Хавфсизликни таъминлаш асли (3) ( 20 бўлим)
(7-қисм)
Хар ким қўлига қурол олиб гурух ташкил қилаверади ва дорул куфрда ўзини хохшига биноан жанг билан машғул бўла олади ва юзлаб гурухлар юзлаб минтақаларни фатх қилади,дегани эмас. Албатта бундан сўнг мана бу гурухлар,шахсларни ўртасида қўзғалон ва ……..лар вужудга келади ва энг яхши холатда Умар учинчини толибонига ўхшаб фаровон қирғинлардан сўнг бошқаларни устида хукмронлигини ўрнатади ёки бўлмасам шундай фожеъалар юз берадики, бир гурух бошқа бир гурухни хокимиятига рози бўлмайди ,натижада хамма заифлашиб кетгач муғуллар бостириб келиб хаммани устига хукмрон бўлиб олади ёки андалусга салибчилар келиб хукмронлик қилишига ўхшайди ёки секуляристларга ўхшаб барча тўкилган қонларни,бардод бўлган номусларни,вайрон бўлган диёрларни манфаъатини илиб кетишади, бундан ходисаларга бугунги кунда сурияда,шарқий туркистонда, малида ва бошқа мусулмонларни диёрларида гувох бўлиб турибмиз.
Демак буйруқ вахдати ва дастур вахдатини стротегияси фақат афзал “уч абзорнинг” бирини имоми ва рахбарини ихтиёрида бўлади. Хатто агар жамиятни рахбари кофир бўладиган бўлса:
إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ[1]
Ва унга қарши жиход қилинадиган бўлса хам, мужохидлар шўросини вохид рахбарини амри остида амалга оширилиши керак, мана бу энг пастки “уч абзорни” охирги абзори хисобланади.
Мана бу холатда хар қандай шароитда тафарруқ ва гурух-гурух бўлишлик жиход учун жоиз бўлмайди, махсусан бугунги кунда мана шунча ахборот жихозлари ва хилма-хил алоқа воситалари мавжуд бўлган пайтда жахонни энг чекка қишлоқларида туриб хам алоқа қилса бўлади; демак рахбариятни,жамоатни қоидаси ана ўша
« فُوا ببَيْعَةِ الأوَّلِ فالأوَّلِ، وَأَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ»[2]
Бир қанча жамоатларга эга бўлишлик аллохни шариатида хар қандай шароитда жойгохга эга эмас.
Албатта шуни яхши билишимиз керакки, мана бу хам худди бошқа холатларга ўхшаб зарурат,изтирорий холатларга эга, дорул исломдан ташқарида мўъминлардан иборат бошқа бир жибха шаклланиб талаб жиходи билан машғул бўлишлари мумкин, худди Абу Басир курдий розиаллоху анхуни жибхасига ўхшаб изтирорий,зарурат холатида дорул исломдан ташқарида вужудга келган бўлиши мумкин.
Мисол тариқасида айтилса, Абу Басир курдий розиаллоху анхуни жибхаси дорул исломни ёки исломий давлатни имомини,рахбарини хокимиятини остида бўлган эмас, балки у дорул исломдан ташқарида яшаган, дорул исломнинг Абу Басир курдий розиаллоху анху яшаган минтақадаги дорул куфр билан тузган паймони сабабли, Абу Басир розиаллоху анху хар қандай шароитда дорул исломга хижрат қила олмасди ёки дорул исломни рахбарини фармони,хокимияти остида бўла олмасди, агар дорул исломга хижрат қилган тақдирда хам дорул исломни имоми,рахбари уни дорул куфрни қўлига топширарди. Шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам олдин Абу Басир розиаллоху анхуни дорул куфрга топширган эдилар. Шу сабабли хам Абу Басир курдий дорул куфрни бир қисмида катта бир партизан гурухини ташкил қилади ва мустақил равишда, дорул исломнинг дорул куфр билан тузган паймонини кўрмаганликка олган холда, ўзининг дорул куфрга қарши партизанлик амалиётлари билан машғул бўлади. Шундай экан агар дорул куфрни баъзи бир маконларида хукумат ишларида ва дорул исломнинг дорул куфр билан тузган паймонларига тобеъ бўлмаётган гурухларни кўрсак, шуни яхши билишимиз керакки, улар жиноят қилишгани йўқ, балки улар зарурат ва изтирор холатида ўзларини шаръий вазифаларини амал қилишяпти.
(давоми бор…..)
[1]بخاری 7055
[2]بخاری 3455
