وَاعْتَصِمُوا – برگه 21 – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(22- қисм)

Мана бу юмшоқ жанглардан сўнг ички тортишувларни,тафарруқни,сустликни,залилликни ижод қилишди,

«فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ»

ва нихоят эса иссиқ жангларни ва мусулмонларни хукуматини нобуд қилишни бошлашди, улар хатто мусулмонларни ўзини нобуд қилишни андалусда муваффақият билан тажрибадан ўтказишган эди. Улар андалус тажрибасига эга эдилар, шунинг учун хам усмонийлар хукуматини андалусий қилиш режасини ўзларига мақсад қилиб қўйишади ва биринчи бўлиб юмшоқ,совуқ,рухий жанглар орқали ишларини бошлашади,масалан:

1-Мусулмонларни ўртасида мазхабий таъассубликларни кенгайтириш. шиъа- сунний, салафий- сўфий, салафий – ханафийга ўхшаган ихтилофларни чуқурлаштириш.

2-Мусулмонларни ўртасида забоний ва нажодий таъассубликларни тарқатиш ва кенгайтириш, чунки баъзи жойларда бу мазхабий таъассубликларга аралашиб кетади.

3-Европада секуляристларнинг қудратга келганларидан сўнг секуляризм динини таблиғ қилишлик.

Парижда “тараққиёт ва сулх иттифоқини комитаси” номи остида секулярист турк ёшларини тарбия қилишга ўхшайди, уларга таълим берилгандан сўнг усмонийларни хукуматини орасига жўнатилар эди, 1908 йилда бутун жахон секуляристлари усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини нобуд қилиш учун худди шу муртад секуляристларни химоят қилишди.

Буни баробарида англиялик ва франциялик секулярлар хам араб миллатчилиги шиори остида ва уларни арабларни вохид хукуматини ташкил қилишга тарғиб қилиб ўзларининг секуляристик таълимларини ахмад жамол пошога ўхшаган шахслар орқали ўргата бошлашди, ахмад жамол пошони келиб чиқиши турк бўлган, лекин бу ерда арабларнинг секуляристик нацианализмини химоя қилиб чиқади. Худди шунга ўхшаб туркияда хам келиб чиқиши араб бўлганлар туркларнинг секуляристик нацианализмини химоя қилиб чиқишади.

Мана бу мархалада мусулмонларнинг учинчи даражали душманлари насронийлар, мусулмонларнинг биринчи даражали душмани секуляристларга хамрох бўлишади, бундан олдин яхудийлар хам секуляр муртадлар билан бирга муттахид бўлишган эди. Насронийларнинг мубаллиғларидан бири волмуиз вимер 1935 йилда насронийларнинг байтул муқаддасдаги конференциясида айтадики: бизларнинг мақсадимиз мусулмонларни ийсовий қилиш эмас, бу улар учун харом хисобланади, балки бизни мақсадимиз уларни исломдан узоқлаштириш, улар аллох билан алоқа қилмайдиган кимсаларга айланиши керак ва сизлар мана бу иш орқали ислом жахонини мустамлака қилиш учун йўлни тайёрлайсизлар ва улар сизлар тайёрлаган йўлда харакат қилишади. Нима бўлганини тушундингларми? Агар керак бўлса мусулмонларнинг душманини юмшоқ ва совуқ уруши борасидаги бу режани ўн марталаб бўлса хам такрорлашимиз лозим, балким шуни таъсирида аллох бизларга рахм қилиб уйғонсак ва иззатимизни қўлга киритсак ва мана бу хорликлардан қутилсак.

Хар қандай холатда хам секуляризм дини мана бу совуқ ва юмшоқ,рухий жангда муртадлар ва мунофиқлар,секулярзадалардан фойдаланган холда исломий бадал хукуматни тафарруқ ижод қилиш ва мусулмонларнинг иймон ва вахдат қудратини йўқотиш билан заифлашиши учун шароитни мухайё қилгач, уларнинг харбий жанглари ва хамлалари бошланди. Франция ва россия 17 асрни ярмида усмонийларни қўл остидаги баъзи минтақаларни ишғол қилади. Секуляр франция кейинчалик жазоирни, тунисни,марокашни хам ишғол қилади. Секуляр италияликлар эса ливияга кириб келишди ва секуляр англия хам бундан олдинроқ хинд қитъасини бутунлай мусулмонларни хукмронлигидан чиқариб олиб аданга кириб келади ва яманни жанубигача ишғол қилади.

Усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати босқинчиларни қувиб чиқариш учун ўзига қайтишни ўрнига германияга ўхшаган бошқа бир секуляр давлатга алданади ва биринчи жахон урушида социалист германияни фойдасига жангда иштирок этади, мустафо камол пошо ( отатурк деб машхур бўлган) бу жангларда машхур бўлади ва шубхали тарзда энг юқори харбий даражани қўлга киритади.

Мана бу вазиятда усмонийларни давлати ўзидаги заифликка қарамасдан ташқи душман билан жанг қилишга қудрати етган, шу сабабли хам секуляр англияликлар ер ва озодлик каби ёлғон ваъдалар билан арабларнинг миллатчилик хиссиётларидан ва арабларнинг усмоний нақшбандий ханафийлар билан ихтилофидан фойдаланишди ва шох файсал ва ашраф хусайнга ўхшаганларни истиқлолга ва тафарруқ ижод қилишга тарғиб қилиш орқали усмонийларга энг катта зарбаларни уришади.

Мана бу вазиятда усмонийларни давлати араб миллатчиларига қарши ва ички мазхабчиларга қарши жангдан ожиз бўлиб қолди ва нихоят отатурк номли бир секулярни қўзғалони билан ва хилофатни қонуний эканини инкор қилиб уни орадан йўқотиш бўйича отатуркни қувватлантирган абдурраззоқга ўхшаган мунофиқ ва секулярзадаларни химояти остида 57 рахбарга ва 57 байроққа ва 57 давлатга тақсимланди, мусулмонларнинг вохид исломий бадал хукумати 6 асрга яқин ўзидаги барча айблари билан бирга мусулмонларнинг дорул исломини мухофизат қилиб келган эди, балким бу давлатларни бир ё иккитаси истисно бўлиши мумкин, лекин бошқа қолган хаммаси хозирги пайтгача бутун жахон секуляр кофирлари ва секуляр муртадлар томонидан қўйиб қўйилган сотқинларни қўлида секуляризм динининг куфр қонунларига кўра идора қилинади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(22- قیسم)

مَنَه بُو یوُمشاق جَنگلَردَن سوُنگ اِیچکِی تارتِیشُولَرنِی، تَفَرُّقنِی ، سُوستلِیکنِی،زَلِیللِیکنِی اِیجاد قِیلِیشدِی، «فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ» وَ نِهایَت اِیسَه اِیسسِیق جَنگلَرنِی وَ مُسُلمانلَرنِی حُکوُمَتِینِی نابوُد قِیلِیشنِی باشلَشدِی، اوُلَر حَتَّی مُسُلمانلَرنِی اوُزِینِی نابوُد قِیلِیشنِی اَندَلوُسدَه مُوَفَّقِیَت بِیلَن تَجرِیبَه دَن اوُتکَه زِیشگن اِیدِی. اوُلَر اَندَلوُس تَجرِیبَه سِیگه اِیگه اِیدِیلَر، شُونِینگ اوُچُون هَم عُثمانِیلَر حُکوُمَتِینِی اَندَلوُسِی قِیلِیش رِیجَه سِینِی اوُزلَرِیگه مَقصَد قِیلِیب قوُیِیشَه دِی وَ بِیرِینچِی بوُلِیب یوُمشاق، ساوُوق، رُوحِی جَنگلَر آرقَه لِی اِیشلَرِینِی باشلَه شَه دِی، مَثَلاً:

1- مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مَذهَبِی تَعَصُّبلِیکلَرنِی کِینگیتِیرِیش، شِیعَه – سُنِّی، سَلَفِی – صُوفِی، سَلَفِی – حَنَفِیگه اوُحشه گن اِیختِلافلَرنِی چوُقوُرلَشتِیرِیش.

2- مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه زَبانِی وَ نَجادِی تَعَصُّبلِیکلَرنِی تَرقَه تِیش وَ کِینگیتِیرِیش، چُونکِی بَعضِی جایلَردَه بُو مَذهَبِی تَعَصُّبلِیکلَرگه اَرَه لَه شِیب کِیتَه دِی.

یِیورَاپَدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ قُدرَتگه کِیلگنلَرِیدَن سُونگ سِکوُلارِیزم دِینِینِی تَبلِیغ قِیلِیشلِیک.

پَرِیجدَه “تَرَقِّیات وَ صُلح اِتِّفاقِینِی کامِیتَه سِی” نامِی آستِیدَه سِکوُلارِیست تُورک یاشلَرِینِی تَربِیَه قِیلِیشگه اوُحشَیدِی، اوُلَرگه تَعلِیم بِیرِیلگندَن سُونگ عُثمانِیلَرنِی حُکوُمَتِینِی آرَه سِیگه جُونَه تِیلَر اِیدِی، 1908 یِیلدَه بوُتُون جَهان سِکوُلارِیستلَرِی عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی نابوُد قِیلِیش اوُچُون حوُددِی شُو مُرتَد سِکوُلارِیستلَرنِی حِمایَت قِیلِیشدِی.

بُونِی بَرابَرِیدَه اَنگلِیَه لِیک وَ فرَنسِیَه لِیک سِکوُلارلَر هَم عَرَب مِللَتچِیلِیگِی شِیعارِی آستِیدَه وَ اوُلَرنِی عَرَبلَرنِی واحِد حُکوُمَتِینِی تَشکِیل قِیلِیشگه تَرغِیب قِیلِیب اوُزلَرِینِینگ سِکوُلارِیستِیک تَعلِیملَرِینِی اَحمَد جَمال پاشاگه اوُحشَه گن شَخصلَر آرقَه لِی اوُرگه تَه باشلَشدِی، اَحمَد جشمال پاشانِی کِیلِیب چِیقِیشِی توُرک بوُلگن، لِیکِن بُو یِیردَه عَرَبلَرنِینگ سِکوُلارِیستِیک نَسِیانالِیزمِینِی حِمایَه قِیلِیب چِیقَه دِی. حوُددِی شوُنگه اوُحشَب توُرکِیَه دَه هَم کِیلِیب چِیقِیشِی عَرَب بوُلگنلَر توُرکلَرنِینگ سِکوُلارِیستِیک نَسِیانالِیزمِینِی حِمایَه قِیلِیب چِیقِیشَه دِی.

مَنَه بُو مَرحَلَه دَه مُسُلمانلَرنِینگ اوُچِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنلَرِی نَصرانِیلَر، مُسُلمانلَرنِینگ بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی سِکوُلارِیستلَرگه هَمراه بُولِیشَه دِی، بوُندَن آلدِین یَهُودِیلَر هَم سِکوُلار مُرتَدلَر بِیلَن بِیرگه مُتَّحِد بُولِیشگن اِیدِی. نَصرانِیلَرنِینگ مُبَلِّیغلَرِیدَن بِیرِی والمُویِز وِیمِیر 1935 یِیلدَه نَصرانِیلَرنِینگ بَیتُ المُقَدَّسدَگِی کانفِیرِینسِیَه سِیدَه اَیتَه دِیکِی: بِیزلَرنِینگ مَقصَدِیمِیز مُسُلمانلَرنِی عِیسَی وِی قِیلِیش اِیمَس، بُو اوُلَر اوُچُون حَرام حِسابلَه نَه دِی، بَلکِی بِیزنِی مَقصَدِیمِیز اوُلَرنِی اِسلامدَن اوُزاقلَشتِیرِیش، اوُلَر اَلله بِیلَن عَلاقَه قِیلمَیدِیگن کِیمسَه لَرگه اَیلَه نِیشِی کِیرَک وَ سِیزلَر مَنَه بُو اِیش آرقَه لِی اِسلام جَهانِینِی مُستَملَکَه قِیلِیش اوُچُون یوُلنِی تَیّارلَیسِیزلَر وَ اوُلَر سِیزلَر تَیّارلَه گن یوُلدَه حَرَکَت قِیلِیشَه دِی. نِیمَه بوُلگه نِینِی توُشوُندِینگلَرمِی؟ اَگر کِیرَک بوُلسَه مُسُلمانلَرنِینگ دُشمَنِینِی یوُمشاق وَ ساوُوق اوُرُوشِی بارَه سِیدَگِی بوُ رِیجَه نِی اوُن مَرتَه لَب بوُلسَه هَم تَکرارلَه شِیمِیز لازِم، بَلکِیم شوُنِی تَأثِیرِیدَه اَلله بِیزلَرگه رَحم قِیلِیب اوُیغانسَک وَ عِزَّتِیمِیزنِی قوُلگه کِیرِیتسَک وَ مَنَه بُو حارلِیکلَردَن قوُتوُلسَک.

هَر قَندَی حالَتدَه هَم سِکوُلارِیزم دِینِی مَنَه بُو ساوُوق وَ یوُمشاق،رُوحِی جَنگدَه مُرتَدلَروَ مُنافِقلَر، سِکوُلارزَدَه لَردَن فایدَه لَنگن حالدَه اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتنِی تَفَرُّق اِیجاد قِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِینگ اِیمان وَ وَحدَت قُدرَتِینِی یُوقاتِیش بِیلَن ضَعِیفلَه شِیشِی اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیَّا قِیلگچ، اوُلَرنِینگ حَربِی جَنگلَرِی وَ حَملَه لَرِی باشلَندِی. فرَنسِیَه وَ راسِّیَه 17 عَصرنِی یَرمِیدَه عُثمانِیلَرنِی قوُل آستِیدَگِی بَعضِی مِنطَقَه لَرنِی اِیشغال قِیلَه دِی. سِکوُلار فرَنسِیَه کِییِینچَه لِیک جَزائِرنِی،توُنِیسنِی،مَراکَشنِی هَم اِیشغال قِیلَه دِی. سِکوُلار اِتَه لِیَه لِیکلَر اِیسَه لِیوِیَه گه کِیرِیب کِیلِیشدِی وَ سِکوُلار اَنگلِیَه هَم بوُندَن آلدِینراق هِند قِطعَه سِینِی بوُتوُنلَی مُسُلمانلَرنِی حُکمرانلِیگِیدَن چِیقَه رِیب آلِیب عَدَنگه کِیرِیب کِیلَه دِی وَ یَمَننِی جَنوُبِیگه چَه اِیشغال قِیلَه دِی.

عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی باسقِینچِیلَرنِی قوُوِیب چِیقَه رِیش اوُچُون اوُزِیگه قَیتِیشنِی اوُرنِیگه گِیرمَه نِیَه گه اوُحشَه گن باشقَه بِیر سِکوُلار دَولَتگه اَلدَه نَه دِی وَ بِیرِینچِی جَهان اوُرُوشِیدَه ساسِیالِیست گِیرمَه نِیَه نِی فایدَه سِیگه جَنگدَه اِیشتِراک اِیتَه دِی، مُصطَفَی کَمال پاشا( آتَه توُرک دِیب مَشهُور بوُلگن) بُو جَنگلَردَه مَشهُور بوُلَه دِی وَ شُبهَه لِی طَرزدَه اِینگ یوُقارِی حَربِی دَرَجَه نِی قوُلگه کِیرِیتَه دِی.

مَنَه بُو وَضِیعیَتدَه عُثمانِیلَرنِی دَولَتِی اوُزِیدَگِی ضَعِیفلِیککَه قَرَمَسدَن تَشقِی دُشمَن بِیلَن جَنگ قِیلِیشگه قُدرَتِی یِیتگن، شوُ سَبَبلِی هَم سِکوُلار اَنگلِیَه لِیکلَر یِیر وَ آزادلِیک کَبِی یالغان وَعدَه لَر بِیلَن عَرَبلَرنِینگ مِللَتچِیلِیک حِسِّیاتلَرِیدَن وَ عَرَبلَرنِینگ عُثمانِی نَقشَبندِی حَنَفِیلَر بِیلَن اِیختِلافِیدَن فایدَه لَه نِیشدِی وَ شاه فَیصَل وَ اَشرَف حُسَینگه اوُحشَه گنلَرنِی اِستِقلالگه وَ تَفَرُّق اِیجاد قِیلِیشگه تَرغِیب قِیلِیش آرقَه لِی عُثمانِیلَرگه اِینگ کَتتَه ضَربَه لَرنِی اوُرِیشَه دِی. ^[1]

مَنَه بُو وَضِیعیَتدَه عُثمانِیلَرنِی دَولَتِی عَرَب مِللَتچِیلَرِیگه قَرشِی وَ اِیچکِی مَذهَبچِیلَرگه قَرشِی جَنگدَن عاجِیز بوُلِیب قالدِی وَ نِهایَت آتَه توُرک ناملِی بِیر سِکوُلارلَرنِی قوُزغَلانِی بِیلَن وَ خِلافَتنِی قانوُنِی اِیکَه نِینِی انِکار قِیلِیب اوُنِی آرَه دَن یوُقاتِیش بوُیِیچَه آتَه توُرکنِی قُوَّتلَنتِیرگن عَبدُالرَّزّاقگه اوُحشَه گن مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی حِمایَتِی آستِیدَه 57 رَهبَرگه وَ 57 بَیراققَه وَ 57 دَولَتگه تَقسِیملَندِی، مُسُلمانلَرنِینگ واحِد اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتِی 6 عَصرگه یَقِین اوُزِیدَگِی بَرچَه عَیبلَرِی بِیلَن بِیرگه مُسُلمانلَرنِینگ دارُ الاِسلامِینِی مُحافِظَت قِیلِیب کِیلگن اِیدِی، بَلکِیم بُو دَولَتلَرنِی بِیر یا اِیککِیتَه سِی اِستِثنا بوُلِیشِی مُومکِین، لِیکِن باشقَه قالگن هَمَّه سِی حاضِرگِی پَیتگه چَه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ سِکوُلار مُرتَدلَر تامانِیدَن قوُیِیب قوُیِیلگن ساتقِینلَرنِی قوُلِیدَه سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ کُفر قانوُنلَرِیگه کوُرَه اِدارَه قِیلِینَه دِی. ^[2]

(دوامی بار…….)

[1] کسانی چون میرزا تقی شیرازی ، سید محسن حکیم ، سید مصطفی کاشانی ، سید ابوالقاسم کاشانی زعیم های شیعه بودند که بر خلاف غلات صفوی از دولت عثمانی حمایت و بعضا در حمایت از آنها در مقابل انگلیس جهاد کردند .

[2] آیات الله خمینی در مورد طرح خائنانه تجزیه دولت عثمانی می گوید:

مسلمین آنها بودند که مجد آنها دنیا را گرفته بود، تمدن آنها فوق تمدن ها بود، معنویات آنها بالاترین معنویات بود، رجال آنها برجسته ترین رجال بود، توسعه مملکتشان از همه ممالک بیشتر بود، سیطره حکومتشان بر دنیا غالب شده بود. دیدند که با این سیطره، با این وحدت دول اسلامی نمی شود تحمیل کرد چیزهائی را که آنها می خواهند، نمی شود ذخائر اینها را طلای سیاه اینها را، طلای زرد اینها را، نمی شود اینها را قبضه کرد، درصدد چاره بر آمدند، چاره این بود که بین ممالک اسلامی تفرقه بیندازند. شاید بسیاری، بعضی از شما یادشان بیاید جنگ بین المللی را، جنگ اول بین المللی را که با مسلمین و با دولت بزرگ عثمانی چه کردند، دولت عثمانی یکی از دولی بود که اگر با شوروی طرف می شد، گاهی او را زمین می زد، سایر دول حریف میدان او نبودند. دولت عثمانی یک دولت اسلامی بود که سیطره اش گرفته بود تقریباً از شرق تا غرب را، آنها دیدند که با این دولت اسلامی به این قوی ای نمی شود چاره ای کرد، نمی شود ذخائر را برد. بعد از اینکه در این جنگ با آن بساط غلبه پیدا کردند، تجزیه کردند دولت عثمانی را به دولتهای بسیار کوچک، کوچک. برای هر یک از آنها هم یا امیری قرار دادند یا سلطانی قرار دادند یا رئیس جمهوری قرار دادند. آنها در قبضه مستعمرچی ها و ملت بیچاره در قبضه آنها، با این وضع یک دولت عثمانی با آن مرز را زمین زدند و دولت های اسلامی از خواب بیدار نشدند یا خودشان را به خواب زدند. این دولت عثمانی در تحت ظل خلافت اسلامی، در تحت ظل اتکا به قرآن مجید آن مرز را داشت، بعد از آنکه تجزیه شد، در زمان ما، در زمان آتاتورک خبیث، اسلام را در آنجا الغاء کردند و الان دولت ترکیه دولت مسلم نیست، دولت حسابش از اسلام جداست مراسم دینی ندارد دولت، احکام دینی دولت ندارد لکن ملت شریف ترکیه مسلم هستند و اینها هستند که در سال هایی که به مکه می روند طایفه اینها به نسبت بیشتر از دیگران است. دولت یک همچو دولتی است، آن مرز را به اتکا به اسلام به دست آورد و آنها دیدند که اتکاء به اسلام نقطه بسیار بزرگی است که با این اتکا نمی شود دولت های اسلامی را از بین برد، در ترکیه اسلام را از حساب دولت جدا کردند و حالا می بینید که در قبرس که از ترک ها کشته می شود یک مسلم نیست که متاسف باشد. این تاسف دارد که یک دولتی جوری بکند طوری رفتار بکند که بعد از آنکه در مقابله نصاری زمین بخورد یا از آن کشته داده بشود، دول اسلامی دیگر بی تفاوت باشند نسبت به او. اگر یک نفر هم اظهار تاسف بکند (یک آخوند پوسیده ای مثل من) دول اسلامی که اظهار تاسف نمی کنند برای اینکه مجد اسلامی را از دست دادند. (صحیفه نور جلد 1 صفحه 88)

درسهای مقدماتی/درس ششم: چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم: چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(22- قسمت)

این جنگ نرم و سپس ایجاد منازعه ی های داخلی و تفرق و سستی و ذلیلی«فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ» و در نهایت شروع جنگ گرم و نابود کردن حکومت مسلمین و حتی خود مسلمین را در اندلس با موفقیت تجربه کرده بودند. و تجربه ی اندلس را داشتند، برای همین طرح اندلسی کردن حکومت عثمانی را هم در برنامه ی کاریشان قرار دادند و ابتداء با جنگ نرم و سرد و روانی شروع کردند مثل:

دامن زدن به تعصبات مذهبی میان مسلمین . مثل عمیق کردن اختلافات شیعی-سنی، سلفی- صوفی، سلفی – حنفی و غیره .
دامن زدن به تعصبات زبانی و نژادی میان مسلمین که در جاهائی با تعصبات مذهبی هم قاطی می شد .
تبلیغ دین سکولاریسم بعد از قدرت گیری سکولاریستها در اروپا .

مثل تربیت جوانان سکولاریست ترک تحت عنوان «کمیته اتحادیه ترقی و صلح» در پاریس که اینها را پس از آموزش به درون حکومت عثمانی برگرداندند و در سال 1908 کل سکولاریستهای جهان از این سکولاریستهای مرتد برای نابودی حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی حمایت کردند.

در برابر، انگلیسی ها و فرانسوی های سکولار هم تحت شعار ملی گرائی عربی و تشویق آنها به تشکیل حکومت واحد عربی آموزشهای سکولاریستی خودشان را به آنها از طریق اشخاصی چون احمد جمال پاشا به پیش بردند، احمد جمال پاشایی که خودش اصالتا ترک بود اما دراینجا از ناسیونالیسم سکولاریستی عربها حمایت می کرد. همچنانکه کسانی در ترکیه اصالتا عرب بودند اما از ناسیونالیسم سکولاریستی ترکها حمایت می کردند .

در این مرحله نصرانیها دشمنان شماره 3 مسلمین با سکولاریستها دشمنان شماره 1 مسلمین هم همراه می شوند، که قبل از آن یهودیها هم به همراه مرتدین سکولار با آنان متحد شده بودند. یکی از مبلغین نصرانیها به نام والمویز ویمر در مورد اهداف تبلیغ شان در کنفرانس ۱۹۳۵نصرانی در بیت المقدس می گوید: هدف این نیست که ما مسلمانان را عیسوی سازیم، این برای ایشان حرام می باشد، بلکه هدف این است تا ما ایشان را از اسلام دور سازیم، و افرادی باشند بدون ارتباط با الله، و شما توسط این کار راهی را برای استعمار در جهان اسلام آماده خواهید ساخت، و در مسیری که شما برایشان آماده می کنید حرکت خواهند کرد.” دیدید چه شد؟ لازمه دهها بار این طرح جنگ نرم و سرد دشمنان مسلمین را مرور کنیم تا شاید الله به مارحم کند و بیدار شویم و به عزتمان برگردیم و از این ذلیلی خلاص بشویم.

در هر صورت زمانی که دین سکولاریسم توانست در این جنگ سرد و نرم و روانی و با بهره گیری از مرتدین و منافقین و سکولار زده ها زمینه های ضعف این حکومت بدیل اسلامی را با ایجاد تفرق و از میان بردن قدرت ایمان و وحدت مسلمین فراهم کند، جنگ گرم و حملات نظامیشان شروع شد. فرانسه و روسیه ی سکولار در نیمه ی دوم قرن 17بعضی از سرزمینهای عثمانی را اشغال کردند. فرانسوی های سکولار بعدا الجزائر و تونس و مراکش را هم اشغال کردند . ایتالیای سکولار هم وارد لیبی شد و انگلیس سکولار هم که قبلا شبه قاره ی هند را کلا از سلطه ی مسلمین خارج کرده بود وارد عدن شد و تا جنوب یمن را اشغال کرد .

حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی برای بیرون راندند این اشغالگران به جای بازگشت به خویشتن، فریب یک کشور سکولار دیگری مثل آلمان را خورد و در جنگ جهانی اول به نفع آلمان ناسیونال سوسیالیست شرکت کرد، که مصطفی کمال پاشا (که به غلط مشهور به اتاترک شده بود) دراین جنگها مشهور شد و به صورت مرموزی به بالاترین درجات نظامی دست پیدا کرد .

در چنین وضعیتی دولت عثمانی با تمام ضعفی که داشت باز توان جنگ با دشمنان خارجی را داشت، برای همین انگلیسی های سکولار با وعده های دروغین خاک و آزادی از احساسات ملی گرائی و عربی گرائی عربها و اختلافات مذهبی آنها با حنفی های نقشبندی عثمانی نهایت استفاده را کردند، و با تشویق کسانی چون شاه فیصل و اشرف حسین به استقلال و ایجاد تفرق، بزرگترین ضربات را به عثمانی ها وارد کردند.[1]

در چنین وضعیتی دولت عثمانی از توان جنگ با ملی گرائی عربی و جنگ مذهبی داخلی عاجز ماند و در نهایت با کودتای یک سکولار مرتد به نام اتاتورک و حمایت منافقین و سکولار زده هائی چون علی عبدالرزاق که در نفی مشروعیت خلافت و برچیدن آن، به نوعی عملکرد آتاتورک را تقویت کردند حکومت بدیل اسلامی واحد مسلمین که نزدیک به 6 قرن با تمام معایبی که داشت از دارالاسلام مسلمین محافظت کرده بود رسما به ۵۷ رهبر و ۵۷ پرچم و۵۷ سرزمین تقسیم شد، که در یکی دو سرزمین محدود نباشد همگی بلا استثناء تا کنون توسط مزدوران و دست نشاندگان کفار سکولار جهانی و مرتدین سکولار و دست نشانده، وقوانین کفری دین سکولاریسم اداره می شوند.[2]

(ادامه دارد…….)

[2] آیات الله خمینی در مورد طرح خائنانه تجزیه دولت عثمانی می گوید:

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.

(72- қисмат)

Умайр- розиаллоху анху ва арзоху- чанд донайи хурморо аз ғилофиш берун овард ва шуруъ ба хурдани он кард ва гуфт: агар ман зинда бимонам то ин чанд дона хурморо бихурам он зиндаги тулоний хохад буд. Ва баъад аз он хурмохойироки бохуд дошт, дур андохт ва бо мушрикин жангид то кушта шуд. .[1]

Намунайи дигарики ба таъсири омузиши иймон ва яқин ба қиёмат ва ваъдахойи аллох ва огохихойи шаръий дар харакат будани мўъминин ишора дорад ба ек бодиянишин бармегардад:

Ин марди бодиянишин назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва иймон овард ва бо ишон хамрох шуд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба бархи сахоба тўвсия кард то аз у пазироий ва муроқибат кунанд. Ин бодиянишин дар ғазвайи хайбар ширкат кард. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз ғаноим, сахми ба у дод. Гуфт: ин чист? Гуфтанд: сахми ту аз ғаноим аст. У онхоро бардошт ва назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва гуфт: эй росулуллох инхо чист? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: сахми ту аз моли ғанимат аст. Бодиянишин гуфт: ман ба хотири инхо аз ту пейравий накардам; балки аз ту пейравий кардам то дар мубориза бо куффор, ба ман тири исобат кунад ва бимирам ва вориди бехишт гардам. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: агар рост мегуйи, худо нез хаминтури ба ту муомала хохад кард. У бархост ва вориди маърака шуд ва баъди аз муддати, жанозашро оварданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: оё ин, хамон шахси аст? Гуфтанд: бале. Фармуд: у дар гуфтори хувиш содиқ буд, худо нез бо у хамонтури муомала кард. Онгох росуллуллох саллаллоху алайхи васаллам ин мужохиди шахидро дар ридойи худиш пичид ва бар у намоз хонд ва барояш чанин дуо кард: бори илохо! Ин бандат дар рохи ту хижрат намуд ва шахид шуд ва ман бар у гувохам. [2]

Намунайи севумики мехохем ба он ишора кунемки чигуна пас аз омузиши иймон ва илми шаръийи даража аввал метавонад мўъмининро харакатий бо биёварад ба сахоба жалилул қадр Умар ибни Жамух ихтисос дорад.
Умар ибни Жамух баъди аз шаст ва чанд сол бо пойи ланг мехост дар жанги ухуд ширкат кунад. Худованд вайро ба хотири пойи лангиш маъзур карда буд аммо ба назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шитофт ва гуфт: мехохам бо хамин пойи ланг дар бехишт қадам бизанам ва бо заниш барои хамиша худохофизи кард ва ру ба қибла истод ва гуфт: “ бори худоё маро ба даража шаходат ноил фармо, маро маъйус , ноумид ва дилшикаста ба хона бармагардон”.
Замоники бо басират

«أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ »

Ибтидо иймон омузиш дода мешавад, чанин инсонхойи тўлид мешавандки дар бархурд бо қавонин ва дастуроти шариати аллох танхо ва танхо ва бидуни муъаттали ва чак ва чуна ек мовқиф мегиранд:

«سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا»

Шанидем ва итоат кардем. Хамин ва бас.

Инон инсонхойи беиродайи нестандки куркурона аз инсонхо табаъият кунанд, инон инсонхойи мустақил ва бо иродайи хастандки дақиқан медонанд чи мекунанд? Ва чиро кориро анжом медиханд? Ва самарайи ин коришон хам чист? Мухтаво ва мафоди ровшани ин санади муомалайи аллох бо мўъмининро хуб баррасий кунидки дар жохойи мухталифи хам ба он ишора кардам. Аллох таоло дар ин санад мефармояд:

إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً فِی التَّوْرَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُم بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ‏(توبه/111)

Бегумон аллох ( колойи ) жон ва моли мўъминонро ба( бахои) бехишт харидори мекунад. ( онон бояд) дар рохи худо бижанганд ва бикушанд ва кушта шаванд. Ин ваъдайи астки худованд онро дар ( китобхойи осмоний) таврот ва инжил ва қуръон( ба унвони санади мўътабари сабт карда аст) ва ваъда ростини онро дода аст, ва чи каси аз худо ба ахди худ вафо кунандатар аст? Пас ба муомалайики кардаид шод бошид, ва ин пирузи ва ростгори бузургие.

Чанин уммати сокин ва гандида ва бетафовут ва бехиёл ва беғайрат нестанд, балки уммати харакатий хастанд, ва нишон медихандки амалгаро хастанд, танхо харф намезананд ва танхо иддао намекунанд, балки кор анжом медиханд. Замоники мо иймонро ба хам масиронимон ёд додем ба дунболи он астки қуръон ва қавонини шариатро ба онон ироя медихем, ин омузиш ба иймони онон изофа мекунад:

: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ(انفال/2)

Мўъминон, танхо касони хастандки хар вақти номи худо бурда шавад, дилхойишон харросон мешавад ( ва дар анжоми некихо ва хубихо бештар талош мекунанд) ва хенгомики оёти у бар онон хонда мешавад, бар иймонишон меафзояд, ва бар парвардигори худ таваккул мекунанд.

(идома дорад………)

[1]رواه مسلم/ ۱۹۰۱

[2]نسائی، ج 4، ص 60 – شرح معانی الآثار، طحاوی، ج 1، ص

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.

(71- қисмат)

Бале, ин бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамон фирқайи ножияйи мусаллах ва ғурабойи хастандки агар уммати вохид ва жамоати вохид хам аз бейн биравад боз инон хастанд, ва то рузи қиёмат хам мемонанд, ва мусаллахона бо куффор хоханд жангид, ва муслимин танхо аз коноли инон метавонанд дубора ба уммати вохид ва жамоати вохиди худишон баргарданд. Инон шуъла ва умиди хамиша зиндайи зохирий ва дунёвий ва малмуси муслимин хастандки дар қуруни мутамодий дар миёни мазохиб ва тафосири мухталиф вужуд доштанд, чи дар миёни артеши Юсуф ибни Тошфин моликий мазхаб, ё Салохиддин Айюбий шофеъий мазхаб, ё Нафси Закияйи шиъа мазхаб, ё Умар Мухтор моликий суфий маслак, ё усмонийхойи ханафий нақшбандий маслак, ё толибони мотрудий диюбандий ё алқоидайи салафий маслак, ё муслимини олудайи ақидатий ва рафторий асри ибни Таймия дар Миср ва Шом ва атрофи онки ба хотири ислом бо муғулхо межангиданд,ё соири муслиминики хам акнун дар тамоми сарзаминхойи мусалмоннишин бо тамоми мазохиб ва тафосирики доранд бо куффори ишғолгари секуляри хорижий ва соири куффор ва муртаддини махаллий ба хотири ислом дар холи жанг ва қитол хастанд.

Дар хар сурат еки дигар аз пеш ниёзхо ва муқаддамоти лозим ва зарурий пас аз омузиши иймон барои расидан ба вахдати огохона, хадафманд ва харакатий ин астки бо тамоми ин ғурабойи фирқайи ножия бо хар мазхаб ва тафсирики доранд бояд муттахид шаванд, ва бо тамоми ин бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ек қудрати вохидиро ба вужуд овард ва тақвият кунанда ва пуштибони хам бошем:

هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ‏(انفال/62)

Хар чанд мисли худимон доройи хатохо ва иштибохот ва хатто олудагихойи фикрий ва рафторий хам бошандки ниёз ба ислохи дилсузона дошта бошад.

Мо ба танхойи ва бидуни чанин тақвият кунандахо ва пуштибонони нахохем тавонист ба самт ва суйи ташкили хукумати исломий ала минхажин нубувват ё ташкили хукумати бадили изтирорий исломий ва берун рондани инхамма душмани муттахид пеш биравем.

Севумин ва чохорумин поя ва муқаддима ва пеш ниёзхойи вахдати огохона, хадафманд ва харакатий ба вахдати харакатий ва чигунагийи бархурд бо ахли қиблайи мепардозадки мумкин аст дар мавориди бо мо ихтилоф дошта бошанд.

Замоники муслимин пас аз омузиш ва ёдгири иймон ба қиёматшиносий шаръий ва ба илм ва огохий шаръий расиданд, ва қалбхо барои пазириши иймон боз шуд, ва иймон ва яқин жойи худишро гирифт,онвақт пазириши довталабона қонуни шариати аллох ва мусобақа барои ижро кардан ва амалий кардани қонуни шариати аллох амри фархангий ва арзиши рақобатий ва қобили муомала бо жон ва тамоми дунёйи шахс мешавад.

Шахси мўъмин тамоми талошиш ин астки ба он ийдаоли бирасадки қонуни шариати аллох барояш дар назар гирифта аст, ва барои расидан ба ин ийдаол хам дар дунё бо фирқайи ножия ва ғурабо ва бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васалламки дар тафосир ва мазохиб ва фирақ ва жамоатхойи мухталифи пароканда шуданд муттахид ва хам масир мешаванд ва бо пейвастан ба хам тақвият кунанда ва пуштибони хамдигар мешаванд. Дар ин харакат чун пеймонхо бо аллох аст, чун маншаъи харакат аз дарун аст барои хамин сахл ингори нест, хиёнат нест,макр ва ғадр нест, сусти ва ихмолкори нест, тасвия хисоб нест, саргардони ва таълиқ нест, ва дар нихоят дар жо задан ва сукун вужуд надорад, балки бо хамрох шудан бо тамоми мужохидини фирқайи ножия куллан харакат огохона аст ба самти хадаф.

بَدَأَ المَسَيرُ إِلَى الهَدَف،وَالحُرُّ فِي عَزمٍ زَحَفْ

وَالحُرُّ إِن بَدَأَ المَسِيرَ فَلَن يَكِلّ وَلَن يَقِفْ

Аз миёни онхамма рувидодхойики дар торихи ислом вужуд дорад ба се тасвир ишора мекунем то мутаважжих бишавемки ин иймон, яқин, қиёматшиносий ва огохихойи шаръий чи инсонхойи олим аммо аксаран бесавод ва харакатиро тўлид мекунад:

Аз Анас розиаллоху анху ривоят астки мегуяд: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар жанги бадрки аввалин бархурд бо секуляристхойи қурайш буд фармуд: “ хечкудом аз шумо ба кори иқдом накунад то инки ман аз у ба он наздиктар бошем”. Секуляристхойи қурайш ба мусалмонон наздик шуданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

: قُومُوا إلى جَنَّهٍ عَرْضُهَا السَّمواتُ وَالأَرْضُ

Бархезид ба суйи бехиштики пахнойи он ба андоза пахнойи осмон ва замон аст. Умайр ибни Хаммом ансорий розиаллоху анху ва арзоху гуфт: ё росулуллох бехиштики пахнойи он ба андозайи осмон ва замин аст? Фармуд: бале! Умайр гуфт: бах бах! Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: чи чизи сабаб шудки бах бах бигуйи? Гуфт: ба худо сўганд эй росулуллох!хеч чиз, жузъ умид ба инки ман хам еки аз ахли он бошам. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: “ хамоно ту аз ахли он мебоши”.

(идома дорад……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(21- қисм)

Исмоилийлар хам Салохиддин Айюбийни замонидаги мисрлик исмоилийларни сиёсатига хилоф равишда, биринчи даражали душман секуляр муғулларни хамласига қарши жанг қилиш учун, мусулмонларнинг учинчи даражали душмани бўлмиш насроний кофирларга юзланади. 637 қамарий йилда рукниддин хуршох исмоилий бир хайъатни европага жўнатади, аммо рад жавоби олади. Худди шу шахс бошқа бир хайъатни худди шу мақсад билан англияни подшохи хенри (Henry) учинчини салтанатига юборади; аммо винжестер (Winchester) епископи исмоилий элчини кириб келгани хақидаги хабарни эшитгач айтадики, мана бу итларни ўз холига қўйиб қўйинглар, улар бир-бирларини қирғин қилиб йўқотиб ташлашсин, шундан сўнг бизлар уларни харобага айланган шахарларини устига католик динимизни қурамиз; ана ўша холатда дунё бир чўпонга ва бир қўйга эга бўлади.

Бундан ташқари 40000 атрофидаги муттахид муғулларга грузинлар ва 12000 арманлар, орасида мусулмонзодалар хам мавжуд бўлган хитойликларни 1000 та тўпхонаси ва турк,форс ва бошқалардан иборат минглаб ханафий, шофеъий мусулмонлари қўшилиб ибни Касирни сўзига кўра 200000 нафар атрофидаги муттахид лашкарни ташкил қилишади. У замонларда шиъалар ё исмоилий бўлишган ё 12 имомлик, исмоилийлар муғулларга қарши жанг қилишган ва муғуллар томонидан хам нобуд бўлишади, 12 имомлик иккинчи дастадаги шиъаларни сони бу диёрларда кўзга ташланадиган даражада бўлган эмас, аммо муғулларни лашкарини орасида хўжа насириддин тусийга ўхшаган илмли кишилар хам мавжуд бўлган эди, лекин улар суннийзодаларга нисбатан нихоятда кам сонли бўлишган. Хар қандай холатда хам уларни хаммаси биргаликда мусулмонларга қарши муғулларни жибхасини қувватлаб келишган.

Ибни Касирни айтишича, муғулларнинг мана бу муттахид жибхасини қарама- қаршисида халифанинг аскарларини сони 20000 нафардан кўп бўлган эмас. Шу сондаги лашкарни ўзи хам жуда хам оғир ва хор холатда кун кечиришарди, улар хатто кўчаларда ва масжидларни эшикларида тиламчилик қилишган. Тарихчиларни айтишича, муғулларнинг босқинчи қавми бағдод дарвозаларига етиб келган пайтида, халифа ўзини қасрида канизлари ва аёллари билан бирга қўшиқ эшитиб вақтини хушлаш билан машғул бўлган. Бу ўша замондаги мусулмон хукуматини пойтахти хақида ибни Касирни берган хабарлари эди. Мана шу тарзда муғулларнинг бирлашган,муттахид лашкари мусулмонларнинг ана ўша холатдаги аскарлари билан рўбарў бўлади ва нихоят қамарий 656 йилда муғулларни лашкари бағдодга кириб келади. Энди ўша замондан бошлаб усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати қудратга келгунича мусулмонларнинг бошига қандай мусибатлар тушганини фақат аллох билади.

Бошқа ўнлаб тарихий воқеаларни орасида бизларни аксаримиз учун мана бу икки воқеа яхшироқ танишдур, лекин хар икки воқеани натижаси исломий изтирорий бадал хукуматга муносабат билдириш бўйича бир-биридан бутунлай фарқ қилади.

Бизларни янада олдинги даврга олиб борадиган намуналардан бири, усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати бўлади:

Усмонийларнинг исломий бадал хукумати “абадий хилофат” шиори билан ва ханафий мазхабига, хамда нақшбандийликни суфийликка мойил равишига асосланган холда яқин 6 аср хукмронлик қилишган, илдурум боязидни замонида мусулмонларни қўл остидаги минтақалар европагача кенгайди ва балгария,греция,сербия, албания,босния,руминия фатх қилинди, мусулмонлар сулаймон қонунийни замонида эса хозирги австрияни пойхахти венагача етиб боришди, албатта мухаммад фотихни даврида константиполни хам фатх қилинди ва шарқий римдаги насронийларнинг императорлигини умрига поён берилди.

Мусулмонларнинг учинчи даражали душманлари бўлмиш кофир насронийлар иссиқ жанг орқали муттахид,бирдам усмонийларга қарши кураша олмасликларини тушуниб етишади, салибий жанглари ва усмонийларнинг олиб борган жанглари буни исбот қилган эди. Мусулмонлар бир-бирлари билан муттахид бўлар эканлар, насронийлар хатто ўзларини хам мухофизат қила олмасликларини яхши тушуниб етишган эди, энди уларнинг олдинга харакат қилишлари хақида гапирмаса хам бўларди. Шу сабабли хам бир қанча асрлардан буён юмшоқ ва рухий, совуқ жангни аввалги ва мухим қадам сифатида мусулмонларни вахдатига зарба уриш учун бошлашади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(21- قیسم)

اِسمائِلِیلَر هَم صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِینِی زَمانِیدَگِی مِصرلِیک اِسمائِلِیلَرنِی سِیاسَتِیگه خِلاف رَوِیشدَه، بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَن سِکوُلار مُغوُللَرنِی حَملَه سِیگه قَرشِی جَنگ قِیلِیش اوُچُون، مُسُلمانلَرنِینگ اوُچِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی بوُلمِیش نَصرانِی کافِرلَرگه یوُزلَه نَه دِی. 637 قَمَرِی یِیلدَه رُکنِ الدِّین حوُرشاه اِسمائِلِی بِیر حَیئَتنِی حوُددِی شوُ مَقصَد بِیلَن اَنگلِیَه نِی پادشاهِی هِینرِی اوُچِینچِینِی سَلطَنَتِیگه یُوبارَه دِی؛ اَمّا وِینجِیستِیر یِیپِیسکاپِی اِسمائِلِی اِیلچِینِی کِیرِیب کِیلگه نِی حَقِیدَگِی خَبَرنِی اِیشِیتگچ اَیتَه دِیکِی، مَنَه بُو اِیتلَرنِی اوُز حالِیگه قوُیِیب قوُیِینگلَر، اوُلَر بِیر- بِیرلَرِینِی قِیرغِین قِیلِیب یوُقاتِیب تَشلَشسِین، شوُندَن سُونگ بِیزلَر اوُلَرنِی خَرابَه گه اَیلَنگن شَهَرلَرِینِی اوُستِیگه کَتالِیک دِینِیمِیزنِی قوُرَه مِیز؛ اَنَه اوُشَه حالَتدَه دُنیا بِیر چُوپانگه وَ بِیر قوُیگه اِیگه بوُلَه دِی. ^[1]

بوُندَن تَشقَرِی 40000 اَطرافِیدَگِی مُتَّحِد مُغوُللَرگه گرُوزِینلَر وَ 12000 اَرمَنلَر، آرَه سِیدَه مُسُلمانزادَه لَر هَم مَوجُود بوُلگن حِتایلِیکلَرنِی 1000 تَه توُپخانَه سِی وَ توُرک،فارس وَ باشقَه لَردَن عِبارَت مِینگلَب حَنَفِی، شافِیعِی مُسُلمانلَرِی قوُشِیلِیب اِبنِ کَثِیرنِی سوُزِیگه کوُرَه 200000 نَفَر اَطرافِیدَگِی مُتَّحِد لَشکَرنِی تَشکِیل قِیلِیشَه دِی. اوُ زَمانلَردَه شِیعَه لَر یا اِسمائِلِی بوُلِیشگن یا 12 اِماملِیک، اِسمائِلِیلَر مُغُوللَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشگن وَ مُغوُللَر تامانِیدَن هَم نابوُد بوُلِیشَه دِی، 12 اِماملِیک اِیککِینچِی دَستَه دَگِی شِیعَه لَرنِی سانِی بوُ دِیارلَردَه کوُزگه تَشلَه نَه دِیگن دَرَجَه دَه بوُلگن اِیمَس، اَمّا مُغوُللَرنِی لَشکَرِینِی آرَه سِیدَه خوُجَه نَصرِ الدِّین طوُسِیگه اوُحشَه گن عِلملِی کِیشِیلَر هَم مَوجُود بوُلگن اِیدِی، لِیکِن اوُلَر سُنِّیزادَه لَرگه نِسبَتاً جوُدَه کَم سانلِی بوُلِیشگن. هَر قَندَی حالَتدَه هَم اوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیرگه لِیکدَه مُسُلمانلَرگه قَرشِی مُغوُللَرنِی جِبهَه سِینِی قُوَّتلَب کِیلِیشگن. ^[2]

اِبنِ کَثِیرنِی اَیتِیشِیچَه، مُغوُللَرنِینگ مَنَه بُو مُتَّحِد جِبهَه سِینِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه خَلِیفَه نِینگ عَسکَرلَرِینِی سانِی 20000 نَفَردَن کوُپ بوُلگن اِیمَس. شُو ساندَگِی لَشکَرنِی اوُزِی هَم جوُدَه هَم آغِیر وَ حار حالَتدَه کوُن کِیچِیرِیشَردِی، اوُلَر حَتَّی کوُچَه لَردَه وَ مَسجِدلَرنِی اِیشِیکلَرِیدَه تِیلَمچِیلِیک قِیلِیشگن. تَرِیخچِیلَرنِی اَیتِیشِیچَه، مُغوُللَرنِینگ باسقِینچِی قَومِی بَغداد دَروازَه لَرِیگه یِیتِیب کِیلگن پَیتِیدَه، خَلِیفَه اوُزِینِی قَصرِیدَه کَنِیزلَرِی وَ عَیاللَرِی بِیلَن بِیرگه قوُشِیق اِیشِیتِیب وَقتِینِی حوُشلَش بِیلَن مَشغُول بوُلگن. بُو اوُشَه زَماندَگِی مُسُلمان حُکوُمَتِینِی پایتَختِی حَقِیدَه اِبنِ کَثِیرنِی بِیرگن خَبَرلَرِی اِیدِی. مَنَه شُو طَرزدَه مُغوُللَرنِینگ بِیرلَشگن، مُتَّحِد لَشکَرِی مُسُلمانلَرنِینگ اَنَه اوُشَه حالَتدَگِی عَسکَرلَرِی بِیلَن رُوبَرُو بوُلَه دِی وَ نَهایَت قَمَرِی 656 یِیلدَه مُغوُللَرنِی لَشکَرِی بَغدادگه کِیرِیب کِیلَه دِی. اِیندِی اوُشَه زَماندَن باشلَب عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی قُدرَتگه کِیلگوُنِیچَه مُسُلمانلَرنِینگ باشِیگه قَندَی مُصِیبَتلَر توُشگه نِینِی فَقَط اَلله بِیلَه دِی. ^[3]

باشقَه اوُنلَب تَرِیخِی واقِیعَه لَرنِی آرَه سِیدَه بِیزلَرنِی اَکثَرِیمِیز اوُچُون مَنَه بُو اِیککِی واقِیعَه یَحشِیراق تَنِیشدوُر، لِیکِن هَر اِیککِی واقِیعَه نِی نَتِیجَه سِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش بُویِیچَه بِیر- بِیرِیدَن بوُتوُنلَی فَرق قِیلَه دِی.

بِیزلَرنِی یَنَدَه آلدِینگِی دَورگه آلِیب بارَه دِیگن نَمُونَه لَردَن بِیرِی، عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی بوُلَه دِی:

عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتِی “اَبَدِی خِلافَت” شِیعارِی بِیلَن حَنَفِی مَذهَبِیگه، هَمدَه نَقشبَندِیلِیکنِی صُوفِیلِیککَه مایِیل رَوِیشِیگه اَساسلَنگن حالدَه یَقِین 6 عَصر حُکمرانلِیک قِیلِیشگن، اِیلدُرُم بایَزِیدنِی زَمانِیدَه مُسُلمانلَرنِی قوُل آستِیدَگِی مِنطَقَه لَر یِیوراپَه گچَه کِینگیدِی وَ بَلگه رِیَه، گرِیسِیَه،صِیربِیَه، اَلبَه نِیَه، باسنِیَه ،رُومِینِیَه فَتح قِیلِیندِی، مُسُلمانلر سُلیمان قانوُنِینِی زَمانِیدَه اِیسَه حاضِرگِی اَوِسترِیَه نِی پایتَختِی وِینَه گچَه یِیتِیب بارِیشدِی، اَلبَتَّه مُحُمَّد فاتِحنِی دَورِیدَه کانستَنتِیپالنِی هَم فَتح قِیلِیندِی وَ شَرقِی رِیمدَگِی نَصرانِیلَرنِینگ امپِیرَتارلِیگِینِی عُمرِیگه پایان بِیرِیلدِی.

مُسُلمانلَرنِینگ اوُچِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنلَرِی بوُلمِیش کافِر نَصرانِیلَر اِیسسِیق جَنگ آرقَه لِی مُتَّحِد ،بِیردَم عُثمانِیلَرگه قَرشِی کوُرَه شَه آلمَسلِیکلَرِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشَه دِی، صَلِیبِی جَنگلَرِی وَ عُثمانِیلَرنِینگ آلِیب بارگن جَنگلَرِی بوُنِی اِثبات قِیلگن اِیدِی. مُسُلمانلَر بِیر- بِیرلَرِی بِیلَن مُتَّحِد بوُلَر اِیکَنلَر، نَصرانِیلَر حَتَّی اوُزلَرِینِی هَم مُحافِظَت قِیلَه آلمَسلِیکلَرِینِی یَحشِی توُشوُنِیب یِیتِیشگن اِیدِی. اِیندِی اوُلَرنِینگ آلدِینگه حَرَکَت قِیلِیشلَرِی حَقِیدَه گه پِیرمَسَه هَم بوُلَه دِی. شُو سَبَبلِی هَم بِیر قَنچَه عَصرلَردَن بُویان یوُمشاق وَ رُوحِی ساوُوق جَنگنِی اَوَّلگِی وَ مُهِم قَدَم صِیفَتِیدَه مُسُلمانلَرنِی وَحدَتِیگه ضَربَه اوُرِیش اوُچُون باشلَه شَه دِی.

(دوامی بار……)

[1] ادوارد براون، تاریخ ادبیات ایران، ترجمه علی اصغر حکمت (تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد و ابن سینا و مروارید، 1366) ج 3.

[2] ابن کثیر، البدایة و النهایة (قاهره: مطبعه العاده، 1351 ق) ج 13 ـ 14، ص 225.

[3] ابن کثیر، البدایة و النهایة (قاهره: مطبعه العاده، 1351 ق) ج 13 ـ 14، ص 225.

درسهای مقدماتی/درس ششم: چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم: چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(21- قسمت)

اسماعیلی ها هم دقیقا بر خلاف سیاست اسماعیلی های مصرِ زمان صلاح الدین ایوبی برای مقابله با حمله ی مغولهای سکولاردشمنان شماره 1 مسلمین به کفار نصرانی دشمنان شماره 3 مسلمین متوسل می شوند. و در سال 637 قمری رکن الدین خورشاه اسماعیلی هیئتی را به اروپا می فرستد اما جواب رد می بیند. همین شخص هیئت دیگری را به همین منظور به دربار هنری سوم (Henry) پادشاه انگلیس می فرستد؛ اما اسقف وینچستر (Winchester) پس از شنیدن خبر ورود سفیر اسماعیلی، گفت بگذارید این سگان یکدیگر را پاره کنند و نسل یکدیگر را از بین ببرند، آن وقت ما بر روی خرابه های شهرهای ایشان آیین کاتولیک را می سازیم؛ در آن صورت دنیا یک شبان و یک رمه خواهد داشت.[1]

در برابر، مغولها با حول و حوش 40 هزار مغول متحد و همراه کردن گرجها، و نزدیک به 12 هزار ارمنی و 1000 توپخانه ی چینی که مسلمان زاده ها هم در آن بودند، و همراه کردن هزاران مسلمان حنفی و شافعی مذهب ترک و فارس و غیره سپاهی متحد حول و حوش به قول ابن کثیر 200 هزار نفر را به وجود می آورند[2] در آن زما ن شیعه ها یا اسماعیلی بودند یا 12 امامی که اسماعیلی ها با مغولها می جنگیدند و در نهایت توسط اینها هم نابود شدند، و دسته ی دیگر شیعه ها ی 12 امامی بودند که تعداد اینها دراین سرزمینها قابل توجه نبود اما درسخوانده هائی چون خواجه نصیرالدین طوسی در میان لشکر مغول قرار داشتند که به نسبت تعداد سنی زاده ها بسیار ناچیز شمرده می شدند. در هر صورت همه با هم جبهه ی سکولاریستهای کافرمغول را برعلیه مسلمین تقویت می کردند.

در برابر این جبهه ی متحد مغولها ابن کثیر می گوید: تعداد سربازان خلیفه از مرز بیست هزار نفر تجاوز نمی کرد. همین تعداد هم در نهایت سختی و ذلت به سر می بردند، به طوری که در خیابان ها و درهای مساجد گدایی می کردند. به گفته مورخان هنگامی که قوم غارتگر مغول در دروازه های شهر بغداد بودند، خلیفه در کاخ خود با کنیزکان و زن های آوازه خوان مشغول خوش گذرانی بود.[3] این هم گزارش ابن کثیر در مورد وضع آن زمان پایتخت حکومت مسلمین. بله اینطوری سپاه متحد و یکپارچه ی مغول در برابر چنین سربازان مسلمانی قرار می گیرند که در نهایت در سال ۶۵۶ ه ق سپاه مغول وارد بغداد می شود و تنها الله می داند از آن زمان تا قدرت گیری مجدد عثمانیها به عنوان یک حکومت بدیل اضطراری اسلامی چه بر سر مسلمین آمد.

از میان دهها واقعه ی تاریخی این دو واقعه برای اکثر ما آشنا هستند، دو واقعه با دو نتیجه ی کاملا متفاوت و متضاد در برخورد با یک حکومت بدیل اضطراری اسلامی .

نمونه ی دیگری که باز می تواند ما را به سمت جلو ببرد و ما را به اینجائی که هستیم هدایت کند سرانجام حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی است :

حکومت بدیل اسلامی عثمانی که با شعار «خلافة إلى الأبد» و بر اساس مذهب حنفی و گرایشات صوفیانه ی نقشبندی نزدیک به 6 قرن حکومت داشت، در زمان ایلدرم بایزید قلمرو مسلمین را به اروپا گسترش داد و با فتح بلغارستان، یونان، صربستان، آلبانی،بوسنی و رومانی مسلمین در زمان سلیمان قانونی تا محاصره و فتح شهر وین پایتخت کنونی اتریش پیش رفتند، البته در زمان محمد فاتح قسطنطنیه را فتح کردند و به عمر امپراطوری نصرانیها در روم شرقی هم پایان دادند .

نصرانیهای کافر دشمنان شماره 3 مسلمین فهمیدند که با جنگ گرم نمی توانند با عثمانیهای متحد و یکدست به پیش بروند، جنگهای صلیبی و جنگهای عثمانی این را به آنان ثابت کرده بود. اینها می دانستند تا زمانی که مسلمین باهم متحد هستند آنها نمی توانند حتی از موجودیت خودشان هم محافظت کنند چه رسد به اینکه در برابر آنان پیشروی هائی داشته باشند. برای همین چندین قرن وارد جنگ نرم و روانی و سرد به عنوان اولین و مهمترین قدم جهت ضربه زدن به این وحدت مسلمین شدند.

(ادامه دارد……..)

[2] ابن کثیر، البدایة و النهایة (قاهره: مطبعه العاده، 1351 ق) ج 13 ـ 14، ص 225.

[3] ابن کثیر، البدایة و النهایة (قاهره: مطبعه العاده، 1351 ق) ج 13 ـ 14، ص 225.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.

(70- қисмат)

Тамоми инхоики мебинид бо иродайи пулодин ва иймони росих барои бозгардондани хукумати исломийи мужрийи қонуни шариати аллох, ва дифоъ аз суннатхойи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо иттиходияйи секуляристхо ва куффори ишғолгари жахоний ва муртаддини махаллий ва мунофиқини бумий қитол ва жанги мусаллахонайи худишонро шуруъ карданд, ва жони худишонро бо аллох дар авази бехишт муомала карданд, харгиз росулуллох саллаллоху алайхи васалламро аз наздик надиданд, ғейри аз қуръон хеч ек аз мўъзижотики асхоб бо чашми сар дида будандро инон надиданд, он мухити исломро тажруба накарданд, мисли сахобайи киром танхо ек маржаъи вохид барои посухгуйи ба ниёзхойи рузишон ва бартараф кардани ихтилофотишон надоранд, ва аз даххо неъмати дигари сахобайи киром бархурдор нестанд бо ин вужуд ба паёми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам иймон меоваранд ва бо аллох вориди муомалайи харид ва фуруш мешаванд:

: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/111)

Бегумон худованд ( колойи) жон ва моли мўъминонро ба ( бахойи) бехишт харидори мекунад ( онон бояд) дар рохи худо бажанганд ва бикушанд ва кушта шаванд. Ин ваъдайи астки худованд онро дар ( китобхойи осмоний) таврот ва инжил ва қуръон ваъда ростини онро дода аст, ва чи каси аз худо ба ахди худ вафо кунандатар аст? Пас ба муомалайики кардид шод бошид, ва ин пирузи ва ростгори бузурги аст.

Бале ин азизоники мебинид бидуни инки росулуллох саллаллоху алайхи васалламро бибинанд ба у иймон оварданд, ва бо қиёми мусаллахонайики интихоб карданд худишонро аз тамоми қуйуди ғейри аз бандаги аллох озод карданд, ва худишонро дар масири фирқайи ножия қарор доданд, ва мехоханд бо хуни худишон шаходат бидихандки қонуни шариати аллох ва дастуроти аллох ва росулиш наздишон болотар ва арзишмандтар аз хаёт ва зиндаги онон аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар рузхойи поёнийи умри муборакишон дар хенгоми зиёрати қубур фармуданд:

السَّلامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاحِقُونَ. وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا. قَالُوا: أَوَ لَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ:أَنْتُمْ أَصْحَابِي، وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ[1]

Салом бар шумо эй мўъминини сокини ин диёр, хамоно агар худо бихохад мо нез ба зуди ба шумо мулхақ хохем шуд. Дуст медоштам бародаронимонро медидем! Гуфтанд: оё мо бародарони ту нестем эй росули худо?! Фармуд: шумо асхоби ман хастид, аммо бародарони мо хануз наёмаданд. Ё

«وَلَكِنْ إِخْوَانِيالَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي[2] .

Бародарони ман онони хастандки ба ман иймон меоваранд аммо манро надиданд.

Илова бар ин росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз касони сухбат мекунадки исломро мисли зуғол гудохта дар дастишон нигах доштанд ва бар он сабр мекунанд ва ажр ва подоши 50 сахоба ба онон дода мешавад ва мефармояд:

: إِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامًا الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ، لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلًا يَعْمَلُونَ مِثْلَ عَمَلِكُمْ، قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنَّا أَوْ مِنْهُمْ؟! قَالَ بَلْ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ .[3]

Бале ин афрод мушаххас хастанд кудомхо хастанд. Агар шумо биравид ва дар хар сарзамини хатто агар кофар хам бошад хар чи мехохид риш бигузорид, ё намоз бихонид, ё закот бидихид ва ба умури хейрия худитонро машғул кунин, хар моха умра биравид ва хар сола хаж кунид, ё аз сивок истефода кунид,ё почайи шалворитонро то метавонид кутох кунид, ё бо пойи чапитон биравид дохили даштшуйи ва соири умури шахсийро анжом бидихид каси хатто амрико ва европо ва австралия ва соири дувули куффор бо шумо кори надорад. Пас нигах доштани ислом то ин хад аслан мисли нигах доштани зуғоли гудохта дар даст нест, балки хатто касойики ба чанин хадди худишонро саргарм карданд мовриди ташвиқи тамоми куффор хам қарор мегиранд ва бароишон масжид хам месозанд, хамчунонки хамин чанд вақт пеш дар русия бароишон бузургтарин масжидро сохтанд ва хатто раис жумхурхойи кофар хам ба дидори масжидишон мераванд. Возих астки инон машмули

الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ

намешаванд. Балки касойи машмули ин сабр ва подош мешавандки дар фирқайи ножия қарор гирифтанд ва ба сурати мусаллахона дар холи жанг бо куффор хастанд. Инон бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастанд

إِخْوَانِي الَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي.

Пас яқин дорем мо бо бародарони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тараф хастем, дуруст аст? Бо бародари дусти наздикит читури бархурд мекунид? Хуб жавобамро бидихид? Бо дародари дусти наздикит читури бархурд мекунид? Агар хонуми насроний ё яхудий дошта бошид бо бародариш читури бархурд мекунид? Хуб холо ба ман бигуйид бо бародари росулуллох саллаллоху алайхи васалламки мусалмон аст ва дуст дошта бошид бибинидиш чигуна бархурд мекунид? Агар ин бародари росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жузъви хамон собирини бошадки ба андозаи 50 сахоба ба у подош дода мешавад читур?

(идома дорад………)

[1] صحيح مسلم 249

[2] مسند الإمام أحمد

[3]الترمذي (3058) / وصححه أيضا بمجموع طرقه الشيخ الألباني في “السلسلة الصحيحة” (494)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.

(69- қисмат)

Ё мефармояд:

: الْخِلاَفَةُ فِي أُمّتِي ثَلاَثُونَ سَنَةً، ثُمّ مُلْكٌ بَعْدَ ذَلِكَ.[1]

Замоники ин иттифоқ офтод шўройи улил амри вохид ва ижмоъи вохид аз бейн рафт, ва дини вохид дар миёни мардум ғариб шуд, ва тафосир ва фирақ ва умматхо ва жамоатхойи мухталиф ва рангоранг жойи ижмоъи вохид ва дини вохидро гирифтанд, ва ба ин шева ислом дубора ба холати ғурбат дар омада аст то замоники дубора хукумати исломий ала минхажин нубувват ва шўройи улил амри вохид ва ижмоъи вохид ташкил нашавад ин ғурбат идома дорад. Ин ғурбатхойи фирқайи ножия хамки дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва 30 сол пас аз он ошкор буданд ва хақ пеши онхостро дар ин дўврони ғарибий каси намешносад ва гум мешаванд. Хақ пеши инон аст ва инон хам гум хастанд ва ғариб, барои хамин ғариб будан хақ астки мегуем ислом хам ғариб шуда аст, ва инхо дар мархалайи бисёр душвор ва пурмашаққат ва хатарноки бейни инхидоми уммати вохид ва жамоати вохид ва хукумати исломий ала минхажин нубувват то бозгашти ин хукумати исломий ва уммати вохид ва жамоати вохид хастанд. Инон собиқунал аввалуни хастандки бар лоша ва хунишон дубора хукумати исломий ала минхажин нубувват ва иззат ба муслимин бармегардад:

: ثُمَّ تَكُونُ خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ.ِ.[2]

Албатта аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам пурсида мешавад ғурабо чи касони хастанд? Ва дар жавоб мефармояд:

:« الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»

Ё дар лафзи дигари:

:«يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي»

Суннатхойи мароки мардум аз бейн бурданд, ислох мекунанд; ё дар лафзи дигари :

:«هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ »

Касоники аз қовм ва қабила дури мекунанд, ё дар лафзи дигари:

أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ[3]

Инсонхойи солихи ками дар миёни инсонхои бади зиёдий, ононики аз онхо сарпичи мекунанд бештар аз онони хастандки аз онхо пейравий мекунанд.

Ин сифотро мо дар бисёри аз бародарони худимон дар жамоатхои мухталиф ва мутафарриқ дида ва мебинем. Аммо он иллати асосийки ришайи тамоми фосодхо дар миёни мардум аст чистки тамоми мафосиди дигар аз ин уммул фасод сарчишма гирифтанд? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ[4]

Дастгирахойи ислом еки ба ек шикаста мешавад, харгох ек дастгира нобуд шавад мардум ба ончи наздики он аст чанг мезананд, аввали онхо шикастани хукм аст( хукм бар асоси қонуни худоро рахо мекунанд) ва охари онхо намоз аст( намозро тарк мекунанд мисли хамин торикини намоз ва намоз нахонхойики ба вуфур мебинемишун). Аввалин бунёники фосид шуд хокимият ва хукм кардан бар асоси қонуни шариати аллох буд, ба дунболи ин уммул фасод хазорон фасод ва беморий домангири муслимин шуд то инки ба тарки намоз расиданд. Яъни аз тарки хукм кардан бар асоси қонуни шариати аллох то тарки намоз хар мусибат ва фасодики муслимин ба он дучор шуданд ва мешаванд ноши аз фасоди хукумати ва адами тахким ба шариъати аллох аст, ва то ин уммул фасод ислох нашавад дигари умур хам ислох намешаванд.

Хуб холо чи касони барои ислохи ин уммул фасодики мардумро фосид карда аст бо хуниш машғули ислохгари хастанд?

« الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»؛

Чи касони хастандки мехоханд хукумати исломий ала минхажин нубувватро баргардонанд ва ин суннати зер баноий росулуллох саллаллоху алайхи васалламроки дигарон ба фасодиш кашондандро дубора ислох кунанд?

«يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي»؛

Чи касони хастандки барои расидан ба чанин хадафи аз қовм ва қабилайи худишон дур шуданд ва ё хатто дуришон карданд?

«هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ»؛

Чи касони хастандки дар миёни мардумони бадравиши зиёдий гир карданд ва теъдоди ононики харфойишонро намепазиранд аз теъдоди ононики аз онхо харф шинавоий доранд бештаранд?

«أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ» [5]

(идома дорад……..)

[1] الترمذي عن سعيد بن جمهان

[2] مسند امام احمد بن حنبل / وروى الحديث أيضًا الطيالسي والبيهقي في منهاج النبوة، والطبري ، والحديث صححه الألباني في السلسلة الصحيحة، وحسنه الأرناؤوط.

[3] مسند أحمد بن حنبل

[4]الإمام أحمد في باقي مسند الأنصار، برقم 21139./ والطبراني في المعجم الكبير وابن حبان في صحيحه بإسناد جيد عن أبي أمامة الباهلي رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم

[5] مسند أحمد بن حنبل