مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (6) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی -2) (قسمت 29)
پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1]
[(7- قسمت)
سعود بن عبدالعزیز پانزدهمین حاکم آل سعود به والی بغداد می نویسد: و امّا سخن شما: که ما چگونه نادانسته فتنه ای برپا کرده ایم و مسلمانان و اهل قبله را تکفیر می کنیم و با کسانی می جنگیم که به الله و آخرت ایمان دارند!
و اما پاسخ ما این است: ما هیچگاه شخصی را به خاطر گناه تکفیر نکردیم، بلکه ما با کسانی می جنگیم که به الله شرک می ورزند و برای الله شریکانی قرار داده که همانگونه خدا را میخوانند آنان را نیز میخوانند، و برای آنان ذبح می کنند آنگونه که باید برای الله ذبح کنند، و برای آنها نذر می کنند آنگونه که باید برای الله نذر کنند، و آنگونه از آنان می ترسند که باید از الله بترسند و در سختی ها به آنها پناه می برند و از آنها طلب نفع و فایده می کنند و در راه بت ها و گنبد های بنا شده بر قبور می جنگند که به عنوان خدایی به جای الله عبادت می شوند.
پس اگر شما در ادعای خود راستگو هستید و خود را جزء ملّت اسلام می دانید و پیرو رسول الله صلی الله علیه وسلم می خوانید پس همه این بتها را از بین ببرید و آنها را با خاک یکسان سازید و از همه شرک و بدعت ها به سوی الله توبه کنید و اگر بر این وضع خود باقی بمانید و از شرک توبه نکنید و به دین همان خدایی که پیامبرش را بر آن فرستاد پایبند نباشید، پس ما نیز از جنگ با شما دست نخواهیم کشید تا آن زمان که به دین الله تعالی برگردید.[1]
شیخ سلیمان بن عبدالله کتابی نوشت -که آن را دلائل نام نهاد- بر مرتد بودن و کافر شدن هر کسی که ارتش ترک را بر علیه نجدیت یاری دهد حتی اگر بر دین آنها نباشد -قبر پرست نباشد- و بیش از بیست دلیل در کفر و ارتداد آنها ذکر کرده و ارتش آنها را ارتش الغازي (سربازان گنبد و شرک) نامید.[2]
شیخ عبدالطیف بن عبدالرحمن هم در مورد ارتش عثمانی می گوید: اینان برای از بین بردن توحید و نابودی تمام آن آمده اند، برای برپایی شرک و تعطیل کردن دین و برای ظهور کفر بر توحید.[3]
شیخ حمد بن عتیق در میان علماء نجدیت از شدیدترین آنها نسبت به دولت عثمانی بود، می توانید نامه های ارسالی بین ایشان و بین شیخ عبداللطیف بن عبدالرحمن بن حسن را در جلد هفتم و هشتم الدرر السنیه مشاهده کنید. زمانی که ارتش حکومت عثمانی وارد شبه جزیره عربستان گردید، بعضی از اهل سنت شهر بوادی به ارتش عثمانی پیوستند، شیخ حمد کتابی نوشت به نام “راه رهایی و نجات از همیاری مرتدین و ترکها”، در تکفیر هرشخصی که ارتش عثمانی را یاری دهد.[4]
از شیخ عبدالله بن عبداللطیف پرسیده شد مبنی بر اینکه کسی این دولت -دولت عثمانی- را کافر نداند و کسی که آنها را بر مسلمانان ترجیح داده و در ولایت آنان داخل گردد و همراه آنها جهاد را درست بداند، و یا حکم کسی که اینها را درست نمی داند و تنها دولت عثمانی و همراهانش را بغاه (سرکش و یاغی) می داند، و چیزی از آنها را حلال نمی داند مگر آنچه از جماعت بغاه حلال باشد و هر چیزی که از آنها غنیمت گرفته شود حرام است؟
و در جواب شیخ می گوید: هر کس کفر دولت عثمانی را نشناسد و بین آنها با بغاه مسلمان فرقی قائل نباشد، پس معنای لا اله الا الله را نمی داند و اگر اعتقاد به مسلمان بودن دولت عثمانی داشته باشد جهالت او بسیار شدیدتر خواهد بود و مانند شک در کفر کافران خواهد بود و هرکس دولت عثمانی را به سمت مسلمانان بکشاند و یا آنان را یاری دهد به هر شکل و به هر گونه ای که باشد، پس به صراحت از اسلام خارج شده و مرتد است.[5]
در همین کتاب الدررالسنیه باز آمده است که: «هركس، مشركان دولت تركیه و پرستشكنندگان قبور از اهل مكه و دیگران كه صالحین را مىپرستند و از توحید خدا به شرك عدول كرده و سنت رسول خدا را با بدعت عوض كردهاند، تكفیر نكند؛ پس او نیز همانند آنها كافر است. اگر چه از دین آنان خوشش نیاید و از آنها متنفر باشد، و اسلام و مسلمانان را دوست داشته باشد؛ زیرا كسى كه مشركان را تكفیر نكند، قرآن را تصدیق نكرده است؛ چون قرآن مشركان را تكفیر كرده است و دستور داده است كه آنان را تكفیر كنیم، با آنها دشمن باشیم و بجنگیم.»[6]
(ادامه دارد……..)
[1] الدرر السنیة ۷ / 3۹۷
[2] الدرر السنیة: 7 / 57 – 69
[3] الدررالسنیة: ۷ / 148- 152
[4] شیخ حمد بن عتیق ، سبیل النجاه و الفکاک من موالاه المرتدین و الاتراک
[5] الدرر السنیة 8 / 2۴2 / عبدالرحمن نجدى، الدرر السنیة فی أجوبة النجدیة، ج 10، ص 429. سایت مکتبه الشامله به آدرس: http://shamela.ws/browse.php/book-3055. «و سئل الشیخ عبد الله بن عبد اللطیف عن من لم یكفر الدولة- أی العثمانیة- … فأجاب:( من لم یعرف كفر الدولة و لم یفرق بینهم وبین البغاة من المسلمین لم یعرف معنى لا إله إلا الله، فإن اعتقد مع ذلك أن الدولة مسلمون، فهو أشد و أعظم، و هذا هو الشك فی كفر من كفر بالله و أشرك به، و من جرهم و أعانهم على المسلمین بأی إعانة فهی ردة صریحة».
[6] عبدالرحمن نجدى، الدرر السنیة فی أجوبة النجدیة، ج 9، ص290-292. سایت مکتبه الشامله به آدرس: http://shamela.ws/browse.php/book-3055. «فمن لم یكفر المشركین من الدولة التركیة، و عباد القبور كأهل مكة و غیرهم، ممن عبد الصالحین، و عدل عن توحید الله إلی الشرك، و بدل سنة رسوله باالبدع، فهو كافر مثلهم، و إن كان یكره دینهم و یبغصهم و یحب الإسلام و المسلمین فان الذی لا یكفر المشركین، غیر مصدق بالقرآن، فإن القرآن قد كفر المشركین، و أمر بتكفیرهم و عداوتهم و قتالهم. …( همان، ج 9، ص 290- 292).D1]
