این اهل تفرق و گریزانان از عدالت و انصاف، چنان ثمرات تلخ و مصیبت باری برای جامعه ی مسلمین به بار آورده اند كه انسان صبور و بردبار هم گاه از اینهمه سطحی نگری و قشری گری ضد شرعی آنها دچار حيران و تعجب می شود که اینها چگونه با چسبیدن به یک دیپلماسی غلط ، با دین، جان، ناموس ، آبرو، عزت، مال، وطن و حتی موجودیت مومنین بازی می کنند؟
در کنار تجزیه و تفکیک و شناخت دقیق و درجه بندی شرعی دشمنان، باز باید دانست که دشمن از لحاظ میزان قدرت نظامی و تکنولوژی در چه سطحی قرار دارد و اینکه خود ما نیز در چه درجه ای از قدرت نظامی و سایر قدرتهای وابسته مثل قدرت اطلاعات و تخصص و غیره برخورداریم؟ آیا باید مثل غزوه حنین از کفاری چون صفوان بن امیه مشرک اسلحه قرض بگیریم؟[1]یا مثلاً با نصرانی های نجران پیمانی مبنی بر کمکهای نظامی ببندیم؟[2] یا در برابر ارتش دشمن حالت تهاجمی داشته باشیم مثل بدر و تبوک یا حالت تدافعی داشته باشیم مثل خندق؟
حالا چه کسی تشخیص می دهد که در وضع موجود روشها و شکلهای تطبیق قاعده ی قتال و جنگ با یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ باید چگونه باشد و کدام شکل و روش مناسب وضع موجود است؟ مشخص است که این کارِ افراد و گروههای متفرق نیست، بلکه تنها کار شورای متخصصین امور نظامی و اولی الامر این تخصص است که تابع یکی از «3ابزار»برتر هستند و رای آنها به همراه رای سایر متخصصین در سایر شئون مدیریتی جامعه از زبان رهبر به عنوان رای واحدی ارائه می شود.
تشخیص اینها تنها و تنها در حیطه ی شورای اولی الامر نظامی و امنیتی است که با ترکیب با داده های سایر شوراهای متخصصین در زمینه های تبلیغی و اقتصادی و… روح مطلب و انرژی نهائی آن توسط رهبریت که نماینده ی تمام شوراهای اولی الامر و نهادهای حکومتی است ارائه می شود.
در کل رهبریت جامعه ی اسلامی با تکیه بر نهادهای مختلف نظامی و امنیتی و اقتصادی و غیره که در اختیار دارد متناسب با «وضع موجود» ی که حاکم شده است به تجزیه و تفکیک دشمن و تمرکز بر دشمن اصلی دور یا نزدیک اقدام می کند و اینگونه بر اساس «وَما أَمَرْتُكُمْ بِهِ فأتوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ» پاسخی مناسب و شرعی برای یکی از «نیازهای روز» مومنین و دارالاسلام ارائه می دهد که متناسب با وضع موجود مومنین است.
پس معادله همان اصل ثابت است: میزان قدرت نظامی و چگونگی توزیع و به کارگیری این قدرت نظامی توسط رهبریت .
میزان قدرت نظامی و تشخیص شورای متخصصین تحت امر رهبریت است که تعیین می کند ما «در وضع موجود» «نیازهای روزمان» را چگونه برطرف کنیم، نه آراء افراد و گروههای متفرقی که همیشه به سوی عذاب و سستی و بی ابهتی و ذلیلی و شکست دعوت کرده اند.
اینجاست که رسول الله صلی الله علیه وسلم و به دنبال آن «یکی از 3ابزار»برتر راهکارهای شرعی را به مردم ارائه می دهند، و مسلمین در این گونه مسائل اجتهادی، قرآن و سنت صحیح را بر اساس فهم شورای متخصصین اولی الامری دریافت می کنند که متناسب با وضع موجود و نیازهای روزشان ارائه شده است.
آیا تخصصی مهمتر و حساس تر از رهبریت و فقه جهاد که « ذِروةُ سَنامِهِ» اوج قله ی رفیع اسلام است و با حفظ یا نابودی دین، جان، ناموس، عقل، آبرو، عزت، مال و وطن مسلمین سروکار دارد وجود دارد؟ پس نقشه، راهکار و مسیر صحیح حرکت را تنها از کانال شرعی و وحدت گرای رهبریت «3ابزار» برتر بگیر و اجازه هم نده اهل تفرق و ذلیلی در آن برایت سخن پراکنی شبه جهادی کنند و در مسیر اهداف دشمنان اسلام و مسلمین هدایت و خرجت کنند.
1 ـ ښکاره کفار چې غير له مرتدینو پر پنځو اصلی ډلو ویشل کیږی: الَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا…[سُوۡرَةُ الحَجّ : 17]
«كومو كسانو چي ايمان راوړ، او كوم كسان چي يهوديان شول، صابئيان (د ستورو عبادت کوونکي)، نصارا، مجوسيان (د اور عبادت کوونکي)، او كوم خلك چي مشرك شول،…»
☜ يهودان، صابئین، نصارا، مجوس، او مشرکین.☞
2- پټ داخلی کفار یا منافقین چې ځانته یې پخپله له مسلمانانو څخه هم دار او دسته برابره کړې ده او ځانونه یې په هغوي کې ورک کړي دي چې تشخیص د دغو دښمنانو له غولیدلو مسلمانانو څخه په دنیا کې مونږ ته غیر ممکن دی.
هغه مجرم مؤمنان چې ممکن دی په څه دلایلو سره له نورو مؤمنانو سره دښمنی وکړی.
ژباړه: «[اې پېغمبره (ص)!] له كافرانو او منافقانو دواړو سره په پوره طاقت مقابله وکړه. او له هغو سره ډېر سخت چلند وکړه. »
دلته که دقت وکړئ جهاد له ښکاره کفارو سره
له داخلی منافقینو سره پر جهاد کولو مقدم دی
له همدې امله ده چې اکثره وخت د منافقینو دار او دسته په پام کې نه نیول کیږی ته به وایی چې اصلا وجود نلری؛ او جهاد له منافقینو سره هم د نرم او تبلیغي برخه کې د را ګرځونګو عواملو په کارولو او داخلی مدیریت د هغوی دی، او دلته ګرم او مسلحانه جنګ پکار ندی، مګر داچې د کوم جرم مرتکب وګرځی چې حد پرې تطبیق شی یا داچې له دار الاسلام څخه بهر لاړ شی چې په دې وخت کې حکم یې د سکولرستانو حکم ته ورته کیږی.
په همدې خاطر امام طبری رحمه الله له ابن عباس رضی الله عنهما د «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْکُفَّارَ وَ الْمُنافِقينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ …»
اللهﷻ خپل پیغمبر ﷺ ته یې امر وکړ چې له کفارو سره په توره جهاد وکړی او له منافقینو سره پر ژبه باندې جهاد وکړی او د هغوي په نسبت له نرمۍ او مهربانی څخه کار مه اخلی. او یایی ویلی دي: « الْكُفَّار بِالْقِتَالِ، وَالْمُنَافِقِينَ : أَنْ تَغْلُظ عَلَيْهِمْ بِالْكَلَامِ».
له کفارو سره دې قتال او جنګ وشی او له منافقینو سره دې په توندې او غلیظې وینا له لارې برخورد وشی.
یا له حسن بن علی رضی الله عنهما نه روایت کوی چې: جَاهِدِ الْكُفَّارَ بِالسَّيْفِ، وَالْمُنَافِقِينَ بِالْحُدُودِ، أَقِمْ عَلَيْهِمْ حُدُودَ اللَّهِ.[1]
د منافقینو له دار او دستې سره د روانی جګړې
اړوند د قرآنکريم له دغو آیاتونو ور ها خوا، مګر د رسول الله ﷺ شدت قاطعیت او توندی مو د ضرار په تخریب کې نده لیدلې! چې په اسلامه ټولنه کې پر حزب جوړونکو او تفرقه اچونکو باندې د الهی حدودو اجرا ده؟
علاوه له دې نه، داخلی پټ کفار لکه د وریښمو چنجي په خواو شایی یوه ستره ټولګه له ککړو مسلمانو څخه را غونډ کړی او ځانونه یې د هغو ترمنځ ورک او پټ کړی دی داسې چې مونږ یې په دنیا کې د هغوی مخلوطه دار او دسته او د هغوي د لښکرو سیاهی وینو او پخپله د هغوي پر پیژندلو او تفکيک باندې هیڅکله قادر نه یو
، توطئه کونکي او اخلال گران او د تاریخ په وږدو کې مؤمنانو ته نږدې ترینه دښمنان! په دې وجود سره یې بیاهم په دنیا کې د مسلمانانو برخه ګڼل کیږی نه کفار او باید له هغو څخه ځان وساتو:« هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۖ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ» [سُوۡرَةُ المنَافِقون : 4]
« قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ » آیَتینی تطبیق قیلیشده “مَوجُود وَضِیعَتگه” و “بُوگوُنگی کوُنّی طلبلریگه” مُناسِب بُولگن بیر نَولی یُومشاقلیکنی مُسُلمانلرده کوُرسه بُوله دی، بُو نَرسه” صَلاحِیَتگه اِیگه بُولگن اِداری باسقیچلر” تامانیدَن اِجرا قیلیش مَرحَله سیگه آلیب کیلینَدی. بُو اِیشلر بیزلرگه یَقین بُولیشدَن ته شقه ری، “قدرَت” و “خَطر” و “دُشمَنّی تار- مار قیلیش” ده هَم اوزیگه حاص قائِده لر بارلیگینی و مُتَحَصِّصلرنینگ اورگه نیب تِیکشِیریب چیقیشلریدَن سُونگ جهادی دَرَجَه لرگه مُوافق رَویشده آخیرگی نَظر صادِر قیلینیشینی کورسَتیب توُریبدی. رسول الله صلی الله علیه وسلمدَن سُونگ مَنه بُو صَلاحِیتگه اِیگه اِداری باسقیچ، “اوُچته اَفضَل اَبزارنی” بیری بُولگن اوُلی اَمر شُورا سی بُولیب، اوُزینی واحید اِجماسی بیلن جَمیعَتنینگ رَهبَریَتینی تِیلیدَن اوُزینی واحید نَظرینی صادِر قیله دی.
یعنی بو فقهنی توشونیش، فهملش و دینده گی حکمتدیر،بو بیزنینگ یوزکی فکرلیدیگن جوده کوپ برادرلریمیز توشونیشدن عاجیز بولیب قالیاتگن نرسه بوله دی. اولر اوزلرینینگ شریعتنی جامع حالتده توشونمسلیک و جلاولنمگن حیسّییاتلری سببلی فقطگینه اوزلریگه ایمس، بلکی باشقه مسلمانلرگه هم جوده کوپ مشکیلاتلرنی کیلتیریب چیقه ریشگن و مجاهید مؤمنلرنی اصلاحگرانه مبارزلرینی، جهادینی برباد قیله دیگن ابزارگه ایله نیشگن.
رسول الله صلی الله علیه وسلم اوزینی احتیاریده گی حربی قدرتگه مناسب رویشده یقینیده بولگن، امّا “ضرر و خطری” کمراق کافر قبیله لرنی اوز حالیگه قوییب، “ضرر و خطری” کوپراق بولگن اوزاقده گی کافرلرگه بار کوچینی ته شلگن ایدیلر. او کیشی بو رویش بیلن کفر دنیا سیگه قندی قیلیب ینه ده قتّیقراق “تلفات” کیلتیریش بارسیده دقّت قیلگندیلر، بو آرده بیزلر هم فقه اصولّریدن آگاه کیشیلرگه معلوم بولگن شریعت مقصدلری بیلن آشنا بوله آله میز.
مثلا میثال تریقه سیده کیلتیردیگن بولسک، امامی شافیعی رحمه الله امّو کتابیده ایته دیکی: اگر دشمنّی حالتی، قدرتی تورلی- هیل بوله دیگن بولسه، اولرنی بیر توده سینی ضرری کوپراق، خطرلیراق بوله دیگن بولسه، امام انه اوشه ضرری کوپراق، خطرلیراق توده بیلن جنگنی باشلشگه حقّی بار، اونی بو ایشینی موشکل دیب حسابلنمیدی. اگر بو دشمنّی مسافه سی اوزاقراق بولسه هم مهم ایمس. منه بو نرسه نی ضرورت دیب قبول قیلیندی، باشقه پیتلرده مومکین بولمگن نرسه لر ضرورت وقتیده جائز بوله دی. رسول الله صلی الله علیه وسلمگه ییتیب کیلگن خبرگه کوره ، حارس ابن ابی ضرار او کیشینی قرشیسیگه حمله قیلیش اوچون قوشین ته یّارلیاتگن ایکن. بونی ایشیتگن رسول الله صلی الله علیه وسلم اونگه حمله قیلدیلر،منه شو پیتده او کیشینینگ اطرافلریده یقینراق جایلرده هم باشقه دشمنلر بار ایدی. ینه بیر باشقه واقعه ده ایسه، حالد ابن ابی صفیان ابن شخ رسول الله صلی الله علیه وسلمگه قرشی لشکر توپله یاتگنی حقیده خبر ییتیب کیلدی. او کیشی ابن انیسنی جونتیب اونی اولدیریشگه بویوردیلر، شو وقتده هم او کیشینینگ اطرافلریده یقینراق دشمنلر موجود ایدی. [1]
کوریب تورگه نینگیزدیک ،کافرلر تورلی درجه لرگه اجرتیلگه نی بیلن اصلیده اولرنی مسلمانلرگه قرشی جبهه سی عمومی بوله دی. بیز کافرلرنی دنیا سیگه عمومی بیر جمیعت صیفتیده قه رشیمیز کیرک، اگر اولر مسلمانلرنی ایچیگه سینگیب کیته دیگن بولسه، بو بیزنی فایده میزگه، حودّی شونگه اوحشب سکولاریستلر هم بیزلرگه قرشی همّه لری بیرلشگن حالده جنگ آلیب باریشدی.
[1] أبو عبد الله محمد بن إدريس الشافعي القرشي المطلبي ، الأم ، المحقق: رفعت فوزي عبد المطلب ،الاسکندریه ، دار الوفاء ۱۴۲۲ ق – ،ج۴ص۱۷۷ (فان اختلف العدو فکان بعضهم أنکی من بعض أو أخوف من بعض فلیبد الامام بالعدوا الأخوف أو الأنکی و لابأس أن یفعل. وان کانت داره أبعد ان شاء الله تعالی حتی ما یخاف لمن بدأ به لما یخاف من غیره مثلاً و تکون هذه بمنزلة الضرورة لأنه یجوز فی الضرورة مالا یجوز فی غیرها. وقد بلغ النبی عن الحارث بن أبی ضرار انه مجمع له فأغار النبی وقربه عدو أقرب من و بلغه أن خالد بن أبی سفیان بن شح یجمع له فأرسل ابن أنیس فقتله و قربه عدو أقرب)
Оятини татбиқ қилишда “мавжуд вазиятга” ва “бугунги кунни талабларига” муносиб бўлган бир навли юмшоқликни мусулмонларда кўрса бўлади, бу нарса “салохиятга эга бўлган идорий босқичлар” томонидан ижро қилиш мархаласига олиб келинади. Бу ишлар бизларга яқин бўлишдан ташқари, “қудрат” ва “хатар” ва “душманни тор-мор қилиш”да хам ўзига хос қоидалар борлигини ва мутахассисларнинг ўрганиб текшириб чиқишларидан сўнг жиходий даражаларга мувофиқ равишда охирги назар содир қилинишини кўрсатиб турибди. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг мана бу салохиятга эга идорий босқич, “учта афзал абзорни” бири бўлган улил амр шўроси бўлиб, ўзини вохид ижмоъси билан жамиятнинг рахбариятини тилидан ўзини вохид назарини содир қилади.
Яъни бу фиқхни тушуниш, фахмлаш ва диндаги хикматдир, бу бизнинг юзаки фикрлайдиган жуда кўп биродарларимиз тушунишдан ожиз бўлиб қолаётган нарса бўлади. Улар ўзларининг шариатни жомеъ холатда тушунмаслик ва жиловланмаган хиссиётлари сабабли фақатгина ўзларига эмас, балки бошқа мусулмонларга хам жуда кўп мушкилотларни келтириб чиқаришган ва мужохид мўъминларни ислохгарона муборазаларини, жиходини барбод қиладиган абзорга айланишган.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзини ихтиёридаги харбий қудратга муносиб равишда яқинида бўлган,аммо “зарар ва хатари” камроқ кофир қабилаларни ўз холига қўйиб,”зарар ва хатари” кўпроқ бўлган узоқроқдаги кофирларга бор кучини ташлаган эдилар. У киши бу равиш билан куфр дунёсига қандай қилиб янада қаттиқроқ “талафот” келтириш борасида диққат қилгандилар, бу орада бизлар хам фиқх усулларидан огох кишиларга маълум бўлган шариат мақсадлари билан ошно бўла оламиз .
Масалан мисол тариқасида келтирадиган бўлсак, имоми Шофеъий рохимахуллох умму китобида айтадики: агар душманни холати, қудрати турли-хил бўладиган бўлса,уларни бир тўдасини зарари кўпроқ, хатарлироқ бўладиган бўлса, имом ана ўша зарари кўпроқ, хатарлироқ тўда билан жангни бошлашга хаққи бор, уни бу ишини мушкил деб хисобланмайди. Агар бу душманни масофаси узоқроқ бўлса хам мухим эмас. Мана бу нарсани зарурат деб қабул қилинади, бошқа пайтларда мумкин бўлмаган нарсалар зарурат вақтида жоиз бўлади. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламга етиб келган хабарга кўра ,Хорис ибни Аби Зирор у кишини қаршисига хамла қилиш учун қўшин тайёрлаётган экан. Буни эшитган росулуллох саллаллоху алайхи васаллам унга хамла қилдилар, мана шу пайтда у кишини атрофларида яқинроқ жойларда хам бошқа душманлар бор эди. Яна бир бошқа воқеада эса, Холид ибни Аби Суфён ибни Шух росулуллох саллаллоху алайхи васалламга қарши лашкар тўплаётгани хақида хабар етиб келди. У киши ибни Анисни жўнатиб уни ўлдиришга буюрдилар,шу вақтда хам у кишининг атрофларида яқинроқ душманлар мавжуд эди. [1]
Кўриб турганингиздек, кофирлар турли даражаларга ажратилгани билан аслида уларни мусулмонларга қарши жибхаси умумий бўлади. Биз кофирларни дунёсига умумий бир жамият сифатида қарашимиз керак ,агар улар мусулмонларни ичига сингиб кетадиган бўлса, бу бизни фойдамизга, худди шунга ўхшаб секуляристлар хам бизларга қарши хаммалари бирлашган холда жанг олиб боришади.
Шундай бўлгач биз хам мана бу умумий нарсаларга эътибор билан қарашимиз лозим, ўзимиздаги қудратга муносиб равишда иш қилишимиз керак бўлади: уларни қайси бирини зарари ва хатари кўпроқ ,захарли илонни боши қаерда? Қандай қилиб мана бу умумий жамиятга кўпроқ, шиддатлироқ талафот, зарар етказа оламиз?
Энди “уч абзорни” салохиятга эга идора босқичи ўзини ихтиёридаги мутахассислари билан бирга, дунёга хоким бўлиб турган хозирги вазиятга муносиб равишда душманни қайси гурухини “зарар ва хатари” кўпроқ экани ва ўзидаги “қудратни” мезонига қараб, қуролли ва юмшоқ жангда жахондаги куфр дунёсига, махаллий диндан қайтганларга,мунофиқларни тўдасига,махаллий секулярзодаларга қандай қилиб кўпроқ “талафотни” етказиш борасида хукм содир қила олади.
Шундай экан исломий диёрларни жуда катта қисмларида американи аслий душман ва бошқа кофирларни байроқдори сифатида алохида эътибор билан қараладиган бўлса ,уларни мавжуд бўлишлари аслий душман ва унга бирлашганларни мавжудлигига нихоятда боғлиқ бўлади ,махаллий кичик кофирлар ва секулярзодаларга камроқ эътибор берилишини сабаби, қуйидаги далилга асосланган.
«إذا سقطَ الأصلُ سقط الفرع”
Аслий сабаб ўртадан кўтарилгач, уни кичкина бўлаклари, натижаси хам нобуд бўлади.
Сизларга бир мисол келтирмоқчиман. Суриядаги ужалон секулярни сотқин тўдасини оладиган бўлсак, фақат бир неча кун америка ва унга бирлашганлар томонидан ўз холига ташлаб қўйилди холос,буни натижасида кубанида уларни ихтиёрида фақат бир неча кўча қолган эди. Улар иккинчи марта хам шу холда ташлаб қўйилди ва буни оқибатида секуляр туркия хукуматини сотқинлари томонидан ифриндан роъсул айнгача қувиб ташланди.
Оли саъудни фосид режими ёки мусулмонларни тепасига хоким қилиб ўтқазиб қўйилган барча тоғутлар хам шунга ўхшайди. Буларни америка ва уни иттифоқчилари ушлаб туришибди,агар америка ва уни иттифоқчилари ўртадан олиб ташланса, ана ўша миллатни собит қадам кишиларин томонидан нобуд қилиб ташланади. Шундай бўлгач америка ва уни иттифоқчиларини ислом диёрларидан қувиб чиқариш, уларга хизмат қилаётган сотқинларни нобуд бўлиши билан баробардир.
التّابِعُ يَسقُطُ بسقوطِ المتبوع.
Бир муддат олдин тромп оли саъудни режимига нисбатан сут берадиган сигирни истелохини ишлатди ва мисисипидаги намойишчиларни хузурида қилган нутқини орасида айтишича: “биз сизларни химоя қиламиз, бизни химоямизсиз сизлар икки хафта хам қудратда туришга қодир эмассизлар.”
إِنَّه قَدْ صَدقَ وَهُو كَذوبٌ.
Шундай бўлгач, аслий кофирларга қарам бўлган хокимиятлар ва ранго-ранг партиялар, секуляристларни бир-бирига қарши гурухлари, мунофиқ ва секулярзодаларнинг тўдасининг зохирда исломгар бўлган хилма-хил партияларини хаммаси аслий иллат эмас маълул, натижа бўлади, агарчи уларни хаммасини ўртасида қаттиқ алоқа бўлган тақдирда хам.
[1] أبو عبد الله محمد بن إدريس الشافعي القرشي المطلبي ، الأم ، المحقق: رفعت فوزي عبد المطلب ،الاسکندریه ، دار الوفاء ۱۴۲۲ ق – ،ج۴ص۱۷۷ (فان اختلف العدو فکان بعضهم أنکی من بعض أو أخوف من بعض فلیبد الامام بالعدوا الأخوف أو الأنکی و لابأس أن یفعل. وان کانت داره أبعد ان شاء الله تعالی حتی ما یخاف لمن بدأ به لما یخاف من غیره مثلاً و تکون هذه بمنزلة الضرورة لأنه یجوز فی الضرورة مالا یجوز فی غیرها. وقد بلغ النبی عن الحارث بن أبی ضرار انه مجمع له فأغار النبی وقربه عدو أقرب من و بلغه أن خالد بن أبی سفیان بن شح یجمع له فأرسل ابن أنیس فقتله و قربه عدو أقرب)
در تطبیق « قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ » نوعی نرمشِ متناسبِ با «وضع موجود» و «نیازهای روز» مسلمین دیده می شود که توسط «مرجع ذی صلاح» به مرحله ی اجرا در می آید و به ما نشان میدهد که علاوه بر نزدیکی، ظوابط دیگری مثل «قدرت» و «خطر» و «نکایه» نیز وجود دارند که پس از بررسی های تخصصی رای نهائی در اولویت بندی های جهادی صادر می شود . بعد از رسول الله صلی الله علیه وسلم این مرجع ذی صلاح تنها شورای اولی الامر یکی از «3ابزار»برتر است که با اجماع واحدش رای واحدی را از زبان رهبریت جامعه ارائه می دهد.
این یعنی تفقه و فهم و حکمت در دین، چیزی که خیلی از برادران سطحی نگر ما از درک آن عاجزند، و با عدم فهم جامع شریعت، و با احساسات غیر مدیریت شده ی خودشان منبع مشکلات زیادی برای خود و سایر مسلمین و ابزاری جهت هدر دادن انرژی جهادی و مبارزاتی و اصلاحگرایانه ی مومنین مجاهد شده اند.
زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم متناسب با قدرت نظامی که داشت قبایل کافری که نزدیک و اقرب بودند اما «ضرر و خطر» کمتری داشتند را رها می کرد و به قبایل ابعد و دورتری می پرداخت که «ضرر و خطر» بیشتری داشتند و دقت می کرد چگونه می تواند به پیکره ی دنیای کفر بیشترین «نکایه» را وارد کند ما به مقاصدی در شریعت آشنا می شویم که بر آگاهان بر اصول فقه پوشیده نیست.
به عنوان مثال امام شافعی رحمه الله در الاُم می گوید: اگر حال دشمن و توان آنها گوناگون و مختلف بود، زيانبارتر وعده ای خطرناک تر بودند، امام می تواند مبارزه را با گروه خطرناک تر و یا مضرتر شروع کند و هیچ اشکالی ندارد، گرچه مسافتش از یک دشمن دورتر هم باشد. این به منزله ی ضرورت تلقی شده و هنگام ضرورت مواردی رواست، که در غیر آن جایز نیست. به رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر رسید که حارث بن ابی ضرار لشکری را برای حمله به ایشان تدارک می بیند، رسول الله صلی الله علیه وسلم به او حمله کرد. و این درحالی بود که در اطراف ایشان هم، دشمنی نزدیک تر وجود داشت. وبه رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر رسید که خالد بن ابی سفیان بن شح، لشکری را علیه ایشان سازماندهی می کند. ابن انیس را فرستاد، ایشان او را کشتند درحالی که دشمن نزدیک تری هم در کنارشان بود.[1]
بله، کفار با آنکه درجه بندی می شوند اما در کل جبهه ی واحدی هستند بر علیه مسلمین . ما دنیای کفار را مثل یک مجموعه نگاه می کنیم که تجزیه اونها به نفع ماست، همچنانکه سکولاریستهاهمگی برعلیه ما می جنگند « وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً» و همچنانکه عموم کفار بعضی اولیای هم هستند« وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ» پس ما هم به این کلیت نگاه می کنیم و می بینیم متناسب با قدرتی که داریم : کدام یک بیشرین ضرر و خطر را برای ما دارد و سر افعی کجاست؟ و چگونه می توانیم بیشترین نکایه و ضرر را به این کلیت وارد کنیم.
حالا مرجع ذی صلاح «3ابزار» با متخصصینی که در اختیار دارد می داند که متناسب با وضع موجودی که بر دنیا حاکم است «ضرر و خطر» کدامیک بیشتر است و متناسب با «قدرت»ی که دارد چگونه در جنگ نرم و مسلحانه بیشترین «نکایه» را بر دنیای کفر جهانی و ارتداد محلی و دارودسته ی منافقین و سکولار زده ی محلی وارد می کند.
پس زمانی که در بخشهای وسیعی از سرزمینهای اسلامی بر آمریکا به عنوان دشمن اصلی و پرچمدار سایر کفار تمرکز می شود و به بسیاری از کفار کوچک محلی و سکولار زده های بومی که موجودیت آنها به موجودیت این دشمن اصلی و متحدین آن بستگی دارد اهمیت کمتری داده می شود به این دلیل است «إذا سقطَ الأصلُ سقطَ الفرعُ» با از بین رفتن علت و اصل، معلول و فرع هم از بین می رود .
یک مثال برای شما بزنم. همین مزدوران سکولار اوجالان در سوریه را در نظر بگیرید. تنها چند روز توسط آمریکا و متحدینش رها شدند مگر ندیدید که فقط چند کوچه در شهر کوبانی برایشان مانده بود؟ یا مگر ندیدید که برای بار دوم هم که توسط آمریکا رها شدند چگونه توسط مزدوران حکومت سکولار ترکیه از عفرین تا راس العین رانده شدند؟
رژیم فاسد آل سعود و تمام طاغوتهای دست نشانده ی حاکم بر مسلمین نیز همین گونه اند . اینها را آمریکا و متحدینش نگه داشته اند و بدون آمریکا و متحدینش اینها خود به خود توسط ثابت قدمان همان ملت نابود می شوند و تمرکز بر آمریکا و متحدین او و بیرون راندن آنها از سرزمینهای اسلامی مساوی است با نابودی مزدورانشان. التّابِعُ يَسقُطُ بسقوطِ المتبوع.
همین چند وقت پیش بود که ترامپ از اصطلاح گاو شیرده برای رژیم دست نشانده و فاسد آل سعود استفاده کرد و در جمع راهپیمایان می سی سی پی گفت من به شاه سعودی گفتم: ” ما از شما محافظت میکنیم و بدون حمایت ما حتی دو هفته نیز در قدرت نخواهید بود”. إِنَّه قَدْ صَدقَ وَهُو كَذوبٌ.
پس این حاکمیتهای دست نشانده و اینهمه حزبهای رنگارنگ و متضاد سکولاریستی و احزاب متنوع دارودسته ی منافقین و سکولار زده های به ظاهر اسلامگرا معلول هستند نه علت اصلی، هر چند رابطه ی تنگاتنگی بین اینها وجود دارد.
[1] أبو عبد الله محمد بن إدريس الشافعي القرشي المطلبي ، الأم ، المحقق: رفعت فوزي عبد المطلب ،الاسکندریه ، دار الوفاء ۱۴۲۲ ق – ،ج۴ص۱۷۷ (فان اختلف العدو فکان بعضهم أنکی من بعض أو أخوف من بعض فلیبد الامام بالعدوا الأخوف أو الأنکی و لابأس أن یفعل. وان کانت داره أبعد ان شاء الله تعالی حتی ما یخاف لمن بدأ به لما یخاف من غیره مثلاً و تکون هذه بمنزلة الضرورة لأنه یجوز فی الضرورة مالا یجوز فی غیرها. وقد بلغ النبی عن الحارث بن أبی ضرار انه مجمع له فأغار النبی وقربه عدو أقرب من و بلغه أن خالد بن أبی سفیان بن شح یجمع له فأرسل ابن أنیس فقتله و قربه عدو أقرب)
Яхудлар билан 12 имомлик шиъаларни ўртасида алоқа ва халқани ижод қилиш.
Холид хўромий.
Мусулмонларни ўртасида ( оли саъудни салтанатига хизмат қиладиган салафийларга ўхшаш ва …….) кимсалар бор бўлиб, улар шифохоналардаги тозаловчи хизматчилар даражасида ё жуда бўлмасам хамшира даражасида илмга эга бўлган кимсалардир, аммо одамларни жохиллигидан суистефода қилган холда ўзларини мутахассис жаррохларни ўрнига қўйиб олишган ва бу кимсалар мусулмонларни жони ва дунёвий хаёти билан ўйнашишади. Мана бу кимсаларни кўпи уламойи суъ вар рувайбиза бўлиб исломийга ўхшаш адабиётлар билан ислом ва мусулмонларга қарши жанг қилиш билан машғулдирлар.
Мухаммад Ғаззолий ўзининг оли саъуднинг мадхалий салафийлари билан бўлиб ўтган бахси хақида ривоят қилиб айтадики:
سمعت من هؤلاء یقول فی مجلس علم : إنّ للشیعة قرآنا آخر یزید و ینقص عن قرآننا المعروف فقلت له : أین هذا القرآن ؟ و لماذا لم یطّلع الإنس و الجن علی نسخة منه خلال هذا الدهر الطویل ؟ لماذا یساق هذا الافتراء… و لماذا هذا الكتاب علی الناس و علی الوحی .
Шундай кишилардан бирини илм мажлисида бундай деяётганини эшитдим: шиъаларда бир қуръон бор бўлиб бу қуръонда бизнинг қуръонимиздаги баъзи оётлар йўқ, аммо уларда бор бўлган баъзи оятлар эса биздаги қуръонда топилмайди. Шунда мен унга қараб айтдимки: сиз айтаётган мана шу қуръон қаерда? Қандай қилиб 14 асрдан буён шиъаларни олдида шундай қуръон бўлади-ю, лекин инсон ва жин зотини бундан хабари йўқ? Нима учун бундай тўқима ёлғон нарсаларни одамларнинг ўртасида ёйиб юрибсан? Нимага бу тўқима ёлғонни шиъаларга, қуръонни вахийсига нисбатлаб гапиряпсан?
Мана бу табақадан ташқари , илмини даражаси фақат махсус табақадаги фикр эгаларига мактабларда дарс бериш ёки ўқитувчилик қилиш даражасида бўлиб, илмни воқеиятга татбиқ қилиш буйича хеч қандай мутахассисликга эга бўлмаган бошқа бир табақа хам бор , аммо улар шу холатда хам жаррохлик амалларига қўл уришади. Мана буларга ўхшаш китобхона уламолари илмни татбиқ қилаётган кишиларни мухокама қилишга ва махсус жойларда, алохида шароитларда жисмларни жаррохлик қилишга муносиб шахс хисобланишмайди , энди улар ўзларини мутахассис, жаррох деб номлаб олишлари хақида гапирмаса хам бўлади.
Мана бу кимсалар мусулмонларнинг огох душманлари сафида кўп фожеаларга сабаб бўлишди, уларнинг бу жиноятларини яшириб қўйишни иложи йўқ. Бу ерда бизни мавзуйимизга алоқаси бўлган нуқта шуки, баъзи бир кимсалар ғуллот билан 12 имомлик шиъаларни ўртасидаги фарқни хисобга олмаган холда , яхудлар билан 12 имомлик шиъаларни орасида боғловчи бир халқани вужудга келтиришга харакат қилишяпти; қарама- қарши жибхадаги яхудлар ва жахондаги бошқа кофирлар хам мана бу тўқима ёлғонни, қонли сенариони ёқлаб чиқишяпти ва ихтилофларни янада чуқурлаштиришга харакат қилиб, 12 имомлик шиъалар билан суннийларни ўртасида жанг ижод қилиш учун фитналарни келтириб чиқаришяпти.
Қуйидаги нарса хам жуда хам ажойиб нарсадир , унда 96 шамсий йилда мурдод ойидаги исроилда чоп қилинган “маъориф” газетасида америкалик стротегия мутахассиси “марк холмез” томонидан ёзилган мақолада айтилишича: ” шиъалар ва хусийлар бизларни мақсадларимиз йўлида ишлашади. Улар бизларнинг ўрта шарқдаги абзоримиз хисобланишади. Агар улар бўлмаганда, биз фирқалараро жангларни йўлга қўйишга қодир бўлмаган ва араб мамлакатларини бўлак- бўлакга ажрата олмаган бўлардик. Уларнинг динини баракоти сабабли европани устидаги исломни босимини камайтирдик ва мана шу мазхабни баракоти сабабли ислом динини бузиб кўрсатишга ва ислом тарихини нотўғри изохлашга муваффақ бўлдик.” Мана бу одам сўзида давом этиб айтадики: ” мана бу мазхабни ёрдамида биз масжидларни ўрнига хусайнияларни қўйдик. Бу хусайнияларда қасос олиш хиссини кучайтирадиган жозибали маросимлар ўтказилади ва уни натижасида эса ахли суннатни ўлдиришгача етиб борилади . Шиъа мазхабини ёрдамида хаёлий мақбара ва қабрларни каъбани ўрнига қўйдик ва шиъаларни хажга боришни ўрнига мана бу маконларга йўналтирдик.”
Марк холмез сўзини давом эттириб ёзадики: “мана бу ердаги ажабланадиган нарса шуки, шундай мазхабни борлигига қарамасдан , яхудий ё масихий ислом пайғамбарини тахқирласа мусулмонлар кўчаларга оқиб чиқиб уни тахқирига эътироз билридишади , аммо бир шиъа телевизорда зохир бўлиб пайғамбарни аёлларига таъна қилса ва у зотни асхобларига дашном берса ва қуръонни ўзгартирилган деб санаса хам хеч ким бунга эътироз билдириб қаршилик қилганини кўрмаймиз.”
У бунга яна қўшимча қилиб айтадики: ” шиъаларни асосини ахли суннатга нисбатан кина ва нафратни устига бино қилдик. Бу ишни уларнинг хиссиётларини қўзғатиш ва ақлларини ишдан чиқариш орқали бажаришга қодир бўлдик. Интиқом олиш хиссини қўзғатиш учун жозибали маросимларни ўтказдик ва уларни мол ва жонлари билан бизларни фойдамизга жанг қилишга йўналтирдик.” Уни ёзишича: ” биз уларни махдий номли шахсни чиқиб келишини кутиш ва ғамини тортиш вазиятига ташлаб қўйдик. Шиъаларни барча тақлид қилиш идора босқичлари яхудийларни хохомонлари (муллолари) билан жуда яқин алоқада юришади ва бир-бирлари билан хамкорлик қилишади. Шиъаларни динига асос солган шахс бир яхуд бўлгандан кейин, бу динни тизгини бизларни қўлимизда туриши аниқ бир нарса. Бизлар уларнинг ақллари ва фикларини мана шу равиш орқали йўналтиришга қодир бўлдик. Мана бу программани йўқотишни иложи йўқ, чунки унда биз қасос олиш ва кина хиссига диққатни марказлаштирганмиз.”
Хурматли биродарлар ва опа-сингиллар: мана бу хийла –найранг ва сенориони ўқиш орқали мана бу тухматлар америкалик стратегия мутахассисининг инглиз тили воситасида айтилгани билан аслида бу ахли суннат гурухларига тегишли эканлиги ва исроилдаги яхудларнинг канали орқали нашр қилинганлиги хам сизларни шубхага солмайдими?
Мана шунга ўхшаш минглаб тўқима гапларни, ёлғонларни ахли суннатга тегишли мажозий каналларда,спутник каналларда хатто атеистларни ва бошқа секуляристларни каналларида кўрмаганмизми?
Сизни назарингизда росулуллох саллаллоху алайхи васалламга эргашган кишиларнинг мана бу холатда аллохни шариатининг душманлари қўлидаги абзорга айланиб юришлари ва ислом тарихи хамда бутун жахон жамиятига масхара бўлиб қолишлари уят эмасми?
در میان مسلمین عده ای از افراد (همچون سلفی های درباری آل سعود و…) وجود دارند که در حد نظافتچی داخل بیمارستانها و یا در نهایت در حد یک پرستار علم کسب کرده اند و با سوء استفاده از جهل مردم در جایگاه جراحان متخصص قرار گرفته و با جان و زندگی دنیوی مسلمین بازی می کنند. بیشتر این افراد علمای سوء و الرویبضه ای هستند که با ادبیاتی شبهه اسلامی به جنگ اسلام و مسلمین مشغول شده اند .
محمد الغزالی در جریان بحث با یکی از سلفی های مدخلی آل سعود روایت می کند که : سمعت من هؤلاء یقول فی مجلس علم : إنّ للشیعة قرآنا آخر یزید و ینقص عن قرآننا المعروف فقلت له : أین هذا القرآن ؟ و لماذا لم یطّلع الإنس و الجن علی نسخة منه خلال هذا الدهر الطویل ؟ لماذا یساق هذا الافتراء… و لماذا هذا الكتاب علی الناس و علی الوحی .
از یکی از اینها در مجلسی علمی شنیدم كه میگفت : شیعیان یك قرآنی دارند كه نسبت به قرآنی كه ما داریم برخی از آیات را ندارد و برخی از آیاتی هم دارند كه ما نداریم . من به او گفتم : این قرآنی كه میگوئید ، كجاست ؟ چطور قرآنی این چنینی در طول چهارده قرن نزد شیعه است ولی نه انسانی و نه جنّی تا به حال بر این قرآن اطلاع پیدا نكرده است ؟ چرا این افتراء را در میان مردم پخش میكنی ؟ چرا چنین افترائی بر شیعه و بر وحی قرآن مطرح میكنی ؟[1]
علاوه بر این طبقه، کسان دیگری هم هستند که علم آنها تنها درحد تدریس خط فکری خاص در مدارس و معلمی گری است و در تطبیق علم بر واقع تخصصی ندارند و باز اقدام به جراحی می کنند . این دسته از علمای کتابخانه ای شایستگی قضاوت در مورد کسانی که در حال تطبیق علم بوده و در مکانهای خاص و شرایط ویژه در حال جراحی جسم هستند را ندارند چه رسد به اینکه خود را متخصص و جراح بنمایانند.
این افراد در کنار دشمنان آگاه مسلمین مرتکب فجایعی شده اند که غیر قابل کتمان است . آنچه به موضع ما ربط دارد تنها ذکر این نکته است که عده ای بدون در نظر گرفتن تمایز میان غلات با شیعه ی امامی تلاش دارند میان یهود با شیعه ی امامی حلقه ی ارتباطی برقرار نمایند؛ در جبهه مقابل نیز فورا یهود و دیگر کفار جهانی از این دروغ و سناریوی خونین استقبال نموده و سعی دارند جهت عمیق تر نمودن اختلاف و ایجاد جنگ میان شیعیان امامی با اهل سنت به این توطئه دامن بزنند .
جالب است بدانید در ماه مرداد 96 شمسی روزنامه “معاریف” چاپ اسرائیل در مقاله ای از زبان “مارک هولمز” استراتژیست آمریکایی به وضوح بیان می کند:
” شیعیان و حوثی ها در راستای اهداف ما کار می کنند. آنها یکی از ابزارهای ما در خاورمیانه هستند. اگر آنها نبودند، ما نمی توانستیم جنگ فرقه ای به راه اندازیم و مملکت عربی را بخش بخش کنیم. به برکت دین آنان بود که فشار اسلام را از سر اروپا کم کردیم و همچنین به برکت همین مذهب توانستیم دین اسلام را تحریف کنیم و تاریخ اسلام را مشوه نشان دهیم.
وی ادامه داد: «به کمک این مذهب حسینیه ها را جایگزین مساجد کردیم. حسینیه هایی که در آن مراسمی جذاب برای برانگیختن حس انتقام برگزار می شود و نتیجه آن می شود کشتن اهل سنت. به کمک مذهب شیعه توانستیم مرقد ها و ضریح های خیالی را جایگزین کعبه کنیم و شیعیان را به جای رفتن به حج به سوی این اماکن سوق دهیم.»
مارک هولمز در ادامه چنین نوشت: «خیلی عجیب است با وجود چنین مذهبی، وقتی یک نفر یهودی یا مسیحی به پیامبر اسلام توهین می کند، مسلمانان به خیابان ها میریزند و به توهین او اعتراض می کنند اما وقتی یک شیعه در تلویزیون ظاهر می شود و به همسران پیامبرشان طعنه میزند و اصحابش را دشنام می دهد و قرآن را تحریف شده می داند، هیچ اعتراض و مخالفتی از سوی کسی نمی بینیم.»
وی افزود: «اساس شیعه را بر یک چیز بنا نهاده ایم و آن حقد و کینه از اهل سنت است. این کار را با جوشاندن احساسات آنها و از کار انداختن عقلشان صورت دادیم و با برگزاری مراسمی جذاب برای برانگیختن حس انتقام، آنها را وادار کرده ایم تا با مال و جانشان، به نیابت از ما بجنگند.»
او نوشت: «آنان را در انتظار ظهور شخصی وهمی به اسم مهدی رها کرده ایم. و تمام مراجع تقلید شیعه در ارتباط تنگاتنگ با خاخامان یهودی هستند و با همدیگر همکاری می کنند. چگونه دین شیعه ساخته دست ما نباشد در حالی که مؤسس آن یک شخص یهودی بود. ما توانستیم فکر و عقل آنان را به این شیوه جهت دهی کنیم. از بین بردن این برنامه بسیار سخت است چون در آن بر حس انتقام جویی و کینه تمرکز کرده ایم»
برادران و خواهران گرامی: با مطالعه ی این توطئه و سناریو شما فکر نمی کنید که این اتهامات در اصل مال دسته هائی از اهل سنت است که با زبان انگلیسی یک استراتژیست آمریکائی و از کانال یهود در اسرائیل منتشر می شود؟ آیا ما هزاران بار این توهمات و دروغها را در شبکه های ماهواره ای و شبکه های مجازی منتسب به اهل سنت و حتی آتئیستها و سایر سکولاریستها ندیده ایم؟
به نظر شما شرم آور نیست که پیروان رسول الله صلی الله علیه وسلم اینگونه ابزار دست دشمنان قانون شریعت الله قرار گرفته و مسخره ی تاریخ اسلام و مجامع بین المللی گردند؟
[1] دفاع عن العقیدة و الشریعة ، ص 253 ، 264 طبع مصر عام 1975 الطبعة الرابعة
12 имомлик шиъаларга мансуб бўлган ғуллотларни турлари.
Холид хўромий.
Бир қанча шиъа тадқиқотчилари ва олимларининг айтишларига қараганда шиъа ғуллотларини уч қисмга ажратса бўлади: а) Али алайхиссалом хақида ғулув қилиб у кишини худо дейдиган кимсалардир, улар “алиюллохийлар” номи билан машхур бўлишган. Б) Улар Али алайхиссаломни ахли байтлари (хонадонлари) хақида ғулув қилиб улар хақида баъзи бир сифат ва хусусиятларни бор деб эътиқод қиладиган кишилардир, лекин мана бу маъсум хонадонни ўзида бундай эътиқод топилмайди. В) бу гурухни эътиқоди бўйича имомни танишлик билан инсон барча ибодат ва вожиботлардан бениёз бўла олади; шунинг учун хам ахли байтни дўстлиги, вилояти сабабли тахорат, намоз, рўза, хаж ва закотни тарк қилишади. [1]
Мана бу гурухдаги ёзувчиларни назаридан четда қолиб кетган нарса шуки: ички яширин кофирлар ( мунофиқлар тўдаси) ўша куннинг шароитига, махсусан хоким бўлиб турган харбий қудратга муносиб равишда қадам ташлашарди. Шу сабабли хам маълум мархалаларда ўзларининг ишончларини фақат баъзи бир қисмини баён қилишар ва заминаси муносиброқ бўлиб кўринган бошқа мархалаларда қадамларини тезлатишарди. Хатто хоким бўлиб турган шароит уларни орқага қадам ташлашга хам мажбур қилар ва оқибатда улар ўзларини нифоқ қобиқларига янада кўпроқ яшириниб олишарди.
Яширин ички кофирлар ( мунофиқлар тўдаси) нинг ақидаларини баён қилиш ва даражама-даража ошкор бўлишдаги мана бу харакатлари,баъзи бир кишиларнинг уларни тақсимлаш борасида хато қилишларига ва уларни икки гурухга яъни худосиз ғуллот хамда шиъаларни гурухини ичидаги ғуллот деб, ажратишларига боис бўлган эди. Мана бу заминада шундай тақсимлашни тарафдорларидан бўлган ёзувчиларни бирини айтишича: “ғулув ва ғулув қилувчиларни текшириб чиқгандан сўнг, уларни икки қисматга худосиз ғуллот ва гурухни ичидаги ғуллотга тақсим қилса бўлади. Худосиз ғуллотлар имом алайхиссаломларни худони шаънига кўтариб уни даражасида деб эътиқод қилишарди ва шиъаларни китобларида уларни тайёра ғуллоти, мазхабни фасодчилари,эътиқодни фасодчилари ва аралаштириш ахли деган номлар билан аталади. Гурухни ичидаги ғуллотларни хам муфаввиза ва иртифоъ ахли деб номланган , бу кишилар имомларга илм, чегарасиз қудрат,мўъжизалар ва шунга ўхшаш нарсаларни нисбатлаб, уларни башариятдан хам юқоридаги ғайри табиий мавжудот сифатида келтиришади.” [2]
Инки яширин кофирларга нисбатан муомала қилиш борасида қуръонни оятларига ва росулуллохни сийратларига ва у зотни ўринбосарларини муомаласига эътибор берадиган бўлсак, бу дунёда ички яширин кофирларни фақат баъзи мархалаларда мусулмонлар жумласидан деб хисобласа бўлади холос, бўлиб хам бу мархалада улар зохирда шаръан мусулмонларга ўхшаб амал қилишлари лозим бўлади ; лекин аллохни шариатини бир қисмини ё хаммасини ошкора четга суриб қўйишадиган ва мусулмонларни қаршисидаги хос бир фирқани қолибида ўзларини кўрсатадиган бўлишса ва мана шу яширин кофирлар ўзларини унга нисбатлаган исломий фирқаларни рахбарияти уларни ўзини фирқасидан эмаслигини айтиб, такфир бўлганликлари хақида фатво содир қиладиган бўлса, мана бу холатда уларни шиъа ё сунний бўлган хар қандай исломий фирқаларни бирига нисбатлаш огох ва ақлли одамга ярашадиган иш эмас .
Ички яширин кофирларни ( шайтонни ошкор намояндаларини) исломий фирқаларни бирига нисбатлаш, ана ўша фирқани ўзи учун хар қандай ташқи душмандан кўра хатарлироқдир. Чунки бу иш ана ўша фирқани ақидасини булғаниши ва ичкаридан тартибсизликни ижод қилиб уни ёлғизланиб қолишига сабаб бўлибгина қолмасдан, балки бу жамоатни бошқа инсонларни назарида тизгингиз,бефарқ, ғайратсиз, фосид, вахший, ахмоқ,орқада қолган…….. холатда кўрсатади. Жисмоний куч ишлатишни муқаддимаси бўлган умумий шубха ва нафратланишни ривожлантиб уларни қирилишига майдонни тайёрлаб беради . Ўзларини сафларини ошкора ажратиб олиб алохида гурух,оқим бўлиб олган ички яширин кофирларни исломий фирқаларни бирига нисбатлашлик шундай натижаларга олиб келгандан сўнг ,бундай иш ақллик дўстни иши бўлиши мумкин эмас.
