Тавхид ва даъватни асли, стротегияси (2) (13 қисм)

Тавхид ва даъватни асли, стротегияси (2) (13 қисм)

(2-қисм)

Тавхид ахли улар билан бирга муроса қилмасликлари керак. Аллох таоло қатъият билан инсон ва жинни барчасига аллохни хукмини,қонуни ўзгартириш,алмаштириш, камайтириш ё кўпайтириш ва мусулмонларни ақидавий рафторларига ўзгартириш киритишлик секуляристларнинг истак-хохишлари эканини тушунтириб берган, аммо мана бу ишларни бажариш ва амалга оширишлик росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ёки бошқа бандаларни ихтиёридаги нарса эмас, аллохни шариатидаги қонунларни,динни дастурларини  ўзгартиришлик,алмаштиришлик ва аллохни шариатини секуляристларнинг ё бошқа кофирларнинг  истак-хохишларига мослаштиришлик,  кечириб бўлмас ва охиратда азобга сабаб бўладиган гунохдир, хеч ким хатто пайғамбарлар хам агар худони фармонидан бош тортадиган бўлишса охиратдаги азобдан омонда қолишмайди.

Шунингдек секуляристлар Абу Толибга росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзларига хоким қилишга хозир эканликларини билдиришган эди.  Яъни дорун надва парламентида намоянда,аъзо бўлиш ёки идорий, вазирлик  масъулияти ёки ўша замондаги каъбани хижобати (каъбани калидига эга бўлиш) байроқдорлик (жангларда байроқдорлик қилиш) рифодат (хожилар таъминоти),сиқоят (хожиларни сув билан таъминлаш) ва бошқа   масалалар қўйилган эмас эди,балки росулуллох салллалоху алахйи васалламга рахбариятни беришмоқчи бўлишган, албатта шу шарт биланки, бир йил уларни қонунлари бўйича амал қилинади ва бошқа йили эса аллохни шариатидаги қонунлари бўйича амал қилинади ёки аллохни шариатидаги қонунларни баъзисини ижро қилинмайди ва уларни ўрнига бошқа нарсаларни ижро қилинади. Аммо аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламга тахдид билан мархамат қиладики:

 وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً  * وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً  *  إِذاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا(اسراء / 73-75)  

(Эй Мухаммад, мушриклар) сизни бизнинг шаънимизга, (вахийдан) ўзга нарсаларни тўқиб чиқаришингиз учун – биз сизга вахий қилган оятлардан алдаб- буриб юборишларига оз қолди. У холда ( яъни уларнинг йўриқларига юрсангиз), сизни дўст қилиб олган  бўлур эдилар. ** Агар биз сизни ( хақ йўлда) собит қадам қалмаганимизда, сиз уларга бир қадар мойил бўлишингизга оз қолди. ** У холда албатта биз сизга дунё (азобини) хам,охират (азобини) хам икки хисса қилиб тоттирган бўлур эдик, сўнгра ўзингиз учун бизга қарши бирон мададкор топа олмаган бўлур эдингиз.

Мана бу “рохматул лилаъламин” бўлган зотга қаратилган хитобдир, энди аллохни шариатидаги қонунларни хаммасини ёки бир қисмини секуляристларнинг фойдасига бир четга суриб қўйган ва кофирларни қонунларига эргашиб кетганларни холига вой бўлсин.

  Даъват масаласидаги тавхидни ва комил исломни асли, уни бир қисмидан бўлган бир заррасидан хам воз кечиб юборса бўладиган нарса эмас. Мана шу асосга кўра бизларни катталаримиз айтишганки, ё комил ислом ё хеч нарса, шу асосга кўра росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: аллохга қасамки, агар бир қўлимга қуёшни ва иккинчи қўлимга ойни бериб қўйишса ва  даъватдан қўлимни тортишимни талаб қилишса, бу ишни қилмайман,тоинки худо мени динимга ривож беради ёки мана шу йўлда жон бераман.” [1]

Мана бу холатда даъват ахли учун комил исломни таблиғ қилиш амрида аллохни шариатидаги қонунларни ноқис қилиш бўйича асослашга хеч қандай узр қолмайди. Ислом динини етказувчи,мубаллиғ  билан фақатгина ўзини иймонини мухофизат қилиш учун харакат қилаётган оддий мусулмонни ўртасида жуда катта фарқ бор.  Ўзларини даъват ахли деб биладиган кишилар, секуляристлардан панох олганликлари масаласини ўзларининг ақидавий ва амалий истиқлолларини йўқлигига бахона қилиб қўйишган.  Даъват қилувчи киши хатто агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламга ўхшаб бани хошимни қиличларини химоясига эга бўлган тақдирда хам, уни химоя қиладиган харбий қудратга албатта эга бўлиши лозим, бўлмасам кофир хукуматларни махсусан секуляр кофирларни  қудратини қаршисида хар қандай шароитда  комил исломга даъват қилувчи ёки комил исломга амал қилувчи бўла олмайди.

(давоми бор….)


[1]ابن هشام ، السیره النبویه، ج 1، ص 285-284

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *