Рахбарият дар дорул ислом.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(4- қисмат)
Дорудастайи мунофиқин мовжуд дар миёни ахли суннат ва ташайюъ хамчун ” куффори шишгонайи ошкор” на эътиқодий ба ” вилояти мужтахид” доранд ва на ” вилояти фақих” аммо дар панохи ахли суннат ба ” вилояти фақих” хужум мебаранд ва дар панохи ташайюъ хам ба ” вилояти мужтахид”.
Аввалан собиқайи торихийи ин мафхум дар миёни худи шиъаён ба қарнхо қабли аз ин торих бармегардад ва чизи жадиди нестки дар ин аср тўлид шуда бошад, сониян ин рахбарияти мухтахид ва вилоят ва сарпарастийи мужтахид ва олим бар “дорул ислом” риша дар оёти қуръон ва осори фуқахойи маъруф ба ахли суннат дар қуруни аввалияйи исломий дорад ва ба қарнхо қабл бармегардад:
Аллох таоло дар мовриди хокимияти толут ва жойгохи илм барои рахбарият мефармояд:
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ
Ва пайғамбаришон ба онон гуфт: худованд толутро барои рахбарият ва зимомдорийи шумо равона карда аст.
قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ۚ
Бузургони қовм гуфтанд: чигуна у бар мо хукумат дошта бошад бо инки мо аз у барои зимомдорий сазовортарем ва уки мол ва доройи зиёдий надорад?
قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (بقره/247) گفت
Худо уро бар шумо баргузида аст ва илм ва ( қудрати) жисми уро вусъат бахшида аст ва худованд мулки худро ба хар касики бихохад мебахшад. ва ( эхсон ва қудрати ) худованд васиъ , ва огох аст.
Ва боз аллох таоло дар мовриди Сулаймон мефармояд:
وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ (ص/20)
Ва хукумати уро истехком бахшидем, ва баду шинохт ва хикмат додем, ва ба у қудрати доварийи қотиъона ва одилона бехшидем.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:
يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤهُمْ لِكتَابِ اللَّهِ،
бехтарин қуръондони шумо, имоми жамоат шавад
فَإِنْ كَانُوا في الْقِراءَةِ سَواءً، فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ،
ва агар дар қироати қуръон мусовий буданд, хар кудом аз онхоки нисбат ба суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам олимтар аст, имом шавад
فَإِنْ كَانُوا في السُّنَّةِ سَوَاءً، فَأَقْدمُهُمْ هِجْرَةً،
ва агар дар суннат нез мусовий буданд, муқаддамтарини онхо дар хижрат
فَإِنْ كانُوا في الهِجْرَةِ سَوَاءً، فَأَقْدَمُهُمْ سِنّاً
ва агар дар хижрат нез мусовий буданд, мусинтарини онхо имомат кунад,
وَلا يُؤمَّنَّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ في سُلْطَانِهِ، وَلا يَقْعُدُ في بيْتِهِ على تَكْرِمَتِهِ إِلاَّ بِإِذْنِهِ [1]
Ва хеч марди дар махал тахти ихтиёри шахси дигар, барои у имомат накунад ва дар хонайи махсус нишастан, ( ба эхтироми у) жуз ба ижозаш нанишинид.
(идома дорад………)
[1] مسلم 673
