وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(122- қисм)  

Мана бундай маъжунларни ишлаб чиқаришгандан сўнг – англияни ва американи ва оли саъудни махфий хизматлари томонидан вужудга келтирилган салафийлар маъжуни каби – бу маъжунни рувайбиза ва уламойи суъни канали орқали мусулмонларга ироя беришади ва алданган мусулмонлар хам мана бу ўзгартирилган ясама матлабларга ишонишади ва худди шу хато хисоб-китоб билан ғазабларини,қаттиққўлликларини, валоъ ва бароъларини тартибга келтиришади; улар мана шундай осонлик билан душманни режасига кўра амал қилишади ва ўзлари хохламаган холда душманларини режасини ер юзида пиёда қилишади. Аллохни шариатидаги қонунларни душманлари ва оли саъудни салтанат уламолари ва дорул куфрларда, хатто англияга ўхшаган дорул харбларда сокин бўлиб яшаётган  абу басир  ва абу қатода  каби, тақлид қилинадиган шахслар томонидан мушриклар,муртадлар ва хаворижлар каби истелохлар билан ўйнашиш, усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини охирги кунларидан бошлаб хозирги кунгача роиж бўлган кўзга кўринарли тушунчалардан хисобланади, шу бугунги кунгача бу нарсалар мусулмонларни ўртасидаги  тафарруқни чуқурлаштиришдан ташқари ташқи босқинчи кофирларнинг ва махаллий муртадларнинг  поясини янада махкамроқ бўлишига ва минглаб мусулмонларнинг қонини бекордан тўкилишига сабаб бўлди.

Демак асл мушкилот ақидада ва ички масалаларни фахмлашдадур, барча зохирий ва рафторий амалларни хаммаси хам мана шу ички масалаларни асосига кўра шаклланади. Агар рафторларни ўзгартиришни хохласангиз ақида ва фикрни хам ўзгартиришингиз керак бўлади. Худди шу ишни барча пайғамбарлар қилишган, хозирни ўзида хам кофирлар мусулмонларга қарши олиб бораётган рухий ва маданий жангларида шу равишдан фойдаланишяпти.

  Энди ясама ва ўзгартирилган маъжунни истеъмол қилишни оқибатида мувозанатини ва меъзонини қўлдан бой берган ва динни,аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилинишини тарафдори бўлган  мана бу мусулмонлар, ўзгартирилмаган ва аслий динни баробарида манфий муносабат билдиришади ва  мана бу айтилган хақиқатлар уларни осонлик билан ғазабини келтиради, худди шу ғазаб ўринсиз ва ғайри шаръий ғазаб хисобланади.  Шу ерда Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуни мана бу биродарларимиз хақида айтган сўзлари ўз тасдиғини топади: инсон ўзи танимаган нарсасига нисбатан душманчилик қилади.

Имоми Ахмад рохимахуллохга қуйидаги сўзлар билан : Яхё ибни Муъин имоми Шофеъий хақида ёмон сўзлар айтиб уни айблаяпти,дейишган пайтида у киши ажабланиб хайрон бўлдилар ва айтдиларки: яъни Яхё ибни Муъин Шофеъий хақида ёмон сўзларни айтяптими?! Шунда айтишди: ха, Шофеъий хақида ёмон сўзларни айтяпти, имоми Ахмад айтдики: албатта Яхё Шофеъий айтган гаплардан хабардор эмас, хар қандай одам бир нарсани билмайдиган бўлса, унга нисбатан душманчилик қилади.

Мана бу сўзлар такаббур,хасад,ўжарлик каби касалликларга мубтало бўлмаган кишилар хақидадир, чунки уларнинг душманчилигини омили жохиллик холос. Бу дастадаги кишиларни шарри хасад,ўжарлик ва такаббурни  бошқа касалликларига мубтало бўлган кишиларга нисбатан камроқ бўлади. Чунки жохил илмдан хабардор бўлгач ором бўлади,аммо ўжар ва мутакаббир инсон илмдан хабардор бўлгач хам тинчланмайди.

 Бизларнинг баъзи бир биродарларимиз ўзларини жохилликларини маъжун ясаётган кимсаларни ва уламойи суъни  ўжарлиги билан аралаштириб юборишган ва ўзларини мувозанатсиз ва меъзонсиз ва гох ярим девона(жинни)га айлантириб қўйишган, улар ўзларига кўндаланг қилинган хамма нарсага ғазаб билан манфий муносабат билдиришади. Нима учун? Чунки ана бу кимсалар уларнинг тақлид қиладиган маржаълари хисобланади ва бизларнинг мана бу биродарларимиз эса ўзларини ақлларини, қулоқларини ва дилларини ана бу тақлид қилишяпган маржаъларига ижарага бериб қўйишган. Шу холос.

Масалан, мушриклар ё бугунги тил билан айтганда секуляристларни ўзларига хос ахкомлари ва қонунлари бор, улар шаръий манбаъларда ахли китобни кофирлари ва шибхи ахли китобни кофирларидан фарқ қилишади; масалан бизлар мушриклар ё секуляристлар сўйган нарсаларни истеъмол қила олмаймиз ёки уларни покиза қизлари ва аёлларини никохлай олмаймиз ёки улар жизъяга шомил бўлишмайди, аммо бошқа кофирлар шомил бўлишади, оли саъуднинг фосид режимидаги салтанат уламолари биринчи марта мусулмонларни қирғини ва одамларни сафарбар қилиш учун мушриклар калимасини булғанган,ясама ва ўзгартирилган холда ироя беришди, уларнинг энг яқин мақсадлари хам мушрикларни ахкомини ўзларига мухолиф бўлган ахли қиблани устида қўллашдан иборат бўлди.

Уларда  мана бу мухолиф ахли қиблани қириш учун шаръийга ўхшаган асосга эхтиёж туғилган эди, агар улар шу ишни қилишмаганда мухолиф ахли қиблани қирғинида мусулмонлар иштирок этишмаган бўларди; шу сабабли хам салтанат уламолари мушриклар калимасидан кейинчалик эса хавориж истелохидан фойдаланишди, нима учун? Чунки энг аввало бундан кўра баттарроқ  нарса мавжуд эмасди. Иккинчидан эса  улар бу мухолиф мусулмонларни  яхудий ё насроний ё мажусий ё собеъин дея олишмасди; чунки мана бу кофирлар ўзига хос шаклларга эга эдилар, аммо улар  мушриклар калимаси орқали ўзлари вужудга келтирган шубхалар билан бирга суистефода қилиш имконига эга бўладилар ва мусулмонларни хам алдашга муваффақ бўлишади. Албатта кейинчалик мана шу калима билан барча мухолифларини юзига  қора чаплашди ва хавориж деган калимадан хам фойдаланишди, улар бу ишларни хозирда хам қилишяпти.

 Энди бизларнинг шаръий манбаъларимизда собиқаси бўлмаган мана бу захарли маъжунни ахли қиблани фалон гурухи мушрик,деган унвон билан азиз биродарларимизни миясига қуйишади, агар бу кишиларга аллохни оятларини ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларини хаммасини ва хатто  мана бу хукмга мухолиф бўлган  хойрул қурундаги  аиммаларни раъйларини кўрсатсангиз хам, мушрикларни хукми яхудий,насроний,мажусий  кофирларининг хукмидан фарқ қилади ва аллох таоло мана бу ошкор кофирларни мушрик,деб санамаган,энди сизлар қайси далилга кўра аслида мушрик бўлмаган  ахли қибланинг фалончи гурухини мушрик деб хисоблайсизлар?,-десангиз, улар жуда қаттиқ ғазабланишади ва ўринсиз асабийлашишади, аксар холларда хақорат қилишлик  ва тухмат тошини отишлик, мана бу ўринсиз ғазабни муқаддамаларига айланади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

 (122- قیسم)

مَنَه بوُندَی مَعجوُنلَرنِی اِیشلَب چِیقَه رِیشگندَن سُونگ – اَنگلِیَه نِی اَمِیرِکَه نِی وَ آلِ سَعُودنِی مَحفِی حِذمَتلَرِی تامانِیدَن وُجُودگه کِیلتِیرِیلگن سَلَفِیلَر مَعجُونِی کَبِی – بُو مَعجُون نِی رُوَیبِیضَه  وَ اوُلَمایِی سوُءنِی کَنَلِی آرقَه لِی مُسُلمانلَرگه اِیرایَه بِیرِیشَه دِی وَ اَلدَنگن مُسُلمانلَر هَم مَنَه بُو اوُزگرتِیرِیلگن یَسَمَه مَطلَبلَرگه اِیشانِیشَه دِی وَ حوُددِی شوُ خَطا حِساب – کِتاب بِیلَن غَضَبلَرِینِی، قَتتِیق قوُللِیکلَرِینِی،وَلاء وَ بَراءلَرِینِی تَرتِیبگه کِیلتِیرِیشَه دِی؛ اوُلَر مَنَه شوُندَی آسانلِیک بِیلَن دُشمَننِی رِیجَه سِیگه کوُرَه عَمَل قِیلِیشَه دِی وَ اوُزلَرِی هاحلَمَه گن حالدَه دُشمَنلَرِینِی رِیجَه سِینِی یِیر یوُزِیدَه پِیادَه قِیلِیشَه دِی. اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی دُشمَنلَرِی وَ آلِ سَعُودنِی سَلطَنَت اوُلَمالَرِی وَ دارُ الکُفرلَردَه، حَتَّی اَنگلِیَه گه اوُحشَه گن دارُ الحَربلَردَه ساکِن بوُلِیب یَشَیاتگن اَبُو بَصِیر وَ اَبُو قَتادَه کَبِی، تَقلِید قِیلِینَه دِیگن شَخصلَر تامانِیدَن مُشرِکلَر، مُرتَدلَر وَ خَوارِجلَر کَبِی اِصطِلاحلَر بِیلَن اوُینَه شِیش، عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی آخِیرگِی کوُنلَرِیدَن باشلَب حاضِرگِی کوُنگه چَه رائِج بُولگن کوُزگه کوُرِینَرلِی تُوشُونچَه لَردَن حِسابلَه نَه دِی، شُو بُوگوُنگِی کوُنگه چَه بُو نَرسَه لَر مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی تَفَرُّقنِی چوُقوُرلَشتِیرِیشدَن تَشقَه رِی تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِینگ وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ پایَه سِینِی یَنَدَه مَحکَمراق بوُلِیشِیگه وَ مِینگلَب مُسُلمانلَرنِینگ قانِینِی بِیکاردَن توُکِیلِیشِیگه سَبَب بوُلدِی.

دِیمَک اَصل مُشکِلات عَقِیدَه دَه وَ اِیچکِی مَسَلَه لَرنِی فَهملَشدَه دوُر، بَرچَه ظاهِرِی وَ رَفتارِی عَمَللَرنِی هَمَّه سِی هَم مَنَه بُو اِیچکِی مَسَلَه لَرنِی اَساسِیگه کوُرَه شَکللَه نَه دِی. اَگر رَفتارلَرنِی اوُزگرتِیرِیشنِی هاحلَه سَنگِیز عَقِیدَه وَ فِکرنِی هَم اوُزگرتِیرِیشِینگِیز کِیرَک بوُلَه دِی. حوُددِی شُو اِیشنِی بَرچَه پَیغَمبَرلَر قِیلِیشگن، حاضِرنِی اوُزِیدَه هَم کافِرلَر مُسُلمانلَرگه قَرشِی آلِیب بارَه یاتگن رُوحِی وَ مَدَنِی جَنگلَرِیدَه شُو رَوِیشدَن فایدَه لَه نِیشیَپتِی.

اِیندِی  یَسَمَه وَ اوُزگرتِیرِیلگن مَعجُوننِی اِستِعمال قِیلِیشنِی عاقِبَتِیدَه مُواظَنَتِینِی وَ مِعزانِینِی قوُلدَن بای بِیرگن وَ دِیننِی،اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِینِیشِینِی طَرَفدارِی بوُلگن مَنَه بُو مُسُلمانلَر، اوُزگرتِیرِیلمَه گن وَ اَصلِی دِیننِی بَرابَرِیدَه مَنفِی مُناسَبَت بِیلدِیرِیشَه دِی وَ مَنَه بُو اَیتِیلگن حَقِیقَتلَر اوُلَرنِی آسانلِیک بِیلَن غَضَبِینِی کِیلتِیرَه دِی، حوُددِی شوُ غَضَب اوُرِینسِیز وَ غَیرِی شَرعِی غَضَب حِسابلَه نَه دِی. شُو یِیردَه عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ نِی مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز حَقِیدَه اَیتگن سوُزلَرِی اوُز تَصدِیغِینِی تاپَه دِی: اِنسان اوُزِی تَنِیمَه گن نَرسَه سِیگه نِسبَتاً دُشمَنچِیلِیک قِیلَه دِی.

اِمامِی اَحمَد رَحِمَهُ الله گه قوُیِیدَگِی سوُزلَر بِیلَن: یَحیَی اِبنِ مُعِین اِمامِی شافِعِی حَقِیدَه یامان سوُزلَر اَیتِیب اوُنِی عَیبلَه یَپتِی، دِییِیشگن پَیتِیدَه اوُ کِیشِی عَجَبلَه نِیب حَیران بوُلدِیلَر وَ اَیتدِیلَرکِی: یَعنِی یَحیَی اِبنِ مُعِین شافِیعِی حَقِیدَه یامان سوُزلَرنِی اَیتیَپتِیمِی؟ شوُندَه اَیتِیشدِی: حَه، شافِیعِی حَقِیدَه یامان سوُزلَرنِی اَیتیَپتِی، اِمامِی اَحمَد اَیتدِیکِی: اَلبَتَّه یَحیَی شافِیعِی اَیتگن گپلَردَن خَبَردار اِیمَس، هَر قَندَی آدَم بِیر نَرسَه نِی بِیلمَیدِیگن بوُلسَه، اوُنگه نِسبَتاً دُشمَنچِیلِیک قِیلَه دِی.

مَنَه بُو سوُزلَر تَکَبُّر، حَسَد،اوُجَرلِیک کَبِی کَسَللِیکلَرگه مُبتَلا بوُلمَه گن کِیشِیلَر حَقِیدَه دوُر، چوُنکِی اوُلَرنِینگ دُشمَنچِیلِیگِینِی عامِلِی جاهِللِیک خالاص. بوُ دَستَه دَگِی کِیشِیلَرنِی شَررِی حَسَد،اوُجَرلِیک وَ تَکَبُّرنِی باشقَه کَسَللِیکلَرِیگه مُبتَلا بُولگن کِیشِیلَرگه نِسبتاً کَمراق بوُلا دِی. چوُنکِی جاهِل عِلمدَن خَبَردار بوُلگچ آرام بوُلَه دِی، اَمّا اوُجَر وَ مُتَکَبِّر اِنسان عِلمدَن خَبَردار بوُلگچ هَم تِینچلَنمَیدِی.

بِیزلَرنِینگ بَعضِی بِیر بِرادَرلَرِیمِیز اوُزلَرِینِی جاهِللِیکلَرِینِی مَعجُون یَسَیاتگن کِیمسَه لَرنِی وَ اوُلَمایِی سوُءنِی اوُجَرلِیگِی بِیلَن اَرَه لَشتِیرِیب یوُبارِیشگن وَ اوُزلَرِینِی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز وَ گاه یَرِیم دِیوَانَه (جِیننِی)گه اَیلَنتِیرِیب قوُیِیشگن، اوُلَر اوُزلَرِیگه کوُندَه لَنگ قِیلِینگن هَمَّه نَرسَه گه غَضَب بِیلَن مَنفِی مُناسَبَت بِیلدِیرِیشَه دِی. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی  اَنَه بُو کِیمسَه لَر اوُلَرنِینگ تَقلِید قِیلَه دِیگن مَرجَعلَرِی حِسابلَه نَه دِی وَ بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز اِیسَه اوُزلَرِینِی عَقللَرِینِی، قوُلاقلَرِینِی وَ دِیللَرِینِی اَنَه بُو تَقلِید قِیلِیشیَپگن مَرجَعلَرِیگه اِیجَرَه گه بِیریِب قوُیِیشگن. شوُ خالاص.

مَثَلاً، مُشرِکلَر یا بوُگوُنگِی تِیل بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلارِیستلَرنِی اوُزلَرِیگه خاص اَحکاملَرِی وَ  قانوُنلَرِی بار، اوُلَر شَرعِی مَنبَعلَردَه اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِیدَن فَرق قِیلِیشَه دِی؛ مَثَلاً بِیزلَر مُشرِکلَر یا سِکوُلارِیستلَر سوُیگن نَرسَه لَرنِی اِستِعمال قِیلَه آلمَیمِیز یاکِی اوُلَرنِی پاکِیزَه قِیزلَرِی وَ عَیاللَرِینِی نِکاهلَی آلمَیمِیز یاکِی اوُلَر جِزیَه گه شامِل بوُلِیشمَیدِی، اَمّا باشقَه کافِرلَر شامِل بوُلِیشَه دِی، آلِ سَعُودنِینگ فاسِد رِیجِیمِیدَگِی سَلطَنَت اوُلَمالَرِی بِیرِینچِی مَرتَه مُسُلمانلَرنِی قِیرغِینِی وَ آدَملَرنِی سَفَربَر قِیلِیش اوُچُون مُشرِکلَر کَلِیمَه سِینِی بوُلغَنگن، یَسَمَه وَ اوُزگرتِیرِیلگن حالدَه اِرایَه بِیرِیشدِی، اوُلَرنِینگ اِینگ یَقِین مَقصَدلَرِی هَم مُشرِکلَرنِی اَحکامِینِی اوُزلَرِیگه مُخالِف بوُلگن اَهلِی قِبلَه نِی اوُستِیدَه قوُللَشدَن عِبارَت بوُلدِی.

اوُلَردَه مَنَه بُو مُخالِف اَهلِی قِبلَه نِی قِیرِیش اوُچُون شَرعِیگه اوُحشَه گن اَساسگه اِیختِیاج توُغِیلگن اِیدِی، اَگر اوُلَر شُو اِیشنِی قِیلِیشمَه گندَه مُخالِف اَهلِی قِبلَه نِی قِیرغِینِیدَه مُسُلمانلَر اِیشتِراک اِیتِیشمَه گن بوُلَردِی؛ شُو سَبَبلِی هَم سَلطَنَت اوُلَمالَرِی مُشرِکلَر کَلِیمَه سِیدَن کِییِیینچَه لِیک اِیسَه خَوارِج اِصطِلاحِیدَن فایدَه لَه نِیشدِی، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی اِینگ اَوَّلا بوُندَن کوُرَه بَتتَرراق نَرسَه مَوجُود اِیمَسدِی. اِیککِینچِیدَن اِیسَه اوُلَر بُو مُخالِف مُسُلمانلَرنِی یَهُودِی یا نَصرانِی یا مَجُوسِی یا صابِیئِن دِییَه آلِیشمَسدِی؛ چوُنکِی مَنَه بُو کافِرلَر اوُزِیگه خاص شَکللَرگه اِیگه اِیدِیلَر، اَمّا اوُلَر مُشرِکلَر کَلِیمَه سِی آرقَه لِی اوُزلَرِی وُجوُدگه کِیلتِیرگن شُبهَه لَر بِیلَن بِیرگه سُوئِستِعفادَه قِیلِیش اِمکانِیگه اِیگه بوُلَه دِیلَر وَ مُسُلمانلَرنِی هَم اَلدَشگه مُوَفَّق بوُلِیشَه دِی. اَلبَتَّه کِییِینچَه لِیک مَنَه شوُ کَلِیمَه بِیلَن بَرچَه مُخالِفلَرِینِی یوُزِیگه قارَه چَپلَشدِی وَ خَوارِج دِیگن کَلِیمَه دَن فایدَه لَه نِیشدِی، اوُلَر بُو اِیشلَرنِی حاضِردَه هَم قِیلِیشیَپتِی.

اِیندِی بِیزلَرنِینگ شَرعِی مَنبَعلَرِیمِیزدَه سابِیقَه سِی بوُلمَه گن مَنَه بُو زَهَرلِی مَعجُوننِی اَهلِی قِبلَه نِی فَلان گوُرُوهِی مُشرِک، دِیگن عُنوان بِیلَن عَزِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِی مِیَه سِیگه قوُیِیشَه دِی، اَگر بُو کِیشِیلَرگه اَلله نِی آیَتلَرِینِی وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی سُنَّتلَرِینِی هَمَّه سِینِی وَ حَتَّی مَنَه بُو حُکمگه مُخالِف بوُلگن خَیرُ القُرُوندَگِی اَئِمَّه لَرنِی رَعیلَرِینِی کوُرسَتسَنگِیز هَم، مُشرِکلَرنِی حُکمِی یَهُودِی،نَصرانِی،مَجُوسِی کافِرلَرِینِینگ حُکمِیدَن فَرق قِیلَه دِی وَ اَلله تَعالَی مَنَه بُو آشکار کافِرلَرنِی مُشرِک، دِیب سَنَمَه گن، اِیندِی سِیزلَر قَیسِی دَلِیلگه کوُرَه اَصلِیدَه مُشرِک بوُلمَه گن اَهلِی قِبلَه نِینگ فَلانچِی گوُرُوهِینِی مُشرِک دِیب حِسابلَیسِیزلَر؟،- دِیسَنگِیز، اوُلَر جُودَه قَتتِیق غَضَبلَه نِیشَه دِی وَ اوُرِینسِیز عَصَبِیلَه شِیشَه دِی،اَکثَر حالَتدَه حَقارَت قِیلِیشلِیک وَ توُحمَت تاشِینِی آتِیشلِیک، مَنَه بُو اوُرِینسِیز غَضَبنِی مُقَدِّمَه لَرِیگه اَیلَه نَه دِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(122- قسمت)

 زمانی که چنین معجونی راتولید کردند – مثل معجون سلفیون تولید شده ی دستگاههای اطلاعاتی انگلیس و آمریکا و آل سعود –  این معجون را از کانالهای الرویبضه و علمای سوء به مسلمین ارائه می دهند، و مسلمین فریب خورده هم  بر روی همین مطالب دستکاری شده و تقلبی حساب می کنند، و با همین محاسبات غلط، خشونت و ولاء و براء خودشان را تنظیم می کنند؛ و به همین سادگی طبق نقشه های دشمناشان عمل می کنند، و ناخواسته نقشه های دشمناشان رادر زمین پیاده می کنند . بازی با اصطلاحاتی مثل مشرکین، مرتدین و خوارج توسط دشمنان قانون شریعت الله و علمای درباری آل سعود و مراجع تقلیدی مثل ابوبصیر و ابوقتاده و غیره که در دارالکفر و حتی دارالحربهائی چون انگلیس و غیره ساکنند بارزترین مفاهیمی هستند که از روزهای پایانی حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی تا کنون رایج شده اند، و تا کنون علاوه بر عمیق تر کردن تفرق میان مسلمین و محکم کردن پایه های کفار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی عامل ریخته شدن خون هزاران مسلمان شده اند.

پس مشکل اصلی درعقیده و فهم مسائل درونی است، و تمام اعمال ظاهری و رفتارهای عملی هم براساس همین مسائل درونی شکل می گیرد. می خواهید رفتارها را تغییر بدهید باید عقاید و افکار را عوض کنید. همان کاری که تمام پیامبران کردند و همین الان هم کفار در جنگ روانی و فرهنگیشان بر علیه مسلمین انجامش می دهند.

حالا این مسلمانی که با مصرف این معجون دستکاری شده و تقلبی به نام دین تعادل و میزانش را از دست می دهد، وخواهان دین و تطبیق قانون شریعت الله هم هست، به سادگی دربرابر دین دستکاری نشده و اصلی واکنش منفی نشان می دهد، و گفتن این حقایق ایشان را به راحتی به خشم می آورد، خشمی نابجا و غیر شرعی. در اینجا سخن علی بن ابی طالب رضی الله عنه در مورد این برادران ما صدق می کند که می فرماید: انسان با آنچه نمی شناسد دشمنی می کند.

وقتی که به امام احمد رحمه الله گفتند: یحیی بن معین از امام شافعی بدگویی کرده و عیب او می گوید، تعجب کرد و حیران شد و گفت: یعنی یحیی بن معین درباره ی شافعی بدگویی می کند؟! گفتند: بله از شافعی بد می گوید، امام احمد گفت: یحیی حتماً از گفته های شافعی بی اطلاع است، و هرکس چیزی را نداند با آن دشمن می شود.

این در مورد کسانی است که به بیماری تکبر و حسادت و لجبازی آلوده نشده باشند، و تنها عاملِ دشمنیِ آنها جهل باشد. شر این دسته بسیار کمتر از کسانی است که به حسادت و لجبازی و سایر بیماریهای تکبر آلوده شده باشند. چون جاهل با روشن شدن علم آرام می شود اما لجباز و متکبر نه .

عده ای از برادران ما جهل خودشان را با لجاجت تولید کنندگان معجون و علماء سوء قاطی کرد ه اند، و خودشان را تبدیل کرد ه اند به برادران نامتعال و نا میزان و گاه نمیه دیوانه ای که، در برابر هر چیزی که کرده اند در حلقومشان واکنش منفی و خشم نابجا نشان می دهند. چرا؟ چون اینان مراجع تقلید آنها هستند و این برادران ما عقل و چشم و گوش و دل خودشان را اجاره داده اند به این مراجع تقلیدشان .همین.

به عنوان مثال می دانیم مشرکین یا به زبان امروزین سکولاریستها احکام و قوانین خاص خودشان را دارند، و کلا درمنابع شرعی با کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب تفاوت دارند؛ مثلا ما نمی توانیم ذبیحه مشرکین یا سکولاریستها را بخوریم، یا نمی توانیم با زنها و دختران پاکدامنشان ازدواج کنیم، یا مشمول جزیه نمی شوند، اما سایر کفار می شوند، اولین بار علمای درباری رژیم فاسد آل سعود برای مسلمان کشی و بسیج مردم کلمه ی مشرکین را به صورت آلوده و تقلبی و دستکاری شده ارائه دادند، و هدف نزدیکشان هم به کار بردن احکام مشرکین در مورد اهل قبله ی مخالف خودشان بود.

اینان برای کشتار این اهل قبله ی مخالف به یک توجیه شبهه شرعی نیاز داشتند، و گرنه مسلمین در کشتار مسلمین با آنها همکاری نمی کردند؛ برای همین علمای درباری از کلمه ی مشرکین و بعدها از اصطلاح خوارج استفاده کردند، چرا؟ چون اولا بدتر از این وجود نداشت. ثانیا نمی توانستند بگویند که اینها یهودی یا نصرانی یا مجوس و صابئی هستند؛ چون این کفار قواره ی خاصی داشتند اما از کلمه ی مشرکین با شبهاتی که تولید می کردند می توانستند سوء استفاده کنند و مسلمین را با آن فریب بدهند.  البته بعدها که نتوانستند با این کلمه تمام مخالفینشان را سیاه کنند از کلمه ی دیگری به نام خوارج هم استفاده کردند و الان هم می کنند.

حالا همین معجون مسمومی که هیچ سابقه ای در منابع شرعی ما ندارد را کردند در حلقوم این عزیزان که فلان گروه اهل قبله مشرک است، اگر تمام آیات الله و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم و حتی رای ائمه ی خیر القرون را هم به او نشان بدهید که مخالف این حکم باشد، یا به او بگویید که حکم مشرکین با حکم کفار یهودی و نصرانی و مجوس هم فرق دارد و حتی الله تعالی این کفار آشکار را مشرک ندانسته حالا شما به چه دلیلی فلان گروه اهل قبله را مشرک میدانی در حالی که نیست؟ عصبانیت و خشم نابجا وجودش را می گیرد که اکثرا بددهنی و تهمت زنی از مقدمات این خشم نابجا است.

(ادامه دارد……..)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(2-қисмат)

Ва боз аллох таоло бо қарор додани шарти хатарнок мефармояд:

:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ‏ (نساء/59)

Эй касоники иймон овардаид! Аз худо ( бо пейравий аз қуръон) ва аз пайғамбар ( бо пейравий аз суннати у) итоат кунид, ва аз улил амр ва мутахассисини амри худ фармонбурдорий намойид ва агар дар чизи ихтилоф доштид онро ба худо ( бо арза ба қуръон) ва пайғамбари у ( бо ружуъ ба суннати набавий) баргардонид агар ба худо ва рузи қиёмат иймон дорид. Ин кор барои шумо бехтар ва хуш фаржомтар аст.

Бо муқаддамоти мисли ин астки аллох таоло мутахаллифини чанин прусаиро ба балойи бузург ва азоби дарднок ваъда медихад ва мефармояд:

فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (نور/ 63) 

Ононки бо фармони у мухолифат мекунанд, бояд аз ин битарсандки балойи гарибонгиришон гардад, ё инки азоби дарднок дучоришон шаванд.

Бо ин вужуд чун каломи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мисли қуръон нестки имкони дуруғсозий ва дастбурдан дар у набошад, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хашдор медихадки муслимин дар нақли суханониш диққати бештари дошта бошанд чун:

: إنَّ كَذِبًا عَلَيَّ ليسَ كَكَذِبٍ علَى أَحَدٍ، مَن كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ. ^[1]«

“ Дуруғ бастан бар ман монанди дуруғ бастан бар дигарон нест, хар каси амдан бар ман дуруғ бибандад, бояд жойгохи худро ( дар рузи қиёмат) бар оташи жаханнам мухайё созад”. Ва аллох таоло дар мовриди дуруғ бастан ба номи ислом ва аллох мефармояд:

« إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُون‏» (نحل/105)

Танхо ва танхо касоники ( бар забони худо) дуруғ мебандандки ба оёти худо иймон надошта бошанд. Ва дар хақиқат онон дуруғгуёни воқеий хастанд.

Илова бар ин бозпахш намудани дуруғи дуруғгуён ва шойеасозон, бидуни инки ба сихат ва суқми оун итминон хосил шуда бошад боз шахсро дар радифи дуруғгуён қарор медихад:

: کَفی بِالمَرءِ کِذباً أَنْ یُحَدِّثَ بِکُلِّ ما سَمِعَ.

Барои дуруғгуйийи фард хамин кофий астки ончиро мешнавад ( бидуни тахқиқ) барои дигарон баён кунад.

Пас барои пархез аз авоқибики аз бозгу намудани суханики мутааллиқ ба ишон набошад ва инки дуруғиро дигарон сохтанд мо мунтақил накунем,уламои исломий суханони мунтасиб ба росулуллох саллаллоху алайхи васалламро ба анвоъи мухталифи хадиси сахих, хадиси хасан ва ривояти заиф даста банди карданд, ва хар хабарики ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нисбат дода шавадро ба хамин содаги ва бидуни итминон аз сихат ва суқми он тавассути мутахассисини амр ва улил амри зи салох намепазирем.

Ин дар мовриди бахши бисёр мухим аз дини мо ба номи суннат астки аллох таоло то рузи қиёмат дар кинори каломиш аз он мухофизат мекунад аммо ба далоили мушаххас дар миёни анбухи аз ажноси тақаллубий қарор гирифта ва мо ижоза надорем хар хабарики ба росулимон саллаллоху алайхи васаллам нисбат дода мешавадро бипазирем магар инки аз суйи мутахассисини амр мовриди таъйид қарор гирифта бошад.

Дар ин сурат,хости худо хам ин астки диниш то рузи қиёмат ба хамон шевайики дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вужуд дошта боқий бимонад ва худиш хам мухофизиш аст, аммо мисли диниш мухофизи муслимин нест; балки ба муслимин конол ва масир ва абзориро нишон додаки агар муслимин аз ин абзор ва масир истефода кунанд, хам метавонанд аз худишон мухофизат кунанд, ва хам аз неъматхойики аз дини ислом сарчишма гирифта бахраманд бишаванд: итоат аз улил амр дар кинори итоат аз аллох ва росулиш:

: أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ .

(идома дорад……..)

---

[1] صحيح البخاري: الجنائز، باب ما يكره من النياحة على الميت فتح الباري 3/ 160 وصحيح مسلم: المقدمة

باب تغليظ الكذب على رسول الله صلى الله عليه وسلم 1/9- 10

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(121- қисм)  

2-Энди ўринсиз ё хаддан ошган ғазаб кофир ва мунофиқларнинг сифатларидан бўлиб, улар бу ғазабни аллохни шариатидаги қонунларни баробарида ишлатишади. Демак қудратдан суифтефода қилиш ва  инсонларнинг хуқуқларига хамла қилишдан келиб чиққан хар қандай қаттиққўллик – аллохни шариатидаги қонунлар бу хуқуқларни инсон учун йўлга қўйган – ўринсиз ва ботил қаттиққўллик хисобланади. Албатта баъзи бир мусулмонлар жохилликлари ё қасддан кофир ва мунофиқларнинг мана бу касаллигига мубтало бўлган бўлишлари мумкин. Аммо барибир бу сифат мусулмонларга тегишли эмас, балки тафарруқ ва ўжарлик, такаббур каби кофир ва мунофиқларга тегишли сифатдур, аммо жохиллик ва бошқа нарсалар каби бу билан мусулмонлар хам мубтало бўлган бўлишлари мумкин.

Хар қандай холатда ўринсиз ғазаб яъни шахсга нисбатан ғайри шаръий жисмий ва рухий ё моддий зарар етишига боис бўладиган хар қандай амал, табиатан аллохни шариатига мухолиф  ва харом хисобланади. Бир мусулмонни секуляризм динидаги куфр қонунларига эргашишга мажбур қилиш ёки мусулмонларнинг ақидаси ва хулқ –атворидаги озодликларини секуляристлар томонидан ўзбошимчалик билан тортиб олиниши каби рухий зарарлар ёки шахсий озодликлар унвони остида ахлоқий ва рафторий турли- туман  фасодларни ривожлантиришга ўхшаш мусулмонларнинг рухиясини тўғридан –тўғри нишонга оладиган зарарлар шулар жумласидандур. Ёки нажод ажратиш ёки мушрик ва муртад бўлмаган мусулмон шахсни мушрик ва муртад дейишлик ё хавориж бўлмаган мусулмонни хавориж дейиш ё мусулмон кишига тухмат қилишлик, мусулмон шахсга нисбатан ўринсиз ва рухий ғазабни мажбурлаб қўллашади. Ёки қиз ва аёлни мажбурлаб никохлаш ёки жохилиятда мавжуд бўлган турли-хил ботил никохлар хам шулар жумласидан бўлиб, бугунги кунда жинсий бузуқликлар қолибида мавжуд, бу нарсалар  аёл кишига нисбатан рухий қаттиққўлликни қўллаш хисобланади.

 Бир мусулмоннинг ўринсиз ғазаби кичик ва ахамиятсиз масалалардан бошланади ва ёмонлик даражасига етиб боради, ёмонлик даражасига етганда шахсга девона,жинни хукми берилади.  Шариатда агар бундай шахс аёлини талоғини берса хам, уни талоқ хукми қабул қилинмайди ва талоқ  хукмини  ижро қилинмайди. Агар биз баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатмиз биродарларимизга бундай холатларда ярим девона,жинни деган бўлсак, ошириб юбормаган бўламиз, аслида биз улардаги хақиқатни кўрсатганмиз. 

Ошкор кўриниб турганидек, ғазаб ва қаттиққўллик хам ичимликлар ва озуқалар ва инсонни бошқа эхтиёжлари каби хам яхшиси, ўринлиги бор ва хам ёмони, ўринсизи бор. Уни яхшиси аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилади ва хидоят қилинади, ундан аллохни шариатидаги қонунларни йўлида хам фойдаланилади, аммо ғазабдан  аллохни шариатидаги қонунлар йўлида фойдаланишни  билмайдиган мусулмон, ундан нотўғри равиш билан   бошқа  йўлларда фойдаланади.  Масалан муртадга сарфланиши керак бўлган ғазабни,қаттиққўлликни нотўғри равиш билан  муртад бўлмаган  ахли қиблага нисбатан сарфлайди. Ёки бир ўғрини устида фойдаланиш керак бўлган ғазабдан нотўғри равиш билан  ўғри бўлмаган бошқа кишига нисбатан фойдаланилади, ёки мушрик ва секуляр кимсани устига сарфланиши керак бўлган ғазабни нотўғри равишда ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофирини устида фойдаланилади, ё хаворижни устида сарфланиши керак бўлган ғазабни  нотўғри равиш билан хавориж бўлмаган  бир мусулмонга нисбатан ишлатилади.

Демак, бу холатда агар бир киши ғазабини ғайри шаръий йўлда ишлатаётганини кўрсангиз, қуйидаги ўринларга шубха қилмасангиз хам бўлади:

– Унинг қадриятлари ва ғазабини назорат қиладиган қонунлари секулярист ва бошқа кофирлар каби фосиддур.

– Ёки мунофиқларни ва секулярзадаларни тўдасига жойлашиб қолган мусулмондур.

– Ёки кофир ва мунофиқларга хос бўлган  такаббур ва ўжарлик, тафарруқ,ўринсиз ғазаб касалликларига мубтало бўлган бир мусулмон бўлиши мумкин.

– Ёки ғазабни, қаттиққўлликни аллох таъйин қилган томонга сарфлашни билмайдиган ва унга дин номи билан маъжунлар едирилгани сабабли мувозанатсиз ва меъзонсиз бўлиб қолган жохил мусулмон бўлиши мумкин.

 Аввал хам айтиб ўтганимиздек, пайғамбарлар аллохни шариатидаги қонунларни олиб келиш орқали, аслида аллох томонидан инс ва жинни ўртасидаги ички ва рафторий мувозанат омилини ироя беришган, энди мана бу мувозанатли ва меъзонли инсон қандай қилиб мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонга айланиб қолади? Унга нотўғри қонунларни ироя бериш ёки бу қонунларни ноқис ироя бериш бунга  сабаб  бўлган; энди бу қасддан бўлиши мумкин ёки ихтиёрсиз равишда бўлиши хам мумкин. Шундай осонлик билан мувозанатсиз ва меъзонсиз бир инсон вужудга келади.

Баъзи ўринларда эса “аимматул музиллин” ёки “дуъату ала абваби жаханнам” ва ёмон уламолар қасддан аллохни шариатидаги қонунларни нотўғри ё ноқис холда шахсга етказишади, аввал улар маълумотларни ва фикрий масалаларни ўзгартиришади ва хақни ботилга аралаштириб ташлашади, хақни огохона ўзларини ихтиёрлари билан қасддан пинхон қилишади, яъни шахс миясига  фақат ботилни сингдирибгина қолмасдан, балки бу ботилни хақ билан аралаштириб ташлашади ва унга сингдиришади, аллох таоло эса қуйидагича мархамат қилган:

    وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ (بقره/42)

Хақни ботилга аралаштирманглар ва билган холингизда хақни беркитманглар.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(121- قیسم)

1. اِیندِی اوُرِینسِیز یا حَددَن آشگن غَضَب کافِر وَ مُنافِقلَرنِینگ صِیفَتلَرِیدَن بوُلِیب، اوُلَر بُو غَضَبنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بَرابَرِیدَه اِیشلَه تِیشَه دِی. دِیمَک قُدرَتدَن سُوئِستِفادَه قِیلِیش وَ اِنسانلَرنِینگ حُقوُقلَرِیگه حَملَه قِیلِیشدَن کِیلِیب چِیققَن هَر قَندَی  قَتتِیق قوُللِیک – اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُو حُقوُقلَرنِی اِنسان اوُچُون یوُلگه قوُیگن  – اوُرِینسِیز وَ باطِل قَتتِیق قوُللِیک حِسابلَه نَه دِی. اَلبَتَّه بَعضِی بِیرمُسُلمانلَر جاهِللِیکلَرِی یا قَصددَن کافِر وَ مُنافِقلَرنِینگ مَنَه بُو کَسَللِیگِیگه مُبتَلا بوُلگن بوُلِیشلَرِی موُمکِین. اَمّا بَرِیبِیر بُو صِیفَت مُسُلمانلَرگه تِیگِیشلِی اِیمَس، بَلکِی تَفَرُّق وَ اوُجَرلِیک،تَکَبُّر کَبِی کافِر وَ مُنافِقلَرگه تِیگِیشلِی صِیفَتدُور، اَمّا جاهِللِیک وَ باشقَه نَرسَه لَر کَبِی بُو بِیلَن مُسُلمانلَر هَم مُبتَلا بوُلگن بوُلِیشلَرِی موُمکِین.

هَر قَندَی حالَتدَه اوُرِینسِیز غَضَب یَعنِی شَخصگه نِسبَتاً غَیرِی شَرعِی جِسمِی وَ رُوحِی یا ماددِی ضَرَر یِیتِیشِیگه باعِث بوُلَه دِیگن هَر قَندَی عَمَل،طَبِیعَتاً اَلله نِی شَرِیعَتِیگه مُخالِف وَ حَرام حِسابلَه نَه دِی. بِیر مُسُلماننِی سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی کُفر قانوُنلَرِیگه اِیرگه شِیشگه مَجبُور قِیلِیش یاکِی مُسُلمانلَرنِینگ عَقِیدَه سِی وَ خوُلق اَطوارِیدَگِی آزادلِیکلَرِینِی سِکوُلارِیستلَر تامانِیدَن اوُزباشِیمچَه لِیک بِیلَن تارتِیب آلِینِیشِی کَبِی رُوحِی ضَرَرلَر یاکِی شَخصِی آزادلِیکلَر عُنوانِی آستِیدَه اَخلاقِی وَ رَفتارِی توُرلِی- توُمَن فَسادلَرنِی رِواجلَنتِیرِیشگه اوُحشَش مُسُلمانلَرنِینگ رُوحِیَه سِینِی توُغرِیدَن – توُغرِی نِشانگه آلَه دِیگن ضَرَرلَر شوُلَر جُملَه سِیدَندُور. یاکِی نَجاد اَجرَه تِیش یاکِی مُشرِک وَ مُرتَد بوُلمَه گن مُسُلمان شَخصنِی مُشرِک وَ مُرتَد دِییِیشلِیک یا خَوارِج بُولمَه گن مُسُلماننِی خَوارِج دِییِیش یا مُسُلمان کِیشِیگه توُحمَت قِیلِیشلِیک، مُسُلمان شَخصگه نِسبَتاً اوُرِینسِیز وَ رُوحِی غَضَبنِی مَجبُورلَب قوُللَشَه دِی. یاکِی قِیز وَ عَیالنِی مَجبُورلَب نِکاهلَش یاکِی جاهِلِیَتدَه مَوجُود بُولگن توُرلِی- هِیل باطِل نِکاهلَر هَم شوُلَر جُملَه سِیدَن بوُلِیب، بوُگوُنگِی کوُندَه جِنسِی بوُزوُقلِیکلَر قالِیبِیدَه مَوجُود، بُو نَرسَه لَر عَیال کِیشِیگه نِسبَتاً رُوحِی قَتتِیق قوُللِیکنِی قوُللَش حِسابلَه نَه دِی.

بِیر مُسُلماننِینگ اوُرِینسِیز غَضَبِی کِیچِیک وَ اَهَمِیَتسِیز مَسَلَه لَردَن باشلَه نَه دِی وَ یامانلِیک دَرَجَه سِیگه یِیتِیب بارَه دِی، یامانلِیک دَرَجَه سِیگه یِیتگندَه شَخصگه دِیوانَه، جِیننِی حُکمِی بِیرِیلَه دِی. شَرِیعَتدَه اَگر بوُندَی شَخص عَیالِینِی طَلاغِینِی بِیرسَه هَم، اوُنِی طَلاق حُکمِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ طَلاق حُکمِینِی اِجرا قِیلِینمَیدِی. اَگر بِیز بَعضِی بِیر مِعزانسِیز وَ مُواظَنَتسِیز بِرادَرلَرِیمِیزگه بوُندَی حالَتلَردَه یَرِیم دِیوانَه، جِیننِی دِیگن بوُلسَک، آشِیرِیب یُوبارمَه گن بوُلَه مِیز، اَصلِیدَه بِیز اوُلَردَگِی حَقِیقَتنِی کوُرسَتگنمِیز.

آشکار کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، غَضَب وَ قَتتِیق قوُللِیک هَم اِیچِیملِیکلَر وَ آذوُقَه لَر وَ اِنساننِی باشقَه اِیختِیاجلَرِی کَبِی هَم یَحشِیسِی، اوُرِینلِیگِی بار وَ هَم یامانِی، اوُرِینسِیزِی بار. اوُنِی یَحشِیسِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باشقَه رِیلَه دِی وَ هِدایَت قِیلِینَه دِی، اوُندَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی یوُلِیدَه هَم فایدَه لَه نِیلَه دِی، اَمّا غَضَبدَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر یوُلِیدَه فایدَه لَه نِیشنِی بِیلمَیدِیگن مُسُلمان، اوُندَن ناتوُغرِی رَوِیش بِیلَن باشقَه یوُللَردَن فایدَه نَه دِی. مَثَلاً مُرتَدگه صَرفلَه نِیشِی کِیرَک بوُلگن غَضَبنِی، قَتتِیق قوُللِیکنِی ناتوُغرِی رَوِیش بِیلَن مُرتَد بوُلمَه گن اَهلِی قِبلَه گه نِسبَتاً صَرفلَیدِی. یاکِی بِیر اوُغرِینِی اوُستِیدَه فایدَه لَه نِیش کِیرَک بوُلگن غَضَبدَن ناتوُغرِی رَوِیش بِیلَن اوُغرِی بوُلمَه گن باشقَه کِیشِیگه نِسبَتاً فایدَه لَه نِیلَه دِی، یاکِی مُشرِک وَ سِکوُلار کِیمسَه نِی اوُستِیگه صَرفلَه نِیشِی کِیرَک بوُلگن غَضَبنِی ناتوُغرِی رَوِیشدَه اَهلِی کِتابنِی یا شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِیرِینِی اوُستِیدَه فایدَه لَه نِیلَه دِی، یا خَوارِجنِی اوُستِیدَه صَرفلَه نِیشِی کِیرَک بوُلگن غَضَبنِی ناتوُغرِی رَوِیش بِیلَن خَوارِج بوُلمَه گن بِیر مُسُلمانگه نِسبَتاً اِیشلَه تِیلَه دِی.

دِیمَک، بُو حالَتدَه اَگر بِیر کِیشِی غَضَبیِنِی غَیرِی شَرعِی یُولدَه اَیلَه نَه یاتگه نِینِی کوُرسَنگِیز، قوُیِیدَگِی اوُرِینلَرگه شُبهَه قِیلمَه سَنگِیز هَم بوُلَه دِی:

• اوُنِینگ قَدرِیَتلَرِی وَ غَضَبِینِی نَظارَت قِیلَه دِیگن قانوُنلَرِی سِکوُلارِیست وَ باشقَه کافِرلَر کَبِی فاسِددوُر.
• یاکِی مُنافِقلَرنِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِیگه جایلَه شِیب قالگن مُسُلماندوُر.
• یاکِی کافِر وَ مُنافِقلَرگه خاص بوُلگن تَکَبُّر وَ اوُجَرلِیک، تَفَرُّق، اوُرِینسِیز غَضَب کَسَللِیکلَرِیگه مُبتَلا بوُلگن بِیر مُسُلمان بوُلِیشِی موُمکِین.
• یاکِی غَضَبنِی، قَتتِیق قوُللِیکنِی اَلله تَعیِین قِیلگن تامانگه صَرفلَشنِی بِیلمَیدِیگن وَ اوُنگه دِین نامِی بِیلَن مَعجُونلَر یِیدِیرِیلگه نِی سَبَبلِی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بوُلِیب قالگن جاهِل مُسُلمان بوُلِیشِی موُمکِین.

اَوَّل هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، پَیغَمبَرلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی آلِیب کِیلِیش آرقَه لِی، اَصلِیدَه اَلله تامانِیدَن اِنس وَ جِیننِی اوُرتَه سِیدَگِی اِیچکِی وَ رَفتارِی مُواظَنَت عامِلِینِی اِرایَه بِیرِیشگن، اِیندِی مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز اِنسانگه اَیلَه نِیب قالَه دِی؟ اوُنگه ناتوُغرِی قانوُنلَرنِی اِرایَه بِیرِیش یاکِی بُو قانوُنلَرنِی ناقِص اِرایَه بِیرِیش بوُنگه سَبَب بوُلگن؛ اِیندِی بُو قَصددَن بوُلِیشِی موُمکِین یاکِی اِیختِیارسِیز رَوِیشدَه بوُلِیشِی هَم موُمکِین. شوُندَی آسانلِیک بِیلَن مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِیر اِنسان وُجُودگه کِیلَه دِی.

بَعضِی اوُرِینلَردَه اِیسَه  «الائِمَّهَ الْمُضِلِّینَ» یاکِی « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» وَ یامان اوُلَمالَر قَصددَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی ناتوُغرِی  یا ناقِص حالدَه شَخصگه یِیتکَه زِیشَه دِی، اَوَّل اوُلَر مَعلوُماتلَرنِی وَ فِکرِی مَسَلَه لَرنِی اوُزگرتِیرِیشَه دِی وَ حَقنِی باطِلگه اَرَه لَشتِیرِیب تَشلَه شَه دِی، حَقنِی آگاهانَه اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن قَصددَن پِنهان قِیلِیشَه دِی، یَعنِی شَخص مِیَه سِیگه فَقَط باطِلنِی سِینگدِیرِیبگِینَه قالمَسدَن، بَلکِی بُو باطِلنِی حَق بِیلَن اَرَه لَشتِیرِیب تَشلَه شَه دِی وَ اوُنگه سِینگدِیرِیشَه دِی، اَلله تَعالَی اِیسَه قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلگن:    وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ (بقره/42) حَقنِی باطِلگه اَرَه لَشتِیرمَنگلَر وَ بِیلگن حالِینگِیزدَه حَقنِی بِیرکِیتمَنگلَر.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(121- قسمت)

1. حالا، خشم نا بجا یا افراط در خشم  از صفات کفار و منافقین است که این خشم را در برابر قوانین شریعت الله به کارش می گیرند. پس هر گونه خشونت ناشی از سوء استفاده ی از قدرت و حمله به حقوق انسانها – که قانون شریعت الله این حقوق رابرای انسانها قائل شده – خشونت نابجا و باطل است.  البته عده ای از مسلمین هم ممکن است به دلایلی چون جهل یا عمدا به این بیماری کفار و منافقین آلوده بشوند. اما باز این صفت هم مال مسلمین نیست، بلکه مثل تفرق و لجبازی و تکبر و امثالهم مال کفار و منافقین است، اما به دلایلی مثل جهل وغیره مسلمین هم به آن آلوده می شوند.

در این صورت خشونت نابجا یعنی هر گونه عملی که باعث آسیب جسمی، روحی یامادیِ غیر شرعی به شخص بشود که طبعا مخالف شریعت اللهِ و حرام است. آسیب روحی مثل مجبور کردن یک مسلمان به تبعیت از قوانین کفری دین سکولاریسم، یا گرفتن مستبدانه آزادیهای عقیدتی و رفتاری مسلمین توسط سکولاریستها، یا رواج انواع مفاسد اخلاقی و رفتاری تحت عنوان آزادیهای شخصی که مستقیما روحیه ی مسلمین راهدف قرار می دهند. یا تبعیض نژادی، یا مشرک و مرتد دانستن مسلمانی که مشرک و مرتد نیست، یا خوارج دانستن مسلمانی که نیست، یا زدن هر تهمتی نسبت به مسلمانی که در آن نیست و بر مسلمان خشونت نابجای روحی را تحمیل می کند.  یا مثل زورکی دختر و زن را ازدواج دادن، یا انواع ازدواجهای باطلی که در جاهلیت وجود داشتند و امروزه هم در قالب بی بندوباری های جنسی وجود دارند و خشونت روحی را بر زن تحمیل می کنند.

خشم نابجای یک مسلمان از مسائل کوچک و پیش پا افتاده شروع می شود تا به شرارت مي رسد، دراين حالت شرارت، شخص حكم ديوانه را دارد. در شرع اگر چنين شخصي همسرش را طلاق بدهد طلاق او نمي افتد و حكم طلاق اجرا نمی شود. اگر ما به بعضی برادران نامیزان و نامتعادلمان در این حالتها می گوییم نیمه دیوانه اغراق نکرده ایم و واقعیت آنها را نشان داده ایم .

آشکاراست غضب و خشم مثل خوردنی ها و نوشیدنی ها و سایر نیازهای انسان هم خوب و بجاش هست، هم بد و نابجاش. خوبش آنی است که با قانون شریعت الله مدیریت و کنترل و هدایت می شود و دراین مسیر قانون شریعت الله هم ازآن استفاده می شود، اما مسلمانی كه مدیریت و کنترل و هدایت خشم در مسیر قانون شریعت الله را بلد نيست به اشتباه خشم را در راه دیگری استفاده و مصرف مي كند. مثلا خشمی که باید روی مرتد ریخته بشود به اشتباه روی یک اهل قبله ای ریخته می شود که مرتد نیست، خشمی که باید روی یک دزد تخلیه بشود به اشتباه روی کسی تخلیه می شود که دزد نیست، خشمی که باید روی یک مشرک و سکولار تخلیه بشود به اشتباه روی یک کافر اهل کتاب یا شبیه اهل کتاب یا مسلمان اهل قبله ای تخلیه می شود که سکولار و مشرک نیستند، خشمی که باید روی یک خوارج ریخته بشود به اشتباه روی یک مسلمانی ریخته می شود که خوارج نیست و غیره.

در این صورت اگر کسی را دیدید که خشمش را در مسیر غیر شرعی آن استفاده می کند شک نکنید که :

• یا ارزشها و بایدها و قوانین کنترل خشمش فاسدند مثل سکولاریسها و سایر کفار
• یا مسلمانی است که در دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها قرار گرفته است
• یا ممکن است مسلمانی باشد که به بیماری تکبر و عوارض آن مثل لجبازی و تفرق و خشم نابجا وغیره که مختص کفار و منافقین است آلوده شده باشد
• یا اینکه مسلمان جاهلی است و روش کنترل و مدیریت خشم را به سمت و سوئی که الله تعیین کرده بلد نیست و با معجونهایی که به نام دین به اوخورانده اند نامتعادل و نامیزان شده است.

عرض کردیم که پیامبران با آوردن قانون شریعت الله، درواقع عامل تعادل درونی و رفتاری میان انس و جن را از طرف الله تعالی ارائه داده اند، حالا چه طوری این انسان متعادل تبدیل می شود به انسانی نامتعادل و نامیزان؟ با ارائه ی غلط این قوانین به او، یا ارائه ی ناقص آن به او؛ حالا چه عمدی باشد چه غیر عمدی باشد.  به همین راحتی یک انسان نامتعال و نامیزانی تولید می شود.

در مواردی که «الائِمَّهَ الْمُضِلِّینَ» یا « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» و علمای سوء عمدا قوانین شریعت الله را به غلط یا ناقص به شخص می رسانند، ابتداء داده ها و مسائل فکری را دستکاری می کنند، و با قاطی کردن حق و باطل با هم، حق را آگاهانه و به میل خودشان و عمدا می پوشانند، یعنی فقط باطل را به خورد شخص نمی دهند، بلکه این باطل را با حق قاطی می کنند بعد آن را می کنند در حلقومشان. در حالی که الله می فرماید:  وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ (بقره/42) و حق را با باطل نیامیزید، و حق را پنهان نکنید و حال آن که می‌دانید.

(ادامه دارد…….)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(1-қисмат)

Бисмиллахир рохманир рохим.

“Ба рости хамда ва сипос танхо лойиқи худост. Уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем, ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон. Хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худованд уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад, ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи ба жуз аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи у аст.”

“ эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”. “ эй мардумон! Аз ( хашми) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва ( сипас) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз ( хашми) худойи бипархезидки хамдигарро баду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро қатъ кунид. Бегумон худованд муроқиби шумост”.

« یأْ أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ وَ قُوْلُوْاْ قَوْلاً سَدِیداً

Эй мўъминон! Аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.

يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ

Дар натижа худо (тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд.

وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا (احزاب / 70)

Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад, қатъан ба пийрузи ва комёбийи бузурги даст меёбад”.

“Аммо баъад: росттарин сухан китоби худо, ва бехтарин равиш, равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст, ва бадтарин умур навовари дар дин аст, ва хар тоза пейдо шудайи дар дин, бидъат; ва хар бидъати гумрохий, ва хар гумрохий дар оташ аст”.

Ассаламу алайкум ва рохматиллохи ва барокатух.

Ба далили ахамият ва хассосияти масалайи омодагий ва хифозат аз аслахайи хабаргирий ва хабардехий ва мухофизат аз дунё ва қиёмати худимонки еки аз ниёзхойи рузи муслимин дар вазъи мовжуд шуда аст, саъй мекунем ба сурати мухтасар ва муфид огохийхойиро дар ин замина бо хам рад ва бадал бикунем ба умиди онки, дар ин заминайи мушаххас ва мухим хамки, ба нахви ба амалиёти равоний ва жанги сард ва нарм рабт дорад, исломий бархурд кунем.

Маърифий ва шиносоийи ижмолийи “ мусалласи дуруғсози” ки аллох таоло возих ва ровшан онхоро маърифий карда аст:

Аллох таоло ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

« وَأَنزَلْنَا إِلَیکَ الذِّکْرَ لِتُبَینَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیهِمْ» (نحل/44) «

“ ва қуръонро бар ту нозил кардем то инки чизиро барои мардум ровшан созики барои онон фристода шуда аст.”

Илова бар ин аллох таоло ба муслимин итминон хотир медихадки:

« وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ» (نجم/ 3-4) «‏

“ ва аз руйи хаво ва хавас сухан намегуяд. Он жуз вахийи пайғамбар нестки ( аз суйи худо баду) вахий ва паём мегардад.”

Аллох таоло бо ин тўвзихот ва ровшангарихойи мухталифики дар қуръон ироя дода аст дастур медихад:

:«وَمَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا» (حشر/ 7) «

“ чизхойироки пайғамбар барои шумо оварда аст ижро кунид , ва аз чизхойики шуморо аз он боздошта аст, даст бикашид.”

Бар ин асос аллох таоло бо ек шарти хатарнок мефармояд:

:  قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِی یحْبِبْکُمُ اللّهُ وَیغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ (آل عمران/31) «

“бигу: агар худоро дуст медорид, аз ман пейравий кунид то худо шуморо дуст бидорад ва гунохонитонро бибахшояд.”

Чиро чанин шарти хатарноки гузошта шуда аст? Чун:

: مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ (نساء/ 80)

“ хар ки аз пайғамбар итоат кунад, дар хақиқат аз худо итоат карда аст.”

Ба хамин далил астки аллох таоло бо сўганди мухим итоат аз росулуллох саллаллоху алайхи васалламро ба иймони шахс рабт медихад ва мефармояд:

: فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا (نساء/ 65) «

“ Аммо , на! Ба парвардигорит сўгандки онон мўъмин башумор намеоянд то туро дар ихтилофот ва даргирихойи худ ба доварий наталабанд ва сипас малоли дар дили худ аз доварийи ту надошта ва комилан таслими ( қазовати ту) бошанд.”

(идома дорад……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(120- қисм)

-Ўринсиз ғазаб:

Инсонлар турли-хил қонунларга эргашишларини яхши биламиз, улар мана бу қонунларда мушаххас хуқуқлар ва таклифларга эгадурлар ва шу нарса хам аниқки, агар фуқаролар бу қонунга хилоф ишни қиладиган бўлсалар, жаримага тортиладилар ва бу ишни оқибатини хам тотишади. Хар қандай жамиятда қонун бузувчи ва бошқаларнинг хаққи ва хуқуқини ўйламайдиган  одамларни мавжуд бўлиши табиий бир холат, шу сабабли хам хар миллатнинг ўзига хос суди,полицияси,зиндони, сургуни ва ўзига хос  жазолари мавжуд, улар ўзларининг жамиятидаги жиноятчиларни жазолашни ўзларининг эхтиёжлари деб хисоблашади, бундан ташқари ташқи душманга қарши курашиш , қудратли лашкарга эга бўлиш ва ташқи душманга қарши  жанг қилиш,қаттиққўллик амалларини хам ўзини хаққи деб билади.  Мана бу холатда мана бу давлатни қонунлари томонидан тасдиқланган қаттиққўллик амаллари бу хукумат билан ақидадош бўлган одамлар томонидан хам тасдиқланади, дунёдаги хар бир давлат ўзини қонуни асосидаги мана бундай  қаттиққўллик амалларини жамиятидаги шахсларни моддий ва маънавий амниятини сақлаш учун ўзини хаққи деб хисоблайди.

Демак ғазаб ўзидаги мана бу белгилар билан бирга инсондаги бошқа кучлар каби мавжуд бўлиб, уни бошқариш ва хидоят қилиш керак бўлади ва инсон қонунлари, ўзи қабул қилган қадр-қийматлар йўлига кўра мана бу ғазабни назорат  ва хидоят қилиши керак ёки бошқачароқ истелох билан айтганда уни мудирият қилиши лозим.

Энди мана бу ғазабни мудирият қилиш ва бошқариш учун қайси қонун ва қаттиққўлликни қайси шеваси тўғри бўлади ва қайси бири нотўғри? Ёки мана бу ғазабни жиноятчи ё мухолиф инсонларни баробарида  сарфлашни меъзони қанча? Бу нарса шахсларни ақидасига бориб тақалади. Бу ерда ишончлар, ақидалар ва қонунлар, рухий ва жисмий қаттиққўлликлар бир-биридан фарқ қилади, масалан:

-Бизни наздимизда жанозани ёндириш, мана бу маййитни хонадонидагилар учун хақорат ва рухий қаттиққўллик хисобланади, аммо будоийларни наздида эса бу хурмат қилишни бир нави саналади.

– Маййитни дафн қилиш пайтида рақсга тушиш ва шодлик қилиш баъзи африкалик қабилаларни наздида  хурмат қилиш саналса, бизларни наздимизда эса бу рухий қаттиққўллик ва хақорат хисобланади.

 – Ёки бир маййитни жасадини қабрдан чиқариб олиш, бизлар учун хақорат ва рухий қаттиққўллик деб саналса, инданезиядаги баъзи қабилаларни наздида эса хар уч йилда бир марта маййитни чиқариш ва унга либос кийдириш, унга нисбатан бир қадр-қиймат деб хисобланади.

– Ёки масалан ислом муртадни хукми уни ўлдиришдур ва бу ўринли  қаттиққўллик хисобланади,деса; аммо секуляризм дини айтадики: йўқ, бу ўринсиз қаттиққўлликдур.

– Исломда  ўғрини хукми уни қўлини кесишдур ва бу ўринли қаттиққўллик,дейди; аммо секуляризм дини йўқ, бу ўринсиз қаттиққўлликдур,деб хисоблайди.

– Ислом шаробхўрликни,зинокорликни, хамжинсбозликни хукми мана булар………ва бу ўринли қаттиққўлликдур,деса, секуляризм дини айтадики: йўқ бу ўринсиз қаттиққўллик.

– Ислом ўринли ё ўринсиз қаттиққўллик қайси эканини аллохни қонуни таъйин қилиши керак,деса, секуляризм дини йўқ, бу хақ меники бўлиши керак,дейди.

– Секуляризм динини айтишича, аллохни шариатидаги қонунларга эргашган кимсани хар бирини қаттиққўллиги ёмон ва ўринсиздур,деса, аллох айтадики: бу яхши ва ўринли эхтиёждур.

Бу ерда мусулмон шахс ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллох дейиши билан аллохни шариатидаги қонунларга мухолиф бўлган барча қонунларни рад қилиб оёқ-ости қилган бўлади. Аллох таоло хам ғазаб учун шарт ва қонунларни ўзини шариати орқали инсонларни ихтиёрига бериб қўйган, улар бу қонунларни воситасида мана бу ғазабни,қаттиққўлликни бошқаришади ва уни ўзини сахих йўлига хидоят қилишади.

 Аллох таоло мушаххас қилганидек, қўполлик ва ғазаб, қаттиққўллик ботилни, кофирларни,аллохни ва одамларни душманларини,жиноятчиларни баробарида ишлатилади ва хақга, мўъминларга нисбатан ғазабланиш хато иш хисобланади. Демак бир мўъмин кишини ғазабини аслий илдизи унинг аллохни шариатидаги қонунларига бўлган иймонига ва уни қонунларга,диндаги қадр-қийматларга  нисбатан қанчалик пойбанд эканига бориб тақалади.

Мусулмон инсоннинг ботилни,жиноятчиларни ва уни динидаги қадриятларни оёқ-ости қиладиган кимсаларни баробаридаги ғазабини,қаттиққўллигининг андозасини хам аллох таъйин қилади, масалан агар бир киши тухмат қилган ё ўғирлик қилган ё бегунох инсонни ўлдирган ё қароқчилик қилган ё муртад бўлган ва ……бўлса, мана бу жиноятлар учун худудларни аллох таъйин қилади;  шу сабабли хам ғазабни,қаттиққўлликни аллох таоло таъйин қилган андоза бўйича жиноятчи шахсни устида ишлатилиши керак, бу яъни  жамиятдаги турли-хил жиноятларни навига нисбатан ғазабни,қаттиққўлликни сарфланиши аллох таоло томонидан кўрсатилади деганидур.

Демак аллох таоло ўринли ва сахих ғазабни инсон ва хайвонларни ўртасида мухофизат қилиш учун бир ғаризий куч сифатида берган, инсон бу кучсиз нобуд бўлиш хатарига дучор бўлади. Бундан ташқари ғазабни аллохни шариатидаги қонунлар воситасида бошқариш ва хидоят қилиш орқали, бу ғазаб ва қаттиққўллик инсоннинг дин,жон,номус, ақл, мол,обрў каби хаётий эхтиёжларини мухофизат қилади. Агар бундай ғазаб аллохни шариатидаги қонунлар томонидан хидоят қилинмайдиган бўлса, дунё нобуд бўлиб кетади.

             لَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏ (بقره/251)

агар аллох одамларнинг айримларини айримлари билан дафъ қилиб турмас экан, шубхасиз,ер фасодга дучор бўлади. Лекин аллох барча оламлар устида фазлу карам сохибидир.

Демак ўринли ғазаб ер юзини фасод қоплашини олдини олиш  ва жиноятчи инсонларни солих инсонлар томонидан дафъ қилиниши учун  омил хисобланади, бу ғазабни ва қаттиққўлликни бандаларга берилиши хам аллохнинг  лутфи ва эхсонидур.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(120- قیسم)

•  اوُرِینسِیز غَضَب:

اِنسانلَر توُرلِی – هِیل قانوُنلَرگه اِیرگه شِیشلَرِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز، اوُلَر مَنَه بُو قانوُنلَردَه مُشَخَّص حُقوُقلَر وَ تَکلِیفلَرگه اِیگه دوُرلَر وَ شوُ نَرسَه هَم اَنِیقکِی، اَگر فوُقَرالَر بُو قانوُنگه خِلاف اِیش قِیلَه دِیگن بوُلسَه لَر، جَرِیمَه گه تارتِیلَه دِیلَر وَ بُو اِیشنِی عاقِبَتِینِی هَم تاتِیشَه دِی. هَر قَندَی جَمِیعیَتدَه قانوُن بوُزوُچِی وَ باشقَه لَرنِینگ حَققِی وَ حُقوُقِینِی اوُیلَه مَیدِیگن آدَملَرنِی مَوجُود بوُلِیشِی طَبِیعِی بِیر حالَت، شُو سَبَبلِی هَم هَر مِللَتنِینگ اوُزِیگه خاص سُودِی،پالِیسِیَه سِی، زِندانِی، سوُرگوُنِی وَ اوُزِیگه خاص جَزالَرِی مَوجُود، اوُلَر اوُزلَرِینِینگ جَمِیعیَتِیدَگِی جِنایَتچِیلَرنِی جَزالَشنِی اوُزلَرِینِینگ اِیختِیاجلَرِی دِیب حِسابلَه شَه دِی، بوُندَن تَشقَه رِی تَشقِی دُشمَنگه قَرشِی کوُرَه شِیش، قُدرَتلِی لَشکَرگه اِیگه بوُلِیش وَ تَشقِی دُشمَنگه قَرشِی جَنگ قِیلِیش، قَتتِیق قوُللِیک عَمَللَرِینِی هَم اوُزِینِی حَققِی دِیب بِیلَه دِی. مَنَه بُو حالَتدَه مَنَه بُو دَولَتنِی قانوُنلَرِی تامانِیدَن تَصدِیقلَنگن قَتتِیق قوُللِیک عَمَللَرِی بُو حُکوُمَت بِیلَن عَقِیدَه داش بوُلگن  آدَملَر تامانِیدَن هَم تَصدِیقلَه نَه دِی، دُنیادَگِی هَر بِیر دَولَت اوُزِینِی قانوُنِی اَساسِیدَگِی مَنَه بوُندَی قَتتِیق قوُللِیک عَمَللَرِینِی جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی ماددِی وَ مَعنَه وِی اَمنِیَتِینِی سَقلَش اوُچُون اوُزِینِی حَققِی دِیب حِسابلَیدِی.

دِیمَک غَضَب اوُزِیدَگِی مَنَه بُو بِیلگِیلَر بِیلَن بِیرگه اِنساندَگِی باشقَه کوُچلَر کَبِی مَوجُود بوُلِیب، اوُنِی باشقَه رِیش وَ هِدایَت قِیلِیش کِیرَک بوُلَه دِی وَ اِنسان قانوُنلَرِی، اوُزِی قَبوُل قِیلگن قَدر- قِیمَتلَر یوُلِیگه کوُرَه مَنَه بُو غَضَبنِی نَظارَت وَ هِدایَت قِیلِیشِی کِیرَک یاکِی باشقَه چَراق اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه اوُنِی مُدِیرِیَت قِیلِیشِی لازِم.

اِیندِی مَنَه بُو غَضَبنِی مُدِیرِیَت قِیلِیش وَ باشقَه رِیش اوُچُون قَیسِی قانوُن وَ قَتتِیق قوُللِیکنِی قَیسِی شِیوَه سِی توُغرِی بوُلَه دِی وَ قَیسِی بِیر ناتوُغرِی؟ یاکِی مَنَه بُو غَضَبنِی جِنایَتچِی یا مُخالِف اِنسانلَرنِی بَرابَرِیدَه صَرفلَشنِی مِعزانِی قَنچَه؟ بُو نَرسَه شَخصلَرنِی عَقِیدَه سِیگه بارِیب تَقَه لَه دِی. بُو یِیردَه اِیشانچلَر، عَقِیدَه لَر وَ  قانوُنلَر، رُوحِی وَ جِسمِی قَتتِیق قوُللِیکلَر بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی، مَثَلاً:

• بِیزنِی نَزدِیمِیزدَه جَنازَه نِی یاندِیرِیش، مَنَه بُو مَیِّیتنِی خانَدانِیدَگِیلَر اوُچُون حَقارَت وَ رُوحِی قَتتِیق قوُللِیک حِسابلَه نَه دِی، اَمّا بُودائِیلَرنِی نَزدِیدَه اِیسَه بُو حوُرمَت قِیلِیشنِی بِیر نَوِی سَنَلَه دِی. 
• مَیِّیتنِی دَفن قِیلِیش پَیتِیدَه رَقصگه توُشِیش وَ شادلِیک قِیلِیش بَعضِی اَفرِیکَه لِیک قَبِیلَه لَرنِی نَزدِیدَه حُورمَت قِیلِیش سَنَلسَه، بِیزلَرنِی نَزدِیمِیزدَه اِیسَه بُو رُوحِی قَتتِیق قوُللِیک وَ حَقارَت حِسابلَه نَه دِی.
• یاکِی بِیر مَیِّیتنِی جَسَدِینِی قَبردَن چِیقَه رِیب آلِیش، بِیزلَر اوُچُون حَقارَت وَ رُوحِی قَتتِیق قوُللِیک دِیب سَنَلسَه، اِیندانِیزِیَه دَگِی بَعضِی قَبِیلَه لَرنِی نَزدِیدَه اِیسَه هَر اوُچ یِیلدَه بِیر مَرتَه مَیِّیتنِی چِیقَه رِیش وَ اوُنگه لِباس کِییدِیرِیش، اوُنگه نِسبَتاً بِیر قَدر- قِیمَت دِیب حِسابلَه نَه دِی.
• یاکِی مَثَلاً اِسلام مُرتَدنِی حُکمِی اوُنِی اوُلدِیرِیشدوُر وَ بُو اوُرِینلِی قَتتِیق قوُللِیک حِسابلَه نَه دِی، دِیسَه ؛ اَمّا سِکوُلارِیزم دِینِی اَیتَه دِیکِی: یوُق، بُو اوُرِینسِیز قَتتِیق قوُللِیکدوُر.
• اِسلامدَه اوُغرِینِی حُکمِی اوُنِی قوُلِینِی کِیسِیشدوُر وَ بُو اوُرِینلِی قَتتِیق قوُللِیک، دِییدِی؛ اَمّا سِکوُلارِیزم دِینِی یوُق، بُو اوُرِینسِیز قَتتِیق قوُللِیکدوُر، دِیب حِسابلَیدِی.
•  اِسلام شَرابخُورلِیکنِی،زِناکارلِیکنِی، هَمجِنسبازلِیکنِی حُکمِی مَنَه بوُلَر……..وَ بُو اوُرِینلِی قَتتِیق قوُللِیکدوُر، دِیسَه، سِکوُلارِیزم دِینِی اَیتَه دِیکِی: یوُق بوُ اوُرِینسِیز قَتتِیق قوُللِیک.
• اِسلام اوُرِینلِی یا اوُرِینسِیز قَتتِیق قوُللِیک قَیسِی اِیکَه نِینِی اَلله نِی قانوُنِی تَعیِین قِیلِیشِی کِیرَک، دِیسَه، سِکوُلارِیزم دِینِی یوُق، بُو حَق مِینِیکِی بوُلِیشِی کِیرَک، دِییدِی.
• سِکوُلارِیزم دِینِینِی اَیتِیشِیچَه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِیرگشگن کِیمسَه نِی هَر بِیرِینِی قَتتِیق قوُللِیگِی یامان وَ اوُرِینسِیزدوُر، دِیسَه اَلله اَیتَه دِیکِی: بُو یَحشِی وَ اوُرِینلِی اِیختِیاجدوُر.

بُو یِیردَه مُسُلمان شَخص لا اِلَهَ اِلّا الله وَ مُحَمَّد الرَّسُول الله دِییِیشِی بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُخالِف بوُلگن بَرچَه قانوُنلَرنِی رَد قِیلِیب آیاق- آستِی قِیلگن بوُلَه دِی. اَلله تَعالَی هَم غَضَب اوُچُون شَرط وَ قانوُنلَرنِی اوُزِینِی شَرِیعَتِی آرقَه لِی اِنسانلَرنِی اِیختِیارِیگه بِیرِیب قوُیگن، اوُلَر بُو قانوُنلَرنِی واسِیطَه سِیدَه مَنَه بُو غَضَبنِی، قَتتِیق قوُللِیکنِی باشقَه رِیشَه دِی وَ اوُنِی اوُزِینِی صَحِیح یوُلِیگه  هِدایَت قِیلِیشَه دِی.

اَلله تَعالَی مُشَخَّص قِیلگه نِیدِیک، قوُپاللِیک وَ غَضَب، قَتتِیق قوُللِیک باطِلنِی، کافِرلَرنِی، اَلله نِی وَ آدَملَرنِی دُشمَنلَرِینِی، جِنایَتچِیلَرنِی بَرابَرِیدَه اِیشلَه تِیلَه دِی وَ حَقگه، مُؤمِنلَرگه نِسبَتاً غَضَبلَه نِیش خَطا اِیش حِسابلَه نَه دِی. دِیمَک بِیر مُؤمِن کِیشِینِی غَضَبِینِی اَصلِی اِیلدِیزِی اوُنِینگ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِیگه بوُلگن اِیمانِیگه وَ اوُنِی قانوُنلَرِگه، دِیندَگِی قَدر- قِیمَتلَرگه نِسبَتاً قَنچَه لِیک پایبَند اِیکَه نِیگه بارِیب تَقَه لَه دِی.

مُسُلمان اِنساننِینگ باطِلنِی، جِنایَتلَرنِی وَ اوُنِی دِینِیدَگِی قَدرِیَتلَرنِی آیاق- آستِی قِیلَه دِیگن کِیمسَه لَرنِی بَرابَرِیدَگِی غَضَبِینِی، قَتتِیق قوُللِیگِینِینگ اَندازَه سِینِی هَم اَلله تَعیِین قِیلَه دِی، مَثَلاً اَگر بِیر کِیشِی توُحمَت قِیلگن یا اوُغِیرلِیک قِیلگن یا بِیگوُناه اِنساننِی اوُلدِیرگن یا قَراقچِیلِیک قِیلگن یا مُرتَد بوُلگن وَ …….بوُلسَه، مَنَه بُو جِنایَتلَر اوُچُون حُدوُدلَرنِی اَلله تَعیِین قِیلَه دِی؛ شوُ سَبَبلِی هَم غَضَبنِی، قَتتِیق قوُللِیکنِی اَلله تَعالَی تَعیِین قِیلگن  اَندازَه بوُیِیچَه جِنایَتچِی شَخصنِی اوُستِیدَه اِیشلَه تِیلِیشِی کِیرَک، بُو یَعنِی جَمِیعیَتدَگِی توُرلِی- هِیل جِنایَتلَرنِی نَوِیگه نِسبَتاً غَضَبنِی، قَتتِیق قوُللِیکنِی صَرفلَه نِیشِی اَلله تَعالَی تامانِیدَن کوُرسَه تِیلَه دِی دِیگه نِیدوُر.

دِیمَک اَلله تَعالَی اوُرِینلِی وَ صَحِیح غَضَبنِی اِنسان وَ حَیوانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون بِیر غَرِیزِی کوُچ صِیفَتِیدَه بِیرگن، اِنسان بُو کوُچسِیز نابوُد بوُلِیش خَطَرِیگه دُوچار بوُلَه دِی. بوُندَن تَشقَه رِی غَضَبنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر واسِیطَه سِیدَه باشقَه رِیش وَ هِدایَت قِیلِیش آرقَه لِی، بُو غَضَب وَ قَتتِیق قوُللِیک اِنساننِینگ دِین،جان، ناموُس، عَقل، مال، آبرُو کَبِی حَیاتِی اِیختِیاجلَرِینِی مُخافِظَت قِیلَه دِی. اَگر بوُندَی غَضَب اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر تامانِیدَن هِدایَت قِیلِینمَیدِیگن بوُلسَه، دُنیا نابوُد بوُلِیب کِیتَه دِی. لَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏ (بقره/251)  اَگر اَلله آدَملَرنِینگ اَیرِیملَرِینِی اَیرِیملَرِی بِیلَن دَفع قِیلِیب توُرمَس اِیکَن، شُبهَه سِیز، یِیر فَسادگه دوُچار بوُلَه دِی. لِیکِن اَلله بَرچَه عالَملَر اوُستِیدَه فَضلوُ کَرَم صاحِبِیدِیر. دِیمَک اوُرِینلِی غَضَب یِیر یوُزِینِی فَساد قاپلَه شِینِی آلدِینِی آلِیش وَ جِنایَتچِی اِنسانلَرنِی صالِح اِنسانلَر تامانِیدَن دَفع قِیلِینِیشِی اوُچُون عامِل حِسابلَه نَه دِی|، بُو غَضَبنِی وَ قَتتِیق قوُللِیکنِی بَندَه لَرگه بِیرِیلِیشِی هَم اَلله نِینگ لُطفِی وَ اِحسانِیدوُر.

(دوامی بار…….)