س: با توجع به وضعیت جغرافیایی افغانستان و نبود داد و ستد، صرف شعار حکومت یا امارت یا دولت اسلام بدون راهکاری برای بر طرف کردن نیازهای اولیه مردم موجب بدبین شدن مردم نسبت به حکومت داری اسلامی نمیشود؟
(متن کامل مطلب)
ج: رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: كُلُّكُمْ راعٍ، وكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ، الإمامُ راعٍ ومَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ؛[1] همه شما شبانید وهمه شما مسئول رعیت خودهستید؛ امام شبان است ومسئول رعیت خویش است. امام و رهبر دارالاسلام که شورای اولی الامر در تخصصهای مختلف نظامی و غیر نظامی را در اختیار دارد باید رعيتِ خودش را به مسیری هدایت کند و به جايي ببرد كه شرعاً به درد این زیردستان ميخورد و اقداماتش از نگاه شریعت الله به نفع رعیتش باشد و شهروندانش را از مضرات دشمنان حفظ کند.
بزرگترین ابزاری که می تواند بعد از آموزش ایمان و قیامت شناسی و نصرت الله باعث قوی شدن مومنین و حرکت قدرتمندانه ی آنها در مسیر ترقی صحیح و رفع مشکلات شود «وحدت اسلامی» میان مومنین و حرکت در مسیر مومنین «سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ » است. الله تعالی می فرماید: هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ* او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسّط مؤمنان تقویت و پشتیبانی کرد.* وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ (انفال/62-63) و در میان آنان الفت ایجاد نمود، اگر همه آنچه در زمین است صرف میکردی نمیتوانستی میان دلهایشان انس و الفت برقرار سازی . ولی الله میانشان انس و الفت انداخت، چرا که او عزیز و حکیم است.
پس حرکت در مسیر وحدت اسلامی اولین اصل و استراتژی برای رهبریت است که میزان درک شرعی و دلسوزی او نسبت به «دین الله» و «بندگان الله» به عنوان دو امانتی که در اختیارش هستند را نشان می دهد.
امروزه، زمانی که به برنامه های اقتصادی، و مدیریت این برنامه ها، و مبارزه با مفاسد اداری توسط امارت اسلامی نگاه می کنیم متوجه می شویم که امارت اسلامی در «وضع موجود» و به تدریج و بر اساس توانائی هایی که دارد در حال پاسخگوئی به «نیازهای مادی و امنیتی روز» مردم افغانستان است و الله تعالی بر هر کسی به اندازه توانائی های او تکلیف واجب می کند:لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ (بقره/286) اما به نظر می رسد در زمینه ی وحدت اسلامی یا حداقل در زمینه ی ایجاد اتحاد اسلامی و تشکیل جبهه ای واحد با دارالاسلام ایران قدمهای کوتاهتری برداشته است که می تواند به حرکت بیداری اسلامی مومنین و حرکت روبه جلو دارالاسلام و جبهه جهاد عالمی بر علیه دشمنان اصلی سکولار و صهیونیستها آسیب رسان باشد.
در اینجا مومنین باید نگاه کنند که آیا مسئولین دارالاسلام به اندازه ی توانائی های خود جهت رفع این مشکلات اقتصادی و تامین نیازهای اولیه ی مردم تلاش می کنند یا در انجام وظایف شرعی خود کوتاهی می کنند؟ اگر با توجه به اینهمه محدودیتی که توسط کفار سکولار جهانی و طاغوتهای منطقه ای برایشان به وجود آمده است جامعه را در مسیر درست هدایت می کنند باید با پشتکار و صبر و توکل بر الله در کنار آنها بود.
هر کسی می تواند وضعیت مناسب امنیتی مسلمین افغانستان را به نسبت به اداره ی دست نشانده ی قبلی کابل ببیند، و همه می دانند که امارت اسلامی میراثدار چند دهه فقر اقتصادی عمومی و فراگیر و بخصوص میراثدار جامعه ای با 20سال فساد اداری مزدوران آمریکا و ناتو و فقر تصنعی این مزدوران غارتگر است و امارت اسلامی در این حالت گذار جهت تغییر این وضعیت بد معیشتی نیاز به زمان و پشتیبانی سایر مومنین و بخصوص دارالاسلام ایران دارد، همچنانکه تمام کشورهای این دارالکفرهای سکولار درحال گذار مثل ژاپن و کره جنوبی و چین و آلمان و غیره در مسیر ترقی اقتصادی خود از پشتیبانی و حمایت سایر دارالکفرهای قدرتمند لیبرال یا سوسیالیست همفکر خود برخوردار بودند.
این وضعیت بد اقتصادی دارالاسلام تازه تاسیس امارت اسلامی افغانستان با دارالاسلام مدینه در عهد رسول الله صلی الله علیه وسلم و فقر شدید اقتصادی اهل صفه شباهت هایی دارد و حتی می توان شباهتهائی به دارالاسلام ایران در اوایل انقلاب اسلامی 57 را در آن پیدا کرد که اکثریت مطلق مردم ایران از بسیاری از نعمتهای اقتصادی و بهداشتی و آموزشی و غیره محروم بودند و صدام حسین سکولار نیز از جانب آمریکا و ناتو و شوروی و دول مزدور عرب جنگی نیابتی را بر دارالاسلام ایران تحمیل کرده بود و دارالاسلام در محاصره ی شدید اقتصادی و تهدیات امنیتی خارجی و مزدوران داخلی قرار داشت؛ اما ایمان مومنین و صبر بر مشکلات اقتصادی و سیاستهای صحیح داخلی و خارجی مسئولین دارالاسلام به تدریج این وضعیت وخیم را تغییر داد به نحوی که هم اکنون به قول ماموستا کریکار فک الله اسره «بهترین کشور در تمام سرزمنیهای اسلامی از مراکش بگیر تا اندونزی است»؛ و می بینیم که در بسیاری از امور نظامی و علمی و تکنولوژی نیز به خودکفائی رسیده است.
Савол: афғонистонни жуғрофий вазиятини ва олди-сотдини йўқлиги сабабли, хукумат ё иморат ё исломий давлат шиорлари билан бирга, одамларни биринчи даражали эхтиёжларини бартараф қилиш йўлларини йўқлиги, одамларнинг исломий хукуматга нисбатан ёмон фикрга боришига сабаб бўлмайдими?
Янги таъсис бўлган афғонистон исломий иморатидаги мана бу ёмон иқтисодий вазиятни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни давридаги мадина дорул исломига ўхшатса бўлади, чунки ўша даврда хам ахли суфани қаттиқ иқтисодий фақирликда бўлган, бу хатто эрон дорул исломидаги 57 йилдаги исломий инқилобни аввалидаги даврга хам ўхшайди, ўша даврда эрон халқини аксарияти иқтисодий,тозалик,таълим ва тарбияга оид жуда кўп неъматлардан махрум бўлишган, бунга қўшимча равишда саддам хусайни секуляр хам америка ва нато ва советлар давлати ва араб сотқин давлатларини томонидан эрон дорул исломига қарши вакиллик жангларини бошлаган эди, бу пайтда дорул ислом нихоятда қаттиқ иқтисодий мухосара ва ташқи, ички сотқинларни хавфсизлик тахдидларини остида қолган эди; аммо мўъминларни иймони ва иқтисодий мушкилотларга қилинган сабр-тоқатлар ва дорул ислом масъулларининг ички ва ташқи сахих сиёсатлари билан даражама-даража мана бу вахимали вазият ўзгарди, шу даражада ўзгардики, бу даврда мамусто Крикор айтадики: ” марокашдан тортиб то индонезиягача бўлган исломий диёрларни орасида энг яхши давлатга айланган”; кўриб турганимиздек жуда кўп харбий, илмий ва технология ишларида ўз-ўзини таъминлайдиган холатга етган.
Эрон ва афғонистон дорул исломларини харбий ва иқтисодий мухосара қилинишларидан ташқари, америка уларни музлатиб қўйилган молларидан ўғирлайди, бу худди макка секуляристларининг мухожирларни молларини талон-тарож қилганига ва секуляр ахзобларнинг мадина дорул исломини мухосара қилиб олишганига ўхшайди; мана бу иқтисодий мушкилотлар ва мухосарага нисбатан мадина дорул исломидаги одамлар томонидан икки хил муносабат билдирилган эди, хозирги кунда хам мана бу икки гурух эрон ва афғонистон,моли ,сумоли дорул исломларида мавжуд:
Ўшанда мунофиқлар ва дилларида мараз бўлган кишилар (яъни эътиқодлари заиф бўлган) кимсалар: ” аллох ва унинг пайғамбари бизларга фақат ёлғон ваъда қилган эканлар”, дея бошладилар.
Мўъминлар у фирқаларни кўрган вақтларида:” бу аллохни пайғамбари бизларга ваъда қилган нарсадир( яъни имтихондир). Аллох ва пайғамбарининг сўзлари ростдир”, дедилар ва ( устларига бостириб келаётган фирқаларнинг сон-саноқсизлиги) уларнинг ( аллохга бўлган) иймон ва итоатларини янада зиёда қилди холос.
Агар дорул ислом сахих йўлда харакат қилар экан, хатто агар мана бу дорул ислом росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан идора қилинган тақдирда хам,ошкор кофирлар “мағзубин алайхим” томонидан унга душман вужудга келтирилади ва мана бу ошкор душманлар махсусан секуляр ахзоблар томонидан жуда кўп мушкилотга рўбарў бўлади ва дорул ислом мана бу икки гурухни муносабатига учрайди: 1- мунофиқлар ё секулярзадалар тўдаси “золлин” ,2- мўъминлар “анъамта алайхим”.
Мана бу хақиқатларни ёнида шуни хам айтиш ўтиш керакки, исломий хукумат бошқарув системаси асли шўро ва хаммани асл назорати асосида олиб борилади ва собит қоидалар,усуллар ва ижроъий қонунларга эгадир, мана бу усуллар билан хукуматни масъулларини текшириб чиқса бўлади, буни натижасида хукуматни мана бу масъули собит,шаръий асл қонун ва аслни ижро қилишда яхши амал қилганми ё хилоф иш қилиб жиноят қилгани аниқ бўлади.
ایران و افغانستان دار الاسلاملرینی حربی و اقتصادی مخاصره قیلینیشلریدن تشقری، امیرکه اولرنی موزلتیب قوییلگن ماللریدن اوغیرلیدی، بو حوددی مکّه سکولاریستلرینینگ مهاجرلرنی ماللرینی تلان- تراج قیلگنیگه و سکولار احزابلرنینگ مدینه دار الاسلامینی مخاصره قیلیب آلیشگنیگه اوحشیدی؛ منه بو اقتصادی مشکلاتلر و مخاصره گه نسبتاً مدینه دار الاسلامیدگی آدملر تامانیدن ایککی هیل مناسبت بیلدیریلگن ایدی، حاضرگی کونده هم منه بو ایککی گوروه ایران و افغانستان، مالی، سومالی دار الاسلاملریده موجود:
اوشنده منافقلر و دیللریده مرض بولگن کیشیلر( یعنی اعتقادلری ضعیف بولگن) کیمسه لر: “الله و اونینگ پیغمبری بیزلرگه فقط یالغان وعده قیلگن ایکنلر”، دییه باشلدیلر.
وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَاناً وَتَسْلِیماً (احزاب/22) مؤمنلر او فرقه لرنی کورگن وقتلریده: “بو الله نی پیغمبری بیزلرگه وعده قیلگن نرسه دیر( یعنی امتحاندیر). الله و پیغمبرینینگ سوزلری راستدیر”، دیدیلر و اوستلریگه باستیری کیلیاتگن فرقه لرنینگ سان- سناقسیزلیگی) اولرنینگ ( الله گه بولگن) ایمان و اطاعتلرینی ینده زیاده قیلدی حالاص.
اگر دار الاسلام صحیح یولده حرکت قیلر ایکن، حتّی اگر منه بو دار الاسلامی رسول الله صلی الله علیه وسلم تامانیدن اداره قیلینگن تقدیرده هم، آشکار کافرلر “مغضوبین علیهم” تامانیدن اونگه دشمن وجودگه کیلتیریلدی و منه بو آشکار دشمنلر مخصوصاً سکولار احزابلر تامانیدن جوده کوپ مشکلاتگه روبرو بولدی و دار الاسلام منه بو ایککی گوروهنی مناسبتیگه اوچریدی: 1- منافقلر یا سکولارزده لر توده سی “ظالّین” ،2- مؤمنلر “انعمت علیهم”.
منه بو حقیقتلرنی یانیده شونی هم ایتیب اوتیش کیرککی، اسلامی حکومت باشقرو سیستیمه سی اصلی شورا و همّه نی اصلی نظارتی اساسیده آلیب باریلدی و ثابت قائده لر، اوصوللر و اجرائی قانونلرگه ایگه دیر، منه بو اوصللر بیلن حکومتنی مسئوللرینی تیکشیریب چیقسه بولدی، بونی نتیجه سیده حکومتنی منه بو مسئولی ثابت، شرعی اصل قانون و اصلنی اجرا قیلیشده یحشی عمل قیلگنمی یا خلاف ایش قیلیب جنایت قیلگنی انیق بولدی.
س: با توجع به وضعیت جغرافیایی افغانستان و نبود داد و ستد، صرف شعار حکومت یا امارت یا دولت اسلام بدون راهکاری برای بر طرف کردن نیازهای اولیه مردم موجب بدبین شدن مردم نسبت به حکومت داری اسلامی نمیشود؟
این وضعیت بد اقتصادی دارالاسلام تازه تاسیس امارت اسلامی افغانستان با دارالاسلام مدینه در عهد رسول الله صلی الله علیه وسلم و فقر شدید اقتصادی اهل صفه شباهت هایی دارد و حتی می توان شباهتهائی به دارالاسلام ایران در اوایل انقلاب اسلامی 57 را در آن پیدا کرد که اکثریت مطلق مردم ایران از بسیاری از نعمتهای اقتصادی و بهداشتی و آموزشی و غیره محروم بودند و صدام حسین سکولار نیز از جانب آمریکا و ناتو و شوروی و دول مزدور عرب جنگی نیابتی را بر دارالاسلام ایران تحمیل کرده بود و دارالاسلام در محاصره ی شدید اقتصادی و تهدیات امنیتی خارجی و مزدوران داخلی قرار داشت؛ اما ایمان مومنین و صبر بر مشکلات اقتصادی و سیاستهای صحیح داخلی و خارجی مسئولین دارالاسلام به تدریج این وضعیت وخیم را تغییر داد به نحوی که هم اکنون به قول ماموستا کریکار فک الله اسره «بهترین کشور در تمام سرزمنیهای اسلامی از مراکش بگیر تا اندونزی است»؛ و می بینیم که در بسیاری از امور نظامی و علمی و تکنولوژی نیز به خودکفائی رسیده است.
علاوه بر آن محاصره ی اقتصادی و نظامی که دارالاسلام ایران و افغانستان به آن گرفتار هستند و دزدی هائی که آمریکا از اموال مسدود شده ی آنها می کند شبیه به همان دزدی های سکولاریستهای مکه در تاراج اموال مهاجرین، و شبیه به محاصره ای است که احزاب سکولار دارالاسلام مدینه را محاصره کرده بودند؛ در برابر این مشکلات اقتصادی و محاصره، از سوی ساکنین دارالاسلام مدینه دو واکنش نشان داده شد که همین الان نیز همین دو گروه چنین واکنشهای مشابهی در دارالاسلام ایران و افغانستان و مالی و سومالی و غیره دارند:
هنگامی که مؤمنان احزاب (= مشرکین= سکولاریستها) را دیدند، گفتند: این همان چیزی است که الله و پیغمبرش به ما وعده داده بودند؛ و الله و پیغمبرش راست گفته اند. این سختیها جز بر ایمان و تسلیم ایشان (به قضا و قدر الله) نمیافزاید.
اگر دارالاسلام در مسیر صحیح آن در حرکت باشد و حتی اگر این دارالاسلام توسط خود رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز اداره شود باز از جانب کفار آشکار«الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» برایش دشمن تراشیده خواهد شد و باز از سوی این دشمنان آشکار و بخصوص احزاب سکولار با مشکلاتی حتمی مواجه خواهد شد و باز باید در دارالاسلام شاهد واکنش دوگروه: 1- دارودسته ی منافقین یا سکولار زده ها «الضَّالِّينَ» 2- مومنین «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» باشیم.
در کنار این حقایق باید بگوئیم که سیستم حکومت داری اسلامی که بر اساس اصل شورا و اصل نظارت همگانی استوار است دارای قواعد و اصول و قوانین اجرائی ثابتی است که با همین اصول می توان مسئولین حکومتی را سنجید و نهایتش این است که می گوئیم این مسئول حکومتی در اجرای این اصل و قانون ثابت شرعی، خوب عمل کرده است یا خلاف کرده و دچار جرم شده است.
كُلُّكُمْ راعٍ، وكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ، الإمامُ راعٍ ومَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ؛[1]
Сизларни хаммангиз чўпонсиз ва сизларни хаммангиз ўзини қўл остидагилар хақида масъулдир; имом чўпондир ва ўзини қўл остидагилар хақида сўралади. Имом ва дорул исломни рахбарини ихтиёрида хилма-хил харбий тахассуслардаги ва харбий бўлмаган улил амр шўроси бўлиб туриб, ўзини қўл остидаги раиятни шаръан тўғри йўлга хидоят қилиши керак, уни олиб борган ишларини аллохни шариатини кўз-қараши билан қараганда халқни фойдасига бўлиши ва душманларни зарарларидан уларни сақлаши лозим.
Иймонни,қиёматшиносийни, аллохни нусратини таълим олгандан сўнг мўъминларни қувватли бўлишлари учун энг катта абзор ва уларнинг сахих тараққиёт йўлида қудратмандона харакатларига ва мушкилотларни ўртадан кўтарилишига сабаб бўладиган нарса, мўъминларни ўртасидаги “исломий вахдат” ва “мўъминларни йўлида” харакат қилинишидир. Аллох таоло мархамат қиладики:
Ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир. Агар (сиз) ердаги бор нарсани сарфласангиз хам уларнинг дилларини бирлаштира олмаган бўлур эдингиз. Лекин аллох уларни бирлаштирди. Албатта, у қудратли, хикматлидир.
Исломий вахдат йўлида харакат қилиш рахбарият учун аввалги асл ва стротегия хисобланади, “аллохни дини” ва “аллохни бандалари”га нисбатан уни шаръий дарк қилиши ва дилсўзлиги, рахбариятни ихтиёридаги икки амонатни кўрсатади.
Бугунги кунда, иқтисодий дастурларга ва бу дастурларни бошқарувига, исломий иморат томонидан идорий фасодларга қарши мубораза қилишга назар ташлаган пайтимизда, исломий иморат “мавжуд вазиятда” даражама-даража ва ўзидаги қобилиятларга қараб, афғонистон халқини “моддий ва маънавий кундалик эхтиёжларига” жавоб беряпганини кўрамиз. Аллох таоло хар бир кишини ўзини қудратига муносиб таклифни вожиб қилади:
Аммо исломий вахдат заминасида ё хаддиақал исломий иттиходни ижод қилиш заминасида ва эрон дорул исломи билан вохид жибхани ташкил қилиш бўйича кичкина қадамларни ташлаганга ўхшайди, чунки бу мўъминларни исломий уйғониш харакатига ва дорул исломни олдинга томон қилаётган харакатларига ва аслий секуляр ва сехюнист душманларга қарши бутун олам жиход жибхасига зарар етказиши мумкин.
Бу ерда мўъминлар шу нарсага хам диққат қилишлари лозим, дорул исломни масъуллари иқтисодий мушкилотларни ўртадан йўқотиш ва одамларни биринчи даражали эхтиёжларини таъминлаш бўйича қўлларидан келганча харакат қилишяптими ёки ўзларини шаръий вазифаларини адо қилишда бепарволик қилиб қўйишяптими? Агар бутун жахон секуляр кофирлари ва минтақа тоғутлари томонидан уларга қилинган чекловларни хам хисобга оладиган бўлсак, улар шу вазиятда жамиятни тўғри йўлга хидоят қилиб кетишаётган бўлишса, албатта сабр-тоқат ва аллохга таваккул қилиши орқали уларни ёнида туриш лозим.
Хар қандай одам Кобулни олдинги ўтирғизиб қўйилган кимсалар томонидан идора қилинишига нисбатан,бугунги кундаги афғонистон мусулмонларининг муносиб хавфсизлик вазиятидаги фарқни кўра олади, исломий иморат бир неча ўн йиллик умумий иқтисодий фақирликни меъросхўри эканини, махсусан америка ва натонинг 20 йиллик фасод билан жамиятни идора қилганликларини, мана бу сотқинларнинг ясама фақирликни вужудга келтиришганини хамма яхши билади. Исломий иморат мана бу ўтиш даврида ёмон маъиший вазиятни ўзгартириш учун замонга ва бошқа мўъминларни махсусан эрон дорул исломини химоясига эхтиёж бор, япония ва жанубий карея ва хитой ва германияга ўхшаш секуляр дорул куфрлар хам худди шундай ўтиш даврида ва ўзларини иқтисодий тараққиёт йўлида бошқа қудратманд дорул куфрларни химоясига эга бўлган.
س: با توجع به وضعیت جغرافیایی افغانستان و نبود داد و ستد، صرف شعار حکومت یا امارت یا دولت اسلام بدون راهکاری برای بر طرف کردن نیازهای اولیه مردم موجب بدبین شدن مردم نسبت به حکومت داری اسلامی نمیشود؟
ج: رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: كُلُّكُمْ راعٍ، وكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ، الإمامُ راعٍ ومَسْئُولٌ عن رَعِيَّتِهِ؛[1] همه شما شبانید وهمه شما مسئول رعیت خودهستید؛ امام شبان است ومسئول رعیت خویش است. امام و رهبر دارالاسلام که شورای اولی الامر در تخصصهای مختلف نظامی و غیر نظامی را در اختیار دارد باید رعيتِ خودش را به مسیری هدایت کند و به جايي ببرد كه شرعاً به درد این زیردستان ميخورد و اقداماتش از نگاه شریعت الله به نفع رعیتش باشد و شهروندانش را از مضرات دشمنان حفظ کند.
بزرگترین ابزاری که می تواند بعد از آموزش ایمان و قیامت شناسی و نصرت الله باعث قوی شدن مومنین و حرکت قدرتمندانه ی آنها در مسیر ترقی صحیح و رفع مشکلات شود «وحدت اسلامی» میان مومنین و حرکت در مسیر مومنین «سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ » است. الله تعالی می فرماید: هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ* او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسّط مؤمنان تقویت و پشتیبانی کرد.* وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ (انفال/62-63) و در میان آنان الفت ایجاد نمود، اگر همه آنچه در زمین است صرف میکردی نمیتوانستی میان دلهایشان انس و الفت برقرار سازی . ولی الله میانشان انس و الفت انداخت، چرا که او عزیز و حکیم است.
پس حرکت در مسیر وحدت اسلامی اولین اصل و استراتژی برای رهبریت است که میزان درک شرعی و دلسوزی او نسبت به «دین الله» و «بندگان الله» به عنوان دو امانتی که در اختیارش هستند را نشان می دهد.
امروزه، زمانی که به برنامه های اقتصادی، و مدیریت این برنامه ها، و مبارزه با مفاسد اداری توسط امارت اسلامی نگاه می کنیم متوجه می شویم که امارت اسلامی در «وضع موجود» و به تدریج و بر اساس توانائی هایی که دارد در حال پاسخگوئی به «نیازهای مادی و امنیتی روز» مردم افغانستان است و الله تعالی بر هر کسی به اندازه توانائی های او تکلیف واجب می کند:لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ (بقره/286) اما به نظر می رسد در زمینه ی وحدت اسلامی یا حداقل در زمینه ی ایجاد اتحاد اسلامی و تشکیل جبهه ای واحد با دارالاسلام ایران قدمهای کوتاهتری برداشته است که می تواند به حرکت بیداری اسلامی مومنین و حرکت روبه جلو دارالاسلام و جبهه جهاد عالمی بر علیه دشمنان اصلی سکولار و صهیونیستها آسیب رسان باشد.
در اینجا مومنین باید نگاه کنند که آیا مسئولین دارالاسلام به اندازه ی توانائی های خود جهت رفع این مشکلات اقتصادی و تامین نیازهای اولیه ی مردم تلاش می کنند یا در انجام وظایف شرعی خود کوتاهی می کنند؟ اگر با توجه به اینهمه محدودیتی که توسط کفار سکولار جهانی و طاغوتهای منطقه ای برایشان به وجود آمده است جامعه را در مسیر درست هدایت می کنند باید با پشتکار و صبر و توکل بر الله در کنار آنها بود.
هر کسی می تواند وضعیت مناسب امنیتی مسلمین افغانستان را به نسبت به اداره ی دست نشانده ی قبلی کابل ببیند، و همه می دانند که امارت اسلامی میراثدار چند دهه فقر اقتصادی عمومی و فراگیر و بخصوص میراثدار جامعه ای با 20سال فساد اداری مزدوران آمریکا و ناتو و فقر تصنعی این مزدوران غارتگر است و امارت اسلامی در این حالت گذار جهت تغییر این وضعیت بد معیشتی نیاز به زمان و پشتیبانی سایر مومنین و بخصوص دارالاسلام ایران دارد، همچنانکه تمام کشورهای این دارالکفرهای سکولار درحال گذار مثل ژاپن و کره جنوبی و چین و آلمان و غیره در مسیر ترقی اقتصادی خود از پشتیبانی و حمایت سایر دارالکفرهای قدرتمند لیبرال یا سوسیالیست همفکر خود برخوردار بودند.
Аллох кофир бўлган кимсалар ( ва уларни мўъминлар билан бирга хаёт кечиришлари хам аллохнинг азобидан қутқара олмаслиги) хақида нухнинг аёли ва лутнинг аёлини мисол келтирди. У иккиси бизнинг бандаларимиздан икки солих банда қўл остида эдилар. Бас,у (аёл)лар (нух ва лутга) хиёнат қилган эдилар, (нух ва лут) аллох (нинг азоби)дан бирон нарсани у иккисидан дафъ қила олмадилар, ва (уларга) “киргувчилар билан бирга дўзахга киринглар!” дейилди.
Кўриниб турганидек аллох таоло мана бу икки аёлни пайғамбарларга хиёнат қилишганини мархамат қиляпти. Аммо бу хиёнат қайси нарсаларда бўлган? Жаъфарий шиъаларини қатъий назари шуки, мана бу икки кофир аёлни хиёнати харгиз номус ва фахш масаласида бўлган эмас, албатта улар куфрга булғанган бўлишлари мумкин, аммо барча пайғамбарларни аёллари шу жумладан пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламни аёллари фахш ишлар бўйича тухматдан покдирлар, агар хиёнатга дучор бўлишган бўлса хам, бу динга ва рухий жангларга,хавфсизликка ва хукуматни ижроъий масалаларига оид ишларда бўлган.
Жаъфарий шиъалари пайғамбарларни аёлларига нисбатан номус жихатидан пок бўлмаслик эътиқодини анбиёларга қилинган катта таъна ,деб билишади, албатта шундай хам бўлади, Тусийга ўхшаш кишилар тибян тафсирида айтадики: чунки бундай матлаблар аллохни элчиларига нисбатан нафратга боис бўлади, улар учун ор ва расвогарчилик хисобланади; пайғамбарни аёлларини бирига нисбатан зинони нисбатлаган кимса нихоятда катта хатога дучор бўлибди, тахсил кўриб (тахқиқ) қилган киши бундай сўзларни айтмайди. [1]
Жаъфарий шиъалари бир ақидага оид асос сифатида росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан нақл қилиб келтиришадики:
مَا بَغَتْ امْرَأَةُ نَبِيٍّ قَطُّ :
Хеч қайси пайғамбарни аёли харгиз иффатга оид амал билан булғанган эмас, шундан сўнг ибни Аббосдан ривоятни истинод қилган холда изох беришадики, лутнинг аёли қилган хиёнатни сабаби, у пайғамбарни душманлари билан хамкорлик қилган эди ва уйидаги сирларни душманга фош қилган, нухни аёли хам шундай бўлган. [2]
Саййид Муртазо ( 423 шамсий/ 436 қамарийда вафот топган) шиъаларни катта фуқахоларидан бўлган ва шайх Тусий шайх Тоифа деб машхур бўлган ( 447 шамсий/ 460 қамарийда вафот топган) ва шайх Табрисий ( 532 шамсий/ 548 қамарийда вафот топган) ва мулло Мухаммад Солих мозандароний ( 1049 шамсий/ 1081қамарийда вафот топган) ва бошқалар хам мана шу ривоятни зикр қилиш билан [3][4][5][6]
[1] الطوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۵۲، ناشر:مکتب الاعلام الاسلامی، سال چاپ:۱۴۰۹ق./ می گوید: (ضرب الله مثلا للذین کفروا امراة نوح وامراة لوط کانتا تحت عبدین من عبادنا صالحین) قال ابن عباس: کانت امراة نوح وامراة لوط منافقتین (فخانتاهما). قال ابن عباس: کانت امراة نوح کافرة، تقول للناس انه مجنون، وکانت امراة لوط تدل علی اضیافه، فکان ذلک خیانتهما لهما، وما زنت امراة نبی قط، لما فی ذلک من التنفیر عن الرسول والحاق الوصمة به فمن نسب احدا من زوجات النبی الی الزنا، فقد اخطا خطا عظیما، و لیس ذلک قولا لمحصل. / یعنی : ابنعباس گفت: همسر نوح و لوط منافق بودند (پس خیانت کردند). ابنعباس گفت: همسر نوح کافر بود و به مردم میگفت نوح دیوانه است. همسر ح لوط مردم را از میهمان لوط با خبر کرد. خیانت آن دو همین بود. هیچ کدام از زنان پیامبران دچار فحشاء نشدند. زیرا چنین مطلبی باعث نفرت از فرستاده خدا و نسبت دادن ننگ و رسوایی به وی میباشد؛ کسی که به یکی از زنان پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) نسبت زنا بدهد دچار خطای بسیار بزرگی شده است و کسی که تحصیل (تحقیق) کرده باشد، چنین سخنی نمیگوید.
[3] المرتضی علمالهدی، ابوالقاسم علی بن الحسین، الامالی، ج۲، ص۱۴۴-۱۴۵، تحقیق:السیدمحمد بدرالدین النعسانی الحلبی، ناشر:منشورات مکتبة آیةالله العظمی المرعشی النجفی قم، الطبعة الاولی، ۱۳۲۵ه ۱۹۰۷م/ می گوید : الانبیاء علیهم الصلاة والسلام یجب ان ینزَّهوا عن مثل هذه الحال، لانها تَعُرُّ وتَشِین وتَغُضُّ من القدر، وقد جنَّب الله تعالی انبیاءه علیهم الصلاة والسلام ما هو دون ذلک تعظیماً لهم وتوقیراً ونفیاً لکل ما ینفِّر عن القبول منهم. وقد حمل ابن عباس ظهور ما ذکرناه من الدلالة علی ان تاول قوله تعالی فی امراة نوح وامراة لوط فخانتاهما علی ان الخیانة لم تکن منهما بالزنا بل کانت احداهما تخبر الناس بانه مجنون والاخری تدل علی الاضیاف. / یعنی: واجب است که انبیا از چنین اموری پاک باشند؛ زیرا برای آنها ننگ و عار است و قدر و منزلت آنها را پایین میآورد؛ در حالی که خداوند به خاطر تعظیم و احترام آنان و دور کردن هر چیزی که مردم را از پذیرش سخنشان رویگردان میکند، انبیاءش را از چیزهای کمتر از این نیز منزه و پاک کرده است. ابنعباس، جمله «فخانتاهما؛ آن دو خیانت کردند» را اینگونه تفسیر کرده است که خیانت آنها زنا نبوده است؛ بلکه یکی از آنها (همسر نوح) به مردم میگفت که او دیوانه شده است و دیگری (همسر لوط) مردم از جای مهمانان آن آگاه کرد.
[4] الطوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۴۹۵، ناشر:مکتب الاعلام الاسلامی، سال چاپ:۱۴۰۹./ قال ابن عباس: (كانت امرأة نوح كافرة، تقول للناس: إنه مجنون. وكانت امرأة لوط تدل على أضيافه، فكان ذلك خيانتهما لهما، وما زنت امرأة نبي قط)؛ لما في ذلك من التنفير عن الرسول وإلحاق الوصمة به، فمن نسب أحداً من زوجات النبي إلى الزنا فقد أخطأ خطأً عظيماً، وليس ذلك قولاً لمحصِّل..
[5] الطبرسی، ابیعلی الفضل بن الحسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۸۵، تحقیق:لجنة من العلماء والمحققین الاخصائیین، ناشر:مؤسسة الاعلمی للمطبوعات بیروت، الطبعة الاولی، ۱۴۱۵ه ۱۹۹۵م./ ﴿ … فَخَانَتَاهُمَا … ﴾ بالنفاق والتظاهر على الرسولين، فامرأة نوح قالت لقومه: إنه مجنون، وامرأة لوط دلت على ضيفانه، وعن الضحاك: خانتاهما بالنميمة، إذا أوحى الله إليهما أفشتاه إلى المشركين، ولا يجوز أن يراد بالخيانة الفجور؛ لأنه نقيصة عند كل أحد، سمج في كل طبيعة، بخلاف الكفر؛ لأن الكفار لا يستسمجونه، وعن ابن عباس: ما زنت امرأة نبي قط؛ لما في ذلك من التنفير عن الرسول، وإلحاق الوصمة به./ نیز در تفسیر مجمع البیان در رد گفتار حسن بصری و مجاهد مبنی بر این که فرزند نوح، از زنا بوده است مینویسد: وهذا الوجه بعید من حیث ان فیه منافاة القرآن، لانه تعالی قال: (ونادی نوح ابنه) ولان الانبیاء یجب ان ینزهوا عن مثل هذه الحال، لانها تعیر وتشین، وقد نزه الله انبیاءه عما دون ذلک، توقیرا لهم، وتعظیما عما ینفر من القبول منهم. وروی عن ابن عباس انه قال: ما زنت امراة نبی قط، وکانت الخیانة من امراة نوح انها کانت تنسبه الی الجنون، والخیانة من امراة لوط انها کانت تدل علی اضیافه. / یعنی: این دیدگاه بعید به نظر میرسد؛ چرا که با قرآن در تضاد است؛ زیرا خداوند میفرماید که نوح او را فرزند خود خطاب کرده است و همچنین به این دلیل که واجب است انبیاء از چنین اموری پاک باشند؛ زیرا برای آنها عیب و عار است و خداوند انبیای خود را به منظور احترام و تعظیم آنها و دور کردن هرآن چه که پذیرش گفتار آنها را منفور میکند، از اموری پایینتر از آن پاک کرده است. از ابنعباس روایت شده است که زن هیچ پیامبری هرگز زنا نکرده است و خیانت همسر نوح این بود که آن به دیوانگی متهم کرده بود و خیانت همسر لوط نیز این بود که جای مهمانان را به کفار نشان داد.
[6] مازندرانی، محمدصالح بن احمد، شرح الکافی الاصول و الروضه، ج۱۰، ص۱۰۷، چاپ:اول، سال چاپ:۱۴۲۱ – ۲۰۰۰ م، ناشر:دار احیاء التراث العربی للطباعة والنشر والتوزیع – بیروت – لبنان/ در شرح کافی خود مینویسد: فامراة نوح قالت لقومه: انه مجنون، وامراة لوط دلت قومه علی ضیفانه، ولیس المراد بالخیانة البغی والزنا، اذ ما زنت امراة نبی قط. / یعنی: همسر نوح به قومش گفت که او دیوانه شده و همسر لوط قومش را از میهمانان او آگاه کرد. بنابراین مقصود از خیانت، فحشا و زنا نیست چرا که همسر هیچ پیامبری، هرگز آلوده عمل منافی عفت نشد.
[7] شرفالدین الموسوی، السیدعبدالحسین، الفصول المهمة فی تالیف الامة، ص۱۵۶، ناشر:قسم الاعلام الخارجی المؤسسة البعثة قم، الطبعة:الاولی./ بعد از نقل گفتار سیدمرتضی در دوری زنان نوح و لوط مینویسد: الی آخر کلامه الدال علی وجوب نزاهة امراة نوح وامراة لوط من الخنا، وعلی ذلک اجماع مفسری الشیعة ومتکلمیهم وسائر علمائهم./ یعنی : این گفته سید مرتضی دلالت میکند بر وجوب پاکی زن نوح و لوط از خیانت، و تمام مفسران، متکلمان و دیگر علمای شیعه بر این مطلب اجماع دارند.
[8] بوعبدالله محمد بن احمد الانصاری القرطبی، الوفاة:۶۷۱، تفسیر القرطبی، ج۱۸، ص۲۰۲، دار النشر:دار الشعب – القاهره./ وقال سلیمان بن رقیة عن بن عباس: کانت امراة نوح تقول للناس انه مجنون وکانت امراة لوط تخبر باضیافه وعنه: ما بغت امراة نبی قط وهذا اجماع من المفسرین فیما ذکر القشیری انما کانت خیانتهما فی الدین وکانتا مشرکتین. / یعنی : سلیمان ابنقته میگوید از ابنعباس شنیدم در حالی که در کنار کعبه بود از کلام الله (فخانتاهما) سوال شود: ابنعباس گفت: این خیانت زنا نبوده بلکه همسر نوح میگفت نوح دیوانه شده و همسر لوط قومش را از میهمانان حضرت لوط آگاه کرد. قشیری میگوید: مفسرین بر این مطلب اجماع دارند که خیانت آن دو زن در امور دینی بوده و هر دو مشرک بودهاند./ نیز: قال ابن كثير: فخانتاهما أي في الإيمان، لم يوافقاهما على الإيمان ولا صدقاهما في الرسالة… وفي أحكام القرآن لابن العربي، قال ابن عباس لما قرأ الآية: …. والله ما بغت امرأة نبي قط، ولكنهما كفرتا. ومثل هذا لا يقال بالرأي…. وقال الطبري في تفسيره: فخانتاهما قال: أما إنه لم يكن الزنا، ولكن كانت هذه تخبر الناس أنه مجنون، وكانت هذه تدل على الأضياف.
[9] آلوسي، روح المعاني في تفسير القرآن العظيم، بيروت، دارالكتب العلميه، 1415ق، ج9، ص 318./ ونسب للشیعة قذف عائشة رضی الله تعالی عنها بما براها الله تعالی منه وهم ینکرون ذلک اشد الانکار ولیس فی کتبهم المعول علیها عندهم عین منه ولا اثر اصلاً. وکذلک ینکرون ما نسب الیهم من القول بوقوع ذلک منها بعد وفاته صلی الله علیه وسلم ولیس له ایضا فی کتبهم عین ولا اثر/ نیز : في تفسير قوله تعالى ﴿ … فَخَانَتَاهُمَا … ﴾ ، حيث قال: نقل ابن عطية عن بعضٍ تفسيرَها بالكفر، والزنا، وغيره، ولعمري لا يكاد يقول بذلك إلا ابن زنا، فالحق عندي أن عهر الزوجات كعهر الأمهات من المنفرات التي قال السعد: (إن الحق منعها في حق الأنبياء عليهم السلام)، وما ينسب للشيعة مما يخالف ذلك في حق سيد الأنبياء صلى الله عليه وسلم كذب عليهم، فلا تعول عليه وإن كان شائعاً، وفي هذا على ما قيل تصوير لحال المرأتين المحاكية لحال الكفرة في خيانتهم لرسول الله صلى الله عليه وسلم بالكفر والعصيان، مع تمكنهم التام من الإيمان والطاعة (روح المعاني 28/162.)
[10] محمّدبن حسن حرّ عاملى، وسائلالشیعه، ج 1، کتاب فضلالعلم، ص 69، روایت 3.
