Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(1-қисмат)
Бисмиллахир рохманир рохим.
“Ба рости хамда ва сипос танхо лойиқи худост. Уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем, ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон. Хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худованд уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад, ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи ба жуз аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи у аст.”
“ эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”. “ эй мардумон! Аз ( хашми) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва ( сипас) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз ( хашми) худойи бипархезидки хамдигарро баду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро қатъ кунид. Бегумон худованд муроқиби шумост”.
« یأْ أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ وَ قُوْلُوْاْ قَوْلاً سَدِیداً
Эй мўъминон! Аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.
يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
Дар натижа худо (тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд.
وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا (احزاب / 70)
Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад, қатъан ба пийрузи ва комёбийи бузурги даст меёбад”.
“Аммо баъад: росттарин сухан китоби худо, ва бехтарин равиш, равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст, ва бадтарин умур навовари дар дин аст, ва хар тоза пейдо шудайи дар дин, бидъат; ва хар бидъати гумрохий, ва хар гумрохий дар оташ аст”.
Ассаламу алайкум ва рохматиллохи ва барокатух.
Ба далили ахамият ва хассосияти масалайи омодагий ва хифозат аз аслахайи хабаргирий ва хабардехий ва мухофизат аз дунё ва қиёмати худимонки еки аз ниёзхойи рузи муслимин дар вазъи мовжуд шуда аст, саъй мекунем ба сурати мухтасар ва муфид огохийхойиро дар ин замина бо хам рад ва бадал бикунем ба умиди онки, дар ин заминайи мушаххас ва мухим хамки, ба нахви ба амалиёти равоний ва жанги сард ва нарм рабт дорад, исломий бархурд кунем.
Маърифий ва шиносоийи ижмолийи “ мусалласи дуруғсози” ки аллох таоло возих ва ровшан онхоро маърифий карда аст:
Аллох таоло ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
« وَأَنزَلْنَا إِلَیکَ الذِّکْرَ لِتُبَینَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیهِمْ» (نحل/44) «
“ ва қуръонро бар ту нозил кардем то инки чизиро барои мардум ровшан созики барои онон фристода шуда аст.”
Илова бар ин аллох таоло ба муслимин итминон хотир медихадки:
« وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ» (نجم/ 3-4) «
“ ва аз руйи хаво ва хавас сухан намегуяд. Он жуз вахийи пайғамбар нестки ( аз суйи худо баду) вахий ва паём мегардад.”
Аллох таоло бо ин тўвзихот ва ровшангарихойи мухталифики дар қуръон ироя дода аст дастур медихад:
:«وَمَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا» (حشر/ 7) «
“ чизхойироки пайғамбар барои шумо оварда аст ижро кунид , ва аз чизхойики шуморо аз он боздошта аст, даст бикашид.”
Бар ин асос аллох таоло бо ек шарти хатарнок мефармояд:
: قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِی یحْبِبْکُمُ اللّهُ وَیغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ (آل عمران/31) «
“бигу: агар худоро дуст медорид, аз ман пейравий кунид то худо шуморо дуст бидорад ва гунохонитонро бибахшояд.”
Чиро чанин шарти хатарноки гузошта шуда аст? Чун:
: مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ (نساء/ 80)
“ хар ки аз пайғамбар итоат кунад, дар хақиқат аз худо итоат карда аст.”
Ба хамин далил астки аллох таоло бо сўганди мухим итоат аз росулуллох саллаллоху алайхи васалламро ба иймони шахс рабт медихад ва мефармояд:
: فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا (نساء/ 65) «
“ Аммо , на! Ба парвардигорит сўгандки онон мўъмин башумор намеоянд то туро дар ихтилофот ва даргирихойи худ ба доварий наталабанд ва сипас малоли дар дили худ аз доварийи ту надошта ва комилан таслими ( қазовати ту) бошанд.”
(идома дорад……..)
