадиган бошқа қандай сўзларингиз бор?

Мана бу нарсалар кина,таъассуб,тор назарлик ва душманнинг аллохни шариатидаги қонунларга қарши тузган  режалари сабабли, айни хақиқатни кўришга қодир бўлмаётган ярим девона (ақли кам) бизларнинг биродарларимиз учун нотўғри йўлда кетаётганликларига  далил бўла олади. Улар мана бу холатда ошкора неъматга қарши жанг қилишяпти ва ғазабларини хам неъматга қарши қилиб қўйишган, агар уларнинг боболари Салохиддин Айюбий рохимахуллох мана бу изтирорий холатда мана шунча вахший муртадларни, жиноятчиларни ва ана ўшанча ташқи секуляр кофирларни қаршисида бор бўлганида, икки қўллаб унга ёпишган бўларди, ва мана бу қалқонни ортида – агарчи у эски ва занглаган ва баъзи айбларга эга бўлса хам – ўзини ана ўшанча бутун жахон кофирлари ва махаллий муртадлар ва хаёсиз мунофиқлардан иборат душмандан химоя қилиш  орқали, ўзини саргардонлик халокатига ташламасди ва тафарруқ ботқоғига ботирмасди ва совуққонлик билан душманни режалари асосида харакат хам қилмасди.

-Ёки агар мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизга қуйидагиларни айтилса: баъзи бир фаслий ижтиходлар фақат хос одамларга тегишли ва мана бу ижтиходлар агарчи ўша маконни энг буюк уламолари томонидан содир қилинган бўлса хам  бошқа одамларга ёки бошқа фаслларга ишлатиб бўлмайди, бундай шароитда хам улар ўринсиз ғазабга дучор бўлишади ва ўзларини ғазабларини мусулмонларга қаратишади ва улардаги жохиллик уларни мана бу сифатларда хам кофирларга,мунофиқларга ўхшашларига сабаб бўлади.

Буюк уламоларнинг фаслий ва мавсумга оид ижтиходларини умумийлаштириб олган мусулмонлар хато қилишади.  Бир олим бахор фаслида бизларнинг хали қорга тўла минтақамизда бир хукмни ўша минтақадаги  одамлар учун содир қилади, худди шу даврда Хижоздаги бир олим мана бу одамлар учун бошқа бир хукмни содир қилиши мумкин. Бизларнинг мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимиз ижтиход қилинган ойни ва фаслни назарга олмаган холда уни бошқа фаслларга хатто бошқа маконларга,замонларга умумийлаштириб юборишади,- уларни  жохилликдан ташқари – кина  ва ўринсиз нафрат каби хос ғаразлар бу ишга ундайди, хақни талаб хам қилишмайди ва хақга таслим хам бўлишмайди.

Мана бу биродарларимиз исломий фирқаларнинг ўтган бир неча аср давомида харгиз бирдам бўлмаганликларини жуда яхши билишади, бир аср давомида хар бир фирқадан ўнлаб кичик дасталар ажралиб чиққан бўлиши мумкин, уларни хар бири ўзини алохида созини чалган. Чунки улар  ўзини вохид ижмоъси билан бирлаштирадиган вохид мажлис бўлган эмаслар. Бундан ташқари кейинги даврлардан шу бугунги кунгача хар бир фирқа инкор қилиб бўлмайдиган ўзгаришга эга бўлишган, бугунги кунга келиб хам хеч қайси бир фирқа бирдам бўла олган эмас.

Хозирни ўзида салафийларга бир назар ташланглар, улар ана ўшанча олий таълим олинадиган билим юртларига эга  бўлишларига қарамасдан нечта дастага ва гурухга тақсим бўлиб кетишган? Сўфийларга бир қаранглар, шофеъийларга ва ханафийларга ва бошқа мазхабларга бир назар ташлангларчи, улар қанча даста ва гурухга бўлиниб кетишган экан? Хатто бир қишлоқни ё шахарни ўзида бизлар бир неча турли-хил гурухга,мазхабга ва фирқага гувох бўламиз, хонадонларда хам бир неча дастага бўлиниб кетганмиз. Демак, бир фирқадаги шахсни, хонадонни ё гурухни устида содир қилинган хукм хамма замон ва макондаги одамларни барчасига умумий бўла олмайди, хатто агар уларни ўртасида муштарак нуқталар бўлган тақдирда хам умумийлаштириш мумкин эмас. Мусулмон киши бошқа мусулмон биродарини худудлардан  поклаш учун бирорта шубха қидиради, лекин уни устида худудни ижро қилиш учун шубха қидириб юрмайди…….

Мана булар бизлар хар куни рўбарў бўлаётган мисоллар хисобланади. Бизлар ошкор воқеият ва хақиқатни баён қилсак ва амал қилсак етарли, шуни ўзи бизларни мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни ўринсиз ғазабига дучор қилади.

  Айтиб ўтилган мисоллар ёрдамида ўринсиз ғазабнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатга тўсқинлик қилувчи нарсалардан бири эканини тушуниб етдик деб ўйлайман, бу ғазаб агар аллохни шариатидаги қонунларга қарши бўладиган бўлса, ўзимиз хохлаган ё хохламаган холда хаққа қарши ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши ва “анъамта алайхим”га қарши ишлатилади ва “мағзубин” ва “золлин” учун ошкора хизмат қилади.

 (давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(124- قیسم)

اوُتکَن دَرسلَرِیمِیزدَه اَیتِیب اوُتکَه نِیمِیزگه کوُرَه، اِمامنِی وُجُودگه کِیلتِیرَه دِیگن کَنَللَر وَ اَبزارلَر قَیسِیلَر حِسابلَه نَه دِی؟ مَنَه بُو اِمام قَیسِی کَنَللَر آرقَه لِی وُجُودگه کِیلَه دِی؟ اِمامنِی وُجوُدگه کِیلِیشِی اوُچُون فَقَط وَ فَقَط اوُچتَه کَنَل مَوجُود: 1- نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَت، 2- اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت، 3- مُجاهِدلَرنِینگ واحِد شوُرا مَجلِیسِی، مَنَه بوُلَرنِی بِیرارتَه سِی مَوجُود بوُلمَه گن دِیارلَردَه مُسُلمانلَر اوُچُون هِیچ قَندَی اَمنِیَت مَوجُود اِیمَس، مَگرَم بُو مُسُلمانلَر اِسلام دِینِینِی توُرت مَفهُومِیدَن قوُللَرِینِی تارتسَه لَر اَمنِیَتگه اِیگه بوُلِیشَه دِی.

اِیندِی اَگر مَنَه بُو اَلدَنگن بِرادَرلَرِیمِیزدَن قوُیِیدَگِیچَه سَوال سوُرَه لَه دِیگن بوُلسَه: اِیختِیاج وَ ضَرُورَت وَقتِیدَه سِیزلَرنِی بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِیدَن وَ مَحَلِّی مُرتَدلَردَن حِمایَه قِیلَه دِیگن قَلقان قَیسِی؟ اَمِیرِکَه وَ مُرتَدلَر طلِباننِی اِسلامِی وَ اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِیگه حَملَه قِیلگن پَیتِیدَه سِیزلَرنِی قِیرغِین بوُلِیشِینگِیزگه نِیمَه مانِعلِیک قِیلدِی وَ سِیزلَر قَیِیردَن پَناه تاپدِینگِیز؟ سِیزنِی اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر حِزبِیدَگِی ساتقِینلَرِی – کوُردلَرنِینگ حاضِرگِی زَماندَگِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی – تامانِیدَن قِیرغِین قِیلِینِیشِینگِیزگه نِیمَه توُسقِینلِیک قِیلدِی؟ یاکِی دِیماکرَت اَحزابلَرنِی وَ کوُمَلَه لَرنِی وَ بارزانِیلَرنِی وَ طالِبانِیلَرنِی وَ اِیراننِی کوُردِستانِیدَگِی باشقَه لَرنِینگ کوُشخاَنَه لَرِینِی قَیتِیب کِیلِیشلَرِیگه نِیمَه سَبَب بوُلدِی. سِیزنِی اَیتَه دِیگن باشقَه قَندَی سوُزلَرِینگِیز بار؟

مَنَه بُو نَرسَه لَر کِینَه، تَعَصُّب،تار نَظَرلِیک وَ دُشمَننِینگ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی توُزگن رِیجَه لَرِی سَبَبلِی، عَینِ حَقِیقَتنِی کوُرِیشگه قادِر بُولمَه یاتگن یَرِیم دِیوانَه ( عَقلِی کَم) بِیزلَرنِینگ بِرادَرلَرِیمِیز اوُچُون ناتوُغرِی یوُلدَه کِیتَه یاتگنلِیکلَرِیگه دَلِیل بوُلَه آلَه دِی. اوُلَر مَنَه بُو حالَتدَه آشکارَه نِعمَتگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشیَپتِی وَ غَضَبلَرِینِی هَم نِعمَتگه قَرشِی قِیلِیب قوُیِیشگن، اَگر اوُلَرنِینگ بابالَرِی صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِی رَحِمَهُ الله  مَنَه بُو اِضطِرارِی حالدَه مَنَه شوُنچَه وَحشِی مُرتَدلَرنِی، جِنایَتچِیلَرنِی وَ اَنَه اوُشَنچَه تَشقِی سِکوُلار کافِرلَرنِی قَرشِیسِیدَه بار بوُلگه نِیدَه، اِیککِی قوُللَب اوُنگه یاپِیشگن بوُلَردِی وَ مَنَه بُو قَلقاننِی آرتِیدَه – اَگرچِی اوُ اِیسکِی وَ زَنگلَه گن وَ بَعضِی عَیبلَرگه اِیگه بوُلسَه هَم – اوُزِینِی اَنَه اوُشَنچَه بوُتوُن جَهان کافِرلَرِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر وَ حَیاسِیز مُنافِقلَردَن عِبارَت دُشمَندَن حِمایَه قِیلِیش آرقَه لِی، اوُزِینِی سَرگردانلِیک هَلاکَتِیگه تَشلَه مَسدِی وَ تَفَرُّق باتقاغِیگه باتِیرمَسدِی وَ ساوُوققانلِیک بِیلَن دُشمَننِی رِیچَه لَرِی اَساسِیدَه حَرَکَت هَم قِیلمَسدِی.

– یاکِی اَگر مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیزگه قوُیِیدَگِیلَرنِی اَیتِیلسَه: بَعضِی بِیر فَصلِی اِجتِهادلَر فَقَط خاص آدَملَرگه تِیگِیشلِی وَ مَنَه بُو اِجتِهادلَر اَگرچِی اوُشَه مَکاننِی اِینگ بوُیُوک اوُلَمالَرِی تامانِیدَن صادِر قِیلِینگن بوُلسَه هَم باشقَه آدَملَرگه یاکِی باشقَه فَصللَرگه اِیشلَه تِیب بوُلمَیدِی، بوُندَی شَرائِطدَه هَم اوُلَر اوُرِینسِیز غَضَبگه دوُچار بوُلِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی غَضَبلَرِینِی مُسُلمانلَرگه قَرَه تِیشَه دِی وَ اوُلَردَگِی جاهِللِیک اوُلَرنِی مَنَه بُو صِیفَتلَرگه هَم کافِرلَرگه، مُنافِقلَرگه اوُحشَشلَرِیگه سَبَب بوُلَه دِی.

بُویُوک اوُلَمالَرنِینگ فَصلِی وَ مَوسُومگه آئِد اِجتِهادلَرِینِی عُمُومِیلَشتِیرِیب آلگن مُسُلمانلَر خَطا قِیلِیشَه دِی. بِیر عالِم بَهار فَصلِیدَه بِیزلَرنِینگ هَلِی قارگه توُلَه مِنطَقَه مِیزدَه بِیر حُکمنِی اوُشَه مِنطَقَه دَگِی آدَملَر اوُچُون صادِر قِیلَه دِی، حوُددِی شوُ دَوردَه حِجازدَگِی بِیر عالِم مَنَه بُو آدَملَر اوُچُون باشقَه بِیر حُکمنِی صادِر قِیلِیشِی موُمکِین. بِیزلَرنِینگ مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیز اِجتِهاد قِیلِینگن آینِی وَ فَصلنِی نَظَرگه آلمَه گن  حالدَه اوُنِی باشقَه فَصللَرگه حَتَّی باشقَه مَکانلَرگه، زَمانلَرگه عُمُومِیلَشتِیرِیب یوُبارِیشَه دِی، – اوُلَرنِی جاهِللِیکدَن تَشقَه رِی – کِینَه وَ اوُرِینسِیز نَفرَت کَبِی خاص غَرَضلَر بُو اِیشگه اوُندَیدِی، حَقنِی طَلَب هَم قِیلِیشمَیدِی وَ حَقگه تَسلِیم هَم بوُلِیشمَیدِی.

مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز اِسلامِی فِرقَه لَرنِینگ اوُتگن بِیر نِیچَه عَصر دَوامِیدَه هَرگِیز بِیردَم بوُلمَه گنلِیکلَرِینِی جوُدَه یَحشِی بِیلِیشَه دِی، بِیر عَصر دَوامِیدَه هَر بِیر فِرقَه دَن اوُنلَب کِیچِیک دَستَه لَر اَجرَه لِیب چِیققَن بوُلِیشِی موُمکِین، اوُلَرنِی هَر بِیرِی اوُزِینِی اَلاهِیدَه سازِینِی چَلگن. چوُنکِی اوُلَر اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن بِیرلَشتِیرَه دِیگن واحِد مَجلِیس بوُلگن اِیمَس. بوُندَن تَشقَه رِی کِییِینگِی دَورلَردَن شوُ بوُگوُنگِی کوُنگه چَه هَر بِیر فِرقَه اِنکار قِیلِیب بوُلمَیدِیگن اوُزگه رِیشگه اِیگه بوُلِیشگن، بوُگوُنگِی کوُنگه کِیلِیب هَم هِیچ قَیسِی بِیر فِرقَه بِیردَم بوُلَه  آلگن اِیمَس.

حاضِرنِی اوُزِیدَه سَلَفِیلشرگه بِیر نَظَر تَشلَنگلَر،اوُلَر اَنَه اوُشَنچَه عالِی تَعلِیم آلِینَه دِیگن بِیلِیم یوُرتلَرِیگه اِیگه بوُلِیشلَرِیگه قَرَمَسدَن نِیچتَه دَستَه گه وَ گوُرُوهگه تَقسِیم بوُلِیب کِیتِیشگن؟ صوُفِیلَرگه بِیر قَرَنگلَر، شافِیعِیلَرگه وَ حَنَفِیلَرگه وَ باشقَه مَذهَبلَرگه بِیر نَظَر تَشلَنگلَرچِی، اوُلَر قَنچَه دَستَه وَ گوُرُوهگه بوُلِینِیب کِیتِیشگن اِیکَن؟ حَتَّی بِیر قِیشلاقنِی یا شَهَرنِی اوُزِیدَه بِیزلَر بِیر نِیچَه توُرلِی- هِیل گوُرُوهگه،مَذهَبگه وَ فِرقَه گه گوُواه بوُلَه مِیز، خانَدانلَردَه هَم بِیر نِیچَه دَستَه گه بوُلِینِیب کِیتگنمِیز. دِیمَک، بِیر فِرقَه دَگِی شَخصنِی، خانَداننِی یا گوُرُوهنِی اوُستِیدَه صادِر قِیلِینگن حُکم هَمَّه زَمان وَ مَکاندَگِی آدَملَرنِی بَرچَه سِیگه عُمُومِی  بوُلَه آلمَیدِی، حَتَّی اَگر اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک نوُقطَه لَر بوُلگن تَقدِیردَه هَم عُمُومِیلَشتِیرِیش موُمکِین اِیمَس. مُسُلمان کِیشِی باشقَه مُسُلمان بِرادَرِینِی حُدوُدلَردَن پاکلَش اوُچُون بِیرارتَه شُبهَه قِیدِیرَه دِی،لِیکِن اوُنِی اوُستِیدَه حُدوُدنِی اِجرا قِیلِیش اوُچُون شُبهَه قِیدِیرِیب یوُرمَیدِی……..

مَنَه بوُلَر بِیزلَر هَر کوُنِی رُوبَرُو بوُلَه یاتگن مِثاللَر حِسابلَه نَه دِی. بِیزلَر آشکر واقِیعِیَت وَ حَقِیقَتنِی بَیان قِیلسَک وَ عَمَل قِیلسَک یِیتَرلِی، شوُنِی اوُزِی بِیزلَرنِی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِی اوُرِینسِیز غَضَبِیگه دوُچار قِیلَه دِی. اَیتِیب اوُتِیلگن مِثاللَر یاردَمِیدَه اوُرِینسِیز غَضَبنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِیگه توُسقِینلِیک قِیلوُچِی نَرسَه لَردَن بِیرِی اِیکَه نِینِی توُشوُنِیب یِیتدِیک دِیب، اوُیلَیمَن، بُو غَضَب اَگر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی بوُلَه دِیگن بوُلسَه، اوُزِیمِیز هاحلَه گن یا هاحلَمَه گن حالدَه حَققَه قَرشِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی «اَنعَمتَ عَلَیهِم» گه قَرشِی اِیشلَه تِیلَه دِی وَ «مَغضُوبِین» وَ «ضالِّین» اوُچُون آشکارَه حِذمَت قِیلَه دِی.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(124- قسمت)

در جلسات قبلیمان عرض کردیم که کانال و ابزارهای تولید امام کدامها هستند؟ این امام از چه کانالهایی به وجود می آید؟ تنها و تنها سه کانال برای تولید امام وجود دارد: 1- خلافه علی منهاج نبوه 2- حکومت بدیل اضطراری اسلامی 3- مجلس واحد شورای مجاهدین . در سرزمینی که هیچ یک از اینها وجود ندارد مسلمین هیچ امنیتی ندارند مگر اینکه دست از آن 4 مفهوم دین اسلام بکشند .

حالا اگراز این برادران فریب خورده ی ما پرسیده بشود: سپری که در هنگام نیاز و ضرورت در برابر کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی از شما محافظت می کند کدام است؟ و بپرسی که در هنگام حملات آمریکا و مرتدین به حکومت بدیل اضطراری اسلامی طالبان چه چیزی مانع کشت و کشتار شما شد و شما به کجا پناه بردید؟ یا پرسیده بشود چه چیزی مانع کشت و کشتار شما توسط مزدوران حزب کارگران اوجالان- مسیلمه ی کذاب فعلی کوردها- یا بازگشت کشتارگاههای احزاب دمکراتها و کومله ها و بارزانی ها و طالبانی ها وغیره درکوردستان ایران  شده است، چه چیزبرای گفتن دارند؟ 

این برای برادران نیمه دیوانه ی ما که کینه و تعصب و تنگ نظری و نقشه های دشمنان قانون شریعت الله باعث شده واقعیتها را نبینند باید دلیلی باشد بر اینکه در مسیر اشتباهی در حرکتند، و آشکارا در این حالت اضطرار با نعمتی می جنگند و خشمشان را متوجه نعمتی کرده اند که اگر جدشان صلاح الدین ایوبی رحمه الله بود در این حالت اضطراری که پیش آمده است در برابر اینهمه مرتدین وحشی و تبهکار و اینهمه کافر سکولار خارجی دو دستی به آن می چسبید، و در پشت این سپر – هرچند کهنه و زنگ زده و دارای عیوبی هم باشد– با محافظت از خودش در برابر اینهمه دشمن کافر جهانی و مرتد محلی و منافقین بی حیا و مزدور می جنگید و خودش را در مهلکه ی سرگردانی و فرورفتن درمرداب تفرق و دلسردی و کارکردن بر اساس نقشه های دشمنان قرار نمی داد.

• یا اگر به این برادران نامتعادل و نامیزانمان گفته بشود که: بعضی از اجتهادات فصلی و مربوط به یک مردم خاصی هستند، و نمی شود این اجتهادات را بر مردمان دیگر یا فصلهای دیگر تعمیم داد هر چند که از طرف بزرگترین علمای آن مکان صادر شده باشند باز دچار خشم نابجا می شوند، و خشم خودشان را متوجه مسلمین می کنند، و جهالتشان آنها را هل می دهد که در این صفت هم شبیه کفار و منافقین بشوند.

مسلمانانی که اجتهادات فصلی و موسمی علماء و بزرگان را تعمیم می دهند اشتباه می کنند. عالمی درفصل بهار در منطقه ی پر از برف ما یک حکمی برای مردم آن منطقه داده، در همان زمان در حجاز یک عالمی ممکن است حکم دیگری به آن مردم بدهد. برادران جاهل و نامتعادل و نامیزانِ ما که بدون در نظر گرفتن ماه و فصلی که اجتهاد در آن صورت گرفته آن را بر سایر فصول و حتی بر سایر مکانها و زمانها تعمیم می دهند،- علاوه بر جهل – اغراض خاصی غیر از حق طلبی، مثل کینه و نفرت نابجا محرکشان است، نه حق طلبی و تسلیم حق شدن .

این برادران ما می دانند که تمام فرق اسلامی در طول این چند قرن گذشته هرگز یکدست نبوده اند، و در یک عصر ممکن است هر فرقه ای دهها دسته ی کوچک از او جدا شده باشد و هر کدام ساز خودشان را زده باشند . چون مجلس واحدی وجود نداشته که آنها را با اجماع واحد آن یکدست کند . علاوه بر آن در زمانهای بعدی هر فرقه ای دچار تغییر و تحولات غیر قابل انکاری شده تا به امروز رسیده، و همین امروز هم هیچ فرقه ای یکدست نیست .

نگاه کنند ببینند همین الان خود سلفی ها با اینهمه دانشگاه چند دسته و گروه هستند، شیعه را نگاه کنند، صوفی ها را نگاه کنند، شافعی ها و حنفی ها و سایر مذاهب را نگاه کنند ببینند چند دسته و گروه هستند. حتی دریک روستا و شهر، ما شاهد چندین گروه مختلف در یک فرقه و مذهب هستیم، اگر در یک خانواده شاهد چند دستگی نباشیم که هستیم . پس حکمی که بر فرد و خانواده و گروهی از یک فرقه صادر می شود مشمول همه در زمانها و مکانهای مختلف نمی شود، حتی اگر مشترکاتی هم با هم داشته باشند. مسلمان دنبال یک شبهه می گردد که مسلمان را از حدود تبرئه کند نه اینکه دنبال یک شبهه بگردد که حدود را بر آن اجراء کند. …

اینان مثالهای زنده ای هستند که ما روزانه با آنها سرو کار داریم. همین کافی است که با بیان و عمل به این واقعیت و حقیقت آشکار خودت را در معرض خشم نابجای این برادران نامتعادلِ نامیزان و تقریبا نیمه دیوانه قرار بدهیم. 

با تمام این مثالها باید متوجه شده باشیم که خشم نابجا که یکی از موانع وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمینه خشمی است که بر خلاف قانون شریعت الله باشد، و خشمی است که خواسته یا ناخواسته بر علیه حق و بر علیه قانون شریعت الله و بر علیه «انعمت علیهم» به کار می رود، و خدمت آشکاری است به «مغضوبین» و «ضالین».

(ادامه دارد…….)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(4- қисмат)

Золъи дувум “ мусалласи дуруғсоз” ва дастайи дигар аз инсонхойики аллох таоло ба дуруғгу будани онхо гувохий дода мунофиқин ё секулярзадахо хастанд чунончи мефармояд:

:  وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ ‏(منافقون/1)

Ва аллох шохидий медихадки мунофиқон дуруғгу хастанд.

Хадафи ин дуруғгуёни дохилий истефодайи абзорий аз дини ислом ва фариби муслимин бо адабиёти шибхи исломий ва сўгандхойи дуруғин барои ахдофи куфрий ва валоъ бо куффори аслий ва муртаддини астки аллох таоло аз онхо ғазаб гирифта чунончи мефармояд:

‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِم مَّا هُم مِّنكُمْ وَلَا مِنْهُمْ وَيَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ‏(مجادلة / 14)

Оё огохий аз касоники гурухиро ба валоъ мегирандки худо бар онон хашмгин аст? Инон ( мунофиқони пеш набуда ва ) на аз шумоянд ва на аз ононанд. Чанин касони бигу на огохона сўганди дуруғ ёд мекунанд!

Яъни бо вужуди онки медонандки дуруғ мегуянд боз сўганд мехуранд, чун дар миёни муслимин ва шабихи муслимин хастанд, ва муслимин бо ин сўгандхойи онхо рохаттар фариб мехуранд ва аз масири хақ мунсариф мешаванд.

‏ اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ ‏‏(مجادلة /16)

Онон сўгандхойишонро сипари сохтанд ва бадин васила мардумонро аз рохи аллох боздоштанд, ва лизо азоби хор кунандайи доранд.

فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى‏ يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ:”(توبه/ 77)

Худованд нифоқро дар дилхойишон падидор ва пойдор сохт то он рузики худоро дар он мулоқот мекунанд. Ин ба хотири он астки пеймони худоро шикастанд ва хамчунин дуруғ гуфтанд.

Аллох таоло дар оёти аз қуръон ба дуруғгу будани ин куффори пинхони дохилий хатто дар қиёмат хам ишора карда ва мефармояд:

‏ يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَى شَيْءٍ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْكَاذِبُونَ ‏‏( مجادلة / 18)

Рузи худованд хамма ононро зинда мегардонад. Он руз барои худо ( ба дуруғ) сўганд мехуранд хамонгунаки( имруз ба дуруғ) барои шумо сўганд мехуранд, ва гумон мебарандки ишон доройи чизи ( аз хуш ва зарангий) хастанд! ( ё ададий хастанд.) огох бошид! Ишон дуруғгуёнанд.

Еки аз бадтарин корхойи ин даста аз дуруғсозон ин астки, бо суистефода аз набуди қудрати хукуматий ва назоратийи муслимин, ва бо пуштивонайики аз жохилияти хоким бар жомеъа доранд, дар хидмат ба душманони қонуни шариати аллох чизхойиро барои мардум мисли анвоъи мункарот, фавохиш ва муволот бо куффор ва тоғутхо ва ғейрихро озод ва халол эълом мекунандки хароманд, ва чизхойи мисли куфр ба тоғут ва валоъ ва бароъ ва жиход фи сабилиллах ва ғейрихро бароишон мамнуъ ва харом мекунандки дар шариати аллох таоло озод ва халол ва балки вожиб хам хастанд. Ба хамин далил астки аллох таоло дар мовриди ин дуруғсозон ва мушобихини онхо мефармояд:

‏ وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ ‏( نحل / 116)

Ба хотири чизики танхо бар забонитон меравад ( ва ноши аз қонуни шариати аллох нест), ба дуруғ мегуйид: ин халол аст ва он харом, ва дар натижа бар худо дуруғ бандид. Касоники бар худо дуруғ мебанданд, ростгор намегарданд.

Муртаддин незки шикли такомул ёфтайи дорудастайи мунофиқин дар ошкор кардани куфр ва иртидод хастанд дар хамин золъи дувум “ мусалласи дуруғсоз” жой мегиранд мисли мусайламайи каззоб ва хазорон каззобики  хам акнун нез вужуд  дошта ва доранд.

Холо ин ду золъ “ мусалласи дуруғсоз” чигуна маводди хоми дуруғро ба мархалайи тўлид ва арза ба жомеъа мерасонанд? Марохили тўлиди ек дуруғ тавассути ин дуруғсозон чигуна аст?

Аллох таоло мефармояд:

:  يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ ‏‏‏( شعراء/ 223)

Гуш фаро медиханд, ва бештаришон дуруғгуянд. Яъни бо онки мутлақан дуруғгу ва манбаъжи тўлиди дуруғ хастанд аммо ин дуруғхоро бо суханони дуруст қотиъ мекунанд, ва баъад ин махлутро ба мухотибини худ тахвил медихандки, дар тамоми маворид хаққики қотиъ карданд китмон мешавад, ва дуруғхо то замони мушаххас, баржаста ва тасбит гарданд. Чун умри дуруғ дар хар сурати кутох аст хар чанд корхонайи дуруғ боқий аз кор намеофтад.

(идома дорад…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(123- қисм)

Янада қадимроқдаги тарихий илдизга эга бўлган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз ва тахминан ярим девона(ақли кам) дўстларимиз хақидаги мисол орқали биргаликда  илгари харакат қилсак яхшироқ бўлади:

-Масалан у аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишлик асл яъни дарахтни танаси бўладиган бўлса, худудларни ижро қилишлик уни  фаръий қисми яъни бу  дарахтни  шохлари хисобланишини билмайди. Энди агар “уч абзордан” бири аллохни шариатидаги қонунларга эргашган холда, ва Умар ибни Хаттобни замонидаги  ўғирликни хаддини ижро қилинмаслиги каби  шаръий далилларга ё бошқаларга  кўра, вақтинчалик хадларни шахслар ё гурухларни устида ижро қилмаса ва шариат рухсат берган бошқа кишиларга нисбатан хам ижро қилмаса ёки жанг вақтига ўхшаган хос шароитларда – энди бу қанча муддат давом этишини фарқий йўқ – хадларни бошқа равиш билан татбиқ қилса ёки хатто татбиқ қилмаса, у ўзини жохиллиги сабабли, аллохни шариатидаги қонунларни барчасига иймон келтирадиган,аммо аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлган холда ва шаръий шароитни эътиборга олиб хукмни ижро қилмайдиган ёки уни шаклини мавжуд вазиятга муносиб холда ўзгартирадиган икки мусулмон амирини, аслан аллохни шариатидаги қонунларга  иймон келтирмайдиган – аммо у хам мана бу хукмни ижро қилмайдиган – кофир ё муртад секуляристга солиштиради ва шубхага тушади ва хар икки томонни  аллохни шариатидаги фалончи қонунни ижро қилмаслик бўйича муштарак деб хисоблайди, осонлик билан уларни хар икковини бир хил даражага қўйиб қўяди, хатто мусулмонларнинг амирини аслий кофирдан кўра баттарроқ даражага тушуриб ташлайди.   

Ёки бир хукмни татбиқ қилиш борасидаги уни тушунчаси бошқача бўлиши мумкин ва мусулмонларни амири ё ахли қиблани баробарида ана ўшандай муносабатни билдириши хам мумкин, шунга ўхшаш ишни хавориж саййидимиз Алига нисбатан хокимият масаласи бўйича қилишган эди, хатто ер юзидаги хурмони қоқиси ва насоро,кофирларни чўчқаси уларни дастидан омонда бўлган, лекин росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  сахобасини фарзанди ва уни хомиладор аёли ва бу аёлни қорнидаги гўдаги ва мусулмонларнинг жаннатий рахбари хам  уларни қўлидан ва тилидан омонда бўлган эмас. Рухсат берсанглар бизларнинг мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз ва ярим девона (ақли кам)  биродарларимиз хақида бир достонни сизларга арз қилиб ўтсам. Бу воқеага гувох бўлган кишини ўзи хаворижларни гурухида иштирок этган,аммо у гурухдан қочиб кетишга муваффақ бўлади, бу киши айтадики:

“Мен нахравондаги ёронлар билан бирга бўлган эдим, аммо бир оз муддатдан сўнг уларни қилаётган ишларини ёқтирмай қолдим, улар мени ўлдиришларидан қўрққаним учун бу нарсани улардан пинхон қилдим. Мен уларни гурухи билан бирга бир қишлоққа кириб келдик, биз билан бу қишлоқни ўртасида дарё бор эди, тўсатдан бу қишлоқдан ридосини судрат келаётган бир киши чиқиб келди. Улар бу кишига айтишдики: биз сени қўрқитиб юбордикми? У ха,деди. Шунда улар унга қараб: қўрқишингга хожат йўқ,дейишди. Мен ўзимга айтдимки: аллохга қасамки улар бу кишини танишади, аммо мен уни танимайман. Улар бу кишига қараб айтишдики:  сен росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобаси Хаббобни ўғлимисан?  Отанг росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан нақл қилган хадисни бизларга айта оласанми? Мен у кишидан эшитишимча айтган эдиларки: росулуллох саллаллох алайхи васаллам бир фитна хақида қуйидаларни мархамат қилган эдилар: унда ўтирган киши турган кишидан яхшироқдир, турган киши эса юраётган кишидан яхшироқдир, юраётган киши эса харакат қилаётган кишидан яхшироқдир. Агар сен бу замонда хозир бўлсанг аллохнинг ўлдирилган бандаларидан бўлгин. Улар уни ва оиласини ушлаб олишди.

Улардан бири хурмо дарахтидан тушган мевасини олдидан ўтди ва уни олиб оғзига солди. Бу гурухдаги бошқа бир киши бу мевани  эгаси ахд  ва паймон қилинган шахсдур, уни қандай қилиб халол қилиб оласан? У хурмони мевасини оғзидан чиқариб ташлади. Сўнгра улар бир чўчқани олдидан ўтишди, улардан бири қилич билан мана бу чўчқани секин бир урди, бошқа бир киши унга айтдики: мана бу харом чўчқа ахди ва паймондаги нарса, уни нима билан халол қилиб оласан? Абдуллох ибни Хаббоб айтдики: сизларни бундан хам кўра сизларга харом бўлган нарсага йўллаб қўяйми? Улар ха, дейишди. Абдуллох у мен бўламан,деди. Улар уни дарёни бўйига олиб келишди ва бўйнини қилич билан чопиб ташлашди. Ровийни айтишича: қон сувни юзига худди оёқ кийимни ипига ўхшаб оқаётганини кўрдим. Уни кетидан хомиладор бўлган аёлни олиб келиб уни қорнини ёришди ва қорнидаги болани чиқариб олишди. Ровийни айтишича: хеч бир қавм билан бирга бўлишлик мана бу одамлар билан бирга бўлишдан кўра нафратлироқ, ёмонроқ эмасди. Ва нихоят чеккароқ бир жойда уларни олдидан қочиб кетдим. Мана энди бизлар нима учун бу биродарларимизга қарата мувозанатсиз ва меъзонсиз ва ярим девона (ақли кам) деганимизни тушунгандирсиз?   Агар биз уларга нисбатан бу сўзлардан фойдаланган бўлсак, буни далили  бор.

Ёки қуйида келтириладиган шаклга кўра, худди шу шахслар мунофиқлар ва оловга бензин пурковчилар билан бирга қилаётган ишлари, жамалда муқобил томоннинг Усмонни қотилларини жазолаш бахонаси билан  мусулмонларнинг халифаси Али ибни Аби Толибга нисбатан қилган  ишга ўхшайди, улар жуда улкан миқдордаги мусулмонларни фариб бериб жангчи кофирларни  ва жиноятчиларни устида  ишлатиладиган ғазабни, қаттиққўлликни мусулмонларни орасидаги курашга қаратишади ва ана ўшанча қирғинни,фожеаларни вужудга келтиришади.

-Хозирни ўзида хам агар қуйидаларни айтиладиган бўлса: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган эдилар:

 «إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ، يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ، وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَلَ، كَانَ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرٌ، وَإِنْ يَأْمُرْ بِغَيْرِهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْهُ» 

Албатта имом қалқондур. Қатъан имом қалқон бўлиб, бу қалқонни ортида туриб жанг қилинади ва у билан бирга ёқимсиз ишларни  узоқлаштириб ташланади ва ундан панох топасиз ва уни дифоъ қилишади ва ундан панох топишади, демак агар худодан қўрқиб адолат билан амр қилса, мукофотга сазовор бўлади. Ва агар буни тескарисига амр қилса гунохкор бўлади. Яъни имом бир тўсиқ ва қалқон каби кофирлар мусулмонларга зарба уришларига монеъ бўлади ва умумий исломни дифоъ қилади ёки мусулмонларга бошқа мусулмонлар томонидан зарба урилишига монеълик қилади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(123- قیسم)

یَنَدَه قَدِیمراقدَگِی تَرِیخِی اِیلدِیزگه اِیگه بوُلگن مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز وَ تَحمِیناً یَرِیم دِیوانَه ( عَقلِی کَم) دوُستلَرِیمِیز حَقِیدَگِی مِثال آرقَه لِی بِیرگه لِیکدَه اِیلگه رِی حَرَکَت قِیلسَک یَحشِیراق بوُلَه دِی:

– مَثَلا اوُ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِیشلِیک اَصل یَعنِی دَرَختنِی تَنَه سِی بوُلَه دِیگن بوُلسَه، حُدوُدلَرنِی اِجرا قِیلِیشلِیک اوُنِی فَرعِی قِیسمِی یَعنِی بوُ دَرَختنِی شاهلَرِی حِسابلَه نِیشِینِی بِیلمَیدِی. اِیندِی اَگر “اوُچ اَبزاردَن” بِیرِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِیرگشگن حالدَه، وُ عُمَر اِبنِ خَطّابنِی زَمانِیدَگِی اوُغِیرلِیکنِی حَددِینِی اِجرا قِیلِینمَسلِیگِی کَبِی شَرعِی دَلِیللَرگه یا باشقَه لَرگه کوُرَه، وَقتِینچَه لِیک حَدلَرنِی شَخصلَر یا گوُرُوهلَرنِی اوُستِیدَه اِجرا قِیلمَسَه  وَ شَرِیعَت رُحصَت بِیرگن باشقَه کِیشِیلَرگه نِسبَتاً هَم اِجر قِیلمَسَه یاکِی جَنگ وَقتِیگه اوُحشَه گن خاص شَرائِطلَردَه – اِیندِی بُو قَنچَه مُددَت دَوام اِیتِیشِینِی فَرقِی یوُق – حَدلَرنِی باشقَه رَوِیش بِیلَن تَطبِیق قِیلسَه یاکِی حَتَّی تَطبِیق قِیلمَسَه، اوُ اوُزِینِی جاهِللِیگِی سَبَبلِی، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بَرچَه سِیگه اِیمان کِیلتِیرَه دِیگن، اَمّا اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تابِع بوُلگن حالدَه وَ شَرعِی شَرائِطنِی اِعتِبارگه آلِیب حُکمنِی اِجرا قِیلمَیدِیگن یاکِی اوُنِی شَکلِینِی مَوجُود وَضِیعیَتگه مُناسِب حالدَه اوُزگرتِیرَه دِیگن اِیککِی مُسُلمان اَمِیرِینِی،اَصلاً اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِیمان کِیلتِیرمَیدِیگن – اَمّا اوُ هَم مَنَه بوُ حُکمنِی اِجرا قِیلمَیدِیگن – کافِر یا مُرتَد سِکوُلارِیستلَرگه سالِیشتِیرَه دِی وَ شُبهَه گه توُشَه دِی وَ هَر اِیککِی تاماننِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی فَلانچِی قانوُننِی اِجرا قِیلمَسلِیک بوُیِیچَه مُشتَرَک دِیب حِسابلَیدِی، آسانلِیک بِیلَن اوُلَرنِی هَر اِیککاوِینِی بِیر هِیل دَرَجَه گه قوُیِیب قوُیَه دِی، حَتَّی مُسُلمانلَرنِینگ اَمِیرِینِی اَصلِی کافِردَن کوُرَه بَتتَرراق دَرَجَه گه توُشوُرِیب تَشلَیدِی.

یاکِی بِیر حُکمنِی تَطبِیق قِیلِیش بارَه سِیدَگِی اوُنِی توُشوُنچَه سِی باشقَه چَه بوُلِیشِی موُمکِین وَ مُسُلمانلَرنِی اَمِیرِی یا اَهلِی قِبلَه نِی بَرابَرِیدَه اَنَه اوُشَندَی مُناسَبَتنِی بِیلدِیرِیشِی هَم موُمکِین، شُونگه اوُحشَش اِیشنِی خَوارِجلَر سَیِّیدِیمِیز عَلِیگه نِسبَتاً حاکِمِیَت مَسَلَه سِی بوُیِیچَه قِیلِیشگن اِیدِی، حَتَّی یِیر یوُزِیدَه خوُرمانِی قاقِیسِی وَ نَصارا، کافِرلَرنِی چوُچقَه سِی اوُلَرنِی دَستِیدَن آماندَه بوُلگن، لِیکِن رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ صَحابَه سِینِی فَرزَندِی وَ اوُنِی خامِلَه دار عَیالِی وَ بُو عَیالنِی قارنِیدَگِی گوُدَگِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ جَنَّتِی رَهبَرِی هَم اوُلَرنِی قوُلِیدَن وَ تِیلِیدَن آماندَه بوُلگن اِیمَس. رُحصَت بِیرسَنگلَر بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز وَ یَرِیم دِیوانَه ( عَقلِی کَم) بِرادَرلَرِیمِیز حَقِیدَه بِیر داستاننِی سِیزلَرگه عَرض قِیلِیب اوُتسَم. بُو واقِیعَه گه گوُواه بوُلگن کِیشِینِی اوُزِی خَوارِجلَرنِی گوُرُوهِیدَه اِیشتِراک اِیتگن، اَمّا اوُ گوُرُوهدَن قاچِیب کِیتِیشگه مُوَفَّق بوُلَه دِی، بُو کِیشِی اَیتَه دِیکِی: 

“مِین نَهرَواندَگِی یارانلَر بِیلَن بِیرگه بوُلگن اِیدِیم، اَمّا بِیر آز مُددَتدَن سُونگ اوُلَرنِی قِیلَه یاتگن اِیشلَرِینِی یاقتِیرمَی قالدِیم، اوُلَر مِینِی اوُلدِیرِیشلَرِیدَن قوُرققَه نِیم اوُچُون بُو نَرسَه نِی اوُلَردَن پِینهان قِیلدِیم. مِین اوُلَرنِی گوُرُوهِی بِیلَن بِیرگه بِیر قِیشلاققَه کِیرِیب کِیلدِیک، بِیز بِیلَن بُو قِیشلاقنِی اوُرتَه سِیدَه دَریا بار اِیدِی، تُوسَتدَن بُو قِیشلاقدَن رِداسِینِی سوُدرَب کِیلَه یاتگن بِیر کِیشِی چِیقِیب کِیلدِی. اوُلَر بُو کِیشِیگه اَیتِیشدِیکِی: بِیز سِینِی قوُرقِیتِیب یُوباردِیکمِی؟ اوُ حَه، دِیدِی. شوُندَه اوُلَر اوُنگه قَرَب: قوُرقِیشِینگگه حاجَت یوُق، دِییِیشدِی. مِین اوُزِیمگه اَیتدِیمکِی: اَلله گه قَسَمکِی اوُلَر بُو کِیشِینِی تَنِیشَه دِی، اَمّا مِین اوُنِی تَنِیمَیمَن. اوُلَر بُو کِیشِیگه قَرَب اَیتِیشدِیکِی: سِین رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی صَحابَه سِی حَبّابنِی اوُغلِیمِیسَن؟ آتَنگ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن نَقل قِیلگن حَدِیثنِی بِیزلَرگه اَیتَه آلَه سَنمِی؟ مِین اوُ کِیشِیدَن اِیشِیتِیشِیمچَه اَیتگن اِیدِیلَرکِی: رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بِیر فِتنَه حَقِیدَه قوُیِیدَگِیلَرنِی مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَر: اوُندَه اوُتِیرگن کِیشِی توُرگن کِیشِیدَن یَحشِیراقدِیر، توُرگن کِیشِی اِیسَه یوُرَیاتگن کِیشِیدَن یَحشِیراقدِیر، یُورَه یاتگن کِیشِی اِیسَه حَرَکَت قِیلَه یاتگن کِیشِیدَن یَحشِیراقدِیر. اَگر سِین بُو زَماندَه حاضِر بوُلسَنگ اَلله نِینگ اوُلدِیرِیلگن بَندَه لَرِیدَن بوُلگِین. اوُلَر اوُنِی وَ عائِلَه سِینِی اوُشلَب آلِیشدِی.

اوُلَردَن بِیرِی خوُرما دَرَختِیدَن توُشگن مِیوَه سِینِی آلدِیدَن اوُتدِی وَ اوُنِی آلِیب آغزِیگه سالدِی. بوُ گوُرُوهدَگِی باشقَه بِیر کِیشِی بُو مِیوَه نِی اِیگه سِی عَهد وَ پَیمان قِیلِینگن شَخصدوُر، اوُنِی قَندَی قِیلِیب حَلال قِیلِیب آلَه سَن؟ اوُ خوُرمانِی مِیوَه سِینِی آغزِیدَن چِیقَه رِیب تَشلَه دِی. سوُنگرَه اوُلَر بِیر چوُچقَه نِی آلدِیدَن اوُتِیشدِی، اوُلَردَن بِیرِی قِیلِیچ بِیلَن مَنَه بُو چوُچقَه نِی سِیکِین اوُردِی، باشقَه بِیر کِیشِی اوُنگه اَیتدِیکِی: مَنَه بوُ حَرام چُوچقَه عَهد وَ پَیماندَگِی نَرسَه،اوُنِی نِیمَه بِیلَن حَلال قِیلِیب آلَه سَن؟ عَبدُ الله اِبنِ حَبّاب اَیتدِیکِی: سِیزلَرنِی بوُندَن هَم کوُرَه سِیزلَرگه حَرام بوُلگن نَرسَه گه یوُللَب قوُیَیمِی؟ اوُلَر حَه، دِییِیشدِی. عَبدُ الله اوُ مِین بوُلَه مَن، دِیدِی. اوُلَر اوُنِی دَریانِی بوُیِیگه آلِیب کِیلِیشدِی وَ بوُینِینِی قِیلِیچ بِیلَن چاپِیب تَشلَشدِی. راوِینِی اَیتِیشِیچَه: قان سوُونِی یوُزِیگه حوُددِی آیاق کِییِیمنِی اِیپِیگه اوُحشَب آقَه یاتگه نِینِی کوُردِیم اوُنِی کِیتِیدَن خامِلَه دار بوُلگن عَیالنِی آلِیب کِیلِیب اوُنِی قارنِینِی یارِیشدِی وَ قارنِیدَگِی بالَه نِی چِیقَه رِیب آلِیشدِی. راوِینِی اَیتِیشِیچَه: هِیچ بِیر قَوم بِیلَن بِیرگه بوُلِیشلِیک مَنَه بُو آدَملَر بِیلَن بِیرگه بوُلِیشدَن کوُرَه نَفرَتلِیراق، یامانراق اِیمَسدِی. وَ نِهایَت چِیککَه راق بِیر جایدَه اوُلَرنِی آلدِیدَن قاچِیب کِیتدِیم. مَنَه اِیندِی بِیزلَر نِیمَه اوُچُون بُو بِرادَرلَرِیمِیزگه قَرَتَه مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز وَ یَرِیم دِیوانَه ( عَقلِی کَم) دِیگه نِیمِیزنِی توُشوُنگندِیرسِیز؟ اَگر بِیز اوُلَرگه نِسبَتاً بُو سوُزلَردَن فایدَه لَنگن بوُلسَک، بوُنِی دَلِیلِی بار.  ^[1]

یاکِی قوُیِیدَه کِیلتِیرِیلگن شَکلگه کوُرَه، حوُددِی شوُ شَخصلَر مُنافِقلَر وَ آلاوگه بِینزِین پوُرکاوچِیلَر بِیلَن بِیرگه قِیلَه یاتگن اِیشلَرِی، جَمَلدَه مُقابِل تاماننِینگ عُثماننِی قاتِللَرِینِی جَزالَش بَهانَه سِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ خَلِیفَه سِی عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبگه نِسبَتاً قِیلگن اِیشگه اوُحشَیدِی، اوُلَر جوُدَه اوُلکَن مِقداردَگِی مُسُلمانلَرنِی فَرِیب بِیرِیب جَنگچِی کافِرلَرنِی وَ جِنایَتچِیلَرنِی اوُستِیدَه اِیشلَه تِیلَه دِیگن غَضَبنِی، قَتتِیق قوُللِیکنِی مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی کوُرَشگه قَرَه تِیشَه دِی وَ اَنَه اوُشَنچَه قِیرغِیننِی، فاجِیعَه لَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَه دِی.

• حاضِرنِی اوُزِیدَه هَم اَگر قوُیِیدَگِیلَرنِی اَیتِیلَه دِیگن بوُلسَه: رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَر:   «إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ، يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ، وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَلَ، كَانَ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرٌ، وَإِنْ يَأْمُرْ بِغَيْرِهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْهُ» ^[2] اَلبَتَّه اِمام قَلقاندوُر. قَطعاً اِمام قَلقان بوُلِیب، بُو قَلقاننِی آرتِیدَه توُرِیب جَنگ قِیلِینَه دِی وَ اوُ بِیلَن بِیرگه یاقِیمسِیز اِیشلَرنِی اوُزاقلَشتِیرِیب تَشلَه نَه دِی وَ اوُندَن پَناه تاپَه سِیز وَ اوُنِی دِفاع قِیلِیشَه دِی وَ اوُندَن پَناه تاپِیشَه دِی، دِیمَک اَگر خُدادَن قوُرقِیب عَدالَت بِیلَن اَمر قِیلسَه، مُکافاتگه سَزاوار بوُلا دِی. وَ اَگر بوُنِی تِیسکَه رِیسِیگه اَمر قِیلسَه گوُناهکار بوُلَه دِی. یَعنِی اِمام بِیر توُسِیق وَ قَلقان کَبِی کافِرلَر مُسُلمانلَرگه ضَربَه اوُرِیشلَرِیگه مانِع بوُلَه دِی وَ عُمُومِی اِسلامنِی دِفاع قِیلَه دِی یاکِی مُسُلمانلَرگه باشقَه مُسُلمانلَر تامانِیدَن ضَربَه اوُرِیلِیشِیگه مانِعلِیک قِیلَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] مصنف ابن ابی شیبة (15/310، 311)، با سند صحیح./ تاریخ بغداد (1/206، 205)

[2] صحيح مسلم – الإمارة (1841) سنن النسائي – البيعة (4196) سنن أبي داود – الجهاد (2757) مسند أحمد – باقي مسند المكثرين (2/523)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(123- قسمت)

با یک مثال دیگر که ریشه ای تاریخی تر و قدیمی تر از این دوستان نامتعادل و تقریبا نیمه دیوانه ی ما دارد برویم جلو بهتراست:

• به عنوان مثال بلد نیست که تطبیق قانون شریعت الله اصل است اما اجرای حدود فرعی از این اصل است. حالا اگر یکی از «3 ابزار» به پیروی از قانون شریعت الله و به دلایل شرعی مثل عدم اجرای حد دزد در زمان عمر بن خطاب و غیره به صورت موقتی حدی را بر شخص یا گروهی اجرا نکرد و بر دیگران که شریعت الله اجازه داده است اجرایش کرد، یا در ظروفی خاص مثل زمان جنگ – حالا هر چقدر که طول بکشد – حدود را به سبک دیگری تطبیق داد و یا حتی تطبیقش نداد، به خاطر جهلش برایش بین این امیر مسلمان که به کل قانون شریعت الله ایمان دارد، اما به تبعیت از قانون شریعت الله و با توجه به شرایطی شرعی حکمی را اجرا نمی کند یا شکلش را متناسب با وضع موجود تغییر می دهد، با سکولاریست کافر یا مرتدی که اصلا به قانون شریعت الله ایمان ندارد-  اما این هم همان حکم را اجرا نمی کند– برایش شبهه به وجود می آید، و وجه مشترک اینان را عدم اجرای فلان قانون شریعت الله می داند، و به همین راحتی آنها را در یک سطح و حتی امیر مسلمین را هم بدتر از کفار اصلی می داند.

یا حتی ممکن است برداشتش از تطبیق یک حکمی جور دیگری باشد و همان واکنش را در برابر امیر مسلمین یا اهل قبله نشان بدهد، همان کاری که خوارج با سیدنا علی در مورد مسأله ی حکمیت کردند که حتی خرمای خشک روی زمین و خوک نصارا و کفار از دست آنها در امان بود، اما فرزند صحابی رسول الله صلی الله علیه وسلم و همسر حامله اش و طفل داخل شکمش و رهبربهشتی مسلمین از دست و زبان آنها در امان نبود. اجازه بدهید یک داستانی از این برادران نامتعادل نا میزان و نمیه دیوانه را خدمتتان عرض کنم . شاهدی عینی که خودش درگروه خوارج بود اما فرار کرده بود می گوید:

” من همراه یاران نهروان بودم اما کمی بعد کار آنان را ناپسند دانستم اما این امر را به خاطر ترس از این که مرا به قتل برسانند کتمان کردم. در حالی که من همراه گروهی از آنان بودم به روستایی آمدیم و مابین ما و روستا یک رودخانه بود که ناگهان مردی ترسناک از روستا خارج شد در حالی که ردای خود را از پی‌اش می‏کشید. به او گفتند: مگر ما تو را ترسانده ایم؟ گفت: بله. گفتند: نه، ترسی برای تو نیست. گفتم: به خدا قسم آنان او را می‏شناسند و من او را نمی‏شناسم. آنان گفتند تو پسر خباب صحابی رسول الله صلی الله علیه وسلم هستی؟ گفت: بله. گفتند: آیا حدیثی از پدرت به نقل از رسول الله صلی الله علیه وسلم داری که برای ما بگویی؟ گفت: از او شنیدم که می‏گفت: او از رسول الله صلی الله علیه وسلم درباره فتنه ای شنیده بود که فرمود: کسی که در آن بنشیند از ایستاده بهتر است و ایستاده در آن از رونده بهتر و رونده در آن از تلاش کنند‌ه بهتر است. اگر تو در زمان آن جنگ باشی پس بنده مقتول خدا باش. آنان او و زن همراهش را گرفتند.

یکی از آنان بر میوه افتاده ای از درخت نخل گذر کرد و آن را برداشت و در دهانش قرار داد. یکی از آنان گفت این یک میوه ی شخص مورد عهد و پیمان است چگونه حلالش می‏کنی؟ آن را از دهانش انداخت. سپس به یک خوک رسیدند یکی از آنان با شمشیر خود به آرامی ‏بر خوک زد و یکی دیگر گفت: یک خوک حرام و مورد عهد و پیمان، با چه چیزی حلالش می‏کنی؟ عبدالله بن خباب گفت: آیا می‏خواهی شما را به چیزی که بیشتر از این بر شما حرام است راهنمایی کنم؟ گفتند: بله. گفت: آن من هستم. آنان او را به کنار رودخانه آوردند و گردنش را با شمشیر قطع کردند. راوی می گوید: دیدم که خون او بر روی آب جاری شد همانند بند کفش بر روی آب بود و آب آن را دور کرد تا از دید آنان پنهان شد. به دنبال آن، آن زن را که آبستن بود آوردند و شکمش را باز کردند و آن چه را که در آن بود بیرون آوردند. راوی می گوید: همراهی با هیچ قومی‏برای من منفور‌تر و بدتر از همراهی با آنان نبود. تا این که در نهایت در یک جای خلوت از نزد آنان متواری شدم. [1]الان باز باید متوجه شده باشید که زمانی که ما به این جور مسلمانان می گوییم نامتعادل و نامیزان یا نیمه دیوانه سخن بی ربطی نگفتیم .

یا در شکل پائین ترآن، همین افراد به همراه منافقین و آتش افروزانِ نفوذی، مرتکب همان کاری می شوند که درجمل با خلیفه ی مسلمین علی بن ابی طالب و طرفهای مقابل به بهانه ی مجازات قاتلین عثمان انجامش دادند، و عده ی کثیری از مسلمین را فریب داده و خشمی را که باید متوجه کفار محارب و مجرمین کنند را متوجه همدیگر کردند و آنهمه کشتار و فجایع را درست کردند.  

• همین الان هم اگر گفته بشود : رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:«إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ، يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ، وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَلَ، كَانَ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرٌ، وَإِنْ يَأْمُرْ بِغَيْرِهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْهُ» [2] همانا امام، سپر است. قطعا امام سپری است  که از پشت این سپر به جنگ پرداخته می‌شود و با آن از امور ناخوشایند دوری می شود و به وی پناه می‏برید، از او دفاع مي كنند و به او پناه مي برند،  پس اگر به خدا ترسي و عدالت، امر نمايد، شایسته ی پاداش مي شود. و اگر خلاف آن، امر كند، گناهكار مي گردد. یعنی امام مثل مانع و سپری است که مانع می شود که کفار به مسلمین صدمه ای بزنند و از کلیت اسلام دفاع می کند، یا مانع صدمه ی مسلمین  توسط سایر مسلمین می شود.

(ادامه دارد…….)

---

[1] مصنف ابن ابی شیبة (15/310، 311)، با سند صحیح./ تاریخ بغداد (1/206، 205)

[2] صحيح مسلم – الإمارة (1841) سنن النسائي – البيعة (4196) سنن أبي داود – الجهاد (2757) مسند أحمد – باقي مسند المكثرين (2/523)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(3- қисмат)

Аз ин улил амр шўройи ба вужуд меояд ва умматиро ба вужуд меоварадки бо ижмоъи вохидиш жамоати вохидиро ба вужуд меоварад ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам барои чанин умматики аз қудрати низомий ва хукуматийи еки аз “ се абзор” бархурдор аст аз аллох таоло замонат гирифтаки на бар гумрохий муттафиқ бишаванд ва на гурсна бимонанд ва на душман бар онхо пийруз бишавад, аммо инхам офати дорад ба номи тафарруқки аллох таоло чанин замонати надодаки уммати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  дучори тафарруқ нашаванд аммо рохкоришро нишон додаки ин уммат аз чанин ширки дар амон бошад: бозгардондани хар чизи ба аллох ва росулиш ба шартики шахс ба аллох ва рузи қиёмат иймон дошта бошад:

:  فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ‏ (نساء/59)

То инжо илова бар ахамият ва жойгохи қуръон ва суннати сахих ба ду нуктайи мухим пей мебарем:

1.Инсонхо ек даст нестанд ва дар миёни онхо дуруғгу ва ростгу вужуд дорад.

2.Жихати шиносоий ва ташхиси дуруғхойи дуруғсозон ниёз ба илм ва хушёрий ва зийракий астки гох мисли қазоват ва пизишкий ниёз ба тахассус дорад.

Бале, инс ва жин ва екдаст нестанд фарқи бейни шаётини инс ва жин дар ин астки шаётини жин васваса мекунанд аммо шаётини инс дуруғ мегуянд. Дуруғсозон дар миёни инсонхо се даста хастандки тахти унвони “ мусалласи дуруғсоз” аз онхо исм мебарем.

Дастайи аз ин шаётини инс ва золъи аз азлоъи ин “ мусалласи дуруғсоз” куффори аслий хастандки аллох таоло борхо ва борхо ба дуруғгу ва дуруғсоз будани онхо дар мовриди дини ислом ва мужриёни қонуни шариати аллох ва пейравони содиқи ислом гувохий дода аст. Чунончи дар баробари касоники росулуллох саллаллоху алайхи васалламро дуруғгу маърифий мекарданд мефармояд:

إِنَّمَا یَفْتَرِی الْکَذِبَ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِ اللّهِ وَأُوْلئِکَ هُمُ الْکَاذِبُونَ ‏(نحل/105)

Танхо ва танхо касони( бар забони худо) дуруғ мебандандки ба оёти худо иймон надошта бошанд. Ва дар хақиқат онон дуруғгуёни воқеий хастанд.

Ин куффор дар айни огохий ба аллох таоло дуруғ мебанданд:

: وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (آل عمران/75)

Ва бар худо дуруғ мебанданд ва холи онки ишон ( инро) медонанд.

Ё мефармояд:

: وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (آل عمران/78)

Ё мефармояд:

:  وَلَٰكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ (مائده/103)

Ва лекин кофарон бар худо дуруғ мебанданд.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ  (انعام/21)

Чи каси ситамкортар аз каси астки бар худо дуруғ мебандад ё далоил ва оёти уро такзиб мекунад.

Аллох таоло мефармояд:

انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَكَفَىٰ بِهِ إِثْمًا مُبِينًا (نساء/50)

Бинигарки чигуна ба худо дуруғ мебанданд ва хамин дуруғ кофий астки гунохи ошкори бошад.

Инхо илова бар аллох таоло, хақ ва қуръонро нез такзиб мекунанд:

فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ  (انعام/5)

Хенгомики қуръон бидонон расид, онро такзиб карданд.

Албатта ин дуруғгуён илова бар аллох таоло ва қуръон, росулуллох саллаллоху алайхи васалламро нез такзиб карданд ва танхо дар мовриди рисолат пайғамбар хотам ва пейравони содиқи ун дуруғ намегуянд балки ин расми онхо дар тули торих буда аст чунончи аллох таоло дар мовридишон мефармояд:

: فَإِن کَذَّبُوکَ فَقَدْ کُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِکَ جَآؤُوا بِالْبَیِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَالْکِتَابِ الْمُنِیرِ (آل عمران/184)

Пас агар туро такзиб карданд ( чизи тозайи нест ва ғамгин мабош) чи пайғамбарони зиёдий пеш аз ту такзиб шудандки мўъжизот ва далоили ровшан  ва китобхойи муттақин ва муштамил бар мавоиз ва андурз ва китоби ровшангар (рохи  нажот) бо худ оварданд.

(идома дорад……..)