وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(51- қисм)

Энди сухбат қилинаётган илм танхо “ла илаха иллаллох” эканлиги ва барча пайғамбарлар келтирган нарса экани очиқ-ойдин мушаххас бўлди:

  « وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ» (نحل/36)

Аниқки, биз хар бир умматга: “аллохга ибодат қилинглар ва шайтондан йироқ бўлинглар”, (деган вахий билан) бир пайғамбар юборганмиз.

Шу сабабли хам мархамат қиладики:

فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ‏(بقره/256)

Бас, ким шайтондан юз ўгириб, аллохга иймон келтирса, у хеч ажраб кетмайдиган мустахкам халқани ушлабди. Аллох эшитгувчи,билгувчидир.

Барча мусулмонларга амр қиладики:

 فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ(محمد/19)

Бас, (эй Мухаммад), хеч қандай илох йўқ, магар аллохгина бор эканлигини билинг.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амрни бошида мархамат қиладиларки:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ، قُولُوا: لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ تُفْلِحُوا.

Эй одамлар! “ла илаха иллаллох” денглар ростгор бўласизлар.

Масалан бизлар қуръонда “ла илаха иллаллох” ни илми уларга  берилган ё уларга илми берилмаган кишилар борасида жуда кўп мисолларни кўрамиз:

  وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ (قتال:محمد/16)

(Эй Мухаммад), уларнинг (мунофиқларнинг) орасида шундай кимсалар хам борки, улар сизга қулоқ солиб турур-да, хузурингиздан чиққан вақтларида илм ато этилган зотлардан (масхара қилишиб): “хозиргина (Мухаммад) нима деган эди?” деб сўрарлар. Ана ўшалар аллох дилларини мухрлаб қўйган ва ўзларининг хавойи нафсларига эргашган кимсалардир.

Энди аллох таоло юзлаб балки минглаб бошқа илмларни орасида аввалги ўринга қўйган илм ва ўтган тарих бўйича барча пайғамбарларни хабари ва охирги элчини хам рисолати бўлган нарса нима эканлиги очиқ-ойдин бўлди? Аллох таоло илм ва уни эгалари хақида қисқача изох бериб мархамат қиладики: 

إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/28)

Аллохдан бандалари орасидаги олим- билимдонларгина қўрқур.

Ақлий ва рухий саломатликка эга бўлган саводли ва саводсиз, эркак  ва аёл, ёш ва қари кишиларга берилиши керак бўлган илм қайси эканлиги хозир мушаххас бўлди? Ха, у тоғутга куфр келтириш ва аллохга иймон келтиришдур:

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ(محمد/19)

Ёки “ла илаха иллаллох” денглар нажот топасизлар, “ла илаха” ( тоғутга куфр келтириш) ва “иллаллох” ( ийяка наъбуду ва ийяка настаъин)дур. Шу холос. Уни хаммасига иймон келтирган киши,

«آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا»

унга  илм берилган бўлади: улул илм ва олимдур, агарчи у росулуллох саллаллоху алайхи васалламга ё аксар сахобаларга ўхшаб комил бесавод бўлса хам олим хисобланади, энди агар уни хаммасига иймон келтирмаган бўлса, жохил ва нодон бўлади, худди абу жахлга ўхшаган жамиятдаги энг саводли доктор ва профессор бўлган тақдирда хам.

Хўп энди аллох таоло хаммага амр қиладики, мана бу илмни бошқа илмлардан олдин касб қилишимиз керак:

  فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ. (محمد/19)

Аммо биринчидан  хамма одамлар хам арабчани билмасликлари мумкин, иккинчидан улар яшаб турган жойларини тарк қилиб бошқа жойларга бориб таълим олишга қодир бўлмасликлари мумкин, мана бундай холатда баъзи бир шахслар ўша бошқа жойга бориб таълим олишлари керак бўлади:

وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ‏(توبه/122)

Барча мўъминлар (жангга) чиқишлари лойиқ эмас. Ахир улардан хар бир гурухдан бир тоифа одамлар (жанг учун) чиқмайдиларми?! (қолганлари эса мадинада) динни ўрганиб, ( жангга кетган) қавмлари уларнинг олдиларига қайтган вақтларида, у қавмлар аллохнинг азобидан сақланишлари учун уларни  огохлантиргани (қолмайдиларми)?!

Ўзларини қабиласи ва қавмини олдидан динни фахмлаш учун кетиб  динни фахмлаган шахслар, уни ўзларининг қавмдошлари тушунадиган тилда уларга таълим беришлари лозим:  

 وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ (ابراهیم/4)

Биз хар бир пайғамбарни ( хукмларимизни) баён қилиб бериши учун ўз қавмининг тили билан ( сўзлайдиган қилиб) юборганмиз.

Улар ўзларини хамзабонлари ва қавмдошлари учун шундай равшан баён қилиб беришлари керакки, худди ўзларини фарзандларидек таниб олишлари лозим, яъни росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва аллохни шариатидаги қонунлар хеч қандай шубхасиз,ошкор ва равшан бўлиши керак:

 یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ (بقره/146)

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(51- قیسم)

اِیندِی صُحبَت قِیلِینَه یاتگن عِلم تَنها ” لا اله الّا الله” اِیکَنلِیگِی وَ بَرچَه پَیغَمبَرلَر کِیلتِیرگن نَرسَه اِیکَه نِی آچِیق – آیدِین مُشَخَّص بوُلدِی:  « وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ» (نحل/36)  اَنِیقکِی، بِیز هَر بِیر اوُمَّتگه: ” اَلله گه عِبادَت قِیلِینگلَر وَ شَیطاندَن یِیراق بوُلِینگلَر”، (دِیگن وَحِی بِیلَن) بِیر پَیغَمبَر یوُبارگنمِیز.

شُو سَبَبلِی هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ‏(بقره/256)  بَس، کِیم شَیطاندَن یوُز اوُگِیرِیب، اَلله گه اِیمان کِیلتِیرسَه، اوُ هِیچ اَجرَب کِیتمَیدِیگن مُستَحکَم حَلقَه نِی اوُشلَبدِی. اَلله اِیشِیتگوُچِی، بِیلگوُچِیدِیر. بَرچَه مُسُلمانلَرگه اَمر قِیلَه دِیکِی:  فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ(محمد/19) بَس، (اِی مُحَمَّد)، هِیچ قَندَی اِلاه یوُق، مَگر اَلله گِینَه بار اِیکَنلِیگِینِی بِیلِینگ.  رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم اَمرنِی باشِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   يَا أَيُّهَا النَّاسُ، قُولُوا: لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ تُفْلِحُوا. اِی آدَملَر! «لا إله إلا الله» دِینگلَر راستگار بوُلَه سِیزلَر.

مَثَلاً بِیزلَر قُرآندَه «لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّه» نِی عِلمِی اوُلَرگه بِیرِیلگن یا اوُلَرگه عِلمِی بِیرِیلمَه گن کِیشِیلَر بارَه سِیدَه جوُدَه کوُپ مِثاللَرنِی کوُرَه مِیز:   وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ (قتال:محمد/16)  ( اِی مُحَمَّد)، اوُلَرنِینگ (مُنافِقلَرنِینگ) آرَه سِیدَه شوُندَی کِیمسَه لَر هَم بارکِی، اوُلَر سِیزگه قوُلاق سالِیب توُرُور- دَه، حوُضوُرِینگِیزدَن چِیققَن وَقتلَرِیدَه عِلم عَطا اَیتِیلگن ذاتلَرنِی (مَسخَرَه قِیلِیشِیب): “حاضِرگِینَه (مُحَمَّد) نِیمَه دِیگن اِیدِی؟” دِیب سوُرَرلَر. اَنَه اوُشَه لَر اَلله دِیللَرِینِی مُهرلَب قوُیگن وَ اوُزلَرِینِینگ هَوایِی نَفسلَرِیگه اِیرگشگن کِیمسَه لَردِیر.

اِیندِی اَلله تَعالَی یوُزلَب بَلکِی مِینگلَب باشقَه عِلملَرنِی آرَه سِیدَه اَوَّلگِی اوُرِینگه قوُیگن عَمَل وَ اوُتگن تَرِیخ بوُیِیچَه بَرچَه پَیغَمبَرلَرنِی خَبَرِی وَ آخِیرگِی اِیلچِینِی هَم رِسالَتِی بوُلگن نَرسَه نِیمَه اِیکَنلِیگِی آچِیق – آیدِین بوُلدِی؟ اَلله تَعالَی عِلم وَ اوُنِی اِیگه لَرِی حَقِیدَه قِیسقَه چَه اِیضاح بِیرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/28) اَلله دَن بَندَه لَرِی آرَه سِیدَگِی عالِم – بِیلِیمدانلَرگِینَه قوُرقوُر.

عَقلِی وَ رُوحِی سَلامَتلِیککَه اِیگه بوُلگن سَوادلِی وَ سَوادسِیز، اِیرکَک وَ عَیال، یاش وَ قَرِی کِیشِیلَرگه بِیرِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن عِلم قَیسِی اِیکَنلِیگِی حاضِر مُشَخَّص بوُلدِی؟ حَه، اوُ طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیش وَ اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیشدوُر:  فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ(محمد/19) یاکِی «لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّه» دِینگلَر نَجات تاپَه سِیزلَر، “لا اله” (طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیش) وَ “الّا الله”  (‏إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‏) دوُر. شُو حالاص. اوُنِی هَمَّه سِیگه اِیمان کِیلتِیرگن کِیشِی، «آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا» اوُنگه عِلم بِیرِیلگن بوُلَه دِی: اوُلِی العِلم وَ عالِمدوُر، اَگرچِی اوُ رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمگه یا اَکثَر صَحابَه لَرگه اوُحشَب کامِل بِی سَواد بوُلسَه هَم عالِم حِسابلَه نَه دِی، اِیندِی اَگر اوُنِی هَمَّه سِیگه اِیمان کِیلتِیرمَه گن بوُلسَه، جاهِل وَ نادان بوُلَه دِی، حوُددِی اَبُو جَهلگه اوُحشَه گن جَمِیعیَتدَگِی اِینگ سَوادلِی داکتار وَ پرافِیسّار بوُلگن تَقدِیردَه هَم.

حوُپ اِیندِی اَلله تَعالَی هَمَّه گه اَمر قِیلَه دِیکِی، مَنَه بُو عِلمنِی باشقَه عِلملَردَن آلدِین کَسب قِیلِیشِیمِیز کِیرَک:   فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ. (محمد/19) اَمّا بِیرِینچِیدَن هَمَّه آدَملَر هَم عَرَبچَه نِی بِیلمَسلِیکلَرِی موُمکِین، اِیککِینچِیدَن اوُلَر یَشَب توُرگن جایلَرِینِی تَرک قِیلِیب باشقَه جایلَرگه بارِیب تَعلِیم آلِیشگه قادِر بوُلمَسلِیکلَرِی موُمکِین، مَنَه بوُندَی حالَتدَه بَعضِی بِیر شَخصلَر اوُشَه باشقَه جایگه بارِیب تَعلِیم آلِیشلَرِی کِیرَک بوُلَه دِی:  وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ‏(توبه/122) بَرچَه مُؤمِنلَر (جَنگگه) چِیقِیشلَرِی لایِیق اِیمَس. اَخِیر اوُلَردَن هَر بِیر گوُرُوهدَن بِیر طائِفَه آدَملَر ( جَنگ اوُچُون) چِیقمَیدِیلَرمِی؟! ( قالگنلَرِی اِیسَه مَدِینَه دَه) دِیننِی اوُرگه نِیب، ( جَنگگه کِیتگن) قَوملَرِی اوُلَرنِینگ آلدِیلَرِیگه قَیتگن وَقتلَرِیدَه، اوُ قَوملَر اَلله نِینگ عَذابِیدَن سَقلَه نِیشلَرِی اوُچوُن اوُلَرنِی آگاهلَنتِیرگه نِی ( قالمَیدِیلَرمِی)؟!

اوُزلَرِینِی قَبِیلَه سِی وَ قَومِینِی  آلدِیدَن دِیننِی فَهملَش اوُچُون کِیتِیب دِیننِی فَهملَه گن شَخصلَر، اوُنِی اوُزلَرِینِینگ قَومداشلَرِی توُشوُنَه دِیگن تِیلدَه اوُلَرگه تَعلِیم بِیرِیشلَرِی لازِم: وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ (ابراهیم/4) بِیز هَر بِیر پَیغَمبَرنِی (حُکملَرِیمِیزنِی) بَیان قِیلِیب بِیرِیشِی اوُچُون اوُز قَومِینِینگ تِیلِی بِیلَن (سوُزلَیدِیگن قِیلِیب) یوُبارگنمِیز. اوُلَر اوُزلَرِینِی هَمزَبانلَرِی وَ قَومداشلَرِی اوُچُون شوُندَی رَوشَن بَیان قِیلِیب بِیرِیشلَرِی کِیرَککِی، حوُددِی اوُزلَرِینِی فَرزَندلَرِیدِیک تَنِیب آلِیشلَرِی لازِم، یَعنِی رَسُول اَلله صَلّی اَلله عَلَیهِ وَسَلّم وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر هِیچ قَندَی شُبهَه سِیز آشکار وَ رَوشَن بوُلِیشِی کِیرَک:   یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ (بقره/146)

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(51- قسمت)

حالا واضح و روشن است که آن علمی که ازآن صحبت می شود تنها «لا اله- الا الله» و همان چیزی است که تمام پیامبران برای آن آمدند :« وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ» (نحل/36) ما به میان هر ملّتی پیغمبری را فرستاده‌ایم (و محتوای دعوت همه پیغمبران این بوده است) که خدا را بپرستید و از طاغوت دوری کنید .

برای همین است که می فرماید: فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ‏(بقره/256) بنابراین کسی که از طاغوت نافرمانی کند و به طاغوت کفر کند و به خدا ایمان بیاورد، به محکم‌ترین دستاویز درآویخته است اصلاً گسستن ندارد. و به همه ی مسلمین امر می کند که: فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ(محمد/19) بدان که قطعاً هیچ معبود والهی جز الله وجود ندارد . و رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در همون ابتدای امر می فرمود:يَا أَيُّهَا النَّاسُ، قُولُوا: لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ تُفْلِحُوا. ای مردم! بگویید: «لا إله إلا الله» تا رستگار شوید.

 به عنوان مثال ما در گفتگوی کسانی که این علم«لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّه» به آنان داده شده است و آنانی که به آنان داده نشده است مثالهای زیادی رادر قرآن می توانیم پیدا کنیم مثل: وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ (قتال:محمد/16) در میان آنها کسانی هستند که به سخنانت گوش فرا می‌دهند، اما هنگامی که از نزد تو بیرون می‌روند، به کسانی که خدابدیشان علم و دانش بخشیده شده است، می‌گویند: این مرد الآن چه گفت‌؟ . آنان کسانیند که خداوند بر دلهایشان مهر نهاده است (یعنی کافرن چه پنهانش باشه یا آشکارش)، و از هواها و هوسهایشان پیروی می‌کنند .‏

حالا واضح و روشن است که آن علمی که الله تعالی در میان صدها و بلکه هزاران علم دیگری در اولویت قرارش داده  است و پیام تمام پیامبران در طول تاریخ و رسالت آخرین فرستاده بوده چیست ؟ با این توضیحی که الله در مورد علم و صاحبان علم می دهد به صورت حصری می فرمایند : إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/28) تنها بندگان عالم، از خدا، ترس دارند.

الان دیگر مشخص شد که آن علمی که باید به مسلمین باسواد و بی سواد، زن و مرد، پیر و جوانی که تنها از سلامت عقلی و روانی برخوردارند باید داده بشه چه چیز است؟ بله، این همان کفر به طاغوت و ایمان به الله، یا:  فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ(محمد/19) یا:قُولُوا:لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ تُفْلِحُوا، «لا اله» (كفر به طاغوت) و «الا الله» (‏إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‏) است، بله همین است. همین.  هر که به همه ی آن ایمان آورد «آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا» این کسی است که به آن علم داده شده است:أُولُو الْعِلْمِ و عالم است، هر چند که کاملا بی سواد باشد مثل رسول الله صلی الله علیه وسلم یا اکثر قاطع صحابه، و اگربه همه آن ایمان نیاورد جاهل و نفهم است هر چند که مثل ابوجهل از باسوادترین افراد جامعه و از دکترها و پروفسورهای جامعه هم باشد.

خوب حالا الله تعالی به همه امر کرده است که باید این علم را قبل از هر عملی کسب کنیم: فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ. (محمد/19) اما همه ی مردم اولا ممکن است عربی بلد نباشند و ثانیا امکان این برایشان  نیست که محل خودشان را ترک کنند و بروند یادش بگیرند، در چنین حالتی عده ای از مردم همان محل باید بروند و این را یاد بگیرند: وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ‏(توبه/122) مؤمنان همگی نمی توانند بیرون بروند. باید که از هر قوم و قبیله‌ای، عدّه‌ای بروند تا در دین فهم پیدا کنند، و هنگامی که به سوی قوم و قبیله خود برگشتند آنان را بترسانند تا حذرکنند، احتیاط کنن و هوشیارباشند‏

این افرادی هم که از میان قوم و قبله ی خودشان برای فهم دین رفته اند و آن را فهم کرده اند باید این را به زبان مردم خودشان که می فهمندش یاد بدهند : وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ (ابراهیم/4) ما هیچ پیغمبری را نفرستاده‌ایم مگر این که به زبان قوم خودش، تا برای آنان (احکام الهی را) روشن کند. و باید برای هم زبانها و اقوام خودشان طوری روشنش کنند«لِیُبَیِّنَ لَهُمْ» همونطوری که می توانند بچه های خودشان را بشاسند اینطوری رسول الله صلی الله علیه وسلم و قانون شریعت الله برای شان روشن و آشکار و بدون ابهام و شک و شبه باشد: یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ (بقره/146)

(ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(130- қисмат)

Ба Мўътасами аббосий имоми он замони муслимин хабар расидки еки аз сарбозони имперотури Рум хохариро азият карда ва уро зиндоний карда аст ва он хохар фарёд зада аст: “во мўътасамах” Мўътасам ба додам бирас. Вақти Мўътасам инро шанид зуд аз тахтиш боланд шуд ва фарёди он хохаримонро жавоб дод ва гуфт “лаббайк, лаббайк” ва ба дунболи васият дар мовриди тақсими амволиш, зуд артешро барои хамла омада кард, қабли аз хамла номайи ба ин мазмун барои имперотури рум невишт: аз амири муслимин Мўътасам биллах ба саги рум, еки аз раиятхойи ман дар зери сайтарайи ту мовриди зулм қарор гирифта ва баъад зиндоний шуда аст. Он раияти манро аз зиндон рахо кун,ва сарбозики азиятиш карда ба мо биспор, ва гарна бо лашкари басуйит хохам омадки ибтидойиш пеши ту ва интихояш назди ман бошад…..”

Аммо имперотури рум инро жиддий нагирифт ва имом ва сипари муслимини он замон лашкаркаши кард, ва пас аз кушта шудани садхо мужохиди мухлис ва ба дарак рафтани хазорон румий хабис, саранжом ба онхо пируз шуд, ва бо фатхи се мантақайи хассос аз румийхо, зимни озодий он хохаримон сарбози кофари мужримро хам ба қатл расонд, ва шахсан ба хотири инки диртар ба додиш расида аст аз он хохаримон маъзират хохи кард. [1]

 Мусалмони бо ғайрати интури – аз шахс то ек артеш – ахкоми қонуни шариати аллохро ба дифоъ аз обруйи ек хохари мусалмонимон амалий мекарданд, чун илова бар вазойифишон нисбат ба хамдигар аз авоқиби беғайратий ва сахл ангорий ва бехиёлийи дар баробари қавонини шариати аллох хам бохабар буданд, ва бояд посухгу мешуданд. Инжури дар баробари обруйи ек мусалмон мухофизат мекарданд холо чи расид ба дифоъ аз дин ё хун ё номус ва моли ек мусалмон. Аммо алъон ғайрат ва шарафи муслимин ва хуккоми секуляр ва муртадди даст нишондаро нигох кунид, бибинид чи вазъиро тўлид карданд?

Ек нуктайи торихий дигарро дар муқойисайи вазъи мовжудики секуляристхойи кофар ва муртад барои муслимин сохтан бо вазъи мовжуди жохилияти садрил ислом хидматитон арз кунам : замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз занон байъат гирифтки зино накунид! Зани Абу Суфён гуфт: оё дар миёни занони шўхардори араб касиро пейдо мекуники зино карда бошад? яъни дар замони жохилият, занони шўхардори араб муртакиби зино намешуданд, хамчунонки дар миёни миллати мо хам чанин падидайи вужуд надошт ва каламоти мисли “ хун аз нах “ ( хун жана ё бана хавин) роиж буд ва касики камар ба пойин муртакиби чанин журми шуда буд дар воқеъ руйи хуниш риск карда буд ва фарқи бейни зан ва мард ва мутаъаххил ва мужаррад надошт. Аммо ислом омад ва ба он созмон дод.

Дар хар сурат ин вазъи фархангийи арабхо ва мардуми мо буд, аммо алъон арабхо ва курдхо секуляр ва муртади имрузаро нигох кунидки чигуна барои кулли куффори дунё ва муфсидини мантақаий ва махаллий марокиз ва хотелхойи танфуруширо дар дубай ва кувайт ва ливан ва сулаймонияйи Ироқ ва Миср ва ғейрих сохтанд, ва шуруъ карданд ба номус фурушийи муслимин ва хатто фархангий кардани бехаёий ва беномусий ва беғайратий дар миёни умуми муслимин? Ва интури секуляристхойи кофари жахоний  ва муртадди махаллий бо пуштивонайи мунофиқин ва секулярзадахо миллати беғайрат тўлид кардандки хеч хейри дар онхо нест:

  :”لا خير فيمن لا غيرة له.

Касики ғайрат надора хейри дар у нест. Ва агар бисоти ин беғайратхойи бешарафи секуляр барчида нашавад натижайи ғейри аз пиёда шудани тархи андалусий кардани сарзаминхойи мусалмоннишин дар барнадорад, натижа они мешавадки алъон дар Фаластин ва Миёнмор ва Африқойи марказий ва Алжазоир ва Ливия ва Сурия ва аксари сарзаминхойи мусалмоннишин мебинимиш. Ин секуляристхойи муртад ва муридонишон хеч рабти ба ислом надоранд.

Табиий аст касоники вориди ин дин мешаванд ва онро мепазиранд бо хамон ла илаха – иллаллох худишон мовзеъи “ самиъна ва атоъна “ мегиранд, ва таслими тамоми қавонин ва барномахойи аллох мешаванд, ва зиндагишонро бар асоси ин қавонин мудирият мекунанд. Холо агар мажрими итоат накард иртиботи ба қавонини шариати аллох надорад. Масалан шариати аллох барномахойиро барои тахорат ва покизагий дорад холо агар каси худишро тамиз накард ва киноритон нишаст ва баданиш буйи ганд бидихад рабти ба ислом надорад. Дар тамоми синфхо ва ақоиди дунё хам ин тури аст. Ангизасион ва тафтиши ақоиди қуруни вастойи европо чи рабти ба саййидина Исо ва ислом дорад? Шох Исмоил сафавий ва Қуромита чи рабти ба ислом доранд? Мунофиқин ва секулярзадахойи алъон чи рабти ба ислом доранд? Дар кул дар хар ақидайи мужриминиш чи рабти ба он ақида доранд?  Дар холики он ақида онхоро мужрим дониста аст ва бо онхо хам мубориза мекунад. Инсони беғайрат ва бетафовут хам маризи астки рабти ба ислом надорад.

(идома дорад……..)

---

[1] الکامل لابن الاثیر 247/5

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(129- қисмат)

Дар ин сурат ба коргирийи хашм илова бар хифзи жисм ва жонки – муштараки бейни хайвон ва инсон аст – дар ёри аллох – аз тариқи нусрати диниш( хатто агар тахриф шуда хам бошад мисли мухофизат аз савомеъ ва байъ ва салавот) ва нусрати қонуни шариати аллох ва бандагони аллох – ба унвони ек зарурат ва ниёзи худишро нишон медихад; ва аллох таоло ба касоники аз хашм дар рохи татбиқи қонуни шариати аллох ва ёри бандагони ситамдидайи аллох истефода намекунанд мефармояд:

: وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً (نساء/75)

Чиро бояд дар рохи худо ва ( нажоти) мардон ва занон ва кудакони дармонда ва бечорайи нажангидки мегуянд: парвардигоро! Моро аз ин шахр ва диёрики сокинони он ситамкоранд хориж соз, ва аз жониби худ сарпараст ва химоятгари барои мо падид овар, ва аз суйи худ ёвари бароимон қарор биде.

Бо ин тўвзихот метавонем бигуем: хашмики дар миёни хаммайи инсонхо вужуд дорад метавонад ба се шикл дида бишавад: 1- хашми бажо ва мўътадилики контрол ва мудирият бо қонуни шариати аллох аст.2- хашми нобажоки мустасси куффор ва мунофиқини мухолифи қонуни шариати аллох аст.3- хашми саркуб шуда ва гандидаки мухтасси инсонхойи беғайрат аст.

1-хашми бажо ё хашми мўътадил, хашми астки тахти сайтарайи қонуни шариати аллох аст. Хушунатики дар чорчуби қонуни шариати аллох бошад, ва дар жойи худиш, ва тибқи шароити худиш татбиқ бишавад ва ижро бишавад, матлуб ва бажост; ва тамоми хушунатхойики хориж аз чорчуби қонуни шариати аллох бошанд номатлуб ва мазмуманд.

Қотиъият дар ижройи қонуни шариати аллох дар мовриди мужримон ва мутажовизон ва ситамгарон хам хушунати мусбат ва ба жойи астки барои ижройи адолат ва мухофизат аз хуқуқи шаръий инсонхо ва мухофизат аз бандагони аллох аз тариқи се абзор анжом мешавад.

Ду намунайиро бароитон зикр кунамки читури аз коноли “ се абзор” мешавад ек хаққиро гирифт ва хашми бажоро дар масоили аслий ва калони жомеъайи муслимин дар масири шаръияш мудирият ва хидоят кард, ва ба натижайи шаръий хам расид, ва мутаважжих шудки ( бо тажрубиёти мисли Сумайя розиаллоху анху ва Ёсир ва …..)дар ингуна маворид ғейри аз ин “ се абзор” хеч рохи дигари барои хидояти хашми бажо ва гирифтани интури хақхо вужуд надорад, танхо ва танхо ин “ се конол” вужуд доранд.

Медонемки аллох таоло мефармояд:

:إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ(حجرات/10)

Фақат мўъминон бародарони хамдигаранд. Ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ.[1]

Хамма чизи мусалмон, хун ва мол ва обруяш, бар мусалмон харом аст. Холо обруйи ек мусалмони тавассути ек кофар дар маъаррази хатар қарор гирифта аст, бибинид аз так таки афроди жомеъа то хукумати исломий чи вокуниши дар мовриди чанин мусибати нишон медиханд:

Рузи зани мусалмони ба бозори яхудиёни бани қайнақоъ меравад ва ба талосоз ё нуқрасози мурожаъа мекунад то зуюри барояш бисозад. Яхудиён аз у мехохандки сурати худишро ошкор кунад аммо ин хохари мусалмонимон ин корро намекунад. Чун он замон хукми хижоб ва пушондани сурати ва сина ва ғейрих бар мусалмон нозил шуда буд. Хамон корики алъон куффори секуляри европо барои мамнуъияти ниқоб қонун тасвиб карданд ва мужозот хам барои хохарики ниқоб бизанад таъйин карданд. Дар хар сурат, замоники ин хохаримон мухолифат мекунад еки аз яхудийхо аз руйи лажбозий бидуни инки ин хохаримон мутаважжих бишавад либосишро аз пушт ба шонаш мебандад, замоники ин хохаримон боланд мешавад аз пушт баданиш лухт мешавад, чун он мовқеъ мисли алъон набудки хамма, чанд то либос зери ин либосиш бипушанд. Фақат хамин танишон буд. Замоники инжури обруйи ин хохаримон бозичайи ин куффор мешавад хамма ба он хандиданд ва яхудиён масхараш мекунанд.

Дар инжо бародари мусалмоники онжо хузур дорад хашмгин мешавад ва он шахси мужримро бо заработи шамшириш ба дарак мефрестад, яхудийхо хам даста жамъий ба у хамла мекунанд ва ишонро ба шаходат мерасонанд. Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба унвони рахбар ва хокими исломий хабарро шанид, хашмгин шуда ва тамоми сипохи исломро барои жанги бо ин куффор бурд ва пас аз 15 руз мухосара онхоро мажбур ба таслим кард ва қасди куштани хаммайи онхоро доштки бо васотати Абдуллох ибни Убай – сар дастайи мунофиқини Мадина – жонишонро ба онхо бахшид, дар аваз амволишонро мусодара кард ва худишонро ба наздики шом табъид кард.

Ин дар замони будки мо хукумати исломий ала минхажин нубувват доштем, аммо пас аз он хам замоники мо сохиби хукумати бадили изтирорийи исломий будем боз сахнахойи қобили таъаммулиро мебинем ва бештар қонеъ мешавемки читури имом сипар мешавад, хатто агар ек имоми хукумати бадили изтирорийи исломий бо хар мазхаби бошад, ё ек имом моли мажлиси шўройи вохиди мужохидин бошад.

(идома дорад……..)

---

[1] أخرجه أحمد (2/277، رقم 7713) ،ومسلم (4/1986، رقم 2564) .وأخرجه أيضًا: البيهقي (6/92، رقم 11276)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(50- қисм)

Онгли,мақсадли ва харакатланувчи  вахдатни муқаддамаси ва уни заминаси.

  Мусулмонларнинг кенг қамровли иймоний вахдати, мана бу муқаддама ва заминаларсиз шакллана олмайди. Чунки росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асридаги сабиқунал аввалун бўлган кишиларни эхсонига тобеъ бўлишга қадам босиш ва улар билан бирга хамрох бўлиш ва улар қўлга киритган мақомларга етишлик учун ўзига хос заминаларга мухтож бўлинади ва онгли, мақсадли,харакатланувчи вахдатга етиш учун ва нихоят вохид улил амр шўросига, вохид умматга ва вохид жамоатга етиш учун умум мусулмонлар томонидан риоят қилиниши керак бўлади. Мусулмонларни олим қилиш ва уларни огох қилишлик- бўлиб хам бу иш росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига кўра олиб борилиши керак-  онгли,мақсадли, харакатланувчи вахдатнинг пояларидан,муқаддамасидан, заминасидан  бири бўлади, бугунги дарсимизда бу хақида муфассалроқ сухбатлашишга харакат қиламиз: 

Аллох таоло ана ўшанча бесавод,дарс ўқимаган сахобаларни “олим” деб санагани кўпчилигингиз учун жумбоқ бўлган бўлиши мумкин, буни баробарида эса  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўша замоннинг саводли, бакалавр ва магистр,докторлик даражасига эга бўлган профессори бўлмиш Абул Хакам исми билан машхур бўлган шахсни абу жахл яъни жохилликни отаси деб номлайдилар?

Буларни далили нимада? Аллох таолони назари бўйича “олим” қандай киши бўлади? Саводи бўлмаган кишига хам “олим” деса бўладими? Бесавод киши хам “олим” бўлиши мумкин бўлган аллох таолони назаридаги илм ва олим нима ўзи? Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзлари хам бесавод бўлганлар ва ёзишни хам билмаганлар, у кишини ёронлари хам аксар холларда шунга ўхшаш бесавод бўлишган, шундай кишиларни қандай қилиб аллох таоло “олим” деб номлайди? “Олим” бўлиш учун саводли бўлишлик, ўлчов бўла оладими? Аллох таоло “олим” бўлишни олдинги шартларидан бирини саводли бўлиш, деб хисоблайдими? Бунга ўхшаш ўнлаб саволлар бизларни кўпчилигимизда туғилган бўлиши мумкин ва бу бизларни қуйидаги охирги саволга етказиб келган бўлса керак, яъни мен қаердан бошласам бўларкин? Ана ўша қайси илм ва мен қандай қилиб “олим” бўла оламан ва қандай қилиб бошқаларни хам росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига кўра “олим” қилишга қодир бўламан?

Аввало шуни билишимиз лозимки, Сумайя ва Ёсир, Аммор, Билол ва бошқаларга ўхшаган бесавод кишиларни абу жахлга,яхудийларга,насронийларга ўхшаган саводли кишилардан афзал деб билган аллох таолони манзуридаги “илм” қайси илмдур? Мана бу равиш билан биринчи ўриндаги “илм” қайси ва бизлар таълим олишимиз ва таълим беришимиз керак бўлган илм қайси эканини фахмлай оламиз? Чунки бундан кўра пастроқда жойлашган бошқа илмлар хам мавжуд, улар кейинги даражаларда туради, масалан: Юсуф алайхиссаломга берилган  тушни таъбирини айтиш илми:  

رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی مِنَ الْمُلْکِ وَعَلَّمْتَنِی مِن تَأْوِیلِ الأَحَادِیثِ (یوسف/101)

ёки Довуд алайхиссаломга берилган санъат илми:

وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّکُمْ (انبیاء/80)

ёки Сулаймон алайхиссаломга берилган парандаларни тилини фахмлаш илми:

وَقَالَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّیْرِ (نمل /16)

ёки тиббиёт,мухандислик, сарф, наху, балоға ва бундан бошқа мавжуд бўлган  юзлаб бошқа илмлар.

Аллох таоло аввалги ўринларда турадиган илмлар хақида мархамат қиладики:

 وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ(بقره /120)

-Яхудий ва насронийлар уларнинг динига кирмагунингизча харгиз сиздан рози бўлмайдилар. Айтинг: “Аллохнинг йўлигина хақиқий йўлдир”. Қасамки, агар сизга келган хақиқий билимдан кейин уларнинг нафс- хаволарига эргашсангиз, аллох тарафидан сизга на бир дўст ва на бир ёрдам бергувчи бўлмайди.

 وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ (بقره /145)

-Агар фарзан сизга келган билим(вахий)дан кейин хам уларнинг хавойи нафсларига эргашсангиз, у холда шубхасиз золимлардан бўлиб қоласиз.

 فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ‏(آل عمران /61)

Энди сизга келган мана шу хақ маълумотдан кейин (насронийлардан) кимда- ким сиз билан талашиб- тортишмоқчи бўлса,……….Бу ерда хам мубохила масаласида шубхасиз манзур у илмлар бўлган эмас.

Мана бу оятларни кетидан аллох таоло илм эгаларини қуйидагича таништиради:

شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (آل عمران/18)

Аллох, фаришталар ва илм ахллари- адолат билан хукм қилгувчи ёлғиз аллохдан ўзга хеч қандай тангри йўқ, фақат унинг ўзи борлигига гувохлик бердилар. Хеч қандай тангри йўқ, фақат унинг ўзи бор. У қудратли, хикмат эгасидир.

 وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ (آل عمران/7)

Илмда собит қадам бўлган кишилар эса: “ у китобга иймон келтирганмиз. Хамма оятлари парвардигоримиз хузуридандир”, – дейдилар. Ва фақат ахли донишларгина панд- насихат олурлар.

Мана бу ла илаха иллаллох ахлининг аллох тарафидан нозил бўлган барча ахкомларга ва аллохни шариатидаги қонунларни хаммасига нисбатан билдирган муносабати бўлади. Улар ахли илм ва илмдаги собит қадам кишилар хисобланади, унда қари ва ёш йигитни ё саводли ва саводсизни ё эркак ва аёлни фарқлаб ажратилмайди.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(49- қисм)

Харакат ва якка холдаги жиход бошланган пайтида, фақат ва фақат хукумат қудратига кўз тикиш лозим бўлади, ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматдан олдинги мархалаларни хеч қайси бирига рози бўлинмайди. Мўъминлар ночор бўлиб қолишган пайтида, якка суратда жиходга қўл уриб хақларини қўлга киритишса хам, лекин якка холда хеч нарса қўлларидан келмаслигини тушуниб етишади ва ўзини махалладоши ё мазхабдоши ё бошқа минтақалардаги мазлум мусулмонлар ва бошқа озодлик тарафдорлари билан душманни ва босқинчи тоғутни  қудратига яқинроқ холдаги каттароқ бир қудратни ташкил қилишга харакат қилади, шу сабабли хам барча мусулмонлар яшайдиган диёрларда турли-хил ташкилотлар, жамоатлар,ахзоблар вужудга келади.

Афсуски баъзи бир мусулмонлар мана шу мархалада тўхтаб қолишади ва такоммуллашиш томонга харакат қилишмайди ва  турли-хил жамоатлар, хар-хил навдаги ахзобларни вужудга келтириш билан гохида ўзларини жиход ва муборазани, хамда нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил бўлиши  йўлида монеъ қилиб қўйишади ва ўзини такомуллашиш йўлида қадам босиб кетаётган гўдакни нобуд бўлиш хатарига тушуриб қўйишади ва бунга қўшимча равишда ўзлари исломий хукуматни қудратини,тўкилган қонларни ва номусларни,молларни, вайронгарчиликларни  самарасини  қўлга кирита олмаган холларида, охирида яна бошқа  бир тоғутни хукмронликка етишига ёки ўша олдинги тоғутни поясини мустахкам бўлишига сабаб бўлишади.

Ха, вахдатга мойил бўлиш ва шўро,исломий хукуматни ташкил қилиш, вохид уммат ва вохид ижмоъ ва вохид жамоат томонга харакат қилиш, бизлар учун мавжуд бўлган ягона йўлдир, бизлар исталган қудратни қўлга киритгач ўзимизни ер юзидаги хилофатга мустахақ деб биламиз ва фақирликни, очликни йўқотилиши,булғанишлар ва гумрохликларни  покланиши, душманни ташқарига хайдалиши ва уларни хукмронлигини йўқотилиши борасидаги аллохни ва росулини ваъдасига ўзимизни лойиқ деб биламиз, хамда хаммамиз бирлашган холда муттахид жиходни ва хақни рўёбга чиқариш ва динимиздаги исталган ижроларни амалга ошириш учун харакат қиламиз.

Мана бу кенг-қамровли жиход ва муборазанинг аввалги поғонаси ва мархаласида бизлар истакларимизни бирлаштиришимиз керак, хамда муштарак иймонимизга ва муштарак нуқталаримизга ва муштарак дунёвий ва охиратдаги  манфаъатларимизга диққатни қаратишимиз лозим, буни кетидан шўрода мана бу истакларни ва манфаъатларни ва муштарак дунёвий нуқталарни овозга қўйишимиз керак, улар тасдиқлангач эса, хаммамиз биргаликда шу даражада муттахид бўлишимиз лозимки, энг охирги мумкин бўлган холатда ва барча шаръий  шеваларни, нарсаларни ишга солиб мана бу вахдатни ва  шўрони дифоъ қилишимиз керак.

Аллох таоло бизларга шўро неъмати билан лутф қилган ва бизларга қудрат, иззат берган пайтида, бизлар куфрони неъмат қилишга ва бундай неъматни зоя қилишга хаққимиз йўқ:

 -Мана бундай буюк неъматни мухофизат қилиш учун барча сўзларимизни, харакатларимизни, таблиғий ва амалий дастурларимизни шўрони вохид раъйига кўра  ишга соламиз.

 -Кибрга тобеъ бўлишлик ва уни кетидан якка холда харакат қилишлик , ёлғиз холда ишлаш , кўпчиликни ё шўрони номидан гапириш мамнуъ ва ношаръий бўлиши керак.

 Нима учун? Чунки бизлар хозирда асрлардан буён бизларни иттиходимизда қандай буюк қудрат яширинганини тушуниб етганмиз, ва бизларнинг мана бу даркимиз ва фахмимиз ўнлаб олимларнинг асарларида ёзиб қолдирилган, хозирда эса бизлар ана ўшанча озодлик тарафдори бўлган олимларни тажрибасига ва ўзимизнинг зехний ва қалбий тажрибаларимизга, топилмаларимизга  иймон келтирмоқчимиз, ўтган ва хозирги даврда  бизлар таблиғ қилган ана ўшанча топилмаларни хаммасини амалда қўллашимиз керак ва кенг-қамровли иттиход, бирдамлик, кўпчилик бўлган холда мубораза қилиш билан ва  хар қандай сатхда шаклланган мутахассислар шўроси ва исломий хукумат орқали, аллохни изни билан барча мушкилотларимизни устидан ғалаба қозонишимизни ва мақсадларимизга етишимизни амалда собит қилишимиз лозим.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(50- قیسم)

آنگلِی،مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی مُقَدِّیمَه سِی وَ اوُنِی زَمِینَه سِی.

مُسُلمانلَرنِینگ کِینگ – قَمراولِی اِیمانِی وَحدَتِی، مَنَه بُو مُقَدِّیمَه وَ زَمِینَه لَرسِیز شَکللَه نَه آلمَیدِی. چُونکِی رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی عَصرِیدَگِی سابِقوُنَ الاَوَّلوُن بوُلگن کِیشِیلَرنِی اِحسانِیگه تابِع بوُلِیشگه قَدَم باسِیش وَ اوُلَر بِیلَن بِیرگه هَمراه بوُلِیش وَ اوُلَر قوُلگه کِیرِیتگن مَقاملَرگه یِیتِیشلِیک اوُچُون اوُزِیگه خاص زَمِینَه لَرگه مُحتاج بوُلِینَه دِی وَ آنگلِی،مَقصَدلِی،حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتگه یِیتِیش اوُچُون وَ نِهایَت واحِد اوُلِی الاَمر شوُراسِیگه، واحِد اوُمَّتگه وَ واحِد جَماعَتگه یِیتِیش اوُچُون عُمُوم مُسُلمانلَر تامانِیدَن رِعایَت قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلَه دِی. مُسُلمانلَرنِی عالِم قِیلِیش وَ اوُلَرنِی آگاه قِیلِیشلِیک – بوُلِیب هَم بُو اِیش رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِیگه کوُرَه آلِیب بارِیلِیشِی کِیرَک – آنگلِی،مَقصَدلِی، حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ پایَه لَرِیدَن، مُقَدِّیمَه سِیدَن،زَمِینَه سِیدَن بِیرِی بوُلَه دِی، بوُگوُنگِی دَرسِیمِیزدَه بُو حَقِیدَه مُفَصَّلراق صُحبَتلَه شِیشگه حَرَکَت قِیلَه مِیز:

 اَلله تَعالَی اَنَه اوُشَنچَه بِی سَواد، دَرس اوُقِیمَه گن صَحابَه لَرنِی “عالِم” دِیب سَنَگه نِی کوُپچِیلِیگِینگِیز اوُچُون جوُمباق بوُلگن بوُلِیشِی موُمکِین، بوُنِی بَرابَرِیدَه اِیسَه  رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم اوُشَه زَماننِینگ سَوادلِی،بَکَه لَور وَ مَگِیستِر، داکتارلِیک دَرَجَه سِیگه اِیگه بوُلگن پرافِیسّارِی بوُلمِیش اَبُو الحَکَم اِسمِی بِیلَن مَشهُور بوُلگن شَخصنِی اَبُو جَهل یَعنِی جاهِللِیکنِی آتَه سِی دِیب ناملَیدِیلَر؟

بوُلَرنِی دَلِیلِی نِیمَه دَه؟ اَلله تَعالَی نِی نَظَرِی بوُیِیچَه “عالِم” قَندَی کِیشِی بوُلَه دِی؟ سَوادِی بوُلمَه گن کِیشِیگه هَم “عالِم” دِیسَه بوُلَه دِیمِی؟ بِی سَواد کِیشِی  هَم “عالِم” بوُلِیشِی موُمکِین بوُلگن اَلله تَعالَی نِی نَظَرِیدَگِی عِلم وَ عالِم نِیمَه اوُزِی؟ رَسُول الله صَلّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی اوُزلَرِی هَم بِی سَواد بوُلگنلَر وَ یازِیشنِی هَم بِیلمَه گنلَر، اوُ کِیشِینِی یارانلَرِی هَم اَکثَر حاللَردَه شوُنگه اوُحشَش بِی سَواد بوُلِیشگن، شوُندَی کِیشِیلَرنِی قَندَی قِیلِیب اَلله تَعالَی “عالِم” دِیب ناملَیدِی؟ “عالِم” بوُلِیش اوُچُون سَوادلِی بوُلِیشلِیک، اوُلچاو بوُلَه آلَه دِیمِی؟ اَلله تَعالَی “عالِم” بوُلِیشنِی آلدِینگِی شَرطلَرِیدَن بِیرِینِی سَوادلِی بوُلِیش، دِیب حِسابلَیدِیمِی؟ بوُنگه اوُحشَش اوُنلَب سَواللَر بِیزلَرنِی کوُپچِیلِیگِیمِیزدَه توُغِیلگن بوُلِیشِی موُمکِین وَ بُو بِیزلَرنِی قوُیِیدَگِی آخِیرگِی سَوالگه یِیتکَه زِیب کِیلگن بوُلسَه کِیرَک، یَعنِی مِین قَیِیردَن باشلَه سَم بوُلَرکِین؟ اَنَه اوُشَه قَیسِی عِلم وَ مِین قَندَی قِیلِیب “عالِم” بوُلَه آلَه مَن وَ قَندَی قِیلِیب باشقَه لَرنِی هَم رَسُول اَلله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی رَوِیشلَرِیگه کوُرَه “عالِم” قِیلِیشگه قادِر بوُلَه مَن؟

اَوَّلا شوُنِی بِیلِیشِیمِیز لازِمکِی، سُمَیَّه وَ یاسِر، عَمّار،بِلال وَ باشقَه لَرگه اوُحشَه گن بِی سَواد کِیشِیلَرنِی اَبُو جَهلگه ، یَهُودِیلَرگه،نَصرانِیلَرگه اوُحشَه گن سَوادلِی کِیشِیلَردَن اَفضَل دِیب بِیلگن اَلله تَعالَی نِی مَنظوُرِیدَگِی “عِلم” قَیسِی عِلمدوُر؟ مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن بِیرِینچِی اوُرِیندَگِی “عَمَل” قَیسِی وَ بِیزلَر تَعلِیم آلِیشِیمِیز وَ تَعلِیم بِیرِیشِیمِیز کِیرَک بوُلگن عِلم قَیسِی اِیکَه نِینِی فَهملَی آلَه مِیز؟ چوُنکِی بوُندَن کوُرَه پَستراقدَه جایلَشگن باشقَه عِلملَر هَم مَوجُود، اوُلَر کِییِینگِی دَرَجَه لَردَه توُرَه دِی،مَثَلاً: یُوسُف عَلَیهِ السَّلامگه بِیرِیلگن توُشنِی تَعبِیرِینِی اَیتِیش عِلمِی:   رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی مِنَ الْمُلْکِ وَعَلَّمْتَنِی مِن تَأْوِیلِ الأَحَادِیثِ (یوسف/101)  یاکِی داوُد عَلَیهِ السَّلامگه بِیرِیلگن صَنعَت عِلمِی:  وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّکُمْ (انبیاء/80) یاکِی سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامگه بِیرِیلگن پَرَندَه لَرنِی تِیلِینِی فَهملَش عِلمِی:  وَقَالَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّیْرِ (نمل /16)  یاکِی طِبِّیات، مُهَندِسلِیک، صَرف،نَهُو،بَلاغَه وَ بوُندَن باشقَه مَوجُود بُولگن یوُزلَب باشقَه عِلملَر.

اَلله تَعالَی اَوَّلگِی اوُرِینلَردَه توُرَه دِیگن عِلملَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:

– وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ(بقره /120) یَهُودِی وَ نَصرانِیلَر اوُلَرنِینگ دِینِیگه کِیرمَه گوُنِینگِیزچَه هَرگِیز سِیزدَن راضِی بوُلمَیدِیلَر. اَیتِینگ: ” اَلله نِینگ یوُلِیگِینَه حَقِیقِی یوُلدِیر.” قَسَمکِی، اَگر سِیزگه کِیلگن حَقِیقِی بِیلِیمدَن کِییِین اوُلَرنِینگ نَفس – هَوالَرِیگه اِیرگشسَنگِیز، اَلله تَرَفِیدَن سِیزگه نَه بِیر دوُست وَ نَه بِیر یاردَم بِیرگوُچِی بوُلمَیدِی. 

– وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ (بقره /145)  اَگر فَرضاً سِیزگه کِیلگن بِیلِیم (وَحِی)دَن کِییِین هَم اوُلَرنِینگ هَوایِی نَفسلَرِیگه اِیرگشسَنگِیز، اوُ حالدَه شُبهَه سِیز ظالِملَردَن بوُلِیب قالَه سِیز.

– فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ‏(آل عمران /61)  اِیندِی سِیزگه کِیلگن مَنَه شُو حَقنِی مَعلوُماتدَن کِییِین (نَصرانِیلَردَن) کِیمدَه – کِیم سِیز بِیلَن تَلَه شِیب – تارتِیشماقچِی بوُلسَه،……. بُو یِیردَه هَم مُباهِیلَه مَسَلَه سِیدَه شُبهَه سِیز مَنظوُر اوُ عِلملَر بوُلگن اِیمَس.

مَنَه بُو آیَتلَرنِی کِیتِیدَن اَلله تَعالَی عِلم اِیگه لَرِینِی قوُیِیدَگِیچَه تَنِیشتِیرَه دِی:

– شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (آل عمران/18) الَله، فَرِیشتَه لَر وَعِلم اَهللَرِی – عَدالَت بِیلَن حُکم قِیلگوُچِی یالغِیز اَلله دَن اوُزگه هِیچ قَندَی تَنگرِی یوُق، فَقَط اوُنِینگ اوُزِی بارلِیگِیگه گوُواهلِیک بِیردِیلَر. هِیچ قَندَی تَنگرِی یوُق، فَقَط اوُنِینگ اوُزِی بار. اوُ قُدرَتلِی، حِکمَت اِیگه سِیدِیر. 

– وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ (آل عمران/7) عِلمدَه ثابِت قَدَم بوُلگن کِیشِیلَر اِیسَه: ” اوُ کِتابگه اِیمان کِیلتِیرگنمِیز. هَمَّه آیَتلَرِی پَروَردِیگارِیمِیز حُضُورِیدَندِیر”،- دِییدِیلَر. وَ فَقَط اَهلِی دانِیشلَرگِینَه پَند – نَصِیحَت آلوُرلَر.

مَنَه بُو لا اله الّا الله اَهلِینِینگ اَلله تَرَفِیدَن نازِیل بوُلگن بَرچَه اَحکاملَرگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی هَمَّه سِیگه نِسبَتاً بِیلدِیرگن مُناسَبَتِی بوُلَه دِی. اوُلَر اَهلِی عِلم وَ عِلمدَگِی ثابِت قَدَم کِیشِیلَر حِسابلَه نَه دِی، اوُندَه قَرِی وَ یاش یِیگِیتنِی یا سَوادلِی وَ سَوادسِیزنِی یا اِیرکَک وَعَیالنِی فَرقلَب اَجرَتِیلمَیدِی.

(دوامی بار…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

 (49- قیسم)

حَرَکَت وَ یَککَه حالدَگِی جِهاد باشلَنگن پَیتِیدَه، فَقَط وَ فَقَط حُکوُمَت قُدرَتِیگه کوُز تِیکِیش لازِم بوُلَه دِی، وَ نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتدَن آلدِینگِی مَرحَلَه لَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِیگه راضِی بوُلِینمَیدِی. مُؤمِنلَر ناچار بوُلِیب قالِیشگن پَیتِیدَه، یَککَه صُورَتدَه جِهادگه قوُل اوُرِیب حَقلَرِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشسَه هَم، لِیکِن یَککَه حالدَه هِیچ نَرسَه قوُللَرِیدَن کِیلمَسلِیگِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشَه دِی وَ اوُزِینِی مَحَلَّه داشِی یا مَذهَبداشِی یا باشقَه مِنطَقَه دَگِی مَظلوُم مُسُلمانلَر وَ باشقَه آزادلِیک طَرَفدارلَرِی بِیلَن دُشمَننِی وَ باسقِینچِی طاغوُتنِی قُدرَتِیگه یَقِینراق حالدَگِی کَتتَه راق بِیر قُدرَتنِی تَشکِیل قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلَه دِی، شُو سَبَبلِی هَم بَرچَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه توُرلِی- هِیل تَشکِیلاتلَر، جَماعَتلَر، اَحزابلَر وُجُودگه کِیلَه دِی.

اَفسُوسکِی بَعضِی بِیر مُسُلمانلَر مَنَه شُو مَرحَلَه دَه توُحتَب قالِیشَه دِی وَ تَکاموُللَشِیش تامانگه حَرَکَت قِیلِیشمَیدِی وَ توُرلِی- هِیل جَماعَتلَر، هَر-هِیل نَوعدَگِی اَحزابلَرنِی وُجوُدگه کِیلتِیرِیش بِیلَن گاهِیدَه اوُزلَرِینِی جِهاد وَ مُبارَزَه نِی،هَمدَه نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل بوُلِیشِی یوُلِیدَه مانِع قِیلِیب قوُیِیشَه دِی وَ اوُزِینِی تَکاموُللَشِیش یوُلِیدَه قَدَم باسِیب کِیتَه یاتگن گوُدَکنِی نابوُد بوُلِیش خَطَرِیگه توُشُورِیب قوُیِیشَه دِی وَ بوُنگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه اوُزلَرِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِینِی،توُکِیلگن قانلَرنِی وَ ناموُسلَرنِی، ماللَرنِی،وَیرانگرچِیلِیکلَرنِی ثَمَرَه سِینِی قوُلگه کِیرِیتَه آلمَه گن حاللَرِیدَه، آخِیرِیدَه یَنَه باشقَه بِیر طاغوُتنِی حُکمرانلِیککَه یِیتِیشِیگه یا اوُشَه آلدِینگِی طاغوُتنِی پایَه سِینِی مُستَحکَم بوُلِیشِیگه سَبَب بوُلِیشَه دِی.

حَه،وَحدَتگه مایِیل بوُلِیش وَ شوُرا،اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش ،واحِد اوُمَّت وَ واحِد اِجماع وَ واحِد جَماعَت تامان حَرَکَت قِیلِیش، بِیزلَر اوُچُون مَوجُود بوُلگن یَگانَه یوُلدِیر، بِیزلَر اِیستَلگن قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتگچ اوُزِیمِیزنِی یِیر یوُزِیدَگِی خِلافَتگه مُستَحَق دِیب بِیلَه مِیزوَ فَقِیرلِیکنِی،آچلِیکنِی یوُقاتِیلِیشِی، بوُلغَه نِیشلَر وَ گوُمراهلِیکلَرنِی پاکلَه نِیشِی،دُشمَننِی تَشقَه رِیگه حَیدَه لِیشِی وَ اوُلَرنِی حُکمرانلِیگِینِی یوُقاتِیلِیشِی بارَه سِیدَگِی اَلله نِی وَ رَسُولِینِی وَعدَه سِیگه اوُزِیمِیزنِی لایِیق دِیب بِیلَه مِیز، هَمدَه هَمَّه مِیز بِیرلَشگن حالدَه مُتَّحِد جِهادنِی وَ حَقنِی رُویابگه چِیقَه رِیش وَ دِینِیمِیزدَگِی اِیستَلگن اِجرالَرنِی عَمَلگه آشِیرِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلَه مِیز.

مَنَه بُو کِینگ – قَمراولِی جِهاد وَمُبارَزَه نِینگ اَوَّلگِی پاغانَه سِی وَمَرحَلَه سِیدَه بِیزلَر اِیستَکلَرِیمِیزنِی بِیرلَشتِیرِیشِیمِیز کِیرَک، هَمدَه مُشتَرَک اِیمانِیمِیزگه وَ مُشتَرَک نوُقطَه لَرِیمِیزگه وَ مُشتَرَک دُنیاوِی وَ آخِیرَتدَگِی مَنفَعَتلَرِیمِیزگه دِققَتنِی قَرَه تِیشِیمِیز لازِم،بوُنِی کِیتِیدَن شوُرادَه مَنَه بُو اِیستَکلَرنِی وَ مَنفَعَتلَرنِی وَ مُشتَرَک دُنیاوِی نوُقطَه لَرنِی آوازگه قوُیِیشِیمِیز کِیرَک، اوُلَر تَصدِیقلَنگچ اِیسَه، هَمَّه مِیز بِیرگه لِیکدَه شوُ دَرَجَه دَه مُتَّحِد بوُلِیشِیمِیز لازِمکِی، اِینگ آخِیرگِی مُومکِین بُولگن حالَتدَه وَ بَرچَه شَرعِی شِیوَه لَرنِی، نَرسَه لَرنِی اِیشگه سالِیب مَنَه بُو وَحدَتنِی وَ شُورانِی دِفاع قِیلِیشِیمِیز کِیرَک.

اَلله تَعالَی بِیزلَرگه شوُرا نِعمَتِی بِیلَن لُطف قِیلگن وَ بِیزلَرگه قُدرَت،عِزَّت بِیرگن پَیتِیدَه، بِیزلَر کُفرانِی نِعمَت قِیلِیشگه وَ بوُندَی نِعمَتنِی ضایَه قِیلِیشگه حَققِیمِیز یوُق:

– مَنَه بوُندَی بوُیوُک نِعمَتنِی مُحافِظَت قِیلِیش اوُچُون بَرچَه سوُزلَرِیمِیزنِی، حَرَکَتلَرِیمِیزنِی،،تَبلِیغِی وَعَمَلِی دَستوُرلَرِیمِیزنِی شوُرانِی واحِد رَعیِیگه کوُرَه اِیشگه سالَه مِیز.

– کِبرگه تابِع بوُلِیشلِیک وَ اوُنِی کِیتِیدَن یَککَه حالدَه حَرَکَت قِیلِیشلِیک، یالغِیز حالدَه اِیشلَش، کوُپچِیلِیکنِی یا شوُرانِی نامِیدَن گپِیرِیش مَمنوُع وَ ناشَرعِی بوُلِیشِی کِیرَک.

نِیمَه اوُچُون؟ چُونکِی بِیزلَر حاضِردَه عَصرلَردَن بوُیان بِیزلَرنِی اِتِّحادِیمِیزدَه قَندَی بوُیُوک قُدرَت یَشِیرِینگه نِینِی توُشوُنِیب یِیتگنمِیز وَ بِیزلَرنِینگ مَنَه بوُ دَرکِیمِیز وَ فَهمِیمِیز اوُنلَب عالِملَرنِینگ اَثَرلَرِیدَه یازِیب قالدِیرِیلگن، حاضِردَه اِیسَه بِیزلَر اَنَه اوُشَنچَه آزادلِیک طَرَفدارِی بوُلگن عالِملَرنِی تَجرِیبَه سِیگه وَ اوُزِیمِیزنِینگ ذِهنِی وَ قَلبِی تَجرِیبَه لَرِیمِیزگه، تاپِیلمَه لَرِیمِیزگه اِیمان کِیلتِیرماقچِیمِیز، اوُتگن وَ حاضِرگِی دَوردَه بِیزلَر تَبلِیغ قِیلگن اَنَه اوُشَنچَه تاپِیلمَه لَرنِی هَمَّه سِینِی عَمَلدَه قوُللَشِیمِیز کِیرَک َو کِینگ – قَمراولِی اِتِّحاد،بِیردَملِیک، کوُپچِیلِیک بوُلگن حالدَه مُبارَزَه قِیلِیش بِیلَن وَ هَر قَندَی سَطحدَه شَکللَنگن مُتَخَصِّصلَر شوُراسِی وَ اِسلامِی حُکوُمَت آرقَه لِی اَلله نِی عِذنِی بِیلَن بَرچَه مُشکِلاتلَرِیمِیزنِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانِیشِیمِیزنِی وَ مَقصَدلَرِیمِیزگه یِیتِیشِیمِیزنِی عَمَلدَه ثابِت قِیلِیشِیمِیز لازِم.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(50- قسمت)

مقدمات و پیش زمینه های وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 وحدت ایمانی فراگیر مسلمین بدون این مقدمات و پیش زمینه ها نمی تواند شکل بگیرد. چون قدم گذاشتن در تبعیت به احسان از سابقون الاولون عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم و هم مسیر شدن با آنا ن و رسیدن به چنان جایگاهی نیازمند پیش زمینه هائی است که لازم است برای رسیدن به وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی و در نهایت رسیدن به شورای اولی الامر واحد و امت واحد و جماعت واحد از طرف عموم مسلمین رعایت بشوند. عالم کردن مسلمین و آگاهی دادن به آنها – آن هم به سبک رسول الله صلی الله علیه وسلم- یکی از پایه ها و مقدمات و پیش زمینه های این وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی است  که سعی می کنیم در این جلسه به صورت مفصلتری در موردش صحبت کنیم :

ممکن است برای بسیاری از شماها سوال باشد که الله تعالی چه طوری آنهمه صحابی بی سواد و درس نخوانده  است را «عالم» می داند، و در برابر رسول الله صلی الله علیه وسلم شخص باسواد و لیسانس و فوق لیسانس و دکتر و پروفسور آن زمان که به ابوالحکم مشهور شده بود را ابوجهل یعنی پدر نفهمی می نامند؟

جریان از چه قراراست؟ «عالم» از نظر الله تعالی چه کسی است؟ و آنانی که به آنها علم داده شده است چه کسانی هستند؟ آیا ممکن است کسی سواد نداشته باشد اما به او گفت «عالم»؟ آن علم و عالمی که مد نظر اللهِ چیست که بی سواد هم می تواند «عالم» بشود؟ چه طوری رسول الله صلی الله علیه وسلم خودش بی سواد بود و نوشتن بلد نبود و یارانش هم اکثرا همینطوری بی سواد بودند الله آنان را «عالم» می داند؟ آیا برای «عالم» شدن معیار باسواد بودن است؟ یا باسواد بودن پیش شرط «عالم» شدن از نظر الله محسوب می شود؟  و دهها سوال دیگر که ممکن است برای بیشتر ماها پیش آمده باشد و ما را به این سوال نهائی رسانده باشد که من از کجا شروع کنم؟ آن علم کدام است و من چه طوری می توانم خودم «عالم» بشوم و دیگران را هم به روش رسول الله صلی الله علیه وسلم «عالم» کنم؟

 لازم است در ابتداء بدانیم منظور الله تعالی از آن «علمی» که بی سوادهائی چون سمیه و یاسر و عمار و بلال و غیره را بر با سوادهائی چون ابوجهل و یهودیها و نصرانیها و غیره برتری داده بود چیست؟ اینطوری به راحتی می توانیم بفهمیم «علمی» که در اولویت است و ما باید آن را یاد بگیریم و یاد بدهیم کدام است؟ چون علمهای دیگری هستند که در درجات پائینتری قرار گرفته اند و در اولویتهای بعدی هستند مثل: علم تعبیر خواب به یوسف علیه السلام: رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی مِنَ الْمُلْکِ وَعَلَّمْتَنِی مِن تَأْوِیلِ الأَحَادِیثِ (یوسف/101) یا علم صنعت به داود علیه السلام: وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّکُمْ (انبیاء/80) یا علم فهم زبان پرندگان به سلیمان علیه السلام: وَقَالَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّیْرِ (نمل /16) یا علم پزشکی، مهندسی ، صرف و نحو و بلاغه و صدها و بلکه هزاران علم دیگری که وجود دارند.

الله تعالی در مورد علمی که در اولویت قرار دارد می فرماید:

• وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ(بقره /120) و اگر از خواستها و آرزوهای ایشان پیروی کنید، بعد از آن که «علم» به تورسیده است، هیچ سرپرست و یاوری از جانب خدا برای تو نخواهد بود . مشخص است این علمی که از آن صحبت میشود جزءآن علمهائی که اسم بردیم  یا صدها و هزاران علم دیگری که وجود دارند نیست
• وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ (بقره /145) و اگر از خواستها و آرزوهای ایشان پیروی کنی بعد از آن که «علم» به تو دست داده است، در این صورت تو بی‌گمان از زمره ستمکاران خواهی بود . اینهم مشخص است از علم دیگری صحبت می کند.
• ‏فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ‏(آل عمران /61) هرگاه بعد از «علمی» که  به تو رسیده است  با تو به ستیز پرداختند …. اینجا هم درمسأله ی مباهله بدون شک منظور آن علوم نیستند.

به دنبال این دسته آیات الله تعالی صاحبان علم را اینطوری معرفی می کند :

• شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (آل عمران/18) خداوند گواهی می‌دهد این که الهی جز او نیست، و این که او دادگری می‌کند، و فرشتگان و صاحبان علم گواهی می‌دهند . جز او معبود و الهی نیست که هم توانا است و هم حکیم .‏ بله، اینجا روشن می کند که آن علم چیزی جز شهادت به لا اله- الا الله نیست. و صاحبان علم هم همان کسانی هستند که چنین شهادتی رادادند.
• وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ (آل عمران/7) راسخان (و ثابت‌قدمان) در علم می‌گویند: ما به همه آنها ایمان داریم همه از سوی خدای ما است. و جز صاحبان عقل متذکّر نمی‌شوند .این واکنش عملی اهل لا اله الا الله به تمام قانون شریعت الله و تمام آن احکام و قوانینی است که از طرف الله نازل شده است. و اینان اهل علم و ثابت قدمان در علم هستند و کاری هم به پیرو وجوان و باسواد و بی سواد و زن و مرد ندارد .

(ادامه دارد…….)