وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(48- қисмат)

Шахсики мехохад аз дини ислом даст бардорад ва ба василаи гуфтор ё амалий ба куфр баргардад, мехохад инхамма мусофиратики рафта дубора ба ақаб баргардад,барои хамин чанин шахси ошкоро медонад ба кужо мехохад баргардад ва бо чи василаи хам бармегардад. Василашро хам медонад , медонад агар ин харфиро бизанад ба ақаб бармегардад,хамин василаи у мешавад ё  фалон амалиро анжом дихад ба ақаб бармегардад. Хам медонад ба кужо бармегардад ва хам василашро медонадки бо чи василаи мехохад баргардад. Магар мумкине шумо хамин алъон бихохид аз шахри ба шахри дигари биравид нафахмидки ба кужо хохид биравид ё бо чи василаи мехохид биравид? Чанин чизи ғейри мумкин аст. Ингуна бояд маслаи баргашт ва иртидод возих шавад.

Ба унвони мисол,агар шахси мукаллафи қасди мусофират даруни шахри дошта бошад ва ба иштибох савори утубуси ва мошини шахри дигари шавад, ин шахси мукаллаф иштибох карда ва метавон харфишро қабул кард ва уро пиёда намуд. Хатто дуруғ хам бигуяд боз барои бори аввал метавон харфишро қабул кард. Аммо ,агар дубора савори хамон васила шуд ва қасди мусофират дошта читур? Дар ин сурат,наметавон харфишро қабул кард. Чиро? Чун ин бор огохона савор шуда ва воқеан қасди мусофират ба хориж аз ин мантақа бо хамин василаро дорад.

Аллох таоло мефармояд: касоники қасд доранд ба василаи сухан ё амали муртад шаванд, ва бо ин ду васила мусофирати худишонро аз жомеъайи муслимин ба ақаб шуруъ карданд ва ба ақаб бармегарданд,огох хастандки доранд чикор мекунанд, ва аз руйи  илм ,огохи,амд ва ихтиёр иқдом ба чанин мусофирати мекунанд; ва нукта дигар инки ,хамма ошкоро медонандки чанин шахси мусофират карда ва аз жомеъа ва махал ва хамсояги онхо ба махалли дигари куч карда, ва ин тағйири ошкорики дар зиндаги шахс рух додаро фахмиданд; барои хамин астки фахмидани тағйири макони ошкори махалли зиндаги ин шахс ниёз ба тахассуси хосси надорад балки ,барои босавод ва бесавод ,пир ва жавон ,зан ва мард ва хар инсони қобили ташхис астки ин шахс ин махалро тарк карда ва ба жойи дигари мусофират ва куч намуда аст.

Пас,дар дунё муртад каси астки ,ба сурати аланий ва ошкор ,бо мейл ва ихтиёри худ аз дини ислом хориж мешавад ва ба ақаб бармегардад ва хаммаи муслимин ин тағйири маконро метавонанд ташхис диханд. Ва дар мавориди хамки ниёз ба ташхис ва қазовати пичида ва гузарондани шахс аз марохили чохоргона дорад боз қазоват дар ин заминаки тавассути мутахассисини ахли фан бо яқин анжом шуда ин афрод ва мутахассисини ахли фан бо яқин ин тағйири маконро ошкор мекунанд ва онвақт астки ин тағйири макон барои умум хам ровшан ва ошкор мешавад.

Агар чанин шахси иртидоди худишро аланий накунад ва каси аз иртидоди у бохабар нашавад,дар дунё машмули хукми муртаддин намешавад ва каси кори ба қалб ва эътиқоди даруний у надорад балки, зохири ошкори у меъёр қарор мегирад. Чун иртидод дар дунё фақат ек журми даруний ва комилан шахсий нест балки ,журми ижтимоий аст ва ниёз ба қароини зохирий ,далоили ва мустанадот барои исботи журм дорад.

Чиро журми ижтимоий аст? Чун ,замоники шахс ошкора ва аланий муртад мешавад мужрими астки ошкора ба хуқуқи маънавий ва иймон ва бовархои соири муслимин садама зада аст. Ба у гуфта шуда ижборий дар дохил шудан ба ислом вужуд надорад

«لا اکرَاهَ فِی الدِّین»،

” фи ” дар дохил шудан ба дин ижборий вужуд надорад аммо ,агар ворид шуди дигар наметавони хориж шави, наметавони хар кориро ба мейли худит анжом дихи. Еки аз далоили ин шароит ин астки хуруж аз дини ислом барои муслимин ижоди шубха мекунад ва жанги равонийро дар тазъифи сафи муслимин ва тақвияти жибхаи куффори ошкор ба рохи меандозад, ва бар иймон ва иродаи муслимин таъсири манфий мегузорад ба нафъи душманонишон. Мисли касоники ек қарордоди бо ту бастанд ва васати кор ек дафъа зери хаммаи шурути мовжуд дар қарордод мезананд ва дунболи коришон мераванд. Чанин кори ба шумо садама мезанад. Холо мумкин аст дар корики шумо анжом додид ек нафар биравадки садамаи он камтар аст аммо ,мумкин аст хамма зери хамма чиз бизананд ва хамма биравандки қатъан садамаи он бештар аст.

(идома дорад………)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(120- қисм)

 -Ассаламу алайкум, мажхулил холни дорул куфрдаги  хукми нима ва ундаги  тахарий  қайси маънода келган?

Мажхулил хол яъни тарафни мусулмон ё кофир эканини билмаслигимиздур. Уни холати бизларга мажхул ва маълум эмас. Мажхулил холни хукми уларни ўртасида яшаётган аксариятга ,диёрга тобеъ бўлади, магарамки буни акси собит бўлса бундай бўлмайди. Яъни бир киши минтақага,диёрга тобеъ бўлса, бошқаси эса уларни орасида яшаётган  аксариятга тобеъ бўлади, магарамки буни акси собит  бўлса бундай бўлмайди.  Бизлар уни зохирига қараб хукм қиламиз, уни ботини бизларга боғлиқ эмас. Масалан бизларга фалончи бош кийимнинг мусулмонларга тегишли экани равшан ва мушаххас  бўлган. Энди, хитой дорул куфрининг бир миллиярдлик жамиятини орасида бир кишини мана бу бош кийимда юрганини кўриб уни мусулмон деймиз,нима учун? Чунки мусулмонларни фалон одатига ё аломатига эга. Бизни мана шу шубхамиз мана бу шахсга мусулмон бўлиш хукмини беришимизга боис бўлади, магарамки буни  акси собит бўлса, агар керак бўлса кейинги ўриндаги текширувларни бошлаймиз. Масалан эхтиёж пайдо бўлса ёки у билан муомала қилишни хохласак. Чунки мана бу танишиш бизларни бошқалар билан ўзаро алоқаларимизни тартибга келтиради. Мажхулил хол бизларнинг бошқалар билан бирга ўзаро алоқаларимизни тартибга келтириш учун лозим бўлади:

”        يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فی سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا “.

Энди тахарий хам яъни хақиқатни кетидан изланишдур, яъни тахқиқ,ишонч ва шакдан,гумондан узоқда туриб тўғри йўлни пайдо қиласан. Яъни хақиқатни кетидан излайсан, гўёки ўзингни қулоқларинг билан эшитасан ва кўзларинг билан кўрасан ва қалбинг билан уни дарк қиласан ва хеч кимга тақлид қилмайсан ва  бошқаларни қулоғи, кўзи,қалби билан тахқиқотингни,изланишингни, бахсингни амалга оширмайсан ва қўлга киритган нарсангни устида шак ва гумондан ташқари холатда   ишончинг комил бўлади.

Мана бу холатда, бизларни дарсимизга боғлиқ бўлган нарсага чегараланамиз,чунки аслида уни ўзи жуда хам кенг- кўламли нарса, шуни айта оламизки, ишонч даражасига етиб бормагунимизча ва комил хотиржамлик даражасига етмагунимизча хеч кимни исломдан чиқармаймиз; балки хар қандай кичкина шак, шубха билан шахсни мусулмон эканини  дифоъ қиламиз ва уни мусулмон экани борасида овоз берамиз.

-Райён нима? Сиз шиъаларни рофизийлардан жудо қиласиз, уларни ўртасида нима фарқ бор? Аслан сиз рофизий нима эканини биласизми?

Қуръонни кўз қараши билан манбаъларга диққат  қаратган  киши учун бу жараён  жуда хам осон, шахс нихоятда рохат шиъа лафзи билан рофизийни лафзини ўртасидаги очиқ фарқни тушуниб етади. Шиъа тарихий бир харакат бўлиб жуда кўп фирқаларга ўзидан жой берган, рофизий эса хар қандай динда,мазхабда,табақада, хизб, хукумат ва жамиятда топилиши мумкин бўлган бир сифатдир. Мана бу нарса ўтган асрлардаги адаб ахли учун хам оддий бир нарса хисобланган:

Отхонадан рози бўлган шу ерга мансуб

Рофизий фақат буйруқ асосида келсин

Гар нафс туфайли отхонадан чиқиб кетса,

Бошқа одамларнинг отхонасида сарсон бўлади.

Мана бу шеърни бир намунаси ё  бунга ўхшаган шеърлар жуда кўп. Шиъа мухаддисларни китобларида бир харакат бўлиб, улар ўзларини Алига  эргашувчилар деб хисоблашган ва уларнинг бошқа мухолиф  гурухлар  билан келишмовчиликлари фақат хукуматни идора қилишдаги сиёсатларга боғлиқ бўлган, бошқалар билан бирга хеч қандай ақидавий ё фиқхий ихтилофларга эга бўлишган эмас. Чунки умуман фиқхий мазхаблар у даврда вужудга келмаган эди. Шунинг учун хам жуда катта миқёсдаги мусулмонларнинг тоифасини қамраб олган эди, мана бу мусулмонлар умавийларнинг хукумат сиёсатларига мухолиф бўлган кишилар бўлиб, улар мана бу хукуматлар билан хар қандай хамкорлик қилишдан ўзларини тортишган, бундай тузумларга яқинлашмасликка харакат қилишган ва улар хукуматни исломий равишга қайтаришга харакат қилган хар қандай харакатни химоя қилишган. Шу сабабли хам хукуматни дастидан рози бўлмаган  катта кишилар хам  махсусан ахли илм улардан пархез қилишни узоқроқ юришни тавсия қилишган. Чунки бу хукуматлар исломий шўрога асосланган хукуматни ўрнига ўрнашиб олган золим хукумат хисобланган.

Аммо Али шиъаларидан иборат бу харакат бир ёқадан бош чиқарган эмасди, уларни бир дастаси бўлиб шиъаларни аиммаси хам улардан рози бўлишмаган, нахжул балоғада тахминан у ерда мавжуд шиъаларни барча манбаъларида аимма мана бу дастани дастидан ноумид эдилар. Чунки  мана бу даста аиммаларни жуда хам нозик ўринларда ташлаб кетишган ва уларни рад қилишган, химоя қилишмаган, шунинг учун рофизий номи билан маъруф бўлишган. Яъни бу кимсалар мусулмонларнинг  рахбарларини,аиммаларни рад қилишар эди.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(120- قیسم)

– اَلسَّلام عَلَیکُم، مَجهُول الحالنِی  دارُ الکُفردَگِی حُکمِی نِیمَه وَ اوُندَگِی تَحَرِی قَیسِی مَعنادَه کِیلگن؟

مَجهوُل الحال یَعنِی طَرَفنِی مُسُلمان یا کافِر اِیکَه نِینِی بِیلمَسلِیگِیمِیزدوُر. اوُنِی حالَتِی بِیزلَرگه مَجهُول وَ مَعلوُم اِیمَس. مَجهوُل الحالنِی حُکمِی اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه یَشَیاتگن اَکثَرِیَتگه،دِیارگه تابِع بوُلَه دِی، مَگرَمکِی بوُنِی عَکسِی ثابِت بوُلسَه، باشقَه سِی اِیسَه اوُلَرنِی آرَه سِیدَه یَشَیاتگن اَکثَرِیَتگه تابِع بوُلَه دِی،مَگرَمکِی بوُنِی عَکسِی صادِر بوُلسَه بوُندَی بوُلمَیدِی. بِیزلَر اوُنِی ظاهِیرِیگه قَرَب حُکم قِیلَه مِیز، اوُنِی باطِینِی بِیزلَرگه باغلِیق اِیمَس. مَثَلاً بِیزلَرگه فَلانچِی باش کِییِیمنِینگ مُسُلمانلَرگه تِیگِیشلِی اِیکَه نِی رَوشَن وَ مُشَخَّص بوُلگن. اِیندِی، حِیتای دارُ الکُفرِینِینگ بِیر مِللِییَردلِیک جَمِیعیَتِینِی آرَه سِیدَه بِیر کِیشِینِی مَنَه بُو باش کِییِیمدَه یوُرگه نِینِی کوُرِیب اوُنِی مُسُلمان دِییمِیز، نِیمَه اوُچُون؟  چوُنکِی مُسُلمانلَرنِی فَلان عادَتِیگه یاکِی عَلامَتِیگه اِیگه. بِیزنِی مَنَه شُو شُبهَه مِیز مَنَه بُو شَخصگه مُسُلمان بوُلِیش حُکمِینِی بِیرِیشِیمِیزگه بائِث بوُلَه دِی. مَگرَمکِی بوُنِی عَکسِی ثابِت بوُلسَه، اَگر کِیرَک بوُلسَه کِییِینگِی اوُرِیندَگِی تِیکشِیرُولَرنِی باشلَیمِیز. مَثَلاً اِیختِیاج پَیدا بوُلسَه یاکِی اوُ بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیشنِی هاحلَه سَک. چوُنکِی مَنَه بُو تَنِیشِیش بِیزلَرنِی باشقَه لَر بِیلَن اوُزَرا عَلاقَه لَرِیمِیزنِی تَرتِیبگه کِیلتِیرَه دِی. مَجهُول الحال بِیزلَرنِینگ باشقَه لَر بِیلَن بِیرگه اوُزَرا عَلاقَه لَرِیمِیزنِی تَرتِیبگه کِیلتِیرِیش اوُچُون لازِم بُولَه دِی:    ”        يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فی سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا “.

اِیندِی تَحَرِی هَم یَعنِی حَقِیقَتنِی کِیتِیدَن اِیزلَه نِیشدوُر، یَعنِی تَحقِیق، اِیشانچ وَ شَکدَن، گوُماندَن اوُزاقدَه توُرِیب توُغرِی یوُلنِی پَیدا قِیلَه سَن. یَعنِی حَقِیقَتنِی کِیتِیدَن اِیزلَیسَن، گوُیاکِی اوُزِینگنِی قوُلاقلَرِینگ بِیلَن اِیشِیتَه سَن وَ کوُزلَرِینگ بِیلَن کوُرَه سَن وَ قَلبِینگ بِیلَن اوُنِی دَرک قِیلَه سَن وَ هِیچ کِیمگه تَقلِید قِیلمَیسَن وَ باشقَه لَرنِی قوُلاغِی،کوُزِی، قَلبِی بِیلَن تَحقِیقاتلَرِینگنِی، اِیزلَه نِیشلَرِینگنِی، بَحثِینگنِی عَمَلگه آشِیرمَیسَن وَ قوُلگه کِیرِیتگن نَرسَه نگنِی اوُیستِیدَه شَک وَ گوُماندَن تَشقَرِی حالَتدَه  اِیشانچِینگ کامِل بوُلَه دِی.

مَنَه بُو حالَتدَه، بِیزلَرنِی دَرسِیمِیزگه باغلِیق بوُلگن نَرسَه گه چِیگه رَه لَه مِیز، چوُنکِی اَصلِیدَه اوُنِی اوُزِی جوُدَه هَم کِینگ- کوُلَملِی نَرسَه، شوُنِی اَیتَه آلَه مِیزکِی، اِیشانچ دَرَجَه سِیگه یِیتِیب بارمَه گوُنِیمِیزچَه وَ کامِل خاطِرجَملِیک دَرَجَه سِیگه یِیتمَه گوُنِیمِیزچَه هِیچ کِیمنِی اِسلامدَن چِیقَرمَیمِیز؛ بَلکِی هَرقَندَی کِیچکِینَه شَک، شُبهَه بِیلَن شَخصنِی مُسُلمان اِیکَه نِینِی دِفاع قِیلَه مِیز وَ اوُنِی مُسُلمان اِیکَه نِی بارَه سِیدَه آواز بِیرَه مِیز.

– رَیّان نِیمَه ؟ سِیز شِیعَه لَرنِی رافِیضِیلَردَن جُودا قِیلَه سِیز، اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه نِیمَه فَرق بار؟ اَصلاً سِیز رافِیضِی نِیمَه اِیکَه نِینِی بِیلَه سِیزمِی؟

قُرآننِی کوُز قَرَشِی بِیلَن مَنبَعلَرگه دِققَت قَرَتگن کِیشِی اوُچُون بُو جَرَیان جوُدَه هَم آسان،شَخص نِهایَتدَه راحَت شِیعَه لَفظِی بِیلَن رافِیضِی لَفظِینِی اوُرتَه سِیدَگِی آچِیق فَرقنِی توُشُونِیب یِیتَه دِی. شِیعَه تَرِیخِی بِیر حَرَکَت بوُلِیب جوُدَه کوُپ فِرقَه لَرگه اوُزِیدَن جای بِیرگن، رافِیضِی اِیسَه هَر قَندَی دِیندَه، مَذهَبدَه، طَبَقَه دَه، حِزب، حُکوُمَت وَ جَمِیعیَتدَه تاپِیلِیشِی موُمکِین بوُلگن بِیر صِیفَتدِیر. مَنَه بوُ نَرسَه اوُتگن عَصرلَردَگِی اَدَب اَهلِی اوُچُون هَم عاددِی بِیر نَرسَه حِسابلَنگن:

آتخَانَه دَن راضِی بوُلگن شُو یِیرگه مَنصُوب

رافِیضِی فَقَط بوُیرُوق اَساسِیدَه کِیلسِین

 گر نَفس توُفَیلِی آتخَانَه دَن چِیقِیب کِیتسَه،

 باشقَه آدَملَرنِینگ آتخَانَه سِیدَه سَرسان بوُلَه دِی.

مَنَه شوُ شِعرنِی بِیر نَمُونَه سِی یا بوُنگه اوُحشَه گن شِعرلَر جوُدَه کوُپ. شِیعَه مُحَدِّثلَرنِی کِتابلَرِیدَه بِیر حَرَکَت بوُلِیب، اوُلَر اوُزلَرِینِی عَلِیگه اِیرگه شُوچِیلَر دِیب حِسابلَشگن وَ اوُلَرنِینگ باشقَه مُخالِف گوُرُوهلَر بِیلَن کِیلِیشماوچِیلِیکلَرِی فَقَط حُکوُمَتنِی اِدارَه قِیلِیشدَگِی سِیاسَتلَرِیگه باغلِیق بوُلگن، باشقَه لَر بِیلَن بِیرگه هِیچ قَندَی عَقِیدَه وِی یا فِقهِی اِیختِلافلَرگه اِیگه بوُلِیشگن اِیمَس. چوُنکِی عُمُوماً فِقهِی مَذهَبلَر اوُ دَوردَه وُجوُدگه کِیلمَه گن اِیدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم جوُدَه کَتتَه مِقیاسدَگِی مُسُلمانلَرنِینگ طائِفَه سِینِی قَمرَب آلگن اِیدِی، مَنَه بوُ مُسُلمانلَر اُمَوِیلَرنِینگ حُکوُمَت سِیاسَتلَرِیگه مُخالِف بوُلگن کِیشِیلَر بوُلِیب، اوُلَر مَنَه بُو حُکوُمَتلَر بِیلَن هَر قَندَی هَمکارلِیک قِیلِیشدَن اوُزلَرِینِی تارتِیشگن، بوُندَی توُزُوملَرگه یَقِینلَشمَسلِیککَه حَرَکَت قِیلِیشگن وَ اوُلَر حُکوُمَتنِی اِسلامِی رَوِیشگه قَیتَه رِیشگه حَرَکَت قِیلگن هَر قَندَی حَرَکَتنِی حِمایَه قِیلِیشگن. شوُ سَبَبلِی هَم  حُکوُمَتنیی دَستِیدَن راضِی بوُلمَه گن کَتتَه کِیشِیلَر هَم مَخصُوصاً اَهلِی عِلم اوُلَردَن پَرهِیز قِیلِیشنِی اوُزاقراق یوُرِیشنِی تَوصِیَه قِیلِیشگن. چوُنکِی بُو حُکوُمَتلَر اِسلامِی شوُراگه اَساسلَنگن حُکوُمَتنِی اوُرنِیگه اوُرنَه شِیب آلگن ظالِم حُکوُمَت حِسابلَنگن.

اَمّا عَلِی شِیعَه لَرِیدَن عِبارَت بُو حَرَکَت بِیر یاقَه دَن باش چِیقَرگن اِیمَسدِی، اوُلَرنِی بِیر دَستَه سِی بوُلِیب شِیعَه لَرنِی اَئِمَّه سِی هَم اوُلَردَن راضِی بوُلِیشمَه گن، نَهجُ البَلاغَه دَه تَحمِیناً اوُ یِیردَه مَوجُود شِیعَه لَرنِی بَرچَه مَنبَعلَرِیدَه اَئِمَّه مَنَه بوُ دَستَه نِی دَستِیدَن نااوُمِید اِیدِیلَر. چوُنکِی مَنَه بوُ دَستَه اَئِمَّه لَرنِی جوُدَه هَم نازِیک اوُرِینلَردَه تَشلَب کِیتِیشگن وَ اوُلَرنِی رَد قِیلِیشگن، حِمایَه قِیلِیشمَه گن، شوُنِینگ اوُچُون رافِیضِی نامِی بِیلَن مَعرُوف بوُلِیشگن. یَعنِی بُو کِیمسَه لَر مُسُلمانلَرنِینگ رَهبَرلَرِینِی،اَئِمَّه لَرِینِی رَد قِیلِیشَر اِیدِی.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(120- قسمت)

• السلام علیکم، حکم مجهول الحال در دارالکفر چیست و تَحَرِی به چه معناست؟

 مجهول الحال یعنی نمی دانیم طرف مسلمان است یا کافر. حالش برای ما مجهول و نا شناخته است.حکم مجهول الحال تابع سرزمین و اکثریت است که در میان آن ها زندگی می کند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. یعنی یکی تابع سرزمین و دار است و دیگری تابع اکثریت است که در آن زندگی می کند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. ما حکم به ظاهر می کنیم و درون به ما ربطی ندارد. مثلاً برای ما روشن شده باشد که فلان کلاه مختص مسلمین است و مشخص باشد. حالا، در بین جمعیت یک میلیاردی دارالکفر چین یک نفر را این طوری دیدیم می گوییم مسلمان است، چرا؟ چون فلان علامت یا عادت مسلمین را دارد. همین شک ما باعث می شود که حکم مسلمان بودن را بر این شخص بدهیم مگر اینکه خلافش ثابت شود و اگر لازم شد تحقیقات بعدی را شروع می کنیم. مثلاً نیاز شد یا خواستیم که با او برخوردی داشته باشیم. چون، این شناخت جهت تنظیم روابط ما با دیگران است. مجهول الحال جهت تنظیم ارتباط ما با دیگران است:«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فی سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا».

حالا، تحری هم یعنی دنبال حقیقت گشتن، یعنی با تحقیق، یقین و به دور از شک و گمان دنبال پیدا کردن راه درست بودن. یعنی، دنبال حقیقت بگردی که انگار با گوش خودت می شنوی، با چشم خودت می بینی و با قلب خودت آن را درک می کنی و از کسی تقلید نمی کنی و با گوش، چشم و قلب دیگران مشغول تحقیق، پژوهش و بحث نمی شوی و به آنچه می رسی یقین و اطمینان پیدا می کنی و شک و گمانی در آن نداری.

در این صورت، آنچه به این درسمان مربوط می شود (آن را محدود می کنیم چون گسترده است) می توانیم بگوییم، تا به درجه ی یقین نرسیده ایم و به این درجه از اطمینان کامل نرسیده ایم و اطمینان کامل نداریم کسی را از اسلام خارج نمی کنیم؛ بلکه، با کوچکترین شکی از مسلمان بودن شخص دفاع می کنیم و رأی به مسلمان بودن او می دهیم.

• جریان چیست؟ شما شیعه را از رافضی جدا می کنید، چه فرقی بین اینها وجود دارد؟ اصلاً مگر می دانید رافضی یعنی چه؟ 

جریان برای کسی که با نگرش قرآنی به منابع دقت کرده باشد خیلی ساده است و به راحتی متوجه می شود که تفاوت اساسی و فاحشی بین لفظ شیعه و لفظ رافضه وجود دارد. شیعه یک جریان تاریخی است که فِرق زیادی را در خود جا داده و رافضی هم صفت است که امکان دارد در هر دین، مذهب، طبقه، حزب، حکومت و جامعه ای کسانی باشند که بتوان به آن ها گفت رافضی. این برای اهل ادب هم در قرون گذشته عادی بوده:

منتسب بر هر طویله رایضی          *          جز به دستوری نیاید رافضی

از هوس، ‌گر از طویله بگسلد         *          در طویله ی دیگران سر در کند

این نمونه شعر است و اشعاری از این قبیل زیادند. شیعه در کتب محدثین جریانی هستند که خود را پیرو علی می دانستند و تمام اختلافشان با گروههای مخالف فقط در مسائل مربوط به سیاستهای حکومتداری بود و هیچ اختلاف عقیدتی یا فقهی با دیگران نداشتند. چون، اصلاً مذاهب فقهی درست نشده بودند. برای همین، طیف وسیعی از مسلمین را در بر می گرفت که این مسلمین مخالف سیاستهای حکومتی امویان و پس از آن ها بودند و از هرگونه همکاری با این حکومتها دوری می کردند و سعی می نمودند به چنین نظامهایی نزدیک نشوند و از هر نهضتی که بتواند حکومت را به سبک اسلامی آن بر گرداند حمایت می کردند. برای همین است که اکثر بزرگان و بخصوص اهل علم  از دست حکومتها دل خوشی نداشته اند و دوری و پرهیز از آن ها را سفارش می کردند. حکومت های ظالمی که به جای حکومت شورای اسلامی نشسته بودند.

اما، این جریان شیعیان علی یکدست نبودند، دسته ای از آن ها بودند که خود ائمه ی شیعه هم دل خوشی از آن ها نداشتند و در نهج البلاغه و تقریباً تمام منابع شیعی که وجود دارد ائمه از دست این دسته ی بی وفا نالیده اند. این دسته، چون همین ائمه را در موقعیتهای حساس رها می کردند و آن ها را رد می نمودند و پشتشان را خالی می کردند به رافضی معروف شدند. یعنی، کسانی که ائمه و رهبران مسلمین را رد کردند.

(ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(47- қисмат)

Такфир кардан, ибодат аст ва наметавон онро дасти кам гирифт; вазифаи хассос ва хатарноки хам хастки наметавон бо он шўхи кард. Ин норинжак ,жисмро нобуд кард ; такфири нобажо ,иймонро нобуд мекунад ва ин хийли хатарнок аст.

Бо ин вужуд падидаи хатарнок иртидод хам мумкин аст ба сурати фардий анжом шавад ва хам ба сурати умумийки саъй мешавад ба сурати мухтасар ба шикли умумий он ишора шавад. Иншааллох.

Гуфтем ончи мунофиқин ва секулярзадахоро мутиъ чамуши муслимин карда чист? Қудрат. Инхо ба хар мезони мутаважжих шаванд ин қудрат кам ва заиф шуда, ва ё дар холи заиф ва аз бейн рафтан аст, ба хамин мезони худишонро нишон медиханд ва дар нихоят куфри худишонро ошкор мекунанд. Ин иттифоқи будки дар авохири умри росулулллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар хенгоми бемори ишон ва фўвти  ишон ва халаи қудратики ба вужуд омада буд иттифоқ офтод ; ва ба хамин тартиб ,дар тули торих харгох халаи қудрати дар миёни муслимин ба вужуд омада инхо ибрози вужуд карданд.

Нуктаи жолиб ин жараёнум чандин бор ба он ишора кардем ин астки инхо огохона ва аз руйи илм ва бо мейл ва ихтиёр,сафи худро жудо мекунанд ва ба ақаб бармегарданд ба хамин далил хеч узри хам надоранд:

كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (آل عمران/86)،‏

Чигуна худованд гурухиро рохнамойи мекунадки баъди аз иймонишон ва баъди аз онки гувохи доданд ба инки пайғамбар бар хақ аст ва далоили ровшани барои онон омад,кофар шуданд? Ва худованд гурухи ситамкоронро хидоят нахохад кард.

‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏ (محمد/25)،

Инжо хам мухим астки

مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى

Касоники баъди аз ровшан шудани хидоят ,ба куфр ва залолати пешини худ бармегарданд,бидон хотир астки шайтон корхоишонро дар назаришон меорояд ва онхоро бо орзухои тулоний фариб медихад. Хамин орзухои тулонийки хамин секулярзадахо хам акнун хам доранд ва секуляристхо хам даххо сол аст дар мантақаи мо доранд ва хеч вақт ба он намерасанд. Иншааллох.

Пас,инхо хақ бароишон возих ва ровшан шуда

«جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ» و «تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى»

Хам шуданд ва комилан хамма чизро дар мовриди қонуни шариати аллох ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам медонанд ва узри надоранд аммо ,бо тамоми ин огохихо ба ақаб бармегарданд

«ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ»

Ва аз иймон ба куфр ақабнишини мекунанд ва аз дунёйи муслимин ба дунёйи кофарин бармегарданд. Ин баргашти онхо мумкин аст далоили мухталифи дошта бошад аммо мухаррики аслий он чизи дигари аст.

Медонемки ислом ,илова бар қудрати хокимиятики мумкин аст баъзи вақтхо дошта бошад ё онхоро аз даст бидихад ва ин қудрат даст ба даст шавад,дорои ек қудрати номаръий ва нарми астки мисли об хамишаги ва мисли об қудратманд ва хаётий мебошад ва ба тадриж мохкамтарин сангхоро хам сурох мекунад ва мохкамтарин бовархо ва ақоидро нез нобуд месозад.

Ислом ва қонуни шариати аллох дар ек гуфтагуйи озод ба андозаи возих,ровшан ва қудратманд  астки харгиз шикаст намехурад. Ба қовли ибни Хазм рохимахуллох ,шамшир гох бо мост ва гох алайхи мо ,аммо бурхон ингуна нест; бурхон хамиша аз он мост ва нобудгари суханони мухолифони мо.

Бале,хамин қудрати истидлол ва хамин қудрати ақидатий муслимин аз ектараф хамма чизро барои мунофиқин ва секулярзадахо ровшан ва возих мекунад ва аз тарафи дигар хеч рохи чораи жуз фарор ва жудо шудан аз сафи муслимин барои секулярзадахо боқий намемонад, чун медонанд танхо бо забони аслаха ва гулула метавонанд алайхи муслимин кори анжом диханд ва танхо бо забони аслаха ва гулула метавонанд бар муслимин ғалаба пейдо кунанд на бо забони далил,ақл ва гуфтагу. Чизики хамиша ба дуруғ ва барои фариби дигарон иддаои онро доранд дар холики аз хар далил ,ақл ва гуфтагуйи барри хастанд. Ба хамин далил инхо хар фурсатики бароишон пеш биёяд мехоханд аз ин тангнойики дар он қарор гирифтанд берун биёянд.

Инхо дар хар фурсати саъй мекунанд аз сафарийки бо муслимин хамрох буданд ва ба жилов рафтанд огохона мехохандки ба ақаб баргарданд ва тасмим мегирандки баргарданд ба ақаб. Мушаххас аст касики мехохад баргардад медонад мақсадиш кужост ва ба кужо бармегардад,дуруст аст? Масалан  шахсики қасди мусофират дорад қатъан медонад ба кужо мехохад биравад ва хатто василаики мехохад бо он мусофират кунадро хам хуб ташхис медихад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(46- қисмат)

Нуктаики дар мовриди Мансур Халлож лозим аст дубора ёдовари шавад гуфтемки 21 сари мазхаб имзо карданд яъни чи ?яъни  дар он замон ,21 сари мазхаб зинда вужуд доштанд. Дар холи хозирки ин теъдод хам нестанд. Нуктаи дигар инки хамон 21 сари мазхаб имзо карданд яъни ба ижмоъ хамма имзо кардандки ин фард ба чанин даражаи расида аст. Мутахассисини хаммаи мазохиб на фақат ек мазхаб,ек сари мазхаб ё ек мужтахид чанин харфиро зада бошад. Алъон дар ек мазхаби хосси садхо мужтахид вужуд дорандки шахс харфи еки аз онхоро мегирад ва бо харфи хамон ек нафар, хечки 100 сари мазхаб даруни мазхаби худишро мекубад, кулли мазохиби дагарро бо хамон екики гирифта мезанад бо таъвили хамон ек нафарки гирифта аст.

Пас,масала хийли хатарнок аст. Нигох кун мезони маълумоти ту чиқадар аст ва чиқадар мисли хуршид дар рузи соф дар васати осмон бароят маълум шуда ва хеч шак ва шубхаи бароят боқий намондаки фалоний кофар ва муртад шуда,онвақт бигу фалоний кофар ва муртад шуда аст. Бибин,хамон турики медони шайтон,фиръавн,яхудий,насроний,мажус ва соибий ва ек мушрики секуляр,кофар хастанд ба хамон мезон яқин дорики фалон мусалмоники дучори фалон журм шуда боз кофар шуда аст? Агар нести пеш нару,забонитро қейчи куни бехтар аз ин астки онро бо такфири мусалмони бичархоники кофар набошад ё хатто дар куфри у шак дошта боши ; хатто агар ин шак хам ек зарра бошад.

Дар ин замина,бояд нихояти диққатро ба кор бурд ва то замоники мисли офтоб дар осмони соф кофар будани мусалмони ошкор нашуда аст набояд дар такфири у ажала кард. Чун такфири нохаққи мусалмон ,гунохи астки хеч гунохи кабираи бо он қобили муқояса нест. Хатарнок астки дар сурати адами тахассус ,танхо инсонхои номезон ва номутаодил ба он иқдом мекунанд.

Гуфтам замоники инсон машруб мехурад ё муртакиби дузди ,зино ва ғейрих мешавад,тамоми инхо боиси кофар шудани шахси мусалмон намешаванд ва шахс бо вужуди ин гунохони бузург,боз дар доираи ислом мемонад модомики онхоро халол надонад. Аммо, агар каси дар озмойиши дақиқ ва ташхиси дақиқи беморийи ек мусалмон сахл ингорий намояд ва жохилона ек мусалмонро такфир кунад ва ин мусалмон кофар набошад хукм ба худиш бармегардад,панох бар аллох. Оё гунохи болотар ин барои ек мусалмон вужуд дорад?

Худишро кофар карда ; ин шахс ,худиш кофар мешавад ба журми :

1.Нисбат дуруғ додан ба аллох. Чун,худованд ин шахсро кофар надониста аммо ин бечораи номезон мегуяд: на, ин кофар аст. Яъни аллохи мутаол фармуда  ин амр харом аст аммо ин бечора мегуяд: на халол аст. Яъни  амалан мегуяд ман рост мегуям на аллох. Бародарон ! такфир ,кори худост; хамчунонки халол ва харом кардани кор худост.

2.Мусалмонро ба журми муттахам мекунадки агар дар вай набошад ба худиш бармегардад. Яъни куфр ба худиш баргашта,хамчунонки арз шуд риски хатарнок аз ин дар дунё вужуд надорад.Имоми Нававий рохимахуллохки ахиран тавассути иддаи аз хамин беморони равоний номутаодил ва номезон такфир шуда мегуяд: чунончи  мусалмони бигуяд: эй кофар! Бидуни инки онро тўвжих кунад, худиш кофар мешавад ; зеро у исломро куфр номида аст. Нигох кунид имом Нававий рохимахуллох чи мегуяд.

Инро мерасонадки дар хар сурат,шойиста ва лозим аст мусалмоники ба қиёмати худ ахамият медихад,аз ин журми бисёр бузургики болотар аз тамоми журмхост пархез кунад, ва хамчунин битарсанд аз инки хоста ё нохоста худишонро дар радифи касони қарор додандки аллох таоло бо лафзи тахдид омизи дар мовриди онхо мефармояд:

«إِنَّ الَّذِینَ یحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ» (نور/۱۹)،

Бегумон касоники дуст медоранд гунохони бузурги дар миёни ахли иймон густариш ёбад ,дар дунё ва охират азоби дарднок хоханд дид.

Барои ек мусалмон чи фохишаи бадтар аз такфири бародари мусалмониш ва густариши тафарруқ дар миёни муслимин вужуд дорад? Тафарруқики токунун жони хазорон мусалмонро гирифта,хуни хазорон мусалмонро хадар дода,хуни мусалмоники болатар аз каъба аст. Магар куштани ек мусалмон журмиш сангинтар аст ё хароб кардани каъба? Дар холики рузона мебинем даххо мусалмонро мекушанд,такфир мекунанд ва мекушанд. Агар даххо бор дар руз каъбаро дуруст мекарданд ва хароб мекарданд хануз журми он сабуктар аз куштани мусалмон буд. Пас,чи фохишаи бадтар аз ин вужуд дорад.

Еки аз бародарони афғонийи мо таъриф мекардки еки аз фармондахойи мужохидин дар жанг бо секуляристхои социалист шўравий ва маздурони махаллий он дар мантақаи Самангони Афғанистон, ин мужохид ,муллойи будки тоза ба чизи мисли норинжак ошно шуда буд ва ба қудрати тахрибий он ошноий надошт. Касоники ин норинжакро оварда буданд тўвзих додандки ин норинжаки кучак қудрати тахрибий зиёдий дорад ва масалан агар халқаи онро бикаши метавонад инқадар ба душман садама бизанад. Ин муллойи мужохид ,огохий чандони дар мовриди ин норинжаки кучак надошт ва хиёл мекард инхо бо у шўхи мекунанд. Барои хамин,бидуни  инки дигарон бифахманд зомини норинжакро кашид, ва дигарон нафахмиданд ва дастишро боло гирифт ва ру кард ба дустон ва гуфт: яъни ин метавонад инқадар садама бизанад?  Ин дустимон мегуяд: хануз дар холи сухбат кардан будки норинжак мунфажир шуд ва дасти ин муллойи фармондаро қатъ кард ва табъан садамаи дигари хам ба кулли сар ва сурат ва баданиш ворид кард ва хатто баъзи аз афроди атрофи у хам қатъан садама диданд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(45- қисмат)

Пас,такфир ё кофар кардан,яъни шумо ба ек кофарки аллох уро кофар дониста бигуйи кофар. Масалан ба ек яхудий ,насроний,мажус ,соибий ё мушрик ва секуляр бигуйи инхо кофар хастанд. Ё ба ек мусалмон ё мўъминики бо гуфтор ё кардори мустахаққи ин мешавадки ба у бигуйи кофар бигуйи кофар.

Ё замоники аллох таоло мефармояд:

«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»ۚ.

Аллох таоло ба ин шева дастаи аз мўъмининро такфир мекунад ва  ба онхо мегуяд шумо баъди аз иймон кофар шудаид. Кофар шудан баъди аз мусалмон будан ва иймон хам яъни муртад шудан.Аммо ,мебинемки ин мунофиқин ва секулярзадахо ба далоили машмули хукми муртаддин ва куштор намешаванд балки , машмули хамон хукми ” хазар ” мешавандки қаблан онро тўвзих додем

«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ».

Дар хар сурат,такфир ва кофар кардан яъни хукм додан ба ашхосики аллох дар шариатиш онхоро кофар дониста аст. Медонемки дар такфир хам, хеч жойгохи барои ақл ва раъйи фалоний ва фалоний вужуд надорад. Наметавони бигуйи фалон имом ,фалон пешво,фалон олим инро гуфта аст.Жойи барои раъй ,ижтиход ва ақли фалон ва фалоний вужуд надорад ва хукми шаръий махзи астки фақат ва фақат бояд далили аз аллох бар он вужуд дошта бошад. Ин хам даражот ва маротиби дорадки мухимтарини он масоили хастандки барои хамон шахс ровшан ва ошкор шуда бошанд. Яъни барои ин шахс бо яқин ва бидуни кучактарин шакки собит шуда бошадки ин афрод кофар хастанд. Монанди такфир кардани касики аллох таоло онхоро дар қуръон такфир карда ва кофар дониста аст.Мисли шайтон ,фиръавн ва хар касики дини ғейри аз исломро қабул кунад, мисли куффори ахли китоб,,куффори шибхи ахли китоб ва куффори мушрикки имруза ба онхо мегуянд секулярист.

Ё такфири касоники хос ва ом медонанд. Шахси мужрим ва ғейри мужрим медонандки агар каси ин сухан ё амалро анжом дихад ошкора аз дини ислом хориж мешавад, мисли касики мукаллаф бошад,шахси мукаллафики вужуди бехишт,жаханнам ё вужуди аллохро инкор кунад ; ё бигуяд зино халол аст ва худиш комилан огох бошадки жараён аз чи қарор аст, ё бигуяд шароб халол аст, хамжинс бози халол аст ё издивож бо хайвонот мисли Европоки дар холи хозир роиж аст халол аст ва масоили мисли инки барои хос ва ом ровшан шуданд ва хеч инсони мукаллафи вужуд надорад ва нестки дар онхо шак дошта бошад. Дар инжо агар каси муртакиби чанин журмхои ошкори шудки илми он назди хамма вужуд дорад, хамма метавонанд инхоро кофар бидонанд мисли хамон рафиқи иймондори сохиби боғки замоники сохиби боғ ,қиёматро инкор кард ба у гуфт: оё ту кофар шуди ба касики туро офарида?

«قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَيُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلا» (كهف/37).

Инхо мавориди умумий будандки шахс метавонад хадди худро бидонад,мезони илми худро бидонад ва ба хамон андозаики аллох таоло ба у илм дода битавонад дар мовриди онхо сухбат кунад.

Пойинтарин даражаи такфир хам дар мавориди астки дар он ихтилоф вужуд дорад. Ками болотар аз он ин астки фард тахассус надорадки у дигар қатъан вориди он намешавад. Дар он илм ва тахассус надорад, вижа аст,марбут ба қазоти хосси мешавад ва хар каси наметавонад вориди он шавад.

Дар холи хозир хам дар мовриди умуроти дунёвий ,парвандахои хастандки хар каси наметавонад вориди он шавад ва ниёз ба тахассуси вижа ва қозиёни вижаи дорад хатто қозиёни хам дар ин замина бо екдигар мутафовут хастанд.

Аммо ,пойинтарин даражаи такфир хам дар мавориди астки дар он ихтилоф вужуд дорад. Монанди инки касики намоз намехонад кофар мешавад ё на? Ва мавориди дигарики инхо ниёз ба тахассуси хосси тавассути қозиёни хосси дорад ва хар каси наметавонад дар ин масоил тахассусий раъй бидихад.Мавориди дар ин замина зиёд буданд аммо , тасаввур кунид шахси чун Мансур Халлож мўътақид ба хулул буд ва мегуфт: дар дохили ин либоси ман ғейри аллох чизи дар он нест, ман ва аллох еки шудем. Ин харфро ошкора бейни хамма мегуфт. Тасаввур кунид мухокамаи у хафт сол ва ним тул кашид, он хам на инки дар зиндон бошад балки ,озодона зиндаги худишро мегузаронд. Дар нихоят 21 сар мазхаб имзо кардандки ин шахс муртад шуда ва алъон куштани у жоиз аст. Ин яъни,мавориди пеш меояндки фақат мутахассисин метавонанд дар мовриди он раъй бидиханд ва қарор нест хамма дар он раъй диханд. Пас, ту хам нигох кун тахассуси ту чиқадар аст хамон андоза буру жилов ва руйи саломати исломи худит риски алакий накун, ва руйи исломит қимор накун.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(44- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

“أنتُم شُهَدَاءُ الله في الأرض فمن شَهِدَ له عُمُومُ المؤمنين بالخيرِ كان مِن أهل الخير، ومَن شُهِدَ له بالشَّرِّ كان مِن أهل الشَّرِّ”.

Яъни шумо шохид ва гувохи аллох бар руйи замин хастид. Замоники назди умуми мўъминин собит шуда фалоний одами хуби аст ту хам бояд бигуйи хуб аст ва агар умуми мўъминин шохидий медоданд ва собит шудаки одами бади аст ва ахли шар, ту хам бояд бигуйи одами шарри аст. Шохиди аллох дар руйи замин хасти

«أنتُم شُهَدَاءُ الله في الأرض»

Дар хадиси дигари хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд :

” وَاشْهَدُوا عَلَى الْمُحْسِنِ بِأَنَّهُ مُحْسِنٌ، وَعَلَى الْمُسِيءِ بِأَنَّهُ مُسِيءٌ”

Шохидий бидихид бар инсони никукорки никукор аст, ва бар инсони бадкор хам шохидий бидихидки бадкор аст.

Хеч шарри ва хеч бади бадтар аз куфр вужуд надорад, ва бояд хавосит бошад бо кофар донистани кофар ва куфр ба тоғут,илова бар онки ба ақидаи худит хидмат мекуни бо шаходат ба кофар будани ек кофар ба жомеъа хам хидмат мекуни. Ту замоники бути секуляристхойи махаллий мантақайи курдистон қози Мухаммад муртад,бунёнгузори аввалин хизби иртидодий дар курдистон ва ужалон,мусайламаи каззоби феълий курдхоро кофар немедони ва ё хатто сукут мекуни дар ин сурат, ба чи каси хидмат мекуни? Ба шайтон ва хифзи бутхо ва фарогир шудани бештари жараёни иртидоди умумийки боиси парастиши бештари ин бутхо ,гиройиш ба дини секуляризм ва ривожи анвоъи мафосиди ақидатий,рафторий ва ахлоқий дар миёни муслимин кўмак мекуни? Ё ба қонуни шариати аллох ва гиройиши бештар муслимин ба қонуни шариати аллох ?

Куфр ба ин бутхо ва шикастани ин бутхо илова бар онки бахши аз ақидаи хар мусалмониро шомил мешавад хаққи ижтимоий аст, хаққи фарзандон ва атрофиёни ту ва хаққи ояндагон мебошад. Ин вазифаи тустки дар корномаи худ бинависи ва битавони ба хар шевайи шуда жилови жараёни касиф,палид ва чиркин иртидодро дар миёни мардум бигири. Бояд бигуйики чиркин ва касиф аст, олуда аст то мардум бидонанд бо чи чизи сар ва калла мезананд. Ин мойе чист?

Ин хам мисли руза ,закот ва жиход,дорои муқаддамотий астки бояд риоят шаванд… мухимтарин муқаддамот ин астки бояд дар мовриди он илм дошта боши:

:«فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ».

Диққат кардид аллох таоло дар ” ла илаха иллаллох ” мегуяд ” фаълам”. Аллох таоло ба хамон андозаики лозим аст ба ту илм додаки бифахми куффори яхудий, насроний ,мажус ,соибий ва секуляристхо кудомхо хастанд ва онхоро кофар бидони хамин бароят кофий аст. Дар мовриди масоили рези дигар агар илм надори набояд риск куни:

«وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَـٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا» (اسراء/36).

Дар суратики илми комил ,дақиқ ва яқиний надори сукут бароят хеч хатари надорад, ва аллох бештар аз вусъати ту ва бештар аз илми ту аз ту чизи намехохад:

«لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفسًا إِلّا وُسعَها»

Пас,адойи уламоро дар наёвар, сукут кун, ва агар илми надори руйи иймонит шарт банди,қимор ва риск накун. Чун ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

“إِذَا كَفَّرَ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا»،

Хар касики ба бародари худ бигуяд эй кофар, дар он сурат ба еки аз онхо бармегардад. Ё мефармояд :

: “أَيُّمَا رَجُلٍ قَالَ لِأَخِيهِ يَاكَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا إِنْ كَانَ كَمَا قَالَ، وَإِلَّا رَجَعَتْ عَلَيْهِ.

Пас,хавосит бошад агар он мусалмон ба сурати яқиний кофар нашуда буд, ва танхо ек зарра шак дар мовриди кофар буданиш вужуд дошт куфр ба худит бармегардад, ва мисли ин мемонадки гуфта боши худам кофарам, ва ин хатарноктарин журм ва зулми астки шахс дар хаққи худиш муртакиб мешавад.

Журми ин шахс бисёр бадтар аз журми шахси мусалмони астки шароб мехурад,дузди мекунад, моли мардумро мехурад,зино мекунад ,ғийбат мекунад ва соири гунохони кабираро анжом медихад ва медонад инхо харом хастанд. Хаддиақал ин астки шахс бо ин журмхоики медонад хароманд аммо инхоро анжом медихад кофар намешавад ва суди хам дар дунё ба у мерасад,аммо бечораики аз руйи химоқат ва кина ,аксаран аз руйи кина касиро бидуни яқин такфир мекунад, дар воқеъ худишро такфир мекунад, ва хеч лаззати хам дар дунё бу у намерасад. Ба назари шумо каси хаст то ин андоза ба дунё ва қиёмати худиш зулм кунад? Каси хастки то ин андоза ба худиш ахамият надихад? Худишро залил,паст ва ночиз бидонанд? Қатъан чанин инсони вужуд надорад.

Чун куффори ошкор хам хаддиақалиш ин астки дар дунё аз  лаззатхои жисмоний бархурдор мешаванд, аммо журми ин бечора ба нахви астки хеч лаззати дунёвий хам барояш надорад ғейри аз аъсоб хурдкуни, ошуфтагихои даруний ва рафторий набошад. Дуздики дуздий мекунад дар ин дунё чизи ба у мерасадки метавонад дар ин дунё аз он истефода кунад аммо, ин бечора ғейри аз осиб ва зарар хеч чизи ба у намерасад? Дустон, чи чизи ба у мерасад? Хеч чизи.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(119- қисм)

-Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух, сиз уларни хавориж деб номлаган кишилар ўзларини ақидаларида бошқаларга қараганда кўпроқ ихлосга эга инсонлар бўлиб, улар динни иззати ва мазлумларга ёрдам бериш учун  кўтарилиб чиқишган. Нима учун сиз уларни вахдатга даъват қилмайсиз? Нима учун уларни нисбатан бу даражада қаттиққўллик қиласиз?

Эхтимолан сиз хурматли дўстимиз бизни матлабимизни ўқигансиз ва биз қайси дастани ва кимларни хаворижни жумласидан деганимизни яхши биласиз. Олдин мана бу заминада муфассал сухбат қилганмиз ёки ёзганмиз. Биз саййидимиз Али розиаллоху анхуга ва ибни Аббос розиаллоху анхуга, аллохни шариатидаги  қонунларга  эргашган холда, харгиз даъват эшикларини ёпмаганмиз ва ёпмаймиз хам. Даъват хар қандай холатда, жангдан муқаддам қўйилган ва қўйилади, бу қаршимиздаги тараф жангни бизларга мажбурлаб юклаб қўядиган мусулмон бўладими  ёки кофир бўладими фарқи йўқ. Агар мусулмон бўладиган бўлса даъват афзалроқ хисобланади.

Аммо мувозанатсиз,мезонсиз инсонлар яъни мувозанатсиз, мезонсиз мусулмонлар иртидод жинояти билан муттахам қилинган мусулмон шахсни тўртлалик мархаладан ва шаръий филтердан ўтказмасдан туриб уни такфир қилишади, аслида эса мана бу шахс ошкор холда  ошкор кофирларнинг тўдасига жойлашган эмас, бундан ташқари уни шаръий филтерлардан ўтказишмаганлиги сабабли ошкор кофирларни тўдасидан деб хисобланмайди, уларни ўзбошимчалик билан маст инсонларга ўхшаб такфир қилишади, мана бундай такфирий ғуллотлар бутун ислом тарихи давомида то  хозирги давргача аллохни динига хам иззат беришган эмас ёки аллохнинг мазлум бандаларини хам дифоъ қилишган эмас. Мана бу уларнинг ўтган тарихдаги ва хозирги замондаги холатлари.

Агар бу борада бирорта намуна келтира олсангиз бизга ёрдам берган бўласиз, жазакумуллоху хойрон, аммо бундай намунани ўзи йўқ. бу ердаги асосий мушкил хам шуки, улар ўзларини тушунчаларини мутлақ вахийга ўхшаб махкам ушлаб олишган ва ўзларининг мана бу ижтиходларида, тушунчаларида,таъвилларида озгина бўлса хам шубхаланишмайди. Шунинг учун хам, харгиз шўроларда иштирок этишни ва мусулмонларни шўросини, мусулмонларни ижмоъсини  раъйига тобеъ бўлишга хам хозир бўлишмайди, агар хам иштирок этишса вақтинчалик иштирок этишади ва тезда шохаларга бўлиниб олишади. Бу нарсани бизлар бир неча марта кўрдик.

Улар ўзларини ва ўзларини раъйларини ,ўзларини ижтиходларини, таъвилотларини худди хақни ўзидек деб билишади ва бу борада нихоятда ишончлари комил, ўзларидан бошқаларни эса ботил деб  хисоблашади. Бир тасаввур қилиб кўринглар, Абу Айюб ансорий розиаллоху анху шундай кишилардан бирини жаханнам оловидан қўрқитган пайтида айтадики: эй биродар жаханнам оловидан қўрққин. Аммо мана бу мувозанатсиз мусулмон  биродар хурматли сахобани сўзига жавоб бериб айтадики:” кўрасан бизларни қайси биримиз бунга муносиб эканимизни!”  яъни бизларни қайси биримиз жаханнамни оловига шойиста эканимизни,демоқчи. Яъни улар мана бу сахобаларни ёки унга ўхшаган бошқа сахобаларни, Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуни жаханнамда эканликларини ўзларини эса жаннатга киришларига шак қилишмайди. Бўлиб хам уларни орасида бирорта сахоба топилмасди. Аммо барибир ахли ислом ва мусулмонлар уларни ўзларидан деб хисоблашарди, агарчи улар бизларни ўзларидан деб хисоблашмаса хам, биз хам уларни ўзимизни жумламиздан деб биламиз.

Абу Умома розиаллоху анху уларнинг ўлдирилган жасадларини кўрган пайтида,кўзларидан ёш оқиб йиғлади, шунда у кишидан нима учун йиғлаяпсиз?- деб сўрашди. У киши уларга ачинганимдан деб жавоб бердилар; чунки улар ахли ислом бўлишган эди. Қаранглар, мана бу бизларнинг уларни ўлимидан сўнг хам  уларга нисбатан муносабатимиз бўлади, бу нарсани яъни уларга нисбатан қандай муомала қилишни  жуда кўп биродарларимиз унутиб юборишган. Улар хаёт бўлган пайтларида ёки  ўлимларидан сўнг хам, уларга нисбатан шундай муносабатда бўлишадики, гўёки яхудларни, секуляристларни, насороларни ва бошқа ошкор кофирларни хаддидаги кишига баробар  қилишади ва уларга нисбатан кина,нафрат билан қарашади ва улар билан шу тарзда сухбатлашишади ва хатто уларга қарши жанг қилишади. Йўқ, хар қандай холатда хам улар бизларнинг  биродарларимиз бўлади, бизлар мана бу биродарларимизни ислох бўлишларини, сахих ва тўғри йўлга қайтишларини  орзу қиламиз.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(119-قیسم)

• اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله، سِیز اوُلَرنِی خَوارِج دِیب ناملَه گن  کِیشِیلَر اوُزلَرِینِی عَقِیدَه لَرِیدَه باشقَه لَرگه قَرَگندَه کوُپراق اِخلاصگه اِیگه اِنسانلَر بوُلِیب، اوُلَر دِیننِی عِززَتِی وَ مَظلوُملَرگه یاردَم بِیرِیش اوُچُون کوُتَه رِیلِیب چِیقِیشگن. نِیمَه اوُچُون سِیز اوُلَرنِی وَحدَتگه دَعوَت قِیلمَیسِیز؟ نِیمَه اوُچُون اوُلَرنِی نِسبَتاً بوُ دَرَجَه دَه قَتتِیق قوُللِیک قِیلَه سِیز؟   

اِیحتِمالاً سِیز حوُرمَتلِی دوُستِیمِیز بِیزنِی مَطلَبِیمِیزنِی اوُقِیگنسِیز وَ بِیز قَیسِی دَستَه نِی وَ کِیملَرنِی خَوارِجنِی جُملَه سِیدَن دِیگه نِیمِیزنِی یَحشِی بِیلَه سِیز. آلدِین مَنَه بُو زَمِینَه دَه مُفَصَّل صُحبَت قِیلگنمِیز یاکِی یازگنمِیز. بِیز سَیِّیدِیمِیز عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ گه وَ اِبنِ عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ گه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانُونلَرگه اِیرگشگن حالدَه، هَرگِیز دَعوَت اِیشِیکلَرِینِی یاپمَه گنمِیز وَ یاپمَیمِیز هَم. دَعوَت هَر قَندَی حالَتدَه، جَنگدَن مُقَدَّم قوُیِیلگن وَ قوُیِیلَه دِی، بُو قَرشِیمِیزدَگِی طَرَف جَنگنِی بِیزلَرگه مَجبوُرلَب یوُکلَب قوُیَه دِیگن مُسُلمان بوُلَه دِیمِی یاکِی کافِر بوُلَه دِیمِی فَرقِی یُوق. اَگر مُسُلمان بوُلَه دِیگن بوُلسَه دَعوَت اَفضَلراق حِسابلَه نَه دِی.

اَمّا مَواظَنَتسِیز، مِعزانسِیز اِنسانلَر یَعنِی مُواظَنَتسِیز، مِعزانسِیز مُسُلمان اِرتِداد جِنایَتِی بِیلَن مُتَّحَم قِیلِینگن مُسُلمان شَخصنِی توُرتتَه لِیک مَرحَلَه دَن  وَ شَرعِی فِیلتِیردَن اوُتکَزمَسدَن توُرِیب اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشَه دِی، اَصلِیدَه اِیسَه مَنَه بُو شَخص آشکار حالدَه آشکار کافِرلَرنِینگ توُدَه سِیگه جایلَشگن اِیمَس، بوُندَن تَشقَرِی اوُنِی شَرعِی فِیلتِیرلَردَن اوُتکَزِیشمَه گنلِیگِی سَبَبلِی آشکار کافِرلَرنِی توُدَه سِیدَن دِیب حِسابلَنمَیدِی، اوُلَرنِی اوُزباشِیمچَه لِیک بِیلَن مَست اِنسانلَرگه اوُحشَب تَکفِیر قِیلِیشَه دِی، مَنَه بوُندَی تَکفِیرِی غوُلّاتلَر بوُتوُن اِسلام تَرِیخِی دَوامِیدَه تا حاضِرگِی دَورگه چَه اَلله نِی دِینِیگه هَم عِززَت بِیرِیشگن اِیمَس یاکِی اَلله نِی مَظلوُم بَندَه لَرِینِی هَم  دِفاع قِیلِیشگن اِیمَس. مَنَه بُو اوُلَرنِینگ اوُتگن تَرِیخدَگِی وَ حاضِرگِی زَماندَگِی حالَتلَرِی.

اَگر بُو بارَه دَه بِیرارتَه نَمُونَه کِیلتِیرَه آلسَنگِیز بِیزگه یاردَم بِیرگن بوُلَه سِیز،  جَزاکُمُ الله خَیراً، اَمّا بوُندَی نَمُونَه نِی اوُزِی یوُق. بوُ یِیردَگِی اَساسِی مُشکِیل هَم شوُکِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی توُشوُنچَه لَرِینِی مُطلَق وَحِیگه اوُحشَب مَحکَم اوُشلَب آلِیشگن وَ اوُزلَرِینِینگ مَنَه بُو اِجتِهادلَرِیدَه، توُشوُنچَه لَرِیدَه، تَعوِیللَرِیدَه آزگِینَه بوُلسَه هَم شُبهَه لَه نِیشمَیدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم،هَرگِیز شُورالَردَه اِیشتِراک اِیتِیشنِی وَ مُسُلمانلَر شوُراسِینِی ، مُسُلمانلَرنِی اِجماعسِینِی رَعیِیگه تابِع بوُلِیشگه هَم حاضِر بوُلِیشمَیدِی، اَگر هَم اِیشتِراک اِیتِیشسَه وَقتِینچَه لِیک اِیشتِراک اِیتِیشَه دِی وَ تِیزدَه شاهَه لَرگه بوُلِینِیب آلِیشَه دِی. بُو نَرسَه نِی بِیزلَر بِیر نِیجَه مَرتَه کوُردِیک.

اوُلَر اوُزلَرِینِی وَ اوُزلَرِینِی رَعیلَرِینِی، اوُزلَرِینِی اِجتِهادلَرِینِی،تَعوِیلاتلَرِینِی حوُددِی حَقنِی اوُزِیدِیک دِیب بِیلِیشَه دِی وَ بُو بارَه دَه نِهایَتدَه اِیشانچلَرِی کامِل، اوُزلَرِیدَن باشقَه لَرنِی اِیسَه باطِل دِیب حِسابلَه شَه دِی. بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر، اَبُو اَیُّوب اَنصارِی رَضِیَ الله عَنهُ شُوندَی کِیشِیلَردَن بِیرِینِی جَهَنَّم آلاوِیدَن قوُرقِیتگن پَیتِیدَه اَیتَه دِیکِی: اِی بِرادَر جَهَنَّم آلاوِیدَن قوُرقِینگ. اَمّا مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز مُسُلمان بِرادَرلَر حوُرمَتلِی صَحابَه نِی سوُزِیگه جَواب بِیرِیب اَیتَه دِیکِی:” کوُرَه سَن بِیزلَرنِی قَیسِی بِیرِیمِیز بوُنگه مُناسِب اِیکَه نِیمِیزنِی!” یَعنِی بِیزلَرنِی قَیسِی بِیرِیمِیز جَهَنَّمنِی آلاوِیگه شایِیستَه اِیکَه نِیمِیزنِی، دِیماقچِی. یَعنِی اوُلَر مَنَه بوُ صَحابَه لَرنِی یاکِی اوُنگه اوُحشَه گن باشقَه صَحابَه لَرنِی، عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ نِی جَهَنَّمدَه اِیکَنلِیکلَرِینِی اوُزلَرِی اِیسَه جَنَّتگه کِیرِیشلَرِیگه شَک قِیلِیشمَیدِی. بوُلِیب هَم اوُلَرنِی آرَه سِیدَه بِیرارتَه صَحابَه تاپِیلمَسدِی. اَمّا بَرِیبِیر اَهلِی اِسلام وَ مُسُلمانلَر اوُلَرنِی اوُزلَرِیدَن دِیب حِسابلَه شَردِی، اَگرچِی اوُلَر بِیزلَرنِی اوُزلَرِیدَن دِیب حِسابلَشمَه سَه هَم، بِیز هَم اوُلَرنِی اوُزِیمِیزنِی جُملَه مِیزدَن دِیب بِیلَه مِیز.

اَبُو اُمامَه رَضِیَ الله عَنهُ اوُلَرنِینگ اوُلدِیرِیلگن جَسَدلَرِینِی کوُرگن پَیتِیدَه، کوُزلَرِیدَن یاش آقِیب یِیغلَه دِی، شوُندَه اوُ کِیشِیدَن نِیمَه اوُچُون یِیغلَه یَپسِیز؟ – دِیب سوُرَشدِی. اوُ کِیشِی اوُلَرگه اَچِینگه نِیمدَن دِیب جَواب بِیردِیلَر؛ چوُنکِی اوُلَر اَهلِی اِسلام بوُلِیشگن اِیدِی. قَرَنگلَر، مَنَه بوُ بِیزلَرنِینگ اوُلَرنِی اوُلِیمِیدَن سُونگ هَم اوُلَرگه نِسبَتاً مُناسَبَتِیمِیز بوُلَه دِی، بُو نَرسَه نِی یَعنِی اوُلَرگه نِسبَتاً قَندَی مُعامَلَه قِیلِیشنِی جوُدَه کوُپ بِرادَرلَرِیمِیز اوُنوُتِیب یوُبارِیشگن. اوُلَر حَیات بوُلگن پَیتلَرِیدَه یاکِی اوُلِیملَرِیدَن سوُنگ هَم، اوُلَرگه نِسبَتاً شوُندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشَه دِیکِی، گوُیاکِی یَهُودلَرنِی، سِکوُلارِیستلَرنِی، نَصارالَرنِی وَ باشقَه آشکار کافِرلَرنِی حَددِیدَگِی کِیشِیگه بَرابَر قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرگه نِسبَتاً کِینَه،نَفرَت بِیلَن قَرَه شَه دِی وَ اوُلَر بِیلَن شوُ طَرزدَه صُحبَتلَه شِیشَه دِی وَ حَتَّی اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشَه دِی. یوُق، هَر قَندَی حالَتدَه هَم اوُلَر بِیزلَرنِینگ بِرادَرلَرِیمِیز بوُلَه دِی، بِیزلَر مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیزنِی اِصلاح بوُلِیشلَرِینِی ، صَحِیح وَ توُغرِی یوُلگه قَیتِیشلَرِینِی آرزُو قِیلَه مِیز.

(دوامی بار……..)