نویسنده: admin

سَوال: اِستِعمار نِیمَه وَ اوُنِی اِمپِیرِیالِیزم بِیلَن فَرقِی نِیمَه دَه؟

جَواب: “اِستِعمار” عَرَب تِیلِیدَه (عمر) اِیلدِیزِیدَن بُولِیب رِواجلَنِیشنِی، آبادانلَشتِیرِیشنِی طَلَب قِیلِیش مَعناسِیدَه دِیر، بُو فرَنسُوز تِیلِیدَگِی کالِنالِیزم ( colonialism ) سُوزِینِی لوُغَت جِهَتِیدَن مَدَنِیَتلِی دَولَتلَردَن بِیر گوُرُوه اَهالِیسِی یُوق یاکِی آبادانچِیلِیک، مَدَنِیَت جِهَتِیدَن کَم رِواجلَنگن دِیارلَرگه مَنَه بُو دِیارلَرنِی آبادانلَشتِیرِیش اوُچُون مُهاجِرَت قِیلِیشلَرِیگه اَیتِیلَدِی. لِیکِن اِستِعمار سُوزِینِی واقِیعِیَتدَگِی کوُرِینِیشِی اوُنِی لوُغَوِی مَعناسِیدَن فَرق قِیلَدِی، عَمَلدَه قُدرَتلِی جَمِیعَتلَر وَ دَولَتلَرنِینگ باشقَه جَمِیعَتلَر وَ دِیارلَرنِی اوُلَردَن فایدَلَنِیش، بَهرَه آلِیش نِیَتِیدَه باسِیب آلِیشلَرِیگه اَیتِیلَدِی.   (محمود طلوعى، فرهنگ جامع سیاسى.ص15)

“اِستِعمار” سُوزِینِی اِصطِلاحِی بِیر جَمِیعَتنِینگ باشقَه رِواجلَنگن مِلَّت یا دَولَتنِینگ سِیاسِی یا اِقتِصادِی یا مَدَنِیَت جِهَتِیدَن قوُل آستِیدَه بُولِیشِیدَگِی، بَندَه لِیک قِیلِیشِیدَگِی حالَتِیگه اِشارَه قِیلَدِی.     (ویلیام کولب،فرهنگ علوم اجتماعی، ص 57.)

سِیاسَت اِقتِصادِی جِهَتدَن یَجشِی رِواجلَنمَگن آدَملَرنِی، دَولَتلَرنِی طَبِیعِی مَنبَعلَرِیدَن فایدَلَنِیشنِی، بَهرَه آلِیشنِی، اوُلَرنِی قوُل قِیلِیشنِی اوُستِیگه وَ اِستِعمارگَر دَولَتنِی سِیاسِی، حَربِی، اِقتِصادِی حُکمرانلِیگِینِی اوُرنَتِیش اوُچُون اوُلَرنِی فَن،اِقتِصاد، مَدَنِیَت جِهَتِیدَن رِواجلَنِیشِیگه مانِعلِیک قِیلِیشنِی اوُستِیگه بِینا قِیلِینگندِیر. یاکِی باشقَه عِبارَه بِیلَن اَیتگندَه، اِستِعمار شوُندَی بِیر جَرَیانکِی بُونِی واسِیطَه سِیدَه بِیر قُدرَتلِی مِلَّت، اوُزِینِی اِقتِصادِی، حَربِی، سِیاسِی، اِجتِمائِی حُکمرانلِیگِینِی ضَعِیف جَمِیعَت یا مِلَّتنِی اوُستِیدَه مَجبُورلَب یُورِیتَدِی. مَنَه بُو جَرَیان جَمِیعَتدَگِی مَحَلِّی اَهالِینِی نابوُد بوُلِیشِیگه یاکِی اوُلَردَن بَهرَه آلِینِیشِیگه سَبَب بوُلِیشِی یاکِی مَنَه بُو جَمِیعَتدَگِی آدَملَرنِینگ بِیر قِیسمِینِی یاردَمِی وَ اِیشتِراکِیدَه بُولِیشِی موُمکِین  (افشاري راد،فرهنگ علوم سياسى،ص 95)

سَیِّد جَمالِ الدِّین اَسَد آبادِینِی نَظَرِیدَه “اِستِعمار”سُوزِی آبادانلَشتِیرِیشدَن کوُرَه کوُپراق قوُلچِیلِیک، آزاد کِیشِیلَرنِی قوُلگه اَیلَنتِیرِیش، خَراب قِیلِیشگه یَقِیندِیر.   (موثقی -،علل وعوامل ضعف وانحطاط مسلمین دراندیشه‌های سیاسی وآرای اصلاحی سیدجمال‌الدین اسدآبادی،ص 94)

اِستِعمار سُوزِینِی مَضمُونِینِی تَشکِیل قِیلگن هِیلمَه- هِیل عامِللَرنِی نَظَرگه آلگن حالدَه، قوُیِیدَگِی تَعرِیفلَر عُمُومِی صُورَتدَه اوُنِی مَعناسِینِی بَیان قِیلَه آلَدِی: “اِستِعمار سِیاسِی وَ اِقتِصادِی بِیر رِیجِیم بُولِیب بِیر دِیار یا مَملَکَتدَه باشقَه بِیر یاکِی بِیر نِیچَه دَولَت تامانِیدَن بَرقَرار قِیلِینَدِی وَ مَنَه بُو یوُل آرقَلِی تَشقِی دَولَت (یاکِی دَولَتلَر) مَنَه بُو مَملَکَتدَه شوُندَی توُزُومنِی اوُرنَتِیشَدِیکِی، آدَملَرنِی راضِیلِیگِیسِیز اوُنِی اوُلَرگه مَجبُورلَب یوُکلَنَدِی، بُوندَن بُولگن اَساسِی مَقصَد تَشقِی مَنفَعَتلَرنِی تَأمِینلَشدِیر.  (مجید رهنما، مسائل کشورهای آسیایی،آفریقایی ،ص۱۶ )

مَنَه بُو اَصلِی اِستِعمارگرلَرنِی بِیرِینچِی مَرحَلَه دَگِی بِیلگِیلَرِی، یِوراپَه دَولَتلَرِینِی مَنفَعَتلَرِینِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون قِیلِینَدِیگن زوُرَوانلِیکدِیر، اِیککِینچِی مَرحَلَه دَه مَحَلِّی صَنعَتگرلَرنِی فَلَج قِیلِیش بُولَدِی؛ بُونِی نَتِیجَه سِیدَه یِوراپَه دَولَتلَرِی رِواجلَنَدِی، مِثال طَرِیقَه سِیدَه هِندِستاننِی 18 عَصرنِی اِیککِینچِی یَرمِیدَه برِیطَنِیَه تامانِیدَن اِیگللَب آلِینِیشِیگه اِشارَه قِیلسَه بُولَدِی.   (همایون الهی،امپریالیسم وعقب‌ماندگی،تهران،اندیشه، ۱۳۶۷، ص۱۷)

شُونِینگدِیک اِستِعمار سِیاسِی جِهَتدَن آلِیب قَرَگندَه تَشقِی قُدرَتلِی گوُرُوهنِینگ باشقَه آدَملَر یا مَملَکَتنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشِی مَعناسِیدَه دِیر. مَرکسِیستلَر اِستِعمار سُوزِینِی اوُرنِیگه اوُنگه اوَحشَش “اِیمپِیرِیالِیزم” سُوزِیدَن فایدَلَنییشَدِی. حَقِیقَتدَه اِیمپِیرِیالِیزم شوُندَی بِیر حُکوُمَتگه اِیشلَتِیلَدِیکِی، اوُندَه بِیر قُدرَتمَند حاکِم اوُزِینِی یَقِین وَ اوُزاغِیدَگِی جُودَه کوُپ مَملَکَتلَرگه حُکمرانلِیک قِیلَدِی،(اِیمپِیرَتارلَرگه اوُحشَش) لِیکِن کِییِینراق مُستَقِیم یا غَیرِی مُستَقِیم قُدرَتلِی دَولَتلَرنِینگ حاکِمِیَتِیگه اِیمِپیرِیالِیزم نامِی بِیرِیلَدِی.   (ولفگانگ،نظريه‌هاي امپرياليسم،صص 12 ـ‌7)

اِستِعمار اوُچ مَرحَلَه گه قَدِیمگِی، یَنگِی وَ نِهایَتدَه یَنکِی.

س. استعمار یعنی چه و چه فرقی با امپریالیسم دارد؟

 ج: «استعمار» به زبان عربی از ریشه (عَمَرَ) به معناى طلب عمران و آبادانى است که ترجمه ی واژه ی فرانسوی کلینالیزم(colonialism)است که این هم از کلنی مشتق است. استعمار از لحاظ لغوي به معناي مهاجرت گروهي از افراد كشورهاي متمدن به سرزمين‌هاي خالي از سكنه يا كم‌رشد به منظور عمران يا متمدن كردن آن سرزمين است. لكن واقعيت پديده­ي استعمار با معناي لغوي آن متفاوت است و در عمل به معناي تسلط جوامع و كشورهاي قدرتمند بر جوامع و سرزمين‌هاي ديگر به منظور استثمار و بهره‌كشي از آن‌ها در آمد. (محمود طلوعى، فرهنگ جامع سیاسى.ص15)

  اصطلاح «استعمار» اشاره دارد به حالت زیردستى یا بندگى اجتماع، کشور یا ملتى که از لحاظ سیاسى، یا اقتصادى و یا فرهنگى زیر سلطه‏ ى اجتماعى یا ملت پیشرفته‏اى است. (ویلیام کولب،فرهنگ علوم اجتماعی، ص 57.)

سیاست مبتنى بر برده کردن، سودجویى از منابع طبیعى و بهره‏ کشى از مردم و کشورهایى که از نظر اقتصادى کم رشد هستند و ممانعت از پیشرفت فنى و اقتصادى و فرهنگى آنها براى تحکیم سلطه‏ ى سیاسى، نظامى و اقتصادى دولت استعمارگر است. به عبارت دیگر، استعمار جریانى است که از طریق آن، یک ملت قدرتمند،سلطه‏ ى اقتصادى، نظامى، سیاسى، و اجتماعى خود را بر یک جامعه یا ملت ضعیف اعمال مى ‏کند. این جریان ممکن است همراه با نابودى بومیان جامعه یا بهره ‏کشى از آنان و یا به کمک و شرکت بخشى از افراد آن جامعه صورت گیرد. (افشاري راد،فرهنگ علوم سياسى،ص 95)

«استعمار» به نظر سید جمال‏الدین اسدآبادى، استعباد و برده ساختن آزادان و آزادگان و تخریب نزدیک‏تر است تا به عمران و آبادانى. (موثقی -،علل وعوامل ضعف وانحطاط مسلمین دراندیشه‌های سیاسی وآرای اصلاحی سیدجمال‌الدین اسدآبادی،ص 94)

با توجه به عوامل گوناگونی که مفهوم استعمار را تشکیل می‌دهد، تعریف ذیل می‌تواند به نحو جامع معنای آن را بیان کند: «استعمار رژیم سیاسی و اقتصادی است که در یک سرزمین یا کشور، از طرف یک (یا چند) دولت خارجی، برقرار می‌شود و از این رهگذر، دولت (یا دولت‌های) خارجی، نظامی را در آن سرزمین مستقر می‌سازند که بدون رضایت مردم از خارج بر آنان تحمیل شده و هدف اصلی آن تامین منافع خارجیان و عمال آنان است. (مجید رهنما، مسائل کشورهای آسیایی،آفریقایی ،ص۱۶ )

از مشخصات اصلی استعمار در وهله اول، اعمال زور در جهت حفظ منافع کشورهای اروپایی است و در وهله دوم فلج کردن صنعتگران بومی؛ که در نتیجه به توسعه کشورهای اروپایی می‌انجامد و به عنوان مثال می‌توان به استثمار هندوستان توسط بریتانیا در نیمه دوم قرن هیجدهم میلادی اشاره کرد. (همایون الهی،امپریالیسم وعقب‌ماندگی،تهران،اندیشه، ۱۳۶۷، ص۱۷)

بنابراين استعمار از لحاظ سياسي به معناي حاكميت گروهي از قدرت‌هاي خارجي بر مردم يا بر سرزمين ديگر است. ماركسيست‌ها به جاي كلمه ي استعمار از كلمه ي مشابهي تحت عنوان «امپرياليسم» استفاده مي‌كنند. امپرياليسم در حقيقت به حكومتي اطلاق مي‌شود كه در آن يك حاكم نيرومند بر بسياري از سرزمين‌هاي دور و نزديك حكومت داشت، (همانند امپراطوري‌ها) ولي بعدها به هرگونه حاكميت مستقيم و غيرمستقيم كشورهاي قدرتمند و كشورهاي ديگر عنوان امپرياليسم داده شد. (ولفگانگ،نظريه‌هاي امپرياليسم،صص 12 ـ‌7)

استعمار به سه مرحله ی استعمار قدیم، نو و فرانو تقسیم می شود.

---

Сизни “дин”ингиз нима? Ислом ё секуляризм?

Бисмиллахир рохманир рохим

«إنِ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ، وَنَسْتَعِينُهُ، وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْشُرُورِ أَنْفُسِنَا، وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّااللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ»

Албатта хамд ва сано танхо аллохга лойиқдир, унга шукр айтамиз ва ундан ёрдам сўраймиз, ва ундан мағфират талаб қиламиз ва ўзимизни нафсларимизни  шарридан ,амалларимизни ёмонлигидан аллохдан панох сўраймиз, кимни аллох хидоят қилса уни хеч ким гумрох қила олмайди, кимники аллох гумрох қиладиган бўлса уни хеч ким хидоят қила олмайди, ва аллохдан ўзга илох йўқлигига ва уни шериксиз эканига гувохлик бераман, Мухаммад уни бандаси,элчиси эканига шаходат бераман.  

یأْ أیهَاْ الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاْتِهِ وَلاَتَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُون” (آل عمران /102)

“Эй мўъминлар, аллохдан хақ-рост қўрқиш билан қўрқинглар ва фақат мусулмон бўлган холларингда дунёдан ўтинглар!”

 یأْ أیهَا النَّاْسُ، اتَّقُوْاْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّ خَلَقَ مِنْهَاْ زَوْجَهَاْ وَ بَثَّ مِنْهُمَاْ رِجَالاً کَثِیراً وَّ نِسَاءً وَّاتَّقُوْاْ اللهَ الَّذِی تَسَاءَلُوْنَ بِهِ وَالأرْحَاْمَ إِنّ اللهَ کَاْنَ عَلَیکُمْ رَقِیبَاً  (نساء /1)

“Эй инсонлар! Сизларни бир жондан (одамдан) яратган ва ундан жуфтини (хавони) вужудга келтирган хамда у икковидан кўп эркак ва аёлларни тарқатган парвардигорингиздан қўрқингиз! Яна ораларингиздаги савол- жавобларда ўртага номи солинадиган аллохдан қўрқингиз ва қариндош- уруғларингиз ( билан ажралиб кетишдан сақланингиз)! Албатта аллох устингизда кузатувчи бўлган зотдир.”

 -یأْ أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ وَ قُوْلُوْاْ قَوْلاً سَدِیداً * يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا (احزاب / 70)

“Эй мўъминлар, аллохдан қўрқинглар, тўғри сўзни сўзланглар! ( шунда аллох) ишларингизни ўнглар ва гунохларингизни мағфират қилур. Ким аллохга ва унинг пайғамбарига итоат этса, бас у улуғ бахтга эришибди.”

Аммо баъад:

  “إِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ وَ خَيْرَ الْهَدْىِ هَدْىُ مُحَمَّدٍ وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَكُلَّ ضَلاَلَةٍ فِي النَّارِ ”

Энг рост сўз аллохни китоби ва энг яхши равиш Мухаммад саллаллоху алайхи васалламни равишидир, энг ёмон иш динда янгилик вужудга келтиришдир, динда янги пайдо бўлган нарса, бидъатдир; хар қандай бидъат гумрохлик ва хар бир  гумрохлик эса жаханнамдадир.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Аллох таоло мархамат қиладики:

قَاتِلُواْ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْیَوْمِ الآخِرِ وَلاَ یُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ یَدِینُونَ دِینَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْکِتَابَ حَتَّى یُعْطُواْ الْجِزْیَةَ عَن یَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ (توبه/29)

Аллохга ва охират кунига  ишонмайдиган, аллох ва унинг пайғамбари харом деган нарсани харом деб билмайдиган, хақ ( яъни ислом) динига эътиқод қилмайдиган ахли китоблардан иборат бўлган кимсаларга қарши то улар хорланган (мағлуб) холларида  ўз қўллари билан (зиммаларидаги ) солиқни тўламагунларича жанг қилингиз!

Шубхасиз ахли китоблар худо,қиёмат, харом ва халол борасида ўзларини ақидаларининг асосига кўра ўз тасаввуротларига эгадирлар, аммо аллох таоло бундай тасаввуротларни қабул қилмайди,балким охирги  элчиси томонидан баён қилинган ақиданигина қабул қилади. 

-Хар бир киши худо хақида ўзини тасаввурига,таърифига эга, аммо бир мусулмон қуръонда ва пайғамбар орқали ўзини таништирган аллохни қабул қилади.

-Хар бир киши “қиёмат” хақида хам ўзини тасаввурига, таърифига  эга,аммо бир мусулмон киши аллох таоло ўзини охирги элчиси орқали сифатлаган қиёматни қабул қилади.

-Хар бири кишини “озодлик” ва “мамнуъият” хақида ўзига хос тасаввури бор, аммо бир мусулмон аллох “озод” дейдиган “озодлик” нигина “озодлик” деб  ва аллох “мамнуъ” қилган нарсани “мамнуъият” деб қабул қилади.

 “Дин” ни таърифи хақида хам инсонларни ўртасида жуда кўп ихтилофлар мавжуд, қуръон нозил бўлган араб тилида ва қуръон оятларида “дин” ни маъноси нима эканини билишимиз керак?

Бир араб учун дин калимаси зикр қилинган пайтда, у тўрт маънони ўз ичига олар эди:

ادامه خواندن Сизни “дин”ингиз нима? Ислом ё секуляризм?

Савол: агар дин комил бўладиган бўлса мана шунча ижтиходларни нима маъноси бор? Мана шунча хилма-хил ижтиходлар мусулмонларни ўртасидаги  шунчалик кўп тафарруқ ва ўлим,қирғинларга боис бўлмаганми?

Жавоб: агар Қатодадан нақл қилинган қуръон оятларини сони 6219 та оят ва ибни Масъуддан ривоят қилинган 6218 та оят ва бисмиллах билан бошланган хар бир сурани хам бир оят,деб хисоблайдиган кишилардан нақл қилинган 6666 оятларни   

 (ابن عطیه متاخر، مقدمتان فی علوم القرآن، ص۲۴۶./ سیوطی، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۳۰. / زرکشی، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۴۹-۲۵۱-۲۵۲)

орасидан 6400 оят эътиқодлар ва унга тегишли масалалар хақидадир, буни сабаби хам шуки мана бу доирадаги ишлар бўйича  башарни,инсонни ижтиходларига эхтиёж  қолмаслиги керак эди.

Чунки бу ақидага томон харакат қилишни бош нуқтаси хисобланади, агар иймон ва ақида масаласида ижтиход қилинадиган бўлса ихтилоф вужудга келади ва албатта хар бир мужтахид,шахс “бир асос” ни вужудга келтиради,шунга қараб “харакат қилиш йўли” хам ўзгаради, аллох таоло мана шундай ишларни олдини олиш учун нихоятда батафсил қилиб баён қилган ва инсонни ижтиход қилиш қудратига имкон қўйган эмас. Мисол тариқасида айтадиган бўлсак, қуръонда хатто кичкина ширк хақида хам батафсил сухбат қилинмаганини топа олмайсиз.

 Натижада хеч кимни ақида борасида ижтиход қилишга хаққи йўқ. Хар бир башар ўзини қодир бўлганича истидлол қилади ва иймони мустахкамлайди ва ўзини йўлида жони ва моли,қонини фидо қиладиган даражага ета олади. Бу ердаги истидлол юнонликларни муллоларига ўхшаган фақат уларни ўзлари биладиган,бошқалар эса уларга тақлид қиладиган истидлол бўлмаслиги керак.

Хорун Рашидни даврида “байтул хикмах муъассасаси” га баъзи уламоларни юноний,эроний,хиндий матнларни таржима қилиш учун……….ишга олинади ва натижада баъзилар юнонийзада,баъзилар эса эронийзада бўлишади. Мана бу дастадаги кишилар шунчалик мағрур бўлиб кетишадики, хар қандай асл юнонни фалсафасига,мантиғига тўғри келмаса уни қабул қилишмасди ва қуръонни унга мослаштиришга харакат қилишарди, мана шу ерда ақида масаласидаги ижтиходлар хосил бўлган. Ундан олдин бундай нарса умуман бўлган эмас. Мана шу ерда мўътазилани қудратга келиши,кириб келиши учун шароит яратилган.

Пайғамбаримизни замонида хар қандай араб содда тил билан қуръонни тушунарди ва иймон келтирарди, мана бу қуръонни 6400 ояти билан қилинадиган ягона ишдир,қолган 200 оят эса ахкомлар, шу равишда талоқ,намоз, хаж, рибони харом бўлиши,хадлар ва …….абадий шу холича қолади, хаво ва сув,ёруғликка ўхшаган нарсалар хам шу холича давом этади ва мужтахидга ё мутахассисликка эхтиёжи йўқ, улардан мана шу холда фойдаланса бўлади. Чунки қуръонга хеч қандай ташқаридан ортиқча нарса киргизилмаган.

Оятларни андак қисмида эса масалалар умумий суратда баён қилинган, майда жузъиётлари эса замон ва маконга қараб фарқ қилади. чунки агар уни жузъиётлари хам баён қилинганда юзлаб балким минглаб жилд китобга эхтиёж пайдо бўларди, мана бу иш аллохга осон аммо башар уни хифз қилиш,ёдлаш ва бу китобларни сақлашга қодир эмас, бунга қўшимча равишда инсонни истеъдодлари хам бекор бўларди. Лекин мана бу андак оятлар худди инсонни ихтиёридаги маъдан конларига ўхшаб қолади.

Маъдан тошларидан чиқариладиган темир конларига ўхшайди, мана бу оятлар шу маъданларга ўхшаб инсонни ихтиёридадир. Темир конларига ўхшаш уни чиқариб олиш ва фойдаланиш инсонни ўзига берилган неъмат бўлиб, инсон мана бу маъданлардан овозга,тасвирга,иссиқликка оид нарсаларни,қурол- аслаха ва бошқа жуда кўп асбобларни………. ишлаб чиқаради, бу ишлар башарни замони,макони,ривожланиши қараб ўзгариб туради,аммо истеъдоди,қобилияти йўқолиб кетмайди. Шунга ўхшаш мана бу оятлардан фойдаланиш хам инсонни ихтиёрида бўлиб, у ўзини ихтиёридаги маъдандан чиқариб олиб фойдалана олади.

Бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турганидек,тиришиб-тирмашиб фаол харакат қилишни,бу хақида изланишни ўрнига ўтиб кетган кишиларга  кўр-кўрона тақлид қилишади( зухруф/23-24) , агар бир шахс ўзини мутаъассиблиги,калта фикрлаши билан бундан бир неча аср олдинги иситиш воситаларини ё қурол-аслахани, ўқ-яроғларни, транспорт воситаларини бугунги кундаги ривожланган воситалардан афзал кўриб  турса,нихоятда масхарали иш бўлади.  

سَوال: اَگر دِین کامِل بُولَدِیگن بوُلسَه مَنَه شوُنچَه اِجتِهادلَرنِی نِیمَه مَعناسِی بار؟ مَنَه شوُنچَه هِیلمَه – هِیل اِجتِهادلَر مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَگِی شوُنچَه لِیک تَفَرُّق وَ اوُلِیم، قِیرغِینلَرگه بائِث بوُلمَگنمِی؟

جَواب: اَگر قَتادَه دَن نَقل قِیلِینگن قُرآن آیَتلَرِینِی سانِی 6219 تَه آیَت وَ اِبنِ مَسعُوددَن رِوایَت قِیلِینگن 6218 تَه آیَت وَ بِسمِ الله بِیلَن باشلَنگن هَر بِیر سُورَه نِی هَم بِیر آیَت، دِیب حِسابلَیدِیگن کِیشِیلَردَن نَقل قِیلِینگن 6666 آیَتلَرنِی  (اِبن عطیه متاخر، مقدمتان فی علوم القرآن، ص۲۴۶./ سیوطی، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۳۰. / زرکشی، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۴۹-۲۵۱-۲۵۲) آرَسِیدَن 6400 آیَت اِعتِقادلَر وَ اوُنگه تِیگِیشلِی مَسَلَه لَر حَقِیدَه دِیر، بُونِی سَبَبِی هَم شوُکِی مَنَه بُو دائِرَه دَگِی اِیشلَر بُویِیچَه بَشَرنِی، اِنساننِی اِجتِهادلَرِیگه اِیختِیاجِی قالمَسلِیگِی کِیرَک اِیدِی.

چُونکِی بُو عَقِیدَه گه تامان حَرَکَت قِیلِیشنِی باشقَه نُوقتَه سِی حِسابلَنَدِی، اَگر اِیمان وَ عَقِیدَه مَسَلَه سِیدَه اِجتِهاد قِیلِینَدِیگن بُولسَه اِیختِلاف وُجُودگه کِیلَدِی وَ اَلبَتَّه هَر بِیر مُجتَهِد، شَخص “بِیر اَساس” نِی وُجُودگه کِیلتِیرَدِی، شوُنگه قَرَب “حَرَکَت قِیلِیش یوُلِی” هَم اوُزگرَدِی، اَلله تعالی مَنَه شوُندَی اِیشلَرنِی آلدِینِی آلِیش اوُچُون نِهایَتدَه بَتَفصِیل قِیلِیب بَیان قِیلگن وَ اِنساننِی اِجتِهاد قِیلِیش قُدرَتِیگه اِمکان قوُیگن اِیمَس. مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَدِیگن بوُلسَک، قُرآندَه حَتّی کِیچکِینَه شِرک حَقِیدَه هَم بَتَفصِیل صُحبَت قِیلِینمَگنِینِی تاپَه آلمَیسِیز.

نَتِیجَه دَه هِیچ کِیمنِی عَقِیدَه بارَسِیدَه اِجتِهاد قِیلِیشگه حَققِی یُوق. هَر بِیر بَشَر اوُزِینِی قادِر بوُلگنِیچَه اِستِدلال قِیلَدِی وَ اِیمانِینِی مُستَحکَملَیدِی وَ اوُزِینِی یُولِیدَه جانِی وَ مالِی، قانِینِی فِدا قِیلَدِیگن دَرَجَه گه یِیتَه آلَدِی. بُو یِیردَگِی اِستِدلال یوُنانلِیکلَرنِی مُلّا لَرِیگه اوُحشَگن فَقَط اوُلَرنِی اوُزلَرِی بِیلَدِیگن، باشقَه لَر اِیسَه اوُلَرگه تَقلِید قِیلَدِیگن اِستِدلال بُولمَسلِیگِی کِیرَک.

 هارُون رَشِیدنِی دَورِیدَه “بَیتُ الحِکمَه مُئَسَّسَه سِی”گه بَعضِی اوُلامالَرنِی یُونانِی، اِیرانِی، هِندِی مَتنلَرنِی تَرجِیمَه قِیلِیش اوُچُون……..اِیشگه آلِینَدِی وَ نَتِیجَه دَه بَعضِیلَر یُونانِیزَدَه، بَعضِیلَر اِیسَه اِیرانِیزَدَه بُولِیشَدِی. مَنَه بُو دَستَه دَگِی کِیشِیلَر شوُنچَه لِیک مَغرُور بُولِیب کِیتِیشَدِیکِی، هَر قَندَی اَصل یُوناننِی فَلسَفَه سِیگه ، مَنطِیغِیگه توُغرِی کِیلمَسَه اوُنِی قَبُول قِیلِیشمَسدِی وَ قُرآننِی اوُنگه ماسلَشتِیرِیشگه حَرَکَت  قِیلِیشَردِی، مَنَه شوُ یِیردَه عَقِیدَه مَسَلَه سِیدَگِی اِجتِهادلَر حاصِل بُولگن. اوُندَن آلدِین بوُندَی نَرسَه عُمُوماً بُولگن اِیمَس. مَنَه شوُ یِیردَه مُؤتَزِیلَه نِی قُدرَتگه کِیلِیشِی، کِیرِیب کِیلِیشِی اوُچُون شَرائِط یَرَتِیلگن.

پَیغَمبَرِیمِیزنِی زَمانِیدَه هَر قَندَی عَرَب ساددَه تِیل بِیلَن قُرآننِی توُشُونَردِی اِیمان کِیلتِیرَردِی، مَنَه بُو قُرآننِی 6400 آیَتِی بِیلَن قِیلِینَدِیگن یَگانَه اِیشدِیر، قالگن 200 آیَتِی اِیسَه اِحکاملَر، شوُ رَوِیشدَه طَلاق، نَماز، حَج، رِبانِی حَرام بُولِیشِی، حَدلَر وَ ……..اَبَدِی شُو حالِیچَه قالَدِی، هَوا وَ سُوو، یارُوغلِیکگه اوُحشَگن نَرسَه لَر هَم شُو حالِیچَه دَوام اِیتَدِی وَ مُجتَهِدگه یا مُتَخَصِّصلِیکگه اِیختِیاجِی یوُق، اوُلَردَن مَنَه شُو حالدَه فایدَلَنسَه بُولَدِی. چُونکِی قُرآنگه هِیچ قَندَی تَشقَرِیدَن آرتِیقچَه نَرسَه کِیرگِیزِیلمَگن.

آیَتلَرنِی اَندَک قِیسمِیدَه اِیسَه مَسَلَه لَر عُمُومِی صُورَتدَه بَیان قِیلِینگن، مَیدَه جُزئِیاتلَرِی اِیسَه زَمان وَ مَکانگه قَرَب فَرق قِیلَدِی. چُونکِی اَگر اوُنِی جُزئِیاتلَرِی هَم بَیان قِیلِینگندَه یُوزلَب بَلکِیم مِینگلَب کِتابگه اِیختِیاج پَیدا بُولَردِی، مَنَه بُو اِیش اَلله گه آسان اَمّا بَشَر اوُنِی خِفط قِیلِیش، یادلَش وَ بُو کِتابلَرنِی سَقلَشگه قادِر اِیمَس، بُونگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه اِنساننِی اِستِعدادلَرِی هَم بِیکار بُولَردِی. لِیکِن مَنَه بُو اَندَک آیَتلَر حُودِّی اِنساننِی اِیختِیارِیدَگِی مَعدَن کانلَرِیگه اوُحشَب قالَدِی.

مَعدَن تاشلَرِیدَن چِیقَرِیلَدِیگن تِیمِیر کانلَرِیگه اوُحشَیدِی، مَنَه بُو آیَتلَر شوُ مَعدَنلَرگه اوُحشَب اِنساننِی اِیختِیارِیدَه دِیر. تِیمِیر کانلَرِیگه اوُحشَش اوُنِی چِیقَرِیب آلِیش وَ فایدَلَنِیش اِنساننِی  اوُزِیگه بِیرِیلگن نِعمَت بوُلِیب، اِنسان مَنَه بُو مَعدَنلَردَن آوازگه، تَصوِیرگه، اِیسسِیقلِیکگه آئِد نَرسَه لَرنِی، قوُرال- اَسلَحَه وَ باشقَه اَسبابلَرنِی ………اِیشلَب چِیقَرَدِی، بُو اِیشلَر بَشَرنِی زَمانِی، مَکانِی، رِواجلَنِیشِیگه قَرَب اوُزگرِیب توُرَدِی، اَمّا اِستِعدادِی، قابِیلِیَتِی یوُقالِیب کِیتمَیدِی. شوُنگه اوُحشَش مَنَه بُو آیَتلَردَن فایدَلَنِیش هَم اِنساننِی اِیختِیارِیدَه بُولِیب، اوُ اوُزِینِی اِیختِیارِیدَگِی مَعدَندَن چِیقَرِیب آلِیب فایدَلَنَه آلَدِی.

بُو یِیردَه آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک، تِیرِیشِیب- تِیرمَشِیب فَعال حَرَکَت قِیلِیشنِی، بُو حَقِیدَه اِیزلَنِیشنِی اوُرنِیگه اوُتِیب کِیتگن کِیشِیلَرگه کوُر- کوُرانَه تَقلِید قِیلِیشَدِی ( زخرف/ 23-24)، اَگر بِیر شَخص اوُزِینِی مُتَعَصِّبلِیگِی، کَلتَه فِکرلَشِی بِیلَن بوُندَن بِیر نِیچَه عَصر آلدِینگِی اِیسِیتِیش واسِیطَه لَرِینِی  بُوگوُنگِی کوُندَه رِواجلَنگن واسِیطَه لَردَن اَفضَل کوُرِیب توُرسَه، نِهایَتدَه  مَسخَرَه لِی اِیش بُولَدِی.

س: اگر دین کامل است اینهمه اجتهاد چه معنی دارد؟ آیا اینهمه اجتهادات مختلف باعث اینهمه تفرق و کشت و کشتار بین مسلمین نشده؟

ج: اگر تعداد آیات قرآن را به نقل از قتاده  ۶۲۱۹ آیه  و به نقل از ابن مسعود ۶۲۱۸ آیه و به نقل از کسانی که بسم الله شروع هر سوره را نیز یک آیه می دانند 6666 آيه بدانيم (ابن عطیه متاخر، مقدمتان فی علوم القرآن، ص۲۴۶./ سیوطی، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۳۰. / زرکشی، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۴۹-۲۵۱-۲۵۲) 6400 آيه در مورد اعتقاديات و متعلقات آن مي باشد آن هم بدين دليل كه كار در اين حيطه بدست بشر و اجتهاد انسان نيفتد .

چون مبدأ حركت عقيده است و اگر اجتهاد در مسئله ايمان و عقيده صورت گيرد اختلاف حاصل شده و طبعاً هر مجتهد و شخصي « مبدأي»  را به وجود آورده و قطعاً « مسير حركت » نيز تغيير خواهد كرد و خداوند براي جلوگيري از وقوع چنين امري آن را به تفصيل بيان نموده و قدرت اجتهاد انسان را منهدم نموده و خلع كرده است . به عنوان مثال تحدي مي نمائيم كه كوچكترين شركي وجود ندارد كه در قرآن به تفصيل از آن بحث نشده باشد .

 در نتيجه كسي حق اجتهاد در عقيده را ندارد. و هر فرد بشري در حد توان خود مي تواند استدلال نموده و ايمانش را استوار گرداند و در راهش به چنان درجه اي برسد كه جان و مال و خونش را نثار گرداند. نه فقط استدلال يوناني كه فقط ملاهاي يوناني زده بلدند و ديگران چون بلد نيستند بايد تقليد كنند.

در زمان هارون الرشيد در« مؤسسه بيت الحكمه» بعضي از علما جهت ترجمه متون يوناني، ايراني، هندي و … به اجاره گرفته شدند كه در نتيجه بعضي يوناني زده، بعضي ايراني زده شدند. . این دسته چنان مغرور شدند كه هر اصلي با فلسفه و منطق يوناني هماهنگ نبود آن را قبول نمي كردند و قرآن را موافق با آن مي كردند و از اينجا بود كه مسئله اجتهاد در عقيده حاصل شد و بس. وقبل از آن وجود نداشت. و از اینجا بود که زمینه های نفوذ و قدرت یابی معتزله فراهم شد. 

در زمان پيامبر هر عربي با زبان ساده قرآن را مي فهميد و ايمان مي آورد و اين تنها كاريست كه با 6400 آيه قرآن مي توان كرد و 200 آيه ديگر احكام اند و به همين شيوه تا ابد مي مانند طلاق، نماز، حج ، تحريم ربا،اخلاق، حد و … و به همان شيوه باقي مي مانند همچون هوا، آب ، روشنايي و نيازي به مجتهد و تخصص ندارند و همين جوري دست نخورده قابل استفاده اند. چون هيچگونه ناخالصي وارد قرآن نگرديده كه كسي در صدد پاك نمودن آن برآيد.

و اندك آياتي كه باقي مي مانند بصورت كلياتي بيان شده اند و جزئياتش نسبت به زمان و مكان فرق مي كند. چون اگر جزئياتش بيان مي گرديد، نياز به چندين صد يا هزاران جلد كتاب بود كه اين امر براي خدا آسان است اما براي بشر امكان حفظ و نگهداري نبود و همچنين تمام استعدادهاي انساني به هدر مي رفت. اما اين آيات اندكي كه مانده اند همچون نعمتهاي مادي اينها نيز معدنش در اختيار انسان قرار دارد. همچون معدن آهن كه از سنگ معدن است و استخراج و تبديل آن به عهده بشر گذاشته شده است كه از همان معدن وسايل صوتي و تصويري، گرمايي، اسلحه و مهمات، وسايل حمل و نقل و … به تناسب زمـان و مكان و پيشرفت بشر استخراج مي گردند و استعداد و توانايي تسخير منهدم نمي شود. بدين صورت جزئياتش بر عهده انساني است كه از اين كلي و معدن در اختيار وي، استخراج نمايد .

و در اينجا هم به روشني پيداست كه به جاي جهد و كوشش فعالانه و مستمر و پي گير جايي براي تقليد و پيروي كور كورانه از گذشتگان باقي نمي ماند (زخرف/ 24- 23) چون خيلي مسخره خواهد بود كسي بيايد با تعصب و كوته فكري جنون آميزي تكنولوژي گرمايي يا اسلحه و مهمات و يا وسايل حمل و نقل چندين قرن پيش را برتر از پيشرفت كنوني دانسته و به تقليد از آن اصرار نمايد

Савол: эронда президентни сайлови учун исломий фикрдан бошқа нарса назарингизда йўқми, бир неча бир хил фикрли кишиларни танлаб олишади-да,мана буларни бирини сайланглар ,дейишади? Мана бу танлаб олиш ўйинлари инсонларнинг озод сайловига қарши эмасми?

Жавоб: 9/12/57 шамсий йилда 99% сайловчиларни овози билан яшил ранг орқали, эрон исломий жумхуриятидан химоя қилинди (кихон, 14 фарвардин 1357) ва иккинчи инқилоб вужудга келди, эрон дорул исломи тарихида уни “маданият инқилоби” деб эслашади, дархақиқат мана бу либирал ва чап секуляристик фикрларга қарши бир навъ мубораза бўлиб, институтлар ва таълим марказларидаги секуляристик таълимотларни хам мамнуъ қилинади.

1359 йилни 29 фарвирдинида Оятуллох Хумайни ўзини маърузасида эълон қиладики: “бизлар иқтисодий мухосаралар ва харбий хамлалардан хавотирланмаймиз. Бизлар ғарбни институтларидан ва ёшларимизнинг шарқ ва ғарбнинг манфаъатлари йўлида таълим олишларидан хавотирланамиз.”  Шу сабабли хам у кишини буйруғига биноан 1359 йилни 22 хурдодида институтлар бўйича “маданий инқилоб маркази” ташкил қилинди; мана бундан кейин устозларни,ўқитувчиларни ишга олиш бўйича илмий ва ақидавий икки танлов таъйинланди, мана бу маъқул ва комил шаръий иш эди.

Бир қонунга риоят қилинадиган жамиятда шахс ўзини хос кўз-қарашига эга бўлиши  ва ўзини шахсий манзилида ўзига хос шахсий амалларни ижро қилиши мумкин. Аммо бошқа хонадонларга, кўчага ва таълим марказларига,идораларга ва бошқа умумий маконларга кирган пайтида,жамиятга хоким бўлган қонунларга эргашиши лозим бўлади, агарда у ўзини жамиятдаги қонунларга мослаштира олмаса,жамиятни ташлаб кетиши керак, шу сабабли хам мусулмонлар секулярларнинг дорул куфрларида яшашдан манъ қилинишган, чунки улар ўзларини секуляристик қонунларга мослаштира олишмайди ва мослаштирмасликлари керак.

Шахс ўзини фикрига эга бўлиши мумкин ва хеч ким уни европани ўрта асрларидаги ақидаларни тафтиш қилиш  бўйича сўроқ-савол қилмайди,шунингдек хеч ким шахсни манзилини ичидаги амалларини жосуслик қилиб текшириб ўтирмайди,балки бундай ишлар жосуслик ва жиноят хисобланади, аммо бир киши бизни фарзандларимизни тарбияси учун ишга олинадиган ва фарзандларимизга таълим-тарбия берадиган бўлса,ёки хукумат марказлари,шўроларда бизларни устимизда хокимият бошқарадиган кишилар ёки росулуллох саллаллоху алайхи васалламни минбарларига ўтирадиган кишилар алббатта танлаб олиниши керак, исломий жамиятда шариат кўз- қараши бўйича мана бундай ишга лойиқ,муносиб киши бўлиши лозим.

Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху олдин зирор масжидини имоми бўлган кишини имом бўлишдан манъ қилди,мана бу киши хақида сўраб- суриштиргандан сўнг,унинг мунофиқлар тўдасининг мақсадларидан бехабар экани ва алдангани  маълум бўлади, бундан кейингина унга масжидга имом бўлишига рухсат берилган.

   Сизни ўзингиз хам уйланмоқчи бўлган пайтингизда ёки фарзандингизга муносиб қизни танламоқчи бўлсангиз ёки қизингизни турмушга бермоқчи бўлсангиз, инсоннинг жамиятдаги аввалги пойдеворини қуриш йўлида ўзингизни вазифангизга амал қиласиз ва бир вазифа,шаръий иш унвони остида албатта қаршингиздаги тарафни ақидаси,рафтори хақида сўраб-суриштирасиз. Чунки аллох таоло мусулмон аёлнинг ошкор  “олтиталик кофирларнинг” хаммаси билан турмуш қуришдан манъ қилган ва мусулмон эркакка хам секуляр кофир аёлларни никохига  олиши асли бароатни асосига кўра  манъ қилинган.  

Шундай бўлар экан аллохни шариатига пойбанд бўлган мусулмон учун танловлар, мана бу жамиятни аввалги пойдеворини қуришдан бошланади ва дорул исломни барча ижроий ташкилотларини, шўроларни,хукумат масъулларини танлашни ўз ичига олади ва шу тарзда дорул исломни энг юқори мақомдаги рахбарига етиб боради, бу ана ўша мужтахид ,фақих рахбар бўлиб ўзига хос шартлар асосида сайланади.

سَوال: اِیراندَه پرِیزِیدِینتنِی سَیلاوِی اوُچُون اِسلامِی فِکردَن باشقَه نَرسَه نَظَرِینگِیزدَه یُوقمِی، بِیر نِیچَه بِیر هِیل فِکرلِی کِیشِیلَرنِی تَنلَب آلِیشَدِی-دَه، مَنَه بُولَرنِی بِیرِینِی سَیلَنگلَر، دِییِیشَدِی؟ مَنَه بُو تَنلَب آلِیش اوُیِینلَرِی اِنسانلَرنِینگ آزاد سَیلاوِیگه قَرشِی اِیمَسمِی؟

جَواب: 9/12/57 شَمسِی یِیلدَه 99% سَیلاوچِیلَرنِی آوازِی بِیلَن یَشِیل رَنگ آرقَلِی، اِیران اِسلامِی جُومهُورِیَتِیدَن حِمایَه قِیلِینَدِی (کِیهان، 14 فَروَردِین 1357) وَ اِیککِینچِی اِنقِلاب وُجُودگه کِیلَدِی، اِیران دارُ الاِسلامِی تَرِیخِیدَه اوُنِی “مَدَنِیَت اِنقِلابِی” دِیب اِیسلَشَدِی، دَرحَقِیقَت مَنَه بُو لِیبِیرَل وَ چَپ سِکوُلارِیستِیک فِکرلَرگه قَرشِی بِیر نَوع مُبارَزَه بُولِیب، اِنستِیتوُتلَر وَ تَعلِیم مَرکَزلَرِیدَگِی سِکوُلارِیستِیک تَعلِیماتلَرنِی هَم مَمنُوع قِیلِینَدِی.

1359 یِیلنِی 29 فَروَردِینِیدَه آیَتُ الله خُمَینِی  اوُزِینِی مَعرُوضَه سِیدَه اِعلان قِیلَدِیکِی: “بِیزلَر اِقتِصادِی مُخاصَرَه لَر وَ حَربِی حَملَه لَردَن حَواطِرلَنمَیمِیز. بِیزلَر غَربنِی اِنستِیتوُتلَرِیدَن وَ یاشلَرِیمِیزنِینگ شَرق وَ غَربنِینگ مَنفَعَتلَرِی یوُلِیدَه تَعلِیم آلِیشلَرِیدَن حَواطِرلَنَمِیز.” شوُ سَبَبلِی هَم اوُ کِیشِینِی بُویرُوغِیگه بِینائاً 1359 یِیلنِی 22 خوُردادِیدَه اِنستِیتوُتلَر بُویِیچَه “مَدَنِی اِنقِلاب مَرکَزِی” تَشکِیل قِیلِینَدِی؛ مَنَه بُوندَن کِییِین اوُستازلَرنِی، اوُقِیتوُچِیلَرنِی اِیشگه آلِیش بُویِیچَه عِلمِی وَ عَقِیدَه وِی اِیککِی تَنلاو تَأیِینلَنَدِی، مَنَه بُو مَعقوُل وَ کامِل شَرعِی اِیش اِیدِی.

بِیر قانُونگه رِعایَت قِیلِینَدِیگن جَمِیعَتدَه شَخص اوُزِینِی خاص کوُز- قَرَشِیگه اِیگه بُولِیشِی وَ اوُزِینِی شَخصِی مَنزِیلِیدَه اوُزِیگه خاص شَخصِی عَمَللَرنِی اِجرا قِیلِیشِی مُومکِین. اَمّا باشقَه خانَدانلَرگه، کوُچَه گه وَ تَعلِیم مَرکَزلَرِیگه، اِدارَه لَرگه وَ باشقَه عُمُومِی مَکانلَرگه کِیرگن پَیتِیدَه، جَمِیعَتگه حاکِم بُولگن قانوُنلَرگه اِیرگشِیشِی لازِم بُولَدِی، اَگردَه اوُ اوُزِینِی جَمِیعَتدَگِی قانوُنلَرگه ماسلَشتِیرَه آلمَسَه، جَمِیعَتنِی تَشلَب کِیتِیشِی کِیرَک، شوُ سَبَبلِی هَم مُسُلمانلَر سِکوُلارلَرنِینگ دارُ الکُفرلَرِیدَه یَشَشدَن مَنع قِیلِینِیشگن، چوُنکِی اوُلَر اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرگه ماسلَشتِیرَه آلِیشمَیدِی وَ ماسلَشتِیرمَسلِیکلَرِی کِیرَک.

 شَخص اوُزِینِی فِکرِیگه اِیگه بُولِیشِی موُمکِین وَ هِیچ کِیم اوُنِی یِوراپَه نِی اوُرتَه عَصرلَرِیدَگِی عَقِیدَه لَرنِی تَفتِیش قِیلِیش بُویِیچَه سُوراق- سَوال قِیلمَیدِی، شوُنِینگدِیک هِیچ کِیم شَخصنِینگ مَنزِیلِینِی اِیچِیدَگِی عَمَللَرنِی تِیکشِیرِیب اوُتِیرمَیدِی،بَلکِی بوُندَی اِیشلَر جاسُوسلِیک وَ جِنایَت حِسابلَنَدِی، اَمّا بِیر کِیشِی بِیزنِی فَرزَندلَرِیمِیزنِی تَربِیَه سِی اوُچُون اِیشگه آلِینَدِیگن وَ فَرزَندلَرِیمِیزگه تَعلِیم- تَربِیَه بِیرَدِیگن بوُلسَه، یاکِی حُکوُمَت مَرکَزلَرِی، شُورالَردَه بِیزلَرنِی اوُستِیمِیزدَه حاکِمِیَت باشقَرَه دِیگن کِیشِیلَر یاکِی رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی مِنبَرلَرِیگه اوُتِیرَدِیگن کِیشِیلَر اَلبَتَّه تَنلَب آلِینِیشِی کِیرَک، اِسلامِی جَمِیعَتدَه شَرِیعَت کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه مَنَه بُوندَی اِیشگه لایِیق، مُناسِب بوُلِیشِی لازِم.

عُمَر ابن خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ آلدِین ضِرار مَسجِدِینِی اِمامِی بُولگن کِیشِینِی اِمام بُولِیشِیدَن مَنع قِیلَدِی، مَنَه بُو کِیشِی حَقِیدَه سُورَب- سُورِیشتِیرگندَن سُونگ، اوُنِینگ مُنافِقلَر توُدَه سِینِینگ مَقصَدلَرِیدَن بِی خَبَر اِیکَنِی وَ اَلدَنگنِی مَعلوُم بُولَدِی، بُوندَن کِییِینگِینَه اوُنگه مَسجِدگه اِمام بوُلِیشِیگه رُحصَت بِیرِیلگن.

سِیزنِی اوُزِینگِیز هَم اوُیلَنماقچِی بُولگن پَیتِینگِیزدَه یاکِی فَرزَندِینگِیزگه مُناسِب قِیزنِی تَنلَماقچِی بُولسَنگِیز یاکِی قِیزِینگِیزنِی توُرمُوشگه بِیرماقچِی بُولسَنگِیز، اِنساننِینگ جَمِیعَتدَگِی اَوَّلگِی پای دِیوارِینِی قوُرِیش یُولِیدَه اوُزِینگِیزنِی وَظِیفَه نگِیزگه عَمَل قِیلَسِیز وَ بِیر وَظِیفَه، شَرعِی اِیش عُنوانِی آستِیدَه اَلبَتَّه قَرشِینگِیزدَگِی طَرَفنِی عَقِیدَه سِی، رَفتارِی حَقِیدَه سُورَب- سُورِیشتِیرَسِیز. چُونکِی اَلله تَعالی مُسُلمان عَیالنِینگ آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِینگ” هَمَّه سِی بِیلَن توُرمُوش قوُرِیشدَن مَنع قِیلگن وَ مُسُلمان اِیرکَکگه هَم سِکوُلار کافِر عَیاللَرنِی نِکاهِیگه آلِیشِی اَصلِی بَرائَتنِی اَساسِیگه کوُرَه مَنع قِیلِینگن.

شوُندَی بوُلَر اِیکَن اَلله نِی شَرِیعَتِیگه پایبَند بُولگن مُسُلمان اوُچُون تَنلاولَر، مَنَه بُو جَمِیعَتنِی اَوَّلگِی پای دِیوارِینِی قوُرِیشدَن باشلَنَدِی وَ دارُ الاِسلامنِی بَرچَه اِجرائِی تَشکِلاتلَرِینِی، شُورالَرنِی، حُکوُمَت مَسئُوللَرِینِی تَنلَشنِی اوُز اِیچِیگه آلَدِی وَ شُو طَرزدَه دارُ الاِسلامنِی اِینگ یُوقارِی مَقامدَگِی رَهبَرِیگه یِیتِیب بارَدِی، بُو اَنَه اوُشَه مُجتَهِد، فَقِیه رَهبَر بوُلِیب اوُزِیگه خاص شَرطلَر اَساسِیدَه سَیلَنَدِی.

س. برای انتخاب رئیس جمهور در ایران شما فکری غیر از فکر اسلامی نمی بینید و چند همفکر را گزینش کرده اند و می گویند یکی را انتخاب کنید. این گزینش بازی ها مگر مخالف آزادی انتخاب انسانها نیست؟

ج: بعد از آنکه در 9/12/57  حدود 99% از رأی دهندگان با رأی سبز رنگ و آری خود، از جمهوری اسلامی حمایت کردند (کیهان، 14 فروردین 1358) انقلاب دوم رخ داد که در تاریخ دارالاسلام ایران به «انقلاب فرهنگی» از آن یاد می شود که در واقع نوعی مبارزه با افکار سکولاریستی لیبرال و چپ و ممنوعیت آموزش افکار سکولاریستی از مراکز دانشگاهی و آموزشی بود.

در روز- ۲۹ فروردین ۱۳۵۹- آیت الله خمینی در سخنرانی خود اعلام کرد: ” ما از محاصرهٔ اقتصادی و تجاوز نظامی نمی‌هراسیم. ما از دانشگاه‌های غربی و آموزش جوانان ما در جهت منافع شرق و غرب است می‌هراسیم.” به همین دلیل  به دستور او در ۲۲ خرداد ۱۳۵۹، «ستاد انقلاب فرهنگی » دانشگاه‌ها تشکیل شد؛ از این به بعد دو گزینش علمی و عقیدتی برای استخدام استادان و معلمین آموزشی به وجود آمد و این امری معقول و کاملاً شرعی بود.

توضیح اینکه در یک جامعه ی قانون مدارشخص می تواند برای خودش دیدگاههای خاص و اعمال فردی خاص خودش را در منزل خودش داشته باشد اما زمانی که وارد خانواده و کوچه و خیابان و مراکز آموزشی و اداری و سایر اماکن عمومی می شود باید تابع قوانین حاکم بر جامعه شود و چنانچه نمی تواند خودش را با قوانین جامعه وفق دهد باید جامعه را رها کند به همین دلیل مسلمین هم از سکونت در دارالکفرهای سکولار منع شده اند چون نمی توانند و نباید خود را با قوانین سکولاریستی وفق بدهند.

شخص می تواند افکار خودش را داشته باشد و کسی او را به سبک انگیزاسیون قرون وسطای اروپا مورد بازخواست قرار نمی دهد، و همچنین کسی شخص را در اعمال فردی داخل منزلش مورد تجسس قرار نمی دهد بلکه چنین کاری تجسس و جرم است، اما زمانی که باید کسی برای تربیت فرزند ما استخدام شود و فرزند ما را آموزش دهد یا قرار است در یکی از مراکز حکومتی و شوراها بر ما حاکمیت پیدا کند یا قرار است بر یکی ازمنابر رسول الله صلی الله علیه وسلم بنشیند باید گزینش شود، و باید کسی باشد که از نگاه شریعت شایستگی چنین کاری در جامعه ی اسلامی را داشته باشد.

عمر بن خطاب رضی الله عنه از امام شدن کسی که قبلاً امام مسجد ضرار شده بود منع کرد و بعد از آنکه او را مورد گزینش قرار داد و مشخص شد که از اهداف دارودسته ی منافقین خبر نداشته و جاهل بوده و فریب خورده آنوقت اجازه داد امام مسجد شود.

 خود شما هم زمانی که می خواهید ازدواج کنید یا برای فرزندتان دختری انتخاب کنید یا دخترتان را شوهر دهید و در شکل گیری اولین مجتمع انسانی به وظایف خود عمل کنید به عنوان یک وظیفه و امر شرعی حتماً وارد گزینش عقیدتی و رفتاری طرف مقابل می شوید. چون الله تعالی ازدواج زن مسلمان با تمام «کفار6گانه» ی آشکار را ممنوع کرده و ازدواج مرد مسلمان با کفار سکولار(مشرک) را نیز بر اساس اصل برائت به کلی ممنوع کرده است.

 پس گزینش برای یک مسلمان پایبند به شریعت الله از این کوچکترین مجتمع انسانی شروع می شود و تمام نهادهای اجرائی دارالاسلام چون شوراها و انتخاب مسئولین حکومتی را در بر می گیرد تا به بالاترین مقام دارالاسلام می رسد که همان رهبریت مجتهد و فقیه است که بر اساس شروط خاصی انتخاب می شود.

دانلود به صورت pdf:

دانلود به صورت ورد:

درس های مقدماتی/ درس سوم: شناخت طاغوت، اولین قدم در ورود به اسلام    

بسم الله و الحمدلله

«به راستی حمد و سپاس تنها لایق خداست او را شکر می‌گوییم و از او درخواست کمک و آمرزش می‌کنیم، و پناه می‌بریم به خدا از شرور نفس هایمان و از بدی های اعمالمان، هر کس که خدا او را هدایت کند هیچ کس نمی‌تواند او را گمراه کند و هر کس که خداوند او را گمراه نماید هیچ کس نمی‌تواند او را هدایت دهد و شهادت می‌دهم که هیچ اله بر حقی به جز الله نیست که تنها و بی‌شریک است، و شهادت می‌دهم که محمد بنده و فرستاده ی اوست».

• «ای کسانی که ایمان آورده‌اید آن چنان که شایسته است، از الله پرهیز کنید و نمیرید مگر آن که مسلمان باشید ».
• –         «ای مردم از پروردگارتان بپرهیزید، پروردگاری که شما را از یک انسان بیافرید و (سپس) همسرش را از نوع او آفرید و از آن دو نفر مردان و زنان فراوانی منتشر ساخت. و از خدایی بپرهیزید که همدیگر را بدو سوگند می‌دهید، و بپرهیزید از این که پیوند خویشاوندی را قطع کنید زیرا بی گمان خداوند مراقب شما است».
• –         «ای مؤمنان از الله پرهیز کنید و سخن حق و درست بگویید. در نتیجه الله اعمالتان را شایسته می گرداند و گناهانتان را می‌بخشاید. و هر کس از الله و پیامبرش فرمانبرداری کند، قطعاً به پیروزی و کامیابی بزرگی دست می‌یابد».

اما بعد: راست ترین سخن، کتاب خدا و بهترین روش، روش محمد صلی الله علیه و سلم است، و بدترین امور نوآوری در دین است، و هر تازه پیدا شد‌ه ای در دین، بدعت؛ و هر بدعتی گمراهی و هر گمراهی در آتش است.

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

الله متعال راز بعثت تمام فرستاده هایش را در میان تمام امتها اینگونه بیان می کند:

• وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ ۖ (نحل/36)و در ميان هر امّتى پيامبرى را برانگيختيم كه الله را عبادت کنید و از طاغوت دورى کنید.

و در مورد کسانی که این دستورش را انجام میدهند می فرماید:

• فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ(بقره/256) کسی که به طاغوت  کافر شود و به خدا ایمان آورد، به دستگیره ی محکمی چنگ زده است، که گسستن و پاره شدن برای آن نیست.

پس، تمام پیامبران در طول تاریخ برای این آمده اند که ابتدا به انسانها یاد بدهند که از طاغوت دوری کنند و کفر به طاغوت کنند، و به دنبال این امر مهم، عبادتهایشان رابه الله اختصاص دهند؛ و می دانیم عبادت،هم تمام امور زندگی انسان همچون اعمال قلبی و زبانی و بدنی  و مالی از کار کردن بگیرتا اقامه ی نماز، جهاد کردن، صدقه دادن، کسب علم و … و حتی شیوه ی مردن را نیز در بر می گیرد. به همین دلیل است که الله متعال امر می کند که: قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ* لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ (انعام/162-163) بگو در حقيقت نماز من و عبادتها و شعائر من و زندگى و مرگ من براى خدا پروردگار جهانيان است. او را شريكى نيست و بر اين [كار] دستور يافته‏ ام و من نخستين مسلمانم.

در این صورت، کفر به طاغوت مقدمه ای برای ایمان به الله و عبادت الله می شود. ایمان به الله و عبادت الله، طبقه ی دوم ساختمان عقیده ی مسلمان را تشکیل می دهد که بر روی کفر به طاغوت و دوری از طاغوت و تولیدات عقیدتی ضد توحیدی طاغوت بنا شده است، وهمه میدانیم که روی هوا نمی توان طبقه ی دوم ساختمانی را ساخت. بلکه، اول باید پایه های طبقه ی اول را استوار کنیم، به دنبال آن سراغ طبقه ی دوم و جزئیات طبقه ی دوم برویم. هرچه پایه های طبقه ی اول مستحکم تر و از روی علم و آگاهی بنا شوند، به همان میزان طبقه ی بعدی از استحکام و امنیت بالاتری برخوردار می شود.

پس، شناخت طاغوت و کفر به آن، امر بسیار مهمی است که بخش اساسی از عقیده ی مسلمان را تشکیل می دهد؛ و نصف رسالت تمام پیامبران در طول تاریخ بشریت بوده است، اما اگر همین الان در بسیاری از جوامع بروید و بپرسید تمام پیامبران برای چه چیزی آمدند؟ ممکن است کمتر کسی بتواند جواب قرآنی به شما بدهد، و اگر از آن ها بپرسید که کفر به طاغوت چیست؟ باز ممکن است کمتر کسی بتواند جواب صحیح بدهد، در حالی که نصف عقیده ی آن ها را تشکیل می دهد.

ادامه خواندن   درس های مقدماتی/ درس سوم: شناخت طاغوت، اولین قدم در ورود به اسلام