Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)
(матлабни комил матни)
Исломда арзишлар,қадр-қийматлар,қадр-қийматларни акси, қилиниши керак бўлган ва керак бўлмайдиган нарсалар, ахкомлар,жазолар мавжуд бўлиб, қуръонда ва сахих суннатда уларни нави,меъзони,кайфияти таъйин қилинган, мана бу ахкомларни, жазолашларни,худудларни жамиятда пиёда қиладиган абзор бўлиши лозим. Мисол тариқасида:
-Аллох таоло “атъамахум мин жуъ” га етиш учун абзор сифатида амр қиладики
«خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا» (توبه / 103).
(Эй Мухаммад), сиз уларнинг молларидан бир қисмини ўзларини поклаб тозалайдиган садақа сифатида олинг ва уларнинг хақларига дуо қилинг.
Энди аллох таолонинг мана бу хукмини,амрини ким ижро қилади? Махсусан дорул исломдаги аъзоларни ўртасидаги 7 та гурухни хаққини мол-давлатидан ажратиб беришни истамаётган ва бошқача истелох билан айтганда уларни молларини еб кетишни хохлаётган кимсаларни устида ким хукм ижро қилади?
إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (توبه/ 60)
Албатта садақалар (яъни закотлар) аллох томонидан фарз бўлган холда, фақат фақирларга,мискинларга, садақа йиғувчиларга, кўнгиллари (исломга ) ошно қилинувчи кишиларга, бўйинларни (қулларни) озод қилишга, қарздор кишиларга ва аллох йўлида (яъни жиходга ёки хажга кетаётганларга) хамда йўловчи мусофирларга берилур. Аллох билим ва хикмат сохибидур.
Мана бу ислом фарзларидан бўлган бир фарз,вожиб амр ва инсонларни хаққи бўлиб,хеч ким уни тўлашдан қочиб қутула олмайди: ибни Умардан ривоят қилинишича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
بُنِيَ الإِسْلامُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالْحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Ислом беш рукндан ташкил топган, шаходатайн (ла илаха иллаллох ва анна Мухаммадур росулуллох) ва намозни барпо қилиш ва закотни бериш, хаж ва рамазон рўзаси”, энди агар бир киши келиб мана бу 7 гурухдагиларни хаққини бермайман, инсонларни хаққига тегишли бўлган рукнни,фарзни бажармайман,деса мана бу одамларни хаққини ейдиган жиноятчидан бу хақни ким ундириб бера олади?
Албатта мана бу иш шахсларни ё гурухларни иши эмас, балки бу фақат давлатни ва хукумат қудратини ишидир.
-Аллох таоло кофирларни жиход қилиш фарзи ва кофирларни харбий қудрат билан қўрқитишдек вожиб амр борасида ушлаб қолувчи абзор сифатида мархамат қиладики:
وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ ،تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ (انفال/60)
(Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.
Ундан сўнг мана бу жиходни самаротларидан бўлган хумсни сарф қилинадиган ўринлари хақида мархамат қиладики:
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ الْفُرْقَانِ (أنفال /41)
Агар аллохга ва (хақ билан нохақнинг) ажралиш кунида – икки жамоа тўқнашган кунда, бандамиз (Мухаммадга) нозил қилганимиз (оятлар ва фаришталардан иборат) нарсага иймон келтирувчи бўлсангизлар, билингизким, ўлжа қилиб олган нарсаларингизнинг бешдан бири аллох учун, пайғамбар учун ва у зотнинг қариндош- уруғи,етимлар, мискинлар ва мусофирлар учундир.
Энди мана бу лашкарни, харбий ишларни,аслаха тайёрлашни ва ундан бошқа жиходга, жангга,асирларга тегишли юзлаб хукмларни ким идора қилиши ва уни ишларини бошқариши керак? Мана бундай катта ишларни амалга ошириш шахсларни, гурухларни қўлидан келадими? Албатта йўқ. Фақат хукумат қудрати мана бу стротегик,систематик маъмуриятни амалга оширишга қодир холос.
Бундан ташқари аллох таоло худудларни таъйин қилиб мархамат қилганки:
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا (بقره/187)
Булар (юқорида мазкур бўлган хукмлар) аллохнинг чегараларидир. Бас, уларга яқинлашмангиз!
«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا» (بقره/229)
Бу аллохнинг қонун-чегараларидир. Бас,улардан тажовуз қилиб ўтмангиз!
Энди агар кимки мана бу хадларни,чегараларни риоя қилмаса ва чегараларни бузиб ўтган бўлса, аллох таоло уларнинг золим эканликлари хақида мархамат қиладики:
وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (بقره/229).
Ким аллохни чегараларидан тажовуз қилиб ўтса, ана ўшалар золимлардир.
Энди аллох таолонинг худудларини ва таъйин қилган чегараларини бузган шахслар, масалан ўғирлик қилган ё қароқчилик қилган ё зино қилган ё бағийлик қилган, ё тухмат қилган ёки маст қилувчи ичимликлар ичган кишилар; мана бу ўринларни барчасида аллох таоло уларни устида ижро қилиниши керак бўлган мезонни тайъин қилган ва хеч ким мана бу худудларни кечириб ёки ундан бир нарсани камайтириб ёки худудларни бошқа бир нарсага алмаштириб юбора олмайди. Масалан:
-Покиза аёлларга тухмат қилган кишилар хақида аллох таоло мархамат қиладики:
«وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَةً وَ لَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا ۚ. وَ أُولَٰئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (نور/ ۴)
Покиза аёлларни (зинокор) деб бадном қилиб, сўнгра (бу даъволарига) тўртта гувох келтира олмаган кимсалар(ни) – уларни саксон дарра уринглар ва хеч қачон уларнинг гувохликларини қабул қилманглар! Улар фосиқ- итоатсиз кимсалардир.
Энди: мана бу хукмни қайси ташкилот ижро қилади? Хар қандай киши буни бажара оладими, уни хукмини ижро қилишга қодирми? Ёки хар қандай гурух жиноятчи шахсларни устида мана бу хадларни ижро қила оладими? Албатта йўқ. Мана бу хадларни ижро қилишга фақат афзал ” уч абзорнинг” биридаги хукумат қудрати қодир бўлади. [1]
-Ёки аллох таоло ўғрилик жиноятини содир қилган шахслар хақида мархамат қиладики:
وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (مائده/38)
Ўғри эркакни хам, ўғри аёлни хам қилмишларига жазо бўлсин учун қўлларини кесинглар! Аллох қудрат ва хикмат эгасидир.
Бир шахс ўғирликда муттахам бўлган бўлса уни жиноятини исбот қилиш учун қазоват бўйича ташкилот лозим бўлмайдими? Энди агар уни жинояти исбот бўлган тақдирда хам, мана бу ўғрини қўлини ким кесади? Хар қандай шахс ё гурух мана бу ишни қила оладими? Албатта йўқ. Мана бу иш фақат хукумат қудратини ва унга тегишли қазоват қилувчи ижроий ташкилотларни қўлидан келади.
-Ёки аллох таоло қароқчилар хақида мархамат қиладики:
- – إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ، ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (مائده/33)
Албатта, аллох ва пайғамбарига қарши урушадиган ва ерда бузғунчилик қилиш харакатида юрадиган кимсаларнинг жазоси – ўлдирилиш ё дорга осилиш, ёки оёқ – қўллари тескарисига ( яъни ўнг қўл ва чап оёқ ёки чап қўл ва ўнг оёқ) кесилиши, ёхуд ўз ерларидан сургун қилинишларидир. Бу жазо улар учун бу дунёда расволик- шармандалик бўлур. Охиратда эса эса улар учун улуғ азоб бордир.
Сизни назарингизда мана бундай шахслар билан жанг қилиш ё уларни қўлга олиш ва бу шахсларни судларини ўтказиш ва мана бу жиноятчиларни устида хукмларни ижро қилиш оддий шахсларни ё гурухларни қўлидан келадими? Албатта йўқ. Мана бу фақат шахс ва гурухлардан юқорида жойлашган хукумат қудратини қўлидан келадиган ишдир.
-Ёки аллох таоло бағий ахли хақида мархамат қиладики:
وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ (حجرات/9)
(Эй мўъминлар), агар мўъминлардан бўлган икки тоифа (бир-бирлари ) билан урушиб қолсалар дархол уларнинг ўртасини ўнглаб қўйинглар! Эди агар улардан бирови иккинчисининг устига тажовуз қилса, бас то (тажовузкор тоифа) аллохнинг амрига қайтгунича сизлар тажовуз қилган (тоифа) билан урушинглар!
Хукумат қудратидан ташқари шахслар ё гурухлар ахли бағий билан жанг қила оладими? Албатта йўқ. Фақатгина хукумат қудрати билан ахли бағийга қарши жанг қилса бўлади холос. Шофеъий мазхабидаги Мовардий рохимахуллох айтадики: мана бу ахли бағийга қарши жангда фойдаланса бўладиган аслий оятдир. Ибни Обидин ханафий хам айтадики: ахли бағий шундай кишиларки, хато таъвил сабабли адолат ахлига қарши қўзғалон қилган кишилар бўлишади, агар ўртада таъвил масаласи бўлмаганда улар таъвил қилишмаганда, мана бу холатда улар қароқчи,йўлтўсар хисобланишган бўларди. Ахли бағий амирал мўъминин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху улар хақида қуйидаги сўзларни айтган хаворижларга ё ахли жамалга ўхшаган кишилардир: [2]
إخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنَا.[3]
Ёки саффайн ахлига ўхшаганлардир.
-Ёки аллох таоло турмуш қурган бўлиб туриб зино қилган шахс хақида мархамат қиладики:
الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ (نور/2)
Зинокор аёл ва зинокор эркак – улардан хар бирини юз даррадан уринглар. Агар сизлар аллохга ва охират кунига иймон келтирган бўлсангизлар аллохни (бу ) хукмида (яъни зинокорларни дарралашда) сизларни уларга нисбатан рахм-шафқат (туйғулари) тутмасин!
Шахс ва гурухлар қозини ўрнига ўтиб мана бундай оғир жиноятни исбот қила олишадими? Жиноятни исботлагандан сўнг шахс ва гурухлар мана бу хукмни ижро қилишга қодирми? Албатта йўқ. Бундай хадни ижро қилиш фақат хукумат қудратини қўлидан келадиган иш.
-Ёки аллох таоло маст қилувчи ичимликлар ичган киши хақида мархамат қиладики:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/90)
Эй мўъминлар, ароқ (маст қиладиган ичимлик ичиш), қимор (ўйнаш), бутлар (яъни уларга сиғиниш) ва чўплар (яъни чўплар билан фолбинлик қилиш) шайтон амалидан бўлган харом ишдир. Бас, нажот топишингиз учун уларнинг хар биридан узоқ бўлингиз!
Агар шахс маст қилувчи шароблардан ва мана бу жиноятлардан четланмаса,уларни қилиб юрса нима бўлади? Аллох таолонинг мана бу жиноятчиларни устидаги ахкомларини қайси ташкилот ижро қилади?
Мана булар аллох таолонинг худудлари бўлиб, у суд аппаратини мавжудлигига нихоятда қаттиқ боғланган, мутлақо хеч қандай кечирим,шафоат ё махсусан уни ўрнига бошқа бир нарсани келтириб қўйишга хеч қандай эхтиёжи йўқ, чунки мана булар аллох таолони хаққи бўлади; жохилларни бир гурухи махсусан мунофиқлар тўдаси шариат мақсадларидаги истелохларни ўртага ташлаш билан, аллох таолони мана бу хақларини ўрнига бошқа нарсаларни қўйишга ва одамларни махаллий секуляр кофирларни хокимиятидан рози холда ушлаб туришга харакат қилишади, аммо аллохни мана бу хақларини ўрнига бошқа нарсани қўйишлик, худди намозни ўрнига бошқа нарсани олиб келганга ўхшайди, мана бундай иш хар қандай шароитда мумкин эмас. Аммо бизлар мана бу худудлар ва хақларни ёнида қасосга ўхшаган жиноятларга хам дуч келамиз, бу ўринда қасосни дия тўлашга алмашиши ёки бўлмасам қасосдан ва диядан воз кечиб бутунлай кечирилишини имкони мавжуд, чунки қасос инсонни хаққи хисобланади.
Аллох таоло қасос хақида мархамат қиладики:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره/178)
(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун озод киши муқобилига озод кишидан,қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсиниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. ** Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса ( масалан, товон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса), унинг учун аламли азоб бордир.
Кўриб турганимиздек аллох таоло шариатида бизларга равшан қилиб берадики, агар бир киши бошқа бир шахсни хавфсизлигига рахна солса жазоланиши керак ва уни худудларини мушаххас қилиб беради; аллохни худудида енгиллик, кечирим, ўрнига бошқа нарсани қўйиш мавжуд эмаслигини кўрсатади, инсонларни хаққида эса буни акси бўлиб унда енгиллик хам, ўрнига бошқа нарсани қўйиш хам мавжуд.
Бошқа бир нуқта шуки: бу ерда аллох таоло қотил,зинокор, тухматчи ва…….учун умумий қоидаларни таъйин қилган, аммо биз аллохнинг қотил,ўғри,тухматчи қайси шахс эканини айтишини кутиб ўтирмаслигимиз керак? Аллохни шариатида айтиладики, масалан агар қасддан қотиллик содир бўладиган бўлса,қотилни қасос қилса бўлади ё дия олинади ё кечириб юборилади. Энди бу ерда қотилни кимлигини фахмлаш учун қидирув бўлимларига борилиши ёки янги кашф қилиш равишлари орқали жиноят билан танишиш лозим ва уни суд аппаратини ихтиёрига қўйиш керак. Энди мана бу суд аппарати ёки суд хукуматдан ташқари қайси ташкилот томонидан ўзини вазифасига амал қила олади?
Ахли китоб кофирлари билан қилинадиган муносабатда хам улардан жизъя олинади, хукуматдан ташқари қайси ташкилот мана бу жизъяни олади? Ғайри исломий хукуматларда жизъя хукмини ижро қилса бўладими? Аслида жизъя шундай бир замонда ўзини маъносини топадики, исломий хукумат мавжуд бўлиши ва бу хукумат кофирларнинг мана бу дастаси билан қарордод имзолаши керак. Агар хукумат қудрати мавжуд бўлмайдиган бўлса, бошқа ўнлаб хукмларни ижро қилиб бўлмаганидек,жизъяни хам ижро қилиб бўлмайди.
Мана бу дастадаги иқтисодий , хавфсизилик, харбий қонунлар ва қазоий хукмлар, жиноятларни жазоси,хуқуқбузарликлар,жазолар ва муомалага тегишли қонунлар, шахсий ахволлар ва халқаро ишларга тегишли қонунлар ва…….қандай маънога эга бўлади?
Қуръон ва суннатда келган юзлаб хукмлар баланд овоз билан фарёд уриб турибдики: албатта хукумат ташкил қилиниши керак ва мана бу хукуматни хокимиятини чорчўпида мана бу ахкомлар пиёда қилиниши лозим, агар хукумат мавжуд бўлмайдиган бўлса мана бу ахкомлар бекор бўлади, чунки мана бундай ахкомларни хукумат доирасидан ва хукуматни ижроий қудратидан ташқарида ижро қилиб бўлмайди, мана бу худудларни,қасосларни,хуқуқбузарликларни ижро қилинмайдиган бўлса, дин ўзини тўрт маъноси ва мафхуми англатмайди ва мўъминларни дунёси хам мухофизат қилинмаган бўлади.
Мана бу худудларни,қасосни,хуқуқбузарликларни ижро қилмасликни оқибатида соддалик билан мўъминларни дини,жони,номуси,ақли,моли хатарга,хавфга тушиб қолади ва харбий,хукумат қудратига эга бўлмаслик билан дорул исломни устида хам хатар,нобуд бўлиш хавфи соя солади, дорул ислом ва хукумат қудрати мавжуд бўлмагандан сўнг шиддатли амалга ва куч ишлатишга хатто харбий қуролли ишларга эхтиёжи бўлган амр ба маъруф ва нахий аз мункар ишини баъзи мархалаларини хам амалга ошириб бўлмайди;
Ва нихоят бутун жахон бўйича аллохни шариатидаги қонунларга амал қилиш озодлиги учун йўлни текислаш,очиш ва ерни ошкор “олтиталик кофирларни” чангалидан озод қилишлик, таклифлар ва насихатлар ,ахлоқий пандлар хам амалга ошмайди, мана бу ерда майдонга хукумат келиши керак ва ошкор “олтиталик кофирларнинг” ер юзидаги хокимиятига хотима ясаши лозим, чунки мана бу дин бутун ер юзида хокимият ўрнатиши керак, бу хақида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أحَدٌ قَبْلِي:
менга бешта нарса берилганки, мендан олдин булар хеч бир пайғамбарга берилган эмас эди:
نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ،
1-Бир ойлик масофадан душманларимни қалбига қўрқув ва вахшат солинади.
وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًافَأَيْنَمَا أَدْرَكَ الرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي الصَّلاَةُ يُصَلِّي (فأيُّما رَجُلٍ مِن أُمَّتي أدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَلْيُصَلِّ،)
2-Ерни мен учун масжид ва пок қилиб берилди. Шунинг учун қаерда намоз вақти бўлса умматларим ўша ерда намоз ўқий олишади.
وأُحِلَّتْ لي المَغَانِمُ ولَمْ تَحِلَّ لأحَدٍ قَبْلِي،3
3-Мол ва ғанимат мен учун халол қилинди, мендан олдин хеч бир пайғамбарга халол бўлмаган эди,
وأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ،.
4-Менга шафоат қилиш хаққи иноят қилинди
وكانَ النبيُّ يُبْعَثُ إلى قَوْمِهِ خَاصَّةً وبُعِثْتُ إلى النَّاسِ عَامَّةً.[4]
5-Хар бир пайғамбар фақат ўзини қавмига жўнатилган, мен эса бутун дунё учун юборилдим.
Мана буларни ёнида исломий хукуматни ташкил қилиш заруратини фарёд уришади, дорул исломни дорул куфрдан ажратиб ташхис бериш учун меъёр, мезон,ўлчов “асосий қонунлардир” ва дорул исломга таъйинланадиган рахбар маълум шартларга эга бўлиши ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи бўлиши керак, чунки танхо хукумат қудратини соясидагина ўзини вазифаларига амал қила олади ва мана бу хукумат хам шўро ва умумий назорат билан олдинга сари харакат қилади.
Мана бу холатда жуда кўп шаръий масалалар: худудларни ижроси, қасос ва……дорул исломни ва давлатни, исломий хукуматни, имомни, рахбарни мавжудиятига боғлиқдир, ва қуйидаги қоидага биноан:
“مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب”
Давлатни ва исломий хукуматни иқома қилиш ва дорул ислом учун мужтахид,фақих рахбариятни таъйин қилиш хам вожибдир.
Демак дорул исломда исломий хукуматни ташкил қилишлик,жуда кўп бошқа вожиботлар фақат мана бу вожибни мавжудлигига боғлиқ бўлган вожиб хисобланади. Яъни худди тахорат,намоз вожиб амаллардан бўлишига қарамасдан вожиб бўлган намоз тахорат билангина бажарилади ва исломий хукумат хам бошқа вожиблар учун тахоратни ё таяммумни хукмида бўлади. Аллох таоло мархамат қиладики:
« فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيحْكُمَ بَينَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا»( بقره/ 213)
Аллох (мўъминларга) хушхабар элтгувчи ва (кофирларни жаханнам азобидан) қурқитувчи пайғамбарларни юборди. Ва уларга қўшиб одамлар орасида чиққан тортишувларга хакам бўлсин,деб хақ китобни (таврот,инжилни) нозил қилди.
Мана бу холатда хукм қилинадиган қонун,аллохни динига ва аллохни бандаларига хиёнат қилган кимсалар таклиф қилаётган башарни қонунлари эмас, балки аллох таоло нозил қилган қонун бўлиши керак, аллох таоло мархамат қиладики:
«إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَينَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ و َلَاتَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا»( نساء/ 105)
Албатта,биз сизга ушбу хақ китобни (қуръонни) одамлар орасида аллох кўрсатган йўл билан хукм этишингиз учун нозил қилдик. Сиз хоинларни химоя қилувчи бўлманг.
Шундай экан хоинларга доим эътиборли бўлгин, чунки хоинлар аллохни шариатидаги қонунларни ўрнига бошқа қонунларни қўйишни хохлайдиган кимсалардир,уларни химоя қилма, аллохни шариатидаги қонунлардан бошқа қонунни мана бу шариатдаги қонунларни ўрнига қўймоқчи бўлган кимсалар, аллохга ва аллохни динига ва аллохни бандаларига хиёнат қилибди. Шундай бўлгач хоинларни химоя қилма,
«و َلَاتَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا»
хатто одамларни устида хокимият юргизаётган ва аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилинаётган пайтда, кичкина бир қонунни хам секуляристларнинг,бошқа душманларнинг хавоси,хаваси сабабли четга суриб қўймаслик ва хавопарастларни истакларига ахамият бермаслик керак. Аллох таоло мархамат қиладики:
«وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ و َلَاتَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ ۗ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ »(مائده/ 49)
(Эй Мухаммад), улар ўртасида аллох нозил қилган нарса билан хукм қилинг, уларнинг хавойи нафсларига эргашманг ва аллох сизга нозил қилган хукмларнинг айримларидан сизни буриб фитнага солиб қўйишларидан эхтиёт бўлинг! Агар (сизнинг хукмингиздан) юз ўгирсалар, билингки, аллох уларга айрим гунохлари сабабли мусибат етказишни истамоқда. Шубхасиз одамларнинг кўплари итоатсиздирлар.
Аллох таоло яна мустазъафин кишиларга башорат сифатида мархамат қиладики:
«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ»( نور/ 55)
Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган (иймон – эътиқодли) зотларни (ер юзига) халифа- хукмрон қилганидек, уларни хам ер юзида халифа қилишни ва улар учун ўзи рози бўлган ( ислом) динини ғолиб- мустахкам қилишни хамда уларнинг (ахволини маккада кўрган) хавфу хатарлардан сўнг (мадинада) тинчлик- хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар менга ибодат қилурлар ва менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда)дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар итоатсиз кимсалардир.
Шубхасиз исломий хукумат ташкил бўлмасдан туриб динни барча қисмларига амал қилиб бўлмайди ва мўъминлардаги хавотир, қўрқув харбий қудратга,хукумат қудратига эга бўлмасдан туриб хавфсизликка айланмайди.
Шунга асосланиб аллохни шариатидаги хокимиятни асли, кофирлар билан қилинадиган дипломатикада муомала қилса бўладиган ёки кўрмасликка олса бўладиган нарса эмас. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маккада турган пайтларида,хокимият ўзларини қўлларидан бўлиб туриб хукуматни бир йил аллохни шариатидаги қонунлар асосида,кейинги йили эса секуляристларнинг ( араб тили билан айтганда мушрикларнинг) қонунлари асосида бошқарилиши бўйича қўйилган шартга рози бўлмаган эдилар, энди хокимият ва қонунлар бутунлай секуляристларнинг ва бошқа кофирларнинг қўлларига топшириб қўйилишига ёки уни устида муомала қилинишига қандай қилиб рози бўладилар?
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
[1]این سه ابزار عبارتند از : ۱- خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ که اولین و مهمترین ابزار و وسیله ست (مثل حکومت رسول الله صلی الله علیه وسلم و خلفای راشدین رضی الله عنهم) ۲- حکومت بدیل اضطراری اسلامی که در زمان نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ انجام وظیفه می کند (مثل حکومت امویها و عباسی ها و عثمانی ها و …) ۳- شورای واحد مجاهدین که در صورت نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و حکومت بدیل اضطراری اسلامی انجام وظیفه می کند .
[2]قال الماوردي : هذه الآية هي أصل ما ورد في قتال أهل البغي. العلامة ابن عابدين رحمه الله من الحنفية: والبغاة هم -كما في الفتح- قوم مسلمون خرجوا على إمام العدل ولم يستبيحوا ما استباحه الخوارج من دماء المسلمين وسبي ذراريهم، والمراد خرجوا بتأويل، وإلا فهم قُطَّاع. وفي الاختيار: أهل البغي كل فئة لهم منعة يتغلبون ويجتمعون ويقاتلون أهل العدل بتأويل، يقولون: الحق معنا ويدّعون الولاية. اه
[3]البداية والنهاية 7/300
[4]أخرجه البخاري (438)، ومسلم (521)/