وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(54- қисм)

Бундан кейинги мархалада мусулмонлар диёрларининг хар  бирини ўтган тарихдаги тажрибалари борасидаги аниқ хабарлар, махсусан ўтган бир неча ўн йиллардан бошлаб хозирги кунгача муртадлар уларни бошига олиб келган хар бир нарсадан огох бўлишлик ва содир бўлган ё содир бўлаётган нарсаларни хар бирини сахих шархлаб бериш туради. Бизларнинг мана бу мархаладаги масулиятимиз шундан иборатки, уларни ўзини ўзларига танитиб қўйишимиз керак, чунки мана бу огох бўлишлар яхшироқ илмларни қўлга киритиш йўлидаги муқаддама бўла олади.

 Аллохни шариатидаги қонунлар набавий манхажга асосланган исломий хукумат орқали ё изтирорий бадал хукуматга кўра янгидан ўзини ўрнини қўлга киритган пайтида, бизлар пешқадам ва сабиқунал аввалун бўлган кишилар, мана бу неъматни уларга хадя қилдик,деб тасаввур қилмаслигимиз керак, балки бу иш одамларнинг  иймоний онгини ва шаръий илмини соясида ва  хамда худди шу мусулмонларнинг вахдат заминасидаги бошқа  муқаддамотлари таъсирида рўёбга чиққан ва уларнинг йиллар давомидаги муборазаларини самараси, меваси хисобланади. Одамлар йиллар ва балки асрлар давомида адолатни,озодликни,иқтисодий фаровонликни ва чекловларни,диктаторликни,бўғишни йўқолишини талаб қилиб келишган, бизлар уларга  ўзларининг умидларига,мақсадларига етишлари учун энг тараққий топган устувор йўлларни кўрсатиб берганмиз холос, аслида  уларнинг ўзлари мана бу лойихаларни,режаларни амалда пиёда қилишган. 

Бизлар харгиз уларни қулоқларини пуч,бемаъни,тўқима, ёлғон сўзлар билан тўлдирганимиз йўқ- худди секуляризм динига эргашувчилар ва хоин динфурушлар йиллар давомида одамларни ноумидликка,пастликка,муваффақиятсизликка тортиб кетишганидек қилмаймиз, бизлар хақни баён қиламиз ва уларга инсонларни тўғрилайдиган энг тараққий топган йўлни кўрсатамиз, одамлар билан сухбатлашган пайтимизда аллохни шариатидаги қонунларни улар яхши тушунадиган  фақат бугунги кунни забони билан уларга баён қиламиз. Аллох таоло биз ва сиздан нимани истаётганини уларга очиқ-ойдин баён қилиб берамиз? Биз ва улар бу дунёда нимани ортидан юрибмиз? Нимани беришимиз керак ва дунёда,қиёматда нимани қўлга киритамиз?

 Бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш сари онгли вахдат ва харакат қилиш, хамда аллохни шариатидаги қонунларни комил татбиқ қилишлик ва вохид умматни,вохид жамоатни бутун жахон улил амр шўроси орқали ташкил қилишлик, олдинги золимни,зўравонни нобуд қилиш ва қудратни бир золим табақадан,гурухдан тортиб олиб бошқа бир золим табақага,гурухга бериш эмаслигини уларга  тушунтириб берамиз, бизлар учун англиялик, франциялик, япониялик, хитойлик ва……..золимнинг  турк,араб,форс, курд, балуч, пашту золимдан хеч қандай фарқи йўқлигини,балки бу мусталакачиларни хаммаси энг нафратга сазовор палид эканини уларга  тушунтириб берамиз.

Бизлар зулмни илдизини қурутиш учун келганмиз, бизлар учун зулм қилиш зулм хисобланади; золимнинг нажодини,забонини ўзгартиришлик уни зулмини мохиятини ўзгартириб қўймайди, балки уларни нобуд қилиб ўзгартиридаган нарса гўр хисобланади. Мўъминлар ўзлари шу нарсани тушуниб етишадики, нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ва унинг вохид улил амр шўроси ва вужудга келадиган вохид уммат ва вохид жамоат, харгиз мустамлакачиларни,истеморгарларни ва умуман айтганда золим табақани таъминламаган ва таъминламайди хам ва бизларнинг келажакдаги жамиятимизда фурсат талаб,хийлагар,қонхўр кимсалар учун хеч қандай  жойни ўзи  йўқ.

Бизлар одамлар билан сухбатлашган пайтимизда улар яхши тушуниб етишлари учун  тўғридан- тўғри уларнинг забонларидан фойдаланишимиз ва миллатимиз дарк қилишга қодир бўлмайдиган мафхумлар, тушунчалардан пархез қилишимиз керак ва хамқишлоқларимизни, хамшахарларимизни сафарбар қилиш учун  ва хаммага дарки осон бўлиши учун муносиб формулани топишимиз лозим, масалан: “ла илаха” ва тоғутга куфр келтириш нима ўзи? Ва “иллаллох” ва аллохга иймон келтириш ва ийяка наъбуду ва ийяка настаъин ўзи нима? Жаннат нима? Жаханнам нима? Қиёмат нима? Нима учун жиход ва мубораза қилмоқчисиз? Сиз ўзи кимсиз? Ота-боболарингиз  кимлар бўлишган? Бугунги кунгача бошингизга қандай ишлар тушган? Вазиятингиз қандай? Бутун жахондаги кофир секуляристлар мусулмонларни бошига қандай балоларни олиб келишди? Уларни ихтиёридаги махаллий муртад ва динфуруш секуляристлар мусулмонларнинг дини,фарзандлари, номуси,маданияти,моли ва диёрини бошига қандай кунларни олиб келишди? Секуляр муртадлар бутун жахон секуляр кофирлар билан бирга аслахани ёрдамида аллохни шариатидаги қонунларни йўқотиб уни ўрнига ўзларига ўхшаган бир башарнинг қонунларини қўяётганликларидан хафа бўлишмайдими? Аллохни шариатидаги қонунларни бир четга улоқтириш ва уни ўрнига бошқа қонунни қўйиш орқали аллохни хақорат қилинганидан хавотирга тушишмайдими? Бизлардан олдин ўтган ва миллатимизни йўлини ўзгартирган, хамда уларни иртидод томонга тортиб кетган   алданган,онгсиз,ақлсиз насл  шарманда бўлишмайдими? Бизлардан олдин ўтган алданган фосид насл вужудга келтирган мана бу шармандагарчиликка,орга хотима беришни хохлашмайдими?  Агар сизнинг мусулмон онангиз, опа- синглингиз, қизингиз бутун жахон босқинчи секуляр кофирлари ва махаллий муртадлар, махаллий навкарлар томонидан тажовузга учраса, бу иш сабабли сиз хафа бўлмайсизми? Махаллий муртад секуляристлар ва мунофиқлар ва секулярзадалар сизларнинг номусингизни ўзларининг ахборот воситаларида хаммага намойиш қилганликларидан ва сизларни мусулмонлар наздида ғайратсиз ва беномус деб таништирганидан шарм қилмайсизларми? Мана бу шунча бепарволиклар ва эътиборсизликлар билан ўлиб қабрга киришдан қўрқмайсизларми?  Ўзингизни қабрингиз ва қиёматингиз учун нимани тайёрлаб қўйдингиз, бу хақида фикрлаб кўрдингизми? Аллохнинг шариати бандаларидан сўрайдиган ва бандалар хам шаръий  жавоб беришлари керак бўлган бундан бошқа саволлар хам бор.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(54- قیسم)

بوُندَن کِییِینگِی مَرحَلَه دَه مُسُلمانلَر دِیارلَرِینِینگ هَر بِیرِینِی اوُتگن تَرِیخدَگِی تَجرِیبَه لَرِی بارَه سِیدَگِی اَنِیق خَبَرلَر، مَخصُوصاً اوُتگن بِیر نِیچَه اوُن یِیللَردَن باشلَب حاضِرگِی کوُنگه چَه مُرتَدلَر اوُلَرنِی باشِیگه آلِیب کِیلگن هَر بِیر نَرسَه دَن آگاه بوُلِیشلِیک وَ صادِر بوُلگن یا صادِر بوُلَه یاتگن نَرسَه لَرنِی هَر بِیرِینِی صَحِیح شَرحلَب بِیرِیش توُرَه دِی. بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو مَرحَلَه دَگِی مَسئوُلِیَتِیمِیز شوُندَن عِبارَتکِی، اوُلَرنِی اوُزِینِی اوُزلَرِیگه تَنِیتِیب  قوُیِیشِیمِیز کِیرَک، چوُنکِی مَنَه بُو آگاه بوُلِیشلَرِی یَحشِیراق عِلملَرنِی قوُلگه کِیرِیتِیش یوُلِیدَگِی مُقَدِّیمَه بوُلَه آلَه دِی.

اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر نَبَوِی مَنهَجگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت آرقَه لِی یا اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه کوُرَه یَنگِیدَن اوُزِینِی اوُرنِینِی قوُلگه کِیرِیتگن پَیتِیدَه، بِیزلَر پِیش قَدَم وَ سابِقوُنَ الاَوَّلوُن بوُلگن کِیشِیلَر، مَنَه بُو نِعمَتنِی اوُلَرگه هَدیَه قِیلدِیک، دِیب تَصَوُّر قِیلمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، بَلکِی بوُ اِیش آدَملَرنِینگ اِیمانِی آنگِینِی وَ شَرعِی عِلمِینِی سایَه سِیدَه وَ هَمدَه حوُددِی شُو مُسُلمانلَرنِینگ وَحدَت زَمِینَه سِیدَگِی باشقَه مُقَدَّماتلَرِی تَأثِیرِیدَه رُویابگه چِیققَن وَ اوُلَرنِینگ یِیللَر دَوامِیدَگِی مُبارَزَه لَرِینِی ثَمَرَه سِی، مِیوَه سِی حِسابلَه نَه دِی. آدَملَر یِیللَر وَ بَلکِی عَصرلَر دَوامِیدَه عَدالَتنِی، آزادلِیکنِی، اِقتِصادِی فَراوانلِیکنِی وَ چِیکلاولَرنِی، دِیکتَتارلِیکنِی، بوُغِیشنِی یوُقالِیشِینِی طَلَب قِیلِیب کِیلِیشگن،بِیزلَر اوُلَرگه اوُزلَرِینِینگ اوُمِیدلَرِیگه مَقصَدلَرِیگه یِیتِیشلَرِی اوُچُون اِینگ تَرَقِّی تاپگن اوُستوُوار یوُللَرنِی کوُرسَه تِیب بِیرگنمِیز حالاص، اَصلِیدَه اوُلَرنِینگ اوُزلَرِی مَنَه بوُ لایِیحَه لَرنِی، رِیجَه لَرنِی عَمَلدَه پِیادَه قِیلِیشگن.

بِیزلَر هَرگِیز اوُلَرنِی قوُلاقلَرِینِی پوُچ، بِی مَعنِی، توُقِیمَه، یالغان سوُزلَر بِیلَن توُلدِیرگه نِیمِیز یوُق – حوُددِی سِکوُلارِیزم دِینِیگه اِیرگه شوُچِیلَر وَ خائِن دِینفُرُورشلَر یِیللَر دَوامِیدَه آدَملَرنِی نا اوُمِیدلِیککَه، پَستلِیککَه، مُوَفَّقِیَتسِیزلِیککَه تارتِیب کِیتِیشگه نِیدِیک قِیلمَیمِیز، بِیزلَر حَقنِی بَیان قِیلَه مِیز وَ اوُلَرگه اِنسانلَرنِی توُغرِیلَیدِیگن اِینگ تَرَقِّی تاپگن یوُلنِی کوُرسَه تَه مِیز، آدَملَر بِیلَن صُحبَتلَشگن پَیتِیمِیزدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اوُلَر یَحشِی توُشوُنَه دِیگن فَقَط بوُگوُنگِی کوُننِی زَبانِی بِیلَن اوُلَرگه بَیان قِیلَه مِیز. اَلله تَعالَی بِیز وَ سِیزدَن نِیمَه نِی اِیستَه یاتگه نِینِی اوُلَرگه آچِیق – آیدِین بَیان قِیلِیب بِیرَه مِیز؟ بِیز وَ اوُلَر بُو دُنیادَه نِیمَه نِی آرتِیدَن یوُرِیبمِیز؟ نِیمَه نِی بِیرِیشِیمِیز کِیرَک وَ دُنیادَه، قِیامَتدَه نِیمَه نِی قوُلگه کِیرِیتَه مِیز؟

بِیزلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش سَرِی آنگلِی وَحدَت وَ حَرَکَت قِیلِیش،هَمدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی کامِل تَطبِیق قِیلِیشلِیک وَ واحِد اوُمَّتنِی، واحِد جَماعَتنِی بوُتوُن جَهان اوُلِی الاَمر شوُراسِی آرقَه لِی تَشکِیل قِیلِیشلِیک، آلدِینگِی ظالِمنِی،زُورَواننِی نابوُد قِیلِیش وَ قُدرَتنِی بِیر ظالِم طَبَقَه دَن، گوُرُوهدَن تارتِیب آلِیب باشقَه بِیر ظالِم طَبَقَه گه، گوُرُوهگه بِیرِیش اِیمَسلِیگِینِی اوُلَرگه توُشوُنتِیرِیب بِیرَه مِیز، بِیزلَر اوُچُون اَنگلِیَه لِیک، فرَنسِیَه لِیک، یَپانِیَه لِیک، حِیتایلِیک وَ ……..ظالِمنِینگ توُرک، عَرَب، فارس، کوُرد، بَلوُچ، پَشتوُ ظالِمدَن هِیچ قَندَی فَرقِی یوُقلِیگِینِی،بَلکِی بُو مُستَملَکَه چِیلَرنِی هَمَّه سِی اِینگ نَفرَتگه سَزاوار پَلِید اِیکَه نِینِی اوُلَرگه توُشوُنتِیرِیب بِیرَه مِیز.

بِیزلَر ظُلمنِی اِیلدِیزِینِی قوُرُوتِیش اوُچُون کِیلگنمِیز، بِیزلَر اوُچُون ظُلم قِیلِیش ظُلم حِسابلَه نَه دِی؛ ظالِمنِینگ نَجادِینِی ، زَبانِینِی اوُزگرتِیرِیشلِیک اوُنِی ظُلمِینِی ماهِیَتِینِی اوُزگرتِیرِیب قوُیمَیدِی، بَلکِی اوُلَرنِی نابوُد قِیلِیب اوُزگرتِیرَه دِیگن نَرسَه گوُر حِسابلَه نَه دِی. مُؤمِنلَر اوُزلَرِی شُو نَرسَه نِی توُشوُنِیب یِیتِیشَه دِیکِی، نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت وَ اوُنِینگ واحِد اوُلِی الاَمر شُوراسِی  وَ وُجُودگه کِیلَه دِیگن واحِد اوُمَّت وَ واحِد جَماعَت هَرگِیز مُستَملَکَه چِیلَرنِی، اِستِعماگرلَرنِی وَ عُمُوماً  اَیتگندَه ظالِم طَبَقَه نِی تَعمِینلَه مَگن وَ تَعمِینلَه مَیدِی هَم وَ بِیزلَرنِینگ کِیلَه جَکدَگِی جَمِیعیَتِیمِیزدَه فُرصَت طَلَب، خِیلَه گر، قانخوُر کِیمسَه لَر اوُچُون هِیچ قَندَی جاینِی اوُزِی یوُق.

بِیزلَر آدَملَر بِیلَن صُحبَتلَشگن پَیتِیمِیزدَه اوُلَر یَحشِی توُشوُنِیب یِیتِیشلَرِی اوُچُون توُغرِیدَن- توُغرِی اوُلَرنِینگ زَبانلَرِیدَن فایدَه لَه نِیشِیمِیز وَ مِللَتِیمِیز دَرک قِیلِیشگه قادِر بوُلمَیدِیگن مَفهُوملَر، توُشوُنچَه لَردَن پَرهِیز قِیلِیشِیمِیز کِیرَک وَ هَمقِیشلاقلَرِیمِیزنِی، هَمشَهَرلَرِیمِیزنِی سَفَربَر قِیلِیش اوُچُون وَ هَمَّه گه دَرکِی آسان بوُلِیشِی اوُچُون مُناسِب فارموُلَه نِی تاپِیشِیمِیز لازِم، مَثَلاً : “لا اِله” وَ اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیش وَ إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعینُ اوُزِی نِیمَه؟ جَنَّت نِیمَه؟ جَهَنَّم نِیمَه؟ قِیامَت نِیمَه؟ نِیمَه اوُچُون جِهاد وَ مُبارَزَه قِیلماقچِیسِیز؟ سِیز اوُزِی کِیمسِیز؟ آتَه – بابالَرِینگِیز کِیملَر بوُلِیشگن؟ بوُگوُنگِی کوُنگه چَه باشِینگِیزگه قَندَی اِیشلَر توُشگن؟ وَضِیعیَتِینگِیز قَندَی؟ بوُتوُن جَهاندَگِی کافِر سِکوُلارِیستلَر مُسُلمانلَرنِی باشِیگه قَندَی بَلالَرنِی آلِیب کِیلِیشدِی؟ اوُلَرنِی اِیخِتیارِیدَگِی مَحَلِّی مُرتَد وَ دِین فُرُورش سِکوُلارِیستلَر مُسُلمانلَرنِینگ دِینِی ،فَرزَندلَرِی، نامُوسِی، مَدَنِیَتِی، مالِی وَ دِیارِینِی باشِیگه قَندَی کوُنلَرنِی آلِیب کِیلِیشدِی؟ سِکوُلار مُرتَدلَر بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَر بِیلَن بِیرگه اَسلَحَه نِی یاردَه مِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی یوُقاتِیب اوُنِی اوُرنِیگه اوُزلَرِیگه اوُحشَه گن بِیر بَشَرنِینگ قانوُنلَرِینِی قوُیَه یاتگنلِیکلَرِیدَن خَفَه بوُلِیشمَیدِیمِی؟ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر چِیتگه اوُلاقتِیرِیش وَ اوُنِی اوُرنِیگه باشقَه قانوُنلَرنِی قوُیِیش آرقَه لِی اَلله نِی حَقارَت قِیلِینگه نِیدَن خَواطِرگه توُشِیشمَیدِیمِی؟ بِیزلَردَن آلدِین اوُتگن وَ مِللَتِیمِیزنِی یوُلِینِی اوُزگرتِیرگن، هَمدَه اوُلَرنِی اِرتِداد تامانگه تارتِیب کِیتگن اَلدَنگن، آنگسِیز، عَقلسِیز نَسل شَرمَندَه بوُلِیشمَیدِیمِی؟ بِیزلَردَن آلدِین اوُتگن اَلدَنگن فاسِد نَسل وُجُودگه کِیلتِیرگن مَنَه بُو شَرمَندَه گرچِیلِیککَه، آرگه خاتِیمَه بِیرِیشنِی هاحلَشمَیدِیمِی؟  اَگر سِیزنِینگ مُسُلمان آنَنگِیز، آپَه – سِینگلِینگِیز، قِیزِینگِیز بوُتوُن جَهان باسقِینچِی نَوکَرلَرِی تامانِیدَن تَجاوُزگه اوُچرَسَه، بُو اِیش سَبَبلِی سِیز خَفَه بوُلمَیسِیزمِی؟ مَحَلِّی مُرتَد سِکوُلارِیستلَر وَ مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر سِیزلَرنِینگ نامُوسِینگِیزنِی اوُزلَرِینِینگ اَخبارات واسِیطَه لَرِیدَه هَمَّه گه نَمایِیش قِیلگنلِیکلَرِیدَن وَ سِیزلَرنِی مُسُلمانلَر نَزدِیدَه غَیرَتسِیز وَ بِی ناموُس دِیب تَنِیشتِیرگه نِیدَن شَرم قِیلمَیسِیزلَرمِی؟ مَنَه  شوُنچَه بِی پَروالِیکلَر وَ اِعتِبارسِیزلِیکلَر بِیلَن اوُلِیب قَبرگه کِیرِیشدَن قوُرقمَیسِیزلَرمِی؟ اوُزِینگِیزنِی قَبرِینگِیز وَ قِیامَتِینگِیز اوُچُون نِیمَه نِی تَیّارلَب قوُیدِینگِیز، بُو حَقِیدَه فِکرلَب کوُردِینگِیزمِی؟ اَلله نِینگ شَرِیعَتِی بَندَه لَرِیدَن سوُرَیدِیگن وَ بَندَه لَر هَم شَرعِی جَواب بِیرِیشلَرِی کِیرَک بوُلگن بوُندَن باشقَه سَواللَر هَم بار.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

 (54-  قسمت)

مرحله ی بعدی آگاهیهای ملموس به تجارب هر یک از سرزمینهای مسلمان نشین در تاریخ گذشته و بخصوص آگاه شدن از هر آنچه مرتدین درچند دهه ی گذشته تا کنون بر سرآن آوردند، و تشريح صحيح هر آنچه كه به تحقق پيوسته و يا هنوز هم در حال وقوع است، بر می گردد. این هم خودش راهي است به آگاهي پیدا کردن مسلمین از خودشان و هر آنچه که کرده اند.  مسئوليت ما  در اين مرحله اين است كه خودشان را به خودشان بشناسانيم، چون اين آگاهي هم می تواند مقدمه اي باشد در مسیر ورود به آگاهيهاي برتر.

زماني كه قانون شریعت الله استقرار مجدد خودش را از طریق حکومتی اسلامی بر منهاج نبوی یا حکومت بدیل اضطراری بدست بیاورد، نبايد تصور كنيم كه ما پيشگامان و سابقين، چنين نعمتی را  به آنا ن هديه كرده ايم، بلكه اين امري است كه فقط در ساية آگاهي ايماني و آگاهیهای شرعی اين مردم و سایر مقدمات و پیش زمینه های وحدت توسط همین مسلمین تحقيق يافته و ميوه و ثمره ی سالها مبارزه ی خود آنهاست، مردم سالها و شايد قرنها خواستارعدالت، امنيت، آزادي، رفاه اقتصادي و از بين رفتن محروميت و رفع استبداد و اختناق بوده اند، و زماني كه ما مترقيانه ترين و استوار ترين راههای رسیدن به اين اميدها و اهداف را به آنان معرفی کردیم خود آنان هستند كه در زمین چنین طرح و نقشه ای را پیاده می کنند.

ما هرگز گوش آنان را با ياوه سرائيها و حرفهاي پوچ، بي معني، دروغ و توهمی – مانند پیروان دین سکولاریسم و دین فروشان خائن كه سالهاست مردم را به گنداب پستي، شكست و نااميدي كشانده – پرنخواهيم كرد، ما حق را بیان می کنیم، مترقيانه ترين راه انسان ساز را به آنان عرضه مي کنیم، و زماني كه با  مردم وارد صحبت مي شويم، فقط قانون شریعت الله را با زبان امروز و زبانی که خوب متوجه اش می شوند به آنان عرضه  مي كنيم. برایشان روشن و آشکار می کنیم که الله تعالی از ما و شما چه می خواهد؟ ما و آنان در این دنیا در پي چه چيزي هستیم؟ چه مي دهيم و در دنیا و قیامت چه بدست می ا وریم؟

ما به آنا ن می فهمانیم که وحدت آگاهانه و حرکت به سمت و سوی تشکیل حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و تطبیق کامل قانون شریعت الله و تشکیل امت واحد و جماعت واحد از طریق شورای اولی الامر جهانی نابود کردن ستمگر و ظالم قبلي و انتقال قدرت از يك طبقه و گروه ظالم به طبقة ظالم ديگر نيست، به آنان می فهمانیم كه برای ما يک ظالم انگليسي، فرانسوي، ژاپني ، چيني و … با يك ظالم و ستمگر ترك، عرب، فارس، كْرد، بلوچ و پشتو و خودي نه تنها هيچ فرقي ندارد بلكه استثمارگر خودي منفورتر و پليدتراست .

ما آمده ايم كه ريشه ظلم را خشک کنیم، برای ما ظلم، ظلم است؛ و تغيير زبان و نژاد ظالم نمي تواند ماهيت ظلم را عوض كند، بلكه تنها گور است كه مي تواند آن را منهدم کند و تغییرش بدهد . و اين خود مومنین آن که خواهند فهميد كه حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و شورای اولی الامر واحد آن و امت واحد و جماعت واحدی که به وجود می آید هرگز منافع استثمارگران، استعمارگران و كلاً طبقة ظالم را تامين نكرده و نخواهد كرد، و جامعة آيندة ما جايي  برای فرصت طلبان و حيله گران خونريز نخواهد داشت .

ما بايد با مردم از زبان مستقيمي استفاده كنيم كه همه بتوانند بفهمندش، ما بايد از مفاهيمي كه ملتمان هنوز قادر به دركش نيستند پرهيز کنیم، و فرمول مناسبي برای بسيج روستائيان و مردمان شهري پيدا كنيم كه درك آن برای همه ممكن باشد مثلاً: «لا اله» و کفر به طاغوت چیست؟ و «الا الله» و ایمان به الله و إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعینُ یعنی چه؟ بهشت چیست؟ جهنم چیست؟ قیامت یعنی چه؟ چرامي خواهيد جهاد و مبارزه كنيد؟ شما كيستيد؟ پدرانتان چه کسانی بودند؟ تاكنون چه برسرتان آمده است؟ وضعيت چگونه است؟ سکولاریستهای کافر جهانی چه بلائی بر سرمسلمین در آورده اند؟ سکولاریستهای مرتد محلی و دین فروشانی که در اختیارشان هستند چه بلائی بر سر دین و فرزندان و ناموس و فرهنگ و مال و سرزمین آنا ن درآورده اند؟ آیا از اینکه مرتدین سکولار با همکاری کفار سکولارجهانی آشکارا و با اسلحه تلاش دارند قانون شریعت الله را از بین ببرند و قانون یک بشری مثل خودشان را جایش بگذارند ناراحت نیستیند؟ آیا از اینکه با دور ریختن قانون شریعت الله و جایگزینی قانون دیگری به الله توهین می شود نگران نیستیند؟ آیا از اینکه نسل گذشته ی بی خرد و فریب خورده و ناآگاه و سوخته ی ما مسیر ملت ما را عوض کرده و به سمت و سوی ارتداد به دین سکولاریسم کشانده شرم ندارند؟ و نمی خواهند به این ننگی که نسل فاسد و سوخته و فریب خورده ی گذشته ی ما به وجود آورده اند خاتمه بدهند؟ و این لکه ی کثیف و چرکین را از خانواده خودشان و ملت خودشان پاک کنند و به آن خاتمه بدهند؟ آيا دختر و خواهر و مادر مسلمانتان که از طرف کفار سکولار و اشغالگر جهانی و مرتدین و نوکران محلی آنان مورد تجاوز قرار مي گيرند، از اين بابت ناراحت نيستيد؟ آیا از اینکه سکولاریستهای مرتد محلی و منافقین و سکولار زده ها ناموس شما را در رسانه هایشان در معرض دید همه قرار دادند و شما را نزد مسلمین انسانهای بی غیرت و بی ناموس معرفی کردند شرم ندارید؟ آیا نمی ترسید با اینهمه سهل انگاری و بی تفاوتی بمیرید و وارد قبر بشوید؟ فکر کردید که چه چیزی برای قبر و قیامت خودتان آماده کرده اید؟ و سوالات دیگری که شریعت الله از بنده ها می پرسد و بنده ها باید پاسخی شرعی برایش داشته باشند .

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(136- қисмат)

Дар жаласоти қаблимон арз кардемки конол ва абзорхойи тўлиди имом кудомхо хастанд? Ин имом азчи конолхойи ба вужуд меояд? Танхо ва танхо се конол барои тўлиди имом вужуд дорад : 1- хилафа ала минхажин нубувват 2- хукумати бадили изтирорийи исломий.3- мажлиси вохиди шўройи мужохидин. Дар сарзаминики хеч ек аз инхо вужуд надорад муслимин хеч амнияти надоранд магар инки даст аз он чохор мафхуми дини ислом бикашанд.

Холо агар аз ин бародарони фариб хурдайи мо пурсида бишавад: сипарики дар хенгоми ниёз ва зарурат дар баробари куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий аз шумо мухофизат мекунад кудом аст? Ва бипурсики дар хенгоми хамалоти амрико ва муртаддин ба хукумати бадили изтирорийи исломийи толибон чи чизи монеъи кушт ва куштори  шумо шуд ва шумо ба кужо панох бурдид? Ё пурсида бишавад чи чизи монеъи кушт ва куштори шумо тавассути муздурони хизби коргарони ужалон – мусайламайи каззоби феълий курдхо – ё бозгашти кушторгоххои ахзоби демократхо ва кумалахои ва борзонийхо ва толибонийхо ва ғейрих дар курдистони Эрон шуда аст, чи чизи барои гуфтан доранд?

Ин барои бародарони нима девонайи моки кина ва таъассуб ва танг назарий ва нақшахойи душманони қонуни шариати аллох боис шуда воқеиятхоро набинанд бояд далили бошад бар инки дар масири иштибохий дар харакатанд, ва ошкоро дар ин холати изтирор бо неъмати межанганд ва хашмишонро мутаважжихи неъмати кардандки агар жаддишон Салохиддин Айюбий рохимахуллох буд дар ин холати изтирорики пеш омада аст дар баробари инхамма муртаддини вахший ва табахкор ва инхамма кофари секуляри хорижий ду дастий ба он мечасбид, ва дар пушти ин сипар – хар чанд кўхна ва занг зада ва доройи уйуби хам бошад – бо мухофизат аз худиш дар баробари инхамма душмани кофари жахоний ва муртадди махаллий ва мунофиқини бехаё ва муздур межангид ва худишро дар махлакайи саргардоний ва фурурафтан дар мурдоби тафарруқ ва дилсардий ва коркардан бар асоси нақшахойи душманон қарор намедод.

-Ё агар ба ин бародарони номутаодил ва номезон гуфта бишавадки: баъзи аз ижтиходот фаслий ва марбут ба ек мардуми хосси хастанд, ва намешавад ин ижтиходотро бар мардумони дигар ё фаслхойи дигар таъмим дод хар чандки аз тарафи бузургтарин уламойи он макон содир шуда бошанд боз дучори хашми нобажо мешаванд, ва хашми худишонро мутаважжихи муслимин мекунанд, ва жахолатишон онхоро хул медихадки дар ин сифат хам шабихи куффор ва мунофиқин бишаванд.

Мусалмононики ижтиходоти фаслий ва мовсумийи уламоъ ва бузургонро таъмим медиханд иштибох мекунанд. Олими дар фасли бахор дар мантақайи пур аз барфи мо ек хукми барои мардуми он мантақа дода, дар хамон замон дар хижоз ек олими мумкин аст хукми дигари ба он мардум бидихад. Бародарони жохил ва номутаодил ва номезони моки бидуни дар назар гирифтани мох ва фаслики ижтиход дар он сурат гирифта онро бар соири фусул ва хатто бар соири маконхо ва замонхо таъмим медиханд,- илова бар жахл – ағрози хосси ғейри аз хақталабий, мисли кина ва нафрати нобажо мухаррикишон аст, на хақталабий ва таслими хақ шудан.

Ин бародароин мо медонандки тамоми фирақи исломий дар тули ин чанд қарни гузашта харгиз екдаст набуданд, ва дар ек аср мумкин аст хар фирқайи даххо дастайи кучак аз у жудо шуда бошад ва хар кудом сози худишонро зада бошанд. Чун мажлиси вохиди вужуд надоштаки онхоро бо ижмоъи вохиди он екдаст кунад. Илова бар он дар замонхойи баъдий хар фирқайи дучори тағйир ва тахаввулоти ғейри қобили инкори шуда то ба имруз расида, ва хамин имруз хам хеч фирқайи екдаст нест.

Нигох кунанд бибинанд алъон худи салафийхо бо инхамма донишгох чанд даста ва гурух хастанд, шиъаро нигох кунанд, суфийхоро нигох кунанд, шофеъийхо ва ханафийхо ва соири мазохибро нигох кунанд бибинанд чанд даста ва гурух хастанд. Хатто дар ек русто ва шахр, мо шохиди чандин гурухи мухталиф дар ек фирқа ва мазхаб хастем, агар дар ек хонувода шохиди чанд дастаги набошемки хастем. Пас хукмики бар фард ва хонувода ва гурухи аз ек фирқа содир мешавад машмули хаммайи дар замонхо ва маконхойи мухталиф намешавад, хатто агар муштаракоти хам бо хам дошта бошанд. Мусалмон дунболи ек шубха мегардадки мусалмонро аз худуд табраъа кунад на инки дунболи ек шубха бигардадки худудро бар он ижро кунад……

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(135- қисмат)

Ё хатто мумкин аст бардоштиш аз татбиқи ек хукми жури дигари бошад ва хамон вокунишро дар баробари амири муслимин ё ахли қибла нишон бидихад, хамон корики хавориж бо саййидина Али дар мовриди масалайи хокимият кардандки хатто хурмойи хушики руйи замин ва хуки насоро ва куффор аз дасти онхо дар амон буд, аммо фарзанди сахобийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хамсари хомилаш ва тифли дохили шикамиш ва рахбари бехиштийи муслимин аз даст ва забони онхо дар амон набуд. Ижоза бидихид ек достони аз ин бародарони номутаодил номезон ва нима девонаро хидматитон арз кунам. Шохиди айнийки худиш дар гурухи хавориж буд аммо фарор карда буд мегуяд:

“ ман хамрохи ёрони нахравон будам аммо ками баъад кори ононро нописанд донистам аммо ин амрро ба хотири тарс аз инки маро ба қатл бирасонанд китмон кардам. Дар холики ман хамрохи гурухий аз онон будам ба рустойи омадем ва мо бейни мо ва русто ек рудхона будки ногахон марди тарснок аз русто хориж шуд дар холики ридойи худро аз пеяш мекашид. Ба у гуфтанд: магар мо туро тарсондем? Гуфт: бале. Гуфтанд: на, тарси барои ту нест. Гуфтам: ба худо қасам онон уро мешносанд ва ман уро намешносам. Онон гуфтанд ту писари Хаббоб сахобийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хасти? Гуфт: бале. Гуфтанд: хадиси аз падарит  ба нақл аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дорики барои мо бигуйи? Гуфт: аз у шанидамки мегуфт: у аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дарборайи фитнайи шанида будки фармуд: касики дар он бинишинад аз истода бехтар аст ва истода дар он аз раванда бехтар ва раванда дар он аз талош кунанда бехтар аст. Агар ту дар замони он жанг боши пас бандайи мақтули худо бош. Онон у ва зани  хамрохишро гирифтанд.

Еки аз онон бар мевайи офтодайи аз дарахти нахл гузар  кард ва онро бардошт ва дар дахониш қарор дод. Еки аз онон гуфт ин ек мевайи шахси мовриди ахд ва пеймон аст чигуна халолиш мекуни? Онро аз дахониш андохт. Сипас ба ек хук расиданд еки аз онон бо шамшири худ ба оромий бар хук зад ва еки дигари гуфт: ек хуки харом ва мовриди ахд ва пеймон , бо чи чизи халолиш мекуни? Абдуллох ибни Хаббоб гуфт: он ман хастам. Онон уро ба кинори рудхона оварданд ва гарданишро бо шамшир қатъ карданд. Ровий мегуяд: дидамки хуни у бар руйи об жори шуд хамонанди банди кафш бар руйи об буд ва об онро дур кард то аз диди онон пинхон шуд. Ба дунболи он, он занроки обистан буд оварданд ва шикамишро боз карданд ва он чироки дар он буд берун оварданд. Ровий мегуяд: хамрохийи бо хеч қовми барои ман манфуртар ва бадтар аз хамрохийи бо онон набуд. То инки дар нихоят дар ек жойи халват аз назди онон мутавори шудам.  [1]

Алъон боз бояд мутаважжих шуда бошидки замоники мо ба ин жур мусалмонон мегуем номутаодил ва номезон ё нима девона сухани берабти нагуфтем.

Ё дар шикли пойинтари он, хамин афрод ба хамрохи мунофиқин ва оташ афрузони нуфузий, муртакиби хамон кори мешавандки дар жамал бо халифайи муслимин Али ибни Аби Толиб ва тарафхойи муқобил ба бахонайи мужозоти қотилини Усмон анжомиш доданд, ва иддайи касири аз муслиминро фариб дода ва хашмироки бояд мутаважжихи куффори махориб ва мужримин кунандро мутаважжихи хамдигар карданд ва онхамма куштор ва фажойиъро дуруст карданд.

-Хамин алъон хам агар гуфта бишавад: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

 :«إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ، يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ، وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَلَ، كَانَ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرٌ، وَإِنْ يَأْمُرْ بِغَيْرِهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْهُ» [2]

Хамоно имом, сипар аст. Қатъан имом сипари астки аз пушти ин сипар ба жанг пардохта мешавад ва бо он аз умури нохушоянд дури мешавад ва ба вай панох мебарид, аз у дифоъ мекунанд ва ба у панох мебаранд, пас агар ба худо тарсий ва адолат, амр намояд, шойистайи подош мешавад. Ва агар халофи он, амр кунад, гунохкор мегардад. Яъни имом мисли монеъ ва сипари астки монеъ мешавадки куффор ба муслимин садамайи бизананд ва аз куллиёти ислом дифоъ мекунад, ё монеъи садама муслимин тавассути соири муслимин мешавад.

(идома дорад……..)

---

[1] مصنف ابن ابی شیبة (15/310، 311)، با سند صحیح./ تاریخ بغداد (1/206، 205)

[2] صحيح مسلم – الإمارة (1841) سنن النسائي – البيعة (4196) سنن أبي داود – الجهاد (2757) مسند أحمد – باقي مسند المكثرين (2/523)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(53- қисм)

Қайси жинсдан бўлишидан қатъий назар, саводли ва саводсиз эканини  эътиборга олмаган  холда  илмли  кишиларни вужудга келтиришимиз учун – чунки фақат шу кишиларгина аллохдан қўрқишади:

 إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/28)

аллох хохлаган ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва у кишининг асхоблари босиб ўтган йўлдан юришимиз керак бўлади. Ха, агар аллох бизлардан рози бўлишини хохласак, сабиқунал аввалунга эхсон билан тобеъ бўлиш орқали мана бу йўлга қадам босишимиз керак: 

 وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِوَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)

Мухожир ва ансорларнинг биринчилари, пешқадамлари ва уларга чиройли амаллар билан эргашган зотлар – улардан аллох рози бўлди ва улар хам ундан рози бўлдилар.

 Мавжуд бўлган бошқа илмларни хаммаси юзлаб балки минглаб илмлардан иборат бўлиши мумкин, аллох таоло уларнинг арзимас бир қисминигина инсонларни ихтиёрига берган холос:  

وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا (اسراء/85)

Мана бу заминада инсонларга бир озгина илм берилганига қарамасдан, хамма инсонлар бир сатхда эмаслар, хеч ким мана бу илмлардан бирини охиригача таълим олишга қодир бўлмайди. Нима учун? Чунки:

 وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ‏ (یوسف/76)

Хар қандай олим кишини устида ундан хам кўра олимроқ киши мавжуд. Аммо бу мана бу илмларга кам бахо бериш маъносида эмас, балки булар “ла илаха иллаллох”, тоғутга куфр келтириш ва аллохга иймон келтириш илмини ва қалбий тайёргарликларни  баробарида бахоси кам хисобланади ва пастроқдаги даражаларда жойлашишган, агар икки мусулмондан бири  ўзининг шахсий ибодатларини кетидан бўлса ва иккинчиси аввалги мусулмон ўзининг умридан  шахсий ибодатларга, мустахабларга берган қисмини илм талаб қилишга сарфласа ва “қайсидир пастки даражаларда жойлашган илмни” касб қилишга харакат қилса, у шундай бир даражани қўлга киритадики, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу хақида шундай  мархамат қилганлар:

  ” فَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِي عَلَى أَدْنَاكُمْ “

Олим кишини обидга нисбатан фазилати, менинг сизлардан энг кам кишингизни фазилатига ўхшайди.

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ. (محمد/19)

дан кейинги даражада жойлашган барча илмларни орасида динни тушуниш борасидаги онгли фан, биринчи ўринда жамият ўзи учун етарли билимга эга бўлгунича  динни ўргатиш учун қўйилган, бундан сўнг жамиятни эхтиёжига кўра бошқа илмлар кейинги даражаларга қўйилган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шу тартибда манзилда ўтириб ибодат қилишдан кўра аллохни йўлида жиход қилишни афзал деб билганлар:

  فَإِنَّ مُقَامَ أَحَدِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهِ فِي بَيْتِهِ سَبْعِينَ عَامًا، أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ الْجَنَّةَ؟ اغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛ مَنْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَاقَ نَاقَةٍ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. 

Сизлардан бирингизни аллохни йўлидаги жойгохингиз 70 йил манзилида намоз ўқигандан кўра яхшироқдур, худованд сизларни кечириб жаннатга киргизишини хохламайсизларми? Аллохни йўлида жанг ва ғазотга чиқинглар, кимки туяни сути соғиладиган муддат миқдорида аллохни йўлида жанг қилса,жаннат унга вожиб бўлади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошқа бир жойда илм ўрганиш учун чиққан кишини то қайтиб келгунича “аллохни йўлида” унвони билан таништирганлар ва мархамат қилганларки: 

مَنْ خَرَجَ فِي طَلَبِ الْعِلْمِ فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى يَرْجِعَ.

Қуйидаги оят хам баён қилиб беради:

وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ‏(توبه/122)

Барча мўъминлар (жангга) чиқишлари лойиқ эмас. Ахир улардан хар бир гурухдан бир тоифа одамлар (жанг учун )чиқмайдиларми?! ( Қолганлари эса мадинада) динни ўрганиб, (жангга кетган) қавмлари уларнинг олдиларига қайтган вақтларида, у қавмлар аллохнинг азобидан сақланишлари учун уларни огохлантиргани (қолмайдиларми)?!

Мана бу холатларни хаммасини назарга олганимизда хам, иймондан ва “ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллох”ни шаходатидан сўнг соил кофир душманни дафъ қилишдан кўра хам юқорироқдаги фарз топилмайди,чунки улар мусулмонларни диёрларини ишғол қилишган, демак барча илмлар мана шу соил душманни дафъ қилишга хизмат қилиши керак.

Бу шундай жойгох ва илмки, уни хар қавмнинг сабиқунал аввалун бўлган кишилари таълим олишлари керак ва ўзларини доим тарқалган

«وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ»

Маломатларга эътибор бермаган холда мухолифларнинг зарбаларига қалқон қилишлари лозим ва уни  онгли,мақсадли,харакатланувчи  вахдатни олди шартларидан бири сифатида ўргатишлари керак бўлади, шу билан бирга улар шаръий даражаларга ажратишни хам аралаштириб юбормасликлари лозим ва шайтон уларни кейинги ўриндаги даражалар билан машғул қилиб қўйиб, асосий устуворликдан ғофил бўлиб қолмасликлари керак, чунки бу хам шайтоннинг аввалдан тортиб то қиёматгача бўлган фитналаридан бири хисобланади:  

تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِیُّهُمُ الْیَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(نحل/63)

(Эй Мухаммад), аллох номига қасамки, дархақиқат, биз сиздан илгари ўтган умматларга хам пайғамбарлар юборганимизда шайтон уларга хам ўзларининг (қабих) амалларини чиройли қилиб кўрсатган эди. Чунки у бугун (бу дунёда) уларнинг “дўсти”дир. (Охиратда эса) улар учун аламли азоб бордир.

Илм борасидаги устуворликда адашишлик хатарли қўнғироқ ва иблиснинг фариби бўлиб, жуда кўпчилик бунга ахамият бермайди ва шайтон осонлик билан уларни кейинги устиворликлар билан машғул,овора қилиб қўяди, вожиб билан мустахабни ўртасида уларни мустахаб билан кўнгилларини хуш қилади, яхши билан яхшироқни  ўртасида уларни кўнглини яхши билан овора қилади,тоинки улар яхшироққа эътиборни қаратмасликлари учун, шуни ўзи шахсни ва мусулмонлар жамиятини ўзига берилган энг катта зарба хисобланади ва шахсни ошкора ўзларини қавмларини ўртасида аллохни шариатини янгидан ироя берадиган сабиқунал аввалун, айний ва амалий огохлантирувчи, хидоят қилувчилар,сабиқуна билхойротлардан махрум қилади ва уларни бошқа нарсалар билан машғул,дилхуш  қилиб қўяди.

Бизлар қандай қилиб душманшуносийимизни ва душманларни даражаларга ажратишни аллохдан олган бўлсак, худди шу шева билан илмимизни даражаларга ажратишни,устиворликни хам фақатгина аллохдан оламиз ва шайтон ўзимизни нафсоний истакларимиз,хохишларимиз йўлида бизларга чиройли қилиб кўрсатаётган йўллардан эмас, аллох хохлагандек олдинга харакат қиламиз.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(53- قیسم)

قَیسِی جِنسدَن بُولِیشِیدَن قَطعِی نَظَر، سَوادلِی وَ سَوادسِیز اِیکَه نِینِی اِعتبارگه آلمَه گن حالدَه عِلملِی کِیشِیلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشِیمِیز اوُچُون – چوُنکِی فَقَط شوُ کِیشِیلَرگِینَه اَلله دَن قوُرقِیشَه دِی:   إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/28) اَلله هاحلَه گن وَ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم وَ اوُ کِیشِینِینگ اَصحابلَرِی باسِیب اوُتگن یوُلدَن یوُرِیشِیمِیز کِیرَک بوُلَه دِی. حَه، اَگر اَلله بِیزلَردَن راضِی بوُلِیشِینِی هاحلَه سَک، سابِقوُنَ الاَوَّلوُنگه اِحسان بِیلَن تابِع بوُلِیش آرقَه لِی مَنَه بُو یوُلگه قَدَم باسِیشِیمِیز کِیرَک:   وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِوَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)  مُهاجِر وَ اَنصارلَرنِینگ بِیرِینچِیلَرِی، پِیشقَدَملَرِی وَ اوُلَرگه چِیرایلِی عَمَللَر بِیلَن اِیرگشگن ذاتلَر- اوُلَردَن اَلله راضِی بوُلدِی وَ اوُلَر هَم اوُندَن راضِی بوُلدِیلَر.

مَوجوُد بوُلگن باشقَه عِلملَرنِی هَمَّه سِی یوُزلَب بَلکِی مِینگلَب عِلملَردَن عِبارَت بوُلِیشِی موُمکِین، اَلله تَعالَی اوُلَرنِینگ اَرزِیمَس بِیر قِیسمِینِیگِینَه اِنسانلَرنِی اِیختِیارِیگه بِیرگن حالاص:  وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا (اسراء/85) مَنَه بُو زَمِینَه دَه اِنسانلَرگه بِیر آزگِینَه عِلم بِیرِیلگه نِیگه قَرَمَسدَن، هَمَّه اِنسانلَر بِیر سَطحدَه اِیمَسلَر، هِیچ کِیم مَنَه بُو عِلملَردَن بِیرِینِی آخِیرِیگه چَه تَعلِیم آلِیشگه قادِر بوُلمَیدِی. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی:   وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ‏ (یوسف/76) هر قَندَی عالِم کِیشِینِی اوُستِیدَه اوُندَن هَم کوُرَه عالِمراق کِیشِی مَوجُود. اَمّا بُو مَنَه بُو عِلملَرگه کَم بَها بِیرِیش مَعناسِیدَه اِیمَس، بَلکِی بوُلَر «لا اله – الا الله»، طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیش وَ اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیش عِلمِینِی وَ قَلبِی تَیّارگرلِیکلَرنِی بَرابَرِیدَه بَهاسِی کَم حِسابلَه نَه دِی وَ پَستراقدَگِی دَرَجَه لَردَه جایلَه شِیشگن، اَگر اِیککِی مُسُلماندَن بِیرِی اوُزِینِینگ شَخصِی عِبادَتلَرِینِی کِیتِیدَن بوُلسَه وَ اِیککِینچِیسِی اَوَّلگِی مُسُلمان اوُزِینِینگ عُمرِیدَن شَخصِی عِبادَتلَرگه، مُستَحَبلَرگه بِیرگن قِیسمِینِی عِلم طَلَب قِیلِیشگه صَرفلَه سَه وَ ” قَیسِیدِیر پَستکِی دَرَجَه لَردَه جایلَشگن عِلمنِی” کَسب قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلسَه، اوُ شوُندَی بِیر دَرَجَه نِی قوُلگه کِیرِیتَه دِیکِی، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بُو حَقِیدَه  شوُندَی مَرحَمَت قِیلگنلَر:    ” فَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِي عَلَى أَدْنَاكُمْ ” ^[1]  عالِم کِیشِینِی عابِدگه نِسبَتاً فَضِیلَتِی، مِینِینگ سِیزلَردَن اِینگ کَم کِیشِینگِیزنِی فَضِیلَتِیگه اوُحشَیدِی. 

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ. (محمد/19) دَن کِییِینگِی دَرَجَه دَه جایلَشگن بَرچَه عِلملَرنِی آرَه سِیدَه دِیننِی توُشوُنِیش بارَه سِیدَگِی آنگلِی فَن، بِیرِینچِی اوُرِیندَه جَمِیعیَت اوُزِی اوُچُون یِیتَرلِی بِیلِیمگه اِیگه بوُلگوُنِیچَه دِیننِی اوُرگه تِیش اوُچُون قوُیِیلگن، بوُندَن سُونگ جَمِیعیَتنِی اِیختِیاجِیگه کوُرَه باشقَه عِلملَر کِییِینگِی دَرَجَه لَرگه قوُیِیلگن. رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم شُو تَرتِیبدَه مَنزِیلدَه اوُتِیرِیب عِبادَت قِیلِیشدَن کوُرَه اَلله نِی یوُلِیدَه جِهاد قِیلِیشنِی اَفضَل دِیب بِیلگنلَر:     فَإِنَّ مُقَامَ أَحَدِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهِ فِي بَيْتِهِ سَبْعِينَ عَامًا، أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ الْجَنَّةَ؟ اغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛ مَنْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَاقَ نَاقَةٍ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. ^[2]    سِیزلَردَن بِیرِینگِیزنِی اَلله نِی یوُلِیدَگِی جایگاهِینگِیز 70 یِیل مَنزِیلِیدَه نَماز اوُقِیگندَن کوُرَه یَحشِیراقدوُر، خُداوَند سِیزلَرنِی کِیچِیرِیب جَنَّتگه کِیرگِیزِیشِینِی هاحلَه مَیسِیزلَرمِی؟ اَلله نِی یوُلِیدَه جَنگ وَ غَزاتگه چِیقِینگلَر، کِیمکِی تُویَه نِی سوُتِی ساغِیلَه دِیگن مُددَت مِقدارِیدَه اَلله نِی یوُلِیدَه جَنگ قِیلسَه ، جَنَّت اوُنگه واجِب بوُلَه دِی.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم باشقَه بِیر جایدَه عِلم اوُرگه نِیش اوُچُون چِیققَن کِیشِینِی تا قَیتِیب کِیلگوُنِیچَه “اَلله نِی یوُلِیدَه” عُنوانِی  بِیلَن تَنِیشتِیرگنلَر وَ مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:   مَنْ خَرَجَ فِي طَلَبِ الْعِلْمِ فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى يَرْجِعَ.^[3] قوُیِیدَگِی آیَت هَم بَیان قِیلِیب بِیرَه دِی:   وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ‏(توبه/122) بَرچَه مُؤمِنلَر (جَنگگه ) چِیقِیشلَرِی لایِیق اِیمس. اَخِیر اوُلَردَن هَر بِیر گوُرُوهدَن بِیر طائِفَه آدَملَر ( جَنگ اوُچُون) چِیقمَیدِیلَرمِی؟! (قالگنلَرِی اِیسَه مَدِینَه دَه) دِیننِی اوُرگه نِیب، (جَنگگه کِیتگن) قَوملَرِی اوُلَرنِینگ آلدِیلَرِیگه قَیتگن وَقتلَرِیدَه، اوُ قَوملَر اَلله نِینگ عَذابِیدَن سَقلَه نِیشلَرِی اوُچُون اوُلَرنِی آگاهلَنتِیرگه نِی (قالمَیدِیلَرمِی)؟!

مَنَه بُو حالَتلَرنِی هَمَّه سِینِی نَظَرگه آلگه نِیمِیزدَه هَم، اِیماندَن وَ «لا اله الا الله و محمد رسول الله » نِی شَهادَتِیدَن سُونگ صائِل وَ کافِر دُشمَننِی دَفع قِیلِیشدَن کوُرَه هَم یوُقارِیراقدَگِی فَرض تاپِیلمَیدِی، چوُنکِی اوُلَر مُسُلمانلَرنِی دِیارلَرِینِی اِیشغال قِیلِیشگن، دِیمَک بَرچَه عِلملَر مَنَه شوُ صائِل دُشمَننِی دَفع قِیلِیشگه حِذمَت قِیلِیشِی کِیرَک.

بُو شوُندَی جایگاه وَعِلمکِی، اوُنِی هَر قَومنِینگ سابِقوُنَ الاَوَّلوُن بوُلگن کِیشِیلَر تَعلِیم آلِیشلَرِی کِیرَک وَ اوُزلَرِینِی  دائِم تَرقَلگن   «وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ» مَلامَتلَرگه  اِعتِبار بِیرمَه  گن حالدَه مُخالِفلَرنِینگ ضَربَه لَرِیگه قَلقان قِیلِیشلَرِی لازِم  وَ اوُنِی آنگلِی، مَقصَدلِی، حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی آلدِی شَرطلَرِیدَن بِیرِی دِیب اوُرگه تِیشلَرِی کِیرَک بوُلَه دِی، شوُ بِیلَن بِیرگه اوُلَر شَرعِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشنِی هَم اَرَلَشتِیرِیب یُوبارمَسلِیکلَرِی لازِم وَ شَیطان اوُلَرنِی کِییِینگِی اوُرِیندَگِی دَرَجَه لَر بِیلَن مَشغوُل قِیلِیب قوُیِیب، اَساسِی اوُستوُوارلِیکدَن غافِل بوُلِیب قالمَسلِیکلَرِی کِیرَک، چوُنکِی بُو هَم شَیطاننِینگ اَوَّلدَن تارتِیب تا قِیامَت کوُنِیگه چَه بوُلگن فِتنَه لَرِیدَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی:   تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِیُّهُمُ الْیَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(نحل/63) ( اِی مُحَمَّد)، اَلله نامِیگه قَسَمکِی، دَرحَقِیقَت، بِیز سِیزدَن اِیلگه رِی اوُتگن اوُمَّتلَرگه هَم پَیغَمبَرلَر یوُبارگه نِیمِیزدَه شَیطان اوُلَرگه هَم اوُزلَرِینِینگ (قَبِیح) عَمَللَرِینِی چِیرایلِی قِیلِیب کوُرسَتگن اِیدِی. چوُنکِی اوُ بوُگوُن ( بُو دُنیادَه) اوُلَرنِینگ “دوُستِی” دوُر. ( آخِیرَتدَه اِیسَه) اوُلَر اوُچُون اَلَملِی عَذاب باردِیر.

عِلم بارَه سِیدَگِی اوُستوُوارلِیکدَه اَدَشِیشلِیک خَطَرلِی قوُنغِیراق وَ اِبلِیسنِینگ فَرِیبِی بوُلِیب، چوُدَه کوُپچِیلِیک بوُنگه اَهَمِیَت بِیرمَیدِی وَ شَیطان آسانلِیک بِیلَن اوُلَرنِی کِییِینگِی اوُستوُوارلِیکلَر بِیلَن مَشغوُل، آوارَه قِیلِیب قوُیَه دِی، واجِب بِیلَن مُستَحَبنِی اوُرتَه سِیدَه اوُلَرنِی مُستَحَب بِیلَن کوُنگِیللَرِینِی خوُش قِیلَه دِی، یَحشِی بِیلَن یَحشِیراقنِی اوُرتَه سِیدَه اوُلَرنِی کوُنگلِینِی یَحشِی بِیلَن آوارَه قِیلَه دِی، تائِنکِی اوُلَر یَحشِیراققَه اِعتِبارنِی قَرَتمَسلِیکلَرِی اوُچُون، شوُنِی اوُزِی شَخصنِی وَ مُسُلمانلَر جَمِیعیَتِینِی اوُزِیگه بِیرِیلگن اِینگ کَتتَه ضَربَه حِسالَه نَه دِی وَ شَخصنِی آشکارَه اوُزلَرِینِی قَوملَرِینِی اوُرتَه سِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِینِی یَنگِیدَن اِرایَه بِیرَه دِیگن سابِقوُن الاَوَّلوُن، عَینِی وَعَمَلِی آگاهلَنتِیرُوچِی، هِدایَت قِیلوُچِیلَر، سابِقوُنَ بالخَیراتلَردَن مَحرُوم قِیلَه دِی وَ اوُلَرنِی باشقَه نَرسَه لَر بِیلَن مَشغُول، دِلخوُش قِیلِیب قوُیَه دِی.

بِیزلَر قَندَی قِیلِیب دُشمَنشوُناسِی یِیمِیزنِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشنِی اَلله دَن آلگن بوُلسَک، حوُددِی شُو شِیوَه بِیلَن عِلمِیمِیزنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشنِی، اوُستوُوارلِیکنِی هَم فَقَطگِینَه اَلله دَن آلَه مِیز وَ شَیطان اوُزِیمِیزنِی نَفسانِی اِیستَکلَرِیمِیز،هاحِیشلَرِیمِیز یوُلِیدَه بِیزلَرگه چِیرایلِی قِیلِیب کوُرسَه تَه یاتگن یوُللَردَن اِیمَس، اَلله هاحلَه گندِیک آلدِینگه حَرَکَت قِیلَه مِیز.

(دوامی بار…….)

---

[1]روه الترمذی ،رقم حدیث 2628 وصححه الألباني.

[2]أخرجه الترمذي في سننه ج 4/ص 181/ح 1650، و الإمام أحمد في مسنده ح9407و10407. و الحاكم في مستدركه ج2/ص78/ح2382. و البيهقي في سننه الكبرى ج9/ص161/ح18284 وفي شعب الإيمان 4 / 15. وذكره قال الحافظ فى ” الفتح ” في شرح حديث البخاري رقم 2786 وقال: حسنه الترمذى و صححه الحاكم .وقال الحافظ الهيثمي في “المجمع”:” رواه البزار ورجاله ثقات” . وأورده الألباني رحمه الله في “السلسلة الصحيحة” 2 / 603 رقم 902

[3]رواه الترمذي والضياء وحسنه الألباني.

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(53- قسمت)

برا ی اینکه بتوانیم بدون توجه به جنسیت یا باسواد بودن یا نبودن، کسانی را تولید کنیم که به آن علم داده شده است و تنها اینها هستند که از الله می ترسند و خشی دارند: إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/28) باید مسیری را برویم که الله خواسته و رسول الله صلی الله  علیه وسلم و اصحابش رفتند. بله اگر می خواهیم الله از ما راضی باشد این همان مسیری است که باید با تبعیت به احسان از سابقون الاولون در آن قدم بگزاریم و طی اش کنیم : وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِوَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100) پیشگامان نخستین مهاجران و انصار، و کسانی که به نیکی روش آنان را در پیش گرفتند و راه ایشان را به خوبی پیمودند، خداوند از آنان خوشنود است و ایشان هم از خدا خوشنودند.

تمام علوم دیگری که وجود دارند و ممکن است صدها و بلکه هزاران علم را شامل بشود الله تعالی تنها بخشی بسیار ناچیز از آن را در اختیار انسانها قرار داده است: وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا (اسراء/85) با وجود این دانش کمی که در این زمینه نیز به انسان داده شده است باز انسانها در کسب آن در یک سطح و درجه نیستند و هیچ کسی در هیچ یک از این علوم نمی تواند نهایت آن را به دست بیاورد. چرا؟ چون: وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ‏ (یوسف/76) بالاتر از هر عالمی، عالمتری وجود دارد . اما این به معنی کم بهاء دادن به این علوم نیست، بلکه اینها تنها در برابر علم «لا اله – الا الله» و کفر به طاغوت و ایمان به الله و آمادگی های قلبی، کم بهاء هستند و در درجات پائینتری قرار دارند، و گرنه اگر دو مسلمان یکی تنها دنبال عبادتهای شخصی خودش باشد اما یک مسلمان دیگر آن بخشی را که آن مسلمان به عبادتهای شخصی و مستحب داده را به طلب این علوم بدهد و در کسب همین «علوم درجه چندم» تلاش کند به چنان برتری دست پیدا می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است: ” فَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِي عَلَى أَدْنَاكُمْ ” [1] فضيلت عالم بر عابد چون فضيلت من بر کمترين شماست.

در میان تمام این علومی که بعد از فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ. (محمد/19) قرار گرفته اند، علم آگاهی به فهم دین و به منظور یاد دادن دین در اولویت اول است، تا اینکه جامعه به حد خودکفائی برسد، و به دنبال آن علوم دیگر متناسب با نیاز جامعه در درجات بعدی قرار می گیرند . زمانی که رسول الله صلی الله علیه و سلم جهاد فِي سَبِيلِ اللَّهِ را اینطوری بر عبادت در خانه برتری می دهد:  فَإِنَّ مُقَامَ أَحَدِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهِ فِي بَيْتِهِ سَبْعِينَ عَامًا، أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ الْجَنَّةَ؟ اغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛ مَنْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَاقَ نَاقَةٍ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. [2] جايگاه هر یک از شما در راه خدا بهتر است از هفتاد سال نماز خواندن در خانه اش، مگر نمي خواهيد خداوند شما را بيامرزد و وارد بهشت كند؟ در راه خدا جنگ و غزا كنيد، هر كسى كه به اندازه شير گرفتن يك شتر در راه خدا بجنگد بهشت بر او واجب مي شود.

در جای دیگری رسول الله صلی الله علیه وسلم خارج شدند برای یادگیری علم را  تا زمانی که شخص بر می گردد به عنوان «فِيسَبِيلِ اللَّهِ» معرفی کرده است و می فرماید:مَنْ خَرَجَ فِي طَلَبِ الْعِلْمِ فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى يَرْجِعَ.[3] و اینهم روشنگری و تفسیر آیه ی : وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ‏(توبه/122) است.  با تمام این احوال بعد از ایمان و شهادت به «لا اله الا الله و محمد رسول الله » هیچ فرضی بالاتر از دفع دشمن صائل کافری نیست که سرزمینهای مسلمین را اشغال کرده است و تمام علوم باید در خدمت دفع این دشمن صائل باشند .

 این همان جایگاه و همان علمی است که سابقون الاولون هر قومی بايدآن را یاد بگیرند و خودشان را بدون توجه به سرزنشهای رایج «وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ» سپر ضربات مخالفین کنند و به عنوان یکی از پیش شرطهای وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی یادبدهند، و حواسشان باشد که این اولویت بندی شرعی را به هم نزنند، و شیطان آنان را به اولویتهای بعدی مشغول و دلخوش نکندتا از اولویت اصلی غافل بشوند، چون اینهم یکی از دسیسه های شیطان از آغاز تا قیامت است:تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِیُّهُمُ الْیَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(نحل/63) به الله سوگند! ما (پیغمبرانی) به سوی ملّتهای پیش از تو فرستادیم و شیطان کارهای (زشت) ایشان را در نظرشان آراست و امروز شیطان سرپرست اینهاست و عذاب دردناکی دارند.‏

بهم زدن این اولویت بندی در علوم زنگ خطر و تلبیس ابلیسیه که خیلی ها به آن اهمیت نمی دهند، و به راحتی شیطان آنان را به اولویتهای بعدی دلخوش و مشغول می کند، و میان واجب و مستحب آنان را به مستحب دلخوش می کند، و میان خوب و خوبتر آنان را به خوب دلخوش می کند تا به خوبتر مشغول نشوند، و این صدمه ی بزرگی به خود شخص و جامعه ی مسلمین است، و آشکارا شخص را از سابقون الاولون، و بيم دهندگان عيني و عملي، و مهدیان و سابقین بالخیراتی که باید مجدد شریعت الله در میان قوم خودشان باشند محروم می کند، و آنان را به چیزهای دیگری مشغول و دلخوش می کند.

ما چه طوری دشمن شناسی و درجه بندی شرعی آنان را از الله گرفتیم، به همین شیوه درجه بندی و اولویت بندی علوممان را هم تنها از الله می گیریم، و آنطوری پیش می رویم که الله خواسته، نه آنطوری که شیطان از راه میل و خواشهای نفسانی خودمان برایمان مفید جلوه اش می دهد .

(ادامه دارد……..)

---

[1]روه الترمذی ،رقم حدیث 2628 وصححه الألباني.

[2]أخرجه الترمذي في سننه ج 4/ص 181/ح 1650، و الإمام أحمد في مسنده ح9407و10407. و الحاكم في مستدركه ج2/ص78/ح2382. و البيهقي في سننه الكبرى ج9/ص161/ح18284 وفي شعب الإيمان 4 / 15. وذكره قال الحافظ فى ” الفتح ” في شرح حديث البخاري رقم 2786 وقال: حسنه الترمذى و صححه الحاكم .وقال الحافظ الهيثمي في “المجمع”:” رواه البزار ورجاله ثقات” . وأورده الألباني رحمه الله في “السلسلة الصحيحة” 2 / 603 رقم 902

[3]رواه الترمذي والضياء وحسنه الألباني.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(134- қисмат)

Холо ин мусалмоники бо масрафи ин маъжуни дасткорий шуда ва тақаллубий ба номи дин, таодул ва мезонишро аз даст медихад, ва хохони дин ва татбиқи қонуни шариати аллох хам хаст, ба содагий дар баробари дини дасткори нашуда ва аслий вокуниши манфий нишон медихад, ва гуфтани ин хақоиқ ишонро ба рохати ба хашм меоварад, хашми нобажо ва ғейри шаръий. Дар инжо сухани Али ибин Аби Толиб розиаллоху анху дар мовриди ин бародарони мо сидқ мекунадки мефармояд: инсон бо ончи намешносад душмани мекунад.

Вақтики ба имоми Ахмад рохимахуллох гуфтанд: Яхё ибни Муъин аз имоми Шофеъий бадгуйи карда ва айби у мегуяд, таъажжуб кард ва хайрон шуд ва гуфт: яъни Яхё ибни Муъин дарборайи Шофеъий бадгуйи мекунад?! Гуфтанд: бале аз Шофеъий бад мегуяд, имоми Ахмад гуфт: Яхё хатман аз гуфтахойи Шофеъий бе иттилоъ аст, ва хар каси чизиро надонад бо он душман мешавад.

Ин дар мовриди касони астки ба беморийи такаббур ва хисодат ва лажбозий олуда нашуда бошанд, ва танхо омили душманийи онхо жахл бошад. шарри ин даста бисёр камтар аз касони астки ба хисодат ва лажбозий ва соири беморихойи такаббур олуда шуда бошанд. Чун жохил бо ровшан шудани илм ором мешавад аммо лажбоз ва мутакаббир на.

Иддайи аз бародарони мо жахли худишонро бо лажожати тўлид кунандагони маъжун ва уламойи суъ қотиъ карданд, ва худишонро табдил кардан ба бародарони номутаодил ва номезон ва гох нима девонайики, дар баробари хар чизики карданд дар хулқумишон вокуниши манфий ва хашми нобажо нишон медиханд. Чиро? Чун инон марожеъи тақлиди онхо хастанд ва ин бародарони мо ақл ва чашм ва гуш ва дили худишонро ижора доданд ба ин марожеъи тақлидишон. Хамин.

Ба унвони мисол медонем мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо ахком ва қавонини хосси худишонро доранд, ва куллан дар манобеъи шаръий бо куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб тафовут доранд; масалан мо наметавонем забихайи мушрикин ё секуляристхоро бухурем, ё наметавонем бо занхо ва духтарони покдоманишон издивож кунем, ё мушмули жизъя намешаванд, аммо соири куффор мешаванд, аввалин бор уламоъйи дарборийи режими фосиди оли саъуд барои мусалмонкуши ва басижи мардум каламайи мушрикинро ба сурати олуда ва тақаллубий ва дасткорий шуда ироя доданд ва хадафи наздикишон хам ба кор бурдани ахкоми мушрикин дар мовриди ахли қиблайи мухолифи худишон буд.

Инон барои куштори ин ахли қиблайи мухолиф ба ек тўвжихи шибхи шаръий ниёз доштанд, ва гарна муслимин дар куштори муслимин бо онхо хамкорий намекарданд; барои хамин уламойи дарборий аз каламайи мушрикин ва баъадхо аз истелохи хавориж истефода карданд, чиро? Чун аввалан бадтар аз ин вужуд надошт. Сониян наметавонистанд бигуяндки инхо яхудий ё насроний ё мажус ва собеий хастанд; чун ин куффор қаворайи хосси доштанд аммо аз каламайи мушрикин бо шубхотики тўлид мекарданд метавонистанд суъистефода кунанд ва муслиминро бо он фариб бидиханд. Албатта баъадхоки натавонистанд бо ин калама тамоми мухолифинишонро сиёх кунанд аз каламайи дигари ба номи хавориж хам истефода карданд ва алъон хам мекунанд.

Холо хамин  маъжуни масмумики хеч собиқайи дар манобеъи шаръий  мо надорадро карданд дар хулқуми ин азизонки фалон гурухи ахли қибла мушрик аст, агар тамоми оёти аллох ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хатто раъйи аиммайи хойрул қурунро хам ба у нишон бидихидки мухолифи ин хукм бошад, ё ба у бигуйидки хукми мушрикин бо хукми куффори яхудий ва насроний ва мажус хам фарқ дорад ва хатто аллох таоло ин куффори ошкорро мушрик надониста холо шумо ба чи далили фалон гурухи ахли қибларо мушрик медони дар холики нест? Асабоният ва хашми нобажо вужудишро мегирадки аксаран баддаханий ва тухмат заний аз муқаддамоти ин хашми нобажо аст.

Бо ек мисоли дигарики ришайи торихийтар ва қадимийтар аз ин дустони номутаодил ва тақрибан нима девонайи мо дорад биравем жилов бехтар аст:

-ба унвони мисол балад нестки татбиқи қонуни шариати аллох аслий аст аммо ижройи худуд фарийи аз ин асл аст. Холо агар еки аз “ се абзор” ба пейравий аз қонуни шариати аллох ва ба далоили шаръий мисли адами ижройи хадди дузд дар замони Умар ибни Хаттоб ва ғейрих ба сурати муваққатий хаддиро бар шахс ё гурухи ижро накард ва бар дигаронки шариати аллох ижоза дода аст ижроиш кард, ё дар зуруфи хосси мисли замони жанг- холо хар чиқадарки тул бикашад – худудро ба сабки дигарий татбиқ дод ва ё хатто татбиқиш надод, ба хотири жахлиш бароияш бейни ин амири мусалмонки ба кулли қонуни шариати аллох иймон дорад, аммо ба табаъият аз қонуни шариати аллох ва бо таважжух ба шароити шаръий хукмиро ижро намекунад ё шиклишро мутаносиб бо вазъи мовжуд тағйир медихад, бо секуляристи кофар ё муртаддики аслан бо қонуни шариати аллох иймон надорад – аммо ин хам хамон хукмиро ижро намекунад – барояш шубха ба вужуд меояд, ва важхи муштараки инонро адами ижройи фалон қонуни шариати аллох медонад, ва ба хамин рохати онхоро дар ек сатх ва хатто амири муслиминро хам бадтар аз куффори аслий медонад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(133- қисмат)

Ошкор аст ғазаб ва хашм мисли хурданихо ва нушиданийхо ва соири ниёзхойи инсон хам хуб ва бажойиш хаст, хам бад ва нобажош. Хубиш они астки бо қонуни шариати аллох мудирият ва контрол ва хидоят мешавад  ва дар ин масири қонуни шариати аллох хам аз он истефода мешавад, аммо мусалмоники мудирият ва контрол ва хидояти хашм дар масири қонуни шариати аллохро балад нест ба иштибох хашмро дар рохи дигари истефода ва масраф  мекунад. Масалан хашмики бояд руйи муртад рехта бишавад ба иштибох руйи ек ахли қиблайи рехта мешавадки муртад нест,хашмики бояд руйи ек дузд тахлия бишавад ба иштибох руйи каси тахлия мешавадки дузд нест, хашмики бояд руйи ек мушрик ва секуляр тахлия бишавад ба иштибох руйи ек кофари ахли китоб  ё шабихи ахли китоб ё мусалмони ахли қиблайи тахлия мешавадки секуляр ва мушрик нестанд, хашмики бояд руйи ек хавориж рехта бишавад ба иштибох руйи ек мусалмони рехта мешавадки хавориж нест ва ғейрих.

Дар ин сурат агар касиро дидидки хашмишро дар масири ғейри шаръийи он истефода мекунад шак накунидки:

-Ё арзишхо ва боядхо ва қавонини контроли хашмиш фосиданд мисли секуляристхо ва соири куффор.

– Ё мусалмони астки дар дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо қарор гирифта аст.

–  Ё мумкин аст мусалмони бошадки ба беморийи такаббур ва аворизи он мисли лажбозий ва тафарруқ ва хашми нобажо ва ғейрихки мухтасси куффор ва мунофиқин аст олуда шуда бошад.

-Ё инки мусалмони жохили аст ва равиши контрол ва мудирияти хашмро ба самт ва суйики аллох таъйин карда балад нест ва бо маъжунхойики ба номи дин ба у хуронданд номутаодил ва номезон шуда аст.

Арз кардемки пайғамбарон бо овардани қонуни шариати аллох, дар воқеъ омили таодули даруний ва рафторийи миёни инс ва жинро аз тарафи аллох таоло ироя доданд, холо читури ин инсони мутаодил мешавад ба инсони номутаодил ва номезон? Бо ирояйи ғалати ин қавонин ба у,ё ирояйи ноқиси он ба у; холо чи амдий бошад чи ғейри амдий бошад. ба хамин рохати ек инсони номутаодил ва номезоний тўлид мешавад.

Дар маворидики “ аимматул музиллин” ё

« دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»

Ва уламойи суъ амдан қавонини шариати аллохро ба ғалат ё ноқис ба шахс мерасонанд, ибтидоъ додахо ва масоили фикрийро дасткорий мекунанд, ва бо қотиъ кардани хақ ва ботил бо хам, хақро огохона ва ба мейли худишон ва амдан мепушонанд, яъни фақат ботилро ба хурди шахс намедиханд, балки ин ботилро бо хақ қотиъ мекунанд баъдан онро мекунанд дар хулқумишон. Дар холики аллох мефармояд:

:  وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ (بقره/42)

Ва хақро бо ботил наёмизид, ва хақро пинхон накунид ва холи онки медонид.

     Замоники чанин маъжунийро тўлид карданд – мисли маъжуни салафиюн тўлид шудайи дастгоххойи иттилоати англиз ва амрико ва оли саъуд – ин маъжунро аз конолхойи аррувайбиза ва уламойи суъ ба муслимин ироя медиханд, ва муслимини фариб хурда хам бар руйи хамин матолиби дасткори шуда ва тақаллубий хисоб мекунанд, ва бо хамин мухосиботи ғалат, хушунат ва вало ва бароъ худишонро танзим мекунанд; ва ба хамин содагий тибқи нақшахойи душманонишон амал мекунанд, ва нохоста нақшайи душманонишонро дар замин пиёда мекунанд. Бози бо  истилохоти мисли мушрикин, муртаддин ва хавориж тавассути душманони қонуни шариати аллох ва уламойи дарборийи оли саъуд ва марожиъи тақлидий мисли Абу Басир ва Абу Қатода ва ғейрихки дар дорул куфр ва хатто дорул харбхойи чун англиз ва ғейрих сокинанд боризтарин мафохими хастандки аз рузхойи поёнийи хукумати бадили изтирорийи исломий усмоний то кунун роиж шуданд, ва то кунун илова бар амиқтар кардани тафарруқ миёни муслимин ва мохкам кардани пояхойи куффори ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллий омили рехта шудани хуни хазорон мусалмон шуданд.

Пас мушкили аслий дар ақида ва фахми масоили даруний аст, ва тамоми аъмоли зохирий ва рафторхойи амалий хам бар асоси хамин масоили даруний шикл мегирад. Мехохид рафторхоро тағйир бидихид бояд ақоид ва афкорро аваз кунид. Хамон корики тамоми пайғамбарон карданд ва хамин алъон хам куффор дар жанги равоний фархангишон бар алайхи муслимин анжомиш медиханд.

(идома дорад……..)