(2-قسمت)
در این صورت «حکومت» قدرت سازمان یافته و منسجمی است که یکی از این قالبها را برای خودش انتخاب کرده و قوانین خاص متناسب با عقایدش را نیز در این قالبها ریخته است و با این نهادهای مختلفی که در اختیار دارد هم تدبیر می کند و سیاستها و راهبردها را مشخص می کند و هم به رفتارهای اجتماعی جهت می دهد و بر این رفتارها نظارت می کند و مطابق با قوانین حاکم بر جامعه امر و نهی می کند.
نکته ی خیلی مهم و اساسی این است که ماهیت تمام حکوتها هم مبتنی بر اطاعت و فرمانبرداری است که معنی و مفهوم سوم دین است بعد از قدرت حکومتی و قانون و برنامه. حالا اگر مردم از قوانین اطاعت نکردند حکومت با قدرت حکومتی و نظامی که در اختیار دارد مردم را مجازات می کند و آنها را با زور اسلحه مجبور می کند که در مسیری که قانون اساسی جامعه تعیین کرده حرکت کنند. اینهم معنی و مفهوم چهارم دین که مجازات کردن و پاداش دادن است.
این حاکمیت دولت اسلامی در دارالاسلام از کانال حکومت و نهادهای اجتهاد پذیر و متغییری که در اختیار دارد و می توانند خود را متناسب با نیازها و زمان و مکان تطبیق دهند،3 کارکرد اساسی در جامعه دارد:
- أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ (از بین بردن گرسنگی و تامین رفاه اقتصادی دارالاسلام) . این کارکرد ثابت اقتصادی دولت اسلامی است که معمولاً رسیدن به آن حالت تدریجی دارد، اما اینکه چه سیستمی متناسب با «وضع موجود» و «نیازهای روز» می تواند این اساس را پیاده کند متغیر است و نمی توان شکل و قالب و ساختار واحدی را برای همیشه و همه جا توصیه کرد. در اینجا مثلاً می توان مثل قالبهای حکومتی، قالب سیستمها و روشهای اقتصادی را با هم مقایسه کرد اما از جهت محتوایی نه. زیرا محتوائی که در این سیستمها ریخته می شود جدای از قوانین حاکم بر جامعه و اهداف حاکمیتها نیست.
- وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ (از بین بردن ترس و تامین امنیت اعضای دارالاسلام) این هم کارکرد ثابت امنیتی دولت اسلامی است که به صورت انقلابی خودش را نشان می دهد، اما اینکه در «وضع موجود» و بر اساس «نیازهای روز» چگونه و با چه ابزارهائی می توان امنیت دارالاسلام را در شکل کلان و فردی آن تامین کرد متغییر و انعطاف پذیر است.
- فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ (فراهم کردن و تسهیل زمینه های کاملاً آزاد «عبادت الله تعالی» برای اعضای دارالاسلام)
« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ »« وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ » اهداف میان مدتی جهت بسترسازی و هدایتگری در دارالاسلام برای عبادت آزادانه ی الله تعالی در تمام ابعاد عبادت است. عبادت هم یعنی هر چیز درونی یا ظاهری که الله تعالی به آن راضی باشد مثل عبادتهای اعتقادی [ایمان به الله و ملائکه و کتابهای قبلی و قرآن و قانون شریعت الله و قیامت و قضا و قدر و…]، قلبی [خوف و رجاء – بیم و امید-، ترس، ولاء، بغض، کینه و…]، زبانی[دعا، دعوت، تسبیح و دعوت، امر به معروف و نهی از منکر… ] ، بدنی[نماز، هجرت، جهاد، روزه، کار، حج، تطبیق حدود الله تعالی و.. ]، مالی[زکات، انفاق و…]) . در اینجا «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» هدف بلند مدت و غائی حاکمیت در دارالاسلام است و مسائل اقتصادی و امنیتی ابزارهائی جهت رسیدن به این هدف نهائی در دنیا هستند که هدف خلقت انسان و جن هم هست: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56) من جنها و انسانها را جز برای پرستش خود نیافریدهام .
(ادامه دارد……)