Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(6- қисмат)
Дар бархурд бо куффори ахли китоб хам аз онхо жизя гирифта мешавад, чи находи ғейри аз хукумат метавонад ин жизяро бигирад? магар мумкин аст дар хукумати ғейри исломий ин хукми жизяро ижро кард? Аслан жизя замони маъни пейдо мекунадки довлат ва хукумати исломий вужуд дошта бошадки бо ин даста аз куффор қарордоди баста бошад. Бидуни вужуди қудрати хукуматий жизя мисли даххо хукми дигар қобили ижро нест.
Ин даста аз қавонини иқтисодий ва амниятий ва низомий ва ахкоми қазоий ва мужозотхойи жароим ва тахаллуфот ва таъзирот ва қавонини мутаъаллиқ ба муомалот, ахволи шахсий ва қавонини мутаъаллиқ ба умури бейнал милалий ва ….. чи маъни метавонад дошта бошад?
Садхо хукмики дар қуръон ва суннати сахих омаданд бо садойи расо фарёд мезанандки: бояд хукумати ташкил гардад то дар чохорчубайи хокимияти ин хукумат ин ахком пиёда шаванд, ва бидуни доштани хукумат тамоми ин ахком таътил мешаванд, чун ингуна ахком хориж аз доирайи хукуматий ва қудрати ижроийи хукуматий қобили ижро нестанд ва бидуни ижройи ин худуд ва қисос ва таъзирот на дини комил бо он чохор маъни ва мафхумиш мухофизат мешавад ва на дунёйи мўъминин.
Бидуни ижройи ин худуд ва қисос ва таъзирот ба содагий дин , жон ва номус ва ақл ва моли мўъминин дар муъаррази тахдид қарор мегирад ва бидуни доштани қудрати низомий ва хукуматий худи дорул ислом нез дар муъаррази хатар ва нобудий қарор мегирад, ва бидуни доштани дорул ислом ва қудрати хукуматий баъзи аз марохили амр ба маъруф ва нахий аз мункарки ниёз ба шиддати амал ва тавассул ба зур, ва хатто иқдоми мусаллахона низомий дорад тей намешавад; ва дар нихоят боз кардан ва хамвор кардани рох жихати озодийи амал ба қонуни шариати аллох дар саросари жахон ва озодсозийи замин аз тасаллути “куффори шишгонайи” ошкор” ,харгиз бо тўвсия ва насихат ва андурзхойи ахлоқий анжом намешавад, ин хукумат астки бояд ба майдон биёяд ва ба хокимияти “куффори шишгонайи” ошкор бар замин хотима бидихад, чун ин дин бояд бар тамоми замин хокимият дошта бошад чунончи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أحَدٌ قَبْلِي:
Панж чиз ба ман ато шуда астки қабли аз ман, ба хеч пайғамбари ато нашуда аст:
نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ،
1-аз масохати ек мох, душманонам дучори тарс ва вахшат мешаванд.
وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا فَأَيْنَمَا أَدْرَكَ الرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي الصَّلاَةُ يُصَلِّي (فأيُّما رَجُلٍ مِن أُمَّتي أدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَلْيُصَلِّ،) 2
2-Замин барои ман масжид ва пок қарор дода шуда аст. Банобарин, хар кужо вақти намоз фаро расид, умматонам метавонанд хамонжо намоз бихонанд.
وأُحِلَّتْ لي المَغَانِمُ ولَمْ تَحِلَّ لأحَدٍ قَبْلِي،
3-Моли ғанимат барои ман халол гардонда шуда аст дар холики қабли аз ман, барои хеч пайғамбари, халол набуда аст
وأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ،.
4-Хаққи шафоат ба ман иноят шуда аст
وكانَ النبيُّ يُبْعَثُ إلى قَوْمِهِ خَاصَّةً وبُعِثْتُ إلى النَّاسِ عَامَّةً.[1]
5-Хар пайғамбари фақат барои қовми худиш фристода шуда аст дар холики ман барои тамоми мардуми дунё мабъус шудам.
(идома дорад……..)
[1]أخرجه البخاري (438)، ومسلم (521) /
